وَاعْتَصِمُوا

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(2-қисмат)  

Дар ин сурат ,ба кор бурдан адёни осмоний ниметавонад кори дурусти бошад ,балки дар нигариши қуръон танхо ек дини осмоний дорем ва тамоми пайғамбарон ,барои таблиғ ва расондани ек дин омадандки онхам “ислом ” астки , аллохи мутаол ба таъкид мефармоянд :

:”إنَّ الدِّینَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلام” و “وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَالْإِسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرينَ”.

Усули муштарак ва собитики тамоми пайғамбарон ,дар даъвати мурдум ба ин дини вохид ,аз он пейравий мекарданд ,ду асли сода аммо мухим бештар набудаки ,хар кас таслими ин ду асл ,аз коноли пайғамбар хамон дўвра мешуда ,дар доираи дини ислом қарор мегирифта аст. Аллохи мутаол дар мовриди ин ду асли муштарак мефармоянд :

وَلَقَد بَعَثنا في كُلِّ أُمَّةٍ رَسولًا أَنِ اعبُدُوا اللَّهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغوتَ (نحل/36)،

Мо ба миёни хар миллати пайғамбариро фристодаем ( ва мухтавойи даъват хаммайи пайғамбарон ин буда астки ) худоро бипарастид ва аз тоғут (шайтон ,бутон ,ситамгирон ва ғейрих ) дури кунид.

وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدُونِ (انبياء/25)‏،

Мо пеш аз ту хеч пайғамбариро нафристодаем ,магар инки ба у вахий кардаемки маъбуди жуз ман нест ,пас фақат маро парастиш кунид.

Ба хамин далил ,худованд дар таъйиди ин мафхум мефармояд :

فَمَن يَكفُر بِالطّاغوتِ وَيُؤمِن بِاللَّهِ فَقَدِ استَمسَكَ بِالعُروَةِ الوُثقى لَاانفِصامَ لَها (بقره/256)،

Банобарин касики тоғутро инкор ва рад намояд ва аз он нофармоний кунад ва ба худо иймон биёварад ,ба мохкамтарин дастгира чанг зада ,аслан пора шудан надорад.

Ва росулуллох саллоллоху алайхи васаллам хам дар ибтидойи даъвати худ, аввалин чизики ба мухотибин ба унвони рисолатиш мегуфт ( қабли аз нозил шудани ахкоми ижроий жомеъа ) хамин ду аслро барои мардум баён мекарданд ва мефармуд:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ، قُولُوا: لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ تُفْلِحُوا؛

Ба хамин содаги.

Пас ислом дар маъни ом ва фарогири он ,яъни :

ла илаха – куфр ба тоғут ,яъни рад кардан ва зери по гузоштан тамоми барномахо,қавонин ва роххойики бар халофи қонуни шариати аллох бошанд.

1. Иймон ба аллох ,яъни хамон тааххудики мо дар намоз медихем :
2. « ‏إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ‏»

Бар асоси ин тааххуд ,тамоми умури ибодийи худро,хамчунин кор ,зиндаги ,хонувода ,хукумат ,қонун ,омузиш ва парваришу хамма чизи худро ба аллох меспори.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси чохорум : ислом чист ва мусалмон кист?

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(1- Қисмат)
Бисмиллахир рохманир рохим.
“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч кас наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч кас наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нtстки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.
Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух .
Бародарон ва хохароники се дарси гузаштаро дунбол карданд ва медонанд дин яъни чи ? Ва мафохим ва маъонийи чохоргонайи онро ёд гирифтанд ва илова бар он ,шинохти дурусти аз масалайи жохилият ва бахусус амри мухимми куфр ба тоғут доранд ,дар дарси имруз бароишон бисёр сахл ва осон хохад буд.

Дар хамин ибтидойи амр бояд ин нуқтаро хидмати бародарон ва хохарони мусалмон ёд овари кунам хамчунинки дар дарси аввал ишора кардаем , дар нигариши қуръон ду дин бештар вужуд надорад: ё дини ислом ё дини мушрикин ,ва аллохи мутаол хар жо исми мушрикинро дар каломи худ оварда ,манзуриш куффори ғейри ахли китоб хастанд.Яъни ба забони содатар ва имрузин , мо ду дин бештар надорем ,ё дини ислом аст ( бо шариатхойи мухталифи он ) ё дини секуляризм ( он хам бо садхо мазхаб ва фирқайи мухталиф ).
(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.
 

(64- қисм)

Муғулларни хамласи хам мусулмонларни ўртасида умумий иртидодни вужудга келишига сабаб бўлди. Ибни Таймия айтадики: одамларни орасида шундай кишилар мавжуд эдики, агар душман ғалаба қозонса улар хам ўзларини куфрларини,иртидодларини ошкор қилишарди, мана бу асрдаги мусулмонларни аксаридаги холат бўлиб улар машаққат, мушкилотларга дучор бўлган пайтларида муртад бўлишади, мана буни бизлар ўзимиздагиларни ё ташқаридагиларни орасида шунчалик кўп кўрдикки, шуни ўзи ибрат олишга кифоя қилади. Ибни Таймияни мана бу сўзлари шуни кўрсатиб турибдики, муртад бўлган кимсалар турланиб турадиган мунофиқларни тўдасидан бўлганларга тегишлидир. Яъни улар содиқ мусулмон бўлишмаган, балки бугунги кунда бизлар кўриб турган секулярзадалардан иборат бўлган. Бутун тарих давомида иртидодни шароити мухайё бўлган пайтда мана шу секулярзадалар муртад бўлишган.

Андалусда Абу Абдуллох сағир ўзини амакиси Абу Абдуллох Мухаммад Зағал билан жанг қилаётган пайтида, костил насороларининг фернандо қўмондонлиги остидаги лашкар уларга хамла қилади ва Абу Абдуллох сағир асир тушади ва насоро динига тобеъ бўлиш ва йилига уларга жизя тўлаш шарти билан асир қилинади ва икки йилдан сўнг зиндондан озод бўлади. Қаранглар, мусулмонлар бир-бирини жонига қасд қилган пайтида залил ва нобуд бўлади, тафарруқни ўзи сени нобуд қилиб ташлайди, мувозанатни хам аксини қилиб қўяди, насоролар сенга жизя беришини ўрнига сен насороларга жизя тўлайсан. Қоида мана шу бўлади-да.
Аммо насронийлар ўзларини мана бу ахдларига хам амал қилишмайди ва мусулмонлар тафарруқга, ўзаро жангларга хатто насоролар билан муттахид бўлишга дучор бўлгач, насоролар учта подшохликни костил,лион ва орогунни муттахид қилиб буюк қудратни вужудга келтиришди ва тарқоқ,залил, суст, заиф, беубухат бўлиб қолган ва ички жанглар хамда кайфу-сафо билан машғул бўлган мусулмонларни нобуд қилиб ташлайди. Кофирлар вахдат билан қудратни қўлга киритишади ва мусулмонлар эса тафарруқ, залиллик, заифликни танлашади ва аллох таоло ўзини суннатини ўзгартириб ташлайди.

Хар қандай суратда хам, андалусда минглаб мусулмонлар қатли ом бўлишди ва минглаб мусулмонлар эса африкани шимолига қараб қочиб кетишди. Аммо андалусда мусулмонларга қарши насороларни химоя қилган ё химоя қилмаган ва бетараф бўлиб турган дастадаги қочмаган мусулмонлар устида эса, насоролар қудратга кириб мустахкамланиб олишгач ақидаларни тафтиш қилиш судларини ташкил қилишди ва ақидаларни тафтиш қилиш судлари ташкил бўлгандан сўнг, мана бу мусулмонлар умумий суратда муртад бўлишди, ишонаверинг насоролар мана бу мусулмонларни муртад бўлганликларига хам қаноат қилишгани йўқ. Кейинчалик катта хажмдаги мана бу муртадлар жамияти хам олдин мусулмон бўлганлик ва қонида мусулмонларни қони оқиши бахонаси билан насронийлар томонидан қатли ом қилинишди ва мана бу диёрдаги бир неча йиллик мусулмонларнинг илдизи хам қуритилди.
Охирги бир икки асрда жуда кўп кишилар ўзларини қавмларини орасида ўзини миллатини,қавмини секуляризм дини ва уни либирализм, социализм, социал демократия, либирал демократия ва бошқалар сингари турли-хил мазхаблар томон қилинган умумий иртидодига боис бўлишди. Хозирги пайтга келиб мана булар қудратни қўлга киритишган ва бугунги замон мана шуларники, яхуд ва насорони унчалик таъсири йўқ. Албатта мустасно холатлар бор,лекин жуда кам учрайди. Ўтган икки аср мобайнида ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирлари ва барча исломий фирқаларни бошига келган вайрон қилувчи балони сабабчиси секуляризм дини ва секуляристлар бўлишади.
(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(64- قیسم)

  مُغُوللَرنِی حَملَه سِی هَم مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه عُمُومِی اِرتِدادنِی وُجُودگه کِیلِیشِیگه سَبَب بوُلدِی. اِبنِ تَیمِیَّه اَیتَه دِیکِی: آدَملَرنِی آرَه سِیدَه شوُندَی کِیشِیلَر مَوجُود اِیدِیکِی، اَگر دُشمَن غَلَبَه قاذانسَه اوُلَر هَم اوُزلَرِینِی کُفرلَرِینِی، اِرتِدادلَرِینِی آشکار قِیلِیشَردِی، مَنَه بُو عَصردَگِی مُسُلمانلَرنِی اَکثَرِیدَگِی حالَت بوُلِیب اوُلَر مَشَقَّت،مُشکِلاتلَرگه دوُچار بُولگن پَیتلَرِیدَه مُرتَد بوُلِیشَه دِی، مَنَه بوُ نَرسَه نِی بِیزلَر اوُزِیمِیزدَگِیلَرنِی یا تَشقَرِیدَگِیلَرنِی آرَه سِیدَه شوُنچَه لِیک کوُپ کوُردِیککِی، شوُنِی اوُزِی عِبرَت آلِیشگه کِفایَه قِیلَه دِی. [1]   اِبنِ تَیمِیَّه نِی مَنَه بوُ سوُزلَرِی شوُنِی کوُرسَه تِیب توُرِیبدِیکِی، مُرتَد بُولگن کِیمسَه لَر توُرلَه نِیب توُرَه دِیگن مُنافِقلَرنِی توُدَه سِیدَن بوُلگنلَرگه تِیگِیشلِیدِیر. یَعنِی اوُلَر صادِق مُسُلمان بوُلِیشمَه گن، بَلکِی بوُگوُنگِی کوُندَه بِیزلَر کوُرِیب توُرگن سِکوُلارزَدَه لَردَن عِبارَت بوُلگن. بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه اِرتِدادنِی شَرائِطِی مُهَیَّا بوُلگن پَیتدَه مَنَه شوُ سِکوُلارزَدَه لَر مُرتَد بوُلِیشگن.

اَندَلوُسدَه اَبُو عَبدُالله صَغِیر اوُزِینِی عَمَکِیسِی اَبُو عَبدُالله مُحَمَّد زَغَل بِیلَن جَنگ قِیلَه یاتگن پَیتِیدَه، کاستِیل نَصارالَرِینِینگ فِیرنَندا قوُماندانلِیگِی آستِیدَگِی لَشکَر اوُلَرگه حَملَه قِیلَه دِی وَ اَبُو عَبدُالله صَغِیر اَسِیر توُشَه دِی وَ نَصارا دِینِیگه تابِع بُولِیش وَ یِیلِیگه اوُلَرگه جِزیَه توُلَش شَرطِی بِیلَن اَسِیر قِیلِینَه دِی وَ اِیککِی یِیلدَن سوُنگ زِنداندَن آزاد بوُلَه دِی. قَرَنگلَر، مُسُلمانلَر بِیر- بِیرِینِی جانِیگه قَصد قِیلگن پَیتِیدَه زَلِیل وَ نابوُد بوُلَه دِی، تَفَرُّقنِی اوُزِی سِینِی نابوُد قِیلِیب تَشلَیدِی، مُواظَنَتنِی هَم عَکسِینِی قِیلِیب قوُیَه دِی، نَصارالَر سِینگه جِزیَه بِیرِیشنِی اوُرنِیگه سِین نَصارالَرگه جِزیَه توُلَیسَن. قائِدَه مَنَه شوُ بوُلَه دِی- دَه.

اَمّا نَصارالَر اوُزلَرِینِی مَنَه بُوعَهدلَرِیگه هَم عَمَل قِیلِیشمَیدِی وَ مُسُلمانلَر تَفَرُّقگه، اوُزَرا جَنگلَرگه، حَتِّی نَصارالَر بِیلَن مُتَّحِد بوُلِیشگه دوُچار بُولگچ، نَصارالَر اوُچتَه پادشاهلِیکنِی کاستِیل، لِیئوُن وَ آراگوُننِی مُتَّحِد قِیلِیب بوُیوُک قُدرَتنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشدِی وَ تَرقاق ،زَلِیل، سُوست،ضَعِیف، بِی اُبُهُت بوُلِیب قالگن وَ اِیچکِی جَنگلَر هَمدَه کَیفُو- صَفا بِیلَن مَشغوُل بُولگن مُسُلمانلَرنِی نابوُد قِیلِیب تَشلَیدِی. کافِرلَر وَحدَت بِیلَن قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَر اِیسَه تَفَرُّق، زَلِیللِیک، ضَعِیفلِیکنِی تَنلَه شَه دِی وَ اَلله تَعالَی اوُزِینِی سُنَّتِینِی اوُزگرتِیرِیب تَشلَیدِی.

هَر قَندَی صُورَتدَه هَم، اَندَلوُسدَه مِینگلَب مُسُلمانلَر قَتلِی عام بُولِیشدِی وَ مِینگلَب مُسُلمانلَر اِیسَه اَفرِیکَه نِی شِمالِیگه قَرَب قاچِیب کِیتِیشدِی. اَمّا اَندُلوُسدَه مُسُلمانلَرگه قَرشِی نَصارالَرنِی حِمایَه قِیلگن یا حِمایَه قِیلمَه گن وَ بِیطَرَف بوُلِیب توُرگن دَستَه دَگِی قاچمَه گن مُسُلمانلَر اوُستِیدَه اِیسَه، نَصارالَر قُدرَتگه کِیرِیب مُستَحکَملَه نِیب آلِیشگچ عَقِیدَه لَرنِی تَفتِیش قِیلِیش سوُدلَرِینِی تَشکِیل قِیلِیشدِی وَ عَقِیدَه لَرنِی تَفتِیش قِیلِیش سوُدلَرِی تَشکِیل بوُلگندَن سُونگ ،مَنَه بُو مُسُلمانلَر عُمُومِی صُورَتدَه مُرتَد بوُلِیشدِی، اِیشانَه وِیرِینگ نَصارالَر مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی مُرتَد بوُلگنلِیکلَرِیگه هَم قَناعَت قِیلِیشگه نِی یُوق. کِییِینچَه لِیک کَتتَه هَجمدَگِی مَنَه بُو مُرتَدلَر جَمِیعیَتِی هَم آلدِین مُسُلمان بوُلگنلِیک وَ قانِیدَه مُسُلمانلَرنِی قانِی آقِیشِی بَهانَه سِی بِیلَن نَصرانِیلَر تامانِیدَن قَتلِی عام قِیلِینِیشدِی وَ مَنَه بُو دِیاردَگِی بِیر نِیچَه یِیللِیک مُسُلمانلَرنِینگ اِیلدِیزِی هَم قوُرِیتِیلدِی.

آخِیرگِی بِیر اِیککِی عَصردَه جوُدَه کوُپ کِیشِیلَر اوُزلَرِینِی قَوملَرِینِی آرَه سِیدَه اوُزِینِی مِللَتِینِی، قَومِینِی سِکوُلارِیزم دِینِی وَ اوُنِی لِیبِیرَلِیزم، ساسِیالِیزم، ساسِیال دِیماکرَه تِیَه، لِیبِیرَل دِیماکرَه تِیَه وَ باشقَه لَر سِینگه رِی توُرلِی- هِیل مَذهَبلَر تامان قِیلِینگن عُمُومِی اِرتِدادِیگه بائِث بوُلِیشدِی. حاضِرگِی پَیتگه کِیلِیب مَنَه بوُلَر قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیشگن وَ بوُگوُنگِی زَمان مَنَه شُولَرنِیکِی، یَهُود وَ نَصارانِی اوُنچَه لِیک تَأثِیرِی یُوق. اَلبَتَّه مُستَثنا حالَتلَر بار،لِیکِن جوُدَه کَم اوُچرَیدِی. اوُتگن اِیککِی عَصر مابَینِیدَه اَهلِی کِتابنِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی وَ بَرچَه اِسلامِی فِرقَه لَرنِی باشِیگه کِیلگن وَیران قِیلوُچِی بَلانِی سَبَبچِیسِی سِکوُلارِیزم دِینِی وَ سِکوُلارِیستلَر بوُلِیشَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1]– ابن تیمیه، الإیمان،ص 281 

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(64- قسمت)

حمله ی مغولها هم باز باعث ایجاد ارتداد عمومی در میان مسلمین شد.ابن تيميه مي گويد: در ميان مردم كسانی بودند كه اگر دشمن پيروز می شد آنها هم كفر و ارتداد خود را آشكار می نمودند، كه اين حال اكثريت مسلمانان اين عصر است كه زمانی دچار سختی و مشكلاتی می گردند مرتد می شود، در اين زمينه خودمان و غير خودمان اين اندازه ديده ايم كه برای عبرت گرفتن كافی باشد.[1]  این گفته ی ابن تیمیه هم می رساند آنان که مرتد می شدند دمدمی مزاجهایی بودند که در دارودسته ی منافقین تعریف شدند. یعنی آن ها مسلمانان راسخ نبودند همین سکولارزده هایی هستند که ما هم اکنون آن ها را می بینیم. همین سکولارزده ها هستند که در طول تاریخ مرتد شدند به شرط این که اسباب ارتداد برایشان فراهم شود.

