وَاعْتَصِمُوا

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

مُقَدّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

(14- قیسم)

اَلله تَعالَی باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  «وَعَدَ الله الْمُنَافِقِینَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْکُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا هِیَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِیمٌ» ‏(توبه/68)،  اَلله مُنافِق  وَ مُنافِقَه لَرگه هَمدَه کافِرلَرگه اوُ اَبَدِی قالَدِیگن جَهَنَّم آتَشِینِی وَعدَه قِیلَدِیکِی، اوُشَه اوُلَر اوُچُون یِیتَرلِیدِیر. اَلله اوُلَرنِی لَعنَتلَدِی. اوُلَر اوُچُون دائِمِی عَذاب باردِیر.

اَمّا دُنیادَه اوُلَرنِی حُکملَرِینِی کافِرلَر بِیلَن بِیتتَه دِیب حِسابلَمَسلِیگِیمِیز اوُچُون، مُنافِقلَرنِی کافِرلَردَن اَجرَتِیب اَلاهِیدَه طَبَقَه،گوُرُوه صِیفَتِیدَه ناملَیدِی. ذِکر قِیلِیب اوُتِیلگن آیَتگه اوُحشَش. یاکِی باشقَه بِیر آیَتدَه: «وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِکَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِینَ کَفَرُوا لِیَسْتَیْقِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَیَزْدَادَ الَّذِینَ آمَنُوا إِیمَاناً وَلَا یَرْتَابَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِیَقُولَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلاً کَذَلِکَ یُضِلُّ اللَّهُ مَن یَشَاءُ وَیَهْدِی مَن یَشَاءُ وَمَا یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّکَ إِلَّا هُوَوَمَا هِیَإِلَّا ذِکْرَى لِلْبَشَرِ» ‏(مدّثر/31)،بِیز فَقَط فَرِیشتَه لَرنِی دوُزَخ اِیگه لَرِی – قوُرِیقچِیلَرِی قِیلدِیک وَ بِیز فَقَط کافِر بُولگن کِیمسَه لَرنِی سِینَش اوُچُون اوُ (فَرِیشتَه) لَرنِی سَناغِینِی (اوُن توُققِیزتَه) قِیلدِیک. تاکِی کِتاب بِیرِیلگن کِیمسَه لَر ( یَعنِی یَهُودِی وَ نَصرانِیلَر اوُزلَرِینِینگ اِلاهِی کِتابلَرِی بوُلمِیش تَورات وَ اِنجِیلدَه هَم دُوزَخ قوُرِیقچِیلَرِی بُولگن فَرِیشتَه لَر سَناغِی اوُن توُققِیزتَه اِیکَنِی اَیتِیلگنِینِی کوُرِیب قُرآننِینگ اَلله تامانِیدَن نازِل قِیلِینگن حَق کِتاب اِیکَنلِیگِینِی) اَنِیق بِیلگِیلَر وَ اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَرنِینگ اِیمانلَرِی اِیسَه یَنَدَه زِیادَه بُولگَی هَمدَه کِتاب بِیرِیلگن کِیمسَه لَر هَم ، مُؤمِنلَر هَم (دوُزَخ قوُرِیقچِیلَرِینِینگ سَناغِی توُغرِیسِیدَه) شَک – شُبهَه قِیلمَنگلَر. وَ تاکِی دِیللَرِیدَه مَرَض (مُنافِقلِیک) بُولگن کِیمسَه لَر وَ کافِرلَر: “بُونِی مِثال قِیلِیش بِیلَن ( یَعنِی فَرِیشتَه لَر سَناغِینِی اوُن توُققِیزتَه قِیلِیش بِیلَن) اَلله نِیمَه دِیماقچِی؟” دِیدِیلَر. اَلله اوُزِی هاحلَگن کِیمسَه لَرنِی مَنَه شُوندَی یوُلدَن آزدِیرِیب قوُیُور وَ اوُزِی هاحلَگن کِیمسَه لَرنِی مَنَه شوُندَی یوُلدَن آزدِیرِیب قوُیُور وَ اوُزِی هاحلَگن کِیشِیلَرنِی هِدایَت قِیلوُر. پَروَردِیگارِینگِیزنِینگ قوُشِینلَرِینِی (یَعنِی فَرِیشتَه لَرنِینگ قَنچَه عَدَدَّه وَ قَندَی صِیفَتدَه اِیکَنلِیکلَرِینِی ) یالغِیز اوُنِینگ اوُزِیگِینَه بِیلوُر. اوُ ( یَعنِی اوُشبُو آیَتلَردَه تَعرِیفلَنگن جَهَنَّم) فَقَط اِنسانلَر (پَند – نَصِیحَت آلِیشلَرِی) اوُچُون بِیر اِیسلَتمَه دِیر.

اَلله تَعالَی مَنَه بُو سِکوُلارزَدَه لَرنِی دُنیادَه هَم دُشمَنلَرنِی جُملَه سِیدَن وَ هَم مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَگن؛ یَعنِی هَم دُشمَن وَ هَم مُسُلمان بُولِیشَدِی. اَگرچِی مُنافِق کافِرلَرنِی اَصلِی دِینِی سِکوُلارِیزم دِینِی بوُلسَه هَم، اَمّا ظاهِردَه مُسُلمانلَرنِی عَداسِینِی قِیلِیشَدِی وَ بِیر گوُرُوه مُسُلمانلَرنِی سِکوُلارزَدَه قِیلِیب اوُزلَرِیگه هَمراه قِیلِیب آلِیشَدِی. مَنَه بُو سِکوُلارزَدَه لَر اَگر زُودلِیک بِیلَن اوُزلَرِیگه قَیتِیشمَسَه وَ تَوبَه قِیلِیشمَسَه، اوُزلَرِی قِیلگن عَقِیدَه وِی، عَمَلِی بُوزغُونچِیلِیکلَرنِی، فَسادلَرنِی اِصلاح قِیلِیشنِی باشلَشمَسَه، دِینلَرِینِی اَلله اوُچُون خالِص قِیلِیشمَسَه وَ مَنَه شُو سِکوُلارزَدَه بُولگن حالَتلَرِیدَه سِکوُلارِیستِیک آفَتلَر، کَسَللِیکلَر بِیلَن اوُلِیب کِیتَدِیگن بوُلِیشسَه، قِیامَتدَه هَم کافِر سِکوُلارلَر بِیلَن بِیرگه بُولِیشَدِی. اَیتِیب اوُتِیلگن آیَت بِیزلَرگه مَنَه بُو حَقِیقَتنِی بَیان قِیلیَپتِی.

دِیمَک جَمِیعیَتدَه مَوجُود بُولگن مَنَه بُو بُولِیمدَگِی آدَملَرنِی تَنِیب آلِیشلِیک، اِسلامِی جَمِیعیَت شوُناسلِیکنِی بِیر قِیسمِی حِسابلَنَدِی، بُو قِیسم مُسُلمانلَرنِینگ اِینگ خَطَرلِی دُشمَنلَرِیدَن تَشکِیل تاپگن بُولِیب، اِنسانلَرنِینگ شَخصِی، عائِلَه وِی حَیاتِیدَه، باشقَه لَر بِیلَن دُوست بُولگندَه، سَفَرگه چِیققَندَه، اِقتِصادِی وَ اِجتِمائِی، تَعلِیم وَ تَربِیَه وِی، حُکوُمَتگه، مُبارَزَه گه، دَعوَتگه، تَبلِیغگه وَ حَیاتنِی بَرچَه قِیررَه لَرِیگه باغلِیق فَعالِیَتلَرِینِی آلِیب بارِیشَدَه بِیر ضَرُورَت صِیفَتِیدَه مُؤمِنلَرنِی اوُنگه اِیختِیاجِی بار وَ اوُ اوُزِینِی ضَرُورَت صِیفَتِیدَه کوُرسَتَدِی.

اَلله تَعالَی سِکوُلارزَدَه لَر وَ اِیچکِی پِینهان کافِرلَرنِی توُدَه سِینِی تَنِیب آلِیش بارَسِیدَگِی آغِیر اِیشدَه مُسُلمانلَرگه یاردَم بِیرِیب، اوُلَرنِی حالَتلَرِینِی آگاهلَنتِیرِیشلَر وَ اوُلَرنِی ظاهِرِی عَمَللَرِینِی کوُرسَتِیش بِیلَن آچِیب بِیرَدِی، اوُلَرنِی اِیچکِی کَسَللِیکلَرِی بِیلَن تَنِیشتِیرَدِی وَ توُرلِی – هِیل آیَتلَردَه اِیچکِی پِینهان کافِرلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی عَمَللَرِینِی، صِیفَتلَرِینِی بَیان قِیلِیب بِیرَدِی. بُو یِیردَه بِیز سِکوُلارزَدَه لَرنِی صِیفَتلَرِینِی قِیسقَه، مُختَصَر صَورَتدَه اَیتِیب اوُتماقچِیمِیز وَ ساددَه مُلازَمَتسِیز کوُرِینِیشدَه جَملَب بِیرَمِیز، اوُلَرنِی قالگن صِیفَتلَرِینِی بَیان قِیلِیشنِی سِیز عَزِیزلَرنِی اوُزِینگِیزگه تاپشِیرَمِیز. [1]

نِفاقنِی وَ مُنافِقلَرنِی پَیدا بُولِیشِیگه مُسُلمانلَردَگِی قُدرَتنِی مَوجُودلِیگِی وَ سِکوُلارِیستلَرنِینگ، سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ ضَعِیفلِیکلَرِی سَبَب بُولگن، کوُپراق اوُنِی حُکوُمَتِی- اِجتِمائِی، اِقتِصادِی قِیررَه لَرِی کوُزگه تَشلَنَدِی، اَلبَتَّه بُو یِیردَه مَنَه بُو جَرَیاننِی پَیدا بوُلِیشِیدَگِی شَخصِی رُوحِی شَرائِطنِی هَم بِیر چِیتگه سوُرِیب کوُرمَگنلِیککَه آلِیشنِی عِلاجِی یُوق. حَتّی اَنَه اوُشَه یَربُوع ، صَحرا سِیچقانِی هَم مُخالِف طَرَفنِی قُدرَتِی وَ اوُزِینِی ضَعِیفلِیگِی سَبَبلِی بَعضِی عَمَللَرگه قوُل اوُرِیشگه مَجبُور بُولگن. هَرحالدَه بِیز بُو یِیردَه 60 تَه صِیفَت وَ بِیلگِیلَرگه اِشارَه قِیلَمِیز وَ اِیچکِی پِینهان کافِرلَرنِی وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِینِی چِیهرَه سِینِی بِیزلَرگه آچِیق – آیدِین کوُرسَتِیب بِیرِیشِی اوُچُون بُو اوُیِینلَرنِی بَرچَه سِینِی اَلاهِیدَه بَیان قِیلماقچِیمِیز. سُونگرَه اِیسَه قُرآننِی کوُز- قَرَشِی بِیلَن وَ رَسُولُ الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی سِیرَتلَرِیگه سُویَنِیش آرقَلِی سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِیگه قَرشِی قَندَی قِیلِیب مُقابِیلَه قِیلِیشنِی هَم توُشُونتِیرِیب بِیرماقچِیمِیز، اِنشاءَلله .

(دوامی بار…….)

---

[1]یکی از برادرانمان گفتند در 300 آیه ی قرآن چیزی حول و حوش 114 صفت و ویژگی این ها را جمع کرده است. یعنی در تحقیق این برادرمان  به ازای هر سوره ی قرآن ما شاهد بیان یک صفت از منافقین و سکولارزده ها هستیم.

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

(14- قسمت)

و در جای دیگری الله تعالی می فرماید: ‏«وَعَدَ الله الْمُنَافِقِینَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْکُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا هِیَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِیمٌ» ‏(توبه/68)، خداوند به مردان و زنان منافق و به  کافران وعده ی آتش جهنم داده که جاودانه و همیشه در آن می‌مانند، و جهنم برای (عذاب) ایشان کافی است. (علاوه بر آن) خدا آنان را لعن و نفرین و از رحمت خود به دور داشته و دارای عذاب همیشگی خواهند بود.‏ بله، این سرنوشت قیامت آن هاست.

اما، برای این که در دنیا حکم این ها را با کفار یکی ندانیم منافقین را به عنوان طبقه و گروهی جدای از کفار نام می برد. مثل همین آیاتی که ذکر شد. یا آیه ی: ‏«وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِکَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِینَ کَفَرُوا لِیَسْتَیْقِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَیَزْدَادَ الَّذِینَ آمَنُوا إِیمَاناً وَلَا یَرْتَابَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِیَقُولَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلاً کَذَلِکَ یُضِلُّ اللَّهُ مَن یَشَاءُ وَیَهْدِی مَن یَشَاءُ وَمَا یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّکَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِیَ إِلَّا ذِکْرَى لِلْبَشَرِ» ‏(مدّثر/31)، و کسانی که «وَلِیَقُولَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ» در دلشان بیماری (نفاق) است و کافران بگویند: خدا مثلاً از بیان این (چنین عددی) چه می‌خواسته بگوید‌؟ چنین سؤالی را مطرح کنید. اینجا هم نگاه کنید «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ» را آورده است.

الله تعالی این سکولارزده ها را در دنیا جزو دشمنان و همچنین جزو مسلمین به حساب آورده؛ یعنی هم دشمن اند هم جزو مسلمین هستند. هر چند که دین اصلی کفار منافق، دین سکولاریسم است اما، در ظاهر ادای مسلمین را در می آورند و عده ای از مسلمین را سکولارزده نموده و با خودشان همراه کرده اند. این سکولارزده ها اگر زود به خودشان نیایند و توبه نکنند، به اصلاح مفاسد و خرابی های عقیدتی و عملی که کرده اند اقدام ننمایند، دینشان را برای الله خالص نکنند و با همین سکولارزدگی، بیماری ها و آلودگی های سکولاریست ها بمیرند، در قیامت هم با همان کفار سکولار در جهنم خواهند بود. این آیات می خواهد این را به ما بگوید.

پس شناخت این بخش از افراد موجود در جامعه که بخشی از جامعه شناسی اسلامی است و بخشی از خطرناک ترین دشمنان مسلمین را شکل می دهند برای زندگی فردی، خانوادگی، دوستی با دیگران، مسافرت ها، فعالیت های اقتصادی، اجتماعی، آموزشی، حکومتی، مبارزاتی، دعوت و تبلیغ و تمام عرصه های زندگی به عنوان یک ضرورت مورد نیاز مؤمنین است و به صورت یک ضرورت خودش را نشان می دهد و لازم و ضروری است.

الله متعال در شناسائی دارودسته ی سکولارزده ها و کفار پنهان داخلی و چنین امر مشکلی به یاری مسلمین آمده و با بازگو کردن حالات آن ها و هشدارهای عینی و با معرفی اعمال ظاهری آن ها، درون بیمارشان را معرفی کرده است و در آیات مختلفی به معرفی اعمال و صفات این کفار پنهان داخلی و سکولارزده ها می پردازد. [1]در اینجا، ما به صورت موردی و مختصر به بخشی از صفات سکولارزده ها می پردازیم و سعی می کنیم یک جمع بندی ساده و به دور از تکلف داشته باشیم، و بیان بقیه ی صفات را به خود عزیزان می سپاریم.

پیدایش نفاق و منافقین چون بر اثر وجود قدرت مسلمین و ضعف سکولاریست ها و سکولارزده هاست، بیشتر جنبه ی حکومتی- اجتماعی و اقتصادی آن برجسته می شود، هر چند که زمینه های فردی- روانی پیدایش این پدیده را نمی توان نادیده گرفت که زمینه ساز بوده اند. حتی همان یربوع و شبه موش صحرائی هم به دلیل قدرت مخالف و ضعف خودش است که دست به چنان اقدامی می زند. در هر صورت، ما به 60 ویژگی و صفاتی اشاره می کنیم که تمام این موارد را پوشش داده و چهره ای روشن از کفار پنهان داخلی و دارودسته ی سکولارزده ها را به ما نشان بدهد و در ادامه به راهکار و چگونگی مقابله با دارودسته ی سکولارزده ها با نگرش قرآنی و با اتکا به سیره ی رسول الله صلی الله علیه و سلم می پردازیم، ان شاءالله.

