وَاعْتَصِمُوا

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(4- қисм)

Мунофиқлар ва секулярзадалар бахсида айтиб ўтганимиздек, мунофиқларни тўдаси ва секулярзадалар бир хил бўлишмайди, балки улар андак сонли ички пинхон кофирлардан ва жуда кўп сонли алданган,адашган мусулмонлардан ташкил топгандир. Уларни атрофини ўраб олган мусулмонлар, ё янги мусулмон бўлган ва аллохни шариатини яхши етарли танимайдиган ёки бошқача истелох билан айтганда иймони заиф кишилар бўлишади, улар хар вақт ошкор кофирларни шубхаларига таслим бўлиб алданишлари мумкин ёки улар қалблари бемор кишилар ва ўзларини нафсларига зулм қилишган.

Мана буларни хаммасини аллох таоло мунофиқлар,секулярзадалар жумласидан деб хисоблаган, улар ўзларини мусулмонлардан жудо қилишмас ва мусулмонларни орасида яшириниб олишар экан,улар мусулмонларни жумласига киришади. Мана бу бир-бирига қарама-қарши, хилма-хил тўда мусулмонларни орасида  бўлар экан,уларга нисбатан  бир бемор киши  сифатида, мусулмонларга ўхшаш муносабат билдирилади. Улар амалга ошираётган бузғунчиликлар ва рухий жангларга қарамасдан улар мусулмонлар жумласидан хисобланади. Аммо хар қандай сабабга кўра мусулмонларни сафидан ажрайдиган бўлишса, ана ўша миқдорда исломий шиддатли муносабатга дучор бўлишади, бу хақида мунофиқлар,секулярзадаларни таниб олиш дарсида сухбат қилган эдик.

Шу сабабли хам мана бундай кишилар ўзларини сафларини сўз ё амал билан мусулмонлардан жудо қилиб олишса ва сўз,амал билан кофирларга қайтиб боришса,бир мунофиқ эмас,балки бир мусулмон сафини ўзгартирибди,дейилади. Мана бу мусулмонни исломдан ошкор кофирлар сафига қилган ўзгариши  ортга қайтиш хисобланади ва куфрга қайтиш бўлиб муртад бўлиш,дейилади.

Албатта мунофиқлар,секулярзадаларни тўдаси ёки мусулмонлар баъзи мархалаларда одамлардаги қудратни ёки хукумат қудратини химояси остида четга чиқариб ташланади ва сафлари мусулмонлардан жудо  ва ошкор бўлади:

«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،

Қасамки,агар мунофиқлар,дилларида мараз бўлган кимсалар ва мадинада миш-миш тарқатиб юрувчилар (ўз қилмишларидан) тўхтамасалар албатта биз сизни уларга қарши оёқлантирурмиз, сўнгра улар (мадинада) сиз билан бирга тура олмай қолурлар, магар лаънатга дучор бўлган холларида озгина (вақт тура олурлар холос).

Демак, мусулмонлар уларни мана шундай холатда чиқариб юборишади ёинки ўзларини ихтиёрлари билан пинхон холатларидан чиқиб ошкор ва маълум бўлишади ва ўзларини сафларини жудо қилишиб  мусулмонларни жамиятидан четга чиқиб кетишади.

Хар қандай холатда хам уларнинг ўзлари уларга қилинадиган муомалани равишини ўзгартиришади, энди уларга мунофиқлар ё секулярзадалар деб бўлмайди, чунки улар ошкор ва маълум бўлишди. Балки уларга секуляристлар ва ошкор кофирлар дейилади.  Демак,мунофиқлар ва секулярзадаларнинг ислом ва мусулмончиликни босиб ўтиб ошкор кофирга,секуляристга айланадиган мархалани муртад бўлиш ,дейилади. Мунофиқлар деган исм улардан олиб ташланиб ўрнига муртад ва муртадлар калимаси қўйилади.

Баъзи ахли фан хилма-хил ривоятларда уларга нисбатан мунофиқ калимасини хам ишлатган, яъни энди уларга мунофиқлар тўдаси ,дейилмайдида мунофиқ дейилади. Хўп, энди мунофиқ хам ана ўша пинхон ё ошкор кофирдир. Хозир ошкор бўлган ва биз унга мунофиқ дея оламиз. Уларни  ошкор бўлмаган холатида мунофиқ эмас, фақат мунофиқлар калимасини ишлатамиз, аммо ошкор бўлишгандан сўнг уларга мунофиқ ё муртад ва жамланган холатига эса муртадлар дейишимиз мумкин. Чунки уларни мусулмонлардан ажратиб ташхис бера оламиз.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

• 4-قیسم)

مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بَحثِیدَه اَیتِیب اوُتگنِیمِیزدِیک، مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیر هِیل بوُلِیشمَیدِی، بَلکِی اوُلَر اَندَک سانلِی اِیچکِی پِینهان کافِرلَردَن وَ جُودَه کوُپ سانلِی اَلدَنگن، اَدَشگن مُسُلمانلَردَن تَشکِیل تاپگندِیر. اوُلَرنِی اَطرافِینِی اوُرَب آلگن مُسُلمانلَر، یا یَنگِی مُسُلمان بوُلگن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِینِی یَحشِی یِیتَرلِی تَنِیمَیدِیگن یاکِی باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه اِیمانِی ضَعِیف کِیشِیلَر بُولِیشَدِی، اوُلَر هَر َوقت آشکار کافِرلَرنِی شُبهَه لَرِیگه تَسلِیم بُولِیب اَلدَنِیشلَرِی مُومکِین یاکِی اوُلَر قَلبلَرِی بِیمار کِیشِیلَر وَ اوُزلَرِینِی نَفسلَرِیگه ظُلم قِیلِیشگن.

مَنَه بُولَرنِی هَمَّه سِینِی اَلله تَعالَی مُنافِقلَر، سِکوُلارزَدَه لَر جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَگن، اوُلَر اوُزلَرِینِی مُسُلمانلَردَن جُودا قِیلِیشمَس وَ مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه یَشِیرِینِیب آلِیشَر اِیکَن، اوُلَر مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیگه کِیرِیشَدِی. مَنَه بُو بِیر- بِیرِیگه قَرَمَه – قَرشِی، هِیلمَه – هِیل توُدَه مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه بوُلَر اِیکَن،اولرگه نسبتاً بیر  بِیمار کِیشِی صیفتیده، مُسُلمانلَرگه اوُحشَش مُناسَبَت بِیلدِیرِیلَدِی. اوُلَر عَمَلگه آشِیرَیاتگن بوُزغوُنچِیلِیکلَر وَ رُوحِی جَنگلَرگه قَرَمَسدَن اوُلَر مُسُلمانلَر جُملَه سِیدَن حِسابلَنَدِی.اَمّا هَر قَندَی سَبَبگه کوُرَه مُسُلمانلَرنِی صَفِیدَن اَجرَیدِیگن بُولِیشسَه، اَنَه اوُشَه مِقداردَه اِسلامِی شِددَتلِی  مُناسَبَتگه دُوچار بوُلِیشَدِی، بُو حَقِیدَه مُنافِقلَر، سِکوُلارزَدَه لَرنِی تَنِیب آلِیش دَرسِیدَه صُحبَت قِیلگن اِیدِیک.

  شُو سَبَبلِی هَم مَنَه بُوندَی کِیشِیلَر اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی سوُز یا عَمَل بِیلَن مُسُلمانلَردَن جُودا قِیلِیب آلِیشسَه وَ سُوز، عَمَل بِیلَن کافِرلَرگه قَیتِیب بارِیشسَه، بِیر مُنافِق اِیمَس، بَلکِی بِیر مُسُلمان صَفِینِی اوُزگرتِیرِیبدِی، دِییِیلَدِی. مَنَه بُو مُسُلماننِی اِسلامدَن آشکار کافِرلَر صَفِیگه قِیلگن اوُزگرِیشِی آرتگه قَیتِیش حِسابلَنَدِی وَ کُفرگه قَیتِیش بُولِیب مُرتَد بُولِیش، دِییِیلَدِی.

اَلبَتَّه مُنافِقلَر،سِکوُلارزَدَه لَرنِی توُدَه سِی یاکِی مُسُلمانلَر بَعضِی مَرحَلَه لَردَه آدَملَردَگِی قُدرَتنِی یاکِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَه چِیتگه چِیقَرِیب تَشلَنَدِی وَ صَفلَرِی مُسُلمانلَردَن جُودا وَ آشکار بُولَدِی:         «لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)، قَسَمکِی، اَگر مُنافِقلَر، دِیللَرِیدَه مَرَض بوُلگن کِیمسَه لَر وَ مَدِینَه دَه مِیش- مِیش تَرقَتِیب یُورُوچِیلَر ( اوُز قِیلمِیشلَرِیدَن) توُحتَه مَسَه لَر اَلبَتَّه بِیز سِیزنِی اوُلَرگه قَرشِی آیاقلَنتِیرُورمِیز، سُونگرَه اوُلَر ( مَدِینَه دَه) سِیز بِیلَن بِیرگه توُرَه آلمَی قالوُرلَر، مَگر لَعنَتگه دُوچار بُولگن حاللَرِیدَه آزگِینَه ( وَقت توُرَه آلوُرلَر حالاص).

دِیمَک، مُسُلمانلَر اوُلَرنِی مَنَه شوُندَی حالَتدَه چِیقَرِیب یُوبارِیشَدِی یائِنکِی اوُزلَرِینِی اِیختِیارلَرِی بِیلَن پِینهان حالَتلَرِیدَن چِیقِیب آشکار وَ مَعلوُم بُولِیشَدِی وَ اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی جُودا قِیلِیشِیب مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن چِیتگه چِیقِیب کِیتِیشَدِی.

  هَر قَندَی حالَتدَه هَم اوُلَرنِینگ اوُزلَرِی اوُلَرگه قِیلِینَدِیگن مُعامَلَه نِی رَوِیشِینِی اوُزگرتِیرِیشَدِی، اِیندِی اوُلَرگه مُنافِقلَر یا سِکوُلارزَدَه لَر دِیب بوُلمَیدِی، چوُنکِی اوُلَر آشکار وَ مَعلوُم بُولِیشَدِی. بَلکِی اوُلَرگه سِکوُلارِیستلَر وَ آشکار کافِرلَر دِییِیلَدِی. دِیمَک، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ اِسلام وَ مُسُلمانچِیلِیکنِی باسِیب اوُتِیب آشکار کافِرگه، سِکوُلارِیستگه  اَیلَنَه دِیگن مَرحَلَه نِی مُرتَد بُولِیش، دِییِیلَدِی. مُنافِقلَر دِیگن اِسم اوُلَردَن آلِیب تَشلَنِیب اوُرنِیگه مُرتَد وَ مُرتَدلَر کَلِیمَه سِی قوُیِیلَدِی.

بَعضِی اَهلِی فَن هِیلمَه – هِیل رِوایَتلَردَه اوُلَرگه نِسبَتاً مُنافِق کَلِیمَه سِینِی هَم اِیشلَتگن، یَعنِی اِیندِی اوُلَرگه مُنافِقلَر توُدَه سِی، دِییِیلمَیدِی- دَه مُنافِق دِییِیلَدِی. حُوپ، اِیندِی مُنافِق هَم اَنَه اوُشَه پِینهان یا آشکار کافِردِیر. حاضِر آشکار بوُلگن وَ بِیز اوُنگه مُنافِق دِییَه آلَمِیز. اوُلَرنِی آشکار بوُلمَگن حالَتِیدَه مُنافِق اِیمَس، فَقَط مُنافِقلَر کَلِیمَه سِینِی اِیشلَتَمِیز، اَمّا آشکار بُولِیشگندَن سُونگ اوُلَرگه مُنافِق یا مُرتَد وَ جَملَنگن حالَتِیگه اِیسَه مُرتَدلَر دِییِیشِیمِیز مُومکِین. چُونکِی اوُلَرنِی مُسُلمانلَردَن اَجرَتِیب تَشخِیص بِیرَه آلَمِیز.

(دوامی بار…..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله
 (4- قسمت)

در بحث منافقین و سکولارزده ها عرض شد که، دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها یکدست نیستند بلکه، متشکل از تعداد بسیار اندک و ناچیزی از کفار پنهان داخلی و عده ای انبوه و بسیار از مسلمینی هستند که دور این عده ی اندک و قلیل را گرفته اند. این دسته از مسلمین همکه دور این ها را گرفته اند، خودشان کسانی هستند که یا تازه مسلمان شده اند و شناخت کافی از شریعت الله ندارند و به اصطلاح ضعیف الایمان هستندو هر آن ممکن است تسلیم شبهات یک کافر آشکاری شوند و فریب بخورند، یا کسانی هستند که در قلبهایشان بیماری هست و به نفس خودشان ظلم کرده اند.

همه ی این ها را الله تعالی جزو منافقین و سکولارزده ها حساب کرده و تا زمانی که خودشان را از مسلمین جدا نکرده باشند و در میان مسلمین گم باشند جزو مسلمین آن ها را حساب کرده است. بله، این دارودسته ی ناهمگون تا زمانی که در میان مسلمین هستند و از نظر گفتاری و عملی کج دار مریض شبیه مسلمین رفتار می کنند، با تمام هنجارشکنی ها و جنگ روانی که راه می اندازند باز جزو مسلمین محسوب میشوند. اما، زمانی که به هر دلیلی صفشان از مسلمین جدا میشود به همان اندازه مشمول قهر و خشونت اسلامی می گردند، که در درس شناسائی منافقین و سکولارزده ها درمورد آن صحبت کردیم. 

به همین دلیل، زمانی که این ها صف خودشان را با سخنی یا عملی از صف مسلمین جدا می کنندو به سخن یا عمل کفار برمی گردند گفته می شود یک مسلمان تغییر صف داده و برگشته نه یک منافق. و این تغییر صف یک مسلمان از اسلام به صف کفار آشکار را که نوعی عقب گرد محسوب میشود و بازگشت به عقب به حساب می آید، و بازگشت به کفر محسوب می شودرا مرتد شدن می گویند.

البته، دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها را یا خود مسلمین، در مراحلی با پشتوانه ی قدرت مردمی و حکومتی که دارندآن ها را بیرون می اندازند و صفشان از مسلمین جدا میشود و آشکار می گردند: «لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)، اگر منافقان و بیماردلان و کسانی که در مدینه باعث اضطراب و آشوب می‌شوند از کار خود دست نکشند، تو را بر ضدّ ایشان می‌شورانیم و بر آنان مسلّط می‌گردانیم، آن گاه جز مدّت اندکی در جوار تو در شهر مدینه نمی‌مانند، یعنی می روند.

پس، یا مسلمین آن ها را اینگونه بیرون می اندازند،یا اینکه به میل خودشان، خودشان را از حالت پنهانی درمی آورند و آشکار و معلوم میشوند و خودشان صف خودشان را جدا می کنند و از جامعه ی مسلمین بیرون می روند.

در هر دو صورت، این ها معادله را در روش برخورد باخودشان عوض می کنند و دیگر نمی توان به آن ها گفت منافقین و سکولارزده هاچون آشکار و معلوم شده اند. بلکه، سکولاریست و کافر آشکاری شده اند. پس، این مرحله ای که دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها از آن میگذرند تا از اسلام و مسلمانیبه یک سکولاریست و کافر آشکار تبدیل شوند به آن میگویند مرتد شدن. اسم منافقین از آن ها برداشته میشود و کلمه ی مرتد و مرتدین بر آن ها گذاشته میشود.

بعضی از اهل فن در روایت های مختلفی هست که کلمه ی منافق را هم به کار می برند،یعنی این دارودسته را دیگر دارودسته ی منافقین نمی گویند بلکه به آن منافق می گویند.خوب، منافق هم یعنی همان کافر پنهانی که آشکار شده است. الان، آشکار شده و می توانیم به او بگوییم منافق. ما تا زمانی که آشکار نشده اندفقط می توانیم از کلمه ی منافقین استفاده کنیم نه منافق، اما زمانی که آشکار شدند به هر کدام از آن ها می توانیم بگوییم منافق یا مرتد و به جمعشان هم میگوییم جمع مرتدین. چون،علی التعین می توانیم آن ها را از مسلمین تشخیص دهیم.

(ادامه دارد……)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (105)

• د منافقینو او سیکولرشوي سره د چلند نهمه طریقه یا نهمه مرحله دا ده چې د اسلامي حکومت لخوا دوی له اسلامي ټولنې څخه د ایستلو ګواښ کیږي.سیکولرشوی هڅه کوي چې ځان له اسلامي ټولنې څخه جلا کړي او د ضرار جومات په څیر د ځان لپاره یو نوی بڼه چیره شکل جوړ کړي.تر څو په دې بڼه مسلمانانو ته ضرر زیان ورسوي،په رسمي توګه د کفر ګوي وکړی.د مسلمانانو پر ضد جګړه تنظیم او مدیریت کړئ،او پر دې سربېره، لومړني ګواښونه او ابتدايي عزم هم د دوی د بربادۍ او ګډوډۍ مخه نه شي نیولی.اسلامي حکومت، په خپل ځواک تکیه کوي، هڅه کوي چې دوی ته زمینه برابره کړي چې له اسلامي ټولنې څخه په بشپړه توګه ووځي.

کله چې دوی د مسلمانانو له صف څخه ووځي، نو د مسلمانانو لاسونه د هغوی د تباه کولو لپاره نور هم خلاصیږي،او دوی کولی شي د دې په اړه د سیکولریستانو حکم په اسانۍ سره پردوی پلي کړي. ځکه چې په همدې ډول دا پټ سیکولرستان وو چې د مسلمانانو په منځ کې ورک شوي او ځانونه یې ورک کړي وو . خو مګر اوس خپل ځانونه ښکاره کړی دی.له همدې امله کله چې دوی خپل ځانونه ښکاره کوي، نو الله تعالی دوی د سیکولریستانو او مشرکانو په حکم کې شامل کړي، نه د اهل کتابو او منتصبو په اهل کتابو کفارو تر حکم تابع او شامل.الله تعالی فرمایي:
«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،
که منافقان او د زړه ناروغان او هغه کسان چې په مدینه کې د اضطراب سبب ګرځي.خپل کار نه لاس وا نخلي. موږ به تا د دوی پر ضد راوپاروو او پر دوی به مسلّط کړو، بیا به دوی د مدینې په ښار کې له لږ وخت پرته ستا سره نږدې پاتې نشي.
دلته هم الله تعالی فرمایلي دي: الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ،يعنې دلته يې د منافق او اصلي کافر نومونه یاد کړده او هغه کسان چې فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ دي او د داسې مسلمانانو څخه دی چې له دې څخه دوکه شوي دي،او په دې شکل د همدی کټګوري ډلې هم دغو منافقانو ته ګواښ کړی دی.کله چې دوی داسې مرحلې ته ورسیږي، دوی ته ورته ګواښونه کیږي.

د دغو نامعلومو په معلومو بدلول، (ځکه چې دا پخوا ناپېژندل شوي وو او د مسلمانانو په دننه کې وو چې هیڅوک یې نه پیژني) د یو پټ او پټ شی څرګندول، په حقیقت کې، تاسو د مناسب ګام په اخیستلو کې مرسته وکړه،دا پدې مانا ده چې د ناروغۍ تشخیص پیژندل د دې په درملنه کې مرسته کوي.

دا منافقان او سیکولرشوي تل د ښکاره کیدو څخه ویره لري او تل هڅه کوي چې د مسلمانانو په بدن کې د ویروسونو او تومورونو په څیر نامعلوم او مجهول پاتې شي.دا د دوی لپاره یو ښه امتیاز او فرصت وه.د اسلامي جزا په قانون کې د منافق یا سیکولرشوي په توګه هیڅ فقهي سزا نشته او نه څوک د منافق یا سیکولرشوي په تور په بند محکوم یا اعدام کیدی شي.نو دا د دوی لپاره یو امتیاز او ښه فرصت دی چې د مسلمانانو په منځ کې نامعلوم او مجهوله پاتې شي او د دوی د ډلی کټګوری ښکاره نشي.په فقه او اسلامي جزا کې د منافق او سیکولرشوي لپاره کومه فقهي سزا نشته.
دوی باید د نورو مسلمانانو په څیر، د یو ځانګړي جرم مرتکب وپیژندل شي او بیا د ځانګړو قضایي چینلونو له لارې او د شواهدو او اسنادو په اساس جریمه او مجازات شي.دوی د مسلمانانو په څیر د ورته حکم کي ستمل او تابع دي.له مسلمان سره چې څنګه چلند کېږي، هماغه ډول چلند دوی سره کېږي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(3- қисм)  

«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ‏» (آل عمران/144)،

Мухаммад фақат бир пайғамбар, холос. Ундан илгари хам пайғамбарлар ўтгандир. Бас, агар у (яъни Мухаммад алайхиссалом) вафот қилса ё ўлдирилса, кетингизга (куфрга) қайтиб кетасизми?! Кимда- ким кетига қайтиб кетса, аллохга бирон зиён етказа олмас, (балки фақат ўзига зарар қилади,холос), аллох эса (йўлларидан қайтмай) шукр қилгувчи бандаларини муносиб мукофотлайди.

Хўп, аллох таоло мана бу оятларда иртидодни олдиндан орқага қайтишлик дейди,тўғрими? Яъни шахс бир йўлни олдинга қараб босиб ўтади, сўнгра эса яна қайтадан аввалги жойига қайтиб боради. Яъни сиз манзилингиздан иш жойингизга борасиз,сўнгра ишдан манзилга келасиз, мана бунга қайтиш дейилади. Аммо агар иш жойингиздан бошқа жойга кетсангиз бунга қайтиб келиш дейилмайди,тўғрими?

Демак, аввалги турган жойига яна қайтадан келишга қайтиш,дейилади. Инсон куфр ва кофирликдан мўъмин бўлиш учун  иймон ва ислом сари харакат қилади, аммо орада яна аввалги эски жойига қайтишга қарор қилади, яъни куфрга қайтади, мана шунга муртад бўлиш,дейилади.

Бу ердаги нозик нуқталардан бири шуки, хар қандай қайтиш “огох холда,қасддан, ўзини ихтиёри билан” амалга ошади,тўғрими? Яъни шахс қаерга боришини яхши билади, мақсадини яхши билади ва шуни қасд қилиб қайтади. Яъни агар бир кишини кўзини,қулоғини боғлаб уни аввалги жойига қайтариб олиш келишган бўлса, унга қайтиб келди,дейилмайди,балки қайтариб олиб келишди ,дейилади.

Демак, қайтишлик огохона,қасддан  бўлиши билан бирга шахсни ихтиёри билан хам бўлиши керак. Уни қўл-оёғини,кўзини боғлаб тахдид қилиб ё мажбурлаб қайтариб келмасликлари лозим. Мажбурий холатда хам қайтиб келди дейилмайди,балки қайтариб олиб келишди,дейилади.

Демак,шахс ўзини ихтиёри билан қайтган бўлиши керак, уни қайтариб келмасликлари ё шахс бошқа жойга боришни қасд қилган,лекин адашиб аввалги жойига келиб қолган бўлмаслиги лозим. Хар икки холатда хам шахс ўзини аввалги жойига қайтишни хохламаган балки ё бошқалар уни қайтариб олиб келишган ё адашиб келиб қолган.

Мана бундай шахсга ўзи қайтиб келди,дейилмайди, балки куч билан қайтариб келинди ё йўлни билмас экан адашиб келиб қолди ,дейилади. Энди агар сиз бир кишига сени қайтиб келишга хаққинг йўқ, агар қайтиб келсанг сенга  бир миллион жарима соламан,десангиз ва кимдир уни мажбурлаб қайтариб олиб келган бўлса, шу холатда унга жарима соласанми? Албатта йўқ. Агар йўлдан адашиб қайтиб келиб қолган бўлсачи? Бунда хам албатта йўқ.  Агар у адашиб келиб қолган бўлса унга жарима солмаслигинг аниқ нарса. Балки у огох холда ўзини ихтиёри билан қайтган пайтидагина жарима соласан.

 Энди ахли қиблани орасидаги қайси қатлам “огох холда ва ўзини ихтиёри билан” қайтишга қарор қабул қилиб орқага яъни кофирларни жамиятига куфрга қайтиб кетади?

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

• 3-قیسم)

«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ‏» (آل عمران/144)، مُحَمَّد فَقَط بِیر پَیغَمبَر حالاص. اوُندَن اِیلگرِی هَم پَیغَمبَرلَر اوُتگندِیر. بَس، اَگر اوُ ( یَعنِی مُحَمّد عَلَیهِ السَّلام) وَفات قِیلسَه یا اوُلدِیرِیلسَه، کِیتِینگِیزگه (کُفرگه) قَیتِیب کِیتَسِیزمِی؟! کِیمدَه – کِیم کِیتِیگه قَیتِیب کِیتسَه، اَلله گه بِیران زِیان یِیتکَزَه آلمَس، (بَلکِی فَقَط اوُزِیگه ضَرَر قِیلَدِی، حالاص)، اَلله اِیسَه ( یوُللَرِیدَن قَیتمَی) شُکر قِیلگوُچِی بَندَه لَرِینِی مُناسِب مُکافاتلَیدِی.

حُوپ، اَلله تَعالَی مَنَه بُو آیَتلَردَه اِرتِدادنِی آلدِیندَن آرقَگه قَیتِیشلِیک دِییدِی، توُغرِیمِی؟ یَعنِی شَخص بِیر یُولنِی آلدِینگه قَرَب باسِیب اوُتَه دِی، سُونگرَه اِیسَه یَنَه قَیتَه دَن اَوَّلگِی جایِیگه قَیتِیب بارَدِی. یَعنِی سِیز مَنزِیلِینگِیزدَن اِیش جایِینگِیزگه بارَه سِیز، سُونگرَه اِیشدَن مَنزِیلگه کِیلَسِیز، مَنَه بوُنگه قَیتِیش دِییِیلَدِی. اَمّا اَگر اِیش جایِینگِیزدَن باشقَه جایگه کِیتسَنگِیز بوُنگه قَیتِیب کِیلِیش دِییِیلَدِیمِی توُغرِیمِی؟

دِیمَک، اَوَّلگِی توُرگن جایِیگه یَنَه قَیتَه دَن کِیلِیشگه قَیتِیش، دِییِیلَدِی. اِنسان کُفر وَ کافِرلِیکدَن مُؤمِن بُولِیش اوُچُون اِیمان وَ اِسلام سَرِی حَرَکَت قِیلَدِی،اَمّا آرَدَه یَنَه اَوَّلگِی اِیسکِی جایِیگه قَیتِیشگه قَرار قِیلَدِی، یَعنِی کُفرگه قَیتَدِی، مَنَه شوُنگه مُرتَد بوُلِیش، دِییِیلَدِی.

بُو یِیردَه نازِیک نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی، هَر قَندَی قَیتِیش “آگاه حالدَه، قَصددَن، اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن”  عَمَلگه آشَدِی، توُغرِیمِی؟  یَعنِی شَخص قَیِیرگه بارِیشِینِی یَحشِی بِیلَدِی، مَقصَدِینِی یَحشِی بِیلَدِی وَ شوُنِی قَصد قِیلِیب قَیتَدِی. یَعنِی اَگر بِیر کِیشِینِی کوُزِینِی، قوُلاغِینِی باغلَب اوُنِی اَوَّلگِی جایِیگه قَیتَرِیب آلِیب کِیلِیشگن بوُلسَه، اوُنِی قَیتِیب کِیلدِی، دِییِیلمَیدِی، بَلکِی قَیتَرِیب آلِیب کِیلِیشدِی، دِییِیلَدِی.

 دِیمَک، قَیتِیشلِیک آگاهانَه، قَصددَن بُولِیشِی بِیلَن بِیرگه شَخصنِی اِیختِیارِی بِیلَن هَم بُولِیشِی کِیرَک. اوُنِی قوُل- آیاغِینِی، کوُزِینِی باغلَب تَحدِید قِیلِیب یا مَجبُورلَب قَیتَرِیب کِیلمَسلِیکلَرِی لازِم. مَجبُورِی حالَتدَه هَم قَیتِیب کِیلدِی دِییِیلمَیدِی، بَلکِی قَیتَرِیب آلِیب کِیلِیشدِی، دِییِیلَدِی.

دِیمَک، شَخص اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن قَیتگن بُولِیشِی کِیرَک، اوُنِی قَیتَرِیب کِیلمَسلِیکلَرِی یا شَخص باشقَه جایگه بارِیشنِی قَصد قِیلگن، لِیکِن اَدَشِیب اَوَّلگِی جایِیگه کِیلِیب قالگن بوُلمَسلِیگِی لازِم. هَر اِیککِی حالَتدَه هَم شَخص اوُزِینِی اَوَّلگِی جایِیگه قَیتِیشنِی هاحلَمَگن بَلکِی یا باشقَه لَر اوُنِی قَیتَرِیب آلِیب کِیلِیشگن یا اَدَشِیب کِیلِیب قالَدِی.

مَنَه بوُندَی شَخصگه اوُزِی قَیتِیب کِیلدِی، دِییِیلمَیدِی، بَلکِی کوُچ بِیلَن قَیتَرِیب کِیلِیندِی یا یوُلنِی بِیلمَس اِیکَن اَدَشِیب کِیلِیب قالدِی، دِییِیلَدِی. اِیندِی اَگر سِیز بِیر کِیشِیگه سِینِی قَیتِیب کِیلِیشگه حَققِینگ یُوق، اَگر قَیتِیب کِیلسَنگ سِینگه بِیر مِیللِیان جَرِیمَه سالَمَن، دِیسَنگِیز وَ کِیمدِیر اوُنِی مَجبُورلَب قَیتَرِیب آلِیب کِیلگن بُولسَه، شوُ حالَتدَه اوُنگه جَرِیمَه سالَسَنمِی؟ اَلبَتَّه یوُق. اَگر یُولدَن اَدَشِیب قَیتِیب کِیلِیب قالگن بُولسَه – چِی؟ بوُندَه هَم اَلبَتَّه یُوق. اَگر اوُ اَدَشِیب کِیلِیب قالگن بوُلسَه اوُنگه جَرِیمَه سالمَسلِیگِینگ اَنِیق نَرسَه. بَلکِی اوُ آگاه حالدَه اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن قَیتگن پَیتِیدَه گِینَه جَرِیمَه سالَسَن.

اِیندِی اَهلِی قِبلَه آرَسِیدَگِی قَیسِی قَتلَم “آگاه حالدَه وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن” قَیتِیشگه قَرار قَبوُل قِیلِیب آرقَگه یَعنِی کافِرلَرنِی جَمِیعیَتِیگه کُفرگه قَیتِیب کِیتَه دِی؟

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:

دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(3- قسمت)

یا می فرمايد: «وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ‏» (آل عمران/144)، محمّد جز پيغمبری نيست و پيش از او پيغمبرانی بوده و رفته‌اند؛ آيا اگر او بميرد يا كشته شود، آيا چرخ می‌زنيد و به عقب برمی‌گرديد؟! نگاه کن! «انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ»به عقب برمی‌گرديد؟و هركس به عقب بازگردد «وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ» هرگز كوچكترين زيانی به خدا نمی‌رساند، (بلكه به خود ضرر می‌زند) و خدا به شکرگزاران پاداش خواهد داد.

خوب، الله تعالی در این آیات و آیات مشابه، ارتداد را نوعی برگشتِ از جلو به عقب می داند، درسته؟ یعنی شخص مسیری را رو به جلو طی کرده بعد دوباره به همان جایی که بوده بر می گردد. یعنی شما زمانی که از خانه میروید سرکارتان مسیری را طی کردید حالا، اگر از سر کار به خانه آمدید به این میگویند برگشتن. اما، اگر از سرکار به جای دیگری رفتیدبه این برگشتن نمیگویند. درست است؟

پس، برگشتن یعنی از جایی که بودی دوباره به همان جا برگردی نه جاهای دیگر. انسان از کفر و کافری حرکت می کند تا به اسلام و ایمان می رسد، تا مسلمان و مؤمن می شود اما، تصمیم می گیرد که دوباره به سر جای اولی اش برگردد، یعنی به کفر بر گردد، به این میگویند مرتد شده است.

نکته ی ریزی که در اینجا وجود دارد این است که، هر نوع برگشتنی «آگاهانه، عمدی و اختیاری» صورت می گیرد، درست است؟ یعنی شخص می داند به کجا می رود، مقصدش کجاست، و عمداً برمی گردد. یعنی، اگر چشم و گوش یکی را بسته باشند و او را به جای اول برگردانند کسی نمی گوید این شخص برگشته بلکه، میگوینداو رابرگرداندند.

پس، برگشتن علاوه بر آنکه آگاهانه و عمدی صورت می گیرد باید به میل و اختیار شخص باشد. نه چشم و گوش او را بسته باشند یا او را تهدید ومجبور کرده باشند که برگردد. در حالت اجبار هم باز نمی گویند فلانی برگشته بلکه، می گویند فلانی او را برگرداندند.

پس، شخص باید خودش آگاهانه و به میل خود برگشته باشد، نه اینکه او را برگردانده باشند؛ یا شخص میخواسته جای دیگری برود، راه را اشتباهی رفته و دوباره سر جایش برگشته است. در هر دوحالت،این شخص نمی خواسته سر جایش برگردد بلکه، یا دیگران او را برگردانده اند یا او خواسته جای دیگری برود اما، ندانسته و حدس های غلط زده و اشتباهاتی کرده که باعث شده راه اصلی اش را گم کند و سر جایش برگشته است.

پس، به چنین شخصی نمی گوییم خودش برگشته بلکه، میگوییم اگر زور بالای سرش نبود یا دیگران او را برنمی گرداندند یا آگاهی داشت بر نمی گشت. حالا، اگر شما به یکی بگویید حق نداری برگردی، اگر برگشتی من تو را یک میلیون جریمه می کنم اگر یکی زورکی  او را آورد باز جریمه اش می کنی؟ مشخص است نه. اگر راهش را اشتباهی رفت و باز برگشت چه؟ مشخص است. اگر برایت روشن شود که اشتباهی برگشته باز او را جریمه نمی کنی. بلکه، زمانی او را جریمه می کنی که آگاهانه و با میل خودش برگشته باشد.

با این توضیح، باید بدانیم که در میان اهل قبله کدام قشر هستند که «آگاهانه و به میل خودشان» چنین تصمیماتی برای برگشت به عقب می گیرند و به کفر و جامعه ی کافرین بر می گردند؟

(ادامه دارد……)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (104)

د منافقینو او سیکولرانو سره د چلند کولو اتمه طریقه یا ګام دا دی چې د حکومتي ځواک په ملاتړ سره د دوی د تفرقه اچوونکو کړنو په وړاندې چې دوی د مسلمانانو په مینځ کې کوي د عمل شدت او عزم باید وښودل شي.ځکه چې تفرقه د مسلمانانو له سرې کرښې څخه ده.

رسول الله صلی الله علیه وسلم د خپل حکومتي د ځواک په ملاتړ په داسې پړاوونو کې چې منافقین او سیکولرانو ډله له اسلامي ټولنې څخه لږه فاصله درلوده.او دوی غوښتل چې ځان په بل شکل کې ځای په ځای کړي،
تر کومه حده چې دوی ځانه جلا او لري به کړل او تر همغه حده د رسول الله صلی الله علیه وسلم او د اسلامي حکومت له نعمت او زغم څخه یې ځانونه لرې کړل.او دوی به ځانونه د اسلامي حکومت د پرېکړو سختۍ او د شدت عمل مستحق به کړل.لکه د “ضرار” د جومات د سوځولو په څیر چې دوی په مقدس شکل سره د ځان لپاره د وجود د جوړولو اراده درلوده او مسلمانان یو د بل پر ضد ودروي.

دا په زړه پورې ده چې پوه شئ،د دې جومات امام یو له هغو مخلصو مسلمانانو څخه و چې د دغو پټو کفارو او سیکولراشوی له دسیسو نه خبر نه وه.او د دوی له خوا دوکه شوې وه او د دغو داخلي کفارو او سیکولراشوی د لاسونو وسیله ګرځیدلې وه.
په هر صورت، هر څومره چې دغه سیکولراشوی ځانونه له اسلامي ټولنې څخه جلا کړي او ښه اوپېژندل شي، د اسلامي حکومت د قهر تاوتریخوالی او د سختۍ عمل سره ځانونه برابر او مستحقه کړي. تفرقه د مسلمانانو او د اسلامي حکومت سره کرښه ده ،چې الله تعالي د سیکولریستانو له صفتونو او ځانګړنو څخه ګڼلې ده او امر یې کړی چې مسلمانان باید د سیکولرستو کفارو په څېر نه وي:
«وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا ۖ كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/31-32).ځکه که مسلمانان له دې سره کرښه تېر شي او دوی په تفرقه ګرفتاره شي،دوی په یو ډول د الله تعالی له ځینو شرعی احکامو او د رسول الله صلی الله علیه وسلم له ځینو راوړلو احکامو سره ځان منقطع کړی او حتی په تدریج سره له ټول شریعت او په ځانګړې توګه د اسلامی رهبرۍ او حکومت سره اړیکې پرې کړې:«إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ» (انعام/159)،بېګمانه، هغه کسان چې خپل دين ګډوډوي او په ډلو او ډلو کیږي ، ته په هېڅ صورت له هغوى څخه نه يې، او (ستا حساب له هغوى جلا دى) او د هغوى معاملې له خداى سره دي، او خداى هغوى ته خبر ورکوي چې دوى څه کوي. د هغوی سزا به ورکوي).

په دې صورت کې هغه منافقان او سیکولران چې دې سرې کرښې ته رسېدلي او پر اسلامي ټولنې د برید لپاره ځانونه له اسلامي ټولنې جلا کوي، د سختو اقداماتو مستحق دي.
هغه شی چې دوی یې له دې سخت عمل څخه ساتلي وو هغه دا وو چې دوی ورک شوي او د اسلامي ټولنې سره مخلوط ګډ شوي وو.
کله چې دوی خپل ځان لږ وښيي، دوی د ښکاره سیکولر کفارو د قوانینو سره برابر مستحق کیږي.هر څومره چې دوی ځانونه جلا کوي، هغومره دوی ځانون د نجس ناپاکو سیکولرانو د قوانینو مستحق ګرزوي.

اوس د اسلامي حکومت او دولتي واک پر ځای د دغو پټو کفارو او سیکولرشوي په اړه دا حکم څوک پلي کولای شي؟ هیڅ څوک. یوازې د حکومت په واک کې نیولو سره او د اسلامي حکومت په جوړولو سره د تفریقی د ناورین مخه نیول کیدی شي.دا یوازې د اولی الامر شورا او د هغې په پایله کې اجماع ده چې حتی مسلمانان پخپلو منځ کی هم راټولوي.هم شورا او هم امت چې له دې شورا څخه جوړېږي او اجماع چې له دې شورا څخه رامنځته کېږي، ټول د اسلامي حکومت تر سیوري لاندې جوړېږي.اسلامي حکومت وجود و نه لري هیڅ یو به هم له دغو څخه به شتون ونه لری نه امت، نه شورا، نه واحدی اجماع. کله چې د حکومت واک او د هغه تر پوښښ لاندې بنسټونه د طاغوتونو او سیکولراشوی په اختیار کې وي.مختلفو شعارونو لکه د مذهب ازادي ، شخصي ازادي ،د فلاني او فلاني شیانو آزادي د لا نور تفرقي لپاره زمینه برابروي.او هیڅ څوک نشي کولی یوازې د خبرو نصیحتونو او مشورې ورکولو سره د دې څرګند ناورین مخه ونیسي. یوازینی وسیله چې د دې ښکاره ناورین او دې تفرقي مخه نیولی شي اسلامي حکومت او د هغه تر پوښښ لاندې ادارې دي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(2-қисм)

Энди зохирда тоғутларни,мужримларни,кофирларни сафидан жудо бўлиб йўлни маълум жойгача мусулмонлар яъни илгари силжиганлар билан босиб ўтган кишилар, “огох холда” ва “ўзини ихтиёри билан” орқага қайтишга қарор қилади ва эскилик парастлар билан бирга бўлади, мана шу қайтишга “муртад” бўлди дейилади. Хар қандай холатда иртидод орқага қайтиш маъносида келади, аллох таоло мархамат қиладики:

«فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا» (کهف/64)،

Сўнг уни (хизирни) излаб ортларига қайтдилар.

Қаранглар,бу ерда иртадда ортларига қайтдилар бўлади.

Ёки бошқа бир жойда мархамат қиладики:

‏«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ‏» (آل عمران/149)،

Эй мўъминлар,агар кофирларга итоат қилсангиз, сизларни кетингизга (куфрга) қайтарадилар. Бас, зиён кўргувчиларга айланиб қоласизлар.

Ёки аллох таоло саййидимиз Мусони тилидан   нақл қилади, у кишини қавмига айтадики:

«يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى‌ أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ»(مائده/21)،

Эй қавмим, аллох сизлар учун ёзиб қўймиш бу муқаддас ерга (шахарга) дохил бўлингиз! Ортларингизга қайтиб кетмангиз, акс холда зиён кўргувчиларга айланиб қолурсиз”,деганида,

Қуръоннинг мана бу каломи хам ошкор айтиб турганидек, бу ердаги манзур орқага қайтиш яхши нарсадан ёмон нарса томонга қайтишдир. Шундай бўлгач, луғат жихатидан хам “риддах” ортга қайтиш, “иртадда” қайтди, “яртадда” қайтади, “иртидод” ортга қайтишлик, “муртад” ортга қайтган киши,”муртаддин” ортга қайтган кишилар.

Мана шу маънони берадиган бундан бошқа оятлар хам бор:

«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ» (بقره/217)،

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтаргунларича сизлар билан уришаверадилар. Сизлардан ким ўз динидан қайтиб, динсиз холда ўлса, ундай кимсаларнинг қилган амаллари дунёю охиратда бехуда кетур. Улар дўзах эгаларидир ва унда абадий қолажаклар.

Ёки бошқа бир жойда мархамат қиладики:

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ‏» (آل عمران/100)،

Эй мўъминлар, агар китоб берилган кимсаларнинг баъзи бир гурухларига бўйинсунсангиз,улар сизларни иймонга келганингиздан кейин яна кофирликка қайтарадилар.

«‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏» (محمد/25)،

Албатта ўзларига хидоят (йўли) аниқ –равшан бўлганидан кейин яна ортларига (куфрга) қайтиб кетган кимсаларга (бу ишларини) шайтон чиройли қилиб кўрсатди ва улар учун (пуч орзу- хаёлларни) узун қилиб қўйди.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

• قیسم)

اِیندِی ظاهِردَه طاغوُتلَرنِی، مُجرِیملَرنِی، کافِرلَرنِی صَفِیدَن جُودا بُولِیب یوُلنِی مَعلوُم جایگچَه مُسُلمانلَر یَعنِی اِیلگرِی سِیلجِیگنلَر بِیلَن باسِیب اوُتگن کِیشِیلَر، ” آگاه حالدَه” وَ ” اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن” آرقَگه قَیتِیشگه قَرار قِیلَدِی وَ اِیسکِیلِیک پَرَستلَر بِیلَن بِیرگه بُولَدِی، مَنَه شوُ قَیتِیشگه ” مُرتَد” بُولَدِی دِییِیلَدِی. هَر قَندَی حالَتدَه اِرتِداد آرقَگه قَیتِیش مَعناسِیدَه کِیلَدِی، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:   «فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا» (کهف/64)، سُونگ اوُنِی (حِیضِیرنِی) اِیزلَب آرتلَرِیگه قَیتدِیلَر. قَرَنگلَر، بُو یِیردَه اِرتَدَّ آرتلَرِیگه قَیتدِیلَر بُولَدِی.

یاکِی باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  ‏«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ‏» (آل عمران/149)، اِی مُؤمِنلَر، اَگر کافِرلَرگه اِطاعَت قِیلسَنگِیز، سِیزلَرنِی کِیتِینگِیزگه (کُفرگه) قَیتَرَدِیلَر. بَس، زِیان کوُرگوُچِیلَرگه اَیلَنِیب قالَسِیزلَر.

یاکِی اَلله تَعالَی سَیِّیدِیمِیز مُوسَی نِی تِیلِیدَن نَقل قِیلَدِی، اوُ کِیشِینِی قَومِیگه اَیتَدِیکِی:  «يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى‌ أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ»(مائده/21)، اِی قَومِیم، اَلله سِیزلَر اوُچُون یازِیب قوُیمِیش بُو مُقَدَّس یِیرگه ( شَهَرگه) داخِل بوُلِینگِیز! آرتلَرِینگِیزگه قَیتِیب کِیتمَنگِیز، عَکس حالدَه زِیان کوُرگوُچِیلَرگه اَیلَنِیب قالوُرسِیز”، دِیگنِیدَه،

قُرآننِینگ مَنَه بُو کَلامِی هَم آشکار اَیتِیب توُرگنِیدِیک، بُو یِیردَگِی مَنضُور آرقَگه قَیتِیش یَحشِی نَرسَه دَن یامان نَرسَه تامانگه قَیتِیشدِیر. شوُندَی بُولگچ، لوُغَت جِهَتِیدَن هَم “رِدَّه” آرتگه قَیتِیش، «إرتَدَّ» قَیتدِی، «يَرتَدِد» قَیتَه دِی، ،«ارتداد» آرتگه قَیتِیشلِیک، ،«مرتد» آرتگه قَیتگن کِیشِی، «مرتدين» آرتگه قَیتگن کِیشِیلَر.

مَنَه بُو مَعنانِی بِیرَدِیگن بوُندَن باشقَه آیَتلَر هَم بار:  «وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ» (بقره/217)،  اوُلَر (کافِرلَر) قوُللَرِیدَن کِیلسَه تا دِینِینگِیزدَن قَیتَرگوُنلَرِیچَه سِیزلَر بِیلَن اوُرِیشَوِیرَدِیلَر. سِیزلَردَن کِیم اوُز دِینِیدَن قَیتِیب، دِینسِیز حالدَه اوُلسَه، اوُندَی کِیمسَه لَرنِینگ قِیلگن عَمَللَرِی دُنیایوُ آخِیرَتدَه بِیهُودَه کِیتوُر. اوُلَر دوُزَخ اِیگه لَرِیدِیر وَ اوُندَه اَبَدِی قالَه جَکلَر.

یاکیِ باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ‏» (آل عمران/100)، اِی مُؤمِنلَر، اَگر کِتاب بِیرِیلگن کِیمسَه لَرنِینگ بَعضِی بِیر گوُرُوهلَرِیگه بوُیِینسُونسَنگِیز، اوُلَر سِیزلَرنِی اِیمانگه کِیلگنِینگِیزدَن کِییِین یَنَه کافِرلِیککَه قَیتَه رَدِیلَر.

«‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏» (محمد/25)، اَلبَتَّه اوُزلَرِیگه هِدایَت (یوُلِی) اَنِیق – رَوشَن بوُلگنِیدَن کِییِین یَنَه آرتلَرِیگه (کُفرگه) قَیتِیب کِیتگن کِیمسَه لَرگه ( بُو اِیشلَرِینِی)شَیطان چِیرایلِی قِیلِیب کوُرسَتدِی وَ اوُلَر اوُچُون ( پوُچ آرزُو – حَیاللَرنِی) اوُزُون قِیلِیب قوُیدِی.

(دوامی بار……)