وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(104- қисм)

Чунки айтиб ўтганмиздек хар бир дин бирор нарсани шаръийлаштиради, лекин шу нарсалар бошқа динда шаръий бўлмаслиги мумкин. Ёки хатто секуляризм динидаги  бир минтақада бир нарсани шаръий деб билишлари мумкин, аммо бошқа бир минтақада эса бошқа бир нарсани шаръий деб санашлари мумкин ёки бўлмасам ўша нарсани бошқа минтақада ғайри шаръий дейилиши мумкин. Америка қўшма штатларидаги баъзи қонунларни хилма-хиллигига ўхшайди, қўшма штатларидаги жуда кўп қонунлар хар бир штатда бир-биридан фарқ қилади. Уларнинг хар биридаги шаръий ё ғайри шаръий истелохлари хақидаги таърифлари хилма-хилдур ; албатта уларни ўртасида муштарак нуқталар хам мавжуд, махсусан секуляризм динини аслида ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши мубораза қилишда ўзаро муштарак нуқталарга эга, фақат уларни мазхаблари бир-бирларидан фарқ қилади. Уларнинг шаръий ва ғайри шаръий нарсалари мазхабларида бўлиб, социалистлар ва коммунистлар баъзи нарсаларни шаръий ва яхши деб санашади, копитализм ва буржуазия эса бошқа нарсаларни шаръий деб билади. Буржуазияда хам мана шу шева йўлга қўйилган, шаръий ва ғайри шаръий нарсалар бир-биридан фарқли. Шунга ўхшаш социализм хам, социал демократия, нацианал социализм, коммунизм ва……..буларни барчасини ўртасида ихтилофлар,фарқлар мавжуд.

Хар қандай суратда, очиқ-ойдин кўриниб турганидек, шаръий ва ғайри шаръий нарсаларни меъёри турли-хил ақидаларда бир-биридан фарқ қилади, бундан ташқари баъзи бир ишлар борки, уларни дифоъ қилиш фақат хукуматлар учун шаръий хисобланади, агар шу ишни шахслар амалга оширадиган бўлса, жамиятни сатхида ёки бошқа жамиятлар билан алоқаларда  умумий тартиб бузилиши ва тўполон вужудга келиши ва ғайри шаръий холатлар пайдо бўлиши мумкин.

  Хар қандай суратда хам, шахс шаръий дифоъда ўзини фитратида мавжуд бўлган ва гохида ғаризий бўлган  хақни дифоъ қилади; ва бундан ташқари, инсонларни ўртасида муштарак ва ғаризий бўлмаган ишларда шундай хақлар мавжудки, уларни инсонларни ақидалари асосида таъриф қилинади ва  мана бу хақни ўша давлатни қонунлари,ишончлари, ўша шахсни ишончлари шахсга беради ва бу шахс мана бу хақни дифоъ қилган пайтида ана ўша қонунни химояси остида бўлади. Мана бу холатда, дифоъ хақни химоя қиладиган абзорларни, воситаларни бири хисобланади. Хақни химоя қилишни воситалари,абзорларидан бири шаръий дифоъ бўлади.

Энди баъзи ўринларда шундай шароит вужудга келадики, исломий хукумат ва уни рахбарияти ўзига хос алохида шароит остида шундай заминаларни мухайё қиладики, бу ерда гурухлар ва  хелфлар,сендиколар қолибида бўлса  қабилалар  ва шахслар  якка холдаги  қолибда бўлади, бу ерда  уларга  шундай шароитни мухайё қилинганки, улар  мавзуъларда ё таъриф қилинган,мушаххас ўринларда мусулмон жамиятидаги бошқа шахсларни жони,дини,номуси,обрўсини ,ўзини ва яқинларини молини дифоъ қилишга қодир бўлишади.   

Хукумат мана бундай ўринларда аслида ўзининг қудратини бир қисмини мана шу гурухларга,шахсларга беради ва  бу ўринда қудратни тақсимлайди. Ёки шундай холатлар вужудга келиши мумкинки, исломий хукуматнинг кучларидан ёрдам олишга имкон бўлмаслигини мумкин, бундай шароитда шахс вақтни ўтказмасдан шахсан ўзи  шаръий дифоъ билан машғул бўлади. Ёки аслан бундай хукумат мавжуд бўлмаслиги хам мумкин ва шахс зарурат хукми остида,

  “الضرورات تبيح المحظورات”

Тақиқларни,харом қилинган нарсаларни оёқ-ости қилмасдан аллохни шариатидаги қонунлар асосида динни,жонни,номусни, молни, диёрни ва дорул исломни дифоъ қилади, чунки бу ерда уни химоя қиладиган исломий хукумат хам мавжуд эмас; энди мана бу ўринларни барчасидаги дифоълар шаръий холатда деб, хисобланади ва бу ўринлардан шахс келтирган хасоратини эвазига жазога тортилмаслиги билан бирга, жуда кўп ўринларда мукофотга хам хақли бўлади. Махсусан охиратдаги мукофотга, чунки у ўзини вазифасини, таклифини бажарган бўлади.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(104- قیسم)

چوُنکِی اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک هَر بِیر دِین بِیرار نَرسَه نِی شَرعِیلَشتِیرَه دِی،لِیکِن شوُ نَرسَه لَر باشقَه دِیندَه شَرعِی بوُلمَسلِیگِی موُمکِین. یاکِی حَتَّی سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی بِیر مِنطَقَه دَه بِیر نَرسَه نِی شَرعِی دِیب بِیلِیشلَرِی مُومکِین، اَمّا باشقَه بِیر مِنطَقَه دَه اِیسَه باشقَه بِیر نَرسَه نِی شَرعِی دِیب سَنَشلَرِی موُمکِین یاکِی بوُلمَه سَم اوُشَه نَرسَه نِی باشقَه مِنطَقَه دَه غَیرِی شَرعِی دِییِیلِیشِی موُمکِین. اَمِیرِیکَه قوُشمَه شتَتلَرِیدَگِی بَعضِی قانوُنلَرنِی هِیلمَه – هِیللِیگِیگه اوُحشَیدِی، قوُشمَه شتَتلَرِیدَگِی جوُدَه کوُپ قانوُنلَر هَر بِیر شتَتدَه بِیر- بِیرِیدَن فَرق قِیلَه دِی. اوُلَرنِینگ هَر بِیرِیدَگِی شَرعِی یا غَیرِی شَرعِی اِصطِلاحلَرِی حَقِیدَگِی تَعرِیفلَرِی هِیلمَه – هِیلدُور؛ اَلبَتَّه اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مُشتَرَک  نوُقطَه لَر مَوجُود، مَخصُوصاً سِکوُلارِیزم دِینِینِی اَصلِیدَه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی مُبارَزَه قِیلِیشدَه اوُزَرا مُشتَرَک نوُقطَه لَرگه اِیگه، فَقَط اوُلَرنِی مَذهَبلَرِی بِیر- بِیرِیدَن فَرق قِیلَه دِی. اوُلَرنِینگ شَرعِی وَ غَیرِی شَرعِی نَرسَه لَرِی مَذهَبلَرِیدَه بوُلِیب، ساسِیالِیستلَر وَ کامُّونِیستلَر بَعضِی نَرسَه لَرنِی شَرعِی وَ یَحشِی دِیب سَنَشَه دِی، کاپِیتَه لِیزم وَ بوُرجوُاَزِیَه اِیسَه باشقَه نَرسَه لَرنِی شَرعِی دِیب بِیلَه دِی. بوُرجوُاَزِیَه دَه هَم مَنَه شوُ شِیوَه یوُلگه قوُیِیلگن، شَرعِی وَ غَیرِی شَرعِی نَرسَه لَر بِیر – بِیرِیدَن فَرقلِی. شوُنگه اوُحشَش ساسِیالِیزم هَم، ساسِیال دِیماکرَه تِیَه ، ناسِیانَل ساسِیالِیزم، کامُّونِیزم وَ …….بوُلَرنِی بَرچَه سِینِی اوُرتَه سِیدَه اِیختِلافلَر، فَرقلَر مَوجُود.

هَر قَندَی صُورَتدَه، آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، شَرعِی وَ غَیرِی شَرعِی نَرسَه لَرنِی مِعیارِی توُرلِی- هِیل عَقِیدَه لَردَه بِیر- بِیرِیدَن فَرق قِیلَه دِی، بوُندَن تَشقَرِی بَعضِی بِیر اِیشلَر بارکِی، اوُلَرنِی دِفاع قِیلِیش فَقَط حُکوُمَتلَر اوُچُون شَرعِی حِسابلَه نَه دِی،اَگر شوُ اِیشنِی شَخصلَر عَمَلگه آشِیرَه دِیگن بوُلسَه، جَمِیعیَتنِی سَطحِیدَه یاکِی باشقَه جَمِیعیَتلَر بِیلَن عَلاقَه لَردَه عُمُومِی تَرتِیب بوُزِیلِیشِی وَ توُپالان وُجُودگه کِیلِیشِی وَ غَیرِی شَرعِی حالَتلَر پَیدا بوُلِیشِی موُمکِین.

هَر قَندَی صُورَتدَه هَم، شَخص شَرعِی دِفاعدَه اوُزِینِی فِطرَتِیدَه مَوجُود بوُلگن وَ گاهِیدَه غَرِیزِی بوُلگن حَقنِی دِفاع قِیلَه دِی؛ وَ بوُندَن تَشقَرِی، اِنسانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مُشتَرَک وَ غَرِیزِی بُولمَه گن اِیشلَردَه شوُندَی حَقلَر مَوجُودکِی، اوُلَرنِی اِنسانلَرنِی عَقِیدَه لَرِی اَساسِیدَه تَعرِیف قِیلِینَه دِی وَ مَنَه بُو حَقنِی اوُشَه دَولَتنِی قانوُنلَرِی، اِیشانچلَرِی،اوُشَه شَخصنِی اِیشانچلَرِی شَخصگه بِیرِیلَه دِی وَ بُو شَخص مَنَه بُو حَقنِی دِفاع قِیلگن پَیتِیدَه اَنَه اوُشَه قانوُننِی حِمایَه سِی آستِیدَه بوُلَه دِی. مَنَه بُو حالَتدَه، دِفاع حَقنِی حِمایَه قِیلَه دِیگن اَبزارلَرنِی، واسِیطَه لَرنِی بِیرِی حِسابلَه نَه دِی. حَقنِی حِمایَه قِیلِیشنِی واسِیطَه لَرِی، اَبزارلَرِیدَن بِیرِی شَرعِی دِفاع بوُلَه دِی.

اِیندِی بَعضِی اوُرِینلَردَه شوُندَی شَرائِط وُجُودگه کِیلَه دِیکِی، اِسلامِی حُکوُمَت وَ اوُنِی رَهبَرِیَتِی اوُزِیگه خاص اَلاهِیدَه شَرائِط آستِیدَه شوُنِی زَمِینَه لَرنِی مُهَیّا قِیلَه دِیکِی، بُو یِیردَه گوُرُوهلَر وَ حِیلفلَر،سِیندِیکالَر قالِیبِیدَه بوُلسَه قَبِیلَه لَر وَ شَخصلَر یَککَه حالدَگِی قالِیبدَه بوُلَه دِی، بُو یِیردَه اوُنگه شوُندَی شَرائِطنِی مُهَیَّا قِیلِینگنکِی، اوُلَر مَوضُوعلَردَه یا تَعرِیف قِیلِینگن، مُشَخَّص اوُرِینلَردَه مُسُلمان جَمِیعیَتِیدَگِی باشقَه شَخصلَرنِی جانِی، دِینِی، نامُوسِی، آبرُوسِینِی، اوُزِینِی وَ یَقِینلَرِینِی مالِینِی دِفاع قِیلِیشگه قادِر بوُلِیشَه دِی.

 حُکوُمَت مَنَه بوُندَی اوُرِینلَردَه اَصلِیدَه اوُزِینِینگ قُدرَتِینِی بِیر قِیسمِینِی مَنَه شوُ گوُرُوهلَرگه، شَخصلَرگه بِیرَه دِی وَ بُو اوُرِیندَه قُدرَتنِی تَقسِیملَیدِی. یاکِی شوُندَی حالَتلَر وُجُودگه کِیلِیشِی موُمکِینکِی،اِسلامِی حُکوُمَتنِینگ کوُچلَرِیدَن یاردَم آلِیشگه اِمکان بوُلمَسلِیگِی موُمکِین، بوُندَی شَرائِطدَه شَخص وَقتنِی اوُتکَزمَسدَن شَخصاً اوُزِی شَرعِی دِفاع بِیلَن مَشغُول بوُلَه دِی. یاکِی اَصلاً بوُندَی حُکوُمَت مَوجُود بوُلمَسلِیگِی هَم موُمکِین وَ شَخص ضَرُورَت حُکمِی آستِیدَه،   “الضرورات تبيح المحظورات” تَعقِیقلَرنِی، حَرام قِیلِینگن نَرسَه لَرنِی آیاق- آستِی قِیلمَسدَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه دِیننِی، جاننِی، نامُوسنِی، مالنِی، دِیارنِی وَ دارُ الاِسلامنِی دِفاع قِیلَه دِی،چوُنکِی بُو یِیردَه اوُنِی حِمایَه قِیلَه دِیگن اِسلامِی حُکوُمَت هَم مَوجُود اِیمَس؛ اِیندِی مَنَه بوُ اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِیدَگِی دِفاع شَرعِی حالَتدَه دِیب، حِسابلَه نَه دِی وَ بوُ اوُرِینلَردَن شَخص کِیلتِیرگن حِسارَتِینِی عِوَضِیگه جَزاگه تارتِیلمَسلِیگِی بِیلَن بِیرگه، جوُدَه کوُپ اوُرِینلَردَه مُکافاتگه هَم حَقلِی بوُلَه دِی. مَخصُوصاً آخِیرَتدَگِی مُکافاتگه،چوُنکِی اوُ اوُزِینِی وَظِیفَه سِینِی، تَکلِیفِینِی بَجَرگن بوُلَه دِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(104- قسمت)

چون عرض کردیم که هر دینی چیزی را مشروع می داند که ممکن است دین دیگری آن را مشروع نداند. یا حتی در دین سکولاریسم ممکن است در یک منطقه ای چیزی را مشروع بدانند و در منطقه ی دیگری چیز دیگری را مشروع بدانند و همان چیز در مناطق دیگر نامشروع باشد. مثل تغییر بعضی از قوانینی که در ایالتهای مختلف آمریکا وجود دارد خیلی از ایالت ها هستند که قوانین آن ها با هم فرق می کند. یا تغییراتی که در مذهب کمونیسم با مذهب لیبرالیسم و بورژوازی در دین سکولاریسم وجود دارد. هر کدام از این ها تعریفشان از مشروع و غیر مشروع متفاوت است؛ هر چند مشترکاتی هم با هم دارند و بخصوص در اصل دین سکولاریسم و مبارزه با دین و قانون شریعت الله باهم مشترک اند و تنها مذهبشان است که با هم متفاوت است. مشروع و غیر مشروع آن ها در مذهبشان است، سوسیالیست ها و کمونیست ها یک سری چیزها را مشروع و خوب می دانند، مذهب کاپیتالیسم و بورژواها چیز دیگری را مشروع می دانند. در بورژوازی هم به همین شیوه، شرع ها و مشروع ها با یکدیگر متفاوت هستند. سوسیالیسم هم، سوسیال دمکراسی، ناسیونال سوسیالیسم،  کمونیسم و … این ها هم تغییراتی با یکدیگر دارند.

در هر صورت، مشخص و واضح است که معیار مشروع و غیر مشروع در عقاید مختلف با هم متفاوت اند، و علاوه بر این بعضی امور هستند که دفاع از آن ها برای حکومتها مشروع می شود و ممکن است هرگونه اقدام فردی منجر به بهم خوردن نظم عمومی و ایجاد هرج و مرج شود و حالت نامشروع به خود بگیرد چه در سطح جامعه باشد، چه در روابط با سایر جوامع باشد. 

در هر صورت، شخص در دفاع مشروع، از حقی دفاع می کند که این حق در فطرت او وجود دارد و گاه غریزی است؛ و علاوه بر این، در اموری که غریزی و مشترک بین انسانها نیستند حقهایی وجود دارند که بر اساس عقاید انسانها تعریف می شوند و این حق را قانون و باورهای آن کشور، باورهای آن شخص به شخص می دهد و این شخص زمانی که از این حقش دفاع کرد تحت حمایت آن قانون قرار می گیرد. در این صورت، دفاع یکی از ابزارها و وسایل حفظ حق است. یکی از ابزارها و وسایل حفظ حق، دفاع مشروع است.

حالا، در مواردی شرایطی پیش می آید که حکومت اسلامی و رهبریت آن تحت شرایطی خاص و ویژه، زمینه هایی را فراهم می کند که گروهها حالا در قالب حلف و سندیکا باشند یا قبایل یا اشخاص به صورت انفرادی باشند، شرایطی را فراهم کرده که این ها بتوانند در موضوع یا موارد تعریف شده و مشخصی به دفاع از دین، جان، ناموس، آبرو، مال خود و نزدیکانش و دیگر افراد جامعه ی مسلمین بپردازد.

حکومت در اینگونه موارد درواقع، بخشی از قدرت خود را به این گروهها و افراد می دهد و در این موارد توزیع قدرت می کند. یا مواردی پیش بیاید که امکان یاری گرفتن از نیروهای حکومت اسلامی بدون فوت وقت امکانش نباشد و شرایطی پیش بیاید که شخص مشمول دفاع مشروع شود. یا اصلاً چنین حکومتی هم وجود نداشته باشد و شخص به حکم ضرورت «الضرورات تبيح المحظورات» بدون زیر پا گذاشتن سایر محرمات و چیزهای حرام شده مجبور به دفاع بر اساس قانون شریعت الله از دین، جان، ناموس، مال، سرزمین و دارالاسلامی شود که حکومتی اسلامی نیست که از آن دفاع کند؛ در تمام این موارد، هرگونه دفاعی حالت مشروعیت به خود می گیرد، که علاوه بر آنکه شخص از مجازات و خسارتی که به بار آورده معاف می شود بلکه در خیلی از موارد مستحق جایزه و پاداش هم می گردد. بخصوص پاداش اخروی چون یک وظیفه و تکلیف را انجام داده است.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(76- қисмат)

Хафтод дар адабиёти роижи араб яъни хийли. Яъни то метавонистем барои хохари ва бародари динимон узр меовардем ва агар узрхоимон тамом мешуд мегуфтем мумкин аст узри дигари хам вужуд дошта бошад ва мо аз он узр бехабар бошем. Яъни медидандки мусалмон дучори иштибох ва хато шуда ва дучори кори инхирофи шуда аст аммо ингуна бо у бархурд мекунанд. Ин азизон ,ингуна ба сурати амалий нишон медодандки хусни зон нисбат ба аллох ва муслимин аз бузургтарин шўъбахойи иймон аст ва дар муқобил ,суъзон нисбат ба аллох ва муслимин аз шўъбахойи заъфи иймон мебошад. Нигох кунид ,аз шўъбахойи заъфи иймон аст. Маворидики алъон зикр кардем сирфан жихати ин астки мо ёд бигирем бо хўхарон ва бародарони мусалмони худки муртакиби еки аз журмхои мунофиқин ва дорудастаи мунофиқин шуданд аммо дар миёни онхо ва дар дорудастайи онхо нестанд чигуна бархурд кунем.

Равиши чохорум дар чигунаги бархурд бо дорудастайи мунофиқин ва секуляр задахо ,чун кофар ва душман хастанд бояд аз онхо ” хазар ” шавад.

Хазар ,равиши чохоруми астки шариат амр мекунад. Хазар яъни ; эхтиёт кардан ,мухтот будан ,муроқиб ва мувозиб будан ,хушёр будан ,хавосро жамъ кардан ,бимнок будан ва пархез кардан :

«وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ» (منافقون/4)،

Онон душмананд , аз инхо бархазар бош .

Ин мунофиқин ва секулярзадахо тарсутар ва беурзатар аз он хастандки аз онон тарсид . Балки , бояд аз онхо хазар кард.Диққат кунид дустон ,дар инжо ек тарафа пайғамбари аллох дорад ва ба гувохи аллох ,хақ бо уст; ва тарафи муқобилиш хам боз ба гувохи аллох ботил ва нохақ аст, ва хатто кофари дохилий аст ё тавассути куффори дохилий хидоят мешавад. Чанин жараёни аст. Ингуна дорудастаи куффори пинхони дохилий бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хукумати қонуни шариати аллох ва хаққи дар офтодаки ин хақ комилан возих ва ровшан аст.Яъни ин ашхос бо ижтиход ё таъвил ё кашфиёт иддайи дар наёфтоданд ,балки бо худо ва росулиш ошкора офтоданд. Инхо ингуна ошкора бо аллох ва росулиш эълони жанг карданд,худостки ташхис дода инхо кофар ва душман хастанд ва хиёнат мекунанд ,на ташхиси фалон мазхаб ва гурухи  алайхи фалон мазхаб ,гурух ва дастаи дигар.

Албатта аз ин тараф хам ,аллох таоло ба муслимин ёри расонда ва дар масоили мисли жиход ,пейвастани мунофиқин ба суфуфи мужохидин ва олуда кардани суфуфи онхоро нописанд донистаки чанин чизи анжом шавад , ва аз лахози даруни бо онхо кори кардаки натавонанд ба суфуфи мужохидин бипейванданд :

«‏وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ‏» (توبه/46)،

Агар мехостанд ( барои жиход ) берун раванд ,тўша ва соз ва барги онхоро омада мекарданд омадаги лозимро фарохам мекарданд аммо , худо берун шудан ва харакат кардани онхоро напасандид ва ишонро аз ( ин кор ) боздошт ва бадишон гуфта шуд бо нишастагон бинишинид. Мисли пирамардхо ,пиразанхо ,беморон ва амсолихим ,касоники узр доранд.

Аллохи мутаол хикмати ин боздоштан ва дур карданро баён мекунад ва мефармояд :

«‏لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ»‏ (توبه/47)،

Агар онон хамрохи шумо ( барои жиход ) берун меомаданд ,чизи жузъ шар ва фасод бар шумо намеафзуданд ( яъни шар ва фасод ба по мекарданд), ва ба суръат дар миёни шумо харакат мекарданд ва машғули ошуфтан, гулзадан ва баргардонданитон мешуданд ( бейни шумо фитна ижод мекарданд ). Дар миёнитон хам касони хастандки сухани ишонро мешнаванд ( ва даъвати тафрақа омиз ва фитна барангизи ишонро бипазиранд ва аз онхо харф шинавоий доранд ) худованд ситамгаронро хуб мешносад.

(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(75- қисмат)

Достони Иброхим машхур аст. Замоники хостанд уро ба оташ биндозанд магар падариш эътироз кард ? На ,магар секуляристхои қурайш ба  атрофиёни худишон , ба баччахо ва дўвру барихои худишон рахм карданд ? Магар артеши онхоки омада буд дар жанги бадр ширкат карда буд касоники рубаруйи онхо буданд чи касони буданд ? Фарзандони худишон буданд. Абдуррахмон ибни Авф мегуяд дар жанги хар чи мехостам кунора бигирам падарам рубаруйи ман қарор мегирифт ва меистод ,ман хар чи мехостам аз жанг бо у дури кунам ва ин тараф ва он тараф мерафтам у дубора рубаруйи ман меистод ,вил кун набуд . Онхо алъон хам хамин гуна хастанд. Секуляристхо ба хотири ахзоби секуляристи худишон ,хатто ба хотири дусти Амрико ва беморихоики дар дилишон хаст ба фарзандони мусалмон ,ахли тўвхид ва қуръон хуни худишон хам рахм намекунанд. Бигузор инхо дар мушкилот ғарқ шаванд ,бигузор онхоро бигиранд ва овора шаванд,бигузор зиндони ва гирифтор шаванд ,аммо на ,инхо бехиёл хастанд. Ва агар аз дастишон барбиёяд агар бар халофи манофеъишон хам бошад қатъан ба онхо садама мезананд ва боиси садама задан ба онхо мешаванд.

Илова бар ин ,дар ин достон жихати анализ ва жудо кардани саффи муслимин бояд ба масалаи кам ё зиёд шудани иймони мўъминин дар холатхойи мухталиф таважжух кард. Яъни дар хамин анализи муслимин ва жудо кардани сафи муслимин аз мунофиқин ва секулярзадахо бояд ба масалайи кам ё зиёд шудани иймони мўъминин дар холатхойи мухталиф таважжух намуд.

Дар ривоёти омадаки вақти Абу Бакр холи Ханзаларо жуё шуд ,Ханзала дар жавоб гуфт : Ханзала мунофиқ шуда ! Абу Бакр пурсид ? магар чи шуда ? Ханзала дар жавоби Абу Бакр гуфт : вақти пеши росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастем моро ба ёди жаханнам ва бехишт меандозад,ингор онро бо чишмони худ мебинем ,аммо хаминки аз назди росулуллох хориж мешавем ва ба хамсар ,фарзандон ва асбоби маъишат машғул мешавем бисёри аз он суханонро фаромуш мекунем . Абу Бакр гуфт : ман хам чанин холати дорам . Пас ,ба рох офтоданд то инки ба назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омаданд ва уро аз ин холи худишон огох карданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд : ” қасам ба онки жонам дар дасти уст агар шумо бар он холатики назди ман хастид ва бар ёди худованд давом биёварид малоъика бо шумо сари жохоитон ва дар роххо мусофаха мекунанд ва бо шумо даст медиханд,аммо эй Ханзала соати ин холат аст ва соати холати дигар “.

Бале ,иймон зиёд ва кам мешавад ва мумкин аст инсон дар холатхо муртакиби аъмоли шавад . Иймон зиёд ва кам мешавад:

• هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَاناً مَعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً (فتح/4).
• إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَاناً وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (انفال/2).

وَلَمَّا رَأى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَاناً وَتَسْلِيماً (احزاب/22).

Бо ин авсоф ,мутаважжих мешавемки иймон зиёд ва кам мешавад ва чизики гуфта шуд ва овардем ; диққати дар ахволи муслиминики ба зохир еки аз журмхои мунофиқин ва секулярзадахоро муртакиб шуданд , ва анализ ва жудо кардани муслимини хатокорики ба иштибох ё аз руйи таъвил,боз бо сифоти аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахо олуда шуданд ек рохкори барои мухофизат аз обрў ва хуни муслимин аст. Пас ,ин хам ек вазифа аст.

Барои хамин будки бузургони мо услуби хусни зон ва узр овардан барои бародарон ва хохарон ба зохири хатокоришонро интихоб мекарданд ва тўвжихоти шаръий бароишон меоварданд. Ин бузургворон шуоришон ин будки ,барои бародари динимон аз ек то хафтод узр зикр мекунем ва сипас мегуем : шояд узри дигари хам дошта бошад ва мо аз он бехабар бошем!

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(74- қисмат)

Бале ,у огох будки хар каси ин корро бикунад боиси куфр ва иртидоди у мешавад чун зарар мерасонад  ба дини аллох ва шариати аллох ,аммо у таъвил карда будки ин кори вай на ба дини аллох зарари мерасонад ,на ба шариати аллох ва на ба муслимин . Ва таъвил карда будки ин кориш ” муволот ” бо куффор секуляри қурайш нест , балки ба хотири эътирози дунёвий ва хушхол кардани секуляристхо дар химоят аз хонуводаш ин корро анжом дод ; ва мухимтар инки ,иқдоми у боиси зарар ва садамайи ба муслимин нашуд то ба хотири ин зараррасони мажбур ба жуброни зарар ё хатто қисос шавад. Достони “таъвил ” Қуддома ибни Мазъун ва халол кардани шароб тавассути вай чизи аст шабихи хамин.

Нуктаи баъди дар мовриди достони Хотиб инки ,Умар ибни Хаттоб жилови росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Хотибро бо алфози чун : мунофиқ ,куфр ,хоналлоха  ва росулих такфир кард ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нагуфт чанин алоими аз алоими мунофиқ будан нест , ва нагуфт чанин кори боиси кофар шудан намешавад балки , нишон дод далоил ва алоими вужуд дорандки нишон медиханд Хотиб содиқ аст ва кофар нест ва мавонеъи вужуд дорандки ижоза надоданд ба иймони Хотиб садамаи зада шавад , ва Умар дар такфир кардани вай ажала кард ва дучори хато ва иштибох шуд. Ин мухим аст.

Мовриди дигари дар достони Хотиб инки , дар хамин дунё хубихои Хотиб боиси пушондани гунохиш шуд. У дар жанги бадр ва дар байъати ризвон ширкат карда буд ва хубихои дигар хам доштки хамма медонистанд. Чанин гунохи бо чанон хубихои мовриди бахшиш қарор мегирад чун ,иштибох ва хато карда буд. Амири муслимин дар хар дўврайи бояд ингуна  муслимини мужримро анализ ва тажзия кунад, ва чунончи рохи барои бахшиш гунохон вужуд дорад ,бо дар назар гирифтани хубихойи шахс ,чанин кориро бояд анжом дихад. Ин ба маслахати муслимин ,боиси ризояти аллох ,хушхол кардани аллох ва татбиқи еки аз ахкоми аллох дар хамин дунёстки мефармояд :

«إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ» (هود/114).

Нуктайи дигарики дар ин рувийдод метавон ба он ишора кард ин астки ,аллох таоло гувохи додаки мо хувишони ғейри мусалмон ва секуляри худимонро дуст дорем аммо онхо моро дуст надоранд:

«هَاأَنتُمْ أُوْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ یُحِبُّونَکُمْ» (آل عمران/119)،

Хон ! Огох бошид ( эй мўъминон !) ин шумойидки ононро ( ба хотири қаробат ё садоқат ) дуст медорид , ва ишон шуморо ( ба хотири таассуби дини худ ) дуст намедоранд. Таассубики ба дини секуляризм ,ахзоби секуляристи ,куффор ,ақоид ва бовархойи худишон доранд . Инхо моро дуст надоранд ин гувохи астки аллохи мутаол медихад.

Инро тақрибан хар ек аз мо хам  тажруба кардаемки чигуна атрофиёни секуляри мо , моро ба хотири ақоиди секуляристи ,куфрий ва ба хотири ахзоби куфрийшон дур рехтанд ва чигуна берахми ва қасовати худишонро ба мо нишон доданд ,дидаид ? Дурусте дидаид ? Бале ,хаммайи мо ба нахви дидаем . Мо онхоро дуст дорем аммо онхо моро дуст надоранд. Инро аллохи мутаол холиқи осмонхо ва замин гувохи медихад.

Пайғамбар хам хамин дусти Хотибро дидки мухаррики ин амалиш буда аст. Ин дусти ектарафа аст ва харгиз табдил  ба маваддатки ду тарафа аст намешавад. Агар шумо ин хубиро дар хаққи кофар куни ,онхо ин хубиро дар хаққи ту ва наздикони ту намекунанд.Пас интизори маваддах ва дусти ду жониба аз чанин куффори новъи иштибохи махз ва мухолифи хақоиқи астки аллох баён карда аст.(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(73- қисмат)

Дар идомаи хамин оётки дар ин замина нозил шуда аллох таоло мефармояд :

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّىٰ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيْءٍ ۖ رَّبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ (ممتحنه/4)،

Дар идома хамин тазаккуротики аллох таоло баъди аз амали Хотиб медихад мефармояд : ( рафтор ва кордори ) Иброхим ва косоники бо у буданд ,улгуйи хуби барои шумо аст, замоники ба қовми худ гуфтанд : мо аз шумо ва за чизхоики ба ғейри аз аллох пазирофтаид ва мепарастид ,безор ва гуризонем ва шуморо қабул надорем ва дар хаққи шумо беэътиноем , ва душмани ва кинадузи хамишаги миёни мо ва шумо ба вужуд омада аст, то замоники ба худойи ягона иймон биёварид ва уро ба ягонаги бипарастид. ( кордор ва рафтори Иброхим ва касоники бу у буданд,сармашқи хуби барои шумо аст )

«إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ»

Магар суханики Иброхим ба падари худ гуфт ( ин чизи нестки ба он иқтидо кунид ) чи гуфт : ман қатъан барои ту талаби омурзиш мекунам , ва дар айни хол барои ту дар пешгохи худованд хеч кори дигари наметавонам букунам .

.«لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ» 

Яъни дуо кардани барои падари кофар ,мухим нест кудом еки аз куффор бошад оё куффори ахли китоб аст ,шибхи ахли китоб ва секуляр ва муртад. Чанин дуойи ки Иброхим барояш кард чанин кори жоиз нест ва Иброхим дар ин мовридки ин дуоро карда улгуйи мо нест. Падариш бутпараст буд яъни  секуляр , падари Иброхим жузви секуляристхо буд ахли китобки набуд шибхи ахли китоб хамки набуд. Дар идомаи хамин оя мегуяд :  

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ(ممتحنه/5)،

Парвардигоро ! ба ту таваккул мекунем , ва ба ту руйи меоварем , ва бозгашт ба суйи ту аст . Парвардигоро ! моро гирифтори дасти кофарон макун ,парвардигоро ! моро биёмурзки ту чийракори бажойи хасти.

Аз ин рувидоди Хотиб нукоти жолибийро метавон бардошт кард :

1. 1-Кори Хотиб новъи мувалот бо секуляристхойи кофар буд ва зохиран ,кори у нишон аз дуст доштан ва тамоюл ба пийруз шудани куффори секуляр бар муслимин ,шовкат ёфтан ва иззат пейдо кардани куффори секуляр бар муслимин буд. Ва чунончи далоил ,инро собит мекард бидуни кучактарин шакки табдил ба ек кофари ошкор ва махориб мешуд ва ба журми жосусий барои душман кушта мешуд.

Яъни ба далили “муволоти мушрикин ” такфир “муаййан ” мешуд ва қатъан шурути такфир ва мавонеъи такфир бояд риоят шавад, ва аз мухимтарин шурути такфир ба сабаби муволоти секуляристхо ин астки ташхис дода шавад ин кор ба далили таъйиди ақоиди онхо ,пийруз гардондани онхо бар муслимин , ва хоким гардондани қавонини ширкий ва секуляристий онхо ба жойи қонуни шариати аллох буду ё на . Ин нишон медихадки агар чанин буда шахс воқеан дар дини онхост , ва гарна ғейри мумкин аст каси мухолифи фалон хизб ,гурух ,жамоат ва хукумат бошад ,аммо аз онхо тарафдори кунад ва хатто ба онхо кўмак намоядки дар жанг хам пийруз шаванд ва қавонинишон хоким шавад ,тамоми ин корхо ба далили ( огохи ) , ризоят ва хамсу будан бо онхост.

Алъон фалонийки дар артеши Амрико рафта алайхи муслимин межангад ,алайхи қовм ва хешхойи худ межангад ,алайхи хам мазхабихои худиш жанг мекунад . Далили мухолифати бо Амрикост ? На ,барои Амрико ва муттахидини Амрико жосусий мекунад, аз муттахидини Амрико алайхи муслимин химоят мекунад . Оё ин ба далили мухолифат бо Амрикост ? На ,далили бар муволоти секуляристхои Амрикост.

Аммо ,Хотиб мўъмин ба аллох буд на мўъмин ба тоғут , ва ин корро ба хотири иймон ба куфр ё талош жихати пийруз гардонидан куфр бар шариати аллох накард ,балки мутмаъин будки муслимин пийруз мешаванд ва ба нусрати аллох яқин дошт.Огох будки ин кор боиси куфр ва иртидоди у мешавад ; аммо у ба хотири зарар расондан ба дини аллох ва росулиш ин корро накард , ва “таъвил ” карда будки ин кори вай хеч зарари ба дини аллох ва муслимин намерасонад.

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(103- қисм)

Хўп, мана булар ва бунга ўхшаганларни аллохни шариатидаги қонунларда шаръий дифоъ эканини таърифланиб унга буюрилади. Энди буни қарама- қаршисида аллох таоло шаръий демаган ва ношаръий дифоъ қолибидан жой олган хар қандай дифоъ мавжуд. Золимларни дифоъ қилишга, секуляризм динини дифоъ қилишга, ташқи босқинчи кофирларни, ўғриларни, жиноятчиларни, кумалага ва демократларга,мусайламайи каззоб ужалонни хизматчиларига, хамжинсбозларга, жинсий бузуқ кимсаларга, машрубхўрларга, фохишаларга, аллохни шариатидаги қонунларга қарши бўлганларга  ўхшаган махаллий муртадларни дифоъ қилишга ўхшайди; бундай дифоъ қилишлар ношаръий дифоъдур. Лекин секуляр кофирлар ёки бошқа кофирлар мана бундай фасодларни дифоъ қилишни шаръий дифоъ деб санашлари хам мумкин. Масалан исломда аллохни шариатидаги қонунларни дифоъ қилишлик,шаръий дифоъ хисобланади, аммо секуляризм динида  аллохни шариатидаги қонунларни дифоъ қилиш ношаръий дифоъ саналади. Секуляризм динида хамжинсбозларни,машрубхўрларни,фохишаларни, озодлик талаб қилувчиларни дифоъ қилишни шаръий дифоъ дейилади,лекин озодлик талаб қилувчиларни дифоъ қилишлик уларнинг наздида ғайри шаръий хисобланади.

Мана бу суратда, шаръий дифоъ ва ғайри шаръий дифоъ хар қандай ақидани наздида ўзига хос таърифга эга бўлади ва хар бир ақида шаръий дифоъ ё ғайри шаръий дифоъ учун ўзига хос таърифни ироя берган. Баъзи бир нарсалар улар учун шаръий ва баъзи бир нарсалар эса ғайри шаръийдур. Умумий қилиб айтганда, шаръий дифоъ аслида инсон учун қадрли бўлган нарсаларни дифоъ қилиши учун инсоннинг харакатини шаръийлаштириш маъносида келади. Масалан: динга, жонга,номусга, обрўга, молга, оилага, аллох таоло қадр-қийматли деган нарсаларга ўхшайди, унда аллохни хукуматидаги қонунлар ижро қилинадиган диёр хам қадр-қийматли хисобланади.

Мана бу нарсаларни ё бунга ўхшаган нарсаларни хатар тахдид қилса ёки хозирги замонда ё келажакда унга хатар келишини хавфи бўлса, шаръий дифоъ  шахсга хеч қандай хавотирсиз бу нарсаларни дифоъ қилишга рухсат беради; хатто агар бошқа кишиларга хасорат етказишга ё зарба уришга сабаб бўлган тақдирда хам дифоъ қилиниши лозим, фақат хатарни ижод қилган кишиларга нисбатан етказилган  мана бу зарбалар ё хасоратлар дифоъ қилишга муносиб холда бўлиши керак.

Масалан хужум қилган шахсни ўлдириш шаръий бўлади, аммо дифоъдан сўнг уни машинасини ёндириб юборишлик ғайри шаръий хисобланади. Мана бу суратда, хужум қилган шахсни ўлдириш сабабли жазоланмайди, лекин уни молига,машинасига етказилган хасорат учун жавоб беради.      

. “فَمَنِ اعْتَدى عَلَیْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَیْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ”

Бас, ким сизларга тажовуз қилса, сизлар хам уларга тажовузлари муқобилида тажовуз қилинг! Ва аллохдан қўрқингиз! Билингларки, аллох ўзидан қўрқувчилар билан биргадир.

Босқинчи душманни ўлдириш, ёмонликни ёмонлик билан ўрнини тўлдириш ва бошқаларга зарба уриш хисобланади, аммо мана бу ёмонликни, зарба уришни аллохни шариатидаги қонун бўйича жазоланмайди ва аллох таоло мушаххас каналлар орқали ва мушаххас шароитда бундай амалларни қилишни шаръийлаштирган ва шахс шаръий далиллар, хужжатларга асосланган холда хақни ижро қилади ва илохий адолат йўлидаги таклифни адо қилади. Яъни илохий адолатни ижро қилиш учун унга қилинган таклифни адо қилади ва вазифасини бажаради.

Шу ердаги нихоятда мухим иш шуки, мана бу шаръийлаштириш қайси манбаъ тарафидан содир қилинади? Аллох тарафидан содир қилинадими ё турли-хил махлуқотлар тарафиданми? Аллох шаръ ва машруъларни таъйин қиладими ёки аллох уларга рухсат бермаган, аммо улар бу ишни амалга ошираётган ва буни натижасида қонун ишлаб чиқариш,шаръ, машруъ бўйича аллохни ўрнини эгаллашни хохлаётганларми?  

أمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ»

Аллох бундай рухсатни уларга берган эмас ( шариат қонунлари хам бундай рухсатни берган эмас, лекин улар мана бу ишларни қилишади. Бундай кимсалар кимлар экани мушаххас бўлиши керак? Исломий хукумат ва уни қўл остидаги ташкилотлар мана бу шаръий дифоъ қилиш хаққини шахсга берадими ва уни шаръийлаштирадими ёки тоғут хукуматлари,уларнинг  куфрий  ва секуляристик  қонунларими? Ёки бўлмасам куфр ахзоблари ва уларни  куфрий, секуляристик қонунларими?

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(103- قیسم)

حوُپ، مَنَه بوُلَر وَ بوُنگه اوُحشَه گنلَرنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَه شَرعِی دِفاع اِیکَه نِینِی تَعرِیفلَه نِیب اوُنگه بوُیُورِیلَه دِی. اِیندِی بوُنِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدَه اَلله تَعالَی شَرعِی دِیمَه گن وَ ناشَرعِی دِفاع قالِیبِیدَن جای آلگن هَر قَندَی دِفاع مَوجُود. ظالِملَرنِی دِفاع قِیلِیشگه، سِکوُلارِیزم دِینِینِی دِفاع قِیلِیشگه، تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی، اوُغرِیلَرنِی، جِنایَتچِیلَرنِی، کوُمَلَه گه وَ دِیماکرَتلَرگه، مُسَیلَمَه یِی کَذّاب اوُجَلاننِی حِذمَتچِیلَرِیگه، هَمجِنسبازلَرگه، جِنسِی بوُزُوق کِیمسَه لَرگه، مَشرُوبخوُرلَرگه، فاحِیشَه لَرگه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی بوُلگنلَرگه اوُحشَه گن مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی دِفاع قِیلِیشگه اوُحشَیدِی؛ بوُندَی دِفاع قِیلِیشلَر ناشَرعِی دِفاعدُور.لِیکِن سِکوُلار کافِرلَر یاکِی باشقَه کافِرلَر مَنَه بوُندَی فَسادلَرنِی دِفاع قِیلِیشنِی شَرعِی دِفاع دِیب سَنَشلَرِی هَم مُومکِین. مَثَلاً اِسلامدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی دِفاع قِیلِیشلِیک، شَرعِی دِفاع حِسابلَه نَه دِی، اَمّا سِکوُلارِیزم دِینِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی دِفاع قِیلِیش ناشَرعِی دِفاع سَنَلَه دِی. سِکوُلارِیزم دِینِیدَه هَمجِنسبازلَرنِی، مَشرُوبخُورلَرنِی، فاحِیشَه لَرنِی،آزادلِیک طَلَب قِیلوُچِیلَرنِی دِفاع قِیلِیشنِی شَرعِی دِفاع دِییِیلَه دِی، لِیکِن آزادلِیک طَلَب قِیلوُچِیلَرنِی دِفاع قِیلِیشلِیک اوُلَرنِینگ نَزدِیدَه غَیرِی شَرعِی حِسابلَه نَه دِی.

مَنَه بُو صُورَتدَه، شَرعِی دِفاع وَ غَیرِی شَرعِی دِفاع هَر قَندَی عَقِیدَه نِی نَزدِیدَه اوُزِیگه خاص تَعرِیفگه اِیگه بوُلَه دِی وَ هَر بِیر عَقِیدَه شَرعِی دِفاع یا غَیرِی شَرعِی دِفاع اوُچُون اوُزِیگه خاص تَعرِیفنِی اِرایَه بِیرگن. بَعضِی بِیر نَرسَه لَر اوُلَر اوُچُون شَرعِی وَ بَعضِی بِیر نَرسَه لَر اِیسَه غَیرِی شَرعِیدوُر. عُمُومِی قِیلِیب اَیتگندَه، شَرعِی دِفاع اَصلِیدَه اِنسان اوُچُون قَدرلِی بوُلگن نَرسَه لَرنِی دِفاع قِیلِیشِی اوُچُون اِنساننِینگ حَرَکَتِینِی شَرعِیلَشتِیرِیش مَعناسِیدَه کِیلَه دِی. مثلاً: دِینگه، جانگه، ناموُسگه، آبرُوگه، مالگه، عائِلَه گه، اَلله تَعالَی قَدر- قِیمَتلِی دِیگن نَرسَه لَرگه اوُحشَیدِی، اوُندَه اَلله نِی حُکوُمَتِیدَگِی قانوُنلَر اِجرا قِیلِینَه دِیگن دِیار هَم قَدر- قِیمَتلِی حِسابلَه نَه دِی.

مَنَه بُو نَرسَه لَرنِی یا بوُنگه اوُحشَه گن نَرسَه لَرنِی خَطَر تَحدِید قِیلسَه یاکِی حاضِرگِی زَماندَه یا کِیلَه جَکدَه اوُنگه خَطَر کِیلِیشِینِی خَوفِی بُولسَه، شَرعِی دِفاع شَخصگه هِیچ قَندَی خَواطِرسِیز بُو نَرسَه لَرنِی دِفاع قِیلِیشگه رُحصَت بِیرَه دِی؛ حَتَّی اَگر باشقَه کِیشِیلَرگه حِسارَت یِیتکَه زِیشگه یا ضَربَه اوُرِیشگه سَبَب بوُلگن تَقدِیردَه هَم دِفاع قِیلِینِیشِی لازِم، فَقَط خَطَرنِی اِیجاد قِیلگن کِیشِیلَرگه نِسبَتاً یِیتکَه زِیلگن مَنَه بُو ضَربَه لَر یا حِسارَتلَر دِفاع قِیلِیشگه مُناسِب حالدَه بوُلِیشِی کِیرَک.

 مَثَلاً هُجُوم قِیلگن شَخصنِی اوُلدِیرِیش شَرعِی بوُلَه دِی، اَمّا دِفاعدَن سوُنگ اوُنِی مَشِینَه سِینِی یاندِیرِیب یوُبارِیشلِیک غَیرِی شَرعِی حِسابلَه نَه دِی. مَنَه بُو صُورَتدَه، هُجُوم قِیلگن شَخصنِی اوُلدِیرِیش سَبَبلِی جَزالَنمَیدِی، لِیکِن اوُنِی مالِیگه، مَشِینَه سِیگه یِیتکَه زِیلگن حِسارَت اوُچُون جَواب بِیرَه دِی.  “فَمَنِ اعْتَدى عَلَیْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَیْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ” بَس، کِیم سِیزلَرگه تَجاوُز قِیلسَه، سِیزلَر هَم اوُلَرگه تَجاوُزلَرِی مُقابِیلِیدَه تَجاوُز قِیلِینگ! وَ اَلله دَن قوُرقِینگِیز! بِیلِینگلَرکِی، اَلله اوُزِیدَن قوُرقوُچِیلَر بِیلَن بِیرگه دِیر.

باسقِینچِی دُشمَننِی اوُلدِیرِیش، یامانلِیکنِی یامانلِیک بِیلَن اوُرنِینِی توُلدِیرِیش وَ باشقَه لَرگه ضَربَه اوُرِیش حِسابلَه نَه دِی، اَمّا مَنَه بوُ یامانلِیکنِی،ضَربَه اوُرِیشنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُن بُویِیچَه جَزالَنمَیدِی وَ اَلله تَعالَی مُشَخَّص کَنَللَر آرقَه لِی وَ مُشَخَّص شَرائِطدَه بوُندَی عَمَللَرنِی قِیلِیشنِی شَرعِیلَشتِیرگن وَ شَخص شَرعِی دَلِیللَر،حُجَّتلَرگه اَساسلَنگن حالدَه حَقنِی اِجرا قِیلَه دِی وَ اِلاهِی عَدالَت یوُلِیدَگِی تَکلِیفنِی عَدا قِیلَه دِی. یَعنِی اِلاهِی عَدالَتنِی اِجرا قِیلِیش اوُچُون اوُنگه قِیلِینگن تَکلِیفنِی عَدا قِیلَه دِی وَ وَظِیفَه سِینِی بَجَرَه دِی.

شُو یِیردَگِی نِهایَتدَه مُهِم اِیش شوُکِی، مَنَه بُو شَرعِیلَشتِیرِیش قَیسِی مَنبَع طَرَفِیدَن صادِر قِیلِینَه دِی؟ اَلله طَرَفِیدَن صادِر قِیلِینَه دِیمِی یا توُرلِی- هِیل مَخلوُقاتلَر طَرَفِیدَنمِی؟ اَلله شَرع وَ مَشرُوعلَرنِی تَعیِین قِیلَه دِیمِی یاکِی اَلله اوُلَرگه رُحصَت بِیرمَه گن، اَمّا اوُلَر بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرَه یاتگن وَ بُونِی نَتِیجَه سِیدَه قانوُن اِیشلَب چِیقَه رِیش،شَرع، مَشرُوع بُویِیچَه اَلله نِی اوُرنِینِی اِیگه لَّه شنِی هاحلَه یاتگنلَرمِی؟   أمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ»  اَلله بوُندَی رُحصَتنِی بِیرگن اِیمَس، لِیکِن اوُلَر مَنَه بوُ اِیشلَرنِی قِیلِیشَه دِی.بوُندَی کِیمسَه لَر کِیملَر اِیکَه نِی مُشَخَّص بوُلِیشِی کِیرَک؟ اِسلامِی حُکوُمَت وَ اوُنِی قوُل آستِیدَگِی تَشکِیلاتلَر مَنَه بُو شَرعِی دِفاع قِیلِیش حَققِینِی شَخصگه بِیرَه دِیمِی وَ اوُنِی شَرعِیلَشتِیرَه دِیمِی یاکِی طاغوُت حُکوُمَتلَرِی، اوُلَرنِینگ کُفرِی وَ سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرِیمِی؟ یاکِی بوُلمَه سَم کُفر اَحزابلَرِی وَ اوُلَرنِی کُفرِی، سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرِیمِی؟

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(103- قسمت)

خوب، این ها و امثال این ها که در قانون شریعت الله تعریف و سفارش می شوند دفاع مشروع اند. در برابر، هرگونه دفاع و مقابله با آنچه الله مشروع ندانسته در قالب دفاع نامشروع جای می گیرد.  مثل دفاع از ظالمین، دفاع از دین سکولاریسم، دفاع از کفار اشغالگر خارجی، دزدها، جنایتکارها، مرتدین محلی چون کومله ها، دمکراتها، مزدوران اوجالان مسیلمه ی کذاب فعلی کُردها، هم جنس بازها، بی بندوباری جنسی، مشروب خورها، فاحشه ها و هر آنچه مخالف قانون شریعت الله باشد؛چنین دفاعی، دفاع نامشروع است. در حالی که ممکن است کفار سکولار و سایر کفار دفاع از این مفاسد را دفاع مشروع بدانند. مثلاً دفاع از قانون شریعت الله در اسلام دفاع مشروع است اما، در دین سکولاریسم دفاع از قانون شریعت الله دفاع غیر مشروع می باشد. در دین سکولاریسم دفاع از هم جنس بازها، مشروب خورها، فاحشه ها و کشتار آزادیخواهانی که مانع وحشیگری آن ها هستند دفاع مشروع است و دفاع از آزادیخواهان نزد آن ها دفاع غیر مشروع به حساب می آید.

در این صورت، دفاع مشروع و غیر مشروع نزد هر عقیده ای تعریف خاص خود را دارد و هر عقیده ای برای دفاع مشروع و غیرمشروع تعریفی را ارائه داده است. چیزهایی برایش مشروع اند و چیزهایی غیر مشروع. در کل، دفاع مشروع به معنی مشروعیت بخشیدن به تلاش انسان برای دفاع از چیزهایی است که برایش باارزش هستند. مثل: دین، جان، ناموس، آبرو، مال، خانواده و هر چیزی که الله تعالی گفته با ارزش است، سرزمینی که قانون حکومت الله در آن اجرا می شود این هم با ارزش است.

هر چه این ها و امثال این ها را تهدید کند یا در زمان حال یا قریب الوقوع خطری برایشان باشد، دفاع مشروع این اجازه را به شخص می دهد که بدون نگرانی از مجازات و پرداخت خسارت از این ها دفاع کند؛ حتی، اگر منتهی و منجر به ارتکاب صدمه و خساراتی هم به کسی شود که صدمه وارد می کند، به شرطی که این صدمه و خسارتی که در ضمن دفاع برکسی که خطر را ایجاد کرده وارد می کنیم متناسب با دفاع باشد.

 مثلاً مشروع بوده که شخص مهاجم را بکشد اما، غیر مشروع بوده که پس از دفاع ماشینش را آتش بزند. در این صورت، برای قتل مهاجم مجازات نمی شود اما، باید پاسخگوی خساراتی باشد که به ماشین و اموالش زده است. «فَمَنِ اعْتَدى عَلَیْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَیْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَیْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِینَ»به طور کلی هر که راه تعدّی و تجاوز بر شما را در پیش گرفت، بر او همانند آن، مثل همان که به شما تعدّی و تجاوز  کرده شما هم به همین شیوه به او تعدّی و تجاوز کنید

 کشتن این دشمن صائل، جبرانِ بدی با بدی است و صدمه زدن به دیگران است اما، بدی و صدمه ای است که در قانون شریعت الله قابل مجازات نیست، و الله تعالی از کانالهای مشخص و با شرایط مشخصی به انجام چنین اعمالی مشروعیت بخشیده، و شخص با توجه به قرائن، دلایل و مستندات شرعی حقی را اجراکرده و تکلیفی را در راستای عدل الهی ادا نموده است. یعنی تکلیفش را برای اجرا شدن عدل الهی ادا کرده و وظیفه ای را انجام داده است.

در اینجا، امر بسیار مهم این است که، این مشروعیت بخشی از طرف چه منبعی صادر می شود؟ از طرف الله صادر می شود یا از طرف مخلوقات مختلف؟. الله، شرع و مشروع را تعیین می کند یا بشرهای مختلف که الله چنین اجازه ای را به آن ها نداده اما،آن را انجام می دهند و می خواهنددر قانون گذاری، شرع و مشروع بودن جای الله را بگیرند؟ «أمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُم مِّنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَن بِهِ اللَّهُ». (الله این اجازه را نداده ) قانون شریعت این اجازه را نداده ولی این ها این کار را می کنند. باید مشخص شود که این کیست؟ حکومت اسلامی و نهادهای تحت امر آن این حقِ دفاع مشروع را به شخص می دهند و به آن مشروعیت می بخشند یا حکومتهای طاغوتی و قوانین کفری و سکولاریستی آن ها؟ یا احزاب کفری و قوانین کفری و سکولاریستی آن ها؟

(ادامه دارد……)