 در اندلس هم زمانی که ابوعبدالله صغیر در حال جنگ با عموی خودش، ابوعبدالله محمد الزغل بود، ارتش نصارایِ کاستیل به فرماندهی فردیناندو به آن ها حمله کرد و ابوعبدالله صغیر اسیر شد و به شرط اینکه تابع نصارا شود و سالانه به آنان جزیه بدهد، پس از دو سال از زندان آزاد شد. نگاه کنید، مسلمان وقتی که به جان هم می افتد ذلیل و نابود می شود، تفرق تو را نابود می کند و معادله را برعکس می نماید به جای این که نصارا به تو جزیه بدهند تو باید به آن ها جزیه بدهی. قاعده همین است.

 اما، نصرانیها به این تعهد خودشان هم عمل نکردند و زمانی که مسلمین با هم دچار تفرق، درگیری و حتی متحد شدن با نصارا بودند نصرانیها توانستند با اتحاد سه پادشاهیِ کاستیل، لئون و آراگون  قدرت بزرگی را به وجود بیاورند و مسلمین متفرق، ذلیل، بی ابهت، سست و ضعیف را که در حال نبرد داخلی و خوشگذرانی بودند را نابود کنند. کفار با وحدت، قدرت پیدا کردند و مسلمین با تفرق، ذلیلی و ضعف را انتخاب نمودند و الله تعالی سنت خودش را عوض نمی کند.

در هر صورت، هزاران مسلمان اندلس قتل عام شدند و هزاران نفر دیگر به سمت شمال آفریقا فراری گشتند. اما، آندسته از مسلمینی هم که نصارا را در اندلس علیه مسلمین حمایت کرده بودند یا نکرده بودند و بی طرف مانده بود و فرار نکرده بودند، زمانی که نصارا قدرت گرفتند و پایه هایشان را قوی کردند دادگاههای انگیزاسیون و تفتیش عقاید تشکیل دادند و با تشکیل دادگاههای انگیزاسیون و تفتیش عقاید، این مسلمانان به صورت عمومی مرتد شدند، حتی باور کنید نصارا به مرتد شدن این ها هم قناعت نکردند. بعدها همین جمعیت انبوه مرتدین هم به بهانه ی اینکه قبلاً مسلمان بوده اند و خون مسلمین در رگهایشان است توسط نصرانیها قتل عام شدند و ریشه ی چند صد ساله ی مسلمین در این دیار خشکیده شد.

در یکی دو قرن اخیر هم افراد زیادی در میان قوم خود باعث ارتداد عمومی ملت و قوم خود به دین سکولاریسم ومذاهب مختلف آن چون لیبرالیسم، سوسياليسم، سوسيال دموكراسی، ليبرال دموكراسی، كمونيسم و غیره شده اند.هم اکنون این ها قدرت گرفته اند و مُد مُد اینهاست و یهود و نصارا چنان تأثیری ندارند. استثناهای خیلی نادری هستند. در یکی دو قرن گذشته بلای ویرانگر برای کفار اهل کتاب و حتی شبه اهل کتاب و تمام فرق اسلامی که همه را فلج کرده دین سکولاریسم  و سکولاریست ها هستند.

(ادامه دارد…….)

---

[1]– ابن تیمیه، الإیمان،ص 281 

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

Бисмиллахир рохманир рохим

“ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем, ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадийхойи аъмолимон, хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худованд уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи ба жуз аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст”.

-“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз аллох пархез кунид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

-“эй мардум аз парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занони фаровони мунташир сохт. Ва аз худойи бипархезидки хамдигарро баду сўганд медихид, ва бапархезид аз инки пейванди хешовандиро қатъ кунид зеро бегумон худованд муроқиби шумо аст.”

-“эй мўъминон аз аллох пархез кунид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид. Дар натижа аллох аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд. Ва хар каси аз аллох ва пайғамбариш фармонбурдорий кунад , қатъан ба пийрузий ва комёбийи бузурги даст меёбад.”

Аммо баъад: росттарин сухан, китоби худо ва бехтарин равиш, равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст, ва бадтарин умур навоварий дар дин аст, ва хар тоза пейдо шудайи дар дин, бидъат; ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

 Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Аллох мутаол рози баъсати тамоми фристодахойишро дар миёни тамоми умматхо ингуна баён мекунад:

    وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ ۖ (نحل/36)

-Ва дар миёни хар уммати пайғамбариро барангехтемки аллохро ибодат кунид ва аз тоғут дурий кунид.

Ва дар мовриди касоники ин дастуришро анжом медиханд мефармояд:

فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ(بقره/256)

-Касики ба тоғут кофар шавад ва ба худо иймон овард, ба дастгирайи мохками чанг зада астки, гусистан ва пора шудан барои он нест.

Пас, тамоми пайғамбарон дар тули торих барои ин омадандки ибтидо ба инсонхо ёд бидихандки аз тоғут дурий кунанд ва куфр ба тоғут кунанд, ва ба дунболи ин амри мухим, ибодатхойишонро ба аллох ихтисос диханд; ва медонем ибодат , хам тамоми умури зиндагийи инсон хамчун аъмоли қалбий ва забоний ва баданий ва молий аз кор кардан бигир то иқомайи намоз, жиход кардан, садақа додан, касби илм ва ……… ва хатто шевайи мурданро нез дар бар мегирад. Ба хамин далил астки аллох мутаол амр мекунадки:

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ*لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ(انعام/162-163)

Бигу дар хақиқат намози ман ва ибодатхо ва шаъоири ман ва зиндагий ва марги ман барои худо парвардигори жахониён аст. Уро шарики нест ва бар ин (кор) дастур ёфтам ва ман нухустин мусалмонам.

