Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)

Шариат қонунининг асли хокимияти. (14 бўлим)

(5-қисм)  

Ахли китоб кофирлари билан қилинадиган муносабатда хам улардан жизъя олинади, хукуматдан ташқари қайси ташкилот мана бу жизъяни олади? Ғайри исломий хукуматларда жизъя хукмини ижро қилса бўладими? Аслида жизъя шундай бир замонда ўзини маъносини топадики, исломий хукумат мавжуд бўлиши  ва бу хукумат кофирларнинг мана бу дастаси билан қарордод имзолаши керак. Агар хукумат қудрати мавжуд бўлмайдиган бўлса, бошқа ўнлаб хукмларни ижро қилиб бўлмаганидек,жизъяни хам ижро қилиб бўлмайди.

Мана бу дастадаги иқтисодий , хавфсизилик, харбий қонунлар ва қазоий хукмлар, жиноятларни жазоси,хуқуқбузарликлар,жазолар ва муомалага тегишли қонунлар, шахсий ахволлар ва халқаро ишларга тегишли қонунлар ва…….қандай маънога эга бўлади?

Қуръон ва суннатда келган юзлаб хукмлар баланд овоз билан фарёд уриб турибдики: албатта хукумат ташкил қилиниши керак ва мана бу хукуматни хокимиятини чорчўпида мана бу ахкомлар пиёда қилиниши лозим, агар хукумат мавжуд бўлмайдиган бўлса мана бу ахкомлар бекор бўлади, чунки мана бундай ахкомларни  хукумат доирасидан ва хукуматни ижроий қудратидан  ташқарида ижро қилиб бўлмайди, мана бу худудларни,қасосларни,хуқуқбузарликларни ижро қилинмайдиган бўлса, дин ўзини тўрт маъноси ва мафхуми англатмайди ва  мўъминларни дунёси хам   мухофизат қилинмаган бўлади.

Мана бу худудларни,қасосни,хуқуқбузарликларни ижро қилмасликни оқибатида соддалик билан мўъминларни дини,жони,номуси,ақли,моли хатарга,хавфга тушиб қолади ва  харбий,хукумат қудратига эга бўлмаслик билан дорул исломни устида   хам хатар,нобуд бўлиш хавфи  соя солади, дорул ислом ва хукумат қудрати мавжуд бўлмагандан сўнг шиддатли амалга ва куч ишлатишга хатто харбий қуролли ишларга эхтиёжи бўлган  амр ба маъруф ва нахий аз мункар ишини баъзи мархалаларини  хам амалга ошириб бўлмайди;   

Ва нихоят бутун жахон бўйича аллохни шариатидаги қонунларга амал қилиш озодлиги учун йўлни текислаш,очиш ва ерни ошкор “олтиталик кофирларни” чангалидан озод қилишлик, таклифлар ва насихатлар ,ахлоқий пандлар хам  амалга ошмайди, мана бу ерда майдонга хукумат келиши керак ва ошкор “олтиталик кофирларнинг”  ер юзидаги хокимиятига хотима ясаши лозим, чунки мана бу дин бутун ер юзида хокимият ўрнатиши керак, бу хақида росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: 

أُعْطِيتُ خَمْسًا لَمْ يُعْطَهُنَّ أحَدٌ قَبْلِي:

менга бешта нарса берилганки, мендан олдин булар хеч бир пайғамбарга берилган эмас эди:

نُصِرْتُ بالرُّعْبِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ،

1-Бир ойлик масофадан душманларимни қалбига қўрқув ва вахшат солинади.

وَجُعِلَتْ لِيَ الأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًافَأَيْنَمَا أَدْرَكَ الرَّجُلَ مِنْ أُمَّتِي الصَّلاَةُ يُصَلِّي (فأيُّما رَجُلٍ مِن أُمَّتي أدْرَكَتْهُ الصَّلَاةُ فَلْيُصَلِّ،)

2-Ерни мен учун масжид ва пок қилиб берилди. Шунинг учун қаерда намоз вақти бўлса умматларим ўша ерда намоз ўқий олишади.

 وأُحِلَّتْ لي المَغَانِمُ ولَمْ تَحِلَّ لأحَدٍ قَبْلِي،3

3-Мол ва ғанимат мен учун халол қилинди, мендан олдин  хеч бир пайғамбарга халол бўлмаган эди,

 وأُعْطِيتُ الشَّفَاعَةَ،.

4-Менга шафоат қилиш хаққи иноят қилинди

وكانَ النبيُّ يُبْعَثُ إلى قَوْمِهِ خَاصَّةً وبُعِثْتُ إلى النَّاسِ عَامَّةً.[1]

5-Хар бир пайғамбар фақат ўзини қавмига жўнатилган, мен эса бутун дунё учун юборилдим.

 Мана буларни ёнида исломий хукуматни ташкил қилиш заруратини фарёд уришади, дорул исломни дорул куфрдан ажратиб ташхис бериш учун меъёр, мезон,ўлчов “асосий қонунлардир” ва дорул исломга таъйинланадиган рахбар маълум шартларга эга бўлиши ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи бўлиши керак, чунки танхо хукумат қудратини соясидагина ўзини вазифаларига амал қила олади ва мана бу хукумат хам шўро ва умумий назорат билан олдинга сари харакат қилади.

Мана бу холатда жуда кўп шаръий масалалар: худудларни ижроси, қасос ва……дорул исломни ва давлатни, исломий хукуматни, имомни, рахбарни мавжудиятига боғлиқдир, ва қуйидаги қоидага биноан:

“مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب”

Давлатни ва исломий хукуматни иқома қилиш ва дорул ислом учун  мужтахид,фақих рахбариятни таъйин қилиш хам вожибдир.

(давоми бор…..)


[1]أخرجه البخاري (438)، ومسلم (521)/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *