وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(23- қисмат)

13 – аз мардум тарс доранд ,аз мардум хаё ва шарм доранд ва аъмоли нопасанди худро аз онхо пинхон мекунанд аммо ,аз аллох пинхон намекунанд :

«يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا» (نساء/ 108)،

Онон метавонанд хиёнати худро аз мардум пинхон доранд ,ва ле наметавонанд онро аз худо пинхон кунандки хамиша бо онон аст .Хенгомики шабонгохон пинхоний бар гуфторики худо аз он хушнуд нест,муттафиқ ва хамдаст мегарданд ва худованд аз ончи мекунанд комилан огох аст.

Ин секулярзадахо олами ғайбро фаромуш карданд ва эътиқоди ба умури маънавий тўвхидий боздоранда надоранд ,ва тамоми хаё ва тарсишон аз қудратхойи зохирий аст. Ин афрод ба далили қудрати мовжуд дар миёни мардум ( хох қудрати хукумати ё қудрати ижтимоий ва мардумий ) дар жилови чашми мардум ,муртакиби гунох ва маосий намешаванд аммо ,дар танҳоий ва хуфо ба рохати муртакиби гунох мешаванд ва худованди бузургро ба хисоб намеоваранд то аз у андак тарси дошта бошанд. Секулярзадахо ва мунофиқин тарс аз мардум ва жалби ризояти мардум бароишон мухимтар ва бузургтар аз тарс аз аллох ва хушнудий аллох аст.

14 – аз мужохидини хукумати исломий бештар аз аллох метарсанд :

«لَأَنْتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ» (حشر/۱۳). [1]

Ба хамин далил мебинемки ёронишонро бо макр ва фариб ва ваъдахойи дуруғин ба жанг бо муслимин мефристанд аммо ,онхоро танхо мегузоранд ва худишон фарор мекунанд ,худишонро пушти хамон қалъахойи тоғутхо ва куффори ошкор пинхон мекунанд . Дар хамин жанг еки ду сол пеш Курдистони Ироқ, Арабистон ,Иморот ,Қатар ,Бахрайн ,Афғанистон ,Покистон ,Яман ,Миср ва ғейрихки ин кишвархо рох андохтанд чанд малаи секулярзадаи мунтасиб ба ахли суннатро дидаики дар жанг кушта шаванд ? Ё захми шаванд ?Ё аслан ба жибхахойи жанг бираванд ? Хеччи .Аммо ,шаб ва руз муридон ва хамватанони бечораро бо адабиёти шибхи исломий сехр мекарданд ,ва онхоро бо бахонахойи жохилий ва зидди исломий ба кушторгох мефристоданд ва мефристанд.

Ин куффори пинхон ,мунофиқин ва секулярзадахо барои хушнуд кардани муслимин ахамияти қоил нестанд ,чун эътиқоди ба бунёнхойи ихвайи исломий ,

«إنَّمَا المُؤمِنُونَ إخوَة»

Ва соири бунёнхойи шариат надоранд, ва тазохури онхо дар пораи маворид барои бахра бардори аз энержийи муслимин аст, ва инки чунончи вазият дар оянда аваз шуд аз аксил амали муслимин дар амон бимонанд . Ошкор накардани куфри инхо ба жихати тарс ва вохима , надоштани шахомати руёруйи ва душмани сарих бо хукумати исломий аст на тарс аз аллох . Инхо бештар аз онки аз аллох битарсанд аз муслимини қудратманд метарсанд.Хатто дар равобити фардишон хам бештар аз онки аз аллох битарсанд аз қудрати муслимин метарсанд .Куллан аз қудрат метарсанд аз хар касики қудрат дошта бошад. Агар қудрати муслимин ва қудрати хукумати набошад бидуни тарс аз аллох муртакиби хар жиноёти мешаванд ва хеч шарми хам аз аллох надоранд.

(идома дорад……)

---

[1] هراس شما در سینه‌های ایشان ، بیش از هراس آنان از خدا است ! این بدان خاطر است که ایشان مردمان نفهم و نادانی هستند 

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(43)

بل مورد چې د تکفیر د مخنیوي لپاره یو خنډ او مانع ګڼل کېږي، اکراه او جبراً کول دي:
په اکراه کې، شخص یو کار د زور او مجبوریت له مخې ترسره کوي، او که دا مجبوریت نه وای، نو هغه شخص به دغه کار نه وای کړی.

لکه هغه وخت چې د قریشو سکولاریستانو عمار بن یاسر رضی الله عنهما ته مجبور کړل چې داسې خبرې وکړي چې په زړه یې پرې باور نه درلود، او الله سبحانه وتعالی د هغه او هغو کسانو په اړه چې ورته حالت کې د کفارو په دام کې راځي، فرمایي:
«مَن کَفَرَ بِاللّهِ مِن بَعْدِ إیمَانِهِ إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ وَلَکِن مَّن شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً فَعَلَیْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ»‏(نحل/۱۰۶)،هغه کسان چې وروسته له ايمان راوړلو کافرېږي، پرته له هغو کسانو چې (د فشار او مجبوریت لاندې) اړ کېږي چې کفر څرګند کړي، په داسې حال کې چې زړونه یې پر ايمان ټينګ ولاړ دي.
هو! هغه کسان چې بیا په خپله خوښه کفر مني او خپل سینې د بیا کفر لپاره پراخوي، د الله قهر او سخت غوسه (په دې دنیا کې) به ورباندې وي، او (په آخرت کې) به لوی عذاب ولري.
دلته، مجبوره او مُکرَه شوی شخص د عذاب څخه په دنیا او قیامت کې مستثنی شوی دی.
«إِلاَّمَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ»،بجز هغو کسانو چې مجبورېږي کفر وکړي، او په همدې حال کې یې زړونه پر ايمان ټينګ او ثابته ولاړ وي.
دا چې یو مسلمان تر کومې اندازې د کفارو د اکراه او مجبوریت په وړاندې مقاومت کولی شي، دا د هغه د ایمان په کچه پورې اړه لري او هېڅ ټاکلی حد او اندازه ورته نشي ټاکل کېدی.
سیمه رضی الله عنها د کفارو د غوښتنو په وړاندې زغم درلود او حاضر نه شوه چې حتی د خپل ژوند په بیه هم وي، په ژبه کفر و نه کاروي.او د زمان د طاغوت پر مخ یې لاړې توک کړه.
خو د هغه زوی، عمار، د جبر او مجبوریت له امله د کفری خبرې وکړې.

نو، موږ نشو کولی خلکو ته امر وکړو.دا د شخص د ايمان درجې او د زړه پراخوالي پورې تړلی دی،
خو د اسلام علماوو د دې قاعدې نه لکه قتل او زنا مستثنی کړي دي
او په دي باور دی چې په هر حالت کې، يو مسلمان نشي کولی دا دوه جرمونه ترسره کړي، حتی که د هغه د ژوند په بیه هم ختم شي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(22- қисмат)

12 – бу сурати кур ва номушаххас иқдом ба терори муслимин мекунанд хар чанд пайғамбари аллох бошад.Секуляристхо ва биттаб  секулярзадахо хам хар чандки иддаои озодий баён ,озодий ақида ,озодий амал ,эхтиром ба аксарият ва шуорхойи инчунин доранд ва гуши хаммаро бо ин иддаохо ва дуруғхо пур карданд аммо ,дар амал на ба аксарият эхтиром мегузоранд ва на ба озодий баён ,ақида ва амал ; инхо хеч озодий ва хуқуқи барои шариати ислом қоил нестанд.Озодий ва хуқуқи башар ва ғейрих танхо шомили секуляристхо ва хизби шайтон мешавад ва танхо чизики барои шариати аллох қоил хастанд диктатори дини секуляризм ва тахмили он бар муслимин аст хар чандки муслимин ба ин секуляризм хам рози набошанд.Аммо аз коноли хамин секулярзадахойики ақалият хастанд онро бар муслимин тахмил мекунанд ва хар касироки бар сари рохишон қарор бигирад ба сурати мусаллахона аз бейн мебаранд . Чун стротежик ва дипламоси секуляристхо дар бархурд бо муслимин  ва дини ислом бар асоси қитол ва жанги мусаллахона устувор аст :

«ولا یزالون یقاتلونکم حتی یرودوکم عن دینکم ان استطاعوا».

Аслаха ва хушунат ,забони аслий гуфтимони дини секуляризм бо дини ислом то рузи қиёмат хохад буд.

Инхо бароишон фарқ намекунад касики бо у межанганд ва мехоханд уро хазф кунанд пайғамбари худост ё еки аз идома дихандагони рохиш . Агар натавонанд дар жанг мустақим уро аз бейн бибаранд саъй мекунанд бо ғадр ва хиёнат уро терор кунанд . Терори номуваффақи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тавассути секулярзадахо иқдоми дар ростойи пиёда кардани ин сиёсати собит секуляристхо дар бархурд бо мужриёни қонуни шариати аллох буд.

Дар рохи бозгашт аз жанги Табук ва дар ек рохи кухистоний ва саригарданаий ,мунофиқинки сурати худишонро пушонда буданд саъй карданд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро терор намуда ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламро даруни дараи парт кунанд. Дар он лахза ,фақат Аммор ва Хузайфа бо ишон буданд ва Хузайфа бо гурз аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дифо кард ва аллох дар дили мунофиқин тарс андохт – хамон раъбики худованд бо он ба кўмаки муслимин меояд – онро дар дили мунофиқин андохт ва онхо фарор карданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба кўмаки вахий онхоро шинохт аммо ,чун бидуни баййина – ин хийли мухим аст – ва далили моддий ва зохирий наметавон касиро мужозот кард лизо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чизи нагуфтанд ва фақат усоми мунофиқинро барои Хузайфа фош карданд аммо ба ишон гуфтандки ин усомиро ба каси нагуяд,Хузайфа амини рози росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шуд ва ин лақаби ишон аст. Дар иртибот бо хамин достон астки худованди мутаол мефармояд :

«وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ»،

Ва ишон дар пейи анжоми кори бар омадандки харгиз ба он даст наёфтанд.

Дар хамин чанд соли гузашта ,чанд нафар аз бародарони мо тавассути хамин секулярзадахойи тарсуйи буздил дар хенгоми намози мағриб ё ишоъи ё субх аз пушти сар ва буздилона терор шуданд ? Чанд нафар аз ин бародарони мо дар бозорхо ,кучахо ва хатто дарби хонахоишон тавассути ин секулярзадахо ва секуляристхо терор шуданд ? Хазфи физикий мужриёни қонуни шариати аллох ва тарафдорони қонуни шариати аллох еки аз абзорхойи собити инхост.Барои хамин астки аллох таоло танхо бо забони аслаха бо онхо сухбат мекунад чун инхо хам ғейри аз забони аслаха ва хушунат забони дигари намефахманд.