Дар ин сурат, куфр ба тоғут муқаддамайи барои иймон ба аллох ва ибодати аллох мешавад. Иймон ба аллох ва ибодати аллох, табақайи дувуми сохтумони ақидайи мусалмонро ташкил медихадки бар руйи куфр ба тоғут ва дурий аз тоғут ва тўлидоти ақидатийи зидди тўвхидийи тоғут бано шуда аст, ва хамма медонемки руйи хаво наметавон табақайи дувуми сохтумонро сохт. Балки, аввал бояд пояхойи табақайи аввалро устувор кунем, ба дунболи он суроғи табақайи дувум ва жузъиёти табақайи дувум биравем. Хар чи пояхойи табақайи аввал мустахкамтар ва аз руйи илм ва огохий  бано шаванд, ба хамон мезон табақайи баъдий аз истихком ва амнияти болотари бархурдор мешавад.

Пас, шинохти тоғут ва куфр ба он, амри бисёр мухимми астки бахши асосий аз ақидайи мусалмонро ташкил медиханд; ва нисфи рисолати тамоми пайғамбарон дар тули торихи башарият буда аст, аммо агар хамин алъон дар бисёри аз жавомеъ биравид ва бипурсид тамоми пайғамбарон барои чи чизи омаданд? Мумкин аст камтар каси битавонад жавоби сахих бидихад, дар холики нисфи ақидайи онхоро ташкил медихад.

Аммо, агар аз хамин афрод дар мовриди  он 50 дар сади дигарики табақайи дувуми ақида аст суъол кунид, мумкин аст боз дар мовриди наздик ба 40 дар сади он,мисли шинохт ва иймон ба илохики худиш худишро дар каломиш маърифий карда, шинохт ва иймон ба бехишт ва жаханнамики аллох дар шариатиш маърифий карда, душман шиносий ва даража бандийи шаръийи душманон, жиход фи сабилиллах, лузуми тахкими шариати аллох ва хукумати исломий, жойгохи вахдат дар миёни муслимин, дуст доштани аллох ва авлиёйи аллох, чигунагийи хидояти зиндагий ва марг дар масирики аллох дуст дорад ва масоили ин чанини суъол бипурсид, боз шинохти онхо зиёд ба қуръон наздик нест, ва мумкин аст шинохти ончунони надошта бошанд ва бештар шинохтишон шинохти олудайи бошад. Аммо, агар дар мовриди одоби шахсий чун шевайи тахорат, сивок, азкори субхгохон ва шомгохон, азкори пас аз намоз, намозхойи суннат, эътикоф, риояти хижоб , пархез аз нишастан бар руйи қабр, ва садхо масалайи ризи дигар аз ин мусулмон суъол шавад маъмулан иттилоъати хубий дар ихтиёри шумо қарор медихад. Амалан ин банда худо ба шумо мефахмонадки масоили дигарро барояш мухимтар нишон доданд, ё худиш аз миёни инхамма масоили шариат танхо ин масоил барояш мухим хастандки аз аллох бигирад ва ……..

ادامه خواندن Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(30- қисмат)

Ин муллохойи дин фуруш ва уламойи суъ дар жанги нарм ва равоний боиси мохкам кардан хукм ва қудрати тоғутхо шуданд,ва бахусус имруза еки аз сарбозони жанги равонийи тоғутхойи секуляри жахоний ва махаллий ба хисоб меояндки, муқаддамайи жанги низомий ва тасаллути зохирийи ин куффор бар мардумро фарохам мекунанд.

Дар ин сурат, тафовути миёни нийрухойи мусаллах, пиёда низом, халабонхойи амрикоий, исроилий, урдуний, арабистоний, туркияий ва ……ки бо гулула ва бомб алайхи муслимин жангиданд, бо касики бо фатво ва таблиғ дар бахши равоний аз тоғут пуштибоний мекунад вужуд надорад, балки бояд гуфт жанги равоний бисёр хатарноктар ва мухаррибтар аз жанги низомий аст. Чун макони жанги равоний қалб, иймон ва даруни инсонхост, ва замоники ин марказ фосид ва нобуд шуд, хамма чизи ек инсон нобуд мешавад ва тоғутхо ба рохатий ба ахдофи худ мерасанд.

………………………

Холо

 Аз шумо бародарон ва хахарони геромий мепурсам: оё аз худ пурсидаидки чиро аллох мутаол дар қуръон аз каламайи зулумат яъни торикийхо, ба сурати жамъ истефода мекунад, дар холики каламайи нурро ба сурати муфрад оварда? Аллох мутаол мефармояд:

 «الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَجَعَل الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ» (أنعام/ ۱)یا می فرمایند:«هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّور» (رعد/۱۶)

Бале, дар жохилият ва тавассути ин тоғутхойи мушаххас ва махдуд “илох”хойи фаровоний тўлид мешаванд ва роххойи ботили бисёр зиёд ва рангоранг хастандки, ба бахши аз ин “илох”хо ишора шуд; аммо рохи хақ танхо еки аст. Танхо бо куфр ба тамоми ин тоғутхо ва тамоми “илох”хойи тўлид шуда тавассути ин тоғутхо – чи мешноси ва чи намешноси, чи онхойики дидайи ё надидайи –ва бебовар шудан ба ин тоғутхо ва жохилият ва тамоми “илох”хойи тўлид шуда тавассути ин куффор,ва дар мархалайи дувум иймон ба аллох астки шумо ба хақ расидаид. Иймон ба аллох нур аст ва еки аст.

