وَاعْتَصِمُوا

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (13)

د ښکاره کافرانو، د اهل کتاب او منتصب په اهل کتاب او مشرک کافرانو یا کافر سیکولرانو په بحث کې مو یادونه وکړه. چې په دې کې يوه ډله هم شته چې ايمان راوړى او د هغوى مقليد او پيروان دي چې سترګې او غوږونه يې تړلي دي چې د لښکر تور په بڼه د کفارو رول لوبي کوي، دهغوی د مشرانو رول لوبوي او ځانونه یې د کافر په شان ګرځولي دي.

دلته د مسلمانانو د تور لښکر په بڼه کې شتهدارودسته چي د داخلي پټو کفارو لپاره ورته رول لوبوي.منافقینو او پټو داخلي کفارو د ډلي او اصلي عاملین تعداد لږ او کم دي،
خو د هغو لښکرو تور چې د دوی په شان صفتونه يې جوړې کړې دوی ته ورته صفات لري او د هغوی په څېر عمل کوي، ډېر او بې شمېره دي.

له همدې امله الله سبحانه وتعالی د دغو فریب شویو خلکو،د لښکرو تور او هغه کسان چې ځانونه د کافرانو په څیر کړی دی د توبې خبره راپورته کوي. دا د بیرته راستنیدو احتمال معنی لري، هغه څه چې د کفارو لپاره شتون نلري. ځکه چې منافقان پخپله کافر دي او کافر په یقین سره چه ایمان نه راوړی.
الله تعالی فرمایي: «إِنَّ الْمُنَافِقِینَ فِی الدَّرْکِ الأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً* إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا (نساء/146-145)،پرته له هغوکسان(له دوی څخه) چه توبه وکرړی(تَابُوا)او بیرته راستانه شي او اصلاح وکړي(وَأَصْلَحُوا)او الله ته رجوع وکړي.(وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ)او خپل دین خالصه خدای ته وګرزوي (وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ).نو دوی به له مؤمنانو څخه وي، او خدای به مومنانو ته لوی اجر ورکړي.

دا آيت په ښکاره دلالت کوي چې د دغو سیکولرزدهو لپاره يوازې توبه کافي نه ده، دا سمه ده چې توبه د دوی لپاره ده، خو د سیکولرزدهو لپاره يوازې توبه کافي نه ده.
خو باید«أَصْلَحُوا»وکړي او له دې امله چې دوی فاسد وو، باید خپل برائت اعلان کړي، او د مسلمانانو د عقایدو او چلند د اصلاح لپاره باید هر هغه څه وکړي چې دوی یې کولی شي.

دوی باید د خپلو فسادونو جبران وکړي، دوی دهغه فساد په اړه چې دوی کړي دي څومره چې دوي کولی شي روښانتيا وکړي.

په دریمه مرحله کې د دوی توکل او امید باید په الله تعالی وکړي او نور باید په ستالین، امریکا، فرانسې، ترکیې، روسیې او نورو کفارو ته تکیه او توکل ونه کړي چي او نور کافران د دوي ملاتړ وکړي. له توب وروسته په بل او خورا مهم پړاو کې.«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»،دا خورا مهم دی. دا هغه څه دي چې کافر سیکولران او سیکولرزدهو په هغه کې ناخالصی لري؛ یعني د الله لپاره د دین د ورته څلورو مفاهیمو خالصول دی او د ټولو سیکولریستي صفتونو څخه چه ککړ شوي وي ځانونه پاک کړي.
په دې پړاو کې واک او حاکمیت د الله تعالی د دین یوازینی ملکیت وګڼئ، قانون او پروګرام د الله تعالی یوازینی ملکیت وګڼئ، او یوازې د اسلامي حکومت او د الله تعالی د شریعت قانون اطاعت وګڼئ. او په پای کې،هغوی ته اجر ورکول او سزا ورکول ( چې دوي ته آزاد او منوع ورکول شوي دي) هم باید یوازې د الله تعالی د دین لپاره وګڼل شي. په دې صورت، دین د الله تعالي خالصه ملکیت ګرځي.«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»دا څلورم حکم هم ترسره کیږي

 Шаръий душманшиносий  (2) мушриклар( секуляристларга) тегишли умумий ахкомлар, ахли китоб ва шибхи ахли китоблар.

Муқаддамот дарслари/ бешинчи дарс

 Шаръий душманшиносий  (2) мушриклар( секуляристларга) тегишли умумий ахкомлар, ахли китоб ва шибхи ахли китоблар.

(16-қисм)  

Тафарруқ хам мушрикларни сифатларидан,белгиларидан бири бўлиб, бугунги кунда мусулмонлар унга гирифтор бўлиб қолишган, аллох таоло амр қиладики:

«وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/31-32)،

Мушриклардан бўлманглар!*** Улар (яъни мушриклар) динларини бўлиб, фирқа-фирқа бўлиб олгандирлар. Хар бир фирқа ўз олдиларидаги нарса билан хурсанддирлар.

Жуда кўп ўринларда ахли китобни кофирларини хам, мусулмонларни хам мушрикларни сифатларига мубтало бўлиб қолганларини кўрамиз, аммо  мана бу сифатларга эга бўлганликлари сабабли уларни нажас мушрикларни сафига қўя олмаймиз.

Аллох таоло осмоний шариатларни хеч қайси бирини ижроъий қонунларига эътиқод қилмайдиган мушрик,секуляр кофирлар билан, исломни булғанган ва ўзгартирилган шариатларидан бирига эътиқод қилган,аммо охирги пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васалламни нубувватлари,шариатларига иймон келтириш неъматидан махрум бўлган кофирларни ўртасига бу дунёда жуда катта фарқ қўйган. Уларга нисбатан кўз-қараш хам фарқли, улар билан сухбат қилиш равиши,адабиёти хам фарқлидир.

Аллох таоло ахли китобни кофирларини офатларини санаб ўтгани ва ўзларини осмоний китобларини ўзгартириш, аллох таолони сифатларини махлуқотларига бериш,қайсарлик, охирги пайғамбар росулуллох саллаллоху алайхи васалламга нисбатан душманчилик қилиш ва ундан бошқа белгиларини, тоғут ясаб олишларини,ширк ишларини ёмонлаб маломат қилганига қарамасдан; хеч қачон уларни мушрикларни,секуляристларни жумласидан хисобламаган,хатто уларни секуляристларни қаторига хам қўшмаган; бу нарса шуни кўрсатадики, осмоний шариатларга эргашувчилар секуляризм дини ва уни дастурларига қанчалик  яқинлашишса, аллохни шариати ва динидан хам шунчалик махрум бўлиб узоқлашган бўлишса хам, аммо хар қандай холатда мушриклар ва секуляристларни ахкомларига шомил бўлишмайди.