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(90- қисм)

Аллох таоло мана шу мўъминларни ўзини нусратидан кейин росулуллох саллаллоху алайхи васалламни қудратманд бўлишига боис бўлган нарса ,деб таништиради. Албатта мана шу мўъминлар бизларни ва мўъминларни то қиёмат кунигача қудратманд бўлишларига сабаб бўлади:

«هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)،

У сизни ўз ёрдами ва мўъминлар билан қувватлантирган ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир.

Биродарлар, мана булар бизларнинг қудратимизни абзорлари бўлишади. Мўъминлар, сизларни биродарингиздир,

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»

сизларни биродарларингиз сизни қудратингизни абзори бўлиб, аллох ўзини нусратидан сўнг бу абзорни  хаммамизни ихтиёримизга бериб қўйгандир.

Хўп, энди мўъминларни бир қисми хисобланган  бизларнинг  биродарларимиз хам:

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»،

бизлар мана буларга хам рахм қилишимиз керак, то аллох бизларга хам рахм қилса:

 ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ،

улар ушлаб олишган жангни ўрнига ўртада сулх тузишимиз керак, то аллох бизларга хам рахм қилса:

 فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ.

Улар жангни барпо қилишган, бизлар эса сулхни барпо қилишимиз лозим. Мана бу бизларни вазифаларимиздан бири бўлади, нима учун?  То аллох бизларга рахм қилса ва бизлар хам уларга нисбатан рахмли бўлсак,

«رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ»

ва уларга нисбатан

«أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ»

бўлишимиз керак, агарчи улар буни ўрнига жангни танлашган бўлса хам.  

Энди, агар мана бу андак даста жохил холатда (гохида андак хам бўлишмайди,балки жуда кўпайиб кетишади) ва нотўғри,ғалат таъвилотлар сабабли муртадларни жибхасига тушиб қолишади ва биз улар билан сухбатлашган пайтимизда ( энди бу жангдан олдин бўладими ё жанг пайтида бўладими ё жангдан сўнг бўладими) улар огох бўлишади ва тавба қилишади; яъни кофир ва муртадларни сафидан мусулмонларни сафига ўтишади, улар мавжуд вазиятда ўзларини хос мазхабларидан ё тафсирларидан бош тортиб сизлар айтаётган бошқа кишини фиқхий тафсирига эргашиб кетишмайди. Улар ўзларини сафларини жудо қилган ва тавба қилган хамда мусулмонлар билан бир йўлга тушган пайтларида; малоикалар хам уларни тавбаларини қабул бўлиши учун дуо қилишади:

 ملائکه هم برای پذیرش توبه ی این ها دعا می کنند: رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ.

Мана бу ерда хамма учун тавба сўрашяпти, алохида бир қатламни ажратиб қўйишган эмас:

فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

Мана бу муқаддима ва кўз-қараш билан бугунги дарсимизга йўналамиз ва унда ўзларига ва бошқа мусулмонларга зулм қилган мўъминлардан бўлган мана бу дастага муносабат билдириш равишини ўрганамиз, бизлар биродар бўлганимиз ,динимиз ва мана бу биродарчиликни қудратбахш самараси ва қиёматимиздан қўрққанлигимиз сабабли уларга ёрдам беришимиз керак. Уларга қандай ёрдам берсак бўлади? Улар узиб қўйишган нарсани  бир вазифа сифатида қайтадан боғлашларига ёрдам беришимиз лозим: 

 وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱)،

Улар аллох боғланишга буюрган нарсаларни (яъни, қариндош-уруғлар билан алоқани) боғлайдилар. Парвардигорларидан қўрқадилар ва оғир хисоб-китобга дучор бўлишдан қўрқиб, (доим чиройли амаллари қилишга интиладилар).

Шу сабабли хам, хар қандай далилга кўра улар  жохил холатда узиб қўйган нарсаларни бир-биримизни ёрдамимизда боғлашга харакат қиламиз  ва уларни яна қайтадан мусулмонларни сафига, мусулмонларни жамиятига  қайтарамиз ва уларни ёрдами билан ўзимизга хам яна қайтадан қудрат берамиз ва уларга хам қудрат бағишлаймиз.

Шунингдек ўтган дарсларимизда айтиб ўтганимиздек, мунофиқ ва секулярзадалар ўзлари эга бўлган барча жохилиятлари,хуник ва пасткаш  сифатларига қарамасдан, фақатгина мусулмонлар ва исломий хукумат  заиф бўлган пайтларида ўзларини намоён қилишади ва ошкор бўлишади, ўзларини ошкора ортга қайтишлари билан бирга исмларини хам ўзгартиришади ва биз уларга муртадлар унвонини қўямиз. Улар мусулмонларни сафини баробарида ошкора сафга туришади ва мусулмонларни қаршисида ошкора жибха ташкил қилишади. Аммо мана бу ошкор  шахслар вохид ақидага эга эмаслар.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(90- قیسم)

اَلله تَعالَی مَنَه شُو مُؤمِنلَرنِی اوُزِینِی نُصرَتِیدَن کِییِین رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی قُدرَتمَند بوُلِیشِیگه بائِث بوُلگن نَرسَه، دِیب تَنِیشتِیرَه دِی. اَلبَتَّه مَنَه شُو مُؤمِنلَر بِیزلَرنِی وَ مُؤمِنلَرنِی تا قِیامَت کوُنِیگه چَه قُدرَتمَند بوُلِیشلَرِیگه سَبَب بوُلَه دِی:  «هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)، ) اوُ سِیزنِی اوُز یاردَمِی وَ مُؤمِنلَر بِیلَن قُوَّتلَنتِیرگن وَ اوُلَرنِینگ (مُؤمِنلَرنِینگ) دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرگن ذاتدِیر. بِرادَرلَر، مَنَه بوُلَر بِیزلَرنِینگ قُدرَتِیمِیزنِی اَبزارلَرِی بوُلِیشَه دِی. مُؤمِنلَر، سِیزلَرنِی بِرادَرلَرِینگِیزدِیر،  «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» سِیزلَرنِی بِرادَرلَرِینگِیز سِیزنِی قُدرَتِینگِیزنِی اَبزارِی بوُلِیب، اَلله اوُزِینِی نُصرَتِیدَن سُونگ بُو اَبزارنِی هَمَّه مِیزنِی اِیختِیارِیمِیزگه بِیرِیب قوُیگندِیر.

