وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(37- қисмат)

Ин вокуниш бахусус замони бештар худишро нишон медихадки муслимин дар жанги алайхи куффор ва бахусус куффори секуляр хамкеши онхо пируз шаванд инхо норохат мешаванд , ва замоники шикаст мутаважжихи муслимин шавад шуруъ мекунанд ба ибрози шоди ва инки онхо пешбини чанин шикастиро карда буданд.

Замоники бахши аз сарзаминхойи муслимин аз чаповули ишғолгарони секуляри хорижий ва новкарони махаллий онхо озод мешавад ва муслимин бар куффори секуляр пируз мешаванд инхо норохат мешаванд . Хамин ибрози нигарони аланий онхоро дар масалаи озодсозихойи Ироқ ,Сурия ва Яман ба вузухи хар чи тамомтар мушохада накардаем? Магар надидаем ?

Замоники куффори секуляр ва бахусус куффори секуляри хорижий сарзамини аз сарзаминхойи исломийро ишғол мекунанд инхо ин ишғолгариро озодий бахши медонанд, ва барои он шоди мекунанд.Замоники муслимин дар еки  аз сарзаминхойи мусалмоннишин тавассути хавопиймохо ва маздурони Амрико кушта мешавад ибрози хушхоли мекунанд ,замони мусалмониро дастгир мекунанд ва уро тахти шиканжа қарор медиханд изхори хушхоли мекунанд. Замоники мусалмониро хатто дар зиндонхо эъдом мекунанд инхо наметавонанд хушхоли худишонро пинхон кунанд ва хатто ба пуштибони аз чанин эъдомхойи баёния ва фатво содир мекунанд . Магар мо фатвои муфтихои хоини оли саъуд дар эъдоми он хамма мусалмони муваххид ва он хамма олимро дар чанд мохи гузашта надидаем ?

35 – Фурсатталаб хастанд .Агар муслимин дар жанги пируз шаванд худишонро жузви муслимин махсуб мекунанд ва агар куффор ба пирузи даст пейдо кунанд мегуянд агар мо жибхаи муслиминро тақвият мекардем ва жилови жавонон ва муборизинро намегирифтем алъон онхо бар шумо пируз шуда буданд :

1. «‏الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَإِنْ كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا‏» (نساء/141)[1]

Хийлихоро дидемки дар расонахо эълом кардандки мо чанд хазор мужохидро аз жангидан бо амрикои секуляр ва тоғутхо мунсариф кардем ва монеъи жиходи онхо шудаем ва агар мо набудем алъон вазият чизи дигари мешуд.Хийли аз ин гуруххо ва муфтихоро дидемки мақомоти боландпояи Амрико аз онхо ташаккури расмий ва алайний карданд. Магар ин сифотро мо ба каррот дар гуфторхо ва рафторхои ин секулярзадахои хоин надидаем?

(идома дорад…….)

---

[1] منافقان کسانی اند که پیوسته شما را می‌پایند (و در انتظار آن هستند که چه وقت به بلایا و مصائب گرفتار آیید). پس، اگر پیروزی و فتحی از سوی خدا نصیب شما گردید، می‌گویند: مگر جز این است که ما با شما بوده و از جماعت شماییم‌ و ما هم مثل شما مسلمانیم؟ و اگر سهمی (از پیروزی) نصیب کافران گردید، می‌گویند: مگر ما نبودیم که می‌توانستیم (همراه مؤمنان با شما بجنگیم و) بر شما چیره شویم و دست شما را از سر مؤمنان کوتاه کنیم‌؟ (ولی ما رفیق قافله و شریک دزد بودیم و مسلمانان را دلسرد می‌کردیم و برای شما جاسوسی می‌نمودیم و پیوسته در تحریک شما علیه مسلمانان می‌کوشیدیم. بنابراین با شما سهیم خواهیم بود) روز قیامت خداوند میان شما (مؤمنان و چنین منافقانی) داوری خواهد کرد. والله هرگز راهی را قرار نداده که کفار بتوانند از آن راه بر مسلمین غلبه پیدا کنند و خداوند کافران را بر مؤمنان چیره نخواهد ساخت.‏

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(47)

ګرانو دوستانو، کله چې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایي: «زما امت به په درې اویا (۷۳) فرقو وویشل شي»، د لالت پر دی لري چې ټولې دغه فرقې له دین څخه بهر نه دي؛ ځکه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ټولې دغه فرقې د خپلې امت ګڼلې دي، نو دا څرګندوي چې د دین تأویل کوونکی له دین څخه نه وځي، که څه هم په خپل تأویل کې اشتباه وکړي.

ابن تیمیه رحمه الله فرمایي:
«او همدارنګه نورې دوه اویا (۷۲) فرقې شته چې ځینې یې منافقان دي او په باطن کې کافر دي، خو هغه څوک چې منافق نه وي او په زړه کې د الله او د هغه د پیغمبر پر ایمان لري، په باطن کې کافر نه دی.»که څه هم په تأویل کې اشتباه وکړي، هر څومره چې دغه تېروتنه وي… او څوک چې ووايي دغه دوه اویا (۷۲) فرقې ټول کافر دي او له امت څخه بهر دي؛هغه د کتاب، او سنت، د صحابه کرامو رضوان الله علیهم اجماع، او حتی د څلورو امامانو او نورو امامانو اجماع سره مخالفت کوي،ځکه چې هېڅ یو له دوی څخه ټولې دوه اویا (۷۲) فرقې کافرې ندي ګڼلې، بلکې هغوی پخپله د ځینو عقایدو پر اساس یو بل تکفیر کوي.

دوی پخپله یو بل تکفیر کوي، او که نه، هېڅ یو له امامانو څخه هغوی تکفیر کړي نه دي. هېڅ یوه له دې ډلو، حتی همدغې ډلې چې پخپله یو بل تکفیر کوي، د امامانو له خوا تکفیر شوې نه ده».
نو حتی هغه منافق چې د ابن تیمیه په همدې خبره سره په باطن کې کافر دی، او یا هغه څوک چې منافق نه وي، په زړه کې پر الله ایمان لري، خو په تأویل کې تېروتنه کوي — ابن تیمیه وایي:
نو که د هغه تأویل کې هر ډول تېروتنه هم وي، که څوک ووايي چې دا خلک کافران دي او له امت څخه وتلي دي، نو دا کس د کتاب، سنت، د صحابه‌وو رضوان الله علیهم اجماع، او حتی د اربعه ٤ امامانو او نورو امامانو له اجماع سره مخالفت کړی دی.دا هغه څه دي چې ابن تیمیه رحمه الله د هغو کسانو په اړه ویلي دي چې تأویل یې کړی دی.
که څه هم ځینې ډلې چې پخپله په خپلو کې تأویل کوي، یو بل تکفیر کوي، دا د دوی خپله ستونزه او خپله تېروتنه ده.
دا د دوی خپل منهج دی، او دا تکفیر کول د قرآن سره مخالف دي، د سنت سره مخالف دي، د صحابه‌وو اجماع سره مخالف دي، او د امامانو اربعه او د دې امت د نورو امامانو له اجماع سره هم مخالف دي.
په اسلامي تاریخ کې ډېرې بېلګې شته چې پکې داسې ډلې لیدل کېږي، لکه خوارج، چې تأویل یې کړی و، او معتزله، چې که څه هم د رسول الله صلی الله علیه وسلم تکذیب یې نه کاوه، خو د خپلې بدعتي لارې له امله له حقه بې‌لارې شوي وو، او په خپل ګومان کې یې خیال کاوه چې پر حق دي.
او ټولو دا ډول ډلې د اهل تأویل له ډلې ګڼلي دي، او هېڅ چا هغوی تکفیر کړي نه دي.
له همدې امله، صحابه کرام رضی الله عنهم په دې کې متفق وو چې خوارج د سرگردانو او مارقینو له ډلې دي، لکه څنګه چې په دې اړه صحیح احادیث راغلي دي.
او همدارنګه په دې خبره اتفاق کړی چې هغوی له اسلام څخه نه دي بهر شوي، که څه هم د مسلمانانو وینه حلاله کړې او ډېرې شرعي مسایل یې رد کړي دي، خو د هغوی تأویل. د دوی د تکفیر مخنیوی وکړ.
موږ دا موضوعات بیا بیا بیان کوو، هیله لرو چې دغه تکرار هغو دوستانو لپاره ګټور وي چې په دغو تېروتنو کې ښکېل شوي دي. په دې اړه موږ د تاریخ په اوږدو کې، په ځانګړې توګه په تېرو څو پېړیو کې، د اهل سنت او نورو اړوندو فرقو د سلګونو معتبرو امامانو اجتهادونه او نظریات لروکه په غلط لاره او تېروتنه لوېدلي وي، دا ټول د شرعي منابعو د تېرو تأویلاتو څرګندې بېلګې دي.

همدا اوس هم د بهرنیو سکولر اشغالګرو، د هغوی سیمه‌ایزو غلامانو او سیمه‌ایزو طاغوتانو پر وړاندې د جهاد په اړه بېلابېل اجتهادونه شته؛ باید له تنګ نظرۍ لرې او په اسلامي سعه صدر سره دې اجتهادونو ته کتل او ورسره چلند وشي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(36- қисмат)

Хадафи мунофиқин ин астки нишон диханд муслимин беахамият ва ночиз хастанд , ва дар баробар ,куффорро бехтар ва қавитар нишон медиханд .Гох бо шухи ва гох бо жиддий мегуянд магар муслимин метавонанд дар баробари Амрико ва силоххойи пешрафтайи он боистанд ? Ва фовран жавоб медиханд маълум астки наметавонанд . Ва агар бигуйид амрикойи секулярки дар Ветнам ,Ироқ ,Афғанистон ,Сумоли ,Яман ва ғейрих шикаст хурда ,фовран даххо дуруғ ,зон ва гумон ва шубха дар товжихи ин шикастхо меоваранд ва саъй мекунанд бузурги ва убухати рахбари секуляристхо ва намоди дини секуляризмро хифз кунанд ва барояш узртароши мекунанд.

Инхо таблиғ мекунандки ваъдахойи аллох ва росулиш дуруғ аз об даромада аст:

«وَإِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا» (أحزاب/۱۲)

Сабаби нузули ин оя чанин будки вақти пайғамбар дар жанги ахзоб ( жангики тамоми секуляристхои муттахиди қурайш дар он ширкат доштанд ) дар вақти кандани хандақ буданд , ба санги расидандки берун намеомад,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дохили хандақ  рафт бо ек путк зарбаи ба он задки қисмати аз санг жудо шуд ; ва барои бори дувумки ба санг зарба зад тикаи дигар жудо шуд ва фармуд : ганжинахои қирмиз ва сафид мулки уммати ман мешавад . Мунофиқон дар берун аз хандақ мегуфтандки : нигох кунид ваъдаи ганжинаи Кисро ва Қайсар ба мо медихад дар холики хаммайи мо аз тарс ,наметавонем кори қазойи хожатро анжом дихем . Бале ,инхо жанги равонийро дар замони алайхи муслимин рох меандозандки муслимин дар жанг бо куффор ва секуляристхойи муттахид хастанд.

Мушаххас аст,ин дар мовриди умури дунёвий аст ва нишон медихадки он даста аз муслиминки жузви

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ»

Мешаванд еки аз абзорхойи фарифта шудани инхо тавассути мунофиқин ва хамсу шудани инхо бо мунофиқин ва секулярзадахо метавонад умури дунёвий бошад.Яъни нигох кунид инхо чи чизиро масхара карданд .Дар инжо ,умури иқтисодий ва он сухани пайғамбарки дар умури иқтисодий ва молий зада будро ба унвони жанги равоний алайхи муслимин  баржаста карданд ва аз он истефода намуданд.

34 – агар ба ахли жиход хейри мисли пирузий дар жанг бирасад мунофиқин ва секулярзадахо нигарон ва дилтанг мешаванд ва агар ба онхо бади ва мусибати бирасад инхо хушхол мешаванд ва шикасти муслиминро ноши аз пешбини ва заковати худишон медонанд:

: «إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّوا وَّهُمْ فَرِحُونَ» (توبه/50)،

Агар неки ба ту бирасад ( ва пирузий ва ғаниматёби ,ин пирузий )ишонро норохат мекунад , ва агар мусибати ба ту даст бирасад ( ва масалан куштахо ва захмихойи дошта боши ,шодий мекунанд ва ) мегуянд : моки тасмими худро аз пеш гирифтаем ва қаблан хувиштанро аз ин бало бархазар дошта будем ва шод мешаванд ва мераванд.

Замоники муслимин ба бало ва мусибати гирифтор мешавад ё дар жанги шикаст мехурад ва куффор ба пирузий даст пейдо мекунанд фовран онро бо чанд дуруғи дигар пахш мекунанд ва чанин вонимуд мекунанд ва ба дигарон нишон медихандки аз ин мусибат ва шикасти муслимин норохат шуданд ; аммо ,инхо дуруғ мегуянд ва аз тахи дил ба ин гирифтор шудани муслимин хушхол хастанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(35- қисмат)

Шумо харгиз намебинидки чанин касони вориди чанин жиходи шаванд хатто худишонро хам барои он омода кунанд.На , инхо куллан бар алайхи чанин жиходи хастандки натижаш мешавад тахкими қонуни шариати аллох ва аз бейн рафтани тоғутхойики бар онхо хокиманд ва ононро валийи амри худишон медонанд. Аммо дар аваз ,барои пейкор дар сафи оли саъуд ва борзонийхо ,екитихо ва маздурони хизби коргарони ужалон мусайламаи каззоби феълий курдхо ,нийрухоишонро мефристанд хар чанд худишон урза ва шахомат надорандки бираванд . Еки аз ин суханронон ва муллохойи танилаши онхоро намебиники дар жанг ширкат карда бошанд , дар жанг захмий шуда бошанд ё кушта шуда бошанд . Агар хам бираванд пушти жибхахо ва акс бигиранд ,фақат барои риёкори аст ва бас. Инхо фақат хамон фариб хурдахоро равонаи жанг мекунандки мисли пилаи керми абришам дўврибаришонро гирифтанд ва инхоро сехр карданд.

32 – бо дуруғпардозихо ва бахонахойи чун натавоний ,гирифторий ,адами қудрат ва …………аз ширкат дар жанги мусаллахона худдори мекунанд хатто ,агар рахбари ин жанг росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошад :

«لَوْ کانَ عَرَضاً قَريباً وَ سَفَراً قاصِداً لاَتَّبَعُوکَ وَ لکِنْ بَعُدَتْ عَلَيْهِمُ الشُّقَّةُ وَ سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَوِ اسْتَطَعْنا لَخَرَجْنا مَعَکُمْ يُهْلِکُونَ أَنْفُسَهُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ» (توبه/۴۲)،

( мунофиқон ) агар ғаноими наздик ( ва дар дастрас бошад ) ва сафари сахл ва осон бошад ( ба таъмаи моли дунё ) аз ту пейравий мекунанд ва ба дунболи ту меоянд , ва ле рох дур ва пурдардисар ( хамчун табук ) барои ишон ношудани ва норафтани аст. Ба худо сўганд мехурандки агар метавонистем бо шумо харакат мекардем . Онон ( дар воқеъ бо ин амалхо ва ин дуруғхо ) хувиштанро табох ва халок мекунанд ,ва худо медонадки ишон дуруғгуянд.

Инхо бо ижоди ихтилоф дар миёни мардум ва тазъифи басижи умумий ва хамагони муслимин ,аввалин заработи худро ба жибхаи муслимин ворид мекарданд .Илова бар ин ,бо адами хузури худ дар жибхахойи жанг боиси тазъифи рухия ва хутути жанги мешуданд.Чун хеч эътимоди ба онхо набуд ва дар пушти жибха ба гунаи амал мекардандки мужохидини хатти муқаддам хамиша дилвопаси пушти жибха ва хатто хонуводахойи худишон бошанд.Достони жонишини Али ибн Аби Толиб дар миёни ахли байти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нишони аз ин дилвопаси ошкори росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нисбат ба ин секулярзадахо ва мунофиқини астки пушти жибха монданд ва наметавон ба онхо эътимод кард.

33 – секулярзадахо ва мунофиқин коришон ижоди жанги равоний алайхи муслимин аст он хам замоники дар холи жанг бо куффори секуляр ва муттахиди хорижий бошанд,коришон хамин аст хамин корро анжом медиханд ,мисли жанги ахзоб. Яъни инхо дар замоники муслимин бо нийрухойи муттахиди куффор ба рахбари Амрико дар холи жиход ва қитол хастанд инхо алайхи ин мужохидин жанги равонийро шуруъ мекунанд ва алайхи онхо таблиғ менамоянд :

«وَإِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً» (احزاب/۱۲)،

Бале хамин харфхоро мезаданд .Ё хамчун таблиғоти суъ дар жараёни издивожи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо уммил мўъминин Зайнаб алайхассаломки чанон дар қалби муслимин таъсири манфий гузошта будки танхо бо оёти қуръон бемори дилхойи муслимин шифо ёфт :

: «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِیماً حَكِیماً» (احزاب/۱)

Ва мавориди мутаъаддиди дигарки дар ин замина аллох таоло дар мовридишон овардаки инхо иқдом ба жанги мусаллахона мекарданд ва ба жанги равоний иқдом менамуданд дар замоники муслимин дар бахбухаи жанг бо гуруххойи муттахид секуляр хастанд.(идома дорад……

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(94-қисм)

Энди, агар бир кофир секулярист ёки махаллий муртад иқтисодий, таълим-тарбия, жамиятдаги ички ва ташқи сиёсат, жазолаш хуқуқлари, оилага оид қонунлар бўйича шариат қонунларини бирортасини қабул қилмаса ,бутун жахон секуляр кофирларини ёрдами билан мана бу қонунларни ижро қилишни қасд қилган кишиларни барчасига қарши қуролли жанг қилади, мана буларга нима дейиш керак ва уларни нисбатан қандай муносабатда бўлиш лозим?! Исломий фирқалар,ахли суннат фирқалари хаммамиз аллохни шариатидаги қонунларни ахкомларидан бирини бўлса хам мана бундай равишда  инкор қилган кишиларга қарши тутадиган ўрни қандай эканини яхши биламиз.

Эрондаги 57 йилдаги инқилобда хам, миллий жибха мунофиқ ва секулярзадаларни аввалги холатидан чиқиб биринчи марта ошкор ва очиқ холатда “қасос” лойихасини баробарида қаршилик қилишганини кўрганмиз, улар одамларни барча фирқаларни ўртасида муштарак бўлган қасос қонунига қарши кўча  намойишларига даъват қилишади, фақатгина дин ва қуръондаги  мана бу қонунга ошкор мухолифат қилганлиги боис муртадга айланишади ва оятуллох Хумайний уларни иртидодини устида  хукмни содир қилади ва агарчи улар ўзларини мазхаблари бўйича бошқа ибодатларни бажараётган бўлишса хам, барибир уларни муртад деб билади, чунки улар шиъаларга хос ёки исломий мазхаблардан бириги тегишли хукмни эмас,балки  динни қатъий ахкомларидан бирини инкор қилишган эди.

  Оятуллох Хумайний томонидан мазхабни эмас,балки ислом динини қатъий ахкомларидан бири бўлмиш “қасос”га очиқ қаршилик қилганликлари сабабли миллий жибхани устида  иртидод хукмини содир қилади. Энди, агар бир шахс,гурух, хизб ё хукумат жамиятни хукуматга оид ёки ижроий ишлари бўйича хуқуқий,иқтисодий, таълим ва тарбия, сиёсат, жазолаш тизими ва бошқа ишларга мухолиф бўлса, ахли қиблани наздида қандай жойгохга эга бўлади?!  Ўзини мусулмон деб биладиган фирқаларни хар бирига пойбанд бўлган кишилар учун хеч қандай жойгохга эга бўлишмайди.

 Мана булар жараённи бир тарафи бўлса, уни бошқа бир тарафи шуки, мана булар билан хамоханг равишда баъзи бири мусулмонлар олдин хам айтиб ўтганимиздек бошқа далилларга кўра, фалон хукмга нисбатан ижтиход қилиш ё фалон оятдан таъвил қилиш бўйича , диндан қайтмаган холда закотга қаршилик қилишади, бўлиб хам улар закотни инкор қилишмасди, улар ўзлари учун таъвилотларга,ижтиходларга эга эдилар.  Бугунги кунда шундай кишилар борки, улар диндан ва иртидоддан  қайтмаган холда мусулмонларнинг хукумат қудратига қарши мухолиф бўлишлари мумкин ва муртадлар жибхаси билан хамоханг равишда мусулмонларнинг хукуматига,қудратига қарши ёки бошқа гурухлардаги мусулмонларга қарши қўлларига қурол олишади ва мусулмонларни қаршисидан жой олишади.

Шу сабабли хам тарихчиларни ва ислом жахонидаги уламоларни асарларида исломий хукуматга ва бошқа мусулмон биродарларига қарши муртадларни жибхасида   жангга кирадиган мухолиф мусулмонлар гурухини, ана ўша жибхани жумласидан хисоблашган; яъни муртадлар жибхасидан. Чунки уларни аксарияти,ғолиби ва рахбарияти муртадларни қўлида бўлган ва мана булар уларни орасида озчиликни ташкил қилишарди;  шу сабабли хам хар икки дастага қарши қилинган жанглар ридда жанглари деб номланган. Улар кўпчиликни орасида бир озгина қисмни ташкил қилишарди.

Бу ерда ахли фан уларни орасида мухолиф мусулмонлар хам мавжуд бўлган саросимадаги жибхани  икки шева билан изохлаб беришади:

-Биринчисида мухолиф мусулмонларга ридда лафзини қўйилади, фақат луғат юзасидан қўйилган. Яъни луғавий назардан уларга муртад деймиз. Яъни улар фақат луғавий жихатдан мана бу жибхага шомил бўлишган ва шаръий назардан эса исломда муртад бўлишмаган; худди Абу Бакр розиаллоху анхуни асридаги закотдан маън қилувчилар ва қабилапарастларни бир қисмига ўхшайди. Улар фақат закотни исломий хукуматга топширишдан қайтишган эди; мана бу хукмни фарз эканини инкор қилишмасди.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(94- قیسم)

اِیندِی، اَگر بِیر کافِر سِکوُلارِیست یاکِی مَحَلِّی مُرتَد اِقتِصادِی، تَعلِیم – تَربِیَه، جَمِیعیَتدَگِی اِیچکِی وَ تَشقِی سِیاسَت، جَزالَش حُقوُقلَرِی،عائِلَه گه آئِد قانوُنلَر بُویِیچَه شَرِیعَت قانوُنلَرِینِی بِیرارتَه سِینِی قَبوُل قِیلمَه سَه، بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی یاردَمِی بِیلَن مَنَه بُو قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلِیشنِی قَصد قِیلگن کِیشِیلَرنِی بَرچَه سِیگه قَرشِی قوُراللِی جَنگ قِیلَه دِی، مَنَه بوُلَرگه نِیمَه دِییِیش کِیرَک وَ اوُلَرگه  نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش لازِم؟! اِسلامِی فِرقَه لَر، اَهلِی سُنَّت فِرقَه لَرِی هَمَّه مِیز اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اَحکاملَرِیدَن بِیرِینِی بوُلسَه هَم مَنَه بوُندَی رَوِیشدَه اِنکار قِیلگن کِیشِیلَرگه قَرشِی توُتَه دِیگن اوُرنِی قَندَی اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه مِیز.

اِیراندَگِی 57 یِیلدَگِی اِنقِلابدَه هَم، مِللِی جِبهَه مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی اَوَّلگِی حالَتِیدَن چِیقِیب بِیرِینچِی مَرتَه آشکار وَ آچِیق حالَتدَه “قَصاص” لایِیحَه سِینِی بَرابَرِیدَه قَرشِیلِیک قِیلِیشگه نِینِی کوُرگنمِیز،اوُلَر آدَملَرنِی بَرچَه فِرقَه لَرنِی اوُرتَه سِیدَه مُشتَرَک بوُلگن قَصاص قانوُنِیگه قَرشِی کوُچَه  نَمایِیشلَرِیگه دَعوَت قِیلِیشَه دِی، فَقَطگِینَه دِین وَ قِرآندَگِی مَنَه بُو قانوُنگه آشکار مُخالِفَت قِیلگنلِیگِی بائِث مُرتَدگه اَیلَه نِیشَه دِی وَ آیَتُ اَلله خوُمَینِی اوُلَرنِی اِرتِدادِینِی اوُستِیدَه حُکمنِی صادِر قِیلَه دِی وَ اَگرچِی اوُلَر اوُزلَرِینِی مَذهَبلَرِی بوُیِیچَه باشقَه عِبادَتلَرنِی بَجَه رَه یاتگن بوُلِیشسَه هَم، بَرِیبِیر اوُلَرنِی مُرتَد دِیب بِیلَه دِی، چُونکِی اوُلَر شِیعَه لَرگه خاص یاکِی اِسلامِی مَذهَبلَردَن بِیرِیگه تِیگِیشلِی حُکمنِی اِیمَس، بَلکِی دِیننِی قَطعِی اَحکاملَرِیدِن بِیرِینِی اِنکار قِیلِیشگن اِیدِی.

آیَتُ الله خوُمَینِی تامانِیدَن مَذهَبنِی اِیمَس، بَلکِی اِسلام  دِینِینِی قَطعِی اَحکاملَرِیدِن بِیرِی بوُلمِیش “قَصاص”گه آچِیق قَرشِیلِیک قِیلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی مِللِی جِبهَه نِی اوُستِیدَه اِرتِداد حُکمِینِی صادِر قِیلَه دِی. اِیندِی، اَگر بِیر شَخص، گوُرُوه،حِزب یا حُکوُمَت جَمِیعیَتنِی حُکوُمَتگه آئِد یاکِی اِجرائِی اِیشلَرِی بوُیِیچَه حُقوُقِی، اِقتِصادِی، تَعلِیم وَ تَربِیَه، سِیاسَت، جَزالَش تِیزِیمِی وَ باشقَه اِیشلَرگه مُخالِف بُولسَه، اَهلِی قِبلَه نِی نَزدِیدَه قَندَی جایگاهگه اِیگه بُولَه دِی؟! اوُزِینِی مُسُلمان دِیب بِیلَه دِیگن فِرقَه لَرنِی هَر بِیرِیگه پایبَند بوُلگن کِیشِیلَر اوُچُون هِیچ قَندَی جایگاهگه اِیگه بوُلِیشمَیدِی.

مَنَه بوُلَر جَرَیاننِی بِیر طَرَفِی بوُلسَه، اوُنِی باشقَه بِیر طَرَفِی شوُکِی، مَنَه بوُلَر بِیلَن هَماهَنگ رَوِیشدَه بَعضِی بِیر مُسُلمانلَر آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک باشقَه دَلِیللَرگه کوُرَه، فَلان حُکمگه نِسبَتاً اِجتِهاد قِیلِیش یا فَلان آیَتدَن تَعوِیل قِیلِیش بوُیِیچَه، دِیندَن قَیتمَه گن حالدَه زَکاتگه قَرشِلِیک قِیلِیشَه دِی، بوُلِیب هَم اوُلَر زَکاتنِی اِنکار قِیلِیشمَسدِی، اوُلَر اوُزلَرِی اوُچُون تَعوِیلاتلَرگه اِجتِهادلَرگه اِیگه اِیدِیلَر. بوُگوُنگِی کوُندَه شوُندَی کِیشِیلَر بارکِی، اوُلَر دِیندَن وَ اِرتِداددَن قَیتمَه گن حالدَه مُسُلمانلَرنِی حُکوُمَت قُدرَتِیگه قَرشِی مُخالِف بوُلِیشلَرِی مُومکِین وَ مُرتَدلَر جِبهَه سِی بِیلَن هَماهَنگ رَوِیشدَه مُسُلمانلَرنِینگ حُکوُمَتِیگه، قُدرَتِیگه قَرشِی یاکِی باشقَه گوُرُوهلَردَگِی مُسُلمانلَرگه قَرشِی قوُللَرِیگه قوُرال آلِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی قَرشِیسِیدَه جای آلِیشَه دِی.

شُو سَبَبلِی هَم تَرِیخچِیلَرنِی وَ اِسلام جَهانِیدَگِی اوُلَمالَرنِی اَثَرلَرِیدَه اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ باشقَه مُسُلمان بِرادَرلَرگه قَرشِی مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیدَه جَنگگه کِیرَه دِیگن مُخالِف مُسُلمانلَر گوُرُوهِینِی،اَنَه اوُشَه جِبهَه نِی جُملَه سِیدَن حِسابلَشگن؛ یَعنِی مُرتَدلَر جِبهَه سِیدَن. چوُنکِی اوُلَرنِی اَکثَرِیَتِی، غالِبِی وَ رَهبَرِیَتِی مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَه بوُلگن وَ مَنَه بوُلَر اوُلَرنِی آرَه سِیدَه آزچیلیکنی تشکیل قیلیشردی؛ شو سببلی هم هر ایککی دسته گه قرشی قیلینگن جنگلر ردده جنگلری دیب ناملنگن. اولر کوپچیلیکنی آره سیده بیر آزگینه قیسمنی تشکیل قیلیشردی.

بُو یِیردَه اَهلِی فَن اوُلَرنِی آرَه سِیدَه مُخالِف مُسُلمانلَر هَم مَوجُود بوُلگن سَراسِیمَه دَگِی جِبهَه نِی اِیککِی شِیوَه بِیلَن اِیضاحلَب بِیرِیشَه دِی:

– بِیرِینچِیسِیدَه مُخالِف مُسُلمانلَرگه رِددَه لَفظِینِی قوُیِیلَه دِی،فَقَط لوُغَت یوُزَه سِیدَن قوُیِیلگن. یَعنِی لوُغَوِی نَظَردَن اوُلَرگه مُرتَد دِییمِیز. یَعنِی اوُلَر فَقَط لوُغَوِی جِهَتدَن مَنَه بُو جِبهَه گه شامِل بوُلِیشگن وَ شَرعِی نَظَردَن اِیسَه اِسلامدَه مُرتَد بوُلِیشمَه گن؛ حوُددِی اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی عَصرِیدَگِی زَکاتدَن مَنع قِیلوُچِیلَر وَ قَبِیلَه پَرَستلَرنِی بِیر قِیسمِیگه اوُحشَیدِی. اوُلَر فَقَط زَکاتنِی اِسلامِی حُکوُمَتگه تاپشِیرِیشدَن قَیتِیشگن اِیدِی؛ مَنَه بُو حُکمنِی فَرض اِیکَه نِینِی اِنکار قِیلِیشمَسدِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(94- قسمت)

حالا، اگر يك سكولاريست کافر یا مرتد محلی كه هيچ يك از قوانين شريعت را در امور اقتصادی، آموزش و پرورش، سياست داخلی و خارجی جامعه، حقوق جزايی، قوانين خانواده و غیره قبول ندارد و با كمك كفار سكولارجهانی با تمام كسانی كه قصد اجرايی کردن اين قوانين را داشته باشند جنگ مسلحانه انجام می دهند، باید به این ها چه گفت و چگونه بايد با این ها برخورد کرد؟! فِرق اسلامی، فرق اهل سنت، همه ی ما می دانیم که موضع این ها واضح است در برابر کسی که یکی از احکام قانون شریعت الله را اینگونه انکار کند.

در همین انقلاب 57 ایران هم متوجه می شویم زمانی که جبهه ی ملی از حالت اولیه ی منافقین و سکولارزده ها بیرون می آید و برای اولین بار، آشکارا و صراحتاً در برابر لایحه ی «قصاص»  مخالفت می کند، و مردم را به راهپیمایی علیه قانون قصاص که مشترک بین همه ی فرق اسلامی است دعوت می کند، تنها به دلیل مخالفت آشکارش با این قانون دین و قرآن تبدیل می شود به مرتد و کسی چون آیت الله خمینی حکم ارتداد آن ها را صادر می کند و آن ها را با آنکه سایر عبادات را بر اساس مذهب خودشان انجام می دادند باز مرتد می داند، چون یکی از احکام قطعی دین را انکار کرده بودند نه حکمی مختص به شیعه یا یکی دیگر از مذاهب اسلامی را.

صدور حكم ارتداد از سوی آیت الله خمینی در مورد جبهه ی ملی به دليل مخالفت صريح با «قصاص» به عنوان يكی از احكام قطعی دین اسلام بود نه مذهب. حالا، اگر یک فرد، گروه، حزب و یا حکومتی که منکر و مخالف تمام احکام قطعی اسلام در امور اجرائی و حکومتی جامعه مانند امور حقوقی، اقتصادی، آموزش و پرورش، سیاسی، دادگستری و غیره باشد چه جایگاهی می تواند نزد اهل قبله داشته باشد؟! هیچ جایگاهی ندارد برای کسی که پایبند به هر کدام از فرقی باشند که خودشان را مسلمان می دانند.

این ها یک طرف قضیه هستند، طرف دیگر این است که هماهنگ با این ها ممکن است عده ای دیگر از مسلمین هم باشند که به دلایل دیگری که قبلاً عرض کردیم تأویل از فلان آیه یا اجتهاد نسبت به فلان حکم، غیر از برگشت از دین، این ها ممانعت می کردند از زکات در حالی که این ها منکر آن نبودند، تأویلات و اجتهاداتی برای خودشان داشتند. امروزه کسانی هستند که به دلایلی غیر از برگشت از دین و ارتداد ممکن است این ها با قدرت حکومتی مسلمین مخالفتهایی داشته باشند و هماهنگ با جبهه ی مرتدین علیه حکومت و قدرت مسلمین و یا سایر مسلمین که در گروه های دیگر هستند دست به اسلحه شوند و در برابر مسلمین قرار بگیرند.

به همین دلیل است که می بینیم در آثار مورخین و علمای جهان اسلام این گروه مخالف و مسلمان هم که در جبهه ی مرتدین علیه حکومت اسلامی و سایر برادران مسلمانشان وارد جنگ شده اند، این ها راهم جزو همان جبهه حساب کرده اند؛ یعنی جبهه ی مرتدین. چون، اکثریت و غلبه و رهبریت با مرتدین بود و این ها در میان آن ها گم و ناچیز بودند. به همین دلیل جنگ با هر دو دسته تحت عنوان جنگهای رده نام برده شده است.آن ها گم و ناچیز بودند.

در اینجا، اهل فن سعی کرده اند این جبهه ی آشفته را که عده ای از مسلمین مخالف هم در آن هستند و گم شده اند، این هارا به دو شیوه توضیح دهند:

• یکی اینکه اطلاق لفظ رده بر مسلمین مخالف، تنها بر وجه لغت است. یعنی از نظر لغوی به آن ها می گوییم مرتد. یعنی، این ها فقط از نظر لغوی مشمول این جبهه شده اند و از نظر شرعی مرتد از اسلام نیستند؛ مثل بخشی ازمانعین زکات و قبیله گرایان در عصر ابوبکر رضی الله عنه. اینها فقط از پرداخت زکات به حکومت اسلامی برگشته بودند؛ نه اینکه از فرض بودن چنین حکمی برگشته باشند.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(34- қисмат)

Ин секулярзадахо ё мустақим ё аз коноли тоғути махаллийки арбобишон аст дар ростои ахдоф ва манофеъи Амрико ,Исроил ва ното хидмат мекунанд ва ба дин ва миллати худишон хиёнат мекунанд ; аммо замоники забон боз мекунанд мўъмининро ба ин журмики худишон ошкора муртакиб мешаванд ва тамоми расонахо онро эълом карданд муттахам мекунанд.

30 – то замоники хокимият бо муслимин аст на дар рохи аллох ва на хатто ба хотири мухофизат аз худишон хам тахти рахбарияти муслимин намежанганд :

«وَلْیَعْلَمَ الَّذِینَ نَافَقُواْ وَقِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ قَاتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَوِ ادْفَعُواْ قَالُواْ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالاً لاَّتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ یَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلإِیمَانِ یَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَیْسَ فِی قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا یَكْتُمُونَ». (آل عمران/167)[1]

Яъни инхо хозир хастанд марги қовм ва хеши мусалмони худишонро бибинанд ва гуфтем онхоики доранд ба онон хиёнат мекунанд ва аз онхо дифоъ мекунанд чи касони хастанд ? Хамин қовм ва хешхойи худишон хастанд хамин падар ва модар ва атрофиёни худишон хастанд хамин хохар ва бародар ,баччахои худишон хастанд,инхо хозиранд марги инхоро ,нобудийи инхоро бибинанд  ва манофеъи атрофиён ,ватан ,зан ва фарзандон ва хонувода ,қовм ва қабилашон ба хатар биёфтад ,аммо дар жанги ширкат накунандки боиси шикасти секуляристхо ва тақвияти муслимин ва амнияти умумий мешавад.

Аммо дар баробар ,агар хамин секуляристхо кишваришонро ишғол кунанд ва боиси вайрони ,харж ва марж ва куштори хазорон хамватан ва атрофиёни онхо хам шаванд ин дар бисёри маворид хозир мешаванд дар жибхаи душман ворид шаванд ва бар алайхи муслимин бижанганд .Холо чи бо таблиғ ва забон бижанганд ,чи бо молишон ва чи бо аслаха. Магар мо инро дар хамин Ироқ ,Сурия ,Афғанистон ,Покистон ,Сумоли ,Моли ва ………намебинем ?

31 – жихати ширкат дар жанги мусаллахона омодагихойи лозимро тахия намекунанд ,табиий астки тахия накунанд :

«وَلَوْ أَرَادُوا الْخُرُوجَ لَأَعَدُّوا لَهُ عُدَّةً وَلَكِنْ كَرِهَ اللَّهُ انْبِعَاثَهُمْ فَثَبَّطَهُمْ وَقِيلَ اقْعُدُوا مَعَ الْقَاعِدِينَ» (توبه/۴۶)،

Агар мехостанд ( барои жиход берун бираванд ,туша ва соз ва барги онхоро омода мекарданд аммо худо берун шудан ва харакат кардани ононро ) ба суйи майдони набард написандид ва ишонро аз ( ин кор ) боздошт ва ба ишон гуфта шуд : бо нишастагон ( пиразанхо ,пирамардхо ,беморон ,занон ,кудакон ва касоники тавоноий жанг надоранд ) бо онхо бинишинид.

Шумо то ба хол дидаид еки аз ин секулярзадахо масалан барои жиход ва қитол бо куффори секуляри ишғолгари хорижий рафта бошад масалан хатто эъдод кунад ,барои жиход пул омода кунад ва ғейрих ? На ,тамоми мужохидиники дар Афғанистон  бар алайхи куффори секуляр ва социалисти шўравий жангида буданд дар тамоми он солхо шохидий медихандки ек нафар аз салафихойи оли саъуд ва ё ихвонуш шаётин ( на ихвонул муслимин ) дар ин жанг ширкат накарда ва балки бо таблиғоти худишон монеъ аз кўмак расоний ба ин мусалмонхо ва мужохидин дар жанг алайхи секуляри социалистхойи шўравий буданд ва бо таблиғотишон аз онхо мумониъат карданд.

(идома дорад…….)

---

[1] و نیز برای این بود که ( نفاق ) منافقان را ظاهر گرداند . منافقانی که چون بدیشان گفته شد : بیائید در راه خدا بجنگید یا ( دست‌کم ) برای دفاع ( از خود ) برزمید ، گفتند : اگر می‌دانستیم که جنگی واقع خواهد شد ، بیگمان از شما پیروی می‌کردیم ( و شما را تنها نمی‌گذاشتیم ! ) آنان در آن روز ( که چنین می‌گفتند ) به کفر نزدیکتر بودند تا به ایمان . ایشان با دهان چیزی می‌گویند که در دلشان نیست ( و گفتار و کردارشان با هم نمی‌خواند ) و خداوند ( از هر کسِ دیگری ) داناتر بدان چیزی است که پنهانش می‌دارند .‏

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(46)

۶- یو بل مثال چې موږ د درسونو په لړ کې ورته اشاره کړې ده، خوارج دي، چې د صحابه‌وو په عصر زمانه کې د ناسم تفسیر ښکار شول، او د همدې غلطو تأویلاتو له امله یې هم مسلمانان تکفیر کړل او هم یې لاسونه د مسلمانانو په وینو سره شول.خو علی بن ابی‌طالب رضی الله عنه، چې خپله د دوی له خوا یو قرباني و، هغوی یې تکفیر نه کړل. حتی دا هم ونه ویل چې دا کسان د منافقینو ډلې پورې اړه لري، بلکې ویې ویل چې دا مسلمانان دي چې زموږ پر وړاندې یې بغاوت او سرغړونه کړې ده.

دا پېښې او هغه څو موارد چې موږ یاد کړل، او همداراز ډېر نور مثالونه چې موږ په تېر درسي بحثونو کې ورته اشاره کړې، هغه وخت رامنځته کېږي چې اسلامي حکومت شتون ولري او یو مشروع مرجع موجود وي څو خلکو ته وښيي چې څنګه باید له دغو غلطو تأویلاتو او ناسم اجتهاداتو سره چلند وشي،اوس هغه کسان چې له داسې نعمت څخه محروم دي، نه یو واحد اجماع شته، او د صادقو علماوو ترمنځ د مختلفو، متفاوتو او متضادو تأویلاتو او اجتهاداتو شتون هم نه‌شي اجتناب کېدای.
او له دې سربېره، د منافقینو شبهاتو هم په ډېرو ټولنو کې غالب شوي دي، په دې بیړني حالت کې چې رامنځته شوی، څه باید وشي؟

هغه قاضي چې د اولی‌الامر شورا وي، موجود نه دی، څو د دې ټولو اجتهادونو او تأویلاتو نه یو د اجماع په توګه وړاندې کړي؛ ته خپله هم نه شې کولای چې هم شاکي وې او هم قاضي.

نو باید یو قاضي وروزل شي، په هر کومه کچه چې وي (د کلي کچه، د ښار، د یوې دیني جماعت، څو جماعتونه، د یوه هېواد، د یوې سیمې یا حتی نړیواله کچه)، باید قاضي موجود وي. تر هغه وخته چې دغه قاضي موجود نه وي او خپل کار نه کوي، ته یوازې دا حق لرې چې خپله رایه څرګنده کړې او له خپل ځانه دفاع وکړې.

حتی د خپلې رایې په څرګندولو کې هم باید احتیاط وشي. له همدې امله دا خبره د امام مالک رحمه الله په څېر علماوو لپاره ډېره درنه وه چې یو مفتی دې په اختلافي مسایلو کې ووایي: دا حرام دي. بلکې امام مالک رحمه الله به ویل: باید ووايي چې زه دا ناپسند ګڼم.
په دې صورت کې د هغو افرادو، حتی قومونو، ډلو، ګوندونو او مذاهبو حالت باید څنګه وي، چې حق پرې مُشْتَبِه شوی وي؟ مُشْتَبِه په هغو مسایلو کې چې حتی له دوی نه زیات پوه خلک هم پرې تېروتلي دي.مُشْتَبَه معنا لري: مبهم، مشکوک، پټ، د شک وړ، ستونزمن او ناڅرګند.
مُشْتَبَه دلته یعنې موږ وویل چې ځینې مسایل شته چې پر قومونو، ډلو، ګوندونو او مذاهبو هم مُشْتَبَه شوي دي؛ حتی داسې مسایل هم شته چې پر داناترو اشخاصو هم مُشْتَبَه شوي، او هغوی هم په اشتباه کې لوېدلي دي.
بله، یو شمېر مسلمانان د آيتونو، روایتونو او تاریخي لیکنو له مخې داسې مسایلو ته رسیدلي چې پر هغوی مُشْتَبَه شوي، تر دې حده چې حتا مسلمان متخصصین هم پکې حیران پاتې شوي او په اشتباه کې لوېدلي دي.
دا حالت به همداسې دوام پیدا کوي تر هغه وخته چې د مسلمانانو یو واحد شورای اولی‌الامر جوړ شي، چې امت یو موټی او په یو اجماع بدل شي. تر هغې وخته هېڅ څوک حق نه لري چې خپل فکر مطلق وبولي، او نور خلک د هغوی د شرعي تأویل او اجتهادي نظر له مخې، چې له شرعي منابعو اخیستل شوی وي، تکفیر کړي.
دا یو اضطراري حالت دی چې زیاتره مسلمانان پکې لوېدلي دي. پر دې اضطراري حالت صبر کول، لکه د مردار غوښې خوړلو باندې صبر کول دي؛ ډېر سخت او دروند حالت دی.
خو بله چاره نشته، او باید صبر وشي تر هغه وخته چې یو د رسېدنې مرجع جوړ شي، هغه هماغه شورا ده چې باید د اسلامي حکومت په چوکاټ کې موجوده وي. باید صبر وشي ـــ هم‌مهاله له خوځښته سره، باید صبر وشي؛ هم‌مهاله له مبارزې سره، باید صبر وشي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(33- қисмат)

28 – инхо бо корхоики карданд дар воқеъ ,на дар миёни муслимин ва на дар миёни куффори ошкор ёр ва ёвари надоранд ва каси ба онхо такия намекунад ва ба онхо бахои намедихад ва аз онхо химоят хам намекунад ;

«…وَمَا لَهُمْ فِی الأَرْضِ مِن وَلِیٍّ وَلاَ نَصِیر» (توبه/74)،

Ва дар саросари руйи замин дусти ва ёвари нахоханд дошт .

Ё дар жойи дигари мефармояд :

«أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِینَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِم مَّا هُم مِّنکُمْ وَلَا مِنْهُمْ وَیَحْلِفُونَ عَلَى الْکَذِبِ وَهُمْ یَعْلَمُونَ» (مجادله/14)،

Оё огохи аз касоники гурухиро ба дусти мегирандки худо бар онон ғазаб гирифта . Инон ( аз гурухики худо бар онон ғазаб гирифта ) мунофиқони пеш набуда ва на аз шумо хастанд ва на аз онон – яъни инхо на аз ” анъамта алайхим ” хастанд ва на аз  мағзубин хастанд  ин золлин – чанин касони ба гунайи огохона сўганди дуруғ ёд мекунанд !.

«غَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِم»

Мағзубин хастанд .

«مَّا هُم مِّنکُمْ وَلَا مِنْهُمْ»

На аз ” анъамта алайхим ” яъни мўъминин ва муслимин хастанд ва на аз ” мағзубин ” хастанд пас чи хастанд ? “золлин ” . Дар ин оя хам аллох таоло ин гурухи “золлин ” ва ё секулярзадахо ва мунофиқинро дастаи маърифий мекунадки на аз муслиминанд ” анъамта алайхим ” ва на аз гурухиандки аллох аз онхо ғазаб гирифта яъни аз гурухи мағзубин хам нестанд ва бидуни ёр ва ёвари бейни куффор ( мағзубин ) ва мўъминин ( анъамта алайхим ) саргардонанд . Оё дорудастайи бечоратар аз ин секулярзадахойи хоин фосид метавонад вужуд дошта бошад ?

29 – бо инки секулярзадахо ва мунофиқин ,корномайи худишон пур аз ғил в ғаш ва хиёнат аст аммо пешдасти мекунанд ва муслиминро муттахам ба хиёнат мекунанд хатто ,агар пайғамбари худо хам бошад яъни хатто агар касироки муттахам мекунанд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бошад бароишон фарқи надорад :

«وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَايُظْلَمُونَ» (آل عمران/161)،

Хеч пайғамбариро шойиста нестки хиёнат кунад , ва хар каси хиёнат кунад дар рузи ростохез ончироки дар он хиёнат карда аст бо худ ( ба сахнаи махшар ) меоварад ,сипас ба хар каси подош ва жазои ончи карда аст ба тамом ва камол дода мешавад , ва ба онхо ситам нахохад шуд.

Секулярзадахо худишон бо хар кофари ошкори алайхи муслиминки хамин муслимин муташаккил аз хонувода ,қовм ,қабила ,хамшахрий ,хамзабон ва хамватани худишон хам хастанд эъломи валоъ ва дусти мекунанд ва дучори анвоъи хиёнатхо алайхи миллат ва атрофиёни худишон мешаванд. Хиёл мекунид секулярзадахо алайхи чи каси хиёнат мекунанд алайхи падариш ,модаришки мунофиқ нест ,алайхи бародар ,қовм ва хеш ,атрофиён ,хамзабон ,хаммахаллаи ,хамшахри ,хамкучаи худиш . Алайхи инхо ва ба инхо хиёнат мекунанд . Ба чи каси хиёнат карданд ? Аммо ,дар камоли пурруйи пешдасти мекунанд ва мўъмининро ба журмики худишон муртакиб шуданд муттахам мекунанд.Бароишон фарқи намекунад ин мўъмин росулуллох саллоллоху алайхи васаллам бошад ё хар мўъмини дигари . Дуруғ мегуянд ,мушаххас аст. Вақтики дар ин оя исми росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омада яъни чи ? Инхо бо дуруғ онхоро муттахам ба хиёнат ва ғил ва ғаш мекунанд .

(идома дорад…..)