Буларга қўшимча , мушриклар ва ифлос секуляристларга хилоф равишда, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни ислом динини охирга шариатига даъват қилганларидан сўнг, агар улар бу шариатни қабул қилишмаса ва мусулмонларга қарши жанг қилишмаса, илохий фармонга асосан улардан “жизъя” олиш билан кофояланганлар, улар ўзларига тегишли маконларда ўзларини ширкка булғанган ақидалари асосида яшаш имконига эга эдилар.

Мушриклар билан ахли китобни ўртасидаги мана шунча фарқлар қуйидаги саволни туғдирарди, “ахли китоб” қандай кишилар? Хаж сурасини 14 оятига мурожаъат қилиш орқали, ундан одамлар уч гурухга тақсим бўлишини, яъни мўминлар, ахли китоб ва мушриклар, мана бу саволни жавоби хам равшан бўлади.

Аллох таоло мархамат қиладики:

 «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»(حج/17)،

Дархақиқат иймон келтирган зотлар,яхудий бўлган кимсалар, собеийлар (фаришталарга сиғинивчилар), насронийлар,мажусийлар (оташпарастлар), ва мушрик бўлган кимсалар – аниқки аллох қиёмат кунида уларнинг ўртасини ажрим қилур (яъни мўъминларни жаннатга дохил қилур,кофирларни дўзахга гирифтор қилур), албатта аллох барча нарсага гувохдир.

Мана бу оятни мазмунига қараганда,яхудийлар ва насронийлар,собеинлар,мажуслар мўъминларни жумласидан хам ё мушрикларни жумласидан хам хисобланишмас эди, балки улар ахли китоб ( ё шибхи ахли китоб) деб саналган, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатлари хам шуни кўрсатадики, пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васаллам уларга нисбатан ахли китобни ахкомларига мувофиқ равишда муносабатда бўлганлар, агар исломни қабул қилишмаса уларни “жизъя” қабул қилишга  махкум қилиш билан кофояланганлар.

(давоми бор…….)

دُشمَنشِناسِی شَرعِی(2) مُشرِکلَر (سِکوُلارِیستلَرگه) تِیگِیشلِی عُمُومِی اَحکاملَر، اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ  اَهلِی کِتابلَر.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس

دُشمَنشِناسِی شَرعِی(2) مُشرِکلَر (سِکوُلارِیستلَرگه) تِیگِیشلِی عُمُومِی اَحکاملَر، اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ  اَهلِی کِتابلَر.

(16-قیسم)  

تَفَرُّق هَم مُشرِکلَرنِی صِیفَتلَرِیدَن، بِیلگِیلَرِیدَن بِیرِی بوُلِیب، بُوگوُنگِی کوُندَه مُسُلمانلَر اوُنگه گِیرِیفتار بوُلِیب قالِیشگن، اَلله تَعالَی اَمر قِیلَدِیکِی: «وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/31-32)، مُشرِکلَردَن بوُلمَنگلَر! *** اوُلَر (یَعنِی مُشرِکلَر) دِینلَرِینِی بُولِیب فِرقَه – فِرقَه بوُلِیب آلگندِیرلَر. هَر بِیر فِرقَه اوُز آلدِیلَرِیدَگِی نَرسَه بِیلَن حُرسَنددِیرلَر.

جُودَه کوُپ اوُرِینلَردَه اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی هَم،مُسُلمانلَرنِی هَم مُشرِکلَرنِی صِیفَتلَرِیگه مُبتَلا بوُلِیب قالگنلَرِینِی کوُرَمِیز، اَمّا مَنَه بُو صِیفَتلَرگه اِیگه بوُلگنلِیکلَرِی سَبَبلِی اوُلَرنِی نَجَس مُشرِکلَرنِی صَفِیگه قوُیَه آلمَیمِیز.

اَلله تَعالَی آسمانِی شَرِیعَتلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِینِی اِجرائِی قانوُنلَرِیگه اِعتِقاد قِیلمَیدِیگن مُشرِک، سِکوُلار کافِرلَر بِیلَن، اِسلامنِی بُولغَنگن وَ اوُزگرتِیرِیلگن شَرِیعَتلَرِیدَن بِیرِیگه اِعتِقاد قِیلگن، اَمّا آخِیرگِی پَیغَمبَرِیمِیز صلی الله علیه وسلم نِی نُبُوَّتلَرِیدَن مَحرُوم بُولگن کافِرلَرنِی اوُرتَسِیگه بُو دُنیادَه جُودَه کَتتَه فَرق قوُیگن. اوُلَرگه نِسبَتاً کوُز- قَرَش هَم فَرقلِی، اوُلَر بِیلَن صُحبَت قِیلِیش رَوِیشِی، اَدَبِیاتِی هَم فَرقلِیدِیر.

اَلله تَعالَی اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی آفَتلَرِینِی سَنَب اوُتگنِی وَ اوُزلَرِینِی آسمانِی کِتابلَرِینِی اوُزگرتِیرِیش، اَلله تَعالَی نِی صِیفَتلَرِینِی مَخلوُقاتلَرِیگه بِیرِیش، قَیصَرلِیک، آخِیرگِی پَیغَمبَر رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلمگه نِسبَتاً دُشمَنچِیلِیک قِیلِیش وَ اوُندَن باشقَه بِیلگِیلَرِینِی، طاغوُت یَسَب آلِیشلَرِینِی، شِیرک اِیشلَرِینِی یامانلَب مَلامَت قِیلگنِیگه قَرَمَسدَن؛ هِیچ قَچان اوُلَرنِی مُشرِکلَرنِی، سِکوُلارِیستلَرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَمَگن، حَتّی اوُلَرنِی سِکوُلارِیستلَرنِی قَطارِیگه هَم قوُشمَگن؛ بُو نَرسَه شوُنِی کوُرسَتَدِیکِی، آسمانِی شَرِیعَتلَرگه اِیرگشُوچِیلَر سِکوُلارِیزم دِینِی وَ اوُنِی دَستُورلَرِیگه قَنچَه لِیک یَقِینلَشسَه، اَلله نِی شرِیعَتِی وَ دِینِیدَن هَم شوُنچَه لِیک مَحرُوم بُولِیب اوُزاقلَشگن بوُلِیشسَه هَم، اَمّا هَر قَندَی حالَتدَه مُشرِکلَر وَ سِکوُلارِستلَرنِی اَحکاملَرِیگه شامِل بُولِیشمَیدِی.

بُولَرگه قوُشِیمچَه، مُشرِکلَر وَ اِفلاص سِکوُلارِیستلَرگه خِلاف رَوِیشدَه، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُلَرنِی اِسلام دِینِینِی آخِیرگِی شَرِیعَتِیگه دَعوَت قِیلگنلَرِیدَن سُونگ، اَگر اوُلَر بُو شَرِیعَتنِی قَبُول قِیلِیشمَسَه وَ مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشمَسَه،اِلاهِی فَرمانگه اَساساً اوُلَردَن “جِزیَه” آلِیش بِیلَن کِفایَه لَنگنلَر، اوُلَر اوُزلَرِیگه تِیگِیشلِی مَکانلَردَه اوُزلَرِینِی شِیرککَه بُولغَنگن عَقِیدَه لَرِی اَساسِیدَه یَشَش اِمکانِیگه اِیگه اِیدِیلَر.

مُشرِکلَر بِیلَن اَهلِی کِتابنِی اوُرتَسِیدَگِی مَنَه شوُنچَه فَرقلَر قوُیِیدَگِی سَوالنِی توُغدِیرَردِی، “اَهلِی کِتاب” قَندَی کِیشِیلَر؟ حَج سُورَه سِینِی 14 آیَتِیگه مُراجَعَت قِیلِیش آرقَلِی، اوُندَن آدَملَر اوُچ گوُرُوهگه تَقسِیم بوُلِیشِینِی، یَعنِی مُؤمِنلَر، اَهلِی کِتاب وَ مُشرِکلَر، مَنَه بُو سَوالنِی جَوابِی هَم رَوشَن بُولَدِی.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»(حج/17)، دَرحَقِیقَت اِیمان کِیلتِیرگن ذاتلَر،یَهُودِی بُولگن کِیمسَه لَر، صابِیئِیلَر ( فَرِیشتَه لَرگه سِیغِینوُچِیلَر)، نَصرَانِیلَر، مَجُوسِیلَر ( آتَشپَرَستلَر)، وَ مُشرِک بُولگن کِیمسَه لَر- آنِیقکِی اَلله قِیامَت کوُنِیدَه اوُلَرنِینگ اوُرتَسِینِی اَجرِیم قِیلوُر( یَعنِی مُؤمِنلَرنِی جَنَّتگه داخِل قِیلوُر، کافِرلَرنِی دوُزَخگه گِیرِیفتار قِیلوُر)، اَلبَتَّه اَلله بَرچَه نَرسَه گه گوُواهدِیر.

مَنَه بُو آیَتنِی مَضمُونِیگه قَرَگندَه، یَهُودِیلَر وَ نَصرانِیلَر، صابِیئِنلَر، مَجُوسلَر مُؤمِنلَرنِی جُملَه سِیدَه هَم یا مَشرُکلَرنِی جُملَه سِیدَه هَم حِسابلَنِیشمَس اِیدِی، بَلکِی اوُلَر اَهلِی کِتاب ( یا شِبهِ اَهلِی کِتاب) دِیب سَنَلگن، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم نِی سُنَّتلَرِی هَم شوُنِی کوُرسَتَدِیکِی، پَیغَمبَرِیمِیز صلی الله علیه وسلم اوُلَرگه نِسبَتاً اَهلِی کِتابنِی اَحکاملَرِیگه مُوافِق رَوِیشدَه مُناسَبَتدَه بُولگنلَر، اَگر اِسلامنِی قَبُول قِیلِیشمَسَه اوُلَرنِی “جِزیَه” قَبُول قِیلِیشگه مَحکوُم قِیلِیش بِیلَن کِفایَه لَنگنلَر.

(دوامی بار…..)

درس های مقدماتی/ درس پنجمدشمن شناسی شرعی (2)/ احکام کلی مربوط به مشرکین(سکولاریستها)، اهل کتاب و شبه اهل کتاب

(16-قسمت)

تفرق، هم یکی دیگر از همین ویژگیها و صفات مشرکین است که هم اکنون مسلمین به آن گرفتار هستند و الله تعالی امر می کند که: «وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/30-31-32)، و از زمره‌ی مشركان نگرديد از آن كسانی كه دین خودشان را تکه تکه و بخش بخش كرده‌اند و به دسته‌ها و گروههای گوناگونی تقسيم شده‌اند. هر حزب و گروهی هم از روش و آئينی كه دارد خرسند و خوشحال است.

در اینجا در بسیاری از موارد آشکارا می بینیم هم کفار اهل کتاب و هم مسلمین به صفاتی از صفات مشرکین آلوده شده اند، اما نمی توان به صرف داشتن این صفات آن ها را در دسته ی مشرکین نجس قرار داد.

الله متعال میان کفار مشرک و سکولاری که به قوانین اجرائی هیچ یک از شریعتهای آسمانی معتقد نیست و کفاری که به یکی از شریعتهای تحریف شده و آلوده ی اسلام معتقدند، اما از نعمت ایمان به نبوت و شریعت پیامبرخاتم صلی الله علیه و سلم محروم هستند، میانشان تفاوت بسیار بزرگی در دنیا   قرار داده است. نگاه به آن ها متفاوت است و روش صحبت کردن و ادبیات با آن ها هم متفاوت است.

با آنکه الله متعال کفار اهل کتاب را مورد آسیب شناسی قرار می دهد و کارهای شرکی و طاغوت مآبانه ی آن ها را چون طاغوت قرار دادن همدیگر، تحریف کتاب آسمانی خود، دادن ویژگیهای الله متعال به مخلوقات، لجاجت و دشمنی با پیامبر خاتم صلی الله علیه و سلم بعد از شناخت و تمام صفات غیره را مورد نکوهش و مذمت قرار می دهد؛ اما آن ها را هیچ وقت جزو مشرکین و سکولاریستها قرار نمی دهد و حتی آن ها را در ردیف سکولاریستها هم قرار نمی دهد؛ و نشان می دهد که پیروان شریعتهای آسمانی به هر نسبتی به دین سکولاریسم و برنامه های آن نزدیک شدند، به همان نسبت از دین و شریعت الله محروم و دور شدند، اما در هر صورت مشمول احکام مشرکین و سکولاریستها نمی شوند.

با این وجود، بر خلاف مشرکین و سکولاریستهای پلید، رسول الله صلی الله علیه وسلم بعد از دعوت این گروه به آخرین شریعت دین اسلام، اگر آن ها این شریعت را نمى پذیرفتند، و درضمن با مسلمانان وارد جنگ نمى شدند، بر اساس فرمان الهى به گرفتن «جزیه» از این گروه اکتفا مى کند،  و این ها می توانستند به صورت خودمختار در مکانهای مربوط به خود و بر اساس عقاید شرک آلود خاص خود زندگی کنند.

همین عملکرد متفاوت با مشرکین و اهل کتاب، این سؤال را مطرح مى کرد که «اهل کتاب» چه کسانى هستند؟ با مراجعه به آیه ی 14سوره ی حج، که در آن مردم به سه گروه مؤمنین، اهل کتاب و مشرکین تقسیم شده اند، تا اندازه اى پاسخ این سؤال روشن مى شود.

خداوند متعال مى فرماید: «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»(حج/17)،کسانى که ایمان آوردند و آنان که یهودى شدند، صابئى ها، نصارا، مجوس و کسانى که شرک ورزیدند، خدا در روز رستاخیز میانشان فرق می گذارد و از هم جدایشان مى کند.

طبق مضمون این آیه، یهودى ها، نصرانی ها، صابئین و مجوس ها نه جزو مؤمنین هستند و نه جزو مشرکین، بلکه اهل کتاب (یا شبه اهل کتاب) محسوب مى شوند و سنت رسول الله صلی الله علیه و سلم نیز نشان مى دهد که پیامبر صلی الله علیه و سلم با این چهار گروه، طبق احکام اهل کتاب برخورد مى کردند، و اگر اسلام را نمى پذیرفتند آنها را به پرداخت «جزیه» محکوم مى کردند.

(ادامه دارد……)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (12)

همدارنګه یو بل دغير انکار حقیقت ته هم اشاره کوو چې د مسلمانانو په منځ کې ځینې کسان هم شته چې د دوی خبرو ته غوږ نیسي او له دوی څخه خبرې اوردنکی دي:«وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)،په تاسو کې داسې کسان شته چې د هغوی خبري ته غوږ نیسي.
هغه کسان چې رسول الله صلی الله علیه وسلم د دوی په خبرو متعجبه کیږي: «يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …»پیغمبر د دوی خبرو ته تعجب حیران شو.څنګه لامل نه کیږي چې خلک د دوی خبروته غوږ ونیسي،او د دې سبب نه ګرځي چې خلک اخپلو خبروته متوجې کړي؟! دا هغه خلک دي چې رسول الله صلی الله علیه وسلم هم د دوی د خبرو له لحن امله تعجب کوي. يقيناً دوی د شرع خلاف يې څه نه ويل، د قرآن، دين او شريعت خبرې يې کول. په اصطلاح دوى د معروف خبري کول.په دې صورت، هغه مجموعه او ډلي چې کافر منافقان دوی له ځانه سره ملګری کړئ دوی یو شان نه دي.
حال دا چې دوی دوه ډلې دي،يوه ډله چې له اساس يې ايمان نه درلود.او بله ډلې هم شته چې مسلمان شول یا هم ايمان راوړل او بیا بیرته راستانه شول. د همغه سیکولریزم دین او سیکولریستي عقایدو او افکارو ته.
مګر هغه ډلي چې دا ټول جوړوي (او هغه ډله چې موږ د سیکولرزدهو په توګه معرفي کړې او د منافقینو او پټو داخلي کفارو ډله دي ) یو شان نه دي.
په دغو منافقانو کې ځينې يې کافران دي چې شمېر يې معمولاً ډېر کم دي، او بله ډله ځني د مسلمانانو دي.کوم چې د ځینو دلیلونو د دوی خبري اوري.یا د دوی په زړونو کې لا هم ناروغي ده او د منافقینو یا سیکولرزدهو لوی اکثریت ورسره دی:
-وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)،
او هغه وخت (په یاد کړه) چې منافقینو او هغو کسانو چې په زړونو کې یې (نفاق) ناروغي درلوده ویل: خدای او د هغه رسول موږ ته له درواغو وعدو پرته بل څه نه دي راکړي. په دې آیت کې«الْمُنَافِقُونَ»بېلوي جلا کوي.
-لَئِن لَّمْ یَنتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِی الْمَدِینَةِ لَنُغْرِیَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لَا یُجَاوِرُونَکَ فِیهَا إِلَّا قَلِیلاً ‏(احزاب/60)،
که منافقان او د زړه ناروغان او هغه کسان چې په مدینه کې د اضطراب سبب ګرځي، له دغه کاره لاس وانخلي.موږ به تاسو د دوی پر ضدّ راوپارو،او پر هغوی مسلط ګرځوو.بیا به دوی د مدینې په ښار کې له لږ وخت پرته ستا سره نږدې پاتې نشي. وګوره،په ​​ښکاره وايي:
«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ».
الله تعالی با آن که مجموعه ی منافقین را در دنیا، دو گروه معرفی می کند:«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ».
خو په نړۍ کې تول یو شان ګڼل کیږي هغه «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» حساب کرړي دي.
او دغه اقليت منافقان د همدې اکثريت مسلمانانو برخه ګڼلې ده، نه بل ډول.
یعنی «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» هغه يې د اصلي منافقانو او کافرانو په ډله کې نه شمېرل، بلکې د کافرانو په منځ کې يې د کفارو او منافقانو کوچنۍ برخه ګڼله «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» حاسبه کړې ده. د همدا لامل دی چې د قرآن په ډېرو ځايونو کې کله چې د منافق په اړه خبرې شوي، په همدې لفظ کې راغلي دي.«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»دوی ته خطاب کیږي او د همدې حکم تابع دي.

 Шаръий душманшиносий  (2) мушриклар( секуляристларга) тегишли умумий ахкомлар, ахли китоб ва шибхи ахли китоблар.

Муқаддамот дарслари/ бешинчи дарс

 Шаръий душманшиносий  (2) мушриклар( секуляристларга) тегишли умумий ахкомлар, ахли китоб ва шибхи ахли китоблар.

(15-қисм)

 Аллох таоло зикр қилиб ўтган ахли китобни кофирлари ширкка ўхшаш жуда катта жиноятларни қилишган ва аллохни шариатидаги қонунларни пинхон қилишган. Аллох таоло инсонларни зохирий,маънавий хаёти учун комил,холис қонунларни,дастурларни жўнатган бўлиб башарни қайта ишловига ёки уни секуляризм динини қонунлари билан аралаштирилишига ё ўзгартиришга эхтиёжи йўқ. Чунки агар аллохни қонунларига бир нарса қўшилса ё бир нарсани ундан камайтирилса, ўзини аслий хосиятини ва вазифасини қўлдан бой беради ва ўзини аслидан фарқ қиладиган  бошқа нарсага айланиб қолади. Шунинг учун хам аллох таоло ўзини дини ва қонуни хақ эканини ва унга бошқа ботил қонунлар аралашмаслиги кераклигини амр қилади:

 «وَلاَتَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ»(بقره/42)،

Хақни ботилга аралаштирманглар ва билган холингизда хақни беркитманглар.

Хақни ботилга аралаштириш, хақни пинхон бўлишига боис бўлишини хаммамиз яхши биламиз, буни натижасида аллохни шариатидаги қонунлар орқада қолишига сабаб бўладиган нарсалар пайдо бўлади ва янги келган нарса аллохни шариатидаги қонунларини бир қисми учун шерикка айланади. Аллох таоло холиққа хос бўлган нарсаларга бир нарсани шерик қилинишини жуда катта зулм деб таништирган:

«لَاتُشْرِکْ بِاللَّهِ اِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ!…» (لقمان/13)،

“Эй ўғилчам, аллохга ширк келтирмагин! Чунки ширк келтириш катта зулмдир”.

Аллох таоло мана бу катта зулмни қиладиган кишилар учун собит бир хукм сифатида эълон қиладики:

اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَی اِثْمًا عَظِیمًا (نساء/48)،

Албатта аллох ўзига (бирон нарсанинг) шерик қилинишини кечирмас. Шундан бошқа гунохларни ўзи хохлаган бандалари учун кечирур. Ким аллохга (бирон кимса ёки нарсани) шерик келтирса,бас, у буюк гунохни тўқиб чиқарибди.

 اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِیدًا (نساء/116)،

Албатта аллох ўзига (бирон нарса ё кимсанинг) шерик қилинишини кечирмайди. Шундан бошқа гунохларни ўзи хохлаган бандалари учун кечиради. Кимки аллохга ширк келтирса, демак, жуда қаттиқ йўлдан озибди.

Ширк шундай бир жиноятки, худованд харгиз уни кечирмайди, бу борада аслан шубха қилмаслик керак. Шунингдек яхуд,насоро,мажус, собеинлардан бўлган кофирларнинг ширкка дучор бўлганликларига шубхаланмаймиз; буни инкор хам қилиб бўлмайди. Аммо шунга қарамасдан аллох таоло харгиз ўзини каломида бу кофирларни мушрик(секуляр) деб номламаган. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам уларни мушрик(секуляр) демаганлар ва харгиз уларни дунёда нажас мушриклар ва ифлос секуляристларни жумласига шомил қилмаганлар.

Мана бунга ажаблансангиз керак! Сизларга ўхшаш бошқа фазода нафас олган ва аллохни махлуқотларига бошқа кўз ойнак билан қарайдиган кишилар, нима учун аллох таоло уларни мушрикларни жумласига шомил қилмаганлиги ва уларга мушрик деб хитоб қилмаганлиги савол ва таъажжубга сабаб бўладиган нарса?! Бунга қўшимча равишда улар учун мушриклардан фарқли алохида ахкомларни хам  чиқарган.

Аллох таоло мархамат қиладики:

  «لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَلاَيَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيّاً وَلاَ نَصِيراً» (نساء/123)،

Сизларнинг хом хаёлларингиз хам, ахли китобнинг хом хаёллари хам хақ эмас- кимки ёмон амал қилса, жазосини олур ва ўзи учун аллохдан ўзга на бир дўст ва на бир мададкор топмас.

Кўриб турганингиздек хамма нарса бизларни орзуларимизга биноан бўлмайди. Мана бу оятда умумий холда айтилишича, хар қандай киши ёмон ишни қиладиган бўлса ўзи амалининнг жазосини олади, энди бу ерда ахли китоб бўладими ё мусулмонми буни фарқи йўқ. Аллох манъ қилган ва уни кечирмайдиган  ёмон ишларни энг каттаси, ширкдир, яъни бу мушрикларни сифитларидан бири бўлади; албатта аллох ўзи хохлаган андозада унга азоб беради ва уни кечирмайди. Мана бу аллохни суннатларидан бири бўлиб, бу хамма замонда барча миллатлар учун собитдир:

 «وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً» (احزاب/62)

Аллохнинг йўлини эса харгиз ўзгартира олмассиз.

(давоми бор……)

دُشمَنشِناسِی شَرعِی(2) مُشرِکلَر (سِکوُلارِیستلَرگه) تِیگِیشلِی عُمُومِی اَحکاملَر، اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ  اَهلِی کِتابلَر.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس

دُشمَنشِناسِی شَرعِی(2) مُشرِکلَر (سِکوُلارِیستلَرگه) تِیگِیشلِی عُمُومِی اَحکاملَر، اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ  اَهلِی کِتابلَر.

(15-قیسم)

اَلله تَعالَی ذِکر قِیلِیب اوُتگن اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِی شِیرککَه اوُحشَش جُودَه کَتتَه جِنایَتلَرنِی قِیلِیشگن وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی پِینهان قِیلِیشگن. اَلله تَعالَی اِنسانلَرنِی ظاهِرِی، مَعنَوِی حَیاتِی اوُچُون کامِل، خالِص قانوُنلَرنِی، دَستوُرلَرنِی جُونَتگن بُولِیب بَشَرنِی قَیتَه اِیشلاوِیگه یاکِی اوُنِی سِکوُلارِیزم دِینِینِی قانوُنلَرِی بِیلَن اَرَلَشتِیرِیلِیشِیگه یا اوُزگرتِیرِیشگه اِیختِیاجِی یُوق. چُونکِی اَگر اَلله نِی قانوُنلَرِیگه بِیر نَرسَه قوُشِیلسَه یا بِیر نَرسَه نِی اوُندَن کَمَیتِیرِیلسَه، اوُزِینِی اَصلِی خاصِیَتِینِی وَ وَظِیفَه سِینِی قوُلدَن بای بِیرَدِی وَ اوُزِینِی اَصلِیدَن فَرق قِیلَدِیگن باشقَه نَرسَه گه اَیلَنِیب قالَدِی. شوُنِینگ اوُچُون هَم اَلله تَعالَی اوُزِینِی دِینِی وَ قانوُنِی حَق اِیکَنِینِی وَ اوُنگه باشقَه باطِل قانُونلَر اَرَلَشمَسلِیگِی کِیرَکلِیگِینِی اَمر قِیلَدِی:  «وَلاَتَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ»(بقره/42)، حَقنِی باطِلگه اَرَلَشتِیرمَنگلَر وَ بِیلگن حالِینگِیزدَه حَقنِی بِیرکِیتمَنگلَر.

حَقنِی باطِلگه اَرَلَشتِیرِیش، حَقنِی پِینهان بُولِیشِیگه بائِث بوُلِیشِینِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَمِیز، بُونِی نَتِیجَه سِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر آرقَدَه قالِیشِیگه سَبَب بوُلَدِیگن نَرسَه لَر پَیدا بُولَدِی وَ یَنگِی کِیلگن نَرسَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِینِی بِیر قِیسمِی اوُچُون شِیرِیککَه اَیلَنَدِی. اَلله تَعالَی خالِققَه خاص بوُلگن نَرسَه لَرگه بِیر نَرسَه نِی شِیرِیک قِیلِینِیشِینِی جُودَه کَتتَه ظُلم دِیب تَنِیشتِیرگن: «لَاتُشْرِکْ بِاللَّهِ اِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ!…» (لقمان/13)، “اِی اوُغِیلچَم، اَلله گه شِیرک کِیلتِیرمَگِین! چُونکِی شِیرک کِیلتِیرِیش کَتتَه ظُلمدِیر.”

اَلله تَعالَی مَنَه بُو کَتتَه ظُلمنِی قِیلَدِیگن کِیشِیلَر اوُچُون ثابِت بِیر حُکم صِیفَتِیدَه اِعلان قِیلَدِیکِی:

– اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَی اِثْمًا عَظِیمًا (نساء/48)، اَلبَتَّه اَلله اوُزِیگه (بِیران نَرسَه نِینگ) شِیرِیک قِیلِینِیشِینِی کِیچِیرمَس. شوُندَن باشقَه گوُناهلَرنِی اوُزِی هاحلَگن بَندَه لَرِی اوُچُون کِیچِیرُور. کِیم اَلله نِی (بِیران کِیمسَه یاکِی نَرسَه نِی) شِیرِیک کِیلتِیرسَه، بَس، اوُ بُویُوک گوُناهنِی توُقِیب چِیقَرِیبدِی.

-اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِیدًا (نساء/116)، اَلبَتَّه اَلله اوُزِیگه (بِیران نَرسَه یا کِیمسَه نِینگ) شِیرِیک قِیلِینِیشِینِی کِیچِیرمَیدِی. شُوندَن باشقَه گوُناهلَرنِی اوُزِی هاحلَگن بَندُه لَرِی اوُچُون کِیچِیرَدِی. کِیمکِی اَلله گه شِیرک کِیلتِیرسَه، دِیمَک، جُودَه قَتتِیق یُولدَن آزِیبدِی.

شِیرک شُوندَی بِیر جِنایَتکِی، خُداوَند هَرگِیز اوُنِی کِیچِیرمَیدِی، بُو بارَدَه اَصلاً شُبهَه قِیلمَسلِیک کِیرَک. شوُنِینگدِیک یَهُود، نَصارا، مَجُوس، صابِیئِنلَردَن بوُلگن کافِرلَرنِینگ شِیرککَه دُوچار بُولگنلِیکلَرِیگه شُبهَه لَنمَیمِیز؛ بُونِی اِنکار هَم قِیلِیب بُولَدِیمِی. اَمّا شوُنگه قَرَمَسدَن اَلله تَعالَی هَرگِیز اوُزِینِی کَلامِیدَه بُو کافِرلَرنِی مُشرِک( سِکوُلار) دِیب ناملَمَگن. رُسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم اوُلَرنِی مُشرِک (سِکوُلار) دِیمَگنلَر وَ هَرگِیز اوُلَرنِی دُنیادَه نَجَس مُشرِکلَر وَ اِفلاص سِکوُلارِیستلَرنِی جُملَه سِیگه شامِل قِیلمَگنلَر.

مَنُه بُونگه اَجَبلَنسَنگِیز کِیرَک! سِیزلَرگه اوُحشَش باشقَه فَضادَه نَفَس آلگن وَ اَلله نِی مَخلوُقاتلَرِیگه باشقَه کوُز آینَک بِیلَن قَرَیدِیگن کِیشِیلَر، نِیمَه اوُچُون اَلله تَعالَی  اوُلَرنِی مُشرِکلَرنِی جُملَه سِیگه شامِل قِیلمَگنلِیگِی وَ اوُلَرگه مُشرِک دِیب خِطاب قِیلمَگنلِیگِی سَوال وَ تَعَجُّبگه سَبَب بوُلَدِیگن نَرسَه؟! بُونگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه اوُلَر اوُچُون مُشرِکلَردَن فَرقلِی اَلاهِیدَه اَحکامنِی هَم چِیقَرگن.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:     «لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَلاَيَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيّاً وَلاَ نَصِيراً» (نساء/123) ،سِیزلَرنِینگ خام حَیاللَرِینگِیز هَم ، اَهلِی کِتابنِینگ خام حَیاللَرِی هَم حَق اِیمَس- کِیمکِی یامان عَمَل قِیلسَه، جَزاسِینِی آلوُر وَ اوُزِی اوُچُون اَلله دَن اوُزگه نَه بِیر دوُست وَ نَه بِیر مَدَدکار تاپمَس.

 کوُرِیب توُرگنِینگِیزدِیک هَمَّه نَرسَه بِیزلَرنِی آرزوُلَرِیمِیزگه بِینائًا بُولمَیدِی. مَنَه بُو آیَتدَه عُمُومِی حالدَه اَیتِیلِیشِیچَه، هَر قَندَی کِیشِی یامان اِیشنِی قِیلَدِیگن بُولسَه اوُزِی عَمَلِینِینگ جَزاسِینِی آلَدِی، اِیندِی بُو یِیردَه اَهلِی کِتاب بوُلَدِیمِی یا مُسُلمانمِی بُونِی فَرقِی یُوق. اَلله مَنع قِیلگن وَ اوُنِی کِیچِیرمَیدِیگن یامان اِیشلَرنِی اِینگ کَتتَه سِی، شِیرکدِیر، یَعنِی بُو مُشرِکلَرنِی صِیفَتلَرِیدَن بِیرِی بُولَدِی؛ اَلبَتَّه اَلله اوُزِی هاحلَگن اَندازَه دَه اوُنگه عَذاب بِیرَدِی وَ اوُنِی کِیچِیرمَیدِی. مَنَه بُو اَلله نِی سُنَّتلَرِیدَن بِیرِی بوُلِیب، بُو هَمَّه زَماندَه بَرچَه مِیللَتلَر اوُچُون ثابِتدِیر: «وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً» (احزاب/62) اَلله نِینگ یُولِینِی هَرگِیز اوُزگرتِیرَه آلمَسسِیز.

(دوامی بار…..)

دشمن شناسی شرعی (2)/ احکام کلی مربوط به مشرکین(سکولاریستها)، اهل کتاب و شبه اهل کتاب

درس های مقدماتی/ درس پنجم

دشمن شناسی شرعی (2)/ احکام کلی مربوط به مشرکین(سکولاریستها)، اهل کتاب و شبه اهل کتاب

(15-قسمت)

کفار اهل کتابی که الله متعال ذکر کرده جرمهای بزرگی چون شرک مرتکب شدند و قوانین شریعت الله را پوشاندند. الله متعال قانون و برنامه ی خالص و کاملی را برای زندگی ظاهری و معنوی انسانها فرستاده که نیازی به دستکاری بشر، مخلوط کردن آن با قوانین دین سکولاریسم و تغییر دادن ندارد. چون، اگر چیزی به قانون شریعت الله اضافه شود یا چیزی از آن کم شود خاصیت و کارکرد اصلی خودش را از دست می دهد، و به چیز دیگری تبدیل می شود که با اصل آن فرق دارد. برای همین الله متعال امر می کند که قانون و دین الله حق است و قوانین دیگر باطل و نباید این دو را با هم مخلوط  کرد، و امر می کند که: «وَلاَتَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ»(بقره/42)، و حق را با باطل قاطی نکنید، و حق را پنهان نكنيد، و حال آن كه می‌دانيد.  ‏

