وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(37- қисм)

Энди, шариатни баъзи ахкомлари борки хамма учун очиқ-ойдиндир, баъзи бир холатлар бундан мустасно,хозирча шуни айта оламизки, мусулмон бўлганликлари мужмал суратда собит бўлган кишиларни барчаси мана бу ахкомлардан огох бўлмасликлари мумкин эмас. Масалан намоз вожиб эканини ё рўзани вожиб эканини, ё хажни,закотни вожиб эканини хамма билади. Чунки мана бу ўринлар хамма учун равшан ва ошкор, агар бир кишини намоз ўқимаётганини кўрсанг ва унга қараб нима учун намоз ўқимаяпсан?-десанг, мана бу киши уни жавобига мен намозни вожиб эканини билмасдим,деса. Биз мана бу бахонани ундан қабул қилмаймиз ва мана бу шахсни жохиллиги мўътабар эмас.

Аммо олдин хам айтиб ўтганимиздек, бундан бошқа ўринлар хам бор бўлиб, бир жамиятдаги одамлар мана булар хақида илмга,огохликка эга бўлишлари ва мана бу ўринлар борасидаги хукмлар хаммага ошкор ва равшан бўлиши мумкин, аммо бошқа жамиятлар учун ошкор ва равшан бўлмаслиги мумкин, ёки хатто бир жамиятдаги хос минтақадаги  кишиларни бир қисми мана бу хукмлардан огох бўлади, аммо бошқа бир қисми эса илм ва огохликка эга бўлмайди ва мана бу хукмлар уларга ошкор ва равшан эмас. Мана бу холатдаги меъёр шуки, мана бу хақ ва хукм бошқаларга эмас, балки  шахсни ўзи учун ошкор ва равшан бўлиши лозим. 

Бизларни хаммамиз хам шундай холатга тушганмиз, албатта сизни ўзингиз хам бу холатга тушган бўлсангиз керак, яъни бир киши келиб сизнинг хабарингиз бўлмаган бир хабарни сизга етказади, сўнгра эса сизга қараб таъажжуб билан, бундан хаммани хабари бор қандай қилиб сени хабаринг йўқ,дейди? Шунга ўхшаш холатга дуч келмаганмисизлар? Албатта дуч келгансиз. Бўлиб хам мана бу шахсга бу маълумот тўғри каналлар орқали етиб келмаган бўлиши ва нотўғри каналлардан бу маълумотни қўлга киритган бўлиши мумкин. Бунга намуна, дўстларимиздан бири сухбатлашиб ўтирган пайтимизда, курдларнинг хозирги мусайламайи каззоби бўлмиш ужалонни ишчилар хизбидаги муртадлар яъни курдистонни сагмарглари билан мусулмонларни ўртасидаги жанглар хақидаги бир мавзу яъни жангни ким бошлаганлиги ўртага ташланди? Шу пайтгача дўстимиз мусулмонлар жангни бошлашган деган фикрда эди,аслида эса барча хужжатлар,далилларни кўрсатишича эса жангни бошловчилари муртад секуляристларни ўзи бўлишган,улар қуйидаги қоидага асосан иш олиб боришган эди:

«ولا یزالون یقاتلونکم حتی یردکم عن دینکم إن استطاعوا»

Мана бу кимсалар фаолият қилаётган минтақаларни хаммасида ироқда,сурияда мусулмонларни устига мана бу жангни мажбурлаб юкланган. Бизни дўстимиз мана бу хақиқатдан бехабар экан. Чунки кеча-ю кундуз муртадлар ва мунофиқларни қўлидаги ахборот воситалари ёлғонни буларни миясига қўйган эди, шунинг учун хам бу киши бугунги кундаги  хақиқатни билмасди. Мана бу хақиқатда эса мусулмонни бекорга тўкилган қони ва мана бу қон хақиқат йўлида тўкилдими ё йўқми?- деган мавзулар хақида сухбат қилинарди. Умуман олганда бир мусулмонни қони хақида гап очилган эди. Бу ерда бир мусулмонни обрўси,дини хақида гап кетаётган эди, аммо мана бу дўстимизни хабари йўқ экан.

Демак, бу ердаги меъёр шуки, мана бу масала ва хукм ўтиб кетган аждодларга ёки бошқа минтақалардаги одамларга ё мана бу жамиятда яшайдиган бошқа одамларга  эмас,балки  бу шахсни ўзи учун мушаххас ва ошкор бўлиши керак.

Байхақий ва Абдурраззоқ рохимахуллохни келтиришича: Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху шомдаги бир кишининг зинони харом қилингани хақидаги хукмни билмаслиги хақида қилаётган иддаосини қабул қилади, бу киши зино қилган бўлиб унга нисбатан ўзининг  жохил эканини  иддао қиларди. Умар ибни Хаттоб уни жохиллиги борасидаги узрини қабул қилади. Мана шунга ўхшаш у кишидан ва Усмондан ривоят қилинишича, араб бўлмаган ва зино гунохини қилиб қўйган ва зинони харом қилингани хақидаги хукмни билмаслигини иддао қилган  бир жориянинг  узрини хам қабул қилинган эди.

Субханаллох, агар сахобаларни асрида мана шунча сабиқунал аввалун мавжуд эканига ва исломий хукуматни қудратини борлигига қарамасдан мана бундай ошкор хукмлар хақида хам жохил бўлишган бўлса, ва уларни жохилликлари борасидаги узрлари хам қабул қилинган бўлса, исломий хукумат мавжуд бўлмаганлиги сабабли мана шунча жохилликлар ривожланган ва асрлардан буён мунофиқлар жамиятни ўзларига жавлонгох қилиб олган мана бу даврда қанча миқдорда жохиллик вужудга келаркин? Бўлиб хам мана бу жохилликлар аллохни шариатидаги барча ишларни ўз ичига олган  бўлсачи?

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(37- قیسم)

اِیندِی شَرِیعَتنِی بَعضِی اَحکاملَرِی بارکِی هَمَّه اوُچُون آچِیق- آیدِیندِیر، بَعضِی بِیر حالَتلَر بُوندَن مُستَثنا، حاضِرچَه شوُنِی اَیتَه آلَه مِیزکِی، مُسُلمان بوُلگنلِیکلَرِی مُجمَل صُورَتدَه ثابِت بُولگن کِیشِیلَرنِی بَرچَه سِی مَنَه بُو اَحکاملَردَن آگاه بُولمَسلِیکلَرِی مُومکِین اِیمَس. مَثَلاً نَماز واجِب اِیکَه نِینِی یا رُوزَه نِی واجِب اِیکَه نِینِی یا حَجنِی، زَکاتنِی واجِب اِیکَه نِینِی هَمَّه بِیلَه دِی. چوُنکِی مَنَه بُو اوُرِینلَر هَمَّه اوُچُون رَوشَن وَ آشکار، اَگر بِیر کِیشِینِی نَماز اوُقِیمَه یاتگه نِینِی کوُرسَنگ وَ اوُنگه قَرَب نِیمَه اوُچُون نَماز اوُقِیمَه یَپسَن؟ – دِیسَنگ، مَنَه بُو کِیشِی اوُنِی جَوابِیگه مِین نَمازنِی واجِب اِیکَه نِینِی بِیلمَسدِیم ، دِیسَه. بِیز مَنَه بُو بَهانَه نِی اوُندَن قَبوُل قِیلمَیمِیز وَ مَنَه بُو شَخصنِی جاهِللِیگِی مُعتَبَر اِیمَس.

اَمّا آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، بوُندَن باشقَه اوُرِینلَر هَم بار بُولِیب، بِیر جَمِیعیَتدَگِی آدَملَر مَنَه بوُلَر حَقِیدَه عِلمگه، آگاهلِیککَه اِیگه بُولِیشلَرِی وَ مَنَه بُو اوُرِینلَر بارَه سِیدَگِی حُکملَر هَمَّه گه آشکار وَ رَوشَن بوُلِیشِی مُومکِین، اَمّا باشقَه جَمِیعیَتلَر اوُچُون آشکار وَ رَوشَن بُولمَسلِیگِی مُومکِین، یاکِی حَتَّی بِیر جَمِیعیَتدَگِی خاص مِنطَقَه دَگِی کِیشِیلَرنِی بِیر قِیسمِی مَنَه بُو حُکملَردَن آگاه بُولَه دِی، اَمّا باشقَه بِیر قِیسمِی اِیسَه عِلم و آگاهلِیککَه اِیگه بوُلمَیدِی وَ مَنَه بُو حُکملَر اوُلَرگه آشکار وَ رَوشَن اِیمَس. مَنَه بُو حالَتدَگِی مِعیار شوُکِی، مَنَه بُو حَق وَ حُکم باشقَه لَرگه اِیمَس، بَلکِی شَخصنِی اوُزِی اوُچُون آشکار وَ رَوشَن بوُلِیشِی لازِم.

بِیزلَرنِی هَمَّه مِیز هَم شوُندَی حالَتگه توُشگنمِیز، اَلبَتَّه سِیزنِی اوُزِینگِیز هَم بُو حالَتگه توُشگن بوُلسَنگِیز کِیرَک، یَعنِی بِیر کِیشِی کِیلِیب سِیزنِینگ خَبَرِینگِیز بُولمَه گن بِیر خَبَرنِی سِیزگه یِیتکَه زَه دِی، سوُنگرَه اِیسَه سِیزگه قَرَب تَعَجُّب بِیلَن، بوُندَن هَمَّه نِی خَبَرِی بار قَندَی قِیلِیب سِینِی خَبَرِینگ یوُق، دِییدِی؟ شوُنگه اوُحشَش حالَتگه دُوچ کِیلمَه گنمِیسِیزلَر؟ اَلبَتَّه دُوچ کِیلگنسِیز. بوُلِیب هَم مَنَه بُو شَخصگه بُو مَعلوُمات توُغرِی کَنَللَر آرقَه لِی یِیتِیب کِیلمَه گن بُولِیشِی وَ ناتوُغرِی کَنَللَردَن بُو مَعلوُماتنِی قوُلگه کِیرِیتگن بوُلِیشِی موُمکِین. بوُنگه نَمُونَه، دوُستلَرِیمِیزنِی بِیرِی صُحبَتلَه شِیب اوُتِیرگن پَیتِیمِیزدَه،کوُردلَرنِینگ حاضِرگِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی بوُلمِیش اوُجَلاننِی اِیشچِیلَر حِزبِیدَگِی مُرتَدلَر یَعنِی کوُردِستاننِی سَگمَرگلَرِی بِیلَن مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی جَنگلَر حَقِیدَگِی بِیر مَوضُوع یَعنِی جَنگنِی کِیم باشلَه گنلِیگِی اوُرتَه گه تَشلَندِی؟ شُو پَیتگه چَه دوُستِیمِیز مُسُلمانلَر جَنگنِی باشلَشگن دِیگن فِکردَه اِیدِی، اَصلِیدَه اِیسَه بَرچَه حُجَّتلَر، دَلِیللَرنِی کوُرسَه تِیشِیچَه اِیسَه جَنگنِی باشلاوچِیلَرِی مُرتَد سِکوُلارِیستلَرنِی اوُزِی بوُلِیشگن، اوُلَر قوُیِیدَگِی قائِدَه گه اَساساً اِیش آلِیب بارِیشگن اِیدِی:     ” ولا یزالون یقاتلونکم حتی یردکم عن دینکم إن استطاعوا ” مَنَه بُو کِیمسَه لَر فَعالِیَت قِیلَه یاتگن مِنطَقَه لَرنِی هَمَّه سِیدَه عِراقدَه، سُورِیَه دَه مُسُلمانلَرنِی اوُستِیگه مَنَه بُو جَنگنِی مَجبُورلَب یوُکلَنگن. بِیزنِی دوُستِیمِیز مَنَه بُو حَقِیقَتدَن بِیخَبَر اِیکَن. چوُنکِی کِیچَه – یُو کوُندُوز  مُرتَدلَر وَ مُنافِقلَرنِی قوُلِیدَگِی اَخبارات واسِیطَه لَرِی یالغاننِی بوُلَرنِی مِییَه سِیگه قوُیگن اِیدِی، شوُنِینگ اوُچُون هَم بُو کِیشِی بوُگوُنگِی کوُندَگِی حَقِیقَتنِی بِیلمَسدِی. مَنَه بُو حَقِیقَتدَه اِیسَه مُسُلماننِی بِیکارگه توُکِیلگن قانِی وَ مَنَه بُو قان حَقِیقَت یُولِیدَه توُکِیلدِیمِی یا یوُقمِی؟ – دِیگن مَوضوُعلَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلِینَردِی. عُمُوماً آلگندَه بِیر مُسُلماننِی قانِی حَقِیدَه گپ آچِیلگن اِیدِی. بُو یِیردَه بِیر مُسُلماننِی آبرُوسِی، دِینِی حَقِیدَه گپ کِیتَه یاتگن اِیدِی، اَمّا مَنَه بُو دُوستِیمِیزنِی خَبَرِی یوُق اِیکَن.

دِیمَک، بُو یِیردَگِی مِعیار شوُکِی، مَنَه بُو مَسَلَه وَ حُکم اوُتِیب کِیتگن اَجدادلَرگه یاکِی باشقَه مِنطَقَه لَردَگِی آدَملَرگه یا مَنَه بُو جَمِیعیَتدَه یَشَیدِیگن باشقَه آدَملَرگه اِیمَس، بَلکِی بُو شَخصنِی اوُزِی اوُچُون مُشَخَّص وَ آشکار بوُلِیشِی کِیرَک.

بَیهَقِی وَ عَبدُالرَّزّاق رَحِمَهُ الله نِی کِیلتِیرِیشِیچَه: عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ الله عَنهُ شامدَگِی بِیر کِیشِینِینگ زِنانِی حَرام قِیلِینگه نِی حَقِیدَگِی حُکمنِی بِیلمَسلِیگِی حَقِیدَه قِیلَه یاتگن اِدَّعاسِینِی قَبوُل قِیلَه دِی، بُو کِیشِی زِنا قِیلگن بوُلِیب اوُنگه نِسبَتاً اوُزِینِینگ جاهِل اِیکَه نِینِی اِدَّعا قِیلَردِی. عُمَر اِبنِ خَطّاب اوُنِی جاهِللِیگِی بارَه سِیدَگِی عُذرِینِی قَبُول قِیلَه دِی. مَنَه شوُنگه اوُحشَش اوُ کِیشِیدَن وَ عُثماندَن رِوایَت قِیلِینِیشِیچَه، عَرَب بوُلمَه گن وَ زِنا گوُناهِینِی قِیلِیب قوُیگن وَ زِنانِی حَرام قِیلِینگه نِی حَقِیدَگِی حُکمنِی بِیلمَسلِیگِینِی اِدَّعا قِیلگن بِیر جارِیَه نِینگ عُذرِینِی هَم قَبوُل قِیلِینگن اِیدِی.

سُبحَنَ الله، اَگر صَحابَه لَرنِی عَصرِیدَه مَنَه شوُنچَه سابِقوُنَ الاَوَّلوُن مَوجُود اِیکَه نِیگه وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِینِی بارلِیگِیگه قَرَمَسدَن مَنَه بوُندَی آشکار حُکملَر حَقِیدَه هَم جاهِل بوُلِیشگن بوُلسَه، وَ اوُلَرنِی جاهِللِیکلَرِی بارَه سِیدَگِی عُذرلَرِی هَم قَبوُل قِیلِینگن بُولسَه، اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود بُولمَه گنلِیگِی سَبَبلِی مَنَه شوُنچَه جاهِللِیکلَر رِواجلَنگن وَ عَصرلَردَن بُویان مُنافِقلَر جَمِیعیَتنِی اوُزلَرِیگه جَولانگاه قِیلِیب آلگن مَنَه بُو دَوردَه قَنچَه مِقداردَه جاهِللِیک وُجُودگه کِیلَرکِین؟ بوُلِیب هَم مَنَه بُو جاهِللِیکلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی بَرچَه اِیشلَرنِی اوُز اِیچِیگه آلگن بوُلسَه چِی؟

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(37- قسمت)

 حالا، بعضی از احکام شرعی هستند که برای همه واضح و روشن هستند و در حالات استثنائی نباشد، فعلاً می توانیم بگوییم همه ی کسانی که مسلمان بودنشان به صورت مجمل ثابت شده ممکن نیست نسبت به این احکام آگاهی نداشته باشند. مثلاً همه می دانند که نماز واجب است، یا روزه واجب است، یا حج و زکات واجب است. چون، این موارد برای همه روشن و آشکار شده اند، و اگر کسی را ببینی که نماز نمی خواند و بگویی چرا نماز نمی خوانی؟ این شخص اگر در جواب بگوید من نمی دانستم که نماز واجب است، ما این بهانه و عذرش را نمی پذیریم و می گوییم جهل این شخص نامعتبر است.

اما، قبلاً عرض شد موارد دیگری هم هستند که ممکن است افراد یک جامعه درمورد آن ها علم و آگاهی داشته باشند و حکم این موارد برای همه آشکار و روشن شده باشد، اما برای جوامع دیگر روشن و آشکار نباشد، یا حتی ممکن است در یک مجتمع و منطقه ای خاص بعضی از احکام برای کسانی روشن و آشکار باشد اما افراد دیگری هم وجود داشته باشند که نسبت به همین احکام آگاهی و علم نداشته باشند و حکم چنین چیزی برایشان آشکار و روشن نباشد. در این صورت، معیار این است که حق و حکم برای خودِ شخص آشکار و روشن شده باشد نه اینکه برای دیگران آشکار و روشن شده باشد.

برای همه ی ما پیش آمده، برای خودتان هم ممکن است خیلی پیش آمده باشد که یکی بیاید خبری را به شما برساند و شما از آن بی اطلاع بوده باشید، بعد با تعجب بپرسد همه خبر دارند تو چطوری خبر نداری؟ اینگونه برایتان اتفاق نیفتاده؟ شده، قطعاً شده. ممکن است این شخص از کانال های درست هم اطلاعات به او داده نشده باشد و کانال های غلط اطلاعات را به او رسانده باشند. نمونه ای که یکی از دوستانمان در صحبتی که داشتیم مطرح کردند در مورد جنگ بین مرتدین حزب کارگران اوجالان، مسیلمه ی کذاب فعلی کردها و سگمرگ های کردستان با مسلمین بود که چه کسی این جنگ را شروع کرد؟ دوستمان هنوز بر این باور بود که مسلمین جنگ را علیه ما شروع کرده اند، در حالی که تمام اسناد و مدارک نشان داده اند که شروع کننده، همین سکولاریست های مرتد بودند علیه مسلمین و بر اساس همان قاعده ی «ولا یزالون یقاتلونکم حتی یردکم عن دینکم إن استطاعوا» جنگ را بر مسلمین تحمیل کردند در عراق، سوریه و در تمام مناطقی که این ها فعالیت داشتند و دارند. دوستمان از این حقیقت بی خبر بود و نمی دانست. چون شبانه روز تمام رسانه های ماهواره ای مرتدین و منافقین سکولارزده، دروغ را در حلقوم این ها کرده بودند و این بنده خدا از حق خبری نداشت، حقی که مال امروز است. حقی که در آن خون مسلمان هدر می رود در مورد خون یک مسلمان که آیا به حق ریخته شده یا بر باطل صحبت می شود. در مورد خون یک مسلمان صحبت می شود. آبروی یک مسلمان و دین یک مسلمان صحبت می شود ولی دوستمان خبر نداشت. 

پس، معیار این است آن مسأله یا حکم برای خود شخص، مشخص و آشکار شده باشد نه اینکه برای اجداد او یا برای مردمان دیگر در سرزمینهای دیگر یا حتی برای دیگران که در آن جامعه زندگی می کنند آشکار و روشن شده باشد.

بیهقی و عبدالرزاق رحمهم االله آورده اند که: عمر بن خطاب رضی الله عنه عذر کسی را در شام پذیرفت که ادعا داشت به اینکه نسبت به تحریم زنا جهل داشته است.مرتکب زنا شده بود و ادعا داشت که نسبت به آن جهل داشته است. عمر بن خطاب عذر به جهل او را قبول کرد. به همین ترتیب از او و از عثمان روایت شده است که عذر جاریه ای غیر عرب را در دارالاسلام پذیرفت که مرتکب زنا شده بود و ادعا می کرد که حکم تحریم زنا را نمی دانسته است.

سبحان الله، اگر در عصر صحابه  با وجود چنان سابقون الاولون و با وجود قدرت حکومت اسلامی چنین کسانی وجود داشته اند که به چنین احکام آشکاری جهل داشته اند، و عذر به جهل آنها پذیرفته شده، در عصر ما که اینهمه جهل به واسطه ی نبود حکومت اسلامی رایج شده و قرنهاست منافقین، جامعه را جولانگاه خودشان کرده اند باید چه میزان جاهل وجود داشته باشد؟ آن هم نسبت به چه چیزی؟ نسبت به همه ی امور شریعت الله.

(ادامه دارد…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(14)

یا یو مذهب او مجتهد د یو مذهب سره د یو ټاکلي حکم د پلي کولو او تفسیر په اړه اختلاف لري.خو که د اهل کتاب کافر وي یا منتصف په اهل کتاب کافر وي او یا سیکولر کافر لکه کمونستان، ډیموکراسي، کرد، اوجالان، ګوندونه، یکیتان، دوستم او سیاف او کرزی مسعود او داسې نور، د خدای حکم اصلاً نه مني، د پلي کولو خو پرېږدي.يو مذهب او مجتهد د نورو مذاهبو او تفسيرونو سره د دې حکم د پلي کولو په اړه اختلاف لري، خو د الله تعالی حکم نه مني او نه يې څنګه پلي کوي.کله چې یو څوک پوه شي او یقین ولري چې اهل کتاب، منتصف په اهل کتاب او سیکولران کافران دي، خو وایي چې زه یهود، نصرانی، مجوسی یا سیکولر یم.
یا، په دقیق ډول، کله چې یو څوک ووایي چې زه د کوملي، ډیموکراټ، PKK، پارټي، Onekiti او نورو سیکولر ګوندونو غړی یم، یا زه یو له دغو څخه یم.داسې کس په خپل کفر ټینګار کړي او د خپل کفر ته ګواهي یې ورکړه ده:«وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ»،دوی د خپل ځان په خلاف شاهدي ورکړه چې دوی کافران دي.
ښکاره ده چې دوی کافران دي، دا هم وايي چې زه هم له دوی څخه یم. ظاهر دا وايي او د هغه اراده او زړه د قيامت تر ورځې پورې پاتې دي او په دې دنيا کې د خلکو له قضاوت سره هيڅ تړاو نه لري. د هغه ظاهري شاهدي ورکول دي«وَشَهِدُوا عَلَىٰ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُوا كَافِرِينَ»له دغو ډلو څخه کافران دي. کله چې هغه وايي چې زه د کوملي، ډیموکراټ، P.K.K او یو له دې سیکولر ګوندونو څخه یم. هغه پخپله شاهدي ورکوي چې زه کافر یم. کله چې ووايي يهودي، نصراني، مجوسي او صابي، په دې معنا چې کافر دی، پخپله يې شاهدي ورکوي.
ښه، د عمل له نظره موږ هغه چا ته اشاره کولای شو چې په خپله خوښه د ښکاره کفارو په صف کې شاملیږي او د ښکاره کافرانو په لیکو کې له مسلمانانو سره جنګیږي.یا به د دوی څخه یو شی او د دوی قانون ته غاړه کیږدی او د دوی دین به په خپله ومنی او یا به هم د مسلمانانو سره جنګیږی. یا به هغه د یو سیکولر ګوند غړی شو او په طبیعي توګه د هغه ګوند قواعدو ته ژمن شي، یا د هغه چا په څیر چې یهودیت یا مسیحیت ته داخل شي.
یا هغه څوک چې په خپله خوښه قرآن کریم په خځلو کې اچوي او یا هغه څوک چې په خپله خوښه قرانکریم ویشتل کوی.که څه هم دا خلک څه و نه وايي او درواغ او عذرونه جوړوي، په خپلو عملونو سره د اسلام له دائرې څخه وځي.

موږ ولیدل چې ځینې خلک په ښکاره سیکولر کفري ګوندونو ته متوجه شوي دي لکه کوموله، ډیموکراټ، PKK، ګوندونه او داسې نور د مختلفو دلایلو له مخې خلک له دغو کفري ګوندونو سره یوځای کیږي.د بېلګې په توګه، خلک په خپله ژبه لوستل او لیکل کولی شي، یا د بهرني کافر پر ځای یو محلي مرتد سیکولر کافر په خلکو حاکم واکمن شي.
پام وکړئ ملګرو یا د بېلګې په توګه دوی خلک په دې دوکه کې ساتي چې بېوزلي له منځه وړي، هماغه څه چې موږ په افغانستان و عراقي کردستان کې په شلو کلونو کې ولیدل او د دې ملت لپاره یې له فساد، نکبت، بې قانونۍ، ظلم، بې عدالتۍ، چور او چپاول پرته بل څه ونه کړل.دا د سیکولریزم دین د آزادۍ او بې بنسټه حاکمیت او په لسګونو نورې دسیسې او دروغ چې دوی د ډیموکراسۍ، ازادۍ، مدني ټولنې او داسې نورو شعارونو لاندې رامینځته کړي دي.په هر صورت،خلکو ته په همدې پلمه غږ وکړئ چې تاسو باید زموږ خپلې ژبې ته راشئ ، راځئ چې د نورو پر ځای په خپل ځان محلي مرتد کافران. واکمن کو ،او هغمره وینه ورکړئ،دوی په دې فریبونو او ظلمونو سره ساتي.موږ پوهیږو چې دا ټول دروغ، دا ټولې دسیسې او ستراتیژۍ د منافقینو او سیکولرانو ستراتیژیانې او درواغ دي او دوی په دې فریبونو سره سیکولران ځان ته جذبوي.په هر صورت، دوی به خپل لوري ته را وګرځوي او د ځان په څېر به اښکاره کافران کړي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(36- қисм)

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асхоблари хам эндигина ширкдан,куфрдан қутулган аввалги насл хисобланишган, улар жуда кўп нарсалар хақида шак қилишарди ва шакларини асосий манбаъ сифатида росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўраш орқали,мушкилотларини, жохилликларини бартараф қилишарди, ёки бўлмасам очиқ ақидавий хатоларга,амалларга дучор бўлишар ва яна росулуллох саллаллоху алайхи васалламга мурожаъат қилиш билан иқомайи хужжат қилиниб ислох бўлишарди.

Иқомайи хужжат қилинишдан мақсад, қуръондаги ва суннатдаги, ижмоъдаги шаръий хужжатлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни шаръий равишлари билан мана бу шароитдаги шахсга етказиларди. Яъни истидлол ва равшан хужжатлар билан нотаниш ишларни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари билан шахсга кўрсатишимиз,танитишимиз керак бўлади, уни шундай холатда танитишимиз лозимки, бу шахс ўзини яқинларини,оиласини бегоналардан қандай ажратиб олса, мана бу хақни хам шундай ажратиб ташхис беришга қодир бўлиши лозим:

«يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ»،

яъни шундай равишда шаръий хукмни ботилдан ажратиб ташхис бера олиши керак.

Мана бу огох қилиш йўлида бизлар хам хозирда барча мусулмонлар учун  бир хилда таълим системасига эга эмасмиз, шу сабабли хам бир шахс мана бу даражадаги билимга эга бўлиши,аммо бошқаси эга бўлмаслиги мумкин. Ёки бир маконда мана бу илмлар  раббоний уламоларни мавжудлиги ва ўзига хос етказиш шароитлари сабабли одамларга етиб борган,аммо бошқа бир жойда уламойи суъ борлиги ва ёмон каналлар сабабли раббоний уламоларни хеч қайси бирини сўзи етмаган бўлиши мумкин.

Уларни ўтган аждодларига етказилганлиги сабабли мана бу етказилган нарсалар уларга хам етади, деган нарса далил бўла олмайди. Йўқ, бундай бўлмайди, аслан бўлиши мумкин эмас, агар шундай бўлганида даъват,таблиғ иши тўхтаб қолган бўлар ва дин меърос қилиб олинадиган нарсага айланарди, фақих,мужтахид, ахли фан сўзларини ўзини маъносини йўқотарди.

Аниқ ва равшан кўриниб турганидек, хар бир даврда шаръий билимларни касб қиладиган ва хижрат қиладиган ,хамда ўзини миллатига мана бу билимларни етказадиган кишилар пайдо бўлади:

«وَما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْلا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْيَحْذَرُونَ» (توبه/122)،

Барча мўъминлар (жангга) чиқишлари лойиқ эмас. Ахир улардан хар бир гурухдан бир тоифа одамлар (жанг учун) чиқмайдиларми?! (Қолганлари эса мадинада) динни ўрганиб, (жангга кетган) қавмлари уларнинг олдиларига қайтган вақтларида, у қавмлар аллохнинг азобидан сақланишлари учун уларни огохлантиргани (қолмайдиларми)?!

