وَاعْتَصِمُوا

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(92- قسمت)

در هر صورت، ابوبکر صدیق رضی الله عنه در زمینه ی چند دستگی جبهه ی مرتدین می گوید: فَمِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و ادّعى النبوّةَ و مِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و مَنَعَ الزَكاةَ. یعنی در میان مرتدین کسانی بودند که ادعای پیامبری می کردند، در میان همین مرتدین هم کسانی بودند که مانع زکات بودند. همچنین ابوبکر صدیق رضی الله عنه در سخنان ديگرى خطاب به عمر مى گويد: وَ اَمَّا مَنْ اِرْتَدَّتْ مِنْ هؤلاء الْعَرَبِ، فَمِنْهُمْ مَنْ لايُصَلّى وَ قَدْ كَفَرَ بالصَّلاةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يُصَلّي وَ قَدْ مَنَعَ الزّكاةَ.[1] یعنی در میان همین عرب هایی که مرتد شدند کسانی از آن ها هستند که نماز نمی خوانند و نسبت به نماز کافر شدند و کسانی از آن ها هم هستند که نماز می خوانند اما زکات را منع کردند. مانعین زکات هستند. 

همین مانعین زکات هم سه گروه بودند: دسته ای در اساس منکر حکم زکات شدند مثل کسانی که منکر حکم نماز شده بودند، دسته ای دیگر از این ها کسانی بودند که منکر حکم زکات نبودند بلکه آن را به رهبر مسلمین پرداخت نمی کردند و می خواستند خودشان این را بین خودشان تقسیم کنند، و عده ای هم در میان مانعین زکات وجود داشتند که با استدلال، تأویل و اجتهاد از آیه ی «خُذْ مِنْ اَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ اِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ» مى گفتند: ما زكات را جز به كسى كه نماز او برای ما سَكَن باشد، نمى دهيم. این ها هم در هر صورت، در جبهه ی غالب مرتدین علیه حکومت اسلامی مسلمین قرار گرفته بودند و همه تحت عنوان مانعین زکات از آن ها نام می برند. در هر صورت، مانعین زکات بودند.

در واقع تمام کسانی که در این برهه مرتد شدند به نسبتهای مختلفی خودشان را به دین سکولاریسم چسباندند. این ها خودشان را به دین سکولاریسم چسباندند نه کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب. این هم به صورت واضح نشان می دهد که دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها در واقع در آرزوی تطبیق دین سکولاریسم به صورت کامل یا تطبیق بخشی از دین سکولاریسم هستند که با امیال آن ها سازگار است. در هر صورت، همه ی این مرتدین را منافقین و سکولارزده هایی می دانیم که به محض فراهم شدن زمینه ی مناسب و احساس ضعف حکومتی مسلمین به دین سکولاریسم می پیوندند. 

جالب است بدانیم که، الان هم ناسیونالیسم و ملی گرائی یکی از اهرمهای دین سکولاریسم برای هویت بخشی به مریدانش می باشد، در آن زمان هم همین ملی گرائی و ناسیونالیسم یکی ازانگیزه ها برای ارتداد می شود.

طُلیحه نُمیری، نزد مسیلمه ی کذاب می رود و از او می پرسد: تو مسیلمه ای؟ گفت: آری. پرسید: چه کسی بر تو نازل می شود؟ گفت رحمان. آنگاه پرسید: در روشنایی می آید یا در تاریکی؟، گفت: در تاریکی، طلیحه گفت: شهادت می دهم که تو دروغگویی و محمد راستگوست، اما دروغگویی ربیعه را بر راستگوی مُضر ترجیح می دهم.[2]این گفتگو برای شما آشنا نیست؟ این را دهها بار از ناسیونالیستها و ملی گراهای سکولار و مرتد کُرد، ترک، عرب و فارس نشنیده اید؟ همه ی ما آن را شنیده ایم.

 در هر صورت، با بررسی تمام منابع تاریخی متوجه می شویم که جبهه ی مرتدین در اواخر عمر رسول الله صلی الله علیه وسلم و در زمان خلافت ابوبکر رضی الله عنه با وجود اشتراکاتی که داشتند اما، نه دارای فکر واحدی بودند و نه دارای انگیزه ی واحد؛ و نه دارای فکری واحدبودند بلکه، هم افکارشان با هم فرق داشت و هم انگیزه هایشان.

(ادامه دارد…..)

---

[1]– واقدى، پیشین، ص 48 و 51

[2]– طبری، تاریخ طبری، ج 4، ص 1418

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(28- қисмат)

 19 -То онжоки бароишон имкон дошта бошад аз куффори секуляр ва қавонини онхо пейравий мекунанд :

«ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذينَ كَرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطيعُكُمْ في‏ بَعْضِ الْأَمْرِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِسْرارَهُمْ».(محمد/قتال/ 26) [1]

Алъон хам агар нигох кунид то жойики бароишон имкон дошта бошад аз қавонин ва барномахойи куфрий дини секуляризм пейравий мекунанд.Бо забон алайхи шариати аллох межанганд , аз шубха парокани гирифта то равиши тарбияти фарзандон ,равиши бархурд бо атрофиён ,гиройиш ба машруботи алкули ва маводди мухаддир ,лухтигарий ва бебандуборий ахлоқий ва ………аз хеч чизи абойи надоранд ва аз секуляристхо ва аз чизики пеши онхо модаст ва ба сурати ахлоқ дар омада пейравий  мекунанд. Яъни то жойики бароишон имкон дошта аз қонун ва барномахойи мовриди пазариш дини секуляризм ,секуляристхо ва яхудиён пейравий карданд.

20 – ба куффори ахли китоб ва ба вижа ба яхудиён ваъда медиханд дар мавориди алайхи муслимин аз онхо харф шинавойи дошта бошанд, ва бо онхо созиш мекунанд:

«ذلِک بِأَنَّهُمْ قالُوا لِلَّذینَ کرِهُوا ما نَزَّلَ اللَّهُ سَنُطیعُکمْ فی بَعْضِ الْأَمْرِ وَ اللَّهُ یعْلَمُ إِسْرارَهُمْ» (قتال/26)،

Ин бидон хотир астки ба касоники душман чизи хастандки худо фуру фристода аст,гуфта буданд : дар бархи аз корхо аз шумо итоат ва пейравий мекунем ! Худо огох аз пинхонкори ишон мебошад.

