دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

.

Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

.Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / 6 бўлим иккинчи қисм:

(4-қисм)  

Уларни соқолларига,саллаларига ва одамларга катта-катта бўлиб туюлатиган сўзларига ва……..алданиб қолманглар, энг камида мусулмонларни вазифаси шуки, англияни ва канадани,американи дорул харбларида туриб олиб мусулмонларга қарши рухий жангларни олиб бораётган ва душманнинг дорул исломга қарши рухий жангидаги лашкарни бир қисми хисобланган кимсаларга ахамият бермасинлар ва уларни кўрмаганликка олсинлар, энг камида мана бу рухий жангларни олиб борувчиларни  хукми, дорул исломни тарк қилган ва секуляристларни хукмига шомил бўлган мунофиқлар тўдасини хукми билан бир хил бўлади, бу хақида бешинчи муқаддамот дарсида – шаръий душманшиносий ва душманларни шаръий даражаларга ажратишда – мунофиқлар дастасини таниб олишда батафсил баён қилиб ўтилган.

Хижрат икки далилга кўра амалга ошади:

 1-Ислом динини тўрт маъноси ва мафхумини изхор қилишга ,ошкор қилишга қодир бўлмаслик.

2-Дорул исломни қувватлантириш ва рахбариятни дастурларига амал қилиш.

Биринчиси бўйича исломи дини учун озодлик мавжуд бўлган хар қандай диёрга хижрат қилса бўлади, энди бу хам дорул ислом мавжуд бўлмаган пайтда қилинади, мусулмонларнинг ахли китобни насронийлари томонидан идора қилинадиган хабашага қилган хижратига ўхшайди. Яна қайта таъкидлаб айтаман, бу навли хажратни фақат дорул ислом мавжуд бўлмаган холатда қилса бўлади холос. Фақат дорул ислом мавжуд бўлмаган холатда мўъмин киши энг енгилроқ хисобланган дорул куфрни танлашга мажбур бўлади , яхши мавжуд бўлмаган холатда  ёмон ва ёмонроқни орасидан биттасини танлаши  лозим, аммо яхши мавжуд бўладиган бўлса ва шахс ўзини истаги билан маъзур бўлмаган холда ёмонни танлайдиган бўлса, бу шахсни ўзи  ёмон эканига шубхаланмаса хам бўлади.

 Дорул ислом мавжуд бўлмаган тақдирда, агар мўъмин киши хижрат қилмайдиган бўлса уни устида дунёвий қонунлар ижро қилинмайди, аммо иккинчи холатда дорул исломга хижрат қилинмайдиган бўлса, бу нарса дорул исломга,исломий хукуматга ва аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишга эътиқоди йўқлигини  билдирадиган нишонадир, бу шахс дорул исломни мухофизат қилишга,уни химоя қилишга харакат қилмайди, шу сабабли хам ўзига хос қонунларга шомил бўлади, жумладан мунофиқлардан хисобланади ва исломий хукумат хам бундай мухожир бўлмаган шахсни   фуқаролик хуқуқини ботил қилади.

Рахбарият хам бундай кишилардан бароат қилади:

  « أَنَا بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ یُقِیمُ بَیْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِکِینَ »[1]

ёки жаъфарий шиъаларини равоятига кўра:

«إني بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ نزل مع مشرك في دارالحرب».^[2]

Шунга асосланган холда сиз мусулмонларнинг тарихида, дорул исломда яшаётган  бир мусулмоннинг энг баттар шароитда хам дорул куфрга кетганини топа олмайсиз, балки улар энг баттар шароитда хам дорул исломда қолишган. Хатто энг баттар холатларда яшаб ўтган хаворижлар хам харгиз дорул куфрга кетишмаган, агарчи улар бу минтақаларни дорул куфр деб санаган бўлишса хам  улар дорул исломни бир қисмидан бошқа бир минтқасига қочиб ўтишган холос, лекин бу минтақалар  дорул куфрлар хаддида бўлган эмас. Энди сизни назарингиз бўйича, дорул ислом мавжуд бўлишига қарамасдан фақатгина нафсоний, рифох,моддий далиллар сабабли секуляр кофирларнинг хокимияти остидаги дорул куфрларга  кетаётган кимсалар, ўзларини ва атрофларидагиларни қандай ботқоққа гирифтор қилиб олишган?!!

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

بِسمِ الله وَ الحَمدُ لله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلام عَلَیکُم و رحمة الله و برکاته (6) اِیککِینچِی قِسمَت:

(4-قیسم)

اوُلَرنِی ساقاللَرِیگه، سَللَه لَرِیگه وَ  آدَملَرگه کَتتَه – کَتتَه بُولِیب توُیُولَدِیگن سُوزلَرِیگه وَ……اَلدَنِیب قالمَنگلَر، اِینگ کَمِیدَه مُسُلمانلَرنِی وَظِیفَه سِی شوُکِی، اَنگلِیَه نِی وَ کَنَدَه نِی، اَمِیرِکَه نِی دارُ الحَربلَرِیدَه توُرِیب آلِیب مُسُلمانلَرگه قَرشِی رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارَیاتگن وَ دُشمَننِینگ دارُ الاِسلامگه قَرشِی رُوحِی جَنگِیدَگِی لَشکَرنِی بِیر قِیسمِی حِسابلَنگن کِیمسَه لَرگه اَهَمِیَت بِیرمَسِینلَر وَ اوُلَرنِی کوُرمَگنلِیککَه آلسِینلَر، اِینگ کَمِیدَه مَنَه بُو رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرنِی حُکمِی، دارُ الاِسلامنِی تَرک قِیلگن وَ سِکوُلارِیستلَرنِی حُکمِیگه شامِل بُولگن مُنافِقلَر توُدَه سِینِی حُکمِی بِیلَن بِیر هِیل بُولَدِی، بُو حَقِیدَه بِیشِینچِی مُقَدَّمات دَرسِیدَه – شَرعِی دُشمَنشُوناسِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَتِیشدَه – مُنافِقلَر دَستَه سِینِی تَنِیب آلِیشدَه بَطَفصِیل بَیان قِیلِیب اوُتِیلگن.

هِجرَت اِیککِی دَلِیلگه کوُرَه عَمَلگه آشَدِی:

1. اِسلام دِینِینِی توُرت مَعناسِی وَ مَفهُومِینِی اِظهار قِیلِیشگه، آشکار قِیلِیشگه قادِر بُولمَسلِیک.
2. دارُ الاِسلامنِی قُوَّتلَنتِیرِیش وَ رَهبَرِیَتنِی دَستوُرلَرِیگه عَمَل قِیلِیش.

بِیرِینچِیسِی بُویِیچَه اِسلام دِینِی اوُچُون آزادلِیک مَوجُود بُولگن هَر قَندَی دِیارگه هِجرَت قِیلسَه بُولَدِی، اِیندِی بُو هَم دارُ الاِسلام مَوجُود بُولمَگن پَیتدَه قِیلِینَدِی، مُسُلمانلَرنِینگ اَهلِی کِتابنِی نَصرانِیلَرِی تامانِیدَن اِدارَه قِیلِینَدِیگن حَبَشَه گه قِیلگن هِجرَتگه اوُحشَیدِی. یَنَه قَیتَه تَأکِیدلَب اَیتَمَن، بُو نَولِی هِجرَتنِی فَقَط دارُ الاِسلام مَوجُود بُولمَگن حالَتدَه قِیلسَه بُولَدِی حالاص. فَقَط دارُ الاِسلام مَوجُود بُولمَگن حالَتدَه مُؤمِن کِیشِی اِینگ یِینگِیلراق حِسابلَنگن دارُ الکُفرنِی تَنلَشگه مَجبُور بُولَدِی، یَحشِی مَوجُود بُولمَگن حالَتدَه یامان وَ یامانراقنِی آرَسِیدَن بِیتتَه سِینِی تَنلَش لازِم، اَمّا یَحشِی مَوجُود بُولَدِیگن بُولسَه وَ شَخص اوُزِینِی اِیستَگِی بِیلَن مَعذوُر بُولمَگن حالدَه یاماننِی تَنلَیدِیگن بُولسَه، بُو شَخص اوُزِی یامان اِیکَنِیگه شُبهَه لَنمَسَه هَم بُولَدِی.

دارُ الاِسلام مَوجُود بُولمَگن تَقدِیردَه، اَگر مُؤمِن کِیشِی هِجرَت قِیلمَیدِیگن بُولسَه اوُنِی اوُستِیدَه دُنیاوِی قانوُنلَر اِجرا قِیلِینمَیدِی، اَمّا اِیککِینچِی حالَتدَه دارُ الاِسلامگه هِجرَت قِیلِینمَیدِیگن بُولسَه، بُو نَرسَه دارُ الاِسلامگه، اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی طَتبِیق قِیلِیشگه اِعتِقادِی یوُقلِیگِینِی بِیرَدِیگن نِشانَه دِیر، بُو شَخص دارُالاِسلامنِی مُخافِظَت قِیلِیشگه، اوُنِی حِمایَه قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلمَیدِی، شوُ سَبَبلِی هَم اوُزِیگه خاص قانوُنلَرگه شامِل بوُلَدِی، جُملَه دَن مُنافِقلَردَن حِسابلَنَدِی وَ اِسلامِی حُکوُمَت هَم بُوندَی مُهاجِر بُولمَگن شَخصنِی فُقَرالِیک حُقوُقِینِی باطِل قِیلَدِی.

رَهبَرِیَت هَم بوُندَی کِیشِیلَردَن بَرائَت قِیلَدِی:   « أَنَا بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ یُقِیمُ بَیْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِکِینَ »[1] یاکِی جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی رِوایَتِیگه کوُرَه : «إني بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ نزل مع مشرك في دارالحرب».^[2]

شُونگه اَساسلَنگن حالدَه سِیز مُسُلمانلَرنِینگ تَرِیخِیدَه، دارُ الاِسلامدَه یَشَیاتگن بِیر مُسُلماننِینگ اِینگ بَتتَر شَرائِطدَه هَم دارُالکُفرگه کِیتگنِینِی تاپَه آلمَیسِیز، بَلکِی اوُلَر اِینگ بَتتَر شَرائِطددَه هَم دارُ الاِسلامدَه قالِیشگن. حَتّی اِینگ بَتتَر حالَتلَردَه یَشَب اوُتگن خَوارِجلَر هَم هَرگِیز دارُ الکُفرگه کِیتِیشمَگن، اَگرچِی اوُلَر بُو مِنطَقَه لَرنِی دارُ الکُفر دِیب سَنَگن بُولِیشسَه هَم اوُلَر دارُ الاِسلامنِی بِیر قِیسمِیدَن باشقَه بِیر مِنطَقَه سِیگه قاچِیب اوُتِیشگن حالاص،لِیکِن بُو مِنطَقَه لَر دارُالکُفرلَر حَددِیدَه بُولگن اِیمَس. اِیندِی سِیزنِی نَظَرِینگِیز بُویِیچَه،دارُ الاِسلام مَوجُود بُولِیشِیگه قَرَمَسدَن فَقَطگِینَه نَفسانِی،رِفاه، ماددِی دَلِیللَر سَبَبلِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ حاکِیمِیَتِی آستِیدَگِی دارُ الکُفرلَرگه کِیتَیاتگن کِیمسَه لَر، اوُزلَرِینِی وَ اَطرافلَرِیدَگِیلَرنِی قَندَی باتقاققَه گِیرِیفتار قِیلِیب آلِیشگن؟!!

(دوامی بار……)

ادامه خواندن مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 6  قسمت دوم :

(4-قسمت)

ریش و عمامه و سخنان قلمبه سلمبه وشبه جهادی و… آنها شما را فریب ندهد، در کمترین حالت وظیفه ی هر مسلمانی این است به سخنان کسانی که در دارالحربهای انگلیس و کانادا و آمریکا و …  هستند و بر علیه مسلمین در حال جنگ روانی بوده و بخشی از ارتش جنگ روانی دشمنان بر علیه دارالاسلام هستند اهمیت ندهند و آنها را نادیده بگیرند، در کمترین حالت حکم این مجریان جنگ روانی دشمن مثل دارودسته ی منافقینی است که دارالاسلام را ترک کرده باشند و مشمول حکم سکولاریستها (یا به زبان عربی مشرکین) شده اند که در درس پنجم مقدمات – دشمن شناسی شرعی و درجه بندی شرعی دشمنان – قسمت شناسائی دارودسته ی منافقین به تفصیل در مورد اینها صحبت شده است.

 پس هجرت به دو دلیل صورت می گیرد:

1. عدم توانائی بر اظهار و علنی کردن 4 معنی و مفهوم دین اسلام 
2. تقویت دارالاسلام و عمل نمودن به دستورات رهبریت

در مورد اولی می توان به هر سرزمینی که در آن برای دین اسلام آزادی وجود داشته باشد مهاجرت کرد و این زمانی است که دارالاسلامی وجود نداشته باشد مثل هجرت مسلمین به حبشه ای که توسط اهل کتاب نصرانی اداره می شد. دوباره تاکید می کنم این نوع هجرت تنها در صورت نبود دارالاسلام است . تنها در صورت نبود دارالاسلام است که مومن مجبور می شود دارالکفر اهون را انتخاب کند و زمانی بین بد و بدتر مجبور به انتخاب یکی می شوند که خوب وجود نداشته باشد اما زمانی که خوب وجود داشته باشد و شخص به میل خود و با وجود معذور نبودن بد را انتخاب کند شکی وجود ندارد خودش هم بد است .

در این حالت که دارالاسلامی وجود ندارد اگر مومنی هجرت نکرد قوانینی دنیوی در موردش اجراء نمی شود اما در حالت دوم و عدم هجرت به دارالاسلام  چنین نشان می دهد که به دارالاسلام و حکومت اسلامی و تطبیق قانون شریعت الله اعتقادی ندارد و تلاشی جهت محافظت از آن و حمایت از آن نمی کند به همین دلیل مشمول قوانین اجرائی خاصی می شود و آن اینکه جزو منافقین محسوب می گردد و حکومت اسلامی هم حقوق شهروندی و وظیفه ی ولایت و سرپرستی در برابر چنین غیر مهاجری را باطل می کند.

رهبریت هم از چنین کسانی اعلام برائت می کند: « أَنَا بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ یُقِیمُ بَیْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِکِینَ »[1] یا به روایت شیعیان جعفری: «إني بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ نزل مع مشرك في دارالحرب».^[2]

بر این اساس شما در تاریخ مسلمین هرگز ندیده اید که یک مسلمان که در بدترین شرایط در دارالاسلام به سر برده باشد به دارالکفر رفته باشد، بلکه در بدترین حالتها در دارالاسلام مانده . حتی خوارجی که در بدترین حالتها به سر می بردند باز هرگز به دارالکفرها نرفتند بلکه از بخشی از دارالاسلام به بخشی دیگر از دارالاسلام فراری شده اند هر چند همین سرزمینها را نیز دارالکفر می دانستند اما نه در حد دارالکفرهای اصلی. پس این عده که با وجود دارالاسلام و تنها به دلایل نفسانی و رفاهی و مادی به دارالکفرهای تحت حاکمیت کفار سکولار می روند به نظر شما در چه منجلابی خود و اطرافیان خود را گرفتار کرده اند؟!!

(ادامه دارد…..)

ادامه خواندن وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

.

Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

.

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / 6 бўлим иккинчи қисм:

(3-қисм)

Мана бундан ташқари ўзларини ихтиёрлари,хохишлари билан дорул куфрларга хатто дорул харбларга қочиб кетаётган ва бошқача истелох билан айтганда  тескари холда хижрат қилаётган,балки фақат кўчиб кетибгина қолмасдан мана бу дорул харбларда мусулмонларга қарши рухий жангларда ё қуролли жангларда,таблиғотларда фаолият олиб бораётганига гувох бўламиз, уларни хар бири ўзига мусулмонларни жараёнига қарама-қарши бўлган марказ,фирқа,харакат ташқил қилиб олишган.

Имоми ибни Хазм рохимахуллох мана бу борада айтадики: агар бир киши мажбур қилинмаган холда ўзини ихтиёри билан дорул куфрга ё дорул харбга кирса ва у ерда туриб мусулмонларнинг ихтиёридаги маконларга қарши душманчилик қилса, у мана бу ишини оқибатида муртад бўлади ва диндан чиқади,агар бу киши мусулмонларни қўлига тушадиган бўлса муртадларни барча ахкомлари унга шомил бўлади, ўлдиришга ва молини халол бўлишига,аёли билан никохини ботил бўлишига ўхшаган бошқа муртадларга хос ахкомлар. [1]

Демак агар мунофиқлар ўзларини мусулмонларни жамиятидан жудо қилмаган ва мусулмонларни орасида махфий қилишган бўлса, уларни хавфсизлиги таъминланади, энди дорул исломдан чиқиб кетган пайтларида улар ошкор бўлишади ва секуляристларни,мушрикларни ахкомлари уларга хам тегишли бўлиб қолади.

Ахли китоб ва шибхи ахли китобга ўхшаш хатто улардан жизъя хам қабул қилинмайди. Улар дорул исломдан ташқарида ўзлари учун ислом номи остида марказни йўлга қўймоқчи бўлишади, уларнинг мусулмонларга келтирадиган энг кам мусибати шуки, тафарруқ ширкларини ва исломга паралел равишдаги харакатларни вужудга келтиришдир.

Ўзларини сафларини  мўъминларнинг  дорул исломини тақдиридан  ажратиб олган мархалада уларга фақат ўлим насиб этади:

  «مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا»(احزاب/۶۱)

Сўнгра улар (мадинада) сиз билан бирга тура олмай қолурлар, магар лаънатга дучор бўлган холларида озгина (вақт тура олурлар холос). ( у пайтда) улар қаерда топилсалар ушланурлар ва ўлдириб ташланурлар.

Исломий хукумат мана бу ички душманларни узоқлаштирадиган,шартнома тузадиган,контрол қиладиган, уларни ўчириб турадиган ва нихоят агарда улар ўзларини сафларини дорул исломдан жудо қилсалар уларни нобуд қиладиган танхо абзор,ташкилот хисобланади.

Дорул куфрда туриб дорул ислом билан қуролли  жанг қилаётган кишиларни таклифи очиқ-ойдин мушаххасдир; бу ерда бир гурух кишилар учун шубха туғдирадиган нарса шуки,ўзларини мусулмон деб иддао қилаётган,хатто ўзларини мубориз,озодлик талаб қилувчи, ахли суннатни мудофаъа қилувчи, али шиъаларини химоячиси ва……деб даъво қилаётган,аммо “амалда” мусулмонларга қарши рухий жангларни олиб борувчилари ва душман лашкаридаги аскарлардан хисобланган кишиларни мавжудлигидир; жангни  энг хатарли ва сезгир қисмати бўлмиш рухий жангларда вазифаларини бажараётган мана бу  олиб борувчилар, мусулмонларни наздида худди жангчи душманни хукмида бўлади, шу сабабли хам хеч вақт дорул исломга мухолиф бўлган кимсалар дорул куфрга кетишмас эди, чунки улар ўзларини хукмлари нима бўлишини яхши билишган. Бутун тарих давомида андалусдан тортиб исломни шарқигача ва шарқий туркистонда ва бошқа дорул куфрларда туриб олиб дорул исломга қарши жанг қилган кимсаларни хаммаси динга,миллатга хиёнат қилган хиёнатчилар бўлишган,уларни орасида мўъминлар мавжуд бўлмаган.

Уларни вазиятлари мушаххас, шу ерда  мўъминлардан савол қилиниши керакки:

  فَمَا لَکُمْ فِی الْمُنَافِقِینَ فِئَتَیْنِ (نساء/88)

(эй мўъминлар),нега сизлар мунофиқлар тўғрисида икки гурухга бўлиниб олдингиз?

(давоми бор……)

ادامه خواندن Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

بِسمِ الله وَ الحَمدُ لله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلام عَلَیکُم و رحمة الله و برکاته (6) اِیککِینچِی قِسمَت:

(3-قیسم)

منه بوندن تشقری اوزلرینی ایختیارلری، هاحیشلری بیلن دارالکفرلرگه حتّی دار الحربلرگه قاچیب کیتیاتگن و باشقه چه اصطلاح بیلن ایتگنده تیسکری حالده هجرت قیلیاتگن، بلکی فقط کوچیب کیتیبگینه قالمسدن منه بو دار الحربلرده مسلمانلرگه قرشی روحی جنگلرده یا قوراللی جنگلرده، تبلیغاتلرده فعالیت آلیب باریاتگنیگه گوواه بولمیز، اولرن هر بیری اوزیگه مسلمانلرنی جریانیگه قرمه – قرشی بولگن مرکز، فرقه، حرکت تشکیل قیلیب آلیشگن.

امامی ابن حزم رحمه الله منه بو بارده ایتدیکی: اگر بیر کیشی مجبور قیلینمگن حالده اوزینی ایختیاری بیلن دار الکفرگه یا دار الحربگه کیرسه و او ییرده توریب مسلمانلرنینگ ایختیاریدگی مکانلرگه قرشی دشمنچیلیک قیلسه، او منه بو ایشینی عاقبتیده مرتد بولدی و دیندن چیقدی، اگر بو کیشی مسلمانلرنی قولیگه توشدیگن بولسه مرتدلرنی برچه احکاملری اونگه شامل بولدی، اولدیریشگه و مالینی حلال بولیشیگه، عیالی بیلن نکاهینی باطل بولیشیگه اوحشگن باشقه مرتدلرگه خاص احکاملر.[1]

دیمک اگر منافقلر اوزلینی مسلمانلرنی جمیعتیدن جودا قیلمگن و مسلمانلرنی آرسیده مخفی قیلیشگن بولسه، اولرنی خوفسیزلیگی تعمینلندی، ایندی دار الاسلامدن چیقیب کیتگن پیتلریده اولر آشکار بولیشدی و سکولاریستلرنی، مشرکلرنی احکاملری اولرگه هم تیگیشلی بولیب قالدی.

اهلی کتاب و شبه اهلی کتابگه اوحشش حتّی اولردن جزیه هم قبول قیلینمیدی. اولر دار الاسلامدن تشقریده اوزلری اوچون اسلام نامی آستیده مرکزنی یولگه قویماقچی بولیشدی، اولرنینگ مسلمانلرگه کیلتیردیگن اینگ کم مصیبتی شوکی، تفرّق شرکلرینی و اسلامگه پرلیل رویشدگی حرکتلرنی وجودگه کیلتیریشدیر.

اوزلرینی صفلرینی مؤمنلرنینگ دار الاسلامینی تقدیریدن اجرتیب آلگن مرحله ده اولرگه فقط اولیم نسیب ایتدی:   «مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا»(احزاب/۶۱) سونگره اولر (مدینه ده) سیز بیلن بیریگه توره المی قالورلر، مگر لعنتگه دوچار بولگن حاللریده آزگینه (وقت توره آلورلر حالاص). ( او پیتده) اولر قییردن تاپیلسه لر اوشلنورلر و اولدیریب تشلنورلر.

اسلامی حکومت منه بو ایچکی دشمنلرنی اوزاقلشتیریدیگن، شرطنامه توزدیگن، کانترال قیلیدیگن، اولرنی اوچیریب توردیگن و نهایت اگرده اولر اوزلرینی صفلرینی دار الاسلامدن جودا قیلسه لر اولرنی نابود قیلدیگن تنها ابزار، تشکیلات حسابلندی.

دارُ الکُفردَه توُرِیب دارُ الاِسلام بِیلَن قوُراللِی جَنگ قِیلَیاتگن کِیشِیلَرنِی تَکلِیفِی آچِیق- آیدِین مُشَخَّصدِیر؛ بُو یِیردَه بِیر گوُرُوه کِیشِیلَر اوُچُون شُبهَه توُغدِیرَدِیگن نَرسَه شوُکِی، اوُزلَرِینِی مُسُلمان دِیب اِدَّعا قِیلَیاتگن، حَتّی اوُزلَرِینِی مُبارِز، آزادلِیک طَلَب قِیلوُچِی، اَهلِی سُنَّتنِی مُدافَعَه قِیلوُچِی، عَلِی شِیعَه لَرِینِی حِمایَه چِیسِی وَ …….دِیب دَعوا قِیلَیاتگن، اَمّا “عَمَلدَه” مُسُلمانلَرگه قَرشِی رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرِی  وَ دُشمَن لَشکَرِیدَگِی عَسکَرلَردَن حِسابلَنگن کِیشِیلَر مَوجُودلِیگِیدِیر؛ جَنگنِی اِینگ خَطَرلِی  وَسِیزگِیر قِیسمَتِی بُولمِیش رُوحِی جَنلَردَه وَظِیفَه لَرِینِی بَجَرَیاتگن مَنَه بُو آلِیب بارُوچِیلَر، مُسُلمانلَرنِی نَزدِیدَه حُوددِی جَنگچِی دُشمَننِی حُکمِیدَه بُولَدِی، شُو سَبَبلِی هَم هِیچ وَقت دارُ الاِسلامگه مُخالِف بوُلگن کِیمسَه لَر دارُ الکُفرگه کِیتِیشمَس اِیدِی، چُونکِی اوُلَر اوُزلَرِینِی حُکملَرِی نِیمَه بُولِیشِینِی یَحشِی بِیلِیشگن.

بُوتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه اَندَلوُسدَن تارتِیب اِسلامنِی شَرقِیگچَه وَ شَرقِی توُرکّستاندَه وَ باشقَه دارُ الکُفرلَردَه توُرِیب آلِیب دارُ الاِسلامگه قَرشِی جَنگ قِیلگن کِیمسَه لَرنِی هَمَّه سِی دِینگه، مِللَتگه خِیانَت قِیلگن خِیانَتچِیلَر بُولِیشگن وَ اوُلَرنِی آرَسِیدَه مُؤمِنلَر مَوجُود بوُلمَگن.

اوُلَرنِی وَضِیعیَتلَرِی مُشَخَّص،شوُ یِیردَه مُؤمِنلَردَن سَوال قِیلِینِیشِی کِیرَککِی:   فَمَا لَکُمْ فِی الْمُنَافِقِینَ فِئَتَیْنِ (نساء/88) (ای مؤمنلر)، نِیگه سِیزلَر مُنافِقلَر توُغرِیسِیدَه اِیککِی گوُرُوهگه بُولِینِیب آلدِینگِیز؟

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 6  قسمت دوم :

(3-قسمت)

در کنار اینها، باز شاهد این هستیم که عده ای از دارودسته ی منافقین به ميل و اختيار خود به دارالکفرها و حتی دارالحربها فرار کرده اند و به اصطلاح کوچ و هجرت معکوس انجام داده اند و علاوه بر آنکه از دارالاسلام به دارالکفر و دارالحرب کوچ کرده اند از این دارالحربها بر علیه مسلمین مشغول جنگ مسلحانه یا جنگ روانی وتبلیغی بوده و هر کدام برای خودشان مرکزیت و فرقه و جریانی موازی با جریان مسلمین راه انداخته اند.

امام ابن حزم رحمه الله در اين باره مي گوید : هر كسي كه بدون اجبار و با اختيار خود  وارد دارالكفر و دارالحرب گردد و از آنجا با ساكنان مكاني دشمني بورزد كه در اختيار مسلمين است، در اين صورت با اين كارش مرتد مي گردد و از دين خارج مي گردد و هر زماني كه به چنگ مسلمين افتاد  تمام احكام مرتدين شاملش مي گردد، مثل كشتنش و حلال بودن مالش و باطل شدن نكاح با همسرش و ديگر احكام مختص مرتدين. [1]   پس مصونیت دارودسته ی منافقین تا زمانی است که خودشان را از جامعه ی مسلمین جدا نکرده باشند و در میان مسلمین خودشان را مخفی کرده باشند اما زمانی که از دارالاسلام خارج شدند آنوقت است که آشکار می شوند و مشمول حکم سکولاریستها و مشرکین می شوند .

 از اینها حتی مثل اهل کتاب و شبه اهل کتاب هم جزیه پذیرفته نمی شود. اینها می خواهند خارج از دارالاسلام برای خودشان مرکزیتی به نام اسلام درست کنند و کمترین مصیبت آنها برای مسلمین تولید شرک تفرق و تولید جریانات موازی با اسلام است که داریم می بینیم.

در این مرحله  که صف خودشان را دارالاسلام مومنین جدا کرده اند تنها سرنوشتشان مرگ است:«مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا»(احزاب/۶۱) نفرین شدگان و رانده شدگانند. هر کجا یافته شوند، گرفته خواهند شد و پیاپی به قتل خواهند رسید «وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا».‏

حکومت اسلامی تنها ابزار و نهادی است که این دشمنان داخلی را منزوی، منقبض، کنترل، مهار، اخراج و در نهایت زمانی که صف خود را از دارالاسلام جدا می کنند اینها را نابود می کند.

کسانی که از دارالکفرها با دارالاسلامها در حال جنگ مسلحانه هستند تکلیفشان روشن است؛ آنچه برای عده ای تولید شبهه می کند وجود مجریان جنگ روانی دشمن است كه ادعای مسلمان بودن و حتی مبارز بودن و آزادی خواه بودن و مدافع اهل سنت و مدافع شیعه ی علی بودن و غیره دارند ،اما «عملاً» در جنگ رواني بر عليه مسلمين قرار گرفته و عضوي از سپاهيان دشمن به حساب مي آيند؛ این مجریان جنگ روانی در حساس ترين و خطرناكترين  قسمت جنگ انجام وظيفه مي كنند که حکم اینها نزد مسلمین همچون حکم دشمنان محارب بوده است، به همین دلیل هیچ وقت مخالفین دارالاسلام به دارالکفر نمی رفتند چون می دانستند حکم آنها چه می شود. هر کسی در طول تاریخ  از اندلس گرفته تا شرق اسلامی و ترکستان شرقی و غیره از دارالکفر بر علیه دارالاسلام جنگیده اند همه خائنین به دین و ملت بوده اند و مومنی در میان آنها یافت نشده است.  

وضعیت اینها مشخص است و از مومنین باید پرسیده شود : فَمَا لَکُمْ فِی الْمُنَافِقِینَ فِئَتَیْنِ (نساء/88) شما (ای مؤمنان) چرا درباره منافقان دو دسته شده‌اید؟

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

.

Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

.Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / 6 бўлим иккинчи қисм:

(2-қисм)  

Абу Жандал дорул куфрдаги аянчли хаётдан энди қутилиб келганда сухайл томонидан олиб кетилаётган пайтида фарёд уриб айтадики: “эй мусулмонлар! Мени динимда фитнага дучор қилишлари учун мени мушрикларга топшириб юборасизларми?” ,” уларни дастидан қандай қийноқларни тортганимни кўрмаяпсизларми?” , у қурайшни қўлида жуда кўп  қийноқларга дучор бўлган эди.

Мўъминлар мана бу воқеани кўриб нихоятда ғамгин бўлишади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Абу Жандалга хитоб қилиб мархамат қиладиларки: “эй Або Жандал сабр қил, худованд сенга ва сен билан бирга бўлганларга фаражни, чиқиш йўлини кўрсатишига умидвор бўлгин. Бизлар улар билан сулх паймон тузганмиз ва ахд берганмиз, улар хам бизларга ахд беришган, биз уларга хиёнат қила олмаймиз.”

Буни кетидан мўъминлардан бири  Жобонул курдий розиаллоху анхуни фарзанди Абу Басир розиаллоху анху хам маккадан мадинага қочиб келди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уни орқасидан талаб қилиб келган икки мушрикка топширадилар. Аммо Абу Басир икки мушрикни алдаб уларни бирини ўлдиришга қодир бўлади ва қочиб кетади. У киши қизил денгизини сохилларидаги бир минтақага қочиб кетади ва у ерда панох топиб  партизанлик гурухини ташкил қилади. Абу Жандал хам маккадан иккинчи марта қочишга имкон топади ва Абу Басирга қўшилиб кетади. Аста-секин маккадан қочиб чиққан мусулмонларни сони кўпайиб боради,бунга қўшимча ғаффор, аслам,жухайна қабилаларидаги мусулмонлар хам уларга қўшилишади.

Бу пайтда уларни сони 800 нафарга етган эди, энди улар қурайшнинг шомдан қайтаётган карвонларига хамла қилишарди, хатто қурайш мана бу холатдан оғир  вазиятга тушиб қолади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан бу гурухни мадинага чақириб олишни сўрашади! Шу тарзда Абу Жандал ва бошқа мухожирлар мадинага қайтиб келишади ва аллох таоло пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васаллам айтганларидек, Абу Басир курдий розиаллоху анхуни канали орқали заиф бўлган кишиларга чора топиб беради.

Бу достондан шуни натижа қилинадики, аслида Абу Жандал ва Абу Басирга ўхшаганлар дорул исломни химоясидан бахраманд бўлишлари лозим эди,бу уларни хақлари бўлган,аммо худайбия сулхи изтирорий холатни вужудга келтириб уларни бу хақдан махрум қилади, мана бу изтирорий холат заиф мусулмонлардан кўра хам  юқорироқ ўринда турарди.

Демак хижратни дорул исломга ва уни хокимиятига, хукумат қудратига алоқаси бор,шунингдек аллох таоло мархамат қиладики:

  وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَکُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ (انفال/72)

Иймон келтирган, аммо хижрат қилмаган ( яъни хали-хануз маккада яшаб турган) кишилар эса то хижрат қилмагунларича сизлар уларга дўстлик қила олмайсизлар ( яъни, бир-бирингизга хамкор,меросхўр бўла олмайсизлар).

• فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِیَاء حَتَّىَ یُهَاجِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ  ‏ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِیّاً وَلاَ نَصِیراً (نساء/89).

Бас,сизлар то аллох йўлида хижрат қилмагунларича уларни дўст тутманглар! Агар юз ўгирсалар,уларни топган жойингизда тутиб ўлдирингиз ва улардан на бир дўст ва на бир ёрдамчи олмангиз!

Мусулмончиликни иддао қилаётган кишиларнинг дорул исломга хижрат қилмасликлари, улардаги аслий мунофиқлар аломатига далолат қилади. Хозирда хам мунофиқлар тўдасини бир қисми тоғутларни хокимияти остидаги минтақаларда яшашади ва агар хамма дорул исломга борадиган бўлса у ерда хаммага жой йўқ,деб шубха тарқатишади……. албатта улар ёлғон айтишади, улар европага боришлари мумкин,аммо дорул исломда ахли суфани мушкилотига ўхшаш  иқтисодий қийинчиликлар ёки ахзоб жангидаги хавфсизлик бўйича мушкилотлар мавжудлиги боис бу ерларга  хижрат қилишмайди. Мана бундай кимсаларга  қарата: эй бир неча чехрали ёлғончилар,сизлар жой ва маконни ғамини емасдан келаверинглар,дейиш лозим.

(давоми бор……)

مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

بِسمِ الله وَ الحَمدُ لله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلام عَلَیکُم و رحمة الله و برکاته (6) اِیککِینچِی قِسمَت:

(2-قیسم)

اَبُو جَندَل دارُالکُفردَگِی اَیَنچلِی حَیاتدَن اِیندِی قوُتِیلِیب کِیلگندَه سُهَیل تامانِیدَن آلِیب کِیتِیلَیاتگن پَیتِیدَه فَریاد اوُرِیب اَیتَدِیکِی: “اِی مُسُلمانلَر! مِینِی دِینِیمدَه فِتنَه گه دوُچار قِیلِیشلَرِی اوُچُون مِینِی مُشرِکلَرگه تاپشِیرِیب یُوبارَسِیزلَرمِی؟” ،”اوُلَرنِی دَستِیدَن قَندَی قِیناقلَرنِی تارتگنِیمنِی کوُرمَیَپسِیزلَرمِی؟”، اوُ قُرَیشنِی قوُلِیدَه جُودَه کوُپ قِیناقلَرگه دُوچار بوُلگن اِیدِی.

مُؤمِنلَر مَنَه بُو واقِیعَه نِی کوُرِیب نِهایَتدَه غَمگِین بُولِیشَدِی. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اَبُو جَندَلگه خِطاب قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی: ” اِی اَبا جَندَل صَبر قِیل، خُداوَند سِینگه وَ سِین بِیلَن بِیرگه بُولگنلَرگه فَرَجنِی،چِیقِیش یُولِینِی کوُرسَتِیشِیگه اوُمِیدوار بُولگِین. بِیزلَر اوُلَر بِیلَن صُلح پَیمان توُزگنمِیز وَ عَهد بِیرگنمِیز، اوُلَر هَم بِیزلَرگه عَهد بِیرِیشگن، بِیز اوُلَرگه خِیانَت قِیلَه آلمَیمِیز.”

بوُنِی کِیتِیدَن مُؤمِنلَردَن بِیرِی جَبان الکُردِی رَضِیَ الله عَنهُ نِی فَرزَندِی اَبُو بَصِیر رَضِیَ الله عَنهُ هَم مَککَه دَن مَدِینَه گه قاچِیب کِیلَدِی. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم هَم اوُنِی آرقَسِیدَن طَلَب قِیلِیب کِیلگن اِیککِی مُشرِککَه تاپشِیرَدِیلَر. اَمّا اَبُو بَصِیر اِیککِی مُشرِکنِی اَلدَب اوُلَرنِی بِیرِینِی اوُلدِیرِیشگه قادِر بوُلَدِی وَ قاچِیب کِیتَدِی. اوُ کِیشِی قِیزِیل دِینگِیزِینِی ساحِللَرِیدَگِی بِیر مِنطَقَه گه قاچِیب کِیتَدِی وَ اوُ یِیردَه پَناه تاپَدِی وَ اَبُو بَصِیرگه قوُشِیلِیب کِیتَدِی. اَستَه – سِیکِین مَککَه دَن قاچِیب چِیققَن مُسُلمانلَرنِی سانِی کوُپَیِیب بارَدِی، بُونگه قوُشِیمچَه غَفّار، اَسلَم، جُهَینَه قَبِیلَه لَرِیدَگِی مُسُلمانلَر هَم اوُلَرگه قوُشِیلِیشَدِی.

مَنَه بُو پَیتدَه اوُلَرنِی سانِی 800 نَفَرگه یِیتگن اِیدِی، اِیندِی اوُلَر قُرَیشنِینگ شامدَن قَیتَیاتگن کَروانلَرِیگه حَملَه قِیلِیشَردِی، حَتّی قُرَیش مَنَه بُوحالَتدَن آغِیر وَضِیعیَتگه توُشِیب قالَدِی وَ رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلّمدَن بُو گوُرُوهنِی مَدِینَه گه چَقِیرِیب آلِیشنِی سُورَشَدِی! شُو طَرزدَه اَبُو جَندَل وَ باشقَه مُهاجِرلَر مَدِینَه گه قَیتِیب کِیلِیشَدِی وَ اَلله تَعالَی پَیغَمبَرِیمِیز صَلی الله عَلَیهِ وَسَلّم اَیتگنلَرِیدِیک، اَبُو بَصِیر کوُردِی رَضِیَ اَلله عَنهُ نِی کَنَلِی آرقَلِی ضَعِیف بُولگن کِیشِیلَرگه چارَه تاپِیب بِیرَدِی.

بُو داستاندَن شُونِی نَتِیجَه قِیلِینَدِیکِی،اَصلِیدَه اَبُو جَندَل وَ اَبُو بَصِیرگه اوُحشَگنلَر دارُ الاِسلامنِی حِمایَه سِیدَن بَهرَمَند بُولِیشلَرِی لازِم اِیدِی، بُو اوُلَرنِی حَقلَرِی بُولگن، اَمّا حُدَیبِیَه صُلحِی اِضطِرارِی حالَتنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیب اوُلَرنِی بُو حَقدَن مَحرُوم قِیلَدِی، مَنَه بُو اِضطِرارِی حالَت ضَعِیف مُسُلمانلَردَن کُورَه هَم یوُقارِیراق اوُرِیندَه توُرَردِی.

 دِیمَک هِجرَتنِی دارُ الاِسلامگه وَ اوُنِی حاکِیمِیَتِیگه، حُکوُمَت قُدرَتِیگه عَلاقَه سِی بار، شوُنِینگدِیک اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَکُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ   (انفال/72) اِیمان کِیلتِیرگن،اَمّا هِجرَت قِیلمَگن ( یَعنِی هَلِی- هَنُوز مَککَه دَه یَشَب توُرگن) کِیشِیلَر اِیسَه تا هِجرَت قِیلمَگوُنلَرِیچَه سِیزلَر اوُلَرگه دوُستلِیک قِیلَه آلمَیسِیزلَر ( یَعنِی، بِیر – بِیرِینگِیزگه هَمکار، مِعراثخُور بُولَه آلمَیسِزلَر).

فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِیَاء حَتَّىَ یُهَاجِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ  ‏ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِیّاً وَلاَ نَصِیراً (نساء/89). بَس، سِیزلَر تا اَلله یُولِیدَه هِجرَت قِیلمُگوُنلَرِیچَه اوُلَرنِی دُوست توُتمَنگلَر! اَگر یُوز اوُگِیرسَلَر، اوُلَرنِی تاپگن جایِینگِیزدَه توُتِیب اوُلدِیرِینگِیز وَ اوُلَردَن نَه بِیر دُوست وَ نَه بِیر یاردَمچِی آلمَنگِیز!

مسلمانچیلیکنی ادّعا قیلیاتگن کیشیلرنینگ دار الاسلامگه هچرت قیلمسلیکلری، اولردگی اصلی منافقلر علامتیگه دلالت قیلدی. حاضرده هم منافقلر توده سینی بیر قیسمی طاغوتلرنی حاکیمیتی آستیدگی منطقه لرده یششدی و اگر همّه دار الاسلامگه باردیگن بولسه او ییرده همّه گه جای یوق، دیب شببه ترقتیشدی……..البتّه اولر یالغان ایتیشدی، اولر یوراپه گه باریشلری مومکین، امّا دارالاسلامده اهلی صوفه نی مشکلاتیگه اوحشش اقتصادی قییینچیلیکلر یاکی احزاب جنگیدگی خوفسیزلیک بوییچه مشکلاتلر موجودلیگی بائث بو ییرلرگه هجرت قیلیشمیدی. منه بوندی کیمسه لرگه قرته: ای بیر نیچه چیهره ی یالغانچیلر، سیزلر جای و مکاننی غمینی ییمسدن کیلویرینگلر، دیییش لازم.

(دوامی بار…..)

وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 6  قسمت دوم :

(2-قسمت)

ابوجندل که تازه از زندگی خفت بار در دارالکفر نجات پیدا کرده بود در حالی که توسط سهیل برده می‌شد فریاد می‌زد: “ای مسلمانان! آیا مرا به مشرکان پس می‌دهید تا مرا در دینم به فتنه بیندازند؟” و گفت: “آیا نمی‌بینید از دست آنان چه کشیده‌ام؟” او بسیار شکنجه شده بود.

مومنین با دیدن این جریان بسیار غمگین شدند. رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم خطاب به ابوجندل فرمود: “ای اباجندل صبر پیشه کن و امید پاداش آن را داشته باش که خداوند برای تو و مستضعفانی که با تو هستند فرج و راه برون رفتی قرار خواهد داد. ما با آن‌ها پیمان صلح بسته‌ایم و به آنان عهد خدایی داده‌ایم و آنان به ما عهد داده‌اند و ما به آنان خیانت نمی‌کنیم”.

پس از آن یکی دیگر از مومنین به نام ابوبصیر فرزند جابان الکوردی رضی الله عنهما از مکه فرار کرد و به مدینه آمد. رسول الله صلی الله علیه وسلم  او را نیز به دو تن از مشرکان که به دنبال او آمده بودند تحویل داد. اما ابوبصیر توانست آن دو را فریب دهد و یکی از آن‌ها را به قتل برساند و فرار کند. وی سپس به منطقه‌ای در ساحل دریای سرخ گریخت و در آنجا پناه گرفت و یک گروه پارتیزانی و چریکی تشکیل داد. ابوجندل نیز توانست باری دیگر از مکه فرار کند و به ابو بصیر ملحق شود. کم کم تعداد زیادی از مسلمانان که از مکه فرار کرده بودند بودند به علاوه‌ی مسلمانانی از قبایل غفار و اسلم و جهینه به آن‌ها ملحق شدند.

آن‌ها که به هشتصد تن رسیده بودند کاروان‌های قریش را که از شام برمی‌گشتنتد مورد حمله قرار می‌دادند تا جایی که قریش به تنگ آمد و از رسول الله صلی الله علیه وسلم خواهش کردند که آنان را به مدینه فراخواند! اینچنین بود که ابوجندل و دیگر مهاجران به مدینه رفتند و خداوند همانگونه که پیامبر صلی الله علیه وسلم گفته بود از کانال ابوبصیر الکوردی رضی الله عنه برای آن مستضعفان راه چاره‌ای قرار داد.

این داستان می رساند که اصل این است که امثال ابوجندل و ابوبصیر از ولایت و سرپرستی دارالاسلام برخوردار شوند و این حق آنها بود اما صلح حدیبیه حالت طاری را به وجود آورده بود و آنها را از چنین حقی محروم کرد و این حالت طاری و اضطراری بالاتر از او و امثال او بود بود.

پس هجرت به دارالاسلام و حاکمیت و قدرت حکومتی ربط دارد چنانچه الله تعالی می فرماید :

• وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَکُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ (انفال/72)  و امّا کسانی که ایمان آورده‌اند ولیکن مهاجرت ننموده‌اند ولایتی در برابر آنان ندارید تا آن گاه که مهاجرت می‌کنند
• فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِیَاء حَتَّىَ یُهَاجِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ  ‏پس در این صورت سرپرستانی از ایشان نگیرید (و آنان را از خود ندانید) تا آن گاه که در راه خدا هجرت می‌کنند (و ایمان آوردن خود را با هجرت در راه اسلام ثابت می‌دارند) فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِیّاً وَلاَ نَصِیراً (نساء/89). ولی اگر از این کار سر باز زدند آنان را هر کجا یافتید بگیرید و اسیر کنید، و بکشید، و از میان ایشان سرپرست و یاری رسانی انتخاب نکنید. 

عدم هجرت مدعیان مسلمانی به دارالاسلام علامتی اصلی از علائم منافقین است. همین الان هم عده ای از دارودسته ی منافقین که در بخشی از حاکمیت تحت سلطه ی طاغوتها زندگی می کنند و شبهه اندازی می کنند که اگر همه به دارالاسلام بروند جاندارد و … اینها دروغ می گویند اینها ممکن است به اروپا بروند اما به دارالاسلام با داشتن سختی های اقتصادی امثال اهل صفه و مشکلات امنیتی مثل جنگ احزاب هجرت نمی کنند. به اینها باید گفت شما بیائید غم و غصه ی جا و مکان نداشته باشید ای کذابهای چند چهره.

(ادامه دارد…..)

Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

.

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / 6 бўлим иккинчи қисм:

(1-қисм)

1-Дорул куфрда аллохни шариатидаги қонунларга амал қилишга ва динни ошкор қилишга қодир бўлмаса ва хижрат қилиш имкони хам мавжуд бўлмаса ва касаллик ё зиндонга тушиш ёки қари кишилар ва гўдакларга ўхшаш заиф бўлганлиги сабабли хижрат қилишга имкон топмаса. Мана бу кишилар аллохни изни билан узрли хисобланади, аллох таоло мархамат қилганки: [1]

« إلا الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لا یَسْتَطِیعُونَ حِیلَةً وَلا یَهْتَدُونَ سَبِیلا » (نساء 98).

Фақат бирон чора топишга қодир бўлмай, хижрат йўлини истаб топа олмай чорасиз қолган кишилар, аёллар ва болалар борки, бундайларни шояд аллох авф этса. Зотан, аллох авф этгувчи, мағфират қилгувчи бўлган зотдир.

Аллох таоло мархамат қилганидек, хижрат дорул исломдаги фуқароликни иккинчи асосидир:

 إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ  وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَئِکَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَکُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ (انفال/72) 

Албатта,иймон келтирган, хижрат қилган ва молу жонлари билан аллох йўлида курашган зотлар ва (маккадан хижрат қилиб келган мухожирларга) уй-жой бериб,ёрдам қилган зотлар- ана ўшалар бир-бирларига дўстдирлар. ( яъни,тириклари бир-бирига хамкор,ўрталарида ўлим бўлса, бир-бирларига меросхўрдирлар.) Иймон келтирган, аммо хижрат қилмаган (яъни хали-хануз маккада яшаб турган) кишилар эса то хижрат қилмагунларича сизлар уларга дўстлик қила олмайсизлар ( яъни, бир-бирингизга хамкор, меросхўр бўла олмайсизлар).

Демак дорул исломни фуқароси бўлишга хақли бўлган ўзини мусулмон эканини иддао қилган кишилар, мўъминлар жумласидан бўлиши,ундан сўнг дорул исломда сокин бўлиб яшашлари ёки дорул исломга хижрат қилишлари лозим бўлади,буни натижасида улар дорул исломдаги фуқаролик хуқуқларидан, хамвилоят бўлиш неъматидан бахраманд бўлишади ва ислом динининг ,дорул исломнинг қаршисидаги ўзларини вазифаларини хам адо қилишади.

Хижрат аллохнинг динига ва дорул исломга нисбатан тўғри эътиқодни нишонаси,хамда динни сақлашга ва химоя қилишга берилган ахд хисобланади. Хижрат дорул исломга ва уни хукуматига нисбатан  эътиқодга далолат қилса, жиход исломий хукуматни ва дорул исломни мухофизат қилишга ,уни янада ривожлантиришга пойбанд бўлишга ва босқинчи кофирлар томонидан босиб олинган ерларни барчасини озод қилингунча шу холда  давом этишликка  ишора қилади. Аммо хижратда хам бизлар тўсатдан юз берадиган холатларга гувох бўламиз.

« وَإِنِ اسْتَنصَرُوکُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَیْنَکُمْ وَبَیْنَهُم مِّیثَاقٌ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ» (انفال/72)

Агар улар дин йўлида сизлардан ёрдам сўрасалар, ёрдам қилиш зиммангиздадир. Магар уларга ўрталарингизда (урушмаслик хақида) ахд-паймон бўлган қавмга зарар етказиш билан ёрдам қилмайсизлар. Аллох қилаётган амалларингизни кўргувчидир.

Мана бу замина бўйича Абу Жандал розиаллоху анху ва Абу Басир курдий розиаллоху анхуни,хамда бошқа мўъминларни  воқеасига ишора қиламиз, худайбия сулхи уларга мана бу изтирорий,мажбурий холатни вужудга келтирган эди. Абу Жандал розиаллоху анху худайбия сулхидан сўнг қурайш секуляристларини қўлидан қочиб келган пайтида, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам томонидан қурайш секуляристларига топширилади.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари