وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(32- қисмат)

 26 -Чизики боис мешавад секулярзадахо ва мунофиқин бо дигарон робитаи дусти барқарор кунанд манофеъишон аст ; ва ончи боиси норохати ,ғазаб ва ошуфтагишон мешавад махрумият аз манофеъи астки худишонро мустахаққи он медонанд. Бахусус махрумият аз қудрат дар миёни атрофиён ва махрумият аз қудрати хукумати ва находхойи иқтисодий ,ижтимоий ,қазоий ва ………..ки тамоми онхо марбут ба қудрати хукумати хастанд :

«وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ» ‏(توبه/58)،

Дар миёни онон касони хастандки дар тақсими закот ва садақот аз ту айбжуйи мекунанд ва ирод мегиранд ( ба адолати пайғамбар ирод мегирифтанд ). Агар бидонон чизи аз закот дода шавад хушнуд мешаванд ва агар чизи аз он ( амволи моддий ) бадишон дода нашавад хар чи зудтар хашм мегиранд ( ва ахм ва тахм мекунанд).

Мо мардумониро дар хамин курдистони Ироқ дидаем албатта дар жохои дигар хам хастанд аммо дар инжо худимон дидаемки агар ба онхо имконоти моддий дода шавад рози ва хушхол мешаванд ва михвари сухбатхоишон хам хамин аст ; дар мовриди татбиқи қонуни шариати аллох ё новкари хоким барои куффори ишғолгари секуляри хорижий ва бахусус Амрико ,роиж шудани анвоъи мафосиди ахлоқий ва марокизи фасод тахти ановини марокизи мосож ,рақс ва ғейрих ,тўвхин ба дини аллох ва қонуни шариати аллох дар расонахойи мохвораий ,зиндони шудани ва қатли садхо мусалмони бегунох ,барафроштан парчами хамжинсбозхо дар мохи рамазон дар консулгари Амрико ,аланан ба анвоъи мафосиди зидди шаръий пардохтан ва ғейрих дар ин заминахо аслан сухбати намекунанд ,аммо хар каси ба онхо пул бидихад эъломи ризоят мекунанд .Фарқи надорад ин пул диханда пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам бошад ё Амрико ё тавоғит ва еки аз новкарони Амрико.

Дидемки оли саъуд хам миллионхо доллор ба ин сагмаргахо ва ин маздурон кўмак кард .Яъни аз оли саъуд фосидтарин хукумати мовжуд дар дунё ва душмантарин ва сарсахттарин душмани мусалмононики бар гушаи аз сарзаминхойи мусалмоннишин хоким аст инхоро тағзия мекунад то Амрикоки алъон рахбарияти кулли куффори секуляри жахонро феълан бар ухда дорад .Мухим бароишон ин астки ба онхо пул бидиханд ва имконоти моддий дар ихтиёришон қарор дода шавад дигар бақияйи маворид бароишон мухим нест .Бо ин пул хушхол мешаванд ,ин пул хам набошад норохат мешаванд.

•  27 -Замоники мунофиқин ва секулярзадахо пушти дустонишонро дар жанг бо муслимин холи мекунанд муртакиби кори мешавандки аллохи мутаол ин кори онхоро бо кори шайтон муқойиса мекунад :

«كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ» (حشر/۱۶)

(достони секулярзадахо ва мунофиқин бо куффори ахли китобики ба онхо ваъда дода буданд ва қасам хурда буданд ,мегуяд достони ин мунофиқин бо яхудиёни ахли китоб ) хамчун достони шайтон астки ба инсон мегуяд : кофар шу ( то мушкилоти ту хал шавад ) . Аммо хенгомики ( бар асари васвасахойи шайтон ) кофар мешавад , шайтон мегуяд : ман аз ту безорам ва гуризонам ! Чироки ман аз худо ,яъни парвардигори жахониён метарсам.

Ин секулярзадахойи ” танбали фурсатталаб ва муъзи ” хамиша мунтазири лахзоти пирузий ва натижагири хастанд ва саъй доранд бидуни захмат ,барои бахра бардори аз самароти дигарон худишонро дар сафи аввал жо бизананд ; аммо ,замоники мушкил ё гирифтори пеш меояд хар ек бо бахонахойи дуруғин ба суйи фарор мекунанд . Ва бароишон фарқ намекунад касики ба у пушт мекунанд ва ахдишонро бо у мешкананд чи каси бошад. Аллох таоло кори ин секулярзадахоро ба кори шайтон ташбех карда аст. Яъни улгуйи инхо шайтон аст ва ғейри аз шайтон каси наметавонад ба андозаи инхо палид ,маккор ва ахдшикан бошад . Албатта шайтон хам бунёнгузори дини секуляризм аст ва табиий астки секуляристхо ва секулярзадахо уро улгуйи рафтори худишон қарор диханд.

(идома дорад…..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(93- қисм)

Демак, уларни хаммаси бирдам  бўлишмаган; шунингдек хозирда хам улар бирдам  эмаслар, фақат курдларни ўзини  орасида юзлаб хилма-хил,ранго-ранг секуляр, секулярзада,мунофиқ гурухлар мавжуд бўлиб, фақатгина мусулмонларга ва аллохни шариатидаги қонунларга қарши бўлганликлари уларни бир жойга жамлаган холос, мана бу кимсалар агар муштарак омилларга эга бўлишмаганда худди қутурган итларга ўхшаб бир-бирларига хамла қилишган бўларди, улар бир-бирларини пора-пора қилишмаган тақдирда хам, агар бир лагерда бўлиб қолишса ўз-ўзидан майдаланиб кетишади ва ўзларини орасидан янги гурух,хизбларни вужудга келтиришади ва ажраб чиқиб кетишади. Кумала ва демократлар ўтган бир неча йилни орасида ироқни курдистонида лагерларда ўтиришган пайтида худди шу ишни қилишди, уларни барчаси ғайри мустақим суратда толибоний ва борзонийни канали орқали  атрофларидаги хукуматлардан маош олиб яшашади. Лекин диққат билан қарасангиз бўлакларга бўлиниб кетишган.

Афғонистон ва бошқа мусулмонлар яшайдиган диёрларда хам вазият худди шундай. Мана буларни жибхасида хам шундай кишилар борки, улар ўзларига таъвилотларни келтириб шу жибхаларда сайёфга ва ундан бошқаларга ўхшаб мусулмонларга қарши фаолият олиб боришяпган, аммо умумий рахбарият муртадларни қўлида, мана бу кимсалар таъсир ўтказа олишмайди. Улар мана бу жибхаларда мавжуд эканликларига қарамасдан хозирги вазиятда улар кўпроқ туолетларни хидини алмаштириб турувчи спрей вазифасини ўташади ва бутун жахон секуляр кофирларининг ва махаллий муртадларнинг мусулмонларга қарши рухий жангларидаги омил  ва мусулмонларни фарзандларини бутун жахон секуляр кофирларнинг мақсадлари йўлида харж қилиш учун умумий сафарбар қилиш бўйича омилларни бири хисобланишади.

Сахобалар муртадларни ўлдиришдан олдин худони динига даъват қилишлари лозимлиги  борасидаги масала шуни равшан қиладики, Абу Бакр розиаллоху анхуни замонидаги муртадлар умумий суратда диндан муртад бўлишган эди, шунингдек Абу Бакр розиаллоху анху муртад қабилаларга ёзган номасида айтадики: ” давъат азондир, агар уни айтишса улардан қўлингизни тортинглар.” Эътибор беринглар. Муртадларни жибхасида жамиятни хаммаси бир хил бўлган эмас.

 Яъни у ерда азон айтаётган кишилар мусулмонларни жибхасидан бўлишлари мумкин, мана шулардан қўлингизни  тортинглар ва улар билан ишларингиз бўлмасин,деб айтган; албатта мана бу кишилар исломий давлатга ва мусулмонларга қарши,мухолиф бўлишлари мумкин, улар мусулмон бўлиб туриб мусулмонларга қарши аслаха кўтаришган, аммо “даъват азондир, агар уни айтишса қўлингизни улардан тортинглар”,дейилган ёки кейинчалик азон айтиб қўлларини жангдан тортган ва тавба қилган кишилар борасида хам улардан қўлингизни тортинглар,дейилган.

Хар қандай холатда, исломий хукуматга мухолиф жибхани рахбарияти муртадларни қўлида эди; энди уларни орасида динни хаммасини инкор қилганлар хам, динни бир қисмини инкор қилганлар хам бор эди. Абу Бакр розиаллоху анхуни уларга берган жавоби қуйидагича бўлган:

  إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟

Дин комил бўлди ва осмондан вахийни нозил бўлиши хам узилди; мен тирик бўлиб туриб  динда камчилик,нуқсон вужудга келиши мумкинми?! Яъни мен тирик бўлиб туриб динда нуқсон вужудга келишини имкони борми? Абу Бакр диндаги нуқсонни қабул қилмаган ва уларга бошқа муртадларга муомала қилгандек муомала қилади. Хозирги пайтда хам мана бу  овоз яна қайтадан янграшига эхтиёж бор,  

أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟

Мана бу хозирда мусулмонларни  динига, номусига, ватанига, обрўсига , хаёсига хамла қилишган секулярларга ва муртад секулярзадаларни қаршисидаги   барча муваххидларни нидоси бўлиши керак.

Ха,Абу Бакрни замонида аллохни шариатидаги қонундаги ахкомларни бири бўлмиш закотни  ижро қилинишига тўсқинлик қилишлари,инкор қилишлари, агарчи бошқа ибодатларни бажаришса хам, уларнинг иртидодларига боис бўлди. Абу Бакр розиаллоху анху биринчи муомала вақтидаёқ уларни таклифларини рад қилиб муртадларни сулхталабона талабларини хаммасини қабул қилмайди ва келишувни барча эшикларини ёпиш билан муртадларга қарши жангни бошлайди ва уларга комил ислом ва жангни ўртасида ихтиёрни бериб қўйди ва улардан ноқис исломни қабул қилмади.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(93- قیسم)

دِیمَک، اوُلَرنِی هَمَّه سِی بِیردَم  بُولِیشمَه گن؛ شوُنِیندِیک حاضِردَه هَم اوُلَر بِیردَم اِیمَسلَر، فَقَط کوُردلَرنِی اوُزِینِی آرَه سِیدَه یوُزلَب هِیلمَه – هِیل، رَنگا- رَنگ سِکوُلار، سِکوُلارزَدَه، مُنافِق گوُرُوهلَر مَوجُود بوُلِیب، فَقَطگِینَه مُسُلمانلَرگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِی بوُلگنلِیکلَرِی اوُلَرنِی بِیر جایگه جَملَه گن خالاص، مَنَه بُو کِیمسَه لَر اَگر مُشتَرَک عامِللَرگه اِیگه بوُلِیشمَه گندَه حوُددِی قوُتوُرگن اِیتلَرگه اوُحشَب بِیر – بِیرلَرِیگه حَملَه قِیلِیشگن بوُلَردِی، اوُلَر بِیر- بِیرلَرِینِی پارَه- پارَه قِیلِیشمَه گن تَقدِیردَه هَم، اَگر بِیر لَگِیردَه بوُلِیب قالِیشسَه اوُز- اوُزِنِی مَیدَه لَه نِیب کِیتِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی آرَه سِیدَن یَنگِی گوُرُوه، حِزبلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشَه دِی وَ اَجرَب چِیقِیب کِیتِیشَه دِی. کوُمَلَه وَ دِیماکرَتلَر اوُتگن بِیر نِیچَه یِیلنِی آرَه سِیدَه عِراقنِی کوُردِستانِیدَه لَگِیرلَردَه اوُتِیرِیشگن پَیتِیدَه حوُددِی شوُ اِیشنِی قِیلِیشدِی، اوُلَرنِی بَرچَه سِی غَیرِی مُستَقِیم صُورَتدَه طالِبانِی وَ بارزانِینِی کَنَلِی آرقَه لِی اَطرافلَرِیدَگِی حُکوُمَتلَردَن مَعاش آلِیب یَشَه شَه دِی. لِیکِن دِققَت بِیلَن قَرَسَنگِیز بوُلَکلَرگه بوُلِینِیب کِیتِیشگن.

اَفغانِستان وَ باشقَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه هَم وَضِیعیَت حوُددِی شوُندَی. مَنَه بوُلَرنِی جِبهَه سِیدَه هَم شوُندَی کِیشِیلَر بارکِی، اوُلَر اوُزلَرِیگه تَعوِیلاتلَرنِی کِیلتِیرِیب شُو جِبهَه لَردَه سَیّافگه وَ اوُندَن باشقَه لَرگه اوُحشَب مُسُلمانلَرگه قَرشِی فَعالِیَت آلِیب بارِیشیَپگن، اَمّا عُمُومِی رَهبَرِیَت مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَه ، مَنَه بُو کِیمسَه لَر تَأثِیر اوُتکَه زَه آلِیشمَیدِی. اوُلَر مَنَه بوُ جِبهَه لَردَه مَوجُود اِیکَنلِیکلَرِیگه قَرَه مَسدَن حاضِرگِی وَضِیعیَتدَه اوُلَر کوُپراق توُعالِیتلَرنِی حِیدِینِی اَلمَشتِیرِیب توُرُوچِی سِپِرِی وَظِیفَه سِینِی اوُتَه شَه دِی وَ بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ مُسُلمانلَرگه قَرشِی رُوحِی جَنگلَرِیدَگِی عامِل وَ مُسُلمانلَرنِی فَرزَندلَرِینِی بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرنِینگ مَقصَدلَرِی یوُلِیدَه حَرج قِیلِیش اوُچُون عُمُومِی سَفَربَر قِیلِیش بُویِیچَه عامِللَرنِی بِیرِی حِسابلَه نِیشَه دِی.

صَحابَه لَر مُرتَدلَرنِی اوُلدِیرِیشدَن آلدِین خُدانِی دِینِیگه دَعوَت قِیلِیشلَرِی لازِملِیگِی بارَه سِیدَه مَسَلَه شوُنِی رَوشَن قِیلَه دِیکِی، اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی زَمانِیدَگِی مُرتَدلَر عُمُومِی صُورَتدَه دِیندَن مُرتَد بوُلِیشگن اِیدِی، شوُنِینگدِیک اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ مُرتَد قَبِیلَه لَرگه یازگن نامَه سِیدَه اَیتَه دِیکِی: ” دَعوَت اَذاندِیر، اَگر اوُنِی اَیتِیشسَه اوُلَردَن قوُلِینگِیزنِی تارتِینگلَر.”  اِعتِبار بِیرِینگلَر. مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه جَمِیعیَتنِی هَمَّه سِی بِیر هِیل بوُلگن اِیمَس.

یَعنِی اوُ یِیردَه اَذان اَیتَه یاتگن کِیشِیلَر مُسُلمانلَرنِی جِبهَه سِیدَن بوُلِیشلَرِی موُمکِین، مَنَه شوُلَردَن قوُلِینگِیزنِی  تارتِینگلَر وَ اوُلَر بِیلَن اِیشلَرِینگِیز بوُلمَه سِین، دِیب اَیتگن؛ اَلبَتَّه مَنَه بُو کِیشِیلَر اِسلامِی دَولَتگه وَ مُسُلمانلَرگه قَرشِی، مُخالِف بوُلِیشلَرِی موُمکِین، اوُلَر مُسُلمان بوُلِیب توُرِیب مُسُلمانلَرگه قَرشِی اَسلَحَه کوُتَه رِیشگن، اَمّا “دَعوَت اَذاندِیر،[1] اَگر اوُنِی اَیتِیشسَه قوُلِینگِیزنِی اوُلَردَن تارتِینگلَر” دِییِیلگن یاکِی کِییِینچَه لِیک اَذان اَیتِیب قوُللَرِینِی جَنگدَن تارتگن وَ تَوبَه قِیلگن کِیشِیلَر بارَه سِیدَه هَم اوُلَردَن قوُلِینگِیزنِی تارتِینگلَر، دِییِیلگن.

هَر قَندَی حالَتدَه، اِسلامِی حُکوُمَتگه مُخالِف جِبهَه نِی رَهبَرِیَتِی مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَه اِیدِی؛ اِیندِی اوُلَرنِی آرَه سِیدَه دِیننِی هَمَّه سِینِی اِنکار قِیلگنلَر هَم، دِیننِی بِیر قِیسمِینِی اِنکار قِیلگنلَر هَم بار اِیدِی. اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی اوُلَرگه بِیرگن جَوابِی قوُیِیدَگِیچَه بوُلگن:   إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟    [2]دِین کامِل بوُلدِی وَ آسماندَن وَحِینِی نازِل بوُلِیشِی هَم اوُزِیلدِی؛ مِین تِیرِیک بوُلِیب توُرِیب دِیندَه کَمچِیلِیک،نوُقصان وُجُودگه کِیلِیشِی موُمکِینمِی؟! یَعنِی مِین تِیرِیک بوُلِیب توُرِیب دِیندَه نوُقصان وُجُودگه کِیلِیشِینِی اِمکانِی بارمِی؟ اَبُو بَکر دِیندَگِی نوُقصاننِی قَبُول قِیلمَه گن وَ اوُلَرگه باشقَه مُرتَدلَرگه مُعامَلَه قِیلگندِیک مُعامَلَه قِیلَه دِی. حاضِرگِی پَیتدَه هَم مَنَه بوُ آواز یَنَه قَیتَه دَن یَنگرَه شِیگه اِیختِیاج بار، أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟  مَنَه بُو حاضِردَه مُسُلمانلَرنِی دِینِیگه، نامُوسِیگه، وَطَنِیگه، آبرُوسِیگه، حَیاسِیگه حَملَه قِیلِیشگن سِکوُلارلَرگه مُرتَد سِکوُلارزَدَه لَرنِی قَرشِیسِیدَگِی بَرچَه مُوَحِّدلَرنِی نِداسِی بوُلِیشِی کِیرَک.

حَه، اَبُو بَکر زَمانِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُندَگِی اَحکاملَرنِی بِیرِی بوُلمِیش زَکاتنِی اِجرا قِیلِینِیشِیگه توُسقِینلِیک قِیلِیشلَرِی، اِنکار قِیلِیشلَرِی، اَگرچِی باشقَه عِبادَتلَرنِی بَجَه رِیشسَه هَم، اوُلَرنِینگ اِرتِدادلَرِیگه بائِث بوُلدِی. اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ بِیرِینچِی مُعامَلَه وَقتِیدَه یاق اوُلَرنِی تَکلِیفلَرِینِی رَد قِیلِیب مُرتَدلَرنِی صُلح طَلَبانَه طَلَب لَرِینِی هَمَّه سِینِی قَبوُل قِیلمَیدِی وَ کِیلِیشُونِی بَرچَه اِیشِیکلَرِینِی یاپِیش بِیلَن مُرتَدلَرگه قَرشِی جَنگنِی باشلَیدِی وَ اوُلَرگه کامِل اِسلام وَ جَنگنِی اوُرتَه سِیدَه اِیختِیارنِی بِیرِیب قوُیدِی وَ اوُلَردَن ناقِص اِسلامنِی قَبوُل قِیلمَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– محمد بن جریر طبری، پیشین، ص 251

[2]– الخطيب التبريزي، مشكاة المصابيح، المحقق: محمد ناصر الدين الألباني،بیروت، المكتب الإسلامی، 1399 ق، كتاب المناقب، شماره ي9490  

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(93- قسمت)

پس، یکدست نبودند؛ همچنانکه الان هم نیستند و تنها در میان کردها صدها گروه مختلف و رنگارنگ سکولار، سکولارزده، منافق وجود دارد که تنها دشمنی با مسلمین و قانون شریعت الله آن ها را دور هم جمع می کند وگرنه اگر این عامل مشترک نباشد مثل سگ هار به جان هم می افتند و اگر نتوانند همدیگر را بدرند در یک اردوگاه هم قرار بگیرند همین طور تکه تکه می شوند و حزب و گروه جدید ازخودشان تولید می کنند و بیرون می زنند. همین کاری که کومله ها و دمکرات ها در عرض این چند سال اردوگاه نشینی در کردستان عراق کردند که همه ی آن ها به صورت غیر مستقیم جیره خوار و حقوق بگیر حکومت های اطراف هستند از کانال طالبانی و بارزانی. ولی باز نگاه می کنیم که تکه تکه می شوند.

افغانستان و سایر سرزمینهای مسلمان نشین هم همین طور است. در جبهه ی این ها هم کسانی هستند که با تأویلاتی که برای خودشان می آورند در همین جبهه مانند سیاف و امثالهم علیه مسلمین در حال فعالیت هستند اما، رهبریت عام در دست مرتدین است و این ها تأثیر گذار نیستند. با اینکه در همین جبهه هم هستند ولی، این ها در وضع موجود بیشتر شبیه خوشبو کننده ی توالت می مانند و یکی از عوامل جنگ روانی کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی برعلیه مسلمین و عاملی جهت بسیج عمومی فرزندان مسلمین جهت خرج کردن آن ها در راه اهداف کفار سکولار جهانی هستند.

این مسأله که صحابه قبل از کشتن مرتدین آنها را به دین خدا دعوت می کرده اند روشن می کند که مرتدین زمان ابوبکر رضی الله عنه به صورت عام مرتد از دین بوده اند، چنانچه ابوبکر رضی الله عنه در نامه ای که برای قبایل مرتد نوشت گفت:«دعوت، اذان است و چون گفتند دست از آنها بردارید».[1] نگاه کنید، جمعیتی که در جبهه ی مرتدین هستند ناهمگون اند.

یعنی ممکن بوده کسانی آنجا اذان می دادند اما جزو جبهه ی مسلمین بودند، گفته دست از آن ها بردارید، کاری به کارشان نداشته باشید؛ هر چند که ممکن است این ها مخالفین دولت اسلامی و مسلمین هم بوده باشند و علیه مسلمین اسلحه برنداشته اند اما، گفته «دعوت، اذان است و چون گفتند دست از آنها بردارید» یا کسانی که بعداً اذان دادند و دست از جنگ هم کشیدند و توبه کردند باز گفته دست از اینها هم بردارید.

در هر صورت، رهبریت جبهه ی مخالف حکومت اسلامی با مرتدین بود؛ حالا چه مرتدینی که کل دین را رد کرده بودند، چه کسانی که بخشی از دین را رد کرده بودند. چنانچه پاسخ ابوبکر به این ها این بود که: إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟ دين، كامل شد و نزول وحی از آسمان منقطع گرديد؛ پس آيا در دين كاستی و نقصی به وجود بيايد و من زنده باشم؟![2]آیا امکان دارد در دین نقصان بیاید و من زنده باشم؟ و ابوبکر نقص در دین را نپذیرفت و مثل سایر مرتدین با آن ها برخورد کرد. هم اکنون هم نیاز است دوباره این صدا بلند شود أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟ این باید ندای تمام موحدین باشد در برابر تمام سکولارها و سکولارزده های مرتدی که الان به جان دین، ناموس، وطن، آبرو و حیای مسلمین افتاده اند.

بله، در زمان ابوبکر، نفس انکار و ممانعت آنها از اجرائی شدن یکی از احکام قانون شریعت الله چون زکات باعث ارتداد آنها شد با آنکه سایر عبادات را هم انجام می دادند. ابوبكر رضی الله عنه در همان برخورد نخست، با رد پیشنهاد آنها و با رد تمام درخواستهای صلح جویانه ی مرتدین و با بستن تمام درهای سازش، جنگ را علیه مرتدین آغاز کرد و آنها را بین اسلام کامل یا جنگ، آزاد گذاشت و اسلام ناقص را از آن ها نپذیرفت و قبول نکرد.

(ادامه دارد……)

---

[1]– محمد بن جریر طبری، پیشین، ص 251

[2]– الخطيب التبريزي، مشكاة المصابيح، المحقق: محمد ناصر الدين الألباني،بیروت، المكتب الإسلامی، 1399 ق، كتاب المناقب، شماره ي9490  

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(31- қисмат)

Инхо мисли ек абзор ба ин шариатхо нигох мекунанд .Чи каси ба абзори чун чакуш,кўланг ,анбурдаст ва амсолихим эъломи вафодори карда ва худишро қурбонишон намуда то инхо бихоханд худишонро қурбони фалон шариати осмоний кунанд ?Инхо дуруст шуданд ва ба вужуд омадандки шариатхойи осмонийро масх кунанд ва аз дарун нобудишон кунанд ва бо зури аслаха қавонини дини секуляризмро бар онхо тахмил намоянд. Инхо наёмаданд аз қонуни шариати аллох ё хар кудом аз мазохиби феълийки вужуд доранд мухофизат кунанд ва ё кўмак кунандки ин шариатхо барои худишон хукумат ва қудрати мустақил дошта бошанд ва бар асоси қавонини худишон бар худишон хукумат кунанд.

Ононки хиёл мекунанд Амрико ё режими сехюнисти аз мазхаби онхо ё аз ақоиди онхо дифоъ мекунад ва худишро ба хотири мазохиб ва ақоиди инхо ба хатар мендозад хамин масириро меравандки секулярзадахо ва мунофиқин рафтанд.Секуляристхо ва секулярзадахо танхо ба унвони ек абзор ва васила ба ин шариатхойи осмоний ва мазохиби феълий исломий нигох мекунанд,абзорики битавонанд дар хидмат ба манофеъ ва ахдофишон аз он истефода кунанд.

25 – секулярзадахо ва мунофиқин хеч пойбанди ба ахд ва пеймонхойи худ надоранд ва наметавон ба пеймонхоишон хам эътимод кард:

«‏وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ‏ ‏فَلَمَّا آتَاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ‏* ‏فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ‏» (توبه/75-77)،

Дар миёни ( мунофиқон) касони хастандки бо худо пеймон мебандандки агар аз фазли худ моро бениёз кунад – имконоти молий ва чизи ба мо бидихад – бидуни шак ба садақа ва эхсон мепардозем ва аз замрай и солихин хохем буд –

لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ

Аммо хенгомики худо аз фазли худ бидонон бахшид ,бухл меварзанд сарпичи мекунанд ва руйигардон мешаванд. Худованд нифоқро дар дилхойишон падидор сохт то он рузики худоро дар он мулоқот мекунанд – яъни то рузи қиёмат – ин ба хотири он астки пеймони худоро шикастанд ва хамчунин дуруғ гуфтанд.