Дар кул ,секуляристхо ба хамрохи яхуд  сарсахттарин душмани муслимин хастанд :

«لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذينَ أَشْرَکُوا».

Аммо жолиб инжостки мумкин аст секуляристхойи ошкор ба ваъдахойишон алайхи муслимин пойбанд бошанд, аммо ин мунофиқин ва секулярзадахойи мусалмоннамо ба ин ваъдахоишон  ба яхуд хам амал намекунанд ва ба инхо хам хиёнат мекунанд чи бирасад ба муслимин . Ба онхо мегуянд аз шумо итоат мекунем ,дуруғ мегуянд . Инхо фақат мехоханд жибхайи бо ахли китобро ташкил диханд барои расидан ба манофеъишон .

21 – бо куффори ахли китоб ва табъан шибхи ахли китоб хам жихати дур намудани ходиса ва иттифоқи бади эъломи валоъ мекунандки ба назари худишон ходиса ва иттифоқи бади аст, ва хамиша иддао доштанд адами хамрохи бо куффори ишғолгари хорижий барои мардум мушкилотиро ба вужуд меоварад ва жихати пархез аз мушкилот бояд бо онхо хамкори кард . Яъни барои пархез аз мушкилот ва хаводиси бадики эхтимол дорад ба хотири қудрати хамин ишғолгарони хорижий бароимон пеш биёяд бо онхо хамкори кунем. Дар воқеъ мегуянд таслими онхо шавем ,ин хамкори яъни таслим .

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٌ فَعَسَى اللّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُواْ عَلَى مَا أَسَرُّواْ فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ» (مائده/۵۲-۵۱)،

Эй мўъминон ! Яхудиён ва насронийхоро ба унвони вали ва сарпарасти худ интихоб накунид . Ишон бархи сарпараст ва вали бархи дигар хастанд ( ва дар душмани бо шумо ексон ва баробаранд ) . Хар каси аз шумо бо инхо валоъ дошта бошад ( ва ононро ба сарпарасти бипазирад ) бегумон чанин шахси аз жумлаи инхо махсуб мешавад ва шакки нестки худованд афроди ситамгарро хидоят намекунад . Мебини касоники бемори дар дил доранд , ( дар валоъи куффор ) бар екдигар сибқат мегиранд ва мегуянд : метарсемки ( рузгор баргардад ва ) балойи бар сари мо биёяд . Умид астки худованд фахти ( Макка )  ро пеш биёварад ё аз жониби худ кори кунад ва ин даста аз ончи дар дил пинхон доштанд ,пушаймон шаванд.

(идома дорад…….)

---

[1] این ( چرخ زدن و از دین برگشتن ) بدان خاطر است که به کسانی که دشمن چیزی هستند که خدا فرو فرستاده است ، گفته بودند : در برخی از کارها از شما اطاعت و پیروی می‌کنیم ! خدا آگاه از پنهان‌کاری ایشان می‌باشد .‏

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(27- қисмат)

Куфргуйи ва “озодий куфр ” ро тахти унвони  ” озодий фикр ” матрах мекунанд ва ба сирохат дар гуфтахоишон ,ашъоришон ,семинорхо,мизгардхо ва тахлилхойики ба бахонахойи мухталифи мегиранд,оёт ва қавонини шариати аллох ва суннатхойи росулуллохро мовриди тамасхара ва беадабий қарор медиханд ва касоники худишонро ба ин оёт ва ахком муқаййид ва пойбанд мекунандро тахти ановини кўхнапараст ,ақабмонда ,терорист ,ирхобий ,ғорнишин ва ғейрих ном мебаранд.

18 – жихати касби иззат ва шухрат ба жойи мўъминин бо кофари ошкор дусти мекунанд:

«بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا* الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا» (نساء/۱۳۸-۱۳۹)،

Ба мунофиқин мужда бидеки азоби дардноки доранд .Ин мунофиқон касони хастандки кофаронро ба жойи мўъминон ба сарпарасти ва дусти мегиранд.Оё иззатро дар пеши кофарон межуянд ?Чироки иззат ва шовкат хаммаги аз он худо аст.

. أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ

Мунофиқини кофар бо ақойиди секуляристишон , дар асоси душмани муслимин хастанд ва ин табиий астки ба сурати пинхоний бо соири душманони муслимин жихати зарба задан ва хамоханги барномахоишон бо онхо иртибототи барқарор кунанд ;аммо ,танхо замони дам аз иртиботи аланий бо хамин душманон мезанандки тавониста бошанд иддаи зиёдий аз муслимини бемори дил ва заифул иймонро бо худишон хамрох карда бошанд, ва бо инхо қудрати ижтимоий ва мардумий ба вужуд оварда бошанд.Аз ек тараф, дуздаки ва пинхоний бо куффори ошкора эъломи валоъ мекунанд ва аз тарафи дигар саъй мекунанд ошкора ,агар битавонанд хайъати хокимайи муслиминро жихати ижоди иртибот ва имтиёздехи ба душманони ошкор ва бахусус секуляристхо тахти фишор қарор диханд.

Хам акнун аз тариқи рузномахо ,конолхойи ижтимоий ,расонахойи мохвораий ва ахзоби мухталифики ташкил доданд ,ин бумисози хостахойи душманон ба сурати бесобиқайи дар миёни муслимин анжом мешавад ва ба осоний сурат мегирад. Ба рохати бо кумалахо ,демократхо ,муридони хизби маздурони Ужалон мусайламаи каззоби курдхо ,портихо ,екитихо ,Амрико ,режими сехюнисти ва ғейрих эъломи валоъ мекунанд ва хохони пирузий онхо бар муслимин хам хастанд.