Мана бу даъватчи тоифа диндаги фиқхни ўрганиб сўнгра уни қавмлари тушунадиган тилда уларга етказишлари лозим, бу ерда мана бу нарса жуда мухим, ўша миллат тушунадиган тилда етказилиши керак,

«بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ»

ўша миллатни маданиятига тўғри келадиган қилиб уларга очиқ,равшан баён қилиб бериши керак, бошқача истелох билан айтганда эса динни мана бу миллатга “янгидан” ироя бериши лозим,шу тарзда миллатни жохиллиги бартараф бўлади. Мана бу айни хақиқатдир.

Хўп,энди бартараф қилиниши лозим бўлган мана бу жохиллик нима?-деб савол берилса хам бўлади, агар бартараф қилинмаса такфирни монеъликларини бирига ўхшаб амал қиладими? Фан ахли мусулмонлардаги жохилликни икки қисмга тақсим қилишган:

-Мўътабар жохиллик: яъни мусулмон шахс бир ишни қилишдан олдин “билимга,огохликка” эга бўлмаган. Диққат қилинглар, яъни мусулмон шахс мана бу ишни қилишдан олдин “илмга,огохликка” эга бўлмаган,мана бу уни мўътабар жохиллиги хисобланади.

-Ғайри мўътабар жохиллик: яъни мусулмон шахс “илм ва огохликка” эришгандан сўнг мана бу ишни қилади.  У қилган иш, “илм ва огохликдан” сўнг содир қилинган, шунинг учун хам мана бу жохиллик ғайри мўътабардир, уни жохиллигини қабул қила олмаймиз.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(36- قیسم)

رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی اَصحابلَرِی هَم اِیندِیگِینَه شِیرکدَن، کُفردَن قوُتوُلگن اَوَّلگِی نَسل حِسابلَه نِیشگن، اوُلَر جوُدَه کوُپ نَرسَه لَر حَقِیدَه شَک قِیلِیشَردِی وَ شَکلَرِینِی اِساسِی مَنبَع صِیفَتِیدَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن سوُرَش آرقَه لِی ، مُشکِلاتلَرِینِی، جاهِللِیکلَرِینِی بَرطَرَف قِیلِیشَردِی، یاکِی بوُلمَسَم آچِیق عَقِیدَه وِی خَطالَرگه ،عَمَللَرگه دوُچار بوُلِیشَر وَ یَنَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه مُراجَعَت قِیلِیش بِیلَن اِقامَه یِی حُجَّت قِیلِینِیب اِصلاح بوُلِیشَردِی.

اِقامَه یِی حَجَّت قِیلِینِیشدَن مَقصَد، قُرآندَگِی وَ سَنَّتدَگِی اِجماعدَگِی شَرعِی حُجَّتلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی شَرعِی رَوِیشلَرِی بِیلَن مَنَه بُو شَرائِطدَگِی شَخصگه یِیتکَه زِیلَردِی. یَعنِی اِستِدلال وَ رَوشَن حُجَّتلَر بِیلَن ناتَه نِیش اِیشلَرنِی رَسُول الله صلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِی بِیلَن شَخصگه کوُرسَه تِیشِیمِیز، تَنِیتِیشِیمِیز کِیرَک بُولَه دِی، اوُنِی شوُندَی حالَتدَه تَنِیتِیشِیمِیز لازِمکِی، بُو شَخص اوُزِینِی، یَقِینلَرِینِی ،عائِلَه سِینِی بِیگانَه لَردَن قَندَی اَجراه تِیب آلسَه، مَنَه بُو حَقنِی هَم شوُندَی اَجرَه تِیب تَشخِیص بِیرِیشگه قادِر بُولِیشِی لازِم:    «يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ»،  یَعنِی شوُندَی رَوِیشدَه شَرعِی حُکمنِی باطِلدَن اَجرَه تِیب تَشخِیص بِیرَه آلِیشِی کِیرَک.

مَنَه بُو آگاه قِیلِیش یوُلِیدَه بِیزلَر هَم حاضِردَه بَرچَه مُسُلمانلَر اوُچُون بِیر هِیلدَه تَعلِیم سِیستِیمَه سِیگه اِیگه اِیمَسمِیز، شُو سَبَبلِی هَم بِیر شَخص مَنَه بُو دَرَجَدَگِی بِیلِیمگه اِیگه بوُلِیشِی، اَمّا باشقَه سِی اِیگه بوُلمَسلِیگِی موُمکِین. یاکِی بِیر مَکاندَه مَنَه بُو عِلملَر رَبّانِی اوُلَمالَرنِی مَوجُودلِیگِی وَ اوُزِیگه خاص یِیتکَه زِیش شَرائِطلَرِی سَبَبلِی آدَملَرگه یِیتِیب بارگن، اَمّا باشقَه بِیر جایدَه اوُلَمایِی سُوء بارلِیگِی وَ یامان کَنَللَر سَبَبلِی رَبّانِی اوُلَمالَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِینِی سوُزِی یِیتمَه گن بوُلِیشِی مُومکِین.