Инхо ахдишонро бо аллох мешкананд .Секулярзадахо ва мунофиқинки қаблан ишора кардем яқин дорандки ин қуръонро аллох фуру фристода , росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз тарафи худо омада ,ахком моли аллох хастанд аммо дар ахдхойики ба худо медиханд ахдишон бо аллохро мешкананд ва зери хамма чиз мезананд.Замоники онхо ахдишон бо аллохро мешкананд ва зери хамма чиз мезананд он вақт ба ахдики бо махлуқот мебанданд пойбанд мешаванд ? Хашо ва калло . Касики ба ахд ва пеймони секулярзадахои мусалмоннамо дил бибандад жохили  астки онхоро онтурики аллох маърифий карда немешносад; чун хатто секуляристхойи ошкора хам ба ахди ва пеймонхойи инхо бовар надоранд. Чун инхо аз жинси худишон хастанд ва табиий астки бехтар аз дигарон онхоро мешносанд барои хамин аз онон бу унвони ек абзор истефода менамоянд ва бо онхо пеш аз андоза эхтиёт мекунанд ,то замони мисли ек дастмоли туолет аз онхо истефода мекунанд . Барои хамин онхо мисли ек абзор хастанд . Ба хеч чиз ин секулярзадахо эътимод надоранд.(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(30- қисмат)

23 – хизби бод хастанд ва дар  хар шароити сахтики бароишон пеш биёяд ба рохати тағйири мовзеъи медиханд ва саъй доранд бо макр ва фариб ,худишонро дар пирузий куффор ва муслимин шарик кунанд .

«الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللّهِ قَالُواْ أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُواْ أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً» (نساء/141)،

( ек қоидаи аслий : ) мунофиқон касониандки пейваста шуморо мепоянд ( шуморо зери назар мегиранд ). Пас, агар пирузий ва фатхи аз суйи худо насиби шумо гардад ,мегуянд : агар жуз ин астки мо бо шумо буда ва аз жамоати шумоем? –  Чун мо онхоро мусалмон медонем ва жузви жомеъаи муслимин ба хисоб меоварем – ва агар сахми ( аз пирузий ) насиби кофарон гардад ,мегуянд: магар мо набудемки метавонистем ( хамрохи мўъминон бо шумо бижангем ва ) бар шумо чийра шавем ва дасти шуморо аз сари мўъминон кутох кунем? Рузи қиёмат худованд миёни шумо – муслимин ,мўъминин ,секулярзадахо ва чанин мунофиқони – довари хохад кард . Ва харгиз худованд рохиро қарор надодаки аз тариқи он куффор бар муслимин  пируз шаванд ва тасаллут пейдо кунанд ва аллох кофаронро бар мўъминон чийра нахохад сохт .

24 – секуляристхо ва мунофиқин ,дуруғгуйони манфаъат талаб буда ва хатто хозир нестанд манофеъи худро ба хотири бародарони кофари яхудий ва насроний худ дар хатар биндозанд ва ба онхо хам қасами дуруғ мехуранд аммо ,хозир нестанд манофеъишонро ба хотири онхо ба хатар биндозанд :

 «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِنْ قُوتِلْتُمْ لَنَنْصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ* لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِنْ قُوتِلُوا لَا يَنْصُرُونَهُمْ وَلَئِنْ نَصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنْصَرُونَ» (حشر/۱۱-12)،

Оё мунофиқониро надидаики пейваста ба бародарони кофар ахли китоби худ мегуянд : хар гох шуморо берун кунанд , мо хам бо шумо берун хохем омад ва харгиз ба зиёни шумо аз сухани каси фармонбурдори нахохем кард , ва агар бо шумо жанг ва пейкор шавад ,қатъан ба кўмакитон шитофта ва ёритон хохем кард .Худо гувохи медихадки онон дуруғ мегуянд ( ва ба ахди худ вафо намекунанд ) .Харгох ихрож шаванд бо онон берун намераванд ва агар бо ишон жанг ва пейкор шавад ба кўмакишон намештобанд ва ёришон намедиханд , ва агар хам (фарзан ) ба кўмак ва ёришон бираванд ,пушт мекунанд ва мегурезанд ва дигар кўмак ва ёри нахоханд шуд ( ва худо ишонро халок мегардонад).

Бо онки ,тамоми куффор дар баробари муслимин уммати вохид мешаванд ва дар жанг бо муслимин бародар хам талаққи мешаванд ,аммо усулан хеч секуляристи хозир нест ба хотири шариатхойи осмоний ё хар мазхаби ғейри аз дини секуляризм манофеъи худишро ба хатар биндозад , ва ё ба хотири хеч ек аз шариатхойи осмоний хозир ба жангидан нест агар манфаъати барояш надошта бошад.Қоидайи дини секуляризм истефодайи абзорий аз тамоми шариатхойи осмоний аст.

(идома дорад……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(45)

۲- بله بل بېلګه د اجتهاد خپله د رسول الله صلی الله علیه وسلم ده په هغه پېښو کې لکه د «رجيع» او «بېړ معونه» چې د ډېرو صحابه‌ کرامو د وژل کېدو سبب شول. یوه ځل پېښه وشوه؛ بیا رسول الله صلی الله علیه وسلم کسان ولیږل، او بیا هم هماغه پېښه تکرار شوه.
يو بل مثال د قدر وړ صحابي براء بن معرور رضی الله عنه دی. نوموړی د قبلې تر بدلېدو مخکې د مسلمانانو پر خلاف د کعبې په لور لمونځ کاوه، حال دا چې نور مسلمانان هغه مهال د بيت‌المقدس پر لور لمونځ کاوه،کله چې رسول الله صلی الله عليه وسلم خبر شو چې دا صحابي د مکې په لور لمونځ کوي، نو يوازې يې ورته د مسلمانانو سره د يووالي امر وکړ، او ورته ویې ويل: له مسلمانانو سره يو شان لمونځ وکړه، هغه لوري ته لمونځ وکړه چې مونږ يې کوو؛ خو هغه ته يې دا حکم ورنه کړ چې پخوا لمونځونه دې بيا وکړه. ولې؟ ځکه چې ده تأويل کړی و.
۴- حاطِب بن ابی بلتعه، چې په تېرو درسونو کې مو ورته اشاره کړې وه، د ناسم تأویل له امله د جاسوسۍ کار وکړ. کله چې عمر رضی الله عنه پرې د ارتداد حکم وکړ، حاطِب رضی الله عنه ـ چې پوهېده دا کار د ارتداد سبب ګرځي ـ د عمر رضی الله عنه له حکم نه خپل ځان دفاع کړ، او ویې ويل: زه مرتد شوی نه يم، او خپلې دلېلونه يې وړاندې کړل.
دا څرګنده ده چې خبره د حاطِب رضی الله عنه د ارتداد په اړه وه، ځکه نوموړي خپله دفاع وکړه او څرګنده یې کړه چې هدف یې ارتداد نه و. يعنې هغه پوره يقين درلود چې که يو څوک دا ډول کار، د مسلمانانو پر ضد د کفارو د ملاتړ او مرسته په نيت وکړي، نو دا به د هغه د ارتداد سبب شي.
خو هغه دغه کار د داسې نيت سره نه و کړی، بلکې د هغه دلایل او سابقې ښودلې چې هدف يې بل څه و. له همدې امله هغه وويل: «زه مرتد شوی نه يم» او داسې دليلونه يې راوړل چې د رسول الله صلی الله عليه وسلم له خوا ومنل شول. رسول الله صلی الله عليه وسلم د هغه د ناسم تأویل له امله عذر ومنه. هغه آيتونه چې په دې اړه نازل شول، ثابته کړه چې حاطب ناسم تأویل کړی و.

۵- قدامه بن مظعون، په نورو کسانو سره یو ځای، د عمر بن خطاب رضی الله عنه په حکومت کې د ناسم تأویل په حد کې تحلیل وکړل، یعنې شراب (خمر) یې خپل ځان لپاره حلاله وګرځوله، او د الله تعالی هغه آیت یې تأویل کړ چې فرمایي:
«لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِیمَا طَعِمُواْ إِذَا مَا اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّآمَنُواْ ثُمَّ اتَّقَواْ وَّأَحْسَنُواْ وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ» (مائده/93)، »پر هغو کسانو چې ايمان راوړی او نېک کارونه یې کړي دي، د هغه څه له امله چې يې څښلي دي ګناه نشته، که دوی ځانونه وساتي او ايمان ته دوام ورکړي او نېک عملونه وکړي.»وروسته بايد ځانونه وساتي او ايمان ولري. بيا بايد ځانونه وساتي او ټولې چارې نېکې سرته ورسوي، او الله پاک نېککاران خوښوي. «لَیْسَ عَلَى الَّذِینَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ»
دغه کس او د هغه ملګرو يې ددې آيت داسې تأويل کړی و چې هر څوک چې ايمان راوړي، نېکې چارې ترسره کړي او خپل ځان پاملرنه وکړي، نو بیا شراب څښل ورته ستونزه نه لري؛او که مستوونکي څښاک وڅښي، ورته هېڅ ستونزه نه ده.
دوی دغه ډول تأویل کړی و، هغوی تکفیر نه شول، بلکې حجت پرې وټاکل شو او توبه یې وکړه (سره له دې چې د شراب څښونکي پر ضد حدونه پرې تطبیق شول).

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(29- қисмат)

Секулярзадахо ва мунофиқин жихати созиш бо куффор омаданд тан ба хар залили ,хиффат ва созиши бидиханд аммо дар сурати қудрат ,жихати хамгаройи бо мўъминин хеч нармиши надоранд ва танхо дар холати заъаф бо мўъминин ва муслимин наздики мекунанд.Тарс аз жанг ,шикаст ва хамлаи куффори ошкора бахонаи мешавад барои ташвиқ ва тарғиби муслимин ба иртибот ва имтиёздехи жихати пархез аз хатари жанг.

Мо гуруххойи зиёдиро дидаемки аз тарси жанг бо куффори секуляр ва ишғоргари хорижий хамчун Амрико ва тоғутхойи махаллий ,мусобақаи барои иртибот ва имтиёздехи ,жихати махфуз мондан аз хамлаи онхо ва куффори ишғолгари хорижий ва новкарони махаллий онхо рох андохтанд ва хам акнун хам рох меандозанд ; аммо ғейри аз залили барои худ ва миллатишон ва ташвиқи душман ба пешруйи бештар кори анжом надоданд.

22 – хамвора дар шак ва тардид ва дудили дар бейни муслимин ва куффори ошкор сагардонанд,диққат кунид саргардонанд :

«إِنَّما يَسْتَأْذِنُکَ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ ارْتابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ في‏ رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ» (توبه/۴۵)،

Танхо касони аз ту ижоза мехохандки ( дар жиход ширкат накунандки муддаиёни дуруғинанд ва ) ба худо ва рузи жазо иймон надоранд ва дилхойишон дучори шак ва тардид аст ва дар хайрат ва саргардони худ ба сар мебаранд. Ва дар жойи дигари мефармояд :

«مُّذَبْذَبِینَ بَیْنَ ذَلِکَ لاَ إِلَى هَؤُلاء وَلاَ إِلَى هَؤُلاء وَمَن یُضْلِلِ اللّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِیلاً» (نساء/۱۴۳)،

Дар ин миён саргашта ,мутараддид ва дудил хастанд .( гохи ба суйи дин ва ислом мераванд ва гохи ба суйи куфр медаванд.Замони худишонро дар сафи мўъминон қарор медиханд ,ва замони дар сафи кофарон жой медиханд ! Аммо дар хақиқат ) на бо инон ва на бо онон хастанд ( ва гумрох ,хайрон ва саргардонанд) ва хар киро худованд ( бар асари аъмоли зишт ва нопасандиш ) саргашта ва гумрох кунад ,рохи барои у ( ба суйи саодат ва хидоят) нахохи ёфт .

Замоники мунофиқин ва секулярзадахо аз дин хамчун абзори жихати расидан ба ахдофишон истефода мекунанд ва ақли мутағаййир ,амёл ва хавохойишонро меъёр қарор медиханд , қодир нахоханд будки мовзеъи  собити дошта бошанд ва мутобиқ бо манофеъи худишон амал мекунанд , ва бархурдхойи чандгона доранд , ва ба истелох ек бом ва чанд хаво хастанд.