Аз жинси мо ва забони мо хастанд ва хар жо кофари секуляристи бихохад бар муслимин чийра шавад инхо сагхойи рохнамойи онхо мешаванд,заминаро барои ишғоли сарзаминишон ва таррожи манобеъи ватанишон ,тажовуз ба навомиси хохарон ва модарони худишон фарохам мекунанд ва хар жо мусибати бар муслимин аз жониби куффори ишғолгари хорижий ворид мешавад хамрохи,шоди ва пойкуби инхоро мебинем. Дар идораи сарзаминхойи ишғол шудайи муслимин хам дар маносиби мухталиф ба ишғолгарон кўмак мекунанд, ва хатто замоники мебинанд мисли қалъа пуштишон ба куффори секуляр ва ишғолгари хорижий ва новкарони махаллий гарм хаст ,бо озодий хохони сарзамини худишон вориди жанги мусаллахона хам мешаванд.

Секулярзадахо аз дарун ихсоси зиллат ва хақорат доранд ва ба шиддат аз заъфи худбовари дар ранж ба сар мебаранд. Барои жуброни ин заъафи даруний ва шахсиятий аз хамон ибтидо ,рохи иззатики аллох ва росулиш нишон додандро рад мекунанд ва намепазиранд ; барои хамин, саъй мекунанд пеши куффори ошкори чун Амрико ,Англиз ,Фаранса ,Русия ,секуляристхойи қурайш ва ………барои худишон иззат ва бузурги даст ва по кунанд.Ин сифат ва вижаги мусалмон намохо ва секулярзадахо дар хар дўврайи буда ва танхо ба асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мунхасир намешавад. Фақат кофи аст ками бо ин секулярзадахо бинишини ва дахон боз кунанд то бидоники инхо иззатро гужо бибинанд ,пеши хукумати исломий ва мужохидини шариатгаро ?Ё назди куффори секуляри ошкори жахоний ва махаллий ?Кофи аст ками бо онхо хамсухбат шавид.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(44)

بلې مانع د تکفیر لپاره تأویل دی، چې باید د ارتداد په جرم تورن کس سره د چلند د وروستۍ مرحلې په توګه، د ارتداد د حکم له صادرېدو مخکې، په دقت سره وڅېړل شي. په دې مرحله کې هم هغه څوک چې حکم صادروي باید په بشپړ کامل یقین حاصل کړي.

شرعي تأویل او شرعي اجتهاد هم له هماغو مواردو څخه دي چې د تېروتنې او اشتباه امکان پکې شته، او دا يوه مانعه ده چې اجازه نه ورکوي د يو مسلمان ايمان ته زيان ورسېږي، او دا اجازه نه ورکوي چې مسلمان د اسلام له دایرې څخه ووځي.
تأویل کوونکی هغه څوک دی چې هدف یې د الله د شریعت اطاعت کول دي، خو په اجتهاد کې یې تېروتنه کېږي.
یعنی تأویل کوونکی هغه څوک دی چې موخه یې د الله د شریعت قانون اطاعت او فرمانبرداري ده، غواړي د الله د احکامو پوره تبعیت وکړي، خو په خپل اجتهاد کې خطا او تېروتنه کوي.
د شرعي نصوصو په اړه ناسم تأویل (تعبیر) د رسول الله صلی الله علیه وسلم او صحابه‌ کرامو په عصر کي هم پېښ شوی دی.
حتی داسې تأویلونه هم موجود دي چې د یو شي د حلال یا حرام ګڼلو (تحلیل او تحریم) تر کچې رسېږي، کومو ته چې موږ په څو بېلابېلو ځایونو کې اشاره کړې ده، او بیا به هم ورته اشاره کوو.
خو، سره له دې چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم شتون موجود و، او ورپسې د اسلامي حکومت او د صحابه‌ کرامو شورا فعاله وه، تر هغه وخته چې د نبوي حجت پر یو کس اقامه نه وه شوې، او د شرعي طریقه له لارې یې ناپوهي (جهل) نه وه رفع شوې، او له هغه څخه د توبې غوښتنه نه وه شوې، هغه کس ته د هغه د خطا او اشتباه له امله د ارتداد حکم نه ورکول کېده.
او که کله هم د حاطب بن ابی بلتعه رضی الله عنه په څېر قضیه پېښه شي، چې عمر بن خطاب رضی الله عنه د هغه تکفیر وکړ، خو وروسته تحقیق څرګندوي چې دا تکفیر ناسم و، نو له همدې امله دا موضوع د ارتداد د حکم تر پړاو نه رسېږي او د ارتداد حکم نه پرې تطبیقېږي.
او که د حاطب بن ابی بلتعه رضی الله عنه په څېر یوه قضیه رامنځته شي، چیرې چې عمر بن خطاب رضی الله عنه هغه د خیانت له امله کافر وباله، خو وروسته د رسول الله صلی الله علیه وسلم له خوا د قضیې دقیق تحقیق ترسره شو، او څرګنده شوه چې د حاطب رضی الله عنه نیت خیانت نه و، بلکې یوه شخصي اجتهادي خطا یې کړې وه، نو ځکه دا تکفیر ناسم و، او موضوع د ارتداد د حکم تر تطبیق نه ورسیده.
د صحابه‌ کرامو په عصر زمانه او تر هغې وروسته تر نن ورځې پورې د ناسم تأویل او ناسم اجتهاد بېلګې ډېرې زیاتې دي، خو موږ کولای شو څو مثالونو ته اشاره وکړو څو موضوع راته لا روښانه شي:
۱. جابر رضی الله عنه، د رسول الله صلی الله علیه وسلم صحابي، وايي: موږ سفر ته تللي وو، يوې زموږ څخه ته ډبره ولګېده او سر يې زخمي شو،بیا هغه شخص محتلم شوی و او له خپلو یارانو یې پوښتنه وکړه: آیا اجازه لرم چې تیمم وکړم؟ هغوی ورته وویل: زموږ په رأي، ته تیمم اجازه نه لرې، ځکه ته اوبو ته لاسرسی لرې. هغه کس غسل وکړ او مړ شو.
کله چې موږ د رسول الله صلی الله علیه وسلم خدمت ته ورسېدو، هغه خبر شو او وفرمایل:
«قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ، أَلَا سَأَلُوا إِذَا لَمْ يَعْلَمُوا؟ فَإِنَّمَا شِفَاءُ الْعِيِّ السُّؤَالُ، إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيهِ أَنْ يَتَيَمَّمَ وَيَعْصِرَ- أَوْ يَعْصِبَ- عَلَى جُرْحِهِ خِرْقَةً ثُمَّ يَمْسَحُ عَلَيْهَا، وَيَغْسِلُ سَائِرَ جَسَدِهِ».‌
هغوی هغه ووژل، الله دې هغوی ووژني! ولې یې پوښتنه ونه کړه، کله چې نه پوهېدل؟
د ناپوهي یوازینۍ چاره او درملنه پوښتنه ده. یوازې دا به کافي وای چې هغه تیمم کړی وای، خپل زخم یې په یوه زوړ ټوکر یا پارچه تړلی وای، پر هغه یې مسح کړی وای، او د بدن نور غړي یې مینځلي وای.
دلته په څرګنده توګه وینو چې غلط اجتهاد د یوه مسلمان د مرګ لامل شو، خو بیا هم، د اجتهاد د خطا او ناپوهۍ له امله، هېڅوک مجازات نشول.
دا معزز صحابه کرام په تیمم، لمونځ او وضو کې اجتهاد او تأویل وکړ، چې تأویل یې ناسم و. همدغه ناسم تأویل د یو مسلمان د مړینې لامل شو، خو بیا هم دا ناسم تأویل ترې منل شو او هېڅوک د شرعي منابعو د ناسم تأویل له کبله مجازات نه شول.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(26- қисмат)