اوُلَرنِی اوُتگن اَجدادلَرِیگه یِیتکَه زِیلگنلِیگِی سَبَبلِی مَنَه بُو یِیتکَه زِیلگن نَرسَه لَر اوُلَرگه هَم یِیتَه دِی، دِیگن نَرسَه دَلِیل بوُلَه آلمَیدِی. یوُق، بوُندَی بوُلمَیدِی، اَصلاً بوُلِیشِی موُمکِین اِیمَس، اَگر شوُندَی بوُلگه نِیدَه دَعوَت، تَبلِیغ اِیشِی توُحتَب قالگن بوُلَر وَ دِین مِعراث قِیلِیب آلِینَه دِیگن نَرسَه گه اَیلَه نَردِی، فَقِیه، مُجتَهِد ، اَهلِی فَن سوُزلَرِینِی اوُزِینِی مَعناسِینِی یوُقاتَردِی.

اَنِیق وَ رَوشَن کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، هَر بِیر دَوردَه شَرعِی بِیلِیملَرنِی کَسب قِیلَه دِیگن وَ هِجرَت قِیلَه دِیگن، هَمدَه اوُزِینِی مِللَتِیگه مَنَه بوُ بِیلِیملَرنِی یِیتکَه زَه دِیگن کِیشِیلَر پَیدا بوُلَه دِی:     ” وَما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْلا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْيَحْذَرُونَ (توبه / 122)  بَرچَه مُؤمِنلَر (جَنگگه) چِیقِیشلَرِی لایِیق اِیمَس. اَخِیر اوُلَردَن هَر بِیر گوُرُوهدَن بِیر طائِفَه آدَملَر (جَنگ اوُچُون) چِیقمَیدِیلَرمِی؟! (قالگنلَرِی اِیسَه مَدِینَه دَه) دِیننِی اوُرگه نِیب، ( جَنگگه کِیتگن) قَوملَرِی اوُلَرنِینگ آلدِیلَرِیگه قَیتگن وَقتلَرِیدَه، اوُ قَوملَر آلله نِینگ عَذابِیدَن آگاهلَنتِیرگه نِی (قالمَیدِیلَرمِی)؟ !

مَنَه بُو دَعوَتچِی طائِفَه دِیندَگِی فِقهنِی اوُرگه نِیب سوُنگرَه اوُنِی قَوملَرِی توُشوُنَه دِیگن تِیلدَه اوُلَرگه یِیتکَه زِیشلَرِی لازِم، بُو یِیردَه مَنَه بُو نَرسَه جُودَه مُهِم، اوُشَه مِللَت توُشوُنَه دِیگن تِیلدَه یِیتکَه زِیلِیشِی کِیرَک، «بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ» اوُشَه مِللَتنِی مَدَنِیَتِیگه توُغرِی کِیلَه دِیگن قِیلِیب اوُلَرگه آچِیق، رَوشَن بَیان قِیلِیب بِیرِیشِی کِیرَک،باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه اِیسَه دِیننِی مَنَه بُو مِللَتگه “یَنگِیدَن” اِرایَه بِیرِیش لازِم، شُو طَرزدَه مِللَتنِی جاهِللِیگِی بَرطَرَف بوُلَه دِی. مَنَه بُو عَینِی حَقِیقَتدِیر.

حُوپ، اِیندِی بَرطَرَف قِیلِینِیشِی لازِم بُولگن مَنَه بُو جاهِللِیک نِیمَه؟- دِیب سَوال بِیرِیلسَه هَم بوُلَه دِی، اَگر بَرطَرَف قِیلِینمَه سَه تَکفِیرنِی مانِعلِیکلَرِینِی بِیرِیگه اوُحشَب عَمَل قِیلَه دِیمِی؟ فَن اَهلِی مُسُلمانلَردَگِی جاهِللِیکنِی اِیککِی قِیسمگه تَقسِیم قِیلِیشگن:

• مُعتَبَر جاهِللِیک: یَعنِی مُسُلمان شَخص بِیر اِیشنِی قِیلِیشدَن آلدِین “بِیلِیمگه، آگاهلِیککَه” اِیگه بوُلمَه گن. دِققَت قِیلِینگلَر، یَعنِی مُسُلمان شَخص مَنَه بُو اِیشنِی قِیلِیشدَن آلدِین “عِلمگه، آگاهلِیککَه” اِیگه بوُلمَه گن، مَنَه بُو اوِنِی مُعبَتَر جاهِللِیگِی حِسابلَه نَدِی.
• غَیرِی مُعتَبَر جاهِللِیک: یَعنِی مُسُلمان شَخص “عِلم وَ آگاهلِیککَه” اِیرِیشگندَن سُونگ مَنَه بُو اِیشنِی قِیلَه دِی. اوُ قِیلگن اِیش، “عِلم وَ آگاهلِیکدَن” سُونگ صادِر قِیلِینگن، شوُنِینگ اوُچُون هَم مَنَه بُو جاهِللِیک غَیرِی مُعتَبَردِیر، اوُنِی جاهِللِیگِینِی قَبوُل