حوُپ،اِیندِی مُؤمِنلَرنِی بِیر قِیسمِی حِسابلَنگن بِیزلَرنِینگ بِرادَرلَرِیمِیز هَم:  «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»، بِیزلَر مَنَه بوُلَرگه رَحمَت قِیلِیشِیمِیز کِیرَک، تا اَلله بِیزلَرگه هَم رَحم قِیلسَه:  ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، اوُلَر اوُشلَب آلِیشگن جَنگنِی اوُرنِیگه اوُرتَه دَه صُلح توُزِیشِیمِیز کِیرَک، تا اَلله بِیزلَرگه رَحم قِیلسَه:   فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ. اوُلَر جَنگنِی بَرپا قِیلِیشگن، بِیزلَر اِیسَه صُلحنِی بَرپا قِیلِیشِیمِیز لازِم. مَنَه بُو بِیزلَرنِی وَظِیفَه لَرِیمِیزدَن بِیرِی بوُلَه دِی، نِیمَه اوُچُون؟ تا اَلله بِیزلَرگه رَحم قِیلَه دِی وَ بِیزلَر هَم اوُلَرگه نِسبَتاً رَحملِی بوُلسَک، «رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ» وَ اوُلَرگه نِسبَتاً  «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» بوُلِیشِیمِیز کِیرَک، اَگرچِی اوُلَر بوُنِی اوُرنِیگه جَنگنِی تَنلَشگن بوُلسَه هَم. اِیندِی،اَگر مَنَه بوُ اَندَک دَستَه جاهِل حالَتدَه (گاهِیدَه اَندَک هَم بوُلِیشمَیدِی، بَلکِی جُودَه کوُپَه یِیب کِیتِیشَه دِی) وَ ناتوُغرِی، غَلَط تَعوِیلاتلَر سَبَبلِی مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالِیشَه دِی وَ بِیز اوُلَر بِیلَن صُحبَتلَشگن پَیتِیمِیزدَه ( اِیندِی بُو جَنگدَن آلدِین بوُلَه دِیمِی یا جَنگ پَیتِیدَه بوُلَه دِیمیی یا جَنگدَن سُونگ بوُلَه دِیمِی) اوُلَر آگاه بوُلِیشَه دِی وَ تَوبَه قِیلِیشَه دِی؛ یَعنِی کافِر وَ مُرتَدلَرنِی صَفِیدَن مُسُلمانلَرنِی صَفِیگه اوُتِیشَه دِی، اوُلَر مَوجُود وَضِیعیَتدَه اوُزلَرِینِی خاص مَذهَبلَرِیدَن یا تَفسِیرلَرِیدَن باش تارتِیب سِیزلَر اَیتَه یاتگن باشقَه کِیشِینِی فِقهِی تَفسِیرِیگه اِیرگه شِیب کِیتِیشمَیدِی. اوُلَر اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی جُودا قِیلگن وَ تَوبَه قِیلگن هَمدَه مُسُلمانلَر بِیلَن بِیر یوُلگه توُشگن پَیتلَرِیدَه؛ مَلائِکَه لَر هَم اوُلَرنِی تَوبَه لَرِینِی قَبُول بوُلِیشِی اوُچُون دُعا قِیلِیشَه دِی:   رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ. مَنَه بُو یِیردَه هَمَّه اوُچُون تَوبَه سُورَشیَپتِی، اَلاهِیدَه بِیر قَتلَمنِی اَجرَه تِیب قوُیِیشگن اِیمَس:  فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

مَنَه بُو مُقَدِّیمَه وَ کوُز- قَرَش بِیلَن بوُگوُنگِی دَرسِیمِیزگه یُونَه لَه مِیز وَ اوُندَه اوُزلَرِیگه وَ باشقَه مُسُلمانلَرگه ظُلم قِیلگن مُؤمِنلَردَن بوُلگن مَنَه بُو دَستَه گه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش رَوِیشِینِی اوُرگه نَه مِیز، بِیزلَر بِرادَر بوُلگه نِیمِیز، دِینِیمِیز وَ مَنَه بُو بِرادَرچِیلِیکنِی قُدرَتبَخش ثَمَرَه سِی وَ قِیامَتِیمِیزدَن قوُرققَه نلِیگِیمِیز سَبَبلِی اوُلَرگه یاردَم بِیرِیشِیمِیز کِیرَک. اوُلَرگه قَندَی یاردَم بِیرسَک بوُلَه دِی؟ اوُلَر اوُزِیب قوُیِیشگن نَرسَه نِی بِیر وَظِیفَه صِیفَتِیدَه قَیتَه دَن باغلَشلَرِیگه یاردَم بِیرِیشِیمِیز لازِم:   وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱) اوُلَر اَلله باغلَه نِیشگه بُویُورگن نَرسَه لَرنِی ( یَعنِی، قَرِینداش- اوُرُوغلَر بِیلَن عَلاقَه نِی) باغلَیدِیلَر. پَروَردِیگارلَرِیدَن قوُرقَه دِیلَر وَ آغِیر حِساب- کِتابگه دُوچار بوُلِیشدَن قوُرقِیب، ( دائِم چِیرایلِی عَمَللَرنِی قِیلِیشگه اِینتِیلَه دِیلَر).