Ин секулярзадахо медонандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз тарафи аллох омада ва қуръон хам аз тарафи аллох нозил мешавад ,барои хамин метарсидандки сураи алайхи инхо нозил шавад ва онхоро барои мардум бишносонад ва расво кунад .Ин воқеан ек сахнаи  таажжуб барангиз ва пур аз дарс аст.Ин секулярзадахо ва мунофиқинки бадтирин жойгохи жаханнамро ба худишон ихтисос доданд воқеан медонандки қуръон аз тарафи аллох омада ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам аз тарафи аллох омада аммо ,боз бо вужуди чанин огохи дар баробари қонуни шариати аллох ва муслимини шариатгаро он хамма коршикани карда ва монеъ дуруст мекунанд.

Хамин алъон хам агар ками бо тамоми секулярзадахойи атрофитон сухбат кунид инхо хам ба хамин воқеийят иқрор мекунанд .Инхо мегуянд бале ,қуръон аз тарафи худо омада ва пайғамбар хам аз тарафи аллох омада аммо ,боз дар баробари мужриёни қонуни шариати аллох ,ва қавонини хамин аллох ва дастуротки аз тарафи хамин пайғамбар омада коршикани мекунанд ва амалан нишон медиханд дилишон дар холи ва хавойи қонуни ғейри аз қонуни шариати аллох аст хар чанд бо забон ,чизи дигариро бигуянд.

Мунофиқин ва секулярзадахо замоники аз дин дам мезананд аммо дар баробари далоили шаръий муслимин шариатгаро кам меоваранд ва ожиз ва нотавон мешаванд қабли аз инки дар баробари умуми мардум ва муслимин ,жахлишон ба мабони шариат бармало шавад шуруъ мекунанд ба масхара кардан ,дасти кам гирифтан ва истехзойи ахли тўвхид ва саъй мекунанд аз ин тарафи хақро дар миёни шўхихо ва масхарахойики мекунанд бипушунанд ва онро поймол кунанд. Аслахайи масхара василайи мешавад жихати жиловгирий аз қудрати иймон ,қудрати истидлол ва бурхони муслимин :

 «وَإِذَا مَا أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُم مَّن یَقُولُ أَیُّکُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِیمَانًا فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِیمَانًا وَهُمْ یَسْتَبْشِرُونَ» (توبه/124)،

Хенгомики сураи ( аз сурахойи қуръон ) нозил мешавад ,касони аз онон (ки мунфиқинанд ,аз руйи тамасхур ва истехзойи ,бархи ба бархи дигарру мекунанд ва ) мегуянд : ин сура бар иймони кудом ек аз шумо афзуд ?

«یَقُولُ أَیُّکُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِیمَانًا»

Ва аммо мўъминон ,бар иймонишон меафзояд ва шодмон мегарданд.

Инхо ингуна дар он замон бо оёти қуръон масхара мекарданд ва шўхи менамуданд.Шумо харгиз намебинид секулярзадахо масалан фалон кофари секуляр чун қози Мухаммад курдистон ,Қосимлу ,Мухтадий ва Мусайламаи каззоби феълий курдхо Ужалон ва тоғутхойи чун Борзоний ва амсолихимро ба андозаики муслиминро дар қолиби мулло ,шайх ,мужохид ва ғейрих масхара ва бадгуйи мекунанд мовриди тамасхара ва бадгуйи ва шўхи қарор диханд.Забонишон дар баробари ин хоинин ба дин ва миллат ,гунг ва лол аст.Аммо ғейри аз рад намудани қавонини аслий шариат ,гох риши ек мусалмонро сужа қарор медиханд ,гох сивок ,гох лоғари ё чоқийи у ,гох камхури ё пурхурийи у ,гох рох рафтан ва почайи шалвори у ,гох такбир гуфтани уро ,ва ……. ва харчики ек мусалмонро аз онхо жудо кунад ва намоди зохирий ек мусалмон бошад чи дар гуфтор чи дар амали инхоро сужа қарор медиханд ва бо хамин сужахо онхоро масхара мекунанд .Бехишт ва жаханнамро мовриди тамасхара қарор медиханд .Дар қолиби жук ва …….фариштахоро масхара мекунандки дар конолхойи ижтимоий даст ба даст мешавад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(25- қисмат)

Табиий аст замоники жамъи атрофи росулуллох саллаллоху алайхи васалламро сафих ,ахмақ ва ба истелох кўхнапараст медонанд ,намехоханд худишонро шабихи инхо кунанд.Холо агар ба секулярзадахо бигуянд мисли сахоба иймон биёварид ,мисли сахоба таслими қонуни шариати аллох шавид ,мисли сахоба бо фарзандонитон ,хонуводатон,хамсоятон ва жомеъа бархурд кунид ,зуд мегуянд алъон жомеъа аваз шуда ва алъон наметавон ин қавонинро риоят кард .Алъон жомеъа рушд карда ва бо қавонини 1400 сол пеш наметавон онро идора кард .

Яъни алъон асри хавопимо ,қатор ,мошин ,компютер ,интернет ва мохвора аст ,мамнуияти зино ,шаробхори ,хам жинсбози ,дузди ,қатл ,ғорот ва ташкили хонувода бар асоси қавонини шариат ,ижройи худуд бар асоси қонуни шариати аллох ва ғейрихро наметавон ба кор бурд .Инхо чанин иддаохойи пучи доранд.

Ин сафиххо ва ахмақхо намедонанд охар масалан чи робитайи бейни риояти хуқуқи завжайн бо пешрафт ва техноложи вужуд дорад ? Масалан қаблан чун мардум бо шутр ва асб ва улоғ мусофират мекарданд эхтиром бейни завжайн ва риояти хуқуқи онхо буда ,ва холоки хавопимо ,қатор ,интернет ва мошин омаданд бояд бо лагад ва зери по гузоштани хуқуқ ,масъулиятхо ва вазифа бо хам рафтор кунанд.

Қуръон 1400 сол пеш гуфта ба волидини худ эхсон кунид ,холо эхсон ба волидин дар тули қарнхо чи фарқи бо хам карда аст ? Гуфта дуруғ ва хиёнат бад аст ; зино ва тажовуз ба номуси дигарон бад аст , холо хам бад аст ; қатли инсони бегунох бад аст ,холо хам бад аст. Ба хамин тартиб мавориди мовжуд дар қонуни шариати аллох то рузи қиёмат собит ва ғейри қобили тағйиранд , ва жойгузин шудан хавопимо ба жойи асб онро тағйир намедихад .

«أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ»

Хамиша хуб аст.

«فَلیَعبُدُوا رَبَّ هَذَا البَیت»

Хамиша хуб аст.

Аммо инро бидонид ,инхо дуруғгу хастанд . Дар хамон замон росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам тобеъи қонуни шариати аллох намешуданд ва муслимини хамон замонро ба хотири риояти ин арзишхойи мовжуд дар қонуни шариати аллох ,кўхнапараст ва сафих ва ахмақ медонистанд ва худишонро табъан ровшанфикр ,модерн ,оқил ва имрузи.

•  -17- Муслиминро ба хотири мусалмон будан ва намодхойи исломийшон масхара мекунанд :

«يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِءُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ* وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ* لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/64-66)،

Мунофиқон метарсидандки сураи бар зидди ишон нозил шавад ва ончиро дар дил доранд ба руйишон биёварад ва ошкориш созанд .Бигу : хар андоза мехохид масхара кунид ,бегумон худованд ончироки аз он бим дорид ошкор ва хувейдо месозад .Агар аз он бозхост куни ,мегуянд : бози ва шўхи мекардем .Бигу : оё бо худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард? Узрхохи накунид .Шумо пас аз иймон овардан ,кофар шудаид .Агар хам бархи аз шуморо ( ба хотири тўвба кардан ) бибахшем ( ки маъмулан тарафдорони ва муқаллидини онхо хастанд ), бархи дигариро намебахшем .Зеро онон ба журмхойи худ идома медиханд ( касони хастандки то охар дар ин саф ва гурух мемонанд ва тўвба намекунанд.)

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(91- қисм)

Улар мунофиқлар ва секулярзадалар жумласидан бўлган пайтларида хам вохид ақидага эга бўлишмаган, уларни бир жойда жамланишга олиб келган нарса, исломий хукуматни қудратига мухолиф бўлганликлари ( исломий хукуматни борлиғига ёки уни бир қисмига) ва исломий қудрат уларга ўзларини хақиқий ақидаларини ошкор қилишга ва кўнгиллари хохлаган нарсаларини ислом номи билан  қилишларига  ва муртадларни жибхасига ўтиб олишларига рухсат бермасди, энди ўзларини  ислом билан  таркибий аралаш рафторларини,ақидаларини ва нафсоний истакларини яшириб ўтиришга хожат қолмаган, шу сабабли хам улар бир неча турли-хил дасталарга тақсим бўлишади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни умрларини охирида ва Абу Бакр розиаллоху анхуни хилофатини бошланишида мана буларни бир қисми тўғридан- тўғри секуляризм динига қайтиб кетишди ва мушрик бўлишди; баъзилари эса сажжоъ, мусайламайи каззобга ўхшаб пайғамбарликни иддао қилишди, баъзилари эса фақат намозни бекор  қилишди, баъзилари эса закотни бекор  қилишди ва баъзилари хам ўзларини секуляристик эътиқодларига қайтиб кетишди ва исломдан,ғайри исломдан таркиб топган бир маъжун,аралашмани ташкил қилишди. Умуман айтганда улар хеч қачон  бир хил бўлишмаган. 

Уларни хаммаси, яъни маккани фатхидан сўнг янги мусулмон бўлган ва хали-хануз исломни асослари билан тўлиқ танишмаган ва ислом уларни рухи билан унс бўлмаган ва заиф иймонга эга бўлган кишилар бўлиб улардан  қўлларидан келганча суистефода қилишди ва ўзларини хадафларини илгари суриш учун бир абзор сифатида фойдаланишди. Худди шу шева билан бугунги кундаги секуляр кофирлар динфурушларни ва жохил ,иймони заиф мусулмонлардан иборат уламоларни хамкорлигида улардан суистефода қилишяпти.