Инро мо дар кишвархои секуляри дунё зиёд мебинем .Дар ек жо ,кориро махкум мекунанд чун бо манофеъишон ( ба истелох бо манофеъи миллишон ) тазоди надорад ва хамон корро дар жойи дигар таъйид мекунанд чун дар инжо бо манофеъишон мехонад. Дақиқан секулярзадахойи саргардон ва золлинки дар миёни муслимин хам хастанд хамин меёри секулярхоро риоят мекунанд ва барои худишон меёри собити надоранд , дамдами мазож хастанд ; барои хамин на шахомати онро дорандки худишонро ба куффори ошкор бичаспонанд ва хиёли худишонро рохат кунанд ва на метавонанд худишонро бо қонуни шариати аллох татбиқ диханд ва дидгохи собит ва равиши зандаги хадафмандиро дар пеш бигиранд . Ба хамин далил дар саргардони ба сар мебаранд ва ба истелох дар хамон гурухи золлин даст ва по мезананд ва дудил хастандки мо хар руз дар намозхоимон аз худо мехохем моро жузви золлин қарор надихад.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(92- қисм)

  Хар қандай холатда,Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху муртадларнинг жибхасини бир неча  дастага бўлингани борасида айтадики:

  فَمِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و ادّعى النبوّةَ و مِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و مَنَعَ الزَكاةَ.

яъни муртадларни орасида пайғамбарликни  иддао қилган кишилар хам бор эди, мана шу муртадларни ўртасида закотга монеъ бўлган кишилар хам бўлган. Шунингдек Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху бошқа бир сўзида Умарга хитоб қилиб айтадики:

 وَ اَمَّا مَنْ اِرْتَدَّتْ مِنْ هؤلاء الْعَرَبِ، فَمِنْهُمْ مَنْ لايُصَلّى وَ قَدْ كَفَرَ بالصَّلاةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يُصَلّي وَ قَدْ مَنَعَ الزّكاةَ.

Яъни муртад бўлган арабларни орасида намоз ўқимайдиган ва намозга нисбатан кофир бўлган кишилар бор эди ва уларни ўртасида намоз ўқишади-ю, аммо закотни маън қиладиган кишилар хам бўлган. Улар закотга монеълик қилувчилар эдилар.

Мана шу закотга монеълик қилувчилар хам уч гурухга бўлинишган эди: улардан бир дастаси закот хукмини инкор қилишган, бошқа бир даста эса намозни хукмини инкор қилишган, яна бир бошқа даста эса закотни хукмини инкор қилишмасди, аммо улар бу закотни мусулмонларни рахбарига топширишни ўрнига  ўзларини ораларида тақсимланишини хохлашар  эди, закотга монеълик қилувчиларни орасида шундай кишилар хам бор эдики, улар қуйидаги оятни истидлол, таъвил,ижтиход қилиш  билан

 «خُذْ مِنْ اَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ اِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ»

айтишардики: бизлар закотни намозлари бизлар учун сакан бўлган кишиларга бермаймиз. Мана бу кишилар хар қандай холатда, мусулмонларни исломий хукуматига қарши муртадларнинг ғолиб жибхасида жойлашган эдилар ва хамма улар закотга монеълик қилувчилар номи остида номларди. Хар қандай суратда улар закотдан маън қилувчилар хисобланишган.

 Хақиқатда мана бу даврда муртад бўлган кимсалар баъзи бир нисбатларга кўра ўзларини секуляризм динига ёпиштириб олганлар. Улар ўзларини ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирларини динига эмас, балки секуляризм динига ёпиштирган эдилар.  Мана бу нарсадан очиқ-ойдин кўриниб турганидек, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдаси хақиқатда секуляризм динини комил суратда ёки бу динни бир қисмини татбиқ қилиш орзусида юришади, чунки бу уларни истакларига мувофиқ келади. Хар қандай холатда хам, муртадларни хаммасини шароит мухайё бўлиши билан ёки мусулмонлардаги хукумат қудрати заифлашганини сезишлари билан секуляризм динига қўшилиб оладиган мунофиқлар ва секулярзадалар ташкил қилади. 

Бу ерда шуниси қизиқки, хозирда хам нацианализм ва миллатпарастлик секуляризм динининг ўзини муридларига шахсият бериш учун фойдаланадиган дастаклари хисобланади, ўша замонларда хам миллатпарастлик ва нацианализм иртидод учун туртки бўлган эди.

Тулайха Намирий мусайламайи каззобни олдига боради ва ундан сўрайдики: сен мусаламамисан? Айтдики: ха. Шунда сенга ким нозил бўлади?-деб сўради. Рахмон,-деди. Унга савол бердики: кун очиқ  пайтида келадими ё қоронғидами? Қоронғида,-деб жавоб берди. Тулайха айтдики: гувохлик бераманки сен ёлғончи ва Мухаммад ростгуйдир, аммо робиъани ёлғончисини  музирни ростгўйидан афзал кўраман. Мана бу сўзлашув сизларга таниш эмасми? Мана буни турк,курд,араб,форсни секуляр муртад миллатпарастларидан, нацианалистларидан ўн марталаб эшитмаганмизми? Албатта хаммамиз буни этишганмиз.  

Хар қандай холатда хам, барча тарихий манбаъларни текшириб чиқилса шу нарса ойдин бўладики, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни умрларини охиридаги ва Абу Бакр розиаллоху анхуни хилофатини бошидаги муртадлар жибхаси, вохид фикрга хам ва вохид турткига, сабабга хам эга бўлишмаган; улар вохид бир фикрга эга бўлишган эмас, балки хам уларни фикрлари фарқ қиларди ва хам уларни сабаблари фарқ қиларди.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(92- قیسم)

هَر قَندَی حالَتدَه، اَبُو بَکر صِیدِّیق رَضِیَ الله عَنهُ مُرتَدلَرنِینگ جِبهَه سِینِی بِیر نِیچَه دَستَه گه بوُلِینگه نِی بارَه سِیدَه اَیتَه دِیکِی:       فَمِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و ادّعى النبوّةَ و مِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و مَنَعَ الزَكاةَ. [1] یَعنِی مُرتَدلَرنِی آرَه سِیدَه پَیغَمبَرلِیکنِی اِدِّعا قِیلگن کِیشِیلَر هَم بار اِیدِی، مَنَه شوُ مُرتَدلَرنِی اوُرتَه سِیدَه زَکاتگه مانِع بوُلگن کِیشِیلَر هَم بوُلگن. شوُنِینگدِیک اَبُو بَکر صِیدِّیق رَضِیَ الله عَنهُ باشقَه بِیر سوُزِیدَه عُمَرگه خِطاب قِیلِیب اَیتَه دِیکِی:   وَ اَمَّا مَنْ اِرْتَدَّتْ مِنْ هؤلاء الْعَرَبِ، فَمِنْهُمْ مَنْ لايُصَلّى وَ قَدْ كَفَرَ بالصَّلاةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يُصَلّي وَ قَدْ مَنَعَ الزّكاةَ.  یَعنِی مُرتَد بوُلگن عَرَبلَرنِی آرَه سِیدَه نَماز اوُقِیمَیدِیگن وَ نَمازگه نِسبَتاً کافِر بوُلگن کِیشِیلَر بار اِیدِی وَ اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَه نَماز اوُقِیشَه دِی- یُو، اَمّا زَکاتنِی مَنع قِیلَه دِیگن کِیشِیلَر هَم بوُلگن. اوُلَر زَکاتگه مانِعلِیک قِیلوُچِیلَر اِیدِیلَر.