(ادامه دارد……)

---

[1]یکی از برادرانمان گفتند در 300 آیه ی قرآن چیزی حول و حوش 114 صفت و ویژگی این ها را جمع کرده است. یعنی در تحقیق این برادرمان  به ازای هر سوره ی قرآن ما شاهد بیان یک صفت از منافقین و سکولارزده ها هستیم.

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو  او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (35)

26- هغه څه چې سیکولران او منافقان له نورو سره دوستي جوړوي د دوی ګټې دي؛او هغه څه چې د دوی د ناراحتۍ، غصې او ګډوډۍ لامل ګرځي د هغو ګټو څخه محرومیت دی چې دوی یې ځانونه مستحق ګڼي.
په ځانګړې توګه د شاوخوا خلکو په منځ کې له واک څخه محرومیت او له حکومتي واک او اقتصادي، ټولنیزو، قضايي او داسې نورو ادارو څخه محرومیت چې دا ټول په دحکومتي واک پورې اړه لردی: «وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ» ‏(توبه/58)،په دوی کې داسې کسان شته چې د زکات او خیرات په وېش کې له تا سره عیبونه لټوي. او عیبونه نسئ(دوی د پیغمبر په عدالت ارادونه واخیستل).که پوه شي چې د زکات څخه څه ورکول کیږي، نو دوی به خوشحاله شي، او که دوی ته د هغه څه (مال) څخه نه ورکول کیږي،ژر تر ژره به په غوسه شي.(او مرور شی )موږ د عراق په دې کردستان او افغاستان کې خلک لیدلي دي، البته دوی په نورو ځایونو کې هم دي.
خو دلته مو ولیدل چې که دوی ته مادي اسانتیاوې ورکړل شي، دوی به راضي او خوشحاله وي او دا د دوی د خبرو اصلي ټکی دی.

د الله د شریعت قانون د تطبیق په اړه.یا د بهرنیو سیکولر اشغالګرو کفارو په ځانګړې توګه د امریکا د واکمنانو غلامي،د مساج د مرکزونو تر عنوانونو لاندې د هر ډول اخلاقي فساد او فساد مرکزونو خپرول، نڅا رقص او داسې نور، په سټلایټ رسنیو کې د الله تعالی دین او شریعت ته سپکاوی، د سلګونو بې ګناه مسلمانانو زنداني کول او وژل، د روژې په مبارکه میاشت کې د امریکا په قونسلګرۍ کې د همجنس بازانو بیرغ پورته کول.

دوی په دې برخو کې د هر ډول شرعي ضد فسادونو او داسې نورو په اړه په عامه توګه خبرې نه کوي،خو هرڅوک چې دوی ته پیسې ورکوي، دوی رضایت څرګندوي.

دا مهمه نه ده چې دا پیسې ورکوونکی پیغمبر صلی الله علیه وسلم دی، یا امریکا، یا یو طواغیت او د امریکا له نوکرانو څخه دی.مونږ وليدل چې آل سعود هم د دغو مردارو د کردانوسپيو (پیش مرگه) او دغو اجيرانو سره په ميليونونو ډالرو مرسته وکړه.
د آل سعود له ماڼۍ څخه مطلب دا دی چې د نړۍ تر ټولو فاسد حکومت او د مسلمانانو تر ټولو سخت دښمن دی چې د مسلمانانو د خاورې په یوه کونج باندې حکومت کوي.
دوی تغذیه کوي،تر امریکا پورې چې اوس د نړۍ د سیکولر کفارو مشری عهدار دي.

د دوی لپاره مهمه دا ده چې دوی ته پیسې ورکړي او دوی ته مادي اسانتیاوې ورکړي، پاتې نور دوی ته مهم ندي. دوی په دې پیسو خوشحاله دي، دوی پرته له دې پیسو غمجن دي

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

Муқаддамот дарслари/ бешинчи дарс

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

(13- қисм)

Ботинда аллохга иймон келтирган,аммо амалида гунохга,офатга ё касалликка дучор бўлган шахсга нисбатан хам ишлатилади. Шу билан бирга мунофиқларга хам ишлатилади. Аммо мунофиқни аллохга ва қиёмат кунига иймони йўқ. Бу суратда, жиноятчи ва гунохкор,касал мусулмонга хам, ва табиатан турли-хил гунохларга,зулмларга дучор бўладиган кофирга хам фосиқ сўзи шомил бўла олади.

Мана шу тарзда аллох таоло секулярзадалар ва мунофиқларни тўдасини,ўзларини пинхон қилиб олган  мунофиқ кофирларнинг ёки аслий кофирларнинг хукмига шомил бўлиб қолишдан аста-секинлик билан чиқариб олишни хохлайди. Аста-аста уларни бошқа ахкомларга киргизмоқчи. Шу сабабли хам аллох таоло азоб бериш масаласи бўйича хам мунофиқлар ва секулярзадаларни тўдасини ва сафини иккига бўлади:

«لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ» ‏(توبه/66)،

Узр айтманглар! Сизлар иймон келтирганингиздан сўнг яна куфрга қайтдингиз. Агар сизлардан бир тоифани (чин ихлос билан тавба қилганлари учун) авф қилсак, бошқа бир тоифани жиноятчи бўлганликлари сабабли азоблаймиз.

Шундай экан, аллох таоло хақиқатни англаб етиб тавба қилган лашкарни,эргашувчиларни,муридларни кечиради. Аммо бармоқ билан санаса бўладиган,ахли хидоят ё ахли тавба бўлмайдиган кофирларга азоб насиб бўлади. Энди агар мана бу секулярзадалар,эргашувчилардан иборат кишилар тавба қилишмаса, бу хам бизлар учун бир мусибат бўлади. Агар секулярзадалар ва эргашганлар ё мунофиқларни муридларидан ё аслий кофирлардан бўлган кимсалар тавба қилишмаса, қиёматда хам мана бу бемор эргашувчилар секуляр кофирларни жумласидан хисобланади,чунки улар ўзларини бу кофирларга ўхшатишган,уларни яхши кўришади ва уларни тўдасида бўлишган.

Аллох таоло мунофиқларни беморликларини намунасини зикр қилган ва уни сифатларини келтирган. Улардан эхтиёт бўлишга буйруқ берган. Яъни уларни беморликларига мубтало бўлмаслик учун эхтиёт бўлиш лозим. Энди агар бир киши уларни юқумли вирусларига мубтало бўлиб қолса, бошқа истелох билан айтганда “бемор” бўлса; аллох ўзини шариати билан уни касаллигини ташхис беради ва таништиради ва хам беморни ихтиёрига дармон қилиш йўлини, нусхасини ва дориларини бериб қўяди:

«وَنُنَزِّلُمِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» (اسراء/82)،

Биз мўъминлар учун шифо ва рахмат бўлган қуръон оятларини нозил қилурмиз. (лекин бу оятлар) золим-кофир кимсаларга фақат зиённи зиёда қилур.

Яъни у хам шифо ва хам рахматдир; бошқа бир томондан эса бепул ,бўлиб хам бу кимлар учун? Мўъминлар учун. Чунки бу қуръон золимлар учун рахмат эмас, фақат хисорат уришдан иборатдир. Энди агар бир киши ақлини ишлатиб фахми,қалбини дарки билан тезда тавба қилса шифо топади. Аммо агар докторни ташхисига эътибор бермаса,доридан фойдаланмаса, нима бўлади? Бу масала хам мушаххас, худди улар аллохни унутиб қўйишганидек, аллох хам уларни  ташлаб қўяди. Агар доктор беморни ўз холига ташлаб қўядиган бўлса,уни касаллиги янада бадтарроқ бўлади, охири бориб дармонни хам фойдаси бўлмайдиган даражага етиб боради. Бу пайтда уни касаллиги янада қаттиқлашади,доктор хам уни ўз холига ташлаб қўяди,бу хақида аллох таоло мархамат қиладики:

«فِی قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللهُ مَرَضاً»

шу тарзда касалликни шиддати кучаяди ва дармон қилиб бўлмайдиган холатга бориб қолади.

Дори фойда қилмайдиган мана бу мархалани аллох ақидавий ва ботиний касалликлар хақида келтиради, бу мархалани инсонлар ўзлари учун вужудга келтиришган бўлиб, улар қуйидагилардан иборат:

«خَتَمَ اللَّهُ عَلىٰ قُلوبِهِم وَعَلىٰ سَمعِهِم ۖ وَعَلىٰ أَبصارِهِم غِشاوَةٌ» و «فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ»

Қалб мухрланиб ёпилгандан сўнг унга хеч нарса кирмайди, ўзгариш йўли,дармони,фахмлаши,дарк қилиши тўсиб қўйилган. Мана бу мархалада иймони заиф дили беморлар, мунофиқ кофирга айланиб қолади.

Агар мана бу секулярзадалар ўзларини сафларини кофир мунофиқлардан ёки ана ўша ички пинхон секуляристлардан жудо қилишмас экан ва секуляр ва ички пинхон  кофирлардан хазар қилишмас экан ва мана шу сафда қолиб ўлиб кетадиган бўлишса, ана ўша кофирларни жумласидан хисобланишади:

«مَنتَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُو مِنْهُمْ»،

Кимки ўзини бир қавмга ўхшатса у ўша қавмдандир ва ўша яхши кўрганлари билан хашр қилинади ва қиёматда хам худди кофирларни эргашувчиларига ўхшаш азобга ўзларини тайёрлаб қўйишаверсин:

«وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً»

Аллох таоло мунофиқлар тўдасини ва секулярзадаларни кофирлардан ажратганига қарамасдан, аммо уларни хам кофирлардек жаханнамни азобига шомил қилган. Уларни фақат дунёда бир-биридан фарқли қилган, аммо қиёматдачи? Уларни худди кофирлардек жаханнамни азобига шомил қилган. Бу ерда хам мунофиқларга  кофирларни ёнидан жой берган ва хар икковини жойгохини жаханнамдан таъйин қилиб берган. Бўлиб хам мунофиқларни жойи ошкор кофирларни жойидан кўра баттарроқдир. Демак улар хақида содир қилинган хукмни иллати битта, улар жиноятни содир қилишда бирга шерик бўлишган, энди қилган ишларини оқибатида хам шерик бўлишлари лозим.

(давоми бор…….)

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

مُقَدّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

(13- قیسم)  

باطِندَه اَلله نِی اِیمان کِیلتِیرگن،اَمّا عَمَلدَه گوُناهگه،آفَتگه یا کَسَللِیککَه دوُچار بُولگن شَخصگه نِسبَتاً هَم اِیشلَتِیلَدِی. شُو بِیلَن بِیرگه مُنافِقلَرگه هَم اِیشلَتِیلَدِی. اَمّا مُنافِقنِی اَلله گه وَ قِیامَت کوُنِیگه اِیمانِی یُوق. بُو صُورَتدَه،جِنایَتچِی وَ گوُناهکار، کَسَل مُسُلمانگه هَم وَ طَبِیعَتاً توُرلِی- هِیل گوُناهلَرگه، ظُلملَرگه دُوچار بُولَدِیگن کافِرگه هَم فاسِق سُوزِی شامِل بُولَه آلَدِی.

مَنَه شُو طَرزدَه اَلله تَعالَی سِکوُلارزَدَه لَر وَ مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی، اوُزلَرِینِی پِینهان قِیلِیب آلگن مُنافِق کافِرلَرنِینگ یاکِی اَصلِی کافِرلَرنِینگ حُکمِیگه شامِل بوُلِیب قالِیشدَن اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن چِیقَرِیب آلِیشنِی هاحلَیدِی. اَستَه – اَستَه اوُلَرنِی باشقَه اَحکاملَرگه کِیرگِیزماقچِی. شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی عَذاب بِیرِیش مَسَلَه سِی بُویِیچَه هَم مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی توُدَه سِینِی وَ صَفِینِی اِیککِیگه بُولَدِی: «لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ» ‏(توبه/66)،عُذر اَیتمَنگلَر! سِیزلَر اِیمان کِیلتِیرگنِینگِیزدَن سُونگ یَنَه کُفرگه قَیتدِینگِیز. اَگر سِیزلَردَن بِیر طائِفَه نِی ( چِین اِخلاص بِیلَن تَوبَه قِیلگنلَرِی اوُچُون) عَوف قِیلسَک،باشقَه بِیر طائِفَه نِی جِنایَتچِی بُولگنلِیکلَرِی سَبَبلِی عَذابلَیمِیز.

شوُندَی اِیکَن، اَلله تَعالَی حَقِیقَتنِی اَنگلَب یِیتِیب تَوبَه قِیلگن لَشکَرنِی، اِیرگشُوچِیلَرنِی، مُورِیدلَرنِی کِیچِیرَدِی. اَمّا بَرماق بِیلَن سَنَسَه بُولَدِیگن، اَهلِی هِدایَت یا اَهلِی تَوبَه بُولمَیدِیگن کافِرلَرگه عَذاب نَسِیب بُولَدِی. اِیندِی اَگر مَنَه بُو سِکوُلارزَدَه لَر، اِیرگشُوچِیلَردَن عِبارَت کِیشِیلَر تَوبَه قِیلِیشمَسَه، بُو هَم بِیزلَر اوُچُون بِیر مُصِیبَت بوُلَدِی. اَگر سِکوُلارزَدَه لَر وَ اِیرگشگنلَر یا مُنافِقلَرنِی مُرِیدلَرِیدَن یا اَصلِی کافِرلَردَن بوُلگن کِیمسَه لَر تَوبَه قِیلِیشمَسَه، قِیامَتدَه هَم مَنَه بُو بِیمار اِیرگشُوچِیلَر سِکوُلار کافِرلَرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَنَدِی، چوُنکِی اوُلَر اوُزلَرِینِی بُو کافِرلَرگه اوُحشَتِیشگن، اوُلَرنِی یَحشِی کوُرِیشَدِی وَ اوُلَرنِی توُدَه سِیدَه بُولِیشگن.

اَلله تَعالَی مُنافِقلَرنِی بِیمارلِیکلَرِینِی نَمُونَه سِینِی ذِکر قِیلگن وَ اوُنِی صِیفَتلَرِینِی کِیلتِیرگن. اوُلَردَن اِیختِیاط بُولِیشگه بُویرُوق بِیرگن. یَعنِی اوُلَرنِی بِیمارلِیکلَرِیگه مُبتَلا بُولمَسلِیک اوُچُون اِیختِیاط بُولِیش لازِم. اِیندِی اَگر بِیر کِیشِی اوُلَرنِی یُوقوُملِی وِیرُوسلَرِیگه مُبتَلا بوُلِیب قالسَه، باشقَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه “بِیمار” بوُلسَه؛ اَلله اوُزِینِی شَرِیعَتِی بِیلَن اوُنِی کَسَللِیگِینِی تَشخِیص بِیَردِی . تَنِیشتِیرَدِی وَ هَم بِیمارنِی اِیختِیارِیگه دَرمان قِیلِیش یُولِینِی، نُصحَه سِینِی وَ دارِیلَرِینِی بِیرِیب قوُیَه دِی: «وَنُنَزِّلُمِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاء وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» (اسراء/82)، بِیز مُؤمِنلَر اوُچُون شِفا وَ رَحمَت بوُلگن قُرآننِی آیَتلَرِینِی نازِل قِیلوُرمِیز. (لِیکِن بُو آیَتلَر) ظالِم – کافِر کِیمسَه لَرگه فَقَط زِیاننِی زِیادَه قِیلوُر. یَعنِی اوُ هَم شِفا وَ هَم رَحمَتدِیر؛ باشقَه بِیر تاماندَن اِیسَه بِیپُول، بُولِیب هَم بُو کِیملَر اوُچُون؟ مُؤمِنلَر اوُچُون. چُونکِی بُو قُرآن ظالِملَر اوُچُون رَحمَت اِیمَس، فَقَط خِسارَت اوُرِیشدَن عِبارَتدِیر. اِیندِی اَگر بِیر کِیشِی عَقلِینِی اِیشلَتِیب فَهمِی، قَلبِینِی دَرکِی بِیلَن تِیزدَه تَوبَه قِیلسَه شِفا تاپَدِی. اَمّا اَگر داکتارنِی تَشخِیصِیگه اِعتِبار بِیرمَسَه، دارِیدَن فایدَلَنمَسَه، نِیمَه بُولَدِی؟ بُو مَسَلَه هَم مُشَخَّص، حُوددِی اوُلَر اَلله نِی اوُنوُتِیب قوُیِیشگنِیدِیک، اَلله هَم اوُلَرنِی تَشلَب قوُیَه دِی. اَگر داکتار بِیمارنِی اوُز حالِیگه تَشلَب قوُیَه دِیگن بُولسَه، اوُنِی کَسَللِیگِینِی یَنَدَه بَتتَرراق بُولَدِی، آخِیرِی بارِیب دَرماننِی هَم فایدَسِی بوُلمَیدِیگن دَرَجَه گه یِیتِیب بارَدِی. بُو پَیتدَه اوُنِی کَسَللِیگِی یَنَدَه قَتتِیقلَشَدِی، داکتار هَم اوُنِی اوُز حالِیگه تَشلَب قوُیَه دِی، بُو حَقِیدَه اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: «فِی قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللهُ مَرَضاً» شُو طَرزدَه کَسَللِیکنِی شِددَتِی کوُچَه یَدِی وَ دَرمان قِیلِیب بوُلمَیدِیگن حالَتگه بارِیب قالَدِی.

دارِی فایدَه قِیلمَیدِیگن مَنَه بُو مَرحَلَه نِی اَلله عَقِیدَه وِی وَ باطِنِی کَسَللِیکلَر حَقِیدَه کِیلتِیرَدِی، بُو مَرحَلَه نِی اِنسانلَر اوُزلَرِی اوُچُون وُجُودگه کِیلتِیرِیشگن بوُلِیب، اوُلَر قوُیِیدَگِیلَردَن عِبارَت:  «خَتَمَ اللَّهُعَلىٰقُلوبِهِم وَعَلىٰ سَمعِهِم ۖ وَعَلىٰ أَبصارِهِم غِشاوَةٌ» و «فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ»  قَلب مُهرلَنِیب یاپِیلگندَن سُونگ اوُنگه هِیچ نَرسَه کِیرمَیدِی، اوُزگرِیش یُولِی، دَرمانِی، فَهملَشِی، دَرک قِیلِیشِی توُسِیب قوُیِیلگن. مَنَه بُو مَرحَلَه دَه اِیمانِی ضَعِیف دِیلِی بِیمارلَر، مُنافِق کافِرگه اَیلَنِیب قالَدِی.

اَگر مَنَه بُو سِکوُلارزَدَه لَر اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی کافِر مُنافِقلَردَن یاکِی اَنَه اوُشَه اِیچکِی پِینهان سِکوُلارِیستلَردَن جُودا قِیلِیشمَس اِیکَن وَ سِکوُلار وَ اِیچکِی پِینهان کافِرلَردَن حَذَر قِیلِیشمَس اِیکَن وَ مَنَه شُو صَفدَه قالِیب اوُلِیب کِیتَدِیگن بُولِیشسَه، اَنَه اوُشَه کافِرلَرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَنِیشَدِی:  «مَنتَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُو مِنْهُمْ»، کِیمکِی اوُزِینِی بِیر قَومگه اوُحشَتسَه اوُ اوُشَه قَومدَندِیر وَ اوُشَه یَحشِی کوُرگنلَرِی بِیلَن حَشر قِیلِینَدِی وَ قِیامَتدَه هَم حُوددِی کافِرلَرنِی اِیرگشوُچِیلَرِیگه اوُحشَش عَذابگه اوُزلَرِینِی تَیّارلَب قوُیِیشَوِیرسِین:  «وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً»اَلله تَعالَی مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی کافِرلَردَن اَجرَتگنِیگه قَرَمَسدَن، اَمّا اوُلَرنِی هَم کافِرلَردِیک جَهَنَّمنِی عَذابِیگه شامِل قِیلگن. اوُلَرنِی فَقَط دُنیادَه بِیر- بِیرِیدَن فَرقلِی قِیلگن، اَمّا قِیامَتدَه چِی؟ اوُلَرنِی حُوددِی کافِرلَردِیک جَهَنَّمنِی عَذابِیگه شامِل قِیلگن. بُو یِیردَه هَم مُنافِقلَرگه کافِرلَرنِی یانِیدَن جای بِیرگن وَ هَر اِیککاوِینِی جایگاهِینِی جَهَنَّمدَن تَعیِین قِیلِیب بِیرگن. بُولِیب هَم مُنافِقلَرنِی جایِی آشکار کافِرلَرنِی جایِیدَن کوُرَه بَتتَرراقدِیر. دِیمَک اوُلَر حَقِیدَه صادِر قِیلِینگن حُکمنِی عِللَتِی بِیتتَه، اوُلَر جِنایَتنِی صادِر قِیلِیشدَه بِیرگه شِیرِیک بُولِیشگن، اِیندِی قِیلگن اِیشلَرِینِی عاقِبَتِیدَه هَم شِیرِیک بُولِیشلَرِی لازِم.

(دوامی بار…..)

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

(13- قسمت)

فاسق برای شخصی هم به کار می رود که در درون به الله ایمان دارد اما، در عمل دچار گناه یا آلودگی و بیماری شده است. برای منافقین هم به کار می رود. اما منافق در اساس، ایمانی به الله و روز قیامت ندارد. در این صورت، فاسق هم مسلمانِ مجرم، گناهکار و مریض را شامل می شود و هم کافر را شامل می شود که طبعاً دچارانواع گناهان و ظلم ها می شود.

‏اینگونه الله متعال می خواهد دارودسته ی سکولارزده ها و منافقین را از مشمول شدن به حکم خودِ کفار منافق، کفار اصلی که خودشان را پنهان کرده اند آرام آرام آن ها را بیرون بکشد. آرام آرام آن ها را مشمول احکام دیگری نماید. به همین دلیل است که در مسأله ی عذاب دادن هم الله تعالی صف و دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها را دو تا می کند: «لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ» ‏(توبه/66)، عذرخواهی نکنید. شما پس از ایمان‌آوردن، کافر شده‌اید. اگر هم برخی از شما را (به سبب توبه مجدّد و انجام کارهای شایسته) ببخشیم، برخی دیگر را نمی‌بخشیم. زیرا آنان به جرم های خود ادامه می‌دهند.‏

پس الله تعالی، مریدان و دنباله روان سیاهی لشکری که حقیقت برایشان روشن شده و توبه کردند را می بخشد. اما کفار انگشت شمارشان که نه اهل هدایت اند نه توبه، پس عذاب مال این هاست. حالا، اگر کسی از این سکولارزده ها و پیروان توبه نکرد، این هم مصیبت دیگری برای ما می شود. اگر کسی از این سکولارزده ها و پیروانشان، پیروان منافقین و کفار اصلی توبه نکرد در قیامت این پیروان بیمار، جزو همان کفار سکولاری محسوب می شوند که خودشان را شبیه ایشان کردند، آن ها را دوست داشتند و در دارو دسته شان بودند.

 الله تعالی نمونه ی بیماری های منافقین را ذکر کرده و صفاتشان را آورده است. دستور داده که از آن ها حذر شود. درمورد آن ها احتیاط کنید که آلوده نشوید. حالا کسی به یکی از ویروس های واگیر آن ها مبتلا و آلوده شده، و به اصطلاح «مریض» شده است؛ الله با شریعتش هم بیماری را تشخیص داده و معرفی کرده، هم راه درمان را به صورت نسخه و داروئی در اختیار بیمار قرار داده است. «وَنُنَزِّلُمِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» (اسراء/82)، یعنی هم شفا است هم رحمت؛ و یک جانبه و بلاعوض و مجانی هم است، آن هم برای چه کسی؟ برای مؤمنین. چون این قرآن برای ظالمین کارکردش فقط خسارت زدن به آن هاست نه رحمت. حالا، اگر شخصی عاقل بود و فهم و درک قلبی داشت، زود توبه می کند و شفا می یابد. اما اگر به تشخیص دکتر توجهی نکرد و از دارو استفاده نکرد، چه می شود؟ مشخص است، همچنان که او الله را فراموش کرده، الله هم او را رها می کند. دکتر که مریض را رها کرد بیماری اش بیشتر می شود و کار به جایی می رسد که دیگر درمان فایده ندارد. آن زمان که بیماری تشدید می شود دکتر او را رها کرده الله تعالی می فرماید: «فِی قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللهُ مَرَضاً» بیماری شان بیشتر می شود و کار به جایی می رسد که درمان فایده ای ندارد.

در این مرحله که دارو فایده ندارد الله تعالی در مورد بیماری های عقیدتی و درونی از این مرحله ای که  این انسان ها برای خودشان به وجود آورده اند با عبارت هایی چون: «خَتَمَ اللَّهُ عَلىٰ قُلوبِهِم وَعَلىٰ سَمعِهِم ۖ وَعَلىٰ أَبصارِهِم غِشاوَةٌ» و «فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ» نام می برد. قلب که مهر خورد و بسته شد دیگر چیزی در آن وارد نمی شود و راه تغییر، درمان، فهمیدن و درک کردن مسدود شده است. در این مرحله است که این بیمار دلِ ضعیف الایمان هم تبدیل به یک کافرِ منافق شده است.

اگر این سکولارزده ها صف خودشان را از منافقین کافر یا همان سکولاریست های پنهان داخلی جدا نکنند و از کفار سکولار و پنهان داخلی حذر نکنند، در همین صف باشند و بمیرند جزو همان ها محسوب می شوند:«مَنتَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُو مِنْهُمْ»، کسی که با قومی خود را مشابه می سازد از همان قوم است و با همان که دوست دارد حشر می شودو باید در قیامت مثل پیروان کفار خودشان را برای عذاب آماده کنند: «وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً»با آن که الله تعالی دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها را از کفار متمایز کرده، اما مثل کفار آن ها را مشمول عذاب جهنم نموده است. آن ها را متمایز کرده، در دنیا از یکدیگر متمایز هستند اما در قیامت چطور؟ آن ها را مثل کفار مشمول عذاب جهنم کرده است. در اینجا هم منافقین را در کنار کافرین قرار داده، و جایگاه هر دو را جهنم تعیین کرده است. تازه، جای منافقین بدتر از کفار آشکار است. پس علتِ صدور حکم در مورد آن ها یکی است، این ها در ارتکاب جرم با هم بوده اند، در حکم و سرنوشت کارهایشان هم باید با هم شریک باشند.

(ادامه دارد…….)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (34)

25-سیکولارشوی او منافقان په خپلو عهد او پیمان میثاقونو باندې هیڅ پابند نه دي.دوی ژمنې عهد پیمان نه لري او د دوی په ژمنو او عهدو باور نشي کیدای:«‏وَمِنْهُمْ مَنْ عَاهَدَ اللَّهَ لَئِنْ آتَانَا مِنْ فَضْلِهِ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ‏ ‏فَلَمَّا آتَاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ بَخِلُوا بِهِ وَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ‏* ‏فَأَعْقَبَهُمْ نِفَاقًا فِي قُلُوبِهِمْ إِلَى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِمَا أَخْلَفُوا اللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ‏» (توبه/75-77)،په (منافقینو) کې هغه کسان دي چې له خدای سره عهد او تړون کوي ​​چې که هغه موږ د خپل فضل سره بیناز کړي_ موږ ته یو څه مالي اسانتیاوې ورکړئ-بې له شکه، به موږ به صدقه او خیرات به ورکوو او موږ به د صالحانو په ډله کې به شو-لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ-‏مګر کله چې خدای دوی ته خپل فضل ورکړي، دوی بخل کوي، نافرماني کوي او مخ اړوي.

خدای د دوی په زړونو کې نفاق پیدا کړی تر هغې ورځې پورې چې دوی له خدای سره ملاقات کوي – یعنی د قیامت تر ورځې پورې. دا ځکه چې دوی د خدای تړون مات کړ او دروغ یې هم وویل.دوی له الله تعالی سره خپل عهد او تړون ماتوي.

هغه سیکولرزدهو او منافقان چې مخکې مو ورته اشاره وکړه په دې باوري دي چې دا قرآن د الله تعالی له لوري نازل شوی، چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د خدای له لوري راغلی دی،چې حکمونه د خدای دي،خو په هغه عهدونه تړونونو کې چې دوی له الله سره کوي ، دوی د خدای سره خپل عهد او تړون ماتوي او هرڅه له مینځه وړي.

کله چې دوی له الله تعالی سره خپل عهد او تړون ماتوي او هرڅه له منځه وړي، نو ایا دوی له مخلوقاتو سره په هغه عهد او تړون وفا کوي؟حاشا او کلا. هغه څوک چې د مسلمان نماوی سیکولرشوی په عهدونو او تړونونو ته زړونه تړلي او خه کوي هغه جاهل دی چې دوی نه پیژني؛ لکه څنګه چې الله دوی معرفي کړي.ځکه چې حتی ښکاره سیکولرستان هم د دوی عهد او تړونونو باور نلري.

ځکه چې دا د دوی خپل ډول دي او طبیعي ده چې دوی د دوی د نورو په پرتله ښه پیژني، له همدې امله دوی د یوې وسیلې په توګه کاروي،او دوی له دوی سره ډیر احتیاط کوي،تر هغه وخته، دوی لکه د تشناب کاغذ په څیر کاروي.دوی د دوی لپاره د یوې وسیلې په څیر دي. د دا سیکولرشوی په هیڅ شی دوی باور نه کوي.

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

Муқаддамот дарслари/ бешинчи дарс

Шаръий душманшиносий (3) умумий суратда тан олиш ва ички яширин кофирлар ё мунофиқлар ва секулярзодалар  билан муомала қилиш равиши

(12-қисм)

Мана бу оятни очиқ ишора қилишига кўра, фақат тавбани ўзи секулярзадаларга кифоя қилмайди, тўғри уларга тавба қилиш имконияти мавжуд, аммо фақат тавбани танхо ўзи кифоя қилмайди. Балки улар албатта “аслаху” яъни ислох бўлишлари лозим,чунки фасодчи бўлишган, олдинги фасодларидан бароат қилиб мусулмонларнинг ақидавий,рафторий ислох қилувчи йўлларидаги  қўлларидан келган амалларни бажаришлари керак. Қилиб ўтган фасодларини қодир бўлганларича  ювишлари лозим.

Учинчи мархалада эса, сталин ё америка,франция,туркия, россияни кофирларидан эмас,балки фақат  аллохдан умид қилиб у зотга таваккал қилишлари керак,тавбадан кейинги энг мухим  мархалада

«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»،

мана бу нихоятда мухим нарса. Худди шу нарсада кофир секуляристлар ва секулярзадалар холис бўлишмайди; яъни улар динни тўрт мафхумини аллохга холис қилишлари ва ўзлари булғанган секуляристик хислатлардан покланишлари лозим бўлади.

Мана бу мархалада қудрат ва хокимиятни фақат танхо аллохни динига тегишли дейишлари ва қонун,дастурлар хам танхо аллохники ,деб билишлари,хамда итоат қилишни хам танхо исломий хукуматга, аллохни шариатидаги қонунларга  хослашлари , ва нихоят мукофот бериш ва жазолашни хам танхо ва танхо аллохни динига тегишли,деб билишлари лозим бўлади. Мана бу равиш билан дин холис аллохники бўлади:

«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»

Мана бу билан тўртинчи буйруқ хам бажарилади.

Аллох таоло қуйидагича мархамат қилган пайтида:

«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً» ‏(نساء/64)،

Биз қай бир пайғамбарни юборган бўлсак, фақат аллохнинг изни-иродаси билан унга итоат қилинсин,деб юборганмиз. Агар улар (шайтондан хукм сўраб боришлари билан) жонларига жабр қилган пайтларида дархол сизнинг олдингизга келиб, аллохдан мағфират сўраганларида ва пайғамбар хам улар учун мағфират сўраганида эди, аллохнинг тавбаларини қабул қилгувчи,мехрибон эканлигини топган бўлур эдилар.

Мана бу ерда қандай кишилар хақида сухбат қилиняпти? Ўзларига зулм қилган кишилар хақида гапириляпти.

Бу оят хам мунофиқларни сафида бўлган ва аллохни шариатидаги қонунларни баъзи ўринларда оёқ-ости  қилган ,аммо ўзларига ва жамиятни рахбариятига хам зулм қилганликларини тушуниб етишган пайтда пушаймон бўлишган ва аллохдан сўнгра жамиятни рахбариятидан кечирим сўраган  кишиларга ишора қиляпти.

Мана бу ички пинхон кофирлар томонидан алданган кишилардир, уларни қайтишлари учун имконият бор, бу махсусан ўзларига,жамиятга,рахбариятга ,охиратларига зулм қилишганини тушуниб етишган пайтларида бу имконият мавжуд.

Аллох таолони  очиқ-ойдин қилиб айтишича, шариат қонунларини оёқ-ости қилган кимсалар ўзларига,мусулмонларни жамиятига зулм қилишган, агар улар мана бу гунохларини кечирилишини исташса, биринчи бўлиб аллохдан кечирим сўрашлари лозим:

«فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ»،

у зот мархамат қиладики:

«وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»،

бу ердаги манзур мусулмонларни рахбари, қўмондонидир, уни буйруқларини оёқ-ости қилиш билан унга озор етказишган, зарба уришган ва уни тахқирлашган;

«کُلُّکُم راعٍ و کُلُّکُم مَسئولٌ عَن رَعِیَتِه»

Уни буйруқларини оёқ-ости қилиш билан уни қўл остидагиларни хам тахқир қилган бўлади. Чунки мусулмонларни  рахбари,қўмондони,амири уларни аллохни шариатидаги қонунларга итоат қилишларига даъват қилади, аммо улар уни буйруқларига қулоқ солишмаган ва секуляризм динини асосидаги ўзларини хавойи нафсларини орқасидан кетишган.

Мана шу адабиёт бўйича аллох таоло барча мунофиқлар,секулярзадалар тўдасини фосиқларни мажмуъасига қўшади ва мархамат қиладики:

«الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» ‏(توبه/67)،

Мунофиқ эркаклар ва мунофиқ аёллар бир-бирларидандир (яъни кофирликда бир-бирларига ўхшайдилар). Улар ёмонликка буюрадилар,яхшиликдан тўхтатадилар ва (аллох йўлида инфоқ-эхсон қилишдан) қўлларини (ўзларини) тиядилар. Улар аллохни унутишгач, аллох хам уларни унутди. Албатта, мунофиқлар хақиқий фосиқ-итоатсиздирлар.

(давоми бор…….)

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

مُقَدّمات دَرسلَرِی / بِیشِینچِی دَرس

شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (3) عُمُومِی صوُرَتدَه تَن آلِیش وَ اِیچکِی یَشِیرِین کافِرلَر یا مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیش رَوِیشِی

(12- قیسم)

مَنَه بُو آیَتنِی آچِیق اِیشارَه قِیلِیشِیگه کوُرَه، فَقَط تَوبَه نِی اوُزِی سِکوُلارزَدَه لَرگه کِفایَه قِیلمَیدِی، توُغرِی اوُلَرگه تَوبَه قِیلِیش اِمکانِیَتِی مَوجُود، اَمّا فَقَط تَوبَه نِی تَنها اوُزِی کِفایَه قِیلمَیدِی. بَلکِی اوُلَر اَلبَتَّه «أَصْلَحُوا» یَعنِی اِصلاح بوُلِیشلَرِی لازِم، چُونکِی فَسادچِی بُولِیشگن، آلدِینگِی فَسادلَرِیدَن بَرائَت قِیلِیب مُسُلمانلَرنِینگ عَقِیدَه وِی، رَفتارِی اِصلاح قِیلوُچِی یُوللَرِیدَگِی قوُللَرِیدَن کِیلگن عَمَللَرنِی بَجَرِیشلَرِی کِیرَک.

اوُچِینچِی مَرحَلَه دَه اِیسَه، ستَلِین یا اَمِیرِکَه، فرَنسِییَه، توُرکِیَه، راسِّیَه نِی کافِرلَرِیدَن اِیمَس، بَلکِی فَقَط اَلله دَن اوُمِید قِیلِیب اوُ ذاتگه تَوَکَّل قِیلِیشلَرِی کِیرَک، تَوبَه دَن کِییِینگِی اِینگ مُهِم مَرحَلَه دَه «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، مَنَه بُو نِهایَتدَه مُهِم نَرسَه . حُوددِی شُو نَرسَه دَه کافِر سِکوُلارِیستلَر وَسِکوُلارزَدَه خالِیص بُولِیشمَیدِی؛ یَعنِی اوُلَر دِیننِی توُرت مَفهُومِینِی اَلله گه خالِیص قِیلِیشلَرِی وَ اوُزلَرِی بوُلغَنگن سِکوُلارِیستِیک خِصلَتلَردَن پاکلَنِیشلَرِی لازِم بُولَدِی.

مَنَه بُو مَرحَلَه دَه قُدرَت وَ حاکِیمِیَتنِی فَقَط تَنها اَلله نِی دِینِیگه تِیگِیشلِی دِییِیشلَرِی وَ قانوُن، دَستوُرلَر هَم تَنها اَلله نِیکِی، دِیب بِیلِیشلَرِی، هَمدَه اِطاعَت قِیلِیشنِی هَم تَنها اِسلامِی حُکوُمَتگه، اَلله نِیشَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه خاصلَشلَرِی وَ نِهایَت مُکافات بِیرِیش وَ جَزالَشنِی هَم تَنها وَ تَنها اَلله نِی دِینِیگه تِیگِیشلِی، دِیب بِیلِیشلَرِی لازِم بُولَدِی. مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن دِین خالِیص اَلله نِیکِی بُولَدِی: «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ» مَنَه بُو بِیلَن توُرتِینچِی بوُیرُوق هَم بَجَرِیلَدِی.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگن پَیتِیدَه: «وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً» ‏(نساء/64)، بِیز قَیسِی بِیر پَیغَمبَرنِی یُوبارگن بُولسَک، فَقَط اَلله نِینگ عِذنِی – اِرادَه سِی بِیلَن اوُنگه اِطاعَت قِیلِینسِین، دِیب یُوبارگنمِیز. اَگر اوُلَر (شَیطاندَن حُکم سُورَب بارِیشلَرِی بِیلَن) جانلَرِیگه جَبر قِیلگن پَیتلَرِیدَه دَرحال سِیزنِینگ آلدِینگِیزگه کِیلِیب، اَلله دَن مَغفِرَت سوُرَگنلَرِیدَه وَ پَیغَمبَر هَم اوُلَر اوُچُون مَغفِرَت سوُرگنِیدَن اِیدِی، اَلله نِینگ تَوبَه لَرنِی قَبُول قِیلگوُچِی، مِهرِیبان اِیکَنلِیگِینِی تاپگن بوُلوُر اِیدِیلَر. مَنَه بُو یِیردَه قَندَی کِیشِیلَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلِینیَپتی؟ اوُزلَرِیگه ظُلم قِیلگن کِیشِیلَر حَقِیدَه گپِیرِیلیَپتِی. «إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ»

مَنَه بُو اِیچکِی پِینهان کافِرلَر تامانِیدَن اَلدَنگن کِیشِیلَردِیر، اوُلَرنِی قَیتِیشلَرِی اوُچُون اِمکانِیَت بار، بوُ مَخصُوصاً اوُزلَرِیگه،جَمِیعیَتگه، رَهبَرِیَتگه، آخِیرَتلَرِیگه ظُلم قِیلِیشگنِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشگن پَیتلَردَه بُو اِمکانِیَت مَوجُود.

اَلله تَعالَی نِی آچِیق – آیدِین قِیلِیب اَیتِیشِیچَه، شَرِیعَت قانوُنلَرِینِی آیاق – آستِی قِیلگن کِیمسَه لَر اوُزلَرِیگه، مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیگه ظُلم قِیلِیشگن، اَگر اوُلَر مَنَه بُو گوُناهلَرِینِی کِیچِیرِیلِیشِینِی اِیستَشسَه، بِیرِینچِی بُولِیب اَلله دَن کِیچِیرِیم سُورَشلَرِی لازِم: «فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ»، اوُ ذات مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»، بُو یِیردَگِی مَنظوُر مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی، قوُماندانِیدِیر، اوُنِی بُویرُوقلَرِینِی آیاق – آستِی قِیلِیش بِیلَن اوُنگه آزار یِیتکَزِیشگن، ضَربَه اوُرِیشگن وَ اوُنِی تَخقِیرلَشگن؛ «کُلُّکُم راعٍ و کُلُّکُم مَسئولٌ عَن رَعِیَتِه» اوُنِی بوُیرُوقلَرِینِی آیاق- آستِی قِیلِیش بِیلَن اوُنِی قوُل آستِیدَگِیلَرنِی هَم تَخقِیر قِیلگن بُولَدِی. چُونکِی مُسُلمانلَرنِی رَهبَرِی، قوُماندانِی، اَمِیرِی اوُلَرنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه اِطاعَت قِیلِیشلَرِیگه دَعوَت قِیلَدِی، اَمّا اوُلَر اوُنِی بوُیرُوقلَرِیگه قوُلاق سالِیشمَگن وَ سِکوُلارِیزم دِینِینِی اَساسِیدَگِی اوُزلَرِینِی هَوایِی نَفسلَرِینِی آرقَسِیدَن کِیتِیشگن.

مَنَه بُو اَدَبِیات بُویِیچَه اَلله تَعالَی بَرچَه مُنافِقلَر،سِکوُلارزَدَه لَر تُودَه سِینِی فاسِقلَرنِی مَجمُوعَه سِیگه قوُشَدِی وَ مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:«الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» ‏(توبه/67)، مُنافِق اِیرکَکلَر وَ مُنافِق عَیاللَر بِیر- بِیرلَرِیدَندِیر( یَعنِی کافِرلِیکدَه بِیر- بِیرلَرِیگه اوُحشَیدِیلَر). اوُلَر یامانلِیککَه بُویُورَدِیلَر، یَحشِیلِیکدَن توُحتَه تَدِیلَر وَ ( اَلله یُولِیدَه اِنفاق- اِحسان قِیلِیشدَن) قوُللَرِینِی ( اوُزلَرِینِی) تِییَه دِیلَر. اوُلَر اَلله نِی اوُنوُتِیشگچ، اَلله اوُلَرنِی هَم اوُنوُتَدِی. اَلبَتَّه ،مُنافِقلَر حَقِیقِی فاسِق- اِطاعَتسِیزدِیرلَر.

(دوامی بار……)

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (3)/ شناسائی اجمالی و روش برخورد با کفار پنهان داخلی یا منافقین و سکولارزده ها 

(12- قسمت)

این آیه به صراحت اشاره دارد که فقط توبه برای این سکولارزده ها کافی نیست، درست است توبه برایشان هست اما فقط توبه برای سکولارزده ها کافی نیست. بلکه باید «أَصْلَحُوا» کنند و چون مُفسد بوده اند باید اعلان برائت کنند و در راه اصلاح عقیدتی و رفتاری مسلمین هر چه از دستشان بر می آید را باید انجام دهند. مفاسدشان را جبران کنند درمورد مفاسدی که انجام داده اند در حد توانشان روشنگری کنند.

در مرحله ی سوم، توکل و امیدشان به الله باشد دیگر توکلشان به این نباشد که استالین، آمریکا، فرانسه، ترکیه، روسیه و سایر کفار از آن ها حمایت کنند. در مرحله ی بعدی و مهم ترین مرحله بعد از توبه «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، این خیلی مهم است. این همان چیزی است که سکولاریست های کافر و سکولارزده ها در آن ناخالصی دارند؛ یعنی همان چهار مفهوم دین را برای الله خالص کنند و از تمام خصلت های سکولاریستی که به آن آلوده بوده اند خودشان را پاک کنند.

در این مرحله، قدرت و حاکمیت را تنها مال دین الله بدانند، قانون و برنامه را تنها مال الله بدانند، اطاعت کردن را تنها مخصوص حکومت اسلامی و قانون شریعت الله بدانند و در نهایت، پاداش دادن ها و مجازات کردن هایشان (که آزاد و ممنوع برای آن ها قرار داده شده) را نیز تنها و تنها مختص دین الله بدانند. به این شیوه دین، خالص مال الله می شود. «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ» این دستور چهارم هم انجام می شود.

زمانی که الله تعالی می فرماید: «وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً» ‏(نساء/64)، و هیچ پیغمبری را نفرستاده‌ایم مگر بدین منظور که به فرمان خدا از او اطاعت شود. و اگر آنان بدان هنگام که به خود ستم می‌کردند، به نزد تو می‌آمدند و از خدا طلب آمرزش می‌نمودند و پیغمبر هم برای آنان درخواست بخشش می‌کرد، بی گمان خدا را بس توبه‌پذیر و مهربان می‌یافتند.‏ از چه کسانی صحبت می کند؟ از کسانی که «إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ» به خودشان ظلم کردند.

این آیه هم به کسانی اشاره دارد که در صف منافقین قرار گرفته اند و قانون شریعت الله را در مواردی زیر پا گذاشته اند اما، زمانی که متوجه می شوند که به خودشان و رهبریت جامعه هم ظلم کرده اند پشیمان می شوند و از الله و سپس رهبریت جامعه تقاضای بخشش دارند.

این ها همان فریب خورده هایی هستند که کفار پنهان داخلی آن ها را فریب داده اند و امکان بازگشت آنان هست، مخصوصاً زمانی که متوجه شوند به خودشان، جامعه، رهبریت و آخرت خودشان ظلم کرده اند.

الله متعال تصریح دارد که هر کسی قوانین شریعت او را زیر پا بگذارد، به خودش و جامعه ی مسلمین ظلم کرده و هر وقت بخواهد جبران کند، اول باید از الله طلب بخشش کند: «فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ»، و این که مى‏فرماید: «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»، منظور رهبر و فرمانده ی مسلمین است که با زیر پا گذاشتن دستوراتش، باعث آزار، صدمه، توهین به او و زیر مجموعه ای شده اند که او نمایندگی اش را بر عهده دارد؛ «کُلُّکُم راعٍ و کُلُّکُم مَسئولٌ عَن رَعِیَتِه» با زیر پا گذاشتن دستوراتش به کل زیر مجموعه های او توهین کرده اند. چون رهبر، فرمانده و امیر مسلمین، آن ها را به پیروی از قانون شریعت الله دعوت کرده اما، آن ها به این دستورات گوش نمی دادند، و دنبال هوا و هوس خودشان بر اساس دین سکولاریسم بودند. 

در راستای همین ادبیات است که الله تعالی کل دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها را در جمع فاسقین جای می دهد و می فرماید: «الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» ‏(توبه/67)، مردان منافق و زنان منافق همه از یک گروه (و یک قماش) هستند. آنان همدیگر را به کار زشت فرا می‌خوانند و از کار خوب باز می‌دارند و (از بذل و بخشش در راه خیر) دست می‌کشند. خدا را فراموش کرده‌اند (و از پرستش او روی‌گردان شده‌اند)، خدا هم ایشان را فراموش کرده است. واقعاً منافقان فرمان‌ناپذیر (و سرکش و گناهکار) و فاسق هستند.‏ از کلمه ی «فاسق» استفاده کرده، یعنی کلمه ای را به کار برده که عام است هم مسلمان را در برمی گیرد هم کافر را.

(ادامه دارد…….)