Янги мусулмон бўлганларни вазиятини бани исроилнинг тутқунликдан  янги озод бўлган қавмига ўхшатса бўлади, Мусо алайхиссаломнинг бир неча кун ғоиб бўлганликларидан сўнг, ораларида Хорун алайхиссалом бўлганликларига қарамасдан улар сомирий номли фирибгарни хийла-найрангига алданишади ва бузоққа сиғинишади. Мана бу нарса яна такрорланиши мумкин, бу бир тажриба бўлиб ундан дарс-ибрат  олиниши хамда бу ишни режалаштириб яна қайтадан такрорланишини  олдини олиш  керак.

Бизларни ўзимиз хам эрондаги 57 йилдаги бутун давлат инқилобини аввалларида эрондаги мавжуд барча мазхаблар,фирқалар яъни шиъа,сунний ва…….иштирок этган мана бу сенариони такрорланишига гувох бўлган эдик. Пахлавийларни секуляр хукуматини қўлидан янги қутулган янги миллат, мусулмонларнинг қудрати бўлмаганлиги сабабли осонлик билан кумалалар,демократлар, ишчилар йўли, ранжбарон, тўда,фидоийларга ўхшаш  турли-туман кофир секуляр хизбларни ва махаллий муртадларни ўлжасига айланган эдик ва мана бу кофир секуляр ахзоблар осонлик билан бизларнинг  мусулмонларимиздан ёрдам олишарди. Уларни ўзларининг  секуляристик ва куфр мақсадларини йўлида харж қилиб юборишарди ва пахлавий секуляристларини қўлидан янги қутилиб чиққан минглаб курдларни ўзларини йўлида қурбон қилишди. Мана буларни хаммаси махаллий секуляр кофирларни, ташқи эронликларни, ироқни баъас секуляристлар хизбини ва уларга муттахид бўлганларни йўлида қурбон бўлишди, ўша пайтларда америка хам мана булар билан  бирга бўлган эди.  Мана бу, садрил ислом муртадларининг тарихини янгидан такрорланиши бўлган эди,улар сафарбар қилинган кишилардан  қандай қилиб умумий сафарбарликни, хилма-хил ва нобаробар таркибни вужудга келтиришга қодир бўлган эдилар? Хозирда хам курдлар яшайдиган минтақалардаги ва бошқа минтақалардаги  муртадлар бир-бирлари билан фарқ қилишади.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(91- قیسم)

اوُلَر مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر جُملَه سِیدَن بوُلگن پَیتلَرِیدَه هَم واحِد عَقِیدَه گه اِیگه بوُلِیشمَه گن، اوُلَرنِی بِیر جایدَه جَملَه نِیشگه آلِیب کِیلگن نَرسَه، اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِیگه مُخالِف بوُلگنلِیکلَرِی (اِسلامِی حُکوُمَتنِی بارلِیغِیگه یاکِی اوُنِی بِیر قِیسمِیگه) وَ اِسلامِی قُدرَت اوُلَرگه اوُزلَرِینِی حَقِیقِی عَقِیدَه لَرِینِی آشکار قِیلِیشگه وَ کوُنگِیللَرِی هاحلَه گن نَرسَه لَرِینِی اِسلامنِی نامِی بِیلَن قِیلِیشلَرِیگه وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب آلِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرمَسدِی، اِیندِی اوُزلَرِینِی اِسلام بِیلَن تَرکِیبِی اَرَه لَش رَفتارلَرِینِی، عَقِیدَه لَرِینِی وَ نَفسانِی اِیستَکلَرِینِی یَشِیرِیب اوُتِیرِیشگه حاجَت قالمَه گن، شُو سَبَبلِی هَم اوُلَر بِیر نِیچَه توُرلِی- هِیل دَستَه لَرگه تَقسِیم بوُلِیشَه دِی.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی عُمرلَرِینِی آخِیرِیدَه وَ اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی حِلافَه تِینِی باشلَه نِیشِیدَه مَنَه بُولَرنِی بِیر قِیسمِی توُغرِیدَن- توُغرِی سِکوُلارِیزم دِینِیگه قَیتِیب کِیتِیشدِی وَ مُشرِک بوُلِیشدِی؛ بَعضِیلَرِی اِیسَه سَجّاع، مُسُیلَمَه یِی کَذّابگه اوُحشَب پَیغَمبَرلِیکنِی اِدَّعا قِیلِیشدِی، بَعضِیلَرِی اِیسَه فَقَط نَمازنِی بِیکار قِیلِیشدِی، بَعضِیلَرِی اِیسَه زَکاتنِی بِیکار قِیلِیشدِی وَ بَعضِیلَرِی هَم اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیستِیک اِعتِقادلَرِیگه قَیتِیب کِیتِیشدِی وَ اِسلامدَن، غَیرِی اِسلامدَن تَرکِیب تاپگن بِیر مَعجُون، اَرَه لَشمَه نِی تَشکِیل قِیلِیشدِی. عُمُوماً اَیتگندَه اوُلَر هِیچ قَچان بِیر هِیل بوُلِیشمَه گن.

اوُلَرنِی هَمَّه سِی، یَعنِی مَککَه نِی فَتحِیدَن سُونگ یَنگِی مُسُلمان بوُلگن وَ هَلِی –هَنُوز اِسلامنِی اَساسلَرِی بِیلَن توُلِیق تَنِیشمَه گن وَ اِسلام اوُلَرنِی رُوحِی بِیلَن اُنس بوُلمَه گن وَ ضَعِیف اِیمانگه اِیگه بوُلگن کِیشِیلَر بوُلِیب اوُلَردَن قوُللَرِیدَن کِیلگنچَه سوُئِستِفادَه قِیلِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی هَدَفلَرِینِی اِیلگه رِی سوُرِیش اوُچُون بِیر اَبزار صِیفَتِیدَه فایدَه لَه نِیشَه دِی. حوُددِی شوُ شِیوَه بِیلَن بوُگوُنگِی کوُندَگِی سِکوُلار کافِرلَر دِینفُرُوشلَرنِی وَ جاهِل، اِیمانِی ضَعِیف مُسُلمانلَردَن عِبارَت اوُلَمالَرنِی هَمکارلِیگِیدَه اوُلَردَن سُوئِستِفادَه قِیلِیشیَپتِی.

یَنگِی مُسُلمان بوُلگنلَرنِی وَضِیعیَتِینِی بَنِی اِسرائِلنِینگ توُتقِینلِیکدَن یَنگِی آزاد بُولگن قَومِیگه اوُحشَتسَه بوُلَه دِی، مُوسَی عَلَیهِ السَّلامنِینگ بِیر نِیچَه کوُن غائِب بوُلگنلِیکلَرِیدَن سُونگ، آرَه لَرِیدَه هارُون عَلَیهِ السَّلام بوُلگنلِیکلَرِیگه قَرَمَسدَن اوُلَر سامِرِی ناملِی فِیرِیبگرنِی خِیلَه – نَیرَنگِیگه اَلدَه نِیشَه دِی وَ بوُزاققَه سِیغِینِیشَه دِی. مَنَه بُو نَرسَه یَنَه تَکرارلَه نِیشِی موُمکِین، بُو بِیر تَجرِیبَه بوُلِیب اوُندَن دَرس- عِبرَت آلِینِیشِی هَمدَه بُو اِیشنِی رِیجَه لَشتِیرِیب یَنَه قَیتَه دَن تَکرارلَه نِیشِینِی آلدِینِی آلِیش کِیرَک.

بِیزلَرنِی اوُزِیمِیز هَم اِیراندَگِی 57 یِیلدَگِی بوُتوُن دَولَت اِنقِلابِینِی اَوَّللَرِیدَه اِیراندَگِی مَوجُود بَرچَه مَذهَبلَر، فِرقَه لَر یَعنِی شِیعَه، سُنِّی وَ ……اِیشتِراک اِیتگن مَنَه بوُ سِینَه رِینِی تَکرارلَه نِیشِیگه گوُواه بوُلگن اِیدِیک. پَهلَه وِیلَرنِی سِکوُلار حُکوُمَتِینِی قوُلِیدَن یَنگِی قوُتوُلگن یَنگِی مِللَت، مُسُلمانلَرنِینگ قُدرَتِی بوُلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی آسانلِیک بِیلَن کوُمَلَه لَر،دِیماکرَتلَر، اِیشچِیلَر یوُلِی، رَنجبَران، توُدَه، فِدائِیلَرگه اوُحشَش توُرلِی- توُمَن کافِر سِکوُلار حِزبلَرنِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی اوُلجَه سِیگه اَیلَنگن اِیدِیک وَ مَنَه بوُ کافِر سِکوُلار اَحزابلَر آسانلِیک بِیلَن بِیزلَرنِینگ مُسُلمانلَرِیمِیزدَن یاردَم آلِیشَردِی. اوُلَرنِی اوُزلَرِینِینگ سِکوُلارِیستِیک وَ کُفر مَقصَدلَرِینِی یوُلِیدَه حَرج قِیلِیب یُوبارِیشَه دِی وَ پَهلَه وِی سِکوُلارِیستلَرِینِی قوُلِیدَن یَنگِی قوُتِیلِیب چِیققَن مِینگلَب کوُردلَرنِی اوُزلَرِینِی یوُلِیدَه قُربان قِیلِیشدِی. مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِی مَحَلِّی سِکوُلار کافِرلَرنِی، تَشقِی اِیرانلِیکلَرنِی، عِراقنِی بَعَث سِکوُلارِیستلَر حِزبِینِی وَ اوُلَرگه مُتَّحِد بُولگنلَرنِی یوُلِیدَه قُربان بوُلِیشدِی، اوُشَه پَیتلَردَه اَمِیرِکَه هَم مَنَه بوُلَر بِیلَن بِیرگه بوُلگن اِیدِی. مَنَه بُو، صَدرِ الاِسلام مُرتَدلَرِینِینگ تَرِیخِینِی یَنگِیدَن تَکرارلَه نِیشِی بوُلگن اِیدِی، اوُلَر سَفَربَر قِیلِینگن کِیشِیلَردَن قَندَی قِیلِیب عُمُومِی سَفَربَرلِیکنِی، هِیلمَه – هِیل وَ نابَرابَر تَرکِیبنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشگه قادِر بوُلگن اِیدِیلَر؟ حاضِردَه هَم کوُردلَر یَشَیدِیگن مِنطَقَه لَردَگِی وَ باشقَه مِنطَقَه لَردَگِی مُرتَدلَر بِیر- بِیرلَرِی بِیلَن فَرق قِیلِیشَه دِی.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(91- قسمت)

زمانی هم که جزو منافقین و سکولارزده ها بودند باز دارای عقیده ی واحدی نبودند، و تنها چیزی که آن ها را دور هم جمع می کرد مخالفت با قدرت حکومت اسلامی بود (با بخش هایی از حکومت اسلامی یا کل حکومت اسلامی) و قدرت اسلامی اجازه نمی داد این ها عقاید واقعی خودشان را آشکار کنند یا به میل خودشان هرچه خواستند به نام اسلام انجام دهند. اما، زمانی که درون خودشان را آشکار می کنند و هر چه خواستند را انجام می دهند و مشمول جبهه ی مرتدین می شوند دیگر ضرورتی برای پنهان کردن عقایدشان و رفتارهای ترکیبی شان از اسلام و خواسته های نفسانی شان ندارند، به همین دلیل به چند دسته ی مختلف تقسیم می شوند.

در اواخر عمر رسول الله صلی الله علیه وسلم و ابتدای خلافت ابوبکر رضی الله عنه عده ای از این ها مستقیماً به سراغ دین سکولاریسم برگشتند و مشرک شدند؛ عده ای خودشان ادعای پیامبری کردند مثل سجاع و مسیلمه ی کذاب و دیگران، عده ای هم فقط نماز را حذف کردند، عده ای هم فقط زکات را حذف نمودند و عده ای دیگر هم به سایر باورهای سکولاریستی خودشان برگشتند و معجونهای ترکیبی از اسلام و غیر اسلام درست کردند. در کل یک دست نبودند.

همه ی این ها، از تازه مسلمانانی که پس از فتح مکه مسلمان شده بودند، هنوز آشنایی کاملی با مبانی اسلام نداشتند، و اسلام با روحشان مأنوس نشده بود و ضعف ایمان داشتند نهایت سوءاستفاده را کردند و همچون یک ابزاردر پیشبرد اهدافشان از آن ها استفاده نمودند. به همین شیوه ای که امروزه کفار سکولار با همکاری دین فروشان وعلمای سوء از مسلمین جاهل و ضعیف الایمان استفاده ی ابزاری می کنند.

وضعیت این تازه مسلمانان را می توان به وضعیت قوم تازه از بند آزاد شده ی بنی اسرائیل تشبیه کرد که پس از غیبت چند روزه ی موسی علیه السلام و با وجود هارون علیه السلام فریب حقه بازی به نام سامری را خوردند و گوساله پرست شدند. این ممکن است باز هم تکرار شود و تجربه ای است که باید از آن درس گرفت و برایش برنامه ریخت و از تکرار مجدد آن جلوگیری کرد.

خود ما هم در اوایل انقلاب سراسری 57 ایران که کل مذاهب و فرق موجود در ایران، شیعه، سنی و … در آن شرکت داشتند شاهد تکرار چنین سناریویی بودیم. یک ملت تازه رها شده از دست حکومت سکولار پهلوی، به دلیل فقدان قدرت مسلمین به آسانی طعمه ی انواع احزاب سکولار کافر و مرتد محلی و غیر محلی چون کومله ها، دمکراتها، راه کارگر، رنجبران، توده، فدائیان اکثریت و اقلیت و غیره شدیم و این احزاب سکولار کافر به راحتی از میان مسلمین ما یارگیری کردند، آن ها را در راه اهداف سکولاریستی و کفری خودشان خرج نمودند و هزاران کُرد تازه رها شده از دست سکولاریستهای پهلوی را قربانی راه خودشان کردند. همگی اینها قربانی راه کفار سکولار بومی و غیر بومی ایرانی و حزب سکولاریست بعث عراق و سایر متحدین آن ها که در آن زمان آمریکا هم با آن ها بود شدند. این تکرار تاریخ مرتدین صدر اسلام بود که چگونه این ها می توانستند بسیج عمومی به وجود بیاورند و ترکیب ناهماهنگ و مختلف از کسانی که بسیج کرده بودند به وجود بیاورند. هم اکنون هم ترکیب جبهه ی مرتدین مناطق کردنشین و سایر مناطق با هم تفاوت دارد.

(ادامه دارد…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(24- қисмат)

15 – зимни доштани фасоди даруни ,ба махзи онки чашми қудрати хукуматиро дур бибинанд тамоми мовжудот чи инсон ,чи хайвон ва табиат аз фасоди зохирий онхо дар амон намемонад :

«وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ‏» (بقره/205)،

Ва хенгомики пушт мекунад ва меравад ,дар замин ба талош меофтад то дар он фасод ва табохи варзад ва заръ ва насл ( инсонхо ва хайвонот ) ро нубуд кунад ва худованд фасод ва табохиро дуст надорад.

Ин афрод зимни талош жихати қонуншикани ва қонунгуризий ,дар хар амри зиндагики назорати қонун бар онхо заиф бошад ё назорати аз тарафи муслимин бар онхо вужуд надошта бошад , ва қудрати вужуд надошта бошадки ба хотири он битарсанд хеч чизи аз зулм ва фасоди онхо дар амон намемонад. На бачча , на зан , на хамсоя , на шарики кори , на рафиқ ,на номуси мардум , на обруйи мардум ,на қовм ва хеши , на хамсафар , на хайвон ,на хатто табиат . Хеч мовжуди аз фасоди онхо дар амон намемонад ,чун дасти қонун ва қудрати хукуматиро дур мебинанд ва қудрати нестки аз он битарсанд ва риоят кунанд.

16 – мўъминини мухлисро сафих ва ахмақ ва табъан худро олим ва ровшанфикр медонанд:

«وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)،

Ва хенгомики бидонон гуфта шавад иймон биёварид хамон гунаки тудаи мардум иймон оварданд , мегуянд оё хамонанди бехирадон иймон биёварем? Огох бошид ! Ишон бехирадонанд  ва лекин нимедонанд.

Замоники муслиминро сафих,содаловх ва хушбовар медонанд дар баробар ,шайтонат,дуруйи ва нифоқи хидишонро дар қолиби заранги ,оқили ва хушёри фарз мекунанд. Алъон хам бейни хийлихо роиж шуда мегуянд : фалони заранг буд ва масалан сари чанд нафарро кулох гузошт , ё заранг буд ва моли чанд нафарро хурд бидуни инки он чанд нафар бимахманд, ё заранг буд ва фалониро ба хотири сирвати падариш гирифт ва сирвати уро боло кашид ва талоқ дод ва ғейрих .Пасти ,ризолат,тўвтиъа ва тахриб назди инхо заранги ва оқилий мешавад ; таслими хақ шудан ва содиқона зиндаги кардан хам мешавад сифохат ,содаги ,ақаб мондаги ва кўхнагаройи . Аммо ,аллох таоло мегуяд инхо худишон сафих ва ахмақ хастанд аммо ба ин сифохати худ огох нестанд. Ин бадтирин балойи астки бар сари секуляристхо омада ,ба ин сифохати худишон огох нестанд

«وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ».

Инхоки қаблан бо адабиёти юноний ,хиндий ва зурвоний ва акнун  хам бо адабиёти секуляристи ,демокраси хохи ва жомеъайи маданий ба сабки секуляристхо ба жанги қонуни шариати аллох ва муслимин пойбанд омаданд,худишонро дар интихойи ақл ва тараққий ва пешрафт мебинанд ва муслимини шариатгаро ва рахбари шариатгаройи онхоро сафих,нодон ,ақабмонда ,ва кўхнапараст фарз мекунанд. Ва жолиб инжостки хам акнун ,бо бахонахойи мухталиф ва таъвилоти хосси худишон таржих медиханд ,худишонро аз назари зохир хам хамчунонки гуфтем бо пайғамбар ,аимма ва муслимини шариатгаро мутамойиз мекунанд . Намехоханд зохиришон хам шабихи инхо бошад.

(идома дорад…..)