مَنَه شوُ زَکاتگه مانِعلِیک قِیلوُچِیلَر هَم اوُچ گوُرُوهگه بوُلِینِیشگن اِیدِی: اوُلَردَن بِیر دَستَه سِی زَکات حُکمِینِی اِنکار قِیلِیشگن، باشقَه بِیر دَستَه اِیسَه نَمازنِی حُکمِینِی اِنکار قِیلِیشگن؛ یَنَه بِیر باشقَه دَستَه اِیسَه زَکاتنِی مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِیگه تاپشِیرِیشنِی اوُرنِیگه اوُزلَرِینِی آرَه لَرِیدَه تَقسِیملَه نِیشِینِی هاحلَه شَر اِیدِی، زَکاتگه مانِعلِیک قِیلوُچِیلَرنِی آرَه سِیدَه شُوندَی کِیشِیلَر هَم بار اِیدِیکِی، اوُلَر قوُیِیدَگِی آیَتنِی اِستِدلال،تَعوِیل، اِجتِهاد قِیلِیش بِیلَن  «خُذْ مِنْ اَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ اِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ ” اَیتِیشَردِیکِی: بِیزلَر زَکاتنِی نَمازلَرِی بِیزلَر اوُچُون سَکَن بوُلگن کِیشِیلَرگه بِیرمَیمِیز. مَنَه بُو کِیشِیلَر هَر قَندَی حالَتدَه، مُسُلمانلَرنِی اِسلامِی حُکوُمَتِیگه قَرشِی مُرتَدلَرنِینگ غالِب جِبهَه سِیدَه جایلَشگن اِیدِیلَر وَ هَمَّه اوُلَرنِی زَکاتگه مانِعلِیک قِیلوُچِیلَر نامِی آستِیدَه ناملَردِی. هَر قَندَی صُورَتدَه اوُلَر زَکاتدَن مَنع قِیلوُچِیلَر حِسابلَه نِیشگن.

حَقِیقَتدَه مَنَه بُو دَوردَه مُرتَد بُولگن کِیمسَه لَر بَعضِی بِیر نِسبَتلَرگه کوُرَه اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیزم دِینِیگه یاپِیشتِیرِیب آلگنلَر. اوُلَر اوُزلَرِینِی اَهلِی کِتابنِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی دِینِیگه اِیمَس، بَلکِی سِکوُلارِیزم دِینِیگه یاپِیشتِیرگن اِیدِیلَر. مَنَه بُو نَرسَه دَن آچِیق – آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِی حَقِیقَتدَه تَطبِیق قِیلِیش آرزُوسِیدَه یوُرِیشَه دِی، چوُنکِی بُو اوُلَرنِی اِیستَکلَرِیگه مُوافِق کِیلَه دِی. هَر قَندَی حالَتدَه هَم، مُرتَدلَرنِی هَمَّه سِینِی شَرائِط مُهَیّا بوُلِیشِی بِیلَن یاکِی مُسُلمانلَردَگِی حُکوُمَت قُدرَتِی ضَعِیفلَشگه نِینِی سِیزِیشلَرِی بِیلَن سِکوُلارِیزم دِینِیگه  قوُشِیلِیب آلَه دِیگن مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر تَشکِیل قِیلَه دِی.

بُو یِیردَه شوُنِیسِی قِیزِیقکِی، حاضِردَه هَم نَسِیانالِیزم وَ مِللَت پَرَستلِیک سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ اوُزِینِی مُریِدلَرِیگه شَخصِیَت بِیرِیش اوُچُون فایدَه لَه نَه دِیگن دَستَکلَرِی حِسابلَه نَه دِی، اوُشَه زَمانلَردَه هَم مِللَت پَرَستلِیک وَ نَسِیانالِیزم اِرتِداد اوُچُون توُرتکِی بوُلگن اِیدِی.

طُلَیحَه نَمِیرِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابنِی آلدِیگه بارَه دِی وَ اوُندَن سوُرَیدِیکِی: سِین مُسَیلَمَه مِیسَن؟ اَیتدِیکِی: حَه. شوُندَه سِینگه کِیم نازِل بُولَه دِی؟- دِیب سوُرَه دِی. رَحمان،- دِیدِی. اوُنگه سَوال بِیردِیکِی: کوُن آچِیق پَیتِیدَه کِیلَه دِیمِی یا قارانغِیدَه مِی؟ قارانغِیدَه،- دِیب جَواب بِیردِی. طُلَیحَه اَیتدِیکِی: گوُواهلِیک بِیرَه مَنکِی سِین یالغانچِی وَ مُحَمَّد راستگوُیدِیر، اَمّا رابِیعَه نِی یالغانچِیسِینِی مُضِرنِی راستگوُیِیدَن اَفضَل کوُرَه مَن. [2]مَنَه بوُ سُوزلَه شُو سِیزلَرگه  تَنِیش اِیمَسمِی؟ مَنَه بوُنِی توُرک، کوُرد، عَرَب، فارسنِی سِکوُلار مُرتَد مِللَت پَرَستلَرِیدَن، نَسِیانالِیستلَردَن اوُن مَرتَه لَب اِیشِیتمَه گنمِیزمِی؟ اَلبَتَّه هَمَّه مِیز بوُنِی  اِیشِیتگنمِیز.

 هَر قَندَی حالَتدَه هَم، بَرچَه تَرِیخِی مَنبَع لَرنِی تِیکشِیرِیب چِیقِیلسَه شوُ نَرسَه آیدِین بوُلَه دِیکِی، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی عُمرلَرِینِی آخِیرِیدَگِی وَ اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی خِلافَتِینِی باشِیدَگِی مُرتَلَر جِبهَه سِی، واحِد فِکرگه هَم وَ واحِد تورتکِیگه، سَبَبگه هَم اِیگه بوُلِیشمَه گن؛ اوُلَر واحِد بِیر فِکرگه اِیگه بوُلِیشگن اِیمَس، بَلکِی هَم اوُلَرنِی فِکرلَرِی فَرق قِیلَردِی وَ هَم اوُلَرنِی سَبَبلَرِی فَرق قِیلَردِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– واقدى، پیشین، ص 48 و 51

[2]– طبری، تاریخ طبری، ج 4، ص 1418