Аз аллох мутаол хосторем мо ва шуморо хамчун асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар куфр ба тоғут яъни куфр ба шайтон ва куффори панжгонайи 

1. الَّذِينَ هَادُوا 2-  وَالصَّابِئِينَ 3-  وَالنَّصَارَىٰ 4-  وَالْمَجُوسَ 5-  وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (حج/17)

ва дур рехтани тамоми “илох”хойи мухталиф ва рангоранг ва мутаъаддиди тўлид шуда тавассути ин тоғутхо ва сипас иймон ба аллох муваффақ ва собит қадам нигах дорад ва оқибатимонро ба хейр кунад.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، لاَإِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.[1]

---

[1]پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

(29- қисмат)  

Холо, кохонхо ва сохирон, ин мусайламайи каззобики аввалин хизби иртидодийро дар миёни курдхойи мусалмон дуруст кард ва бунёнгузори ин бидъати бузург ва суннати сиъа дар миёни ин муслимин шуда астро ба кужо расонданд? Борзонийи хоин ва муздури режими сехюнистийро то кужо боло бурданд? Қосимлуйи коммунист ва муздури режими баъсийи саддам хусайнро ба кужо расонданд? Шумо магар жалол толибонийи хоин ба дин ва миллати курдро намешносид? Дар мовриди ин жинояткорики тамоми умришро дар хиёнат ва куштори муслимин ва ривожи анвоъи фасодхо сипарий карда, магар намебинид пас аз маргиш, кохинхо ва сохиронишон дар расонахойи мохвораий чикор мекунанд? Дар мовриди тоғути миср, абдунносир чи? Дар мовриди тоғути туркия, мустафо камол пошо отатурк чи? Дар мовриди шохон фосиди оли саъуд чи? Дар мовриди тоғути коммунист ва фосиди усбакистон каримов чи? Ва садхо намунайи дигарки хамма ва хамма тавассути кохинхо ғусли таъмид дода мешаванд ва хар чанд вақт ек бор ин сенориохойи такрорийро мушохида мекунем.

Боризтарин намунайи зиндайи такрори сенориойи умфисис ва кохинхойи мовжуд дар курдистони сурия, туркия ва ироқро мо солхост дар тоғути секуляр ва коммунисти отеисти муздур ба номи абдуллох ужалон ва нақши расонахойи вобаста ба ин жинояткор мушихада мекунем. Фақат кофий астки шумо шинохти аз бовархо ва ақоиди ин жинояткори муздур ва таносуби он бо ақоиди муслимини курд дошта бошид то ба умқи хиёнати кохинхо ва сохирони мовжуд дар расонахойики аз ин жони химоят мекунанд пей бибарид. Бале,мусибати бузургики хам акнун муслиминро гирифтор карда, пейвастани уламо ва муллохойи дин фуруш (балъамхойи баъуро) ва дарсхондахойи хоин ва секуляр тахти унвони ровшанфикр, доктор, лисонс, фовқи лисонс ва …….. ба тоғутхойи чун фиръавн, ахзоби секуляр, хуккоми тоғути махаллий тобеъи куффори секуляри жахоний ва мантақаий, ва масалайи фитна дар дин ва истефодайи абзорийи ахзоби секуляри бумий ва жахоний, аз ихсосоти исломийи мардум ва шубхоти уламойи суъ аст. Уламойи суъики аксаран расонахойи мохвораий ва манобири масожидро хам дар ихтиёр доранд ва ба мейл ва орзуёри арбобони тоғути худ бо оёт, аходис ва ихсосоти диний ва ватан дустийи мардум дар растойи ахдофи арбобонишон бозий мекунанд!

Бо мутолаъайи достони синуха, ва қабли аз он ва мухимтар аз он, бо мутолаъайи қуръон ва суханони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мутаважжих мешавемки пейдойиши ин мовжудият чизи жадиди нестки моро дастпоча кунад ё натавонем офатишонро бартараф кунем, хоинини секуляр хамиша дар тули торих вужуд доштанд ва хам акнун хам хастанд. Аммо, дар мовриди хоинини мовжуд дар шариатхойи осмоний ва бахусус охарин шариати аллохки тавассути росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омада пайғамбар аз ин хоинин ва уламойи суъ бо ановини чун рувайбиза ,аимматул музиллин, дуъату ала абваби жаханнам ёд карда, ва шариат роххойи дафъи ин офатхоро хам нишон дода аст.         [1][2][3]

(идома дорад…..)

---

[1]شعيب الأرناؤوط ، تخريج المسند13298 / إنَّ أمامَ الدَّجَّالِ سِنينَ خَدَّاعةً، يُكَذَّبُ فيها الصادِقُ، ويُصَدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُخَوَّنُ فيها الأمينُ، ويؤْتَمَنُ فيها الخائنُ، ويَتكلَّمُ فيها الرُّوَيْبِضةُ. قيل: وما الرُّوَيْبِضةُ؟ قال: الفُوَيْسِقُ يَتكلَّمُ في أمرِ العامَّةِ.

[2]تزمذی2229/  إنَّما أخافُ علَى أمَّتي الأئمَّةَ المضلِّينَ قالَ وقالَ رسولُ اللهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ لا تزالُ طائفةٌ من أمَّتي علَى الحقِّ ظاهرينَ لا يضرُّهم من خذلُهم حتَّى يأتيَ أمرُ اللَّهِ

