وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(15- қисмат)

Ва дар жойи дигари аллох таоло мефармояд :

‏«وَعَدَ الله الْمُنَافِقِینَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْکُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا هِیَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِیمٌ» ‏(توبه/68)،

Худованд ба мардон ва занони мунофиқ ва ба кофарон ваъдаи оташи жаханнам додаки жовдона ва хамиша дар он мемонанд ,ва жаханнам барои ( азоби ) ишон кофий аст. ( илова бар он )худо ононро лаъан ва нафрин ва аз рахмати худ ба дур дошта ва доройи азоби хамишаги хоханд буд. Бале ,ин сарневишти қиёмати онхост.

Аммо ,барои инки дар дунё хукми инхоро бо куффор еки надонем мунофиқинро ба унвони табақа ва гурухи жудойи аз куффор ном мебарад .Мисли хамин оётики зикр шуд. Ё ояи :

‏

«وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِکَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِینَ کَفَرُوا لِیَسْتَیْقِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَیَزْدَادَ الَّذِینَ آمَنُوا إِیمَاناً وَلَا یَرْتَابَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِیَقُولَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلاً کَذَلِکَ یُضِلُّ اللَّهُ مَن یَشَاءُ وَیَهْدِی مَن یَشَاءُ وَمَا یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّکَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِیَ إِلَّا ذِکْرَى لِلْبَشَرِ» ‏(مدّثر/31)،

Ва касоники

«وَلِیَقُولَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ»

Дар дилишон бемори ( нифоқ ) аст ва кофарон бигуянд : худо масалан аз баёни ин ( чанин адади ) чи мехоста бигуйид ? Чанин суъолиро матрах кунид .Инжо хам нигох кунид

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ»

ро оварда аст.

Аллох таоло ин секулярзадахоро дар дунё жузви душманон ва хамчунин жузви муслимин ба хисоб оварда ; яъни хам душмананд хам жузви муслимин хастанд .Хар чандки дини аслий куффори мунофиқ ,дини секуляризм аст аммо ,дар зохир адойи муслиминро дар меоваранд ва иддаи аз муслиминро секулярзада намуда ва бо худишон хамрох карданд .Ин секулярзадахо агар зуд ба худишон наёянд ва тўвба накунанд ,ба ислохи мафосид ва харобихойи ақидатий ва амалики карданд иқдом нанамоянд,динишонро барои аллох холис накунанд ва бо хамин секулярзадагий,беморийхо ва олудагихойи секуляристхо бимиранд , дар қиёмат хам бо хамон куффори секуляр дар жаханнам хоханд буд. Ин оёт мехохад инро ба мо бигуяд .

Пас шинохти ин бахш аз афроди мовжуд дар жомеъаки бахши аз жомеъашиносий исломий аст ва бахши аз хатарноктарин душмани муслиминро ташкил медиханд барои зиндаги фардий ,хонуводагий ,дусти бо дигарон ,мусофиратхо ,фаолиятхойи иқтисодий ,ижтимоий ,омузиший ,хукуматий ,муборизотий ,даъват ва таблиғ ва тамоми арсахойи зиндаги ба унвони ек зарурат  мовриди ниёзи мўъминин аст ва ба сурати ек зарурат худишро нишон медихад ва лозим ва зарурий аст.

Аллохи мутаол дар шиносоийи дорадастаи секулярзадахо ва куффори пинхони дохилий ва чанин амри мушкили ба ёри муслимин омада ва бо бозгу кардани холати онхо ва хашдорхойи айни ва бо маърифий аъмоли зохирий онхо , даруни беморишонро маърифий карда аст ва дар оёти мухталифи ба маърифий аъмол ва сифоти ин куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо мепардозад .Дар инжо ,мо ба сурати мовридий ва мухтасар ба бахши аз сифоти секулярзадахо мепардозем ва саъй мекунем ек жамбанди сода ва ба дур аз такаллуф дошта бошем , ва баёни бақийяи сифотро ба худи азизон меспорем.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(14- қисмат)

Ингуна аллохи мутаол мехохад дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқинро аз машмул шудан ба хукми худи куффори мунофиқ ,куффори аслики худишонро  пинхон карданд ором –ором онхоро берун бикашад .Ором- ором онхоро машмули ахкоми дигар намояд .Ба хамин далил астки дар масалаи азоб додан хам аллох таоло саф ва дорудастаи  мунофиқин ва секулярзадахоро ду то мекунад :

«لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ» ‏(توبه/66)

Узрхохи накунид. Шумо пас аз иймон овардан ,кофар шудаид . Агар хам бархи аз шуморо ( ба сабаби тўвба мужаддад ва анжоми корхои шойиста ) бибахшем ,бархи дигарро намебахшем .Зеро онон ба журмхойи худ идома медиханд.

Пас ,аллох таоло ,муридон ва дунболаравони сипохи лашкарики хақиқат бароишон ровшан шуда ва тўвба кардандро мебахшад .Аммо куффори ангушт шуморишонки на ахли хидоятанд на тўвба ,пас азоб моли инхост.Холо ,агар каси аз ин секулярзадахо ва пейравон тўвба накард ,ин хам мусибати дигари барои мо мешавад . Агар каси аз ин секулярзадахо ва пейравонишон ,пейравони мунофиқин ва куффори аслий тўвба накард дар қиёмат ин пейравони бемор ,жузви хамон куффори секуляри мухсуб мешавандки худишонро шабихи ишон карданд,онхоро дуст доштанд ва дар дорудасташон буданд.

Аллох таоло намунаи беморихойи мунофиқинро зикр карда ва сифотишонро оварда аст.Дастур додаки аз онхо хазар шавад .Дар мовриди онхо эхтиёт кунидки олуда нашавид. Холо каси ба еки аз вирусхойи вогири онхо мубтало ва олуда шуда , ва ба истелох ” мариз ”  шуда аст ; аллох бо шариатиш хам бемориро ташхис дода ва маърифий карда , хам рохи дармонро ба сурати нусха ва доруий дар ихтиёри бемор қарор дода аст.

«وَنُنَزِّلُمِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» (اسراء/82)،

Яъни хам шифо аст хам рахмат ; ва ек жониба ва билоаваз ва мажжони хам хаст ,он хам барои чи каси ? барои мўъминин . Чун ин қуръон барои золимин коркардиш фақат хисорат задан ба онхост на рахмат .Холо ,агар шахси оқил буда ва фахм ва дарки қалбий дошт ,зуд тўвба мекунад ва шифо меёбад . Аммо агар ба ташхиси доктор таважжухи накард ва аз дору истефода накард,чи мешавад ? Мушаххас аст ,хамчунонки у аллохро фаромуш карда, аллох хам уро рахо мекунад .Докторки маризро рахо кард бемориш бештар мешавад ва кор ба жойи мерасадки дигар дармон фойда надорад .Он замонки бемори ташдид мешавад доктор уро рахо карда аллох таоло мефармояд :

«فِی قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللهُ مَرَضاً»

Беморишон бештар мешавад ва кор ба жойи мерасадки дармон фойдаи надорад.

Дар ин мархалаки дору фойда надорад аллох таоло дар мовриди беморихойи ақидатий ва даруни аз ин мархалаики ин инсонхо барои худишон ба вужуд оварданд бо иборатхойи чун :

«خَتَمَ اللَّهُ عَلىٰ قُلوبِهِم وَعَلىٰ سَمعِهِم ۖ وَعَلىٰ أَبصارِهِم غِشاوَةٌ»

Ва

«فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ»

Ном мебурд .Қалбики мухр хурда ва баста шуд дигар чизи дар он ворид намешавад ва рохи тағйир ,дармон , фахмидан ва дарк кардан масдуд шуда аст .Дар ин мархала астки ин бемори дили заифул иймон хам табдил ба ек кофари мунофиқ шуда аст.

Агар ин секулярзадахо саффи худишонро аз мунофиқини кофар ё хамон секуляристхойи пинхони дохилий жудо накунанд ва аз куффори секуляр ва пинхони дохилий хазар накунанд ,дар хамин саф бошанд ва бимиранд жузви хамонхо махсуб мешаванд :

:«مَن تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُو مِنْهُمْ»،

Касики бо қовми худро мушобих месозад аз хамон қовм аст ва бо хамонки дуст дорад хашр мешавад ва бояд дар қиёмат мисли пейравони куфр худишонро барои азоб омада кунанд:

«وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً»

Бо онки аллох таоло дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро аз куффор мутамойиз карда ,аммо мисли куффор онхоро машмули азоби жаханнам намуда аст.Онхоро мутамойиз карда ,дар дунё аз екдигар матамойиз хастанд аммо дар қиёмат читур ? Онхоро мисли куффор машмули азоби жаханнам карда аст.Дар инжо хам мунофиқинро дар кинори кофарин қарор дода ,ва жойгохи хар дуро жаханнам таъйин карда аст.Тоза ,жойи мунофиқин бадтар аз куффори ошкора аст. Пас иллати судури хукм дар мовриди онхо еки аст ,инхо дар иртикоби журм бо хам буданд ,дар хукм ва сарневишти корхоишон хам бояд бо хам шарик бошанд.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(40)
دا ټکی چې د جهل عذر په اړه ویل کیدای شي، د دین ویش او تقسیم ولدي په اصولو او فروعو باندې، او ځینې خلک غواړي ووایي چې په اصولو کې عذر نشته، خو په فروعو کې عذر شته.
اولاً، دا ډول ویش (چې وایي دین په اصولو او فروعو ویشل شوی) په قرآن او صحیح سنت کې هېڅ بنیاد نه لري. نو دا خبره ستاسو لپاره ډاډ ورکړي چې داسې تقسیم د اسلام په بنسټیزو سرچینو کې موجود نه دی.
او داسې علماء لکه ابن قیم او ابن تیمیه رحمهما الله په دې اړه ویلي دي چې دا ویش (اصولو او فروعو ته) د صحابه کرامو له عصر دورې وروسته رامنځته شوی دی.له همدې امله موږ وینو چې هغه کسان چې په دې تقسیم ویش باور لري، د دین تر ټولو لوی اصول لکه لمونځ چې د دین له ستنو څخه دی، د فروعو په توګه ګڼي. همدارنګه د سلفو تر منځ د اختلاف لرونکو اعتقادي مسایلو په اړه هم دا تقسیم ویش کوي او دا مسایل د فروعو په توګه حسابوي.
موږ وایو: که ستاسو مقصد له اصولو څخه عقیدوي مسایل وي، نو ټول دین اصول دي! ځکه موږ نه شو کولای چې مالي یا بدني عبادتونه ترسره کړو تر څو چې په دې باور ولرو چې دا مشروع دي؛
او باید مخکې له عمله، عقیده شتون ولري؛ که داسې باور موجود نه وي، د الله عبادت به د عمل په وسیله سم ترسره نه شي. وګورئ! دا هم د دغو ستر علماو دیګاه دی په دې مسأله کې.
نو، دا تقسيمول ویش په اصولو او فروعو باندې هېڅ اساس بنسټ په قرآن او سنت کې نه لري.
په دې صورت کې، د جهل عذر (عذر په ناپوهۍ باندې) یعنې د ناپوهۍ منل په ټول دین کې، نه یوازې په یوه برخه کې. او هغه مسایل چې څرګند او روښانه دي، یعنې هغه مسایل چې مخکې له مخکې “د شخص لپاره” څرګند او روښانه شوي وي، نه دا چې یوازې په شریعت کې څرګند او واضح بیان شوي وي؛او یا دا چې د نورو لپاره څرګند او روښانه وي. له همدې امله، باید د یو مسلمان لپاره دا مسایل څرګند او روښانه کړو، او کله چې موږ دا مسایل روښانه او څرګند کړل، بیا د مجرم شخص په اړه د دې مرحلو په طی کولو سره حکم صادروو.
که یو مسلمان حاضر نه وي چې د شرعي لارو څخه خپله ناپوهي رفعه کړي او اجازه ورنه کړي چې څوک ورته مسایل څرګند او روښانه کړي، نو څه پېښېږي؟
په دې حالت کې، داسې کس د هغه زده کوونکي په څېر دی چې پرته له کوم جدي دلیل څخه ټولګي ته حاضر شوی نه دی، له نورو وروسته پاتې شوی، او طبیعي ده چې په ازموینه کې به یې هم ناکامي وي.
دغه کس هېڅ عذر نه لري، ځکه ټول امکانات ورته برابر وو، خو «د خپلې خوښې» له مخې ټولګي ته حاضر شوی نه دی او «د خپلې خوښې» ځان له زده کړې، پرمختګ او لوړو ټولګیو څخه محروم کړی دی.
په همدې توګه، هغه مسلمانان چې مرتد کېږي او ځانونه د درېو لویو کافرانو ډلې (د اهل کتاب کفار، منتسب په اهل کتاب کفارو، او ک مشرک او سکولار کفارو) برخه ګڼي او ځانونه د دوی له ډلې ګڼي،
دې کسانو هم هېڅ عذر نه لري، ځکه عذر په ناپوهي کې یوازې د مسلمانانو لپاره دی، نه د کافرانو لپاره. دا یوه ځانګړې امتيازه ده چې یوازې مسلمانانو ته ځانګړې ده، نه کافرانو ته. په هر حال، که یو مسلمان داسې معتبره ناپوهي ولري، نو دغه ناپوهي به د تکفیر مخنیوی وکړي او حکم به ترې لېرې شي .

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(13- қисмат)

Замоники аллох таоло мефармояд :

«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً» ‏(نساء/64)،

Ва хеч пайғамбариро нафристодаем магар бадин манзурки ба фармони худо аз у итоат шавад . Ва агар онон бидон хангомки ба худ ситам мекарданд ,ба назди ту меомаданд ва аз худо талаби омурзиш менамуданд ва пайғамбар хам барои онон дархости бахшиш мекард ,бегумон худоро бас тўвба пазир ва мехрабон меёфтанд. Аз чи касони сухбат мекунад ? Аз касоники

 «إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ»

Бу худишон зулм карданд.

Ин оя хам ба касони ишора дорадки дар сафи мунофиқин қарор гирифтанд ва қонуни шариати аллохро дар мавориди зери по гузоштанд аммо ,замоники мутаважжих мешавандки ба худишон ва рахбарияти жомеъа зулм карданд пушаймон мешаванд ва аз аллох ва сипас рахбарияти жомеъа тақозойи бахшиш доранд.

Инхо хамон фариб хурдахойи хастандки куффори пинхони дохилий онхоро фариб доданд ва имкони бозгашти онон хаст,махсусан замоники мутаважжих шаванд ба худишон ,жомеъа ,рахбарият ва охирати худишон зулм карданд.

Аллохи мутаол тасрих дорадки хар каси қавонини шариати уро зери по бигузорад ,ба худиш ва жомеъайи муслимин зулм карда ва хар вақт бихохад жуброн кунад ,аввал бояд аз аллох талаби бахшиш кунад:

«فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ»،

Ва инки мефармояд :

«وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»،

Манзур рахбар ва фармондаи муслимин астки бо зери по гузоштан дастуротиш ,боиси озор ,садама ,тўвхин ба у ва зери мажмуъайи шудандки у намояндагишро бар ухда дорад ;

«کُلُّکُم راعٍ و کُلُّکُم مَسئولٌ عَن رَعِیَتِه»

Бо зери по гузоштани дастуротиш ба кулли зери мажмуъахойи у тўвхин карданд .Чун рахбар ,фармонда ва амири муслимин ,онхоро ба пейравий аз қонуни шариати аллох даъват карда аммо ,онхо ба ин дастурот гуш намедоданд ,ва дунболи хаво ва хаваси худишон бар асоси дини секуляризм буданд.

Дар ростойи хамин адабиёт астки аллох таоло кулли дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро дар жамъи фосиқин жой медихад ва мефармояд :

«الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» ‏(توبه/67)،  

мардони мунофиқ ва занони мунофиқ хамма ек гурух ( ва ек қимош ) хастанд.Онон хамдигарро ба кори зишт фаро мехонанд ва аз кори хуб бозмедоранд ва ( аз базли ва бахшиш дар рохи хейр ) даст мекашанд .Худоро фаромуш карданд ( ва аз парастиши у руйигардон шуданд ) ,худо хам ишонро фаромуш карда аст. Воқеан мунофиқон фармоннопазир ( ва саркаш ва гунохкор ) ва фосиқ хастанд. Аз каламайи ” фосиқ ” истефода карда, яъни  каламайиро ба кор бурдаки ом аст хам мусалмонро дар бар мегирад хам кофарро .

фосиқ барои шахси хам ба кор меравадки дар дарун ба аллох иймон дорад аммо ,дар амал дучори гунох ё олудаги ва бемори шуда аст .Барои мунофиқин хам ба кор меравад . Аммо мунофиқ дар асос ,иймон ба аллох ва рузи қиёмат надорад . Дар ин сурат ,фосиқ хам мусалмони мужрим ,гунохкор ва маризро шомил мешавад ва хам кофарро шомил мешавадки табъан дучори анвоъи гунохон ва зулмхо мешавад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(12- қисмат)

Дар бахси куффори ошкор ахли китоб ,шибхи ахли китоб ва куффори мушрик ё секуляристхойи кофар ишора кардемки дастайи аз инхо хастандки иймон меоваранд ,ва он хам муқаллидин ва пейравони чашм ва гуш бастайи онхо хастандки ба сурати сиёхи лашкар нақши куффорро бози мекунанд ,адойи рахбаронишонро дар меоваранд ва худишонро шабихи куффор карданд. Дар инжо хам иддаи сиёхи лашкар аз муслимин хастандки хамин нақшро барои куффори пинхони дохилий бози мекунанд .Бозигарони аслий гурух ва дорудастаи мунофиқин ва куффори пинхони дохилий теъдоди кам ва ночизи хастанд ,аммо сиёхи лашкархойики худишонро дар сифоти шабихи онхо карданд ва адойи онхоро дар меоваранд бисёр зиёд ва анбух хастанд.

Барои хамин аллох таоло барои ин фариб хурдахо ,сиёхи лашкархо ва касоники худишонро шабихи куффор карданд масалайи тўвбаро матрах мекунад ; яъни имкони бозгашт ,чизики барои куффор вужуд надорад.Чун худи мунофиқин кофаранд ва кофар қатъан иймон намеоварад. Аллох таоло мефармояд :

«إِنَّ الْمُنَافِقِینَ فِی الدَّرْکِ الأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً* إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا (نساء/146-145)،

Магар касони ( аз ишон )ки тўвба кунанд (табу) ва баргарданд ва ба ислох бипардозанд ( ва аслаху ) ва ба худо мутавассил шаванд (ваътасому биллах ) ва дини худишонро холисона аз он худо кунанд ( ва ахласу динахум лиллах ) .Пас онон аз замраи мўъминон хохад буд ва худованд ба мўъминон подоши бузурги хохад дод.

Ин оя ба сирохат ишора дорадки фақат тўвба барои ин секулярзадахо кофий нест ,дуруст аст тўвба бароишон хаст аммо фақат тўвба барои секулярзадахо кофий нест.Балки бояд ” аслаху ” кунанд ва чун муфсид буданд бояд эълони бароат кунанд ва дар рохи ислохи ақидатий ва рафторий муслимин хар чи аз дастишон бар миоядро бояд анжом диханд . Мафосидишонро жуброн  кунанд дар мовриди мафосидики анжом доданд дар хадди тавонишон ровшангари кунанд.

Дар мархалайи севум ,таваккул ва умидишон ба аллох бошад дигар таваккулишон ба ин набошадки Сталин ,Амрико ,Фаранса ,Туркия ,Русия ва соири куффор аз онхо химоят кунанд .Дар мархалаи баъди ва мухимтарин мархала баъди аз тўвба  ” ва ахласу динахум лиллах ” ,ин хийли мухим аст. Ин хамон чизи астки секуляристхойи кофар ва секулярзадахо дар он нохолиси доранд ;яъни хамон чохор мафхуми динро барои аллох холис кунанд ва аз тамоми хислатхойи секуляристики ба он олуда буданд худишонро пок кунанд.

Дар ин мархала ,қудрат ва хокимиятро танхо моли дини аллох бидонанд,қонун ва барномаро танхо моли аллох бидонанд ,итоат карданро танхо махсуси хукумати исломий ва қонуни шариати аллох бидонанд ва дар нихоят ,подош доданхо ва мужозот карданхоишон ( ки озод ва мамнуъ барои онхо қарор дода шуда ) ро нез танхо ва танхо мухтасси дини аллох бидонанд. Ба ин шева дин ,холис моли аллох мешавад.

«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»

Ин дастури чохорум хам анжом мешавад.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(87- қисм)

 Хар қандай холатда, имоми Шофеъий рохимахуллохга ўхшаган кишилар, Абу Юсуф ханафий рохимахуллох (имоми  Абу Ханифа рохимахуллохнинг  энг катта шогирдларидан бири) имоми Ахмад Ханбал рохимахуллох ва бошқалар хам гўдакни иртидодини мўътабар хисоблашмайди. Аслида бу табиий холат, чунки олдин хам баён қилганимиздек такфир қилишни шартларидан бири шахс мукаллаф бўлиши керак, шахсни мукаллаф бўлиши меъёрлардан биридир ва бу ерда мана бу гўдак қандай жиноят қилди? Ахир ўлим жазосига лойиқ бўладиган жиноят қилгани йўқ-ку?

Хурматли биродарлар ва опа-сингиллар, дўстлар эътибор беринглар! Сизларни назарингизда кофирларни жамиятида мана бу гўдакни муртадлар хукмига шомил қиладиган, аммо бошқа гўдакларни аслий кофирларни хукмига шомил қиладиган  қандай фарқ бор? Хеч нарса йўқ.

 Иртидод қотилликдан, зинодан, шаробхўрликдан ва бошқа жиноятлардан кўра баттарроқ жиноят хисобланади. Энди агар ота-она мана бу жиноятга дучор бўлишган бўлса, уни янги туғилган боласи хам мана шу жиноят билан махкум бўлиши ва уни ушлаб олинса ота-онасини жинояти сабабли жазоланиши ақлга тўғри келадими?  Албатта йўқ. Мана бу хукмни қандай қилиб уни устида содир қиласан? Мана бу ошкор зулмдир, шундай бир ошкор зулмки, аллох таоло улар хақида мархамат қилган бегунох қизларни ўлдириш хаддидаги зулм хисобланади:   

  «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ».

Қайси гунохлари учун ўлдирилишди? Мана бу гўдак қайси гунохи сабабли ўлдирилади? Қандай гунох қилган ва қандай жиноят қилганки, бу гўдаклар  ўлдирилиши керак? Ислом очиқ-ойдин зулмларни вужудга келтириш учун эмас,балки  мана бундай зулмларни олиб ташлаш учун келган, мана буни инкор қилиб бўлмайди ва ислом хар қандай зулмдан покдир.

Мана бу холатда, бу гўдак муртадларни хукмига эмас,балки  ўша ерда бўлган ва ўсиб улғайган жойидаги  аслий кофирларни хукмига тобеъ бўлади; улар қўлга тушиб қоладиган бўлса, агар тавба қилишса уларни тавбаси қабул бўлади. Агар исломга қайтишса буни хам қабул қилинади. Муртадларда эса буни акси бўлиб, қўлга тушишларидан олдинги тавбалари қабул қилинади. Агар мана бу муртадзодалар яхудий, насроний, мажусий ё собеий бўлган бўлишса, ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирларини хукмига шомил бўлишади ва зимма ахлини ё муъохида ахлини имтиёзларидан хам бахраманд бўлишади, аммо агар мана бу муртадзодалар секулярист ё мушрик бўлган бўлса; мана бу холатда, ахли китоб ва шибхи ахли китобни кофирларини эмас, ана ўша секуляристларни,мушрикларни хукмига шомил бўлади.

Мана булар ахли қибла турли-хил таъвилотлар ва ижтиходларга эга бўлган  умумий ўринлар жумласидаги нарсалар бўлиб, фақатгина шўро ўша вақтдаги мавжуд  замон ва маконга муносиб вохид раъйни мусулмонларни амири ва рахбарини канали орқали ироя беради.

 Аллох таолодан бизларга шундай даркни,фахмлашни  иноят қилишлигини сўраймизки, шўрога юзланиш ва ўзимизни мутлақ дейишдан пархез қилиш, тафарруқдан пархез қилиш билан ва вахдатни , қудратни қўлга киритиш, хамда вохид умматни ташкил қилишни ўзимизда вужудга келтира олайлик, буни сабабларини ўзимизда мухайё қилайлик ва аллох таоло ўзимизда мухайё қилинган мана бу сабаблар билан бизларни залилликдан, сустликдан, убухатсизликдан,бир-биримизни қирғин қилишдан нажот берсин ва бизларга ғалабани, нусратни нозил қилсин ва бизларни устимиздаги ташқи секуляр босқинчи муттахид душманни ва уларни махаллий навкарларини , минтақадаги тоғутларни шаррини олиб ташласин.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(87- قیسم)

هَر قَندَی حالَتدَه، اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله گه اوُحشَه گن کِیشِیلَر، اَبُو یُوسُف حَنَفِی رَحِمَهُ الله ( اِمامِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله نِینگ اِینگ کَتتَه شاگِیردلَرِیدَن بِیرِی) اِمامِی اَحمَد حَنبَل رَحِمَهُ الله وَ باشقَه لَر هَم گوُدَکنِی اِرتِدادِینِی مُعتَبَر حِسابلَشمَیدِی. اَصلِیدَه بُو طَبِیعِی حالَت، چوُنکِی آلدِین هَم بَیان قِیلگه نِیمِیزدِیک تَکفِیر قِیلِیشنِی شَرطلَرِیدَن بِیرِی شَخص مُکَلَّف بوُلِیشِی کِیرَک، شَخصنِی مُکَلَّف بوُلِیشِی مِعیارلَردَن بِیرِیدِیر وَ بوُ یِیردَه مَنَه بُو گوُدَک قَندَی جِنایَت قِیلدِی؟ اَخِیر اوُلِیم جَزاسِیگه لایِیق بوُلَه دِیگن جِنایَت قِیلگه نِی یُوق- کوُ؟

حُرمَتلِی بِرادَرلَر وَ آپَه – سِینگِیللَر، دوُستلَر اِعتِبار بِیرِینگلَر! سِیزلَرنِی نَظَرِینگِیزدَه کافِرلَرنِی جَمِیعیَتِیدَه مَنَه بُو گوُدَکنِی مُرتَدلَر حُکمِیگه شامِل قِیلَه دِیگن،اَمّا باشقَه گوُدَکلَرنِی اَصلِی کافِرلَرنِی حُکمِیگه شامِل قِیلَه دِیگن قَندَی فَرق بار؟ هِیچ نَرسَه یوُق.

اِرتِداد قاتِللِیکدَن، زِنادَن، شَرابخُورلِیکدَن وَ باشقَه جِنایَتلَردَن کوُرَه بَتتَرراق جِنایَت حِسابلَه نَه دِی. اِیندِی اَگر آتَه – آنَه مَنَه بُو جِنایَتگه دوُچار بوُلِیشگن بُولسَه، اوُنِی یَنگِی توُغِیلگن بالَه سِی هَم مَنَه شوُ جِنایَت بِیلَن مَحکوُم بوُلِیشِی وَ اوُنِی اوُشلَب آلِینسَه آتَه – آنَه سِینِی جِنایَتِی سَبَبلِی جَزالَه نِیشِی عَقلگه توُغرِی کِیلَه دِیمِی؟ اَلبَتَّه یوُق. مَنَه بُو حُکمنِی قَندَی قِیلِیب اوُنِی اوُستِیدَه صادِر قِیلَه سَن؟ مَنَه بوُ آشکار ظُلمدِیر، شوُندَی بِیر آشکار ظُلمکِی، اَلله تَعالَی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن بِی گوُناه قِیزلَرنِی اوُلدِیرِیش حَددِیدَگِی ظُلم حِسابلَه نَه دِی:    «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ». قَیسِی گوُناهلَرِی اوُچُون اوُلدِیرِیلِیشدِی؟ مَنَه بُو گوُدَک قَیسِی گوُناهِی سَبَبلِی اوُلدِیرِیلَه دِی؟ قَندَی گوُناه قِیلگن وَ قَندَی جِنایَت قِیلگنکِی، بُو گوُدَکلَر اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک؟ اِسلام آچِیق- آیدِین ظُلملَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش اوُچُون اِیمَس، بَلکِی مَنَه بوُندَی ظُلملَرنِی آلِیب تَشلَش اوُچُون کِیلگن، مَنَه بوُنِی اِنکار قِیلِیب بوُلمَیدِی وَ اِسلام هَر قَندَی ظُلمدَن پاکدِیر.

مَنَه بُو حالَتدَه، بُو گوُدَک مُرتَدلَرنِی حُکمِیگه اِیمَس، بَلکِی اوُشَه یِیردَه بوُلگن وَ اوُسِیب اوُلغَیگن جایِیدَگِی اَصلِی کافِرلَرنِی حُکمِیگه تابِع بوُلَه دِی؛ اوُلَر قوُلگه توُشِیب قالَه دِیگن بوُلسَه ، اَگر تَوبَه قِیلِیشسَه، اوُلَرنِی تَوبَه سِی قَبوُل بوُلَه دِی. اَگر اِسلامگه قَیتِیشسَه بوُنِی هَم قَبوُل قِیلِینَه دِی. مُرتَدلَردَه بوُنِی عَکسِی بوُلِیب،قوُلگه توُشِیشلَرِیدَن آلدِینگِی تَوبَه لَرِی قَبوُل قِیلِینَه دِی. اَگر مَنَه بُو مُرتَدزادَه لَر یَهُودِی،نَصرانِی، مَجُوسِی یا صابِیئِن بوُلگن بوُلِیشسَه،اَهلِی کِتابنِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی وَ زِمَّه اَهلِینِی یا مُعاهِدَه اَهلِینِی اِمتِیازلَرِیدَن هَم بَهرَمَند بوُلِیشَه دِی، اَمّا اَگر مَنَه مُرتَدزادَه لَر سِکوُلارِیست یا مُشرِک بوُلگن بوُلسَه؛ مَنَه بوُ حالَتدَه، اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی اِیمَس، اَنَه اوُشَه سِکوُلارِیستلَرنِی، مُشرِکلَرنِی حُکمِیگه شامِل بُولَه دِی.

مَنَه بوُلَر اَهلِی قِبلَه توُرلِی – هِیل تَعوِیلاتلَر وَ اِجتِهادلَرگه اِیگه بوُلگن عُمُومِی اوُرِینلَر جُملَه سِیدَگِی نَرسَه لَر بوُلِیب، فَقَطگِینَه شوُرا اوُشَه وَقتدَگِی مَوجُود زَمان وَ مَکانگه مُناسِب واحِد رَعینِی مُسُلمانلَرنِی اَمِیرِی وَ رَهبَرِینِی کَنَلِی آرقَه لِی اِرایَه بِیرَه دِی.

اَلله تَعالَی بِیزلَرگه شوُندَی دَرکنِی،فَهملَشنِی عِنایَت قِیلِیشلِیگِینِی سوُرَیمِیزکِی، شوُراگه یوُزلَه نِیش وَ اوُزِیمِیزنِی مُطلَق دِییِیشدَن پَرهِیز قِیلِیش، تَفَرُّقدَن پَرهِیز قِیلِیش بِیلَن وَ وَحدَتنِی،قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیش،هَمدَه واحِد اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلِیشنِی اوُزِیمِیزدَه وُجُودگه کِیلتِیرَه آلَیلِیک، بوُنِی سَبَبلَرِینِی اوُزِیمِیزدَه مُهَیّا قِیلَیلِیک وَ اَلله تَعالَی اوُزِیمِیزدَه مُهُیّا قِیلِینگن مَنَه بُو سَبَبلَر بِیلَن بِیزلَرنِی زَلِیللِیکدَن،سوُستلِیکدَن، اوُبُوهَتسِیزلِیکدَن، بِیر- بِیرِیمِیزنِی قِیرغِین قِیلِیشدَن نَجات بِیرسِین وَ بِیزلَرگه غَلَبَه نِی، نُصرَتنِی نازِل قِیلسِین وَ بِیزلَرنِی اوُستِیمِیزدَگِی تَشقِی سِکوُلار باسقِینچِی مُتَّحِد دُشمَننِی وَ اوُلَرنِی مَحَلِّی نَوکَرلَرِینِی، مِنطَقَه دَگِی طاغوُتلَرنِی شَررِینِی آلِیب تَشلَه سِین.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(87- قسمت)

در هر صورت، کسانی چون امام شافعی رحمه الله، ابویوسف حنفی رحمه الله (یکی از شاگردان بزرگ امام ابوحنیفه رحمه الله)، امام احمد حنبل رحمه الله و دیگران هم ارتداد کودک را معتبر نمی دانند. طبیعی هم هست چون یکی از شروط تکفیری که قبلاً خواندیم و بیان کردیم اینکه شخص باید مکلف باشد، مکلف بودن شخص یکی از معیارهاست و این کودک چه جرمی مرتکب شده؟ جرمی مرتکب نشده که مستحق عقوبت کشته شدن هم باشد.

برادران و خواهران گرامی، نگاه کنید دوستان! به نظر شما فرق این کودک با سایر کودکان در جوامع کفار در چیست که این کودک مشمول حکم مرتدین می شود اما، سایر کودکان مشمول حکم کفار اصلی؟ هیچ چیزی.

ارتداد جرم است، جرمی بدتر از قتل، زنا، شراب خواری و سایر جرمها. حالا، اگر والدین هر کسی مرتکب این جرمها شده باشند معقول و شرعی است نوزادشان هم به همان جرم محکوم شود و اگر به او دست پیدا کرد او را به جرم والدینش مجازات کرد؟ مطمئناً خیر. چگونه می توانی این حکم را بر روی او صادر کنی؟ این ظلم آشکاری است، ظلم آشکاری است در حد کشتار دختران بی گناهی که الله تعالی در موردشان می فرماید: «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ». با‌ چه‌ گناهی کشته‌ شدند؟  این کودک با چه گناهی کشته می شود؟ چه گناهی و چه جرمی کرده که کشته می شود؟ اسلام برای برداشتن اینگونه ظلمها آمده، نه تولید چنین ظلمهائی که واضح و آشکار است و نمی توان آن را انکار کرد و اسلام از هرگونه  ظلمی بری است.

در این صورت، آن کودک تابع حکم همان كفار اصلی به حساب می آید که در آن بوده و در آن رشد کرده نه مرتدين؛ و هنگام دست یابی به آن ها چنانچه توبه کردند توبه ی آن ها پذیرفته می شود. برگشتند به اسلام از آن ها قبول می کنیم. بر خلاف مرتدین که تنها توبه ی آن ها قبل از دست یابی به آنان پذیرفته می شود. و اگر این مرتدزاده ها یهودی، نصرانی، مجوس یا صابئی شده باشند مشمول حکم کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب می شوند و از امتیازاتی چون اهل ذمه بودن یا معاهده و غیره هم برخوردار می شوند اما، اگر این مرتدزاده ها سکولاریست و مشرک شده باشند؛ در این صورت، مشمول حکم همان سکولاریستها و مشرکین می شوند نه مشمول کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب. 

این ها ازجمله موارد عمده ای بودند که اهل قبله در آن تأویلات و اجتهادات مختلفی دارند و فقط شوراست که می تواند رأی واحد را متناسب با وضع موجود زمانی و مکانی جامعه از کانال امیر و رهبر مسلمین ارائه دهد.

از الله تعالی خواستاریم به ما چنان درک و فهمی عنایت کندو ببخشد که با روی آوردن و گرایش به شورا و پرهیز از مطلق دانستن خودمان و پرهیز از تفرق، لیاقت و شایستگی دست یابی به وحدت، قدرت و تشکیل امت واحده را در خودمان به وجود بیاوریم و اسباب آن را در وجود خودمان فراهم کنیم و الله تعالی به خاطر این اسبابی که فراهم کرده ایم ما را از ذلیلی، سستی، بی ابهتی و کشت و کشتار میان یکدیگر نجات دهد و پیروزی را بر ما نازل کند و شر دشمنان متحد اشغالگر سکولار خارجی و نوکران محلی، طاغوتهای منطقه ای آن ها را از سرما بردارد.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(11-қисмат)

Хамчунин ,ба воқеияти ғейри қобили инкори  дигари ишора мекунадки дар миёни муслимин хам ,касони хастандки харфхойи инхоро гуш медиханд ва аз ишон харфшинавойи доранд :

:«وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)،

Дар миёнитон хам касони хастандки сухани ишонро бишнаванд .Касоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз чигунаги сухбат кардани онхо мутаажжиб мешавад:

«يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …»

Пайғамбар аз заданишон таажжуб мекунад чигуна боис намешавад мардум ба сухбатхоишон гуш надиханд ва боиси кашондани мардум ба сухбатхойишон намешаванд? Инхо касони хастандки пайғамбар хам аз лахни сухбат карданишон таажжуб мекард .Қатъан инхо чизи халофи шаръ намегуфтанд  аз қуръон ва дин ва шариат сухбат мекарданд .Ба истелох аз маъруфхо сухбат мекарданд.

Дар ин сурат ,жамъ ва дорудастаики мунофиқини кофар бо худишон хамрох карданд ек даст нестанд .Бо инки худишон ду даста хастанд дастаики дар асоси иймон наёварданд ва дастаи дигар хам хастандки мусалмон шуданд ё иймон хам оварданд ва дубора баргаштанд ба хамон дини секуляризм ва ақоиди секуляристи .Аммо он жамъики кулли инхоро ташкил медиханд ( ва мажмуъаики онхоро секулярзадахо маърифий кардем ва дорудастаи мунофиқин ва куффори пинхони дохилий хастанд ) ек даста нестанд.Иддайи хамин мунофиқини кофар хастандки теъдодишон маъмулан хийли кам аст , ва дастайи дигар касони аз муслимин хастандки ба далоили аз инхо харфшинавоий доранд ё хануз дар қалбишон беморий хаст ва аксарияти қотиъ дорадастайи мунофиқин  ё секулярзадахо бо ин хост:

وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)،

Ва ( ба ёд оварид) замонироки мунофиқин ва ононки дар дилхоишон бемори ( нифоқ ) буд мегуфтанд : худо ва пайғамбариш жуз ваъдахойи дуруғин ба мо надоданд.Дар ин оя ” мунофиқун “ро жудо  меоварад.

-لَئِن لَّمْ یَنتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِی الْمَدِینَةِ لَنُغْرِیَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لَا یُجَاوِرُونَکَ فِیهَا إِلَّا قَلِیلاً ‏(احزاب/60)،

Агар мунофиқон ва бемордилон ва касоники дар Мадина боиси изтироб мешаванд аз кори худ даст накашанд ,туро бар зидди ишон мешуронем ва бар онон мусаллат мегардонем ,онгох жуз муддати андаки дар живори ту дар шахри Мадина намемонанд .Нигох кунид ,ошкора мегуяд :

«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ».

Аллох таоло бо онки мажмуъаи мунофиқинро дар дунё ,ду гурух маърифий мекунад :

«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ».

Аммо дар дунё хаммаро жузви хамон

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

Хисоб карда ,ва ин ақалийяти мунофиқинро жузви хамон аксарият ва жузви муслимин хисоб намуда аст на баракс .Яъни

 «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

ро жузви хамон мунофиқини аслий ва куффор хисоб накарда балки ,ақалийяти кучаки  куффор мунофиқини кофарро жузви

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

Хисоб карда аст.Ба хамин далил астки дар жохойи зиёдий аз қуръон замоники сухан аз мунофиқин аст бо хамон лафз

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

Мовриди хитоб қарор мегирандки машмули хамон хукми инхо мешаванд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(10- қисмат)

Ин секуляристхойи кофар ва мунофиқи дохилий пинхон шуда ,мурданд .Ин мисоли хуби аст ; мурда чигуна метавонад аз мурдашурхона ба хонаш баргардад? Ё чигуна метавонад аз қабристон ба хонаш баргардад ? Барои хамин астки аллох таоло мефармояд :

«هُمْ لایَرجِعُون»،

Инхо аз масири ғалатики интихоб карданд барнамегарданд ,чун абзори шинохт ва баргашт надоранд .Ек инсони кар ,кўр ва лолики хувишро оқилтар аз шумо медонад ва рохи хувишро бехтар аз рохи шумо медонанд аммо дар холи суқут бошадро ба хеч важхи наметавонид аз суқут нажот дихид ;ин бечора ,на гуш дорадки садои хашдори шуморо бишнавад ,на чашми дорадки жилови похойишро бибинад ва аломатхойи хашдор дихандаро бибинад , ва забон хам надорадки дар сурати суқут дархости кўмак кунад ,пас каси наметавонад ба у кўмак кунад.

Дар хар сурат ,хар ду даста аз куффори ошкор ва пинхон ,кар ,лол ва кўрхойи хастандки иймон намеоваранд .Ин ек асл ва ек воқеийят аст .Мунофиқин харгиз аз ақоиди фосиди худ барнамегарданд.Инхо пас аз шинохти хақиқат даст ба инкор ва лажбози заданд ва пас аз дидани хақ ва хақиқат худишонро ба кури заданд,барои хамин асбобики барои худишон фарохам карданд аллох таоло ба қалбхоишон мухр зада ва дигар даъвати хақ дар он нуфуз намекунад дар қалбхойики мухр хурда даъвати хақ дар он нуфуз намекунад:

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ‏ (منافقون/3)،

Ин ( инфоқ ва дуруғгуйи ва боздоштан аз дин бидон хотир астки иймон оварданд ва сипас кофар шуданд ,пас бар дилхойишон мухр находа шуда ва инхо дигар намефахманд.

وَمِنْهُم مَّن یَسْتَمِعُ إِلَیْکَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِکَ قَالُوا لِلَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفاً أُوْلَئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ ‏(قتال/16)،

Онон касониандки худованд бар дилхойишон мухр находа аст

«طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ»

Ва аз хавохо ва хавасхоишон пейравий мекунанд

• «وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ».

رَضُواْ بِأَن یَکُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ یَفْقَهُونَ ‏(توبه/87)،

Онон бадин хушнудандки бо занони хонанишин боқи бимонанд ( яъни барои жиход берун нараванд ) .Дилхойишон мухр зада шуда аст ва лизо немефахманд.

Пас,куффори пинхони дохилий ё мунофиқинки хомили ақоид ва бовархойи мушрикин ва секуляристхо хастанд харгиз иймон намеоваранд ва даст аз дини секуляризм намекашанд .Чун аслан касики кофар мешавад тибқи қоидаи

«إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»

Харгиз иймон намеоварад,чун абзори шинохтиро аз даст доданд ва аллох ба ин абзорхо мухр зада ва парда кашида :

«خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِیمٌ».

Аллох таоло бо маърифий сифот ва абоди мухталиф дорадастаи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё ба забони имрузин дорудастаи секуляристхо ва бо маърифий ин секулярзадахо мехохад ек жараён ва дастгохи тўвтиъайиро барои муслимин чехра нигори кунад ва онро ифшо намояд ва бишносандки дар зери пушиши дин ,иймон ва ибодат, қасди зарба задан ба дин ,иймон ва жомеъаи муслиминро доранд.

(идома дорад……..)