Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(18- қисмат)

5  –  диктатор ва инхисорталаб хастанд ва дар сурати доштани қудрат ,харгиз ба муслиминики сохиби қудрати хукумати ва иқтидор хастанд ижозаи сукунат ва хаёт намедиханд:

«يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ» (منافقون/ ۸)،

Мегуянд :агар ( аз ғазваи бани мусталиқ ) ба Мадина баргаштем ,бояд афрод бо иззат ва қудрат ,ашхоси хор ва нотавонро аз онжо берун кунанд.Иззат ва қудрат аз он худо ва фристодайи у ва мўъминон аст, ва лекин мунофиқин намедонанд.

Хамчунонки гуфта шуд ,усулан қоидаи дини секуляризм бар диктатори бано шуда аст ,шумо хамин алъон хам мебинидки секуляристхо дар хар нуқтаики қудрат дошта бошанд ба хеч қонуни ғейри аз қонуни дини секуляризм ижоза намедихандки пиёда шавад ва ба шиддати диктатор  ва инхисорталаб хастанд. Ва мусалмоники қавонинишонро напазирад ё аслан ба кишваришон рох намедиханд , ё агар қаблан дар он кишвар буда ва холо тарафдори қонуни шариати аллох шуда бошад мисли ек мужрим бо у бархурд мекунанд ва уро равонайи зиндон ва табъид ва хатто аз кишваришон ихрож менамоянд.

Барои хамин секулярзадахо хам ,хамиша мунтазир ва ба фикри шикасти муслимин ,пийрузи куффор ва кунор гузоштани муслимин аз умури ижроий жомеъа хастанд .Инхо мусалмонони залили мехохандки даст аз мафохими чохоргонаи дини ислом кашида бошанд.Яъни  касиро мехохандки қудрат ва хукумат ба сабки исломий нахўхад, қонуни шариати аллохро нахохад,итоат аз қонуни шариати аллохро нахохад ,подош ва мужозот бар асоси қонуни шариати аллохро нахохад ва дар хар чохор моврид ,тобеъ дини секуляризм бошад ; дини тухи аз дин .Холо ,агар забони чизи дигари хам гуфт мухим нест ,мухим ин астки дар ин чохор моврид даст аз ислом бикашад ва кашида ва аз мусалмонон мехохандки ишколи надорад инхо хам забони дар мовриди хамин қавонин чизи бигуянд ва ле амалан даст бикашанд ва дар ин чохор моврид тобеъи дини секуляризм шаванд .Агар шахс довталабона таслим нашуд саъй мекунанд бо зур уро мажбур ба ин кор кунанд ва агар бо зур хам онро анжом надод ,роххойи хазфи физики уро аз жомеъа дар пеш мегиранд ва саъй мекунанд уро аз жомеъа дур карда ва пок кунанд.

6  – нисбат ба рахбарияти хукумати исломий самъ ва тоат надоранд :

«وَمَن یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِیراً» ‏(نساء/115)،

Касики бо пайғамбар душманонаги кунад ,баъди аз онки ( рохи ) хидоят ( аз рохи гумрохи барои у ) ровшан шуда аст , ва ( рохи ) жуз рохи мўъминин дар пеш гирад , уро ба хамон жихатики дуст дошта аст рохнамуд мегардонем ва ба дўзахиш дохил мегардонем , ва дўзах чи бад жойгохи аст!.

«نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّی»،

Яъни уро бидон чизи во мегузоремки дустиш медорад .Пайғамбар дар жойи дигари мефармояд :

«الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ»،

Инсон хамрохи каси астки уро дуст дорад .Шахс ,замоники рахбарияти муслиминро рад мекунад ва валоъ ва дусти худро ба тоғутхо ва куффори секуляр медихад бояд мунтазири чанон натажаи вахшатноки хам дар қиёмат бошад. Мунофиқин ба дуруғ мегуяндки ба қуръон иймон доранд ,аммо пайғамбар ва рахбариятро шойистайи итоат намедонанд. Жолиб аст, секулярзадахо мегуянд мо ба қуръон иймон дорем аммо ба рахбариятики мужри қонун аст эътиқод надорем ва онро қабул надорем ва бейни итоат аз аллох ва итоат аз рахбариятики мужри ахком ва қавонини аллох аст тафкик ва жудойи қоил мешаванд.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(89- қисм)

Эътибор беринглар дўстлар, аллох таоло фақат мўъминларни биродар деб номлаган ва бизларга ўзини рахматини қайси шартга кўра юбормоқчи?

فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

Шу сабабли хам аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васалламга бу йўлда хамрох бўлганларни қуйидагича сифатлайди:

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)،

 Мухаммад аллохнинг пайғамбаридир. У билан бирга бўлган (мўъмин)лар кофирларга  қахрли, ўз ораларида ( мўъминлар билан) эса рахм-шафқатлидирлар. Уларни (мудом) аллохдан фазл- мархамат  ва ризолик тилаб рукуъ,сужуд қилаётган холларида кўрурсиз. Уларнинг юзларида  сажда изидан (қолган) белги аломатлари бордир.

Хатто мана шу мўъминларни бир гурухи муртад бўлса хам, аллох барибир росулуллох саллаллоху алайхи васалламни бу йўлдаги хамрохларини ва аллохни хизбини мўъминларга залиллик билан, рахмли рафтор қиладиган кишилар деб билади. Чунки аллох таоло ва росулидан сўнг мана шу мўъминлар уларни “валий”лари хисобланишади.  

Ха, мана шу мўъминлар бизларни валийларимиз ва бутун дунёдаги  барча мусулмонларни, ахли қиблани  валийлари бўлишган ва бўлишади. Аммо мўъминларни баробарида залил,рахмли деб аллох таоло сифатлаган мана бу гурух, кофирларга нисбатан  қаттиққўл,махкам,иззатли бўлишади. Яъни мўъминларга нисбатан қандай рафторда бўлишлари кераклигини ёки кофирларга қандай рафторда бўлишни  яхши билишади .

 «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ *إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)،

Эй мўъминлар,сизларнинг ичингизда кимда-ким динидан қайтса, аллох бошқа бир қавмни келтирурки, аллох уларни яхши кўрур, улар аллохни яхши кўрурлар. Улар мўъминларга хоксор, кофирларга эса қаттиққўл, бирон маломатгўйнинг маломатидан қўрқмай аллох йўлида курашадиган кишилардир. Бу аллохнинг фазлу мархамати бўлиб, ўзи хохлаган кишиларга берур. Аллох фазлу карами кенг, билгувчидир. ** сизларнинг дўстингиз фақат аллох унинг пайғамбари ва таъзим- тавозеъ қилган холларида намозни тўкис адо этадиган, закотни ( хақдорларга) ато этадиган мўъминлардир. ** Кимки аллохни, унинг пайғамбарини ва мўъминларни дўст тутса (нажот топгай), зеро фақат аллохнинг гурухигина ғолиб бўлгувчидир.

Аллохни йўлида жиход қилишади, учинчи белги, мустахкам туришади:

 يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ

Хар қандай маломатчини маломатидан қўрқишмайди.( мусулмонларни орқаларидан айтилган ва  айтилаётган мана шунча ёлғонлардан. Мана шундай маломатлардан ва сўзлардан қўрқишмайди. Мана булар мўъминларни белгиларидир.)

 ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُاین هم فضل خداست؛

Худованд уни ўзи хохлаган кишига ато қилади ва фаровон фазлга эга ,огох зотдир. Фақатгина аллох ва пайғамбари ва хушуъ ва хузуъ билан намозни адо қиладиган ва закот молини берадиган мўъминлар сизларни дўстингиз,ёронингиз  бўлишади. Кимки аллохни, пайғамбарни ва мўъминларни дўстликка, ёрликка қабул қилса аллохни хизбидан бўлур ва шубхасиз аллохни хизби ғолибдир. Уларни сифатларига,белгиларига эътибор беринглар,

 يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

(давоми бор……..)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(89- قیسم)

اِعتِبار بِیرِینگلَر دوُستلَر، اَلله تَعالَی فَقَط مُؤمِنلَرنِی بِرادَر دِیب ناملَه گن وَ بِیزلَرگه اوُزِینِی رَحمَتِینِی قَیسِی شَرطگه کوُرَه یوُبارماقچِی؟  فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمگه بُو یوُلدَه هَمراه بوُلگنلَرنِی قوُیِیدَگِیچَه صِیفَتلَیدِی:   «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)، ) مُحَمَّد اَلله نِینگ پَیغَمبَرِیدِیر. اوُ بِیلَن بِیرگه بوُلگن (مُؤمِن) لَر کافِرلَرگه قَهرلِی، اوُز آرَه لَرِیدَه (مُؤمِنلَر بِیلَن) اِیسَه رَحم- شَفقَتلِیدِیرلَر. اوُلَرنِی (مُودام) اَلله دَن فَضل – مَرحَمَت وَ رِضالِیک طِیلَب روُکوُع، سُجُود قِیلَه یاتگن حاللَرِیدَه کوُرُورسِیز. اوُلَرنِینگ یوُزلَرِیدَه سَجدَه اِیزِیدَن (قالگن) بِیلگِی عَلامَتلَرِی باردِیر.

حَتَّی مَنَه شُو مُؤمِنلَرنِی بِیر گوُرُوهِی مُرتَد بوُلسَه هَم، اَلله بَرِیبِیر رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی بُو یوُلدَگِی هَمراهلَرِینِی وَ اَلله نِی حِزبِینِی مُؤمِنلَرگه زَلِیللِیک بِیلَن، رَحملِی رَفتار قِیلَه دِیگن کِیشِیلَر دِیب بِیلَه دِی. چوُنکِی اَلله تَعالَی وَ رَسُولِیدَن سُونگ مَنَه شُو مُؤمِنلَر اوُلَرنِی “وَلِی”لَرِی حِسابلَه نِیشَه دِی. [1]

حَه، مَنَه شُو مُؤمِنلَر بِیزلَرنِی وَلِیلَرِیمِیز وَ بوُتُون دُنیادَگِی بَرچَه مُسُلمانلَرنِی، اَهلِی قِبلَه نِی وَلِیلَرِی بوُلِیشگن وَ بوُلِیشَه دِی. اَمّا مُؤمِنلَرنِی بَرابَرِیدَه زَلِیل، رَحملِی دِیب اَلله تَعالَی صِیفَتلَه گن مَنَه بوُ گوُرُوه، کافِرلَرگه نِسبَتاً قَتتِیق قوُل، مَحکَم، عِززَتلِی بوُلِیشَه دِی. یَعنِی مُؤمِنلَرگه نِسبَتاً قَندَی رَفتاردَه بوُلِیشنِی یَحشِی بِیلِیشَه دِی.  

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ *إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)، ) اِی مُؤمِنلَر،[2] سِیزلَرنِینگ اِیچِینگِیزدَه کِیمدَه – کِیم دِینِیدَن قَیتسَه، اَلله باشقَه بِیر قَومنِی کِیلتِیرُورکِی، اَلله اوُلَرنِی یَحشِی کوُرُور، اوُلَر اَلله نِی یَحشِی کوُرُورلَر. اوُلَر مُؤمِنلَرگه خاکسار، کافِرلَرگه اِیسَه قَتتِیق قوُل، بِیران مَلامَتگوُینِی مَلامَتِیدَن قوُرقمَی اَلله یوُلِیدَه کوُرَه شَه دِیگن کِیشِیلَردِیر. بُو اَلله نِینگ فَضلوُ مَرحَمَتِی بوُلِیب، اوُزِی هاحلَه گن کِیشِیلَرگه بِیرُور. اَلله فَضلوُ کَرَمِی کِینگ، بِیلگوُچِیدِیر. ** سِیزلَرنِینگ دوُستِینگِیز فَقَط اَلله اوُنِینگ پَیغَمبَرِی وَ تَعظِیم – تَواضِع قِیلگن حاللَرِیدَه نَمازنِی توُکِیس عَدا اِیتَه دِیگن، زَکاتنِی (حَقدارلَرگه) عَطا اِیتَه دِیگن مُؤمِنلَردِیر. ** کِیمکِی اَلله نِی، اوُنِینگ پَیغَمبَرِینِی وَ مُؤمِنلَرنِی دوُست توُتسَه (نَجات تاپگی)، زِیرا فَقَط اَلله نِینگ گوُرُوهِیگِینَه غالِب بوُلگوُچِیدِیر.

اَلله نِی یوُلِیدَه جِهاد قِیلِیشَه دِی، اوُچِینچِی بِیلگِی، مُستَحکَم توُرِیشَه دِی:  يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ هَر قَندَی مَلامَتچِینِی مَلامَتِیدَن قوُرقِیشمَیدِی. ( مُسُلمانلَرنِی آرقَه لَرِیدَن اَیتِیلگن وَ اَیتِیلَه یاتگن مَنَه شوُنچَه یالغانلَردَن. مَنَه شوُندَی مَلامَتلَردَن وَ سُوزلَردَن قوُرقِیشمَیدِی. مَنَه بوُلَر مُؤمِنلَرنِی بِیلگِیلَرِیدِیر. )  ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ؛ خُداوَند اوُنِی اوُزِی هاحلَه گن کِیشِیگه عَطا قِیلَه دِی وَ فَراوان فَضلگه اِیگه، آگاه ذاتدِیر. فَقَطگِینَه اَلله وَ پَیغَمبَرِی وَ حوُشوُع وَ حُضُوع بِیلَن نَمازنِی عَدا قِیلَه دِیگن وَ زَکات مالِینِی بِیرَه دِیگن مُؤمِنلَر سِیزلَرنِی دوُستِینگِیز، یارانِینگِیز بوُلِیشَه دِی. کِیمکِی اَلله نِی، پَیغَمبَرنِی وَ مُؤمِنلَرنِی دوُستلِیککَه، یارلِیککَه قَبوُل قِیلسَه اَلله نِی حِزبِیدَن بوُلوُر وَ شُبهَه سِیز اَلله نِی حِزبِی غالِبدِیر. اوُلَرنِی صِیفَتلَرِیگه، بِیلگِیلَرِیگه اِعتِبار بِیرِینگلَر،   يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

(دوامی بار……)


[1] ، یعنی این خطاب به همان مؤمنین است که در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند که می گوید الله و رسولش، سپس رسولش به عنوان قانون، برنامه و منهج رسولش؛ نه این که چیزی در کنار الله تعالی باشد نعوذ بالله بلکه رسول ابتدا به عنوان تبیین کننده و روشنگر قرآن و قانون شریعت الله و سپس به عنوان رهبر جامعه ی اسلامی و مجری قانون شریعت الله .

[2]اولین مزیت و مشخصه ی آن ها را بیان می کند يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(89- قسمت)

نگاه کنید دوستان، الله تعالی فقط مؤمنین را برادر هم نامیده و رحم خودش را به چه شرطی برایمان میفرستد؟ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

به همین دلیل است که الله تعالی هم مسیران رسول الله صلی الله علیه وسلم تا روز قیامت را اینگونه توصیف می کند: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)، محمد رسول الله فرستاده ی خداست، و کسانی که با او هستند در برابر کافران تند و سرسختأَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِو نسبت به یکدیگر مهربان و دلسوزند، رحم می کنند، انتهای رحم رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ. ایشان را در حال رکوع و سجود می‌بینی، (در حال نمازند مشخص است) آنان همواره فضل خدا را می‌جویند و رضای او را می‌طلبند. رضای الله در عمل کردن به دستورات الله است و تبعیت بی قید و شرط و سعمنا و أطعنا در برابر کل شریعت الله. مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ، تناسب و تعادل.

حتی، زمانی که عده ای از همین مؤمنین مرتد شوند باز الله، هم مسیران رسول الله صلی الله علیه وسلم و حزب الله را کسانی می داند که رفتاری آمیخته با رحم و ذلیلی با مؤمنین دارند. چون، پس از الله و رسولش همین مؤمنین هستند که «ولی» آن ها محسوب می شوند.[1]

بله، همین مؤمنین هستند که ولی ما و ولی کل مسلمین در کل دنیا و اهل قبله بوده اند و هستند. اما، در برابر ذلیلی و رحمی که خداوند در برابر مؤمنین از ما می خواهد این گروه که آن ها را توصیف می کند بر کافرین سخت و سفت و باعزت هستند. یعنی می دانند با مؤمنین چگونه رفتاری داشته باشند و با کفار هم چگونه باشند. 

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،[2] أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ *إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)، ای مؤمنان! هرکس از شما از آئین خود مرتد شود و برگردد خداوند جمعیتی را خواهد آورد که خداوند دوستشان می‌دارد و آنان هم خدا را دوست دارند. نسبت به مؤمنان نرم و فروتن و ذلیل هستند و در برابر کافران سخت و نیرومندند،  ویژگی اول، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، ویژگی دوم، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ؛ در برابر مؤمنین فروتن، نرم.أَذِلَّةٍ، ذلیلی؛( خیلی سخت است رعایت بکنی ولی باید رعایت شود که چگونه یاد بگیری در برابر مؤمنین ذلیل باشی و ذلیلی خود را نشان دهی و در برابر کافران، سخت و نیرومند، أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ.)

و در راه خدا جهاد می‌کنند، ویژگی سوم، و می‌ایستند: يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ و از سرزنش هیچ سرزنش‌کننده‌ای هم ترس و هراسی به خود راه نمی‌دهند.(این همه دروغ که پشت سر مسلمین گفته شده و گفته هم می شود. از اینگونه سرزنش ها و گفته ها نمی ترسند. این ها ویژگی های مؤمنین هستند.) ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُاین هم فضل خداست؛ خداوند آن را به هرکس که بخواهد عطا می‌کند و خداوند دارای فضل فراوان و آگاه است.‏تنها خدا و پیغمبر او و مؤمنانی یاور و دوست شمایند که خاشعانه و خاضعانه نماز را به جای می‌آورند و زکات مال به در می‌کنند.‏ و هرکس که خدا و پیغمبر او و مؤمنان را به دوستی و یاری بپذیرد از زمره ی حزب‌الله است و بی‌تردید حزب‌الله پیروز است.‏ویژگی هایشان را نگاه کنید، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

(ادامه دارد…….)


[1] ، یعنی این خطاب به همان مؤمنین است که در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند که می گوید الله و رسولش، سپس رسولش به عنوان قانون، برنامه و منهج رسولش؛ نه این که چیزی در کنار الله تعالی باشد نعوذ بالله بلکه رسول ابتدا به عنوان تبیین کننده و روشنگر قرآن و قانون شریعت الله و سپس به عنوان رهبر جامعه ی اسلامی و مجری قانون شریعت الله .

[2]اولین مزیت و مشخصه ی آن ها را بیان می کند يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(17-қисмат)

3  – жузви хизби шайтон ва тарафдори мушрикин ва секуляристхо хастанд . Медонемки дини секуляризм аз тўлидоти шайтон аст ва пейравони шайтон ба хар шеваики шуда ба секуляризм мутавассил мешаванд .Абдуллох ибн Убай ,хам дар он замон ба жойи ижоди иттиход бо яхудиёни Мадина ё насронихойи Нижрон ва ғейрих бо секуляристхойи қурайш иртибот барқарор мекард ва тарххойи мушрикинро бо онхо мерехт ,чун инхо хам фикрхо ва хамкешхоиш буданд :

«اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ أُوْلَئِکَ حِزْبُ الشَّیْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّیْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ» (مجادله/19)،

Шайтон бар онон чийра гашта  ва ёди худоро аз хотиришон бурда аст .Инон хизби шайтон хастанд.Огох бошид ! Қатъан хизби шайтон зиёнкор ва зиёнборанд.

Дар ин сурат ,мунофиқин жузви дорудастаи пейравони дини секуляризм хастанд ва аз хизби шайтон ва пейравони шайтон хастанд ва шайтон саъй мекунад бо барпо сохтани жанги равоний ва бузургнамойи дустониш боиси ижоди тарс дар миёни муслимин шавад.

. «إِنَّمَا ذَلِکُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ» ‏(آل عمران/175)‏

Ин танхо шайтон астки шуморо аз дустони худ ( бо пахши шойеот ва суханони бехуда ) метарсонад ,пас аз онон метарсид ва аз ман битарсид агар мўъмин хастид .Пас севумин вижагийи онхо ин астки ба хар шевайи худро ба дорудастаи шайтон наздик мекунанд, хар кудом ба ек андозайи ,то инки мисли баъзихо холис шаванд мисли язидийхо ва алиюллохихо дар шайтонпарасти ё мисли хамин секуляристхойи қавонини худро мустақим аз онхо мегиранд , ё на ,баъзи аз сифотики хизби шайтон дорандро ба худ мегиранд.

4  – лажуж ва мутаассиб ,кур ва кар ва лол хастанд:

«صُمُّ بُکمُ عُمیُّ فَهُم لا یَرجِعُونَ» (بقره/18).

Куффори пинхон шуда дар дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқин ғейри аз тахкими дини секуляризм ба хеч чизи дигари рози нестанд ва ғойри аз қавонини дини секуляризм хеч қонуниро намепазиранд .Ин хислати тамоми секуляристхост. Секуляристхо танхо ба диктаторийи дини секуляризм ризоят медиханд ва бо зури аслаха хеч қонуни дигари ғейри аз қонуни дини секуляризмро қубул намекунанд ,хар чанд ин қонун моли аллох бошад  ва худишон хам бидонанки моли аллох аст.Секулярзадахо инро медонанд.

Секулярзадахо хам бо онки медонанд қуръон ва пайғамбар аз тарафи худо омада ва мутмаин хастандки қонуни шариати аллох бехтар аст аммо ,мутаассибона лаж мекунанд ва бо бахонахойи мухталиф бо қонуни шариати аллох носозгори мешаванд ва межанганд .Барои хамин тамоми пулхойи баргашт ба хақиқатро пушти саришон тахриб карданд , ва куффоришон ва рахбаронишон харгиз барнамегарданд ва даъват ва баёни хақоиқ хам суди бароишон дар бар надорад.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(16- қисмат)

Пейдоиши нифоқ ва мунофиқин чун бар асари вужуди қудрати муслимин ва заъфи секуляристхо ва секулярзадахост ,бештар жанбайи хукумати – ижтимоий ва иқтисодий он баржаста мешавад ,хар чандки заминахойи фардий – равоний пейдоиши ин падидаро наметавон нодида гирифтки заминасоз буданд .Хатто хамон ярбуъ ва шибхи муши сахроий хам ба далили қудрати мухолиф ва заъфи худиш астки даст ба чанон иқдоми мезанад. Дар хар сурат ,мо ба 60 вижаги ва сифот ишора мекунемки тамоми ин маворидро пушиш дода ва чехраи ровшан аз куффори пинхони дохилий ва дорудастайи секулярзадахоро ба мо нишон бидихад ва дар идома ба рохкор ва чигунаги муқобила бо дорудастайи секулярзадахо бо нигариши қуръоний ва бо иттико ба сийрайи росулулллох саллаллоху алайхи васаллам мепардозем ,иншааллох .

Сифот ва вижагихойи мунофиқин ё секулярзадахо :

 -Ончики аллох фуру фристодаро дуст надоранд :1

«‏ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ»‏ (محمد/9)،

Ин бидон хотир астки чизироки худованд фуру фристода аст дуст намедоранд ,ва лизо худо корхойи ( ник ) ишонро хам ботил ва бесуд мегардонад.

Барои секуляр ва секулярзада амри оддий астки аз қонуни шариати аллох хушиш наёяд .Барои хамин астки хамиша саъй мекунанд аз қуръон ,мафохим ва ахкоми шариат фосила бигиранд ва чизхойи дигариро жойи он бигузоранд .Агар бигуйид ба самти қонуни шариати аллох биёйид фарорийянд , аммо агар гуфта шавад биёйид ба самти секуляризм ,демокраси ,жомеъайи маданий секуляристий ва соири амвол ва хавошиносон саросима ба суйи он мештобанд.Агар ба чанд сафари хорижий Европо ,Австралия ,Амрико ,Русия ва ғейрих жихати тафрих ва хушгузароний бирави ба ту табрик мегуяд ва хушхол хастанд ва туро бо килос медонанд ,аммо агар ба ек сафари хаж ё умра бирави садоишон боланд мешавадки ин пулро ба ниёзмандон ва мухтожон медоди бехтар буд ва ба хар шеваи норохати худишонро эълом мекунанд ва садхо дарди жомеъаро баён мекунандки боисти бо пули ин хаж ё умра дармон мешуд.

2 –  хукми худо ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламро намепазиранд :

«وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَیْتَ الْمُنَافِقِینَ یَصُدُّونَ عَنْکَ صُدُودًا» )نساء/۶۱)،

Ва хенгомики ба онхо гуфта мешавад ба суйи ончи худо нозил карда ва ба суйи пайғамбар биёйид ,мунофиқинро мебиники аз қабули даъвати ту эътироз ва сарпичи мекунанд.

Секулярзадахо то онжоки метавонистанд аз қонуни шариати аллох ругардоний мекарданд .Мушаххас буд дар он замони ахкоми хукумати бисёр махдуд ва сода буданд ва соири умури марбут ба зиндаги мисли : чигунаги тарбияти фарзандон ,равиши бархурд бо хамсар ,равиши бархурд бо падар ва модар ва бародар ва ғейрихро шахс метавонист бо хукми ғейри аз хукми аллох анжом бидихад .Онхо дар хар масалаики метавонистанд аз зери қонуни хукумати шариати аллох хориж шаванд саъй мекарданд аз қавонини дини секуляризм пейравий кунанд ,мисли хамин алъон .Секулярзадахо дар масоили тарбияти ,хонуводаги ,иқтисоди шахсий ,варзиший ,фархангий ,ижтимоий ва тақрибан хар чизики бидонанд метавонанд бар халофи шариати аллох онро анжом диханд ,дариғ намекунанд ва хамон барномахо ва қавонини секуляристиро дар зиндаги пиёда мекунанд ,хатто зохиришонро хам шабихи секуляристхо мекунанд чи расид ба инки барномаи зиндагишонро шабихи секуляристхо кунанд.

(идома дорад……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(41)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(41)

دویمه موضوع چې د مسلمان په تکفیر کې د مخنیوي لامل کېدای شي، هغه غیرعمدي کړنې دي چې د هېرېدنې، تېروتنې او نورو په شان حالتونو په بڼه ترسره کېږي،
چې د هېرېدنې، تېروتنې او خطا ورته نورو حالتونو په نامه یادېږي:
موږ پوهېږو چې د انسان کارونه یا خو قصدي وي یا غیر قصدي. داسې شیان لکه هېره، تېروتنه، او کله چې انسان د وېرې، غوسې یا زیاتې خوښۍ له امله بې اختیاره کوم عمل وکړي،دا هم د غیر عمدي چارو برخه ده او انسان په غیر عمدي ډول له حق لرې کېږي او جرم ترسره کوي.
او همدا غیر عمدي توب د انسان د ایمان زیانمنېدوی مخه نیسي او د کفر یا ارتداد حکم پرې نه صادرېږي. الله تعالی د داسې مسلمانانو په اړه فرمایي:
–  لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا …(بقره/۲۸۶)،الله تعالی هېڅ چا ته د هغه د توان نه زیات تکلیف نه ورکوي. هر نېک عمل چې وکړي، دا د خپل ځان لپاره دی او هر بد عمل چې وکړي، دا د خپل ځان په زیان کړي دی.ای زموږ پروردګاره! که موږ هېره کړو یا تېروتنه وکړو، ته موږ ته په دې (خاطره) سزا مه راکوه او موږ مه محاسبه کوه.
«رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا».
–  لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُناحٌ فيما أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَ لکِنْ ما تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً (احزاب/۵(کله چې تاسو تېروتنه وکړئ، په تاسو باندې ګناه نشته «أَخْطَأْتُمْ بِهِ». خو هغه څه چې ستاسو د زړونو اراده وي (او په قصد او اختیار سره ترسره شي)، نو په هغې کې ګناه او سزا شته). دقت او پاملرنه وکړئ دوستانو،«تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ»
دلته عمدي والی د عمل په زړه پورې تړلی دی. پامو وکړه! دلته عمدي والی، که د خبرو په اړه وي یا د عمل په اړه، له زړه سره تړلی دی – «تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ».

ښه! رسول الله صلی الله علیه وسلم هم د دې آیتونو او ورته آیتونو د روښانتیا لپاره داسې فرمایي چې:
“الله تعالی زما د امت تېروتنې، هېره او هغه څه چې په زور پرې وکړل شي، معاف کړي دي.”
«إِنَّ اللهَ تَجَاوَزَ لِي عَنْ أُمَّتِي الخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْتُكْرِهُوا عَلَيْهِ».
تېروتنه دې معنی لري چې څوک غواړي یو کار ترسره کړي، خو د هغه د کار نتیجه د هغه څه خلاف وي چې هغه یې غوښتل. لکه:
• د خیبر په غزو کې محترم صحابي، عامر بن اکوع رضی الله عنه غوښتل د دښمن یو عسکر ووژني.خو د هغه وار پر خپل ځان ولګېد او هغه خپله ووژل شو.
یو صحابي وویل: عامر ځان وژنه وکړه او دا د هغه د اعمالو باطلېدو لامل شو. سلمه رضی الله عنه، د اکوع ورور، له اوښکو ډکو سترګو سره د رسول الله صلی الله علیه وسلم خدمت ته راغی او ویې ویل:
مالک؟ او یې زیاته کړه: وویل شول چې د عامر اعمال باطل شول؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم وفرمایل: څوک دا خبره کړې ده؟ وویل شول: ستاسو له یارانو څخه یو.رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل:
كَذَبَ مَنْ قَالَ ذَلِكَ، بَلْ لَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ.هغوی دروغ ویلي دي، هر چا چې دا خبره کړې ده، هغه دروغ ویلي دي، بلکې د عامر لپاره دوه برابره ثواب لرئ او شته.

په دې حدیث کې، د رسول الله صلی الله علیه وسلم محترم صحابي عامر بن اکوع رضی الله عنه قصداً د ځان وژنې نیت نه درلود. رسول الله صلی الله علیه وسلم دا روښانه کړه چې ځکه دا کار د تېروتنې او خطا له امله و، نو په همدې دلیل له عفوې لاندې راځي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(88- қисм)

Иртидоддан бошқа далилларга кўра муртадларни жибхасига тушиб қолган ва ўзлари хохлаган ё хохламаган суратда муртадларни фойдасига ва исломий хукуматни ва бошқа жиходий жамоатларни қаршисига жангга кирган мусулмонларга қарши муомала қилиш шеваси.

Агар бир қисқа бир муқаддима билан бугунги бахсимизни бошласак яхши бўлса керак.

Аллох таоло мархамат қиладики: 

    «تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)،

(Мушрик жамоаларнинг  ширк келтиришлари сабабли) устларидаги осмонлар ёрилиб кетишга яқин бўлур. Фаришталар эса парвардигорга хамду сано айтиш билан (у зотни айбу нуқсондан ва “шерик”лардан) покларлар ва ердаги (мўъмин ва мусулмон) кишилар учун ( аллохдан) мағфират сўрарлар. Огох бўлингизким, албатта аллохнинг ўзигина мағфират қилгувчи, мехрибондир.

Мана шу фаришталар мўъминлар учун махсусан тавба қилиб яна қайтадан аллохни  шариатидаги йўлга қайтган кишиларни хаққига дуо қилишларини яна аллох таоло мархамат қилиб айтяпти:

 «الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)،

Аршни кўтариб турадиган ва унинг атрофидаги (фаришталар) парвардигорларига хамду сано айтиш билан ( у зотнинг барча айбу нуқсонлардан) поклаб- тасбех айтурлар ва у зотга иймон келтирурлар хамда иймон келтирган кишиларни мағфират қилишини сўрарлар: ” парвардигоро, ўзинг рахмат-мехрибонлик ва илм жихатидан барча нарсадан кенгдирсан. Бас, тавба- тазарруъ қилган ва сенинг йўлингга эргашган кишиларни ўзинг мағфират қилгин ва уларни дўзах азобидан сақлагин.”

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мусулмонларни тарғиб қилиб  ва мана бу дастадаги оятларни  ойдинлаштириб изохлаб бериб мархамат қиладиларки: 

«الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ».

Нихоятда гўзалдир. Рахм қилувчи кишиларга аррохман ( атшонга ўхшаган рахмга тўладир; рахмга нихоятда тўлган бўлади) рахм қилади. Демак, сизлар хам ер ахлига рахм қилинглар, шунда сизларга хам осмондагилар рахм қилишади.

Кўрдингизми, малоикалар мўъминлар учун махсусан таввоб ва рахмли кишилар учун мағфират талаб қилишади. Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху хам ривоят қилишича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хадиси қудсийда мархамат қиладиларки:

 “قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي”،

Агар мени рахматимни хохласанглар,мени махлуқотимга рахм қилинглар.

Уларга рахм қилиниши керак бўлган аллохни махлуқотлари жуда кўп, аммо инсонларни орасида рахм қилинишига лойиқ бўлганлар мўъминлар, биродарлар,опа-сингиллар ва сени хонадонинг бўлишади; мўъминлар хам сени хонадонингни жумласидан бўлишади, бу хонадон бошқаларга хам шомил бўлади, аллох таоло алохида хослаб мархамат қиладики:

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)،

Мўъминлар хеч шак-шубхасиз оға-инилардир. Бас,сизлар икки оға-инингизни ўртасини ўнглаб қўйинглар! Аллохдан қўрқинглар – шояд у зот томонидан бўладиган рахматга эришсангизлар.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(88- قیسم)

اِرتِداددَن باشقَه دَلِیللَرگه کوُرَه مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالگن وَ اوُزلَرِی هاحلَه گن یا هاحلَه مَه گن صُورَتدَه مُرتَدلَرنِی فایدَه سِیگه وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ باشقَه جِهادِی جَماعَتلَرنِی قَرشِیسِیگه جَنگگه کِیرگن مُسُلمانلَرگه قَرشِی مُعامَلَه قِیلِیش شِیوَه سِی.

اَگر  بِیر قِیسقَه بِیر مُقَدِّیمَه بِیلَن بوُگوُنگِی بَحثِیمِیزنِی باشلَه سَک یَحشِی بوُلسَه کِیرَک.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:

      «تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)، )  (مُشرِک جَماعَه لَرنِینگ شِیرک کِیلتِیرِیشلَرِی سَبَبلِی) اوُستلَرِیدَگِی آسمانلَر یارِیلِیب کِیتِیشگه یَقِین بوُلوُر. فَرِیشتَه لَر اِیسَه پَروَردِیگارگه حَمدُو سَنا اَیتِیش بِیلَن (اوُ ذاتنِی عَیبُو نوُقصاندَن وَ “شِیرِیک” لَردَن) پاکلَر وَ یِیردَگِی (مُؤمِن وَ مُسُلمان) کِیشِیلَر اوُچُون ( اَلله دَن) مَغفِیرَت سُورَرلَر. آگاه بوُلِینگِیزکِیم، اَلبَتَّه اَلله نِینگ اوُزِیگِینَه مَغفِیرَت قِیلگوُچِی، مِیهرِیباندِیر.

مَنَه بُو فَرِیشتَه لَر مُؤمِنلَر اوُچُون مَخصُوصاً تَوبَه قِیلِیب یَنَه قَیتَه دَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی یوُلگه قَیتگن کِیشِیلَرنِی حَققِیگه دُعا قِیلِیشلَرِینِی یَنَه اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلِیب اَیتیَپتِی:  

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)، ) عَرشنِی کوُتَه رِیب توُرَه دِیگن وَ اوُنِینگ اَطرافِیدَگِی (فَرِیشتَه لَر) پَروَردِیگارِیگه حَمدُو سَنا اَیتِیش بِیلَن ( اوُ ذاتنِینگ بَرچَه عَیبُو نوُقصانلَردَن) پاکلَب – تَسبِیح اَیتوُرلَر وَ اوُ ذاتگه اِیمان کِیلتِیرُورلَر هَمدَه اِیمان کِیلتِیرگن کِیشِیلَرنِی مَغفِیرَت قِیلِیشِینِی سوُرَرلَر: ” پَروَردِیگارا، اوُزِینگ رَحمَت – مِهرِبانلِیک وَ عِلم جِهَتِیدَن بَرچَه نَرسَه دَن کِینگدِیرسَن. بَس، تَوبَه – تَضَرُّع قِیلگن وَ سِینِینگ یوُلِینگگه اِیرگشگن کِیشِیلَرنِی اوُزِینگ مَغفِرَت قِیلگِین وَ اوُلَرنِی دوُزَح عَذابِیدَن سَقلَه گِین.”

رَسُول اَلله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم مُسُلمانلَرنِی تَرغِیب قِیلِیب وَ مَنَه بُو دَستَه دَگِی آیَتلَرنِی آیدِینلَشتِیرِیب اِیضاحلَب بِیرِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   «الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ» [1]. نِهایَتدَه گوُزَلدِیر. رَحم قِیلوُچِی کِیشِیلَرگه اَلرَّحمَن ( عَطشانگه اوُحشَه گن رَحمگه توُلَه دِیر؛ رَحمگه نِهایَتدَه توُلگن بوُلَه دِی) رَحم قِیلَه دِی. دِیمَک، سِیزلَر هَم یِیر اَهلِیگه رَحم قِیلِینگلَر، شوُندَه سِیزلَرگه هَم آسماندَگِیلَر رَحم قِیلِیشَه دِی.

کوُردِینگِیزمِی، مَلائِکَه لَر مُؤمِنلَر اوُچُون مَخصُوصاً تَوّاب وَ رَحملِی کِیشِیلَر اوُچُون مَغفِرَت طَلَب قِیلِیشَه دِی. اَبُو بَکر صِیدِّیق رَضِیَ الله عَنهُ هَم رِوایَت قِیلِیشِیچَه، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم حَدِیث قُدسِیدَه مَرمَحَت قِیلَه دِیلَرکِی:  “قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي”، اَگر مِینِی رَحمَتِیمنِی هاحلَه سَنگلَر، مِینِی مَخلوُقاتِیمگه رَحم قِیلِینگلَر.

اوُلَرگه رَحم قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن اَلله نِی مَخلوُقاتلَرِی جُودَه کوُپ، اَمّا اِنسانلَرنِی آرَه سِیدَه رَحم قِیلِینِیشِیگه لایِیق بوُلگنلَر مُؤمِنلَر، بِرادَرلَر، آپَه – سِینگِیللَر وَ سِینِی خانَدانِینگ بوُلِیشَه دِی؛ مُؤمِنلَر هَم سِینِی خانَدانِینگنِی جُملَه سِیدَن بُولِیشَه دِی، بُو خانَدان باشقَه لَرگه هَم شامِل بُولَه دِی، اَلله تَعالَی اَلاهِیدَه خاصلَب مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)، ) مُؤمِنلَرهِیچ شَک – شُبهَه سِیز آغَه – اِینِیلَردِیر. بَس، سِیزلَر اِیککِی آغَه – اِینِینگِیزنِی اوُرتَه سِینِی اوُنگلَب قوُیِینگلَر! اَلله دَن قوُرقِینگلَر – شایَد اوُ ذات تامانِیدَن بوُلَه دِیگن رَحمَتگه اِیرِیشسَنگِیزلَر.

(دوامی بار……)


[1]– قال الألباني في السلسلة الصحيحة، 2/630
رواه أبو داود (4941) و الترمذي (1/350 ) و أحمد (2/160) و الحميدي (591) و الحاكم (4/159) و صححه و وافقه الذهبي و الخطيب في “التاريخ(260/3) و أبوالفتح الخرقي فيالفوائد الملتقطة (222 – 223)


شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(88- قسمت)

شیوه ی برخورد با مسلمینی که بنا به دلایلی غیر از ارتداد در جبهه ی مرتدین افتاده اند و خواسته یا ناخواسته به نفع مرتدین و علیه حکومت اسلامی و یا سایر جماعتهای جهادی وارد جنگ می شوند.

اگر با یک مقدمه ی کوتاه وارد مبحث امروز شویم بهتر باشد.

الله تعالی می فرماید:

  • «تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)، آسمانها نزدیک است از بالا درهم بشکافند و فرشتگان به تسبیح و تقدیس پروردگارشان مشغول اند و برای کسانی که در زمین هستند درخواست آمرزش می‌کنند. آگاه باش که الله بخشنده ای است که رحم می کند. يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ. برای کسانی که در زمین هستند طلب بخشش و آمرزش می کنند.

همین فرشته ها برای مؤمنین و بخصوص برای کسانی که توبه می کنند و دوباره به مسیر شریعت الله بر می گردند باز هم الله تعالی می گوید که دعا می کنند:

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)، آنان که بردارندگان عرش خدایند و آنان که گردانندگان  آن هستند به ستایش پروردگارشان مشغول و سرگرم اند و به او ایمان دارند و برای مؤمنان طلب آمرزش می‌کنند (و می‌گویند:) پروردگارا! مهربانی و دانش تو همه چیز را فرا گرفته است.پس،ببخش و در گذر از کسانی که توبه می کنند و برمی‌گردند و راه تو را در پیش می‌گیرند و آنان را از عذاب دوزخ نجات بده محفوظ فرما و آن ها را مصون بدار.

رسول الله صلی الله علیه وسلم هم در تشویق مسلمین و توضیح و تبیین این دسته از آیات می فرماید:

«الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ».[1]خیلی قشنگ است. کسی که رحم می کند الرَّحمَن (و پر از رحم است مانند عطشان؛ او که پر از رحم است) به او رحم می کند. پس، شما هم به اهل زمین رحم کنید تا کسانی که در آسمان ها هستند به شما رحم کنند.

مگر ملائکه را ندیدید چگونه برای مؤمنین و مخصوصاً کسانی که تواب هستند و اهل رحم هستند طلب بخشش می کنند. ابوبکر صدیق رضی الله هم روایت می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم با ذکر حدیثی قدسی فرموده:”قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي”، اگر رحمت مرا می خواهید فَارْحَمُوا خَلْقِي، به مخلوقاتم رحم کنید.

مخلوقات الله زیادند که باید به آن ها رحم شود اما، در میان انسانها، اولین انسانهائی که شایسته ی رحم کردن هستند مؤمنین، برادران، خواهران و خانواده ی تومی باشند؛ مؤمنین هستند که خانواده ی تو را هم دربرمی گیرند، دیگران را هم شامل می شودکه الله تعالی حِصراً فرموده: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)، فقط مؤمنان برادران همدیگرند، فقط حصراً.پس، میان برادران خود صلح برقرار کنید، و از خدا ترس و پروا داشته باشید، تا به شما رحم شود لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ.‏همه اش رحم است تاکنون.

(ادامه دارد…….)


[1]– قال الألباني في السلسلة الصحيحة، 2/630
رواه أبو داود (4941) و الترمذي (1/350 ) و أحمد (2/160) و الحميدي (591) و الحاكم (4/159) و صححه و وافقه الذهبي و الخطيب في “التاريخ(260/3) و أبوالفتح الخرقي فيالفوائد الملتقطة (222 – 223)