[3]مسلم1847/ بخاری3606/ كانَ النَّاسُ يَسْأَلُونَ رَسولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ عَنِ الخَيْرِ، وكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنِ الشَّرِّ مَخَافَةَ أَنْ يُدْرِكَنِي، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللَّهِ، إنَّا كُنَّا في جَاهِلِيَّةٍ وشَرٍّ، فَجَاءَنَا اللَّهُ بهذا الخَيْرِ، فَهلْ بَعْدَ هذا الخَيْرِ مِن شَرٍّ؟ قالَ: نَعَمْ، قُلتُ: وهلْ بَعْدَ ذلكَ الشَّرِّ مِن خَيْرٍ؟ قالَ: نَعَمْ، وفيهِ دَخَنٌ، قُلتُ: وما دَخَنُهُ؟ قالَ: قَوْمٌ يَهْدُونَ بغيرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ منهمْ وتُنْكِرُ، قُلتُ: فَهلْ بَعْدَ ذلكَ الخَيْرِ مِن شَرٍّ؟ قالَ: نَعَمْ، دُعَاةٌ إلى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ، مَن أَجَابَهُمْ إلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا، قُلتُ: يا رَسولَ اللَّهِ، صِفْهُمْ لَنَا؟ فَقالَ: هُمْ مِن جِلْدَتِنَا، ويَتَكَلَّمُونَ بأَلْسِنَتِنَا، قُلتُ: فَما تَأْمُرُنِي إنْ أَدْرَكَنِي ذلكَ؟ قالَ: تَلْزَمُ جَمَاعَةَ المُسْلِمِينَ وإمَامَهُمْ، قُلتُ: فإنْ لَمْ يَكُنْ لهمْ جَمَاعَةٌ ولَا إمَامٌ؟ قالَ: فَاعْتَزِلْ تِلكَ الفِرَقَ كُلَّهَا، ولو أَنْ تَعَضَّ بأَصْلِ شَجَرَةٍ، حتَّى يُدْرِكَكَ المَوْتُ وأَنْتَ علَى ذلكَ.

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(28- қисмат)

Ва боз синухи ё синуха интур изофа мекунадки: дар он замоники ба суханони кохинон ва  дуруғхойишон гуш медодам, ва барои миср ва мардумики дар зери шаллоқхойи фароъана ва кохинон камар хам карда буданд хушхол будам, ва дар замоники фуж-фуж мардум, хамон мардумики хар кудом аз онон ба сурати дард тозиёнайи фиръавнро чашида буданд, гиря сар дода буданд, садойи зорийи мардумро шанидамки монанди занони фарзанди мурда нола сар дода буданд, ва садойи гиря ва нолайи шанидамки аз садойи зорийи дигарон бартарий гирифта буд ва суханони номафхумиро зимзима мекард, хисси кунжковийи худро бо дақиқ шудан ба чехраш сироб намудам ва дар камоли нобоварий уро шинохтам. У хамон ихнотуни ожиз ва алил будки уро бар пушти улоғ баста буданд то ба замин наёфтад. Ба суйи у шитофтам то шояд уро ками ором созам, чун фикр мекардам  дар натижайи марги фиръавн гиряйи хушхолий сар дода аст аммо …….ихнотун ришта хиёламро панба кард, чун то чишмиш ба ман офтод бо садойи боланд фарёд зад: “эй синухи! Харгиз фикр намекардамки умфисис ба ин андоза одил ва бузург, ва дар хаққи мардум мехрабон бошад, то инки суханони кохинонро дар мовриди вай шанидам. Ва акнун ин манамки мегирям. Чун дар тули ин солхо кинайи ин худойи бузургро ба жойи ишқ ва ижлоли вай дар қалбам анбор карда будам. Эй синухи! Ман чиқадар гумрох будам”.

Синухи мегуяд: “хенгомики ихнотун ин суханонро бо иймони росих бар забон меронад ман хайрон ба даст ва пойи бурида ва сурати дар хам рехтайи у нигох мекардам, ва гуё у хайрати нигоххойи манро дарёфта ва фикр манро хонда буд, чун боз фарёд сар додки: умфисис хақ доштки манро ба ин руз биндозад, чун сазойи касики авомири худовандро ижобат накунад жуз ин нест. Ори, ин аст сазойи касики худованди холиқи худро нофармоний кунад. Ва чи саодати болотар аз инки шахс сазойи аъмолишро мустақиман ва ба дасти худи худованд бибинад, ва ман аз ин амр хушхолам.”

Магар мо хам акнун дар мохворахо ва аз конолхойи муллохойи дин фуруш ва хоин чанин сенориойиро дар мовриди секуляристхойи муртадди чун жамон абдунносир, қози мухаммад, мустафо борзоний, қосимлу ва ахиран жалол толибоний мушохада накардем? Магар хамин секуляристхо бо ниқоби ровшанфикрий хамин кори кохинхоро анжом надоданд? Қози мухаммад аз хамон ибтидо ба дастури хунхўртарин коммунисти қарни гузашта, яъни сталин, иқдом ба ташкили аввалин хизби секуляри иртидодий дар миёни курдхойи мусалмон намуд. Тамоми хизбхойики баъди аз у то алъон хастанд хамма пас мондахо ва иншиъоботи аз хамон хизби секуляр ва муртадди демократи курдистони эроний хастандки хамин қози мухаммад муртад ба дастури сталин бунёнгузорий карда аст. Ба дастури сталин бо рохкорхойи боқиров иқдом ба ташкили жумхурий ба сабки жумхурийхойи секуляристий ва социалистийи шўравийи собиқ намуд ва дар нихоят, пас аз итмоми торих масрафиш тавассути секуляри социалистхойи шўравий дур андохта шуд ва чун ба далили ровшангарийхойи уламойи он замон ва судури фатвойи иртидоди у тавассути касони чун мулло халил рохимахуллох аз пуштивонайи мардумий хам бархурдор набуд дар интихойи бечорагий ва ноумидий ва зиллат дастгир шуда ва тавассути ек секуляристи эронийи дигарики аз жониби амрико химоят мешуд эъдом шуд. У каси будки вақти шўравий ба у пушт кард хийли талош намудки мардуми курд аз у химоят карда ва ба нафъи у бижанганд. Аммо, мардум уро рахо карданд. Чун мардум  мусалмон буданд ва аз наздик инхоро мешнохтанд. Мулло халил рохимахуллох алайхи инхо фатвойи жиход дода буд ва хукми иртидоди инхоро содир карда буд. Мулло халилики хеч кудом аз секуляристхо қасд надоранд уро ба мардум бишносонанд то мардум надонанд иллати инки қози мухаммадро муртад дониста чи буд? Қози мухаммад ингуна дар камоли нанг ва хўри ва зиллат тавассути ризохони секуляр эъдом шуд.

