Хозирги янги асрдаги дорул исломни намуналари (5) ( усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукумати-1) (29 бўлим)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(6- қисм)
Султон Сулаймон хақида хам айтишадики: у Бағдодга келган пайтида Абу Ханифани қабрига мақбара қуради ва уни устига гумбад қилдиради, у нажафдаги, карбалодаги рофизийларни муқаддас жойларига,зиёратгохларига боради ва уларни устига биноларни қуради,кейинчалик мана бу бинолар муваххидлар томонидан нобуд қилинади. [1]
Саъуд ибни Абдулазиз ўзини Бағдодни волийсига ёзган номасида- бу хақида олдин хам ишора қилиб ўтган эдик- мана бундай ёзади:
Сизни ва имомларингизни, хокимларингизни холи исломни иддао қилган шаходатларинг ёлғон эканига далолат қилади, сизларни подшохингиз ўзини амакисини ўғлини росулуллох саллаллоху алайхи васалламни зиёратларига жўнатган пайтида, росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан душманларини устидан ғалаба беришликларини талаб қилди ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни фарёд қилиб чақирди ва унда банда фақат аллохни қаршисида қилиши лозим бўлган залиллик, хушуъ мавжуд эди, улар эса мана бу хушуъни,залилликни аллохни бандаси бўлмиш Мухаммад мустафо саллаллоху алайхи васалламга нисбатан қилишди. [2]
Бағдоддаги усмонийларни волийси Саъуд ибни Абдулазизга ёзган номасида қуйидагиларни айтади: “бизлар мусулмонмиз ва бизлар шунга иттифоқ қиламизки, бизларни барча имомларимиз ва тўрт мазхабни имомлари ва динни,миллатни мужтахидларини ақидаси ана ўша тўрт мазхабни имомлари эга бўлган ақидадир”. Саъуд ибни Абдулазиз уни номасига жавоб беради: аллох таолони каломидан ва пайғамбарини ва тўрт имомга эргашганларни сўзларидан бизларга маълум бўладики, сизларни хужжатингиз ботил ва бекордир, қилаётган иддаоларингизни хам пояси, асоси йўқ, хар қандай киши бир нарсани иддао қилишлиги билан ўзини ростгўй эканини исбот қила олмайди, магар инки ўзини амали билан исботлай олади. Шунингдек минг динорни тилда айтишлик билан одам бой бўлиб қолмайди, тил билан оловни айтишлик орқали тил хам куйиб қолмайди, яхудийлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламга нисбатан ана ўшанча душманчиликларига қарамасдан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни даъват қилган пайтларида айтишдики: “нахну муслимун” яъни бизлар мусулмонмиз, ва насоролар хам шундай дейишди, худди шунга ўхшаш фиръавн хам ўзини қавмига қуйидагиларни айтади:
مَا أُرِيكُمْ إِلَّا مَا أَرَىٰ وَمَا أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشَادِ “
(уни айтган сўзлари ёлғондан бошқа нарса эмас эди) Мусога нисбатан ўлим хукмини содир қилганини асослаб айтадики: фиръавн айтди: “мен сизларга фақат ўзим раъй қилаётган нарсани (яъни Мусони ўлдиришнинг маслахатини)гина кўрсатурман ва мен сизларни фақат тўғри йўлга етакларман!” [3]
Шайх Носирул Фахд афғонистонни америка томонидан ишғол қилинганидан сўнг, мўъминларни афғанистон мусулмонларига ёрдам беришга чорлаб ва мусулмонларга қарши кофирларга ёрдам бермасликка тарғиб қилиб матлаб нашр беради ва мана шу сўзлари сабабли америкага ва унга муттахид бўлганларга қарши амал қилишда айбланиб 1382 шамсий йилда оли саъуд томонидан қўлга олинади ва 31 йил якка тарзда “хаир” зиндонига ташланади, бу киши айтадики: шайх Мухаммад ибни абдулваххобни даъвати усмонийлар хукумати билан қандай қарама-қарши бўлгани борасида ва шайхни даъвати хақида ва унинг усмонийлар хукуматини баробаридаги ўрни борасида шубхалар мавжуд, бу шубхалар шундан иборатки, шайх хукуматга қарши чиққан ва мусулмонларни тафрақасига боис бўлган, шу сабабли шайхни даъватини мудофаъа қилиб жуда кўп уламолар – хозирги асрда – кўп китобларни мана бу шубхани рад қилиб ёзишган, уларни баъзиси айтадики, наждийларни диёри усмонийларни давлатидан мустақил холда бўлган ва шу сабабли хам шайхни даъватида у кишини усмонийларнинг давлатига қарши чиққан,деб айтиб бўлмайди. [4]
Аммо бу сўзлар уч жихатдан қабул қилинмайди:
Биринчидан: наждийларни диёрларини устидаги хукумат ва риёсат расман усмонийлар давлати томонидан бошқариларди, уни устида худди Хижозни, Шомни, Яманни, Ироқни ва бошқа диёрларни устида хукумат юргизганидек хокимият қилган,нажд амирларини харрожи хам мана шу диёрлардан келарди. [5]
Иккинчидан: агар нажд диёрларини мустақил деб қабул қилган тақдиримизда хам, барибир шайхул исломни даъвати нажддан ўтиб Хижоз, Яман,форс кўрфазига, Ироқни атрофига,Шомга кириб келган эди, Карбалога хужум қилиб Дамашқни мухосара қилиб олади, шубхасиз мана бу диёрларни барчаси усмонийларнинг хукмронлиги остида бўлган.
Учинчидан: бу даъватни имомларининг барчаси мана бу мавзуга муттафиқ бўлишганки, усмонийларни давлати дорул харбдир, магар шайхул исломни даъватига мувофиқ жавоб берган минтақаларгина дорул харб хисобланмасди, шайхул исломни даъвати холис тавхидга ва ширкка, уни ахлига қарши кураш эди, ўша даврдаги энг катта ширкни химоячиларидан бири усмонийларни давлати бўлган эди, шу сабабли хам мана бу даъват усмонийларга қарши жанг эълон қилиниши хисобланган. [6]
سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته
[1] تاریخ الدولة العلیة ص 223 و الدولة العثمانیة دولة إسلامیة ۱ / 2۵
[2] الدرر السنیة ص 160 ، تاریخ الدولة العلیة ص 1۷۷ وص 1۹8 به بعد
[3] الدرر السنیة ۱ / 3۹۱
[4] دعاوى المناوئین 233 – 240
[5] الدولة العثمانیة ص 2۰۱
[6] ناصر الفهد، دولت عثمانی و چگونگی برخورد دعوت امام محمد بن عبدالوهاب رحمه الله علیه نسبت به آن، ص17