شُو سَبَبلِی هَم، هَر قَندَی دَلِیلگه کوُرَه اوُلَر جاهِل حالَتدَه اوُزِیب قوُیگن نَرسَه لَرنِی بِیر- بِیرِیمِیزنِی یاردَه مِیمِیزدَه باغلَشگه حَرَکَت قِیلَه مِیز وَ اوُلَرنِی یَنَه قَیتَه دَن مُسُلمانلَرنِی صَفِیگه،مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیگه قَیتَه رَه مِیز وَ اوُلَرنِی یاردَمِی بِیلَن اوُزِیمِیزگه هَم یَنَه قَیتَه دَن قُدرَت بِیرَه مِیز وَ اوُلَرگه هَم قُدرَت بَه غِیشلَیمِیز.

شُونِینگدِیک اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَر اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن بَرچَه جاهِلِیَتلَرِی، حوُنِیک وَ پَستکَش صِیفَتلَرِیگه قَرَمَسدَن، فَقَطگِینَه مُسُلمانلَر وَ اِسلامِی حُکوُمَت ضَعِیف بوُلگن پَیتلَرِیدَه اوُزلَرِینِی نَمایان قِیلِیشَه دِی وَ آشکار بوُلِیشَه دِی، اوُزلَرِینِی آشکارَه آرتگه قَیتِیشلَرِی بِیلَن بِیرگه اِسملَرِینِی هَم اوُزگرتِیرِیشَه دِی  بِیز اوُلَرگه مُرتَدلَر عُنوانِینِی قوُیَه مِیز. اوُلَر مُسُلمانلَرنِی صَفِینِی بَرابَرِیدَه آشکارَه صَفگه توُرِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی قَرشِیسِیدَه آشکارَه جِبهَه تَشکِیل قِیلِیشَه دِی. اَمّا مَنَه بوُ آشکار شَخصلَر واحِد عَقِیدَه گه اِیگه اِیمَسلَر.

(دوامی بار…..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(90- قسمت)

الله تعالی همین مؤمنین را بعد از نصرت خودش باعث قدرتمند کردن رسول الله صلی الله علیه و سلم معرفی می کند. قطعاً همین مؤمنین باعث قدرتمند کردن ما و مؤمنین هم تا روز قیامت می شوند: «هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)، او همان کسی است که تو را با یاری خود و توسط مؤمنان (مهاجر و انصار) تقویت و پشتیبانی کرد.‏برادران، این ها ابزار قدرت ما هستند. مؤمنین، برادران شما، «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» برادران شما ابزار قدرت شما هستند که خدا بعد از نصرت خودش آن را در اختیار شما و ما قرار داده است.

خوب، حالا بخش ناچیزی از این مؤمنین که برادران ماهستند: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»، و باید به آن ها رحم کنیم تا الله به ما هم رحم کند: ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، و باید به جای جنگی که انتخاب کرده اند صلح برقرار کنیم تا الله به ما رحم کند: فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ. آن ها جنگ برپا کردند ما باید صلح برقرار کنیم. این یکی از وظایف ماست تا چه؟ تا الله به ما رحم کند و ما باید نسبت به آن ها«رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ»باشیم،و نسبت به آن ها «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» باشیم به جای جنگی که آن ها انتخاب کرده اند.

حالا، این دسته ی ناچیز جاهلانه(گاه ناچیز هم نیستند و خیلی زیادند) و به دلیل تأویلات غلط در جبهه ی مرتدین قرار گرفته اند و زمانی که ما با آن ها صحبت می کنیم (حالا چه قبل از جنگ یا در حین جنگ یا بعد از جنگ) این ها خودشان آگاه می شوند و توبه می کنند؛ یعنی از صف کفار و مرتدین به صف مسلمین می آیند نه اینکه در وضع موجود دست از مذهب یا تفسیر خاص خودشان بردارند و تابع تفسیر فقهی کسی شوند که شما می گویید. زمانی که این ها صف خودشان را جدا می کنند و توبه می کنند و با مسلمین هم مسیر می شوند؛ ملائکه هم برای پذیرش توبه ی این ها دعا می کنند: رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ. این جا برای همه درخواست توبه می کنند، قشر خاصی را متمایز نکردند: فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

با این مقدمه و نگرش، سراغ درس امروزمان می رویم که روش برخورد با این دسته از مؤمنینی که به خودشان و سایر مسلمین ظلم کردند و ما باید به خاطر برادری مان در دین و ثمرات قدرت بخش این برادری و ترس از قیامتمان به آن ها کمک کنیم. چه کمکی به ان ها کمک بکنیم؟ کمک کنیم که چیزی را که قطع کرده اند دوباره با کمک هم، با هم به عنوان یک وظیفه آن را دوباره وصل کنیم چیزی را که آن ها قطع کردند: وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱)، و کسانی که برقرار می کنند پیوندهائی را که خدا به حفظ آنها دستور داده است، و از پروردگارشان می‌ترسند و از محاسبه بدی (که در قیامت به سبب گناهان داشته باشند) می ترسند.

به همین دلیل، ما می خواهیم چیزی که آن ها جاهلانه آن را قطع کردند به هر دلیلی، به آن ها کمک کنیم تا با کمک همدیگر آن را وصل کنیم، و آن ها را دوباره به صف مسلمین و جامعه ی مسلمین برگردانیم، و با کمک آن ها دوباره به خودمان هم قدرت بدهیم و به آن ها هم قدرت ببخشیم.

همان طور که در درسهای گذشته عرض کردیم، منافقین و سکولارزده ها با تمام جاهلیت و صفات ناپسند و پلیدی که با خود دارند تنها در زمان ضعف مسلمین و حکومت اسلامی ابراز وجود می کنند  و آشکار می شوند، و آشکارا با برگشت و عقبگرد خود اسمشان را عوض  می کنند و ما عنوان مرتدین بر آن ها اطلاق می کنیم. این ها آشکارا در برابر مسلمین صف آرائی می کنند و جبهه ی آشکاری را در برابر مسلمین  تشکیل می دهند. اما، این افراد آشکار دارای عقیده ی واحدی نیستند.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(21- қисмат)

10 – ба сурати ошкор дигаронро ба адами хамкори бо рахбарият ва муслимин даъват мекунанд ва нақши боздорандаги доранд:

«هُمُ الَّذِینَ یَقُولُونَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى یَنْفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَکِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَفْقَهُونَ» (منافقون/۷)،

 Онон касони хастандки мегуянд : бар касоники атрофи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастанд инфоқ накунид то аз тарафи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дур шаванд ,……..дар холики хазоини осмонхо ва замин аз он худост ва ле мунофиқин онро дарк намекунанд.

Бале ,мегуянд бар касоники атрофи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастанд инфоқ накунид то аз атрофи у дур шаванд.Харбаи иқтисодий ва ин сабки мухосараи иқтисодий муслимин чизи будаки қаблан тавассути секуляристхойи қурайш дар воқеайи шаъби Аби Толиб ба ижро дар омада буд ва ин секулярзадахо мубтакири тахрими иқтисодий муслимин набуданд.Фақат корики  секуляристхойи қурайш карда буданд онхо хам мехостанд хамин корро анжом диханд ба сабки ва равиши онхо аммо аз коноли дигари. Алъон хам мухосараи иқтисодий ва тахримхойи иқтисодий секуляристхойи Амрико ва соири куффори секуляр ва тоғутхойи махаллий алайхи муслимин идомаи хамон сиёсатхойи секуляристхойи қурайш ва қабли аз онхо алайхи муслимин буда аст.Инхо мехоханд манобеъи молий муслиминро хушик кунанд то еки аз абзорхойи қудратгирий муслимин астки инхо мехоханд ин абзорро аз бейн бибаранд .Чун қудрати иқтисодий ба хамрохи қудрати таблиғий ва низомий се абзори хастандки нехзат ва хукуматро ба жилов мебурд ва руз ба руз қудратмандтар мекунад.

11 -Танхо дар панохи дажхойи мохкам ё қудратхойи ошкора кофар бо муслимин межанганд ва қабли аз чанин имконоти вориди жанг бо муслимин намешаванд :

«لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ» (حشر/۱۴)

Чунончи гуфтем ,таркиби секулярзадахо таркиби ек дасти нест балки ,хислатхойи мухталиф доранд ва хатхойи мутафарриқи хастандки ек жараёниро ташкил доданд.Барои хамин астки хамиша ихсоси заъаф мекунанд чун тафарруқ ,хамиша заъаф меоварад.Илова бар ин ,инхо инсонхойи тарсу ва буздили хастандки танхо куффори ошкора қудратманд қодир ба рахбарияти инхо мебошанд. Ин чизи астки мо ба каррот онро мушохада кардаем.

Агар инхо қудрати мисли Амрико ,Англиз ,Русия ва тоғутхойи махаллийро набинанд адади нестандки ошкора дар муқобили муслимин ибрози вужуд кунанд ,худишон хам инро хуб медонанд.Фақат кофий аст лахзайи ин ба истелох қалъахо бардошта шаванд ва ин ба истелох қалъахо онхоро танхо бигузоранд то саранжом инхоро бибинем.Шумо чанд рузи гузашта дидидки Амрико аз секуляристхойи кофари Курдистон дар баробари хашди шаъбий Ироқ химоят накард ,натижа чи шуд? Мушмаргхойи секуляр ва кофар дар камтар аз чанд соат бештар аз 40 дар сад хокишонро аз даст доданд хатто баъзихо мегуянд бештар . Ин мухтасси сагмаргхойи секуляр ва кофари Курдистон нест. Дар Афғанистон ,Покистон ва хамин дували араб атрофи халижи форс ва соири тоғутхойи даст нишонда хам қоида хамин аст .Фақат кофий аст барои чанд соат ин секуляристхойи жахонийки хамчун ек қалъа аз онхо химоят мекунанд даст аз ин химоят бикашанд ,он вақт хохидки чақадар дар баробари мардуми худ ва муслимин давом хоханд овард.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20- қисмат)

Бехтарин маъруф,тўвхид ,қонуни шариати аллох ва ташкили хукумати исломий астки инхо мардумро ба дури аз онхо даъват мекунанд; ва бадтарин чизхо хам хар чизи астки жойгузини инхо шавад яъни хар чизики жойгузини тўвхид , ё қонуни шариати аллох ва ё ташкили хукумати исломий шавадки мардумро ба суйи он даъват мекунанд .Барномаи мунофиқин хам хамин аст .Даъват ба дини секуляризм ва ругардони аз хукумати исломий ва находхойи марбут ба он ,ижоди шубха дар мовриди ахком ва қавонини ижроий шариати аллох ,мафосиди ахлоқий ,рафторий ва бебандубориро ба бахонахойи мухталиф дар миёни муслимин роиж ва фарханги мекунанд. Дар умури риз хам мисли : сигор ,геройиш ба маводи мухаддир ,машруботи алкули ,лухтигарий ва бехаёий ,иқдомоти ошкори онхо дар ин шоха аст ва тахти ановини мухталиф ба мубораза бо арзишхойи хуб ва пасандидаи исломий иқдом мекунанд.

Бо онки мумкин аст зан дар ек қисмат ва мард хам дар мавориди ,дар бахши дигари дар тарвижи мункарот ва мафосид талош кунанд,аммо хадафи муштарак онхо еки аст ; ва мардони мунофиқ ,занони мунофиқ ва секулярзада хамма аз ек қимошанд ва дар такмили ин барномахойи зидди исломий даст ба дасти хам доданд.Инхо бо кўмаки хам мухитро олуда мекунанд ва дар мухити олуда рохаттар метавонанд ба соири ахдофишон бирасанд.Мисли хамон тархи андалусий карданки муқаддама ва заминасози жихати инхидоми кулли муслимин буд.Хатто ин бечорахойи секулярзада хам дар андалус нобуд шуданд.

Мунофиқин ва дорудастаики бо худишон хамрох карданд бо онки муслиминро ба сафохат муттахам мекунанд ва худишонро оқил медонанд аммо ,дар баробари арзишхойи илохий ва комилан маъқул ва мовриди қабули мардумки бо хостахойи секуляристи онхо муғойирот дорад мухолифат мекунанд ,ва шуруъ мекунанд ба ханжаршикани дар баробари усули ақидатий ва ахлоқий мовриди пазириши мардуми худишон. Ин хамон тахожуми ақидатий ,фархангий ва фикрий астки мо 24 соата дар расонахойи ижтимоий ва мохвараий секуляристхо ва секулярзадахо бо он мувожих хастем ё дар зиндаги муридонишон дар атрофи худимон онхоро мебинем ва хамкори ва хамоханги онхо бо соири куффор секуляри хорижийро дар жанги равоний алайхи қонуни шариати аллох ва арзишхойи исломий мардум мебинем. Инхо арзишхойи исломий ва мовриди пазириши мардуми мусалмон моро ,хамоханг бо куффори ошкори хорижий ,мовриди хадаф қарор доданд.

Нуқтаи жолиби ин оя ва оёти мушобих ин астки аллох таоло дар мовриди мунофиқ ,аз каламаи мунофиқин ва мунофиқот истефода карда 

«الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ»

Аммо ,дар мовриди соири куффор аз каламоти кафирин ва кофирот истефода накарда ва фақат каламаи кофар барои зан ва мард ба кор рафта аст.Яъни дар воқеъ ,ба дур аз тўвхин ба занхо ва хонумхо ,бояд гуфтки ин секуляризм фосид шудаи шибхи исломий ва ин аъмоли ноши аз тарс,зеробий ,фитнагари ва ғейрихки холи аз жўвхараи мардонаги аст, фарханг ва рафторхойиро тўлид кардаки хам занон метавонанд дар он мутаххассис ва устод шаванд хам мардон . Яъни занон метавонанд мудирият ва рахбариятро дар даст бигиранд хам мардон .Бархалофи бисёри аз умури дигарики фақат мардон метавонанд дар он рахбар ва устод шаванд ё мардон бехтар аз занон метавонанд дар он устод шаванд . Албатта корхойи хам хастандки занон бехтар аз мардон метавонанд дар он устод шаванд.Аммо дар миёни дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқини фосид ,дар кашондани муслимин ба мафосид ,мункарот ва дур кардани онхо аз умури пасандида ва қонуни шариати аллох ,зан ва мард мисли хам метавонанд устод ва мохир шаванд.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(42)

یا په بل ځای کې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایي: کله چې بنده خپل رب ته توبه وباسي او د هغه لور ته را وګرځي، الله تعالی له تاسو ټولو نه زیات خوشحالېږي.
کله چې له تاسو څخه څوک په یو لرې او غیرآباد صحرا کې خپل د سورلۍ وسیله چې خواړه او څښاک ورسره دي له لاسه ورکړي، او کله چې د هغې له پیدا کولو څخه ناهیلی شي، د یوه ونې لاندې وغځېږي چې لږه استراحت وکړي،په همدې حال کې، په ناڅاپي ډول خپله سورلۍ د خپل سر تر څنګ ومومي. بیا یې افسار ونیسي او له ډېرې خوښۍ ووايي:
قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ اللَّهُمَّ أَنْتَ عَبْدِی وَأَنَا رَبُّکَ أَخْطَأَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ،دغه شخص د ډېرو خوشالیو له امله وایي: پروردګاره! ته زما بنده او زه ستا پروردګار یم. دغه شخص یوازې د ډېرو خوښیو له امله تېروتنه او اشتباه وکړه.
هیڅ شک نشته چې که څوک الله تعالی د بنده په توګه خطاب کړي، دا ښکاره کفر دی. بې له شکه که څوک په قصدي او شعوري توګه دا وکړي، دا د اسلام له دايرې څخه د وتلو سبب ګرځي، خو کله چې څوک په دې ډول له تېروتنې او غلطۍ څخه خبرې وکړي، نو د خپلې تېروتنې له امله معذور ګڼل کېږي او پرې حکم نه کېږي.
البته، د ګناه معاف کول او پر تېروتونکي یا هېره کوونکي کس د سختۍ نه کول معنی نه لري چې په شرعي حدودو کې ټاکل شوي او مشخصو جرمونو باندې احکام ورنه تطبیق کېږي.
ځکه چې د تېروتنې او هېرېدنې په مسئله کې ځینې حکمونه شته چې حتی د تېروتنې په صورت کې هم باید تطبیق شي، په ځانګړې توګه که د الله بندګانو حقوقو سره تړاو ولري. لکه د غیر عمدي قتل قضیه چې څوک په غیر عمدي ډول یو څوک ووژني؛ په دې حالت کې باید د هغه د تېروتنې د جبران لپاره دیه او کفاره ورکړل شي.
یا لکه هغه څوک چې وضو کول هېر کړي او بې وضو لمونځ وکړي، خو وروسته له لمونځ څخه ورته یاد شي.په دې حالت کې باید لمونځ یې بیا تکرار کړي، یا هغه څوک چې د فرض لمونځ وخت تېر شي او لمونځ یې هېر شي، کله چې ورته یاد شي باید هغه لمونځ بیا ترسره کړي.
دلته ګناه د هغه د ايمان زيانمن کړی نه دی، او همدا هېرېدل او تېروتنې هغه خنډونه دي چې د ايمان د زيانمنېدو مخنيوی وکړي، خو هغه زيان چې شوی، بايد جبران شي. په هر صورت، غير عمدي چارې لکه هېرېدل او تېروتنې د مسلمان شخص د تکفير مخه نيسي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(19- қисмат)

Мухолифат бо чанин рахбарияти ва мутазалзил кардани жойгохи он дар воқеъ ,он руйи сикаи дини секуляризм ва баёни ақоидишон астки бо адабиёти олуда онро баён мекунанд .Инхо журъат онро надорандки рўк ва рост мисли секуляристхойи кофар ошкора бигуянд дин набояд дар зиндаги дахолат кунад.Мисли куффори секуляр ошкора журъати онро надоранд бигуянд мо барои умури ижроий жомеъа ,чун умури хукумати ва қонунгузори ,додгоххо ,хонувода ,омузиш ва парвариш ва ғейрих худимон барои худимон қонун дуруст кардем ва ниёзи ба қонуни аллох надорем.

Секулярзадахо хамин иддаойи секуляристхойи ошкорро бо муъзигирий ,беғайрати ва бахонатароши дар қолиби мухолифат бо рахбарият яъни мухолифат бо мужри қонуни шариати аллох баён мекунанд.

7 – аз рахбарият айб ва иродхойи нохақ мегиранд :

«وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ» ‏(توبه/58)،

Дар миёни онон касони хастандки дар тақсими садақот аз ту айбжуйи мекунанд ва ирод мегиранд ( ва нисбати  беадолатиро ба ту медиханд) агар бидонон чизи дода шавад хушнуд мешаванд ва агар чизи аз он бадишон дода нашавад хар чи зудтар хашмгин мешаванд ( ахм ва тахм мекунанд).

Ин оя ва оёти мушобих ба мо мегуяндки агар пайғамбари аллох хам боши дар масоили иқтисодий ва ижроий жомеъа ,аз захм забони секулярзадахо дар амон нахохи буд.Пас ,айб ва иродгирий аз системи ижроий хукумати исломий ек беморий астки харгиз аз секулярзадахо жудо намешавад ва хатман бахонаи барои иродгири пейдо мекунанд хар чандки дуруғин хам бошад , ё агар чизи кучаки хам бошад онро ба кухи бузурги табдил мекунанд. Бале ,хамма метавонанд хар чизи агар нияти онро карда бошад аз хар чизи айб ва ирод бигиранд . Чун ба ният айб ва иродгирий ба он чиз нигох мекунанд.

8  – боиси азият ва озори рахбарият мешаванд;

«وَمِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ» (توبه/61)،

Дар миёни мунофиқин касони хастандки пайғамбарро меозоранд ва уро азият мекунанд.

Рахбари муслимин масъули хаммаи сокинини дорул ислом аст чи мусалмон бошад ,чи кофари ахли китоб ва шибхи ахли китоб .Хатто дар мовриди мухити зист ва табиат хам худишро масъул медонад .Холо ,замоники хеч ек аз инхо аз фасод ва тахриби секулярзадахо дар амон набошад ва ба онхо зарар бирасад рахбарият мовриди азият ва озор қарор нагирифта аст ?Агар дастуроти рахбарият мовриди итоат ва пазириш воқеъ нашавад боиси азияти рахбарият намешавад ? секулярзадахо бахусус секулярзадахойи асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,илова бар иртикоби ин журмхо бо рох андохтани анвоъи жангхойи равоний алайхи умури шахсий пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ва хонуводаи у хам боиси азият ва озори рахбари муслимин мешаванд.

9  – мардумро ба суйи анжоми мункарот ва зиштихо даъват мекунанд ва аз некихо ва маъруфхо боз медоранд:

الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ‏(توبه/67)

Мардони мунофиқ ва занони мунофиқ хамма аз ек гурух ( ва ек қимош) хастанд.Онон хамдигарро ба кори зишт фаро мехонанд ва аз кори хуб бозмедоранд ва даст мекашанд.Худоро фаромуш карданд худо хам ишонро фаромуш карда аст воқеан мунофиқин фармонпазир хастанд.

(идома дорад……..)