بله، همه ی ما می دانیم که مخلوط کردن حق با باطل باعث کتمان و پوشاندن حق می شود، و چیزی تولید می شود که باعث می شود قانون شریعت الله عقب بماند و چیزی جدید جای آن بیاید و شریکی می شود برای بخشی از قانون شریعت الله. الله متعال شریک کردن هر چیزی با آنچه که مختص خالق هست را ظلمی بزرگ معرفی کرده و می فرماید: «لَاتُشْرِکْ بِاللَّهِ اِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ!…» (لقمان/13)، (چيزی و كسی را) شریک خدا مكن، واقعاً شرك ستم بزرگی است. ‏

الله متعال به عنوان یک حکم ثابت در مورد کسانی که مرتکب این ظلم بزرگ می شوند اعلام می کند که:

• اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَی اِثْمًا عَظِیمًا (نساء/48)، بيگمان و بدون شک خداوند (هرگز) شرك به خود را نمی‌بخشد، ولی گناهان جز آن را از هركس كه خود بخواهد می‌بخشد و هر كه برای خدا شريكی قائل گردد، گناه بزرگی را مرتكب شده است.
• اِنَّ اللّهَ لاَیَغْفِرُ اَن یُشْرَکَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِکَ لِمَن یَشَاء وَمَن یُشْرِکْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِیدًا (نساء/116)، ‏بیگمان خداوند شرك ورزيدن به خود را (از كسی) نمی‌ بخشد و بلكه پائين‌تر از آن را از هركس كه بخواهد (و صلاح بداند) می‌بخشد. هر كه برای خدا شریک بگيرد، به راستی بسی گمراه گشته است (و خيلی از حق پرت شده است). ‏

شرک، جرمی است که خداوند هرگز آن را نمی بخشد، در این دیگر نباید شک کرد. همچنین، شکی نداریم که کفاری چون یهود، نصارا، مجوس و صابئین دچار شرک شده اند؛ این را هم نمی توان انکار کرد. اما با این وجود، الله متعال هرگز در کلامش این کفار را مشرک (سکولار) ننامیده است. رسول الله صلی الله علیه وسلم هم آن ها را مشرک (سکولار) ننامیده و هرگز آن ها را در دنیا مشمول احکام مشرکین نجس و سکولاریستهای پلید قرار نداده است.

بله، ممکن است تعجب کنید! برای شماها که در فضای دیگری نفس کشیده، و با عینک دیگری به مخلوقات الله نگاه کرده اید، جای تعجب و سؤال دارد که برای چه الله متعال آن ها را مشرک و مشرکین خطاب قرار نداده و علاوه بر آن احکامی متفاوت با مشرکین رابرایشان وضع کرده است؟!

الله متعال می فرماید: «لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَن يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ وَلاَيَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللّهِ وَلِيّاً وَلاَ نَصِيراً» (نساء/123)، نه به آرزوهای شما و نه به آرزوهای اهل كتاب است. هركس كه كار بدی بكند در برابر آن كيفر داده می‌شود، و كسی را جز خدا يار و ياور خود نخواهد يافت.

بله، به آرزوهای ما نیست. دراین آیه به طورعام گفته شده که هرکس کار بد کند به سزای الهی خود خواهد رسید، دیگر فرق نمی کند اهل کتاب باشد و یا مسلمان. بزرگترین کار بد که خدا از آن نهی کرده و گفته که آن را نمی بخش شرک است، یعنی یکی از صفات مشرکین؛ و قطعاً الله آن را به اندازه ای که در نظر گرفته عذاب می دهد و او را نمی بخشد. این یکی از سنتهای الله است و در همه ی زمان ها و برای همه ی ملت ها ثابت است: «وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً» (احزاب/62) و در سنّت خدا دگرگونی نمی بینی.

(ادامه دارد…….)

تعارفي درس / پنځم درس : شرعي دښمن پیژندنه (3) / د داخلي پټو کفارو او یا منافقانو او سیکولر شوی سره د چلند لنډ پیژندنو او طریقه (11)

دا کافر سیکولران او پټ داخلی منافقان مړه دی،دا یو ښه مثال دی؛ مړه له مرد شورخانه څخه خپل کور ته څنګه بیرته راګرځېدلي شیي؟ یا څنګه له هدیرې څخه خپل کور ته راستون يدي شي؟ نو ځکه الله تعالی فرمايي:
«هُمْ لایَرجِعُون»،دوی به د هغه غلطې لارې څخه بیرته نه راګرځي چې دوی غوره کړي دي،ځکه چې دوی د پیژندلو او بیرته راستنیدو وسیله نلري. یو کاڼه، ړوند او ګونګ انسان چې فکر کوي له تاسو څخه ډیر هوښیار دی،او هغه خپله لاره ستاسو له لاره غوره ګنې. مګر د سقوط په حالت اوسي تاسو نشئ کولی دا په هیڅ ډول له سقوط څخه وژغورئ.
دا بیچاره،هغه غوږونه نه لري چې ستاسو اخطار واوري،هغه سترګې نه لري چې د خپلو پښو مخ وګوري،اوخبرداری خبرتیا نښې وګورئ. او هغه ژبه هم نه لري چې د مرستې غوښتنه وکړي که چیرې هغه وغورځي سقوط وکړي،نو هیڅوک ورسره مرسته نشي کولی.

په هر صورت، د ښکاره او پټو کفارو دواړه ډلې، کاڼه، ګونګي او ړانده دي چې ایمان نه راوړي.دا یو اصل او حقیقت دی.منافقان هیڅکله له خپلو فاسدو عقایدو څخه نه راګرځي.
د حقیقت له پوهیدو وروسته یې په انکار او په لجبازی پیل وکړل او د حقیقت له لیدلو وروسته یې ځانونه پر ړانده کړل.
له همدې امله، دوی هغه أسباب چي د ځان لپاره چمتو کړي دي،الله وتعالی د دوی په زړونو مهر لګولی دی او د حق دعوت به دوی ته نفوذ ونکړی:-  ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ‏ (منافقون/3)، دا (نفاق او درواغ او له دین څخه منع کول) ځکه چې دوی ایمان راوړ او بیا کافر شول،نو د دوی زړونه مهر شوي دي او دوی نور نه پوهیږي.

–  وَمِنْهُم مَّن یَسْتَمِعُ إِلَیْکَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِکَ قَالُوا لِلَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفاً أُوْلَئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ ‏(قتال/16)،
دوی هغه کسان دي چې پر زړونو یې خدای مهر لګولی دی«طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ» ،او دوی د خپلو هوسونو هیلو او تمایلاتو پیروي کوي،
«وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ».