(идома дорад…….)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(63- қисм)

 Мана шу тартибда, ислом тарихида жуда кўп умумий иртидодлар юз берган,лекин мана бу 14 аср давомидаги иртидодларни барчасига ишора қилишни имкони йўқ. Намуна сифатида Хуросондаги синбод хуррамдин ва муздакий (улар иштирок холатидаги ақидага яъни бугунни тили билан айтганда социалистик ақидага эга бўлишган эди,хуросондаги умумий иртидод шулар томонидан амалга оширилади) томонидан уюштирилган иртидодни келтирса бўлади, ўзини зардўштийларни ваъда қилинган кишиси деб таништирган ва пайғамбарликни иддаъо қилган  устоз сейс зардўштийлар динини кўп ислохотлар билан тирилтирмоқчи бўлиб хуросонда зухур қилади ва  умумий иртидодни вужудга келтиради; аввал пайғамбарликни иддаъо қилган сўнгра эса худоликни хам иддаъо қилиб чиққан ниқобланган оқ  либослилар  гурухи томонидан мавароуннахрда амалга оширилган умумий иртидодни хам келтирса бўлади, улар мол ва бойликни иштирокида муздакийлар таълимотини тирилтиришган бўлиб, мана бу муздакий шахсга эргашганлар масжидларни ёқиб юборишар ва аёлларни ўғирлашар эдилар, бу ишларни курдларни мусайламайи каззоби ужалонни хизби ироқни курдистонида ва бошқа турли- хил жойларда қилишган. Буни хамма яхши билади. Одамлар уларни пак номи билан яхши танишади. Мана бу кимсалар собиқ муздакийларни йўлини давом эттирувчилари эканлигини тасдиқлайдиган жуда кўп далиллар,гувохлар мавжуд. Хуросондаги қизил либослилар хам яна бошқа бир умумий иртидодни йўлга қўювчилардан бўлишган, улар хам ана ўша муздакийларнинг иштирокий ақидаларини олиб келишади ва исломдаги барча харомларни халол қилиб озод қилиб олишади ва кўнгиллари хохлаган нарсадан ибо қилишмасди. Хозирда хам хамжинсбозларнинг байроқларига ,белгиларига бир эътибор беринглар, у хақида тахқиқ қилинглар. Улар хамжинсбозларни кўчалардаги намойишларида ўзларини бехаёликларини расмий холга келтириш учун ўзларини гурухларини ўртасида уларни байроқлари билан чиқишади ва ўзларини хукмронлиги остидаги диёрларда улар  мана шу муздакийларни йўлини давом эттирувчилари эканликларини кўрсатишади.

Озарбайжонда, эронни курдистонини бир қисмида ва туркияда хам бобак хуррамдин томонидан умумий иртидод вужудга келтирилган. Улар хозирги даврдаги курдларни мусайламайи каззобининг  мафияси  эга бўлган ақидага яъни аёллар озодлиги,жинсий озодлик,бошқа озодликларга ………эга бўлишган.  Бобак хуррамдин эронни курдларини бир қисмида ,туркияда,озарбайжонда бошлаган қиёми 20 йилга чўзилди, у хам бойлик,аёллар ва бошқа нарсалардаги муштаракликни яъни муздакийларни ақидасини ривожлантирган эди. Улар  худди бугунги кундаги коммунистлар,кумалалар, курдларни мусайламайи каззоби ужалонни ақидасига ўхшаган нарсани таблиғ қилишарди.

Шубхасиз бобак хуррамдинга ўхшаганлар хуросонда ва бошқа жойларда 20 йил давомида мана бу ишни давом эттиришди, ўтган асрларда курдистондаги куфр ва секуляр хизбни аввалги асосчиси бўлмиш қози Мухаммад хам мана бу минтақаларда умумий иртидод жараёнини йўлга қўйган кимса бўлган, хозирги даврда эса масайламайи каззоб ужалон, мусулмон курдларидан иборат  жамиятнинг  катта қисмини ўртасида умумий иртидодни,  бошқа чап ва либирал секуляр гурухларни хамрохлигида йўлга қўйган, мана бу  беркитиб яшириб бўлмайдиган нарса. Хеч ким буни пинхон қила олмайди. Уларнинг ўтган ўн йилликлардан буён умумий иртидодни бошлашганлиги айни хақиқат бўлиб хеч ким курдларни орасида уни инкор қила олмайди.

Табаристонда хам мозёр бин қоран хам хуррамдинни ва муздакийларни иштирокий ақидалари билан бу минтақани одамларини орасида умумий иртидодни уюштирган ва курдларни мухаммад қозисига ўхшаб у хам табаристондаги умумий иртидодни асосчисига айланди. Бех офарид ва исхоқ турк хам зардўштийликка қайтиш орқали бу ишни қилишади, уларни хар бири ўзини навбатида ўзлари хукмрон бўлган минтақаларда  хуросонда  умумий иртидодни йўлга қўйишади.

Мана буларни аксари умавийларни нобуд бўлиши билан аббосийларни қудратга келишини орасидаги қудрат бўшлиғи вужудга келган даврга тегишлидир. Мана шу гурухлар аббосийлар яна қайтадан хукумат қудратини қўлга киритгач яна мунофиқларни равишига ўтиб олишади, баъзи ўринларда исломий ниқобни  чехрасига  тутиб олган ғуллотларни гурухларига кириб кетишди ва қуромита, Кермоншохни алиюллохийлари  ва ироқни язидийлари ва бошқаларга ўхшаш гурухларни вужудга келтиришди,  дарсимни атрофидаги алавийларга ўхшаганлар хам вужудга келди, бўлиб хам булар бошқа бир шева билан  мусулмонларни бир қисмида умумий иртидодни бир навини вужудга келтиришадики, бизларни хўромийларимизни бир қисми хам мана бу мусибатдан омонда қолишмайди ва хозирда хам уларнинг андак,бир оз қисми хали хануз алиюллохий ғуллотларини ақидаларида  қолиб кетишган.(давоми бор…….