Янги асрдаги дорул исломни намуналари (10) (эрон исломий жумхурияти (3)) ( 35- бўлим)
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган
(25- қисм)
Албатта у киши мана бу ихтилоф солувчиларни хам таништиради ва тафарруқни ижод қиладиган бу фитналарни пардаси ортида турганларни хам фош қилиб айтадики:” ахли суннат билан ахли ташайъюни ўртасини жудо қилмоқчи бўлаётганлар шиъа хам эмас,сунний хам эмаслар. Умуман олганда уларни исломга алоқаси йўқ. Чунки исломга эътиқод қилган киши, барча мусулмонлар вахдат билан олдинга харакат қиладиган ва иншааллох ғалаба қозонадиган вақтда, ўртада ихтилоф чиқариб ихтилофли масалаларни вужудга келтирмайди, мана бу фитналарга ташқаридан,четдан туриб ишора қилиняпган, катта қудратлар уларни орқага тортадиган ёки уларни қолоқликка ташлайдиган нарса ислом ва мусулмонларни вахдати,хамда барча исломий гурухларни ўртасидаги биродарчилик эканини тушуниб етишган, шу сабабли хам бу гурухларни ўртасини бузишдан иш бошлашган.” [1]
Шунинг учун хам оятуллох Хумайний Навобни давридан буён хозирги кунгача инқилобий харакатни вакили ва бугунги кундаги эрон дорул исломини аслий асосчиси сифатида, мусулмон диёрларининг хаммасидаги барча исломий мазхабларни вахдатга даъват қилади ва фосид кимсалар ўртада тафарруқ ва ихтилофни вужудга келтиришларини таъкидлаб айтадики: хамма оғаларимизни ва хамма шахарлардаги уламоларни химмати билан яъни хамма жамланган холда, ахли суннат ва ахли ташайъю биродарлари биргаликда бир жамият бўлишларини ва фосид кимсалар бизларни орамизга ташламоқчи бўлаётган ихтилофлардан пархез қилишимизни умид қиламан.” [2]
Бир нарса борки бу сизлар учун хам қизиқарли бўлиши мумкин,инқилоб рахбари оятуллох Хумайний Техронга кириб келган пайтида у кишини тан қўриқчиларидан бири курдистонлик ахли суннатдан бўлган Раъуф Каримий бўлган эди, бу киши Техронда ўлдирилади ва уни жанозасини Саққизга олиб бориб нихоятда хурмат билан дафн қилинади.
Мана бу инқилобдан олдинги инқилобий ташайъю харакатини бугунги кунгача бўлган кўз қараши бўлган ва кўриб турганимиздек уни бугунги кунда инглиз шиъалари унвони остида танилган мувозанатсиз, ақли кам ғуллот шиъаларига умуман алоқаси йўқ.
Мана бу харакатлар янги асрда оятуллох Кошонийни замонида бошланган эди – Навоб Сафавий Кошонийни яқин кишиларидан ва у кишининг манзилида сокин бўлганларда, хамда Кошонийни замонида кўча намойишларини ташкил қилувчилардан бири хисобланган – бу харакат саййид Қутбни манхажига кўра иш олиб борган, саййид Қутб эронда нефт санъатининг миллий бўлиши муносабати билан мисрдаги газеталарда бир мақола нашр қилади ва мана бу инқилобий харакатни,манхажни,дастурни сифатлаб ва уни “хидоят ва нур” деб номлаб айтадики: “ ……мусулмонлар шу кунларда аста-секинлик билан исломни оғушига қайтишяпти; улар мана бу оғушдан узоқлашган пайтларида ўзларини хурматларини,қадр-қийматларини хам қўлдан бой беришган эди……..мусулмонлар ундан юз ўгирган пайтларида ўзларини иззатларини хам қўлдан бой берган байроқни остига қайтиб келишяпти. Улар исломга қайтишяпти ва жахонни хар бир бурчагида уни номини баланд овоз билан баралла айтишяпти ва қуръондан иззатни,қудратни,саломатликни талаб қилишяпти. Бугунги кунда ислом жахонида умид қилишликка вожиб бўлган нарса, мана шу нуқтадир………… шуни айтиш лозимки бугунги кунда фақат ихвонул муслиминни ёлғиз ўзи мусулмонларни иттиходини ва исломий вохид хукуматни ижод қилишни истаётганлардан эмас…….балки бу эрондаги мазхабий рахбар бўлмиш ва “англиялик итларни” бошига фақатгина эрондан эмас,балки бутун ислом жахонидан чиқиб кетинглар,деб фарёд ураётган оятуллох Кошонийни хам истаги бўлади……..мана бу уйғонишдир……..хидоятдир……..нурдир……бу уйғонаётган,ўзига йўл очаётган ва нур тарқатаётган хамма умматни виждонидир. Мана бу даъват энди бир шахсни ёки бир хайъатни даъвати,истаги эмас. Балки яна қайтадан ерга келаётган самовий шон-шарафдир. Бу осмондаги қора булутларга қарамасдан уфқда пайдо бўлган умид нурлари бўлади……..саййид Қутб – Қохира 1370 хижрий йилни зулхижжа ойи.” Саййид Қутбни мана бу сўзларидан форс кўрфазидаги салтанат уламоларининг қаршилик илдизларини топишинг лозим. [3]
(давоми бор……..)
[1] همان/14/381
[2] همان /15/ 398و 399
[3] تاریخ فرهنگ معاصر، شماره ۶، ۱۳۷۱، ویژه نامه آیت الله کاشانی به نقل از الرساله، ش ۹۵۱، ۲۴/ ذی الحجه/ ۱۳۷۰ هـ.ق. برابر با ۲۵/ سپتامبر/ ۱۹۵۱م.