–  رَضُواْ بِأَن یَکُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ یَفْقَهُونَ ‏(توبه/87)،
دوی لکه د کور میرمنو غنوندی په کور کي په پاتي کیدو سره راضي دي. (یعنې د جهاد لپاره و نه وځي). د دوی په زړونو مهر لګول شوی دی نو دوی نه پوهیږي.نو هغه داخلي پټ کافران یا منافقان چې د مشرکانو او سیکولرانو عقیده لري.دوی هیڅکله ایمان نه راوړی،او دوی د سیکولریزم دین نه پریږدي.
ځکه څوک چې کافر کیږی.د قاعدې له مخې «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»دوی هیڅکله ایمان نه راوړی،ځکه چې دوی د پوهې وسیلې له لاسه ورکړې دي او الله دغه وسايل باندي مهر وهلی دی اوپر پرده کش کړي دي: «خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِیمٌ». الله سبحانه وتعالی د داخلي پټو کفارو او منافقانو د ډلې یا په نننۍ ژبه کې د سیکولرانو ډله او د دې سیکولرزدهو په معرفي کولو سره د مختلف صفاتو ځانګړنو او ابعادو هغه غواړي چې د مسلمانانو لپاره يو تحريک او توطيه انځور کړي او افشا يې کړي او څرګنده کړي چې د دين، ايمان او عبادت تر نامه لاندې د مسلمانانو پر دين، ايمان او ټولنې د بريد اراده لري.

 Шаръий душманшиносий  (2) мушриклар( секуляристларга) тегишли умумий ахкомлар, ахли китоб ва шибхи ахли китоблар.

Муқаддамот дарслари/ бешинчи дарс

 Шаръий душманшиносий  (2) мушриклар( секуляристларга) тегишли умумий ахкомлар, ахли китоб ва шибхи ахли китоблар.

(14-қисм)

Мана булар мен келтирган қуръондаги  тўртта дахшатли тасвир, бундан бошқа тасвирлар хам бор, қуръонга мурожаъат қиласизлар. Кўриб турганингиздек улар ўзларини мушрик эмасликларига қасам ичишади, сўнгра ёлғон қасам ичишларини фойдаси бўлмагач, бир-бирларига дашном бериб, хақорат қилиб,лаънат айтишади, бундан сўнг аллох уларни масхара қилиб айтадики: қонун ишлаб чиқаришда, ахкомлардан аллохга қилган шерикларингизни чақиринглар келиб сизларни нажот беришсин.

Томос оквинос, рожер бекин, донти,питророк, мокиовили, мунтини, франсис бекин, рана декорт, жон лок, дарвин, огуст кент, нуюбох, карл маркс, фрувид, жон пел сортер ва ……га ўхшаган бугунги кунни қонун ишлаб чиқариш бўйича аллохга шерик қилиб олишган секуляристлардан  ёрдам сўрашсин, уларга ёрдам беришармикин? Албатта бу ишни махаллий ифлос секуляристлар хам мана бу катта худоларни навкарлари бўлмиш қози мухаммад, қосимлу, ужалон, мухтадий, борзоний,толибоний ва бошқалардан ёрдам сўрашсин, чунки уларни кўплари аслий қонун ишлаб чиқарувчиларни ўзини танишмайди, фақат уларнинг навкарларини, шогирдларини танишади, мана бу навкарлар одамлар учун қонунларни махаллий забон билан ўргатишган.

Ифлос мушриклар ва пасткаш секуляристлар шундай кишиларки, фақат дўзахни олови томонга даъват қилишади.

«أُولَئِکَ یَدْعُونَ إِلَى النَّارِ».

Шунинг учун хам улардан бароат қилиб безор бўлишимиз, четланишимиз лозим, уларга аёлларни бермаслигимиз керак ва мусулмонларни хукуматини қудратига муносиб равишда уларга қарши қуролли жанг қилишимиз  керак.

Ахли китоб кофирларини жамияти.

Аллох таоло уларни нажас деб номлаган мушрик ва секуляристларни кофирларидан сўнг, мушрик ва секуляристларни сифатларига, белгиларини бир қисмига булғанган ахли китобни бир дасталари мавжуд.

 Қуръонда ахли китоб деган истелох 31 марта келган ва жуда кўп ўринларда “мушрикларни” муқобилида зикр қилинган,жуда кўп ўринларда уларни орасига фарқ қўйган холда мана бу икки гурухни ажратиб келтирган. Аввалги оятларда уларни мушриклар билан фарқларини зикр қилгандик, шунга ўхшаш оятларда хам бу фарқларни кўра оламиз. Мисол тариқасида айтиладиган бўлса,мана бу фарқларни тавба сурасини аввалги оятларида хам кўрамиз. Аллох таоло бу сурани аввалги 27 оятида нажас мушрикларнинг исломий хукуматни қудратга кириши мархаласидаги  ахкомларини баён қилгач, буни кетидан ахли китобни алохида белгиларига ишора қилади, мана бу икки хукмни ўртасида асосий фарқлар мавжуд. Мана бу сурани ўзида сиз бу фарқларни кўрасиз.

Ахли китоб кофирларидан бўлган жамият, хар қанча секуляризм динига яқинлашган сари ва уни ахкомларига,қонунларига суянгани сари, шунчалик аллохни шариатидаги қонунларни пинхон қилиб янги қонунларни уни ўрнига қўйган мусулмонлар бўлишган, ва нихоят вазият шу даражага етиб борадики, уларни бир гурухи секуляризм динига мухлис бўлиб ўзларини ахли китобни сафидан жудо қилишади ва мушрик(секуляр) бўлишади. Аммо уларни аксариятини  осмоний шариатларга қўшиб секуляризм динини хам қабул қилишган ва аллохни шариатидаги қонунларни пинхон қилиш ва тоғутларга иймон келтириш орқали, аллохни бир ёки бир неча алохида сифатларини хам пинхон қилишган аралаш жамоат ташкил қилади  ва натижада эса улар кофирлар ( яъни аллохни шариатидаги қонунларни пинхон қиладиган кишилар) жумласидан бўлишди.

Мана бу дастадаги кофирлар ширкка дучор бўлишганига қарамасдан, аллох таоло уларни мушриклар(секуляристлар) унвони остида эмас,балки  яхуд, насоро,мажус ва собеин унвони остида зикр қилган. Мана бу нихоятда зарурий,сезгир нуқта бўлиб баъзи мусулмонлар ўзларини ташқи жахон билан бўлган  дипломатикасида буни ё назарга олишмайди, ёки уни нотўғри  равиш билан баён қилишади,буни натижасида эса бу иш бошқаларга нисбатан бузуқ рафторларга сабаб бўлади.

Аллох таоло уларни ўзини каломида нажас мушриклардан ажратиб кўрсатганига ўхшаш, уларни ахкомларини хам бир хил қилмаган, ахкомларида фарқ бор, хар бир кофирни дунёси учун алохида хукм таъйин қилинган.

(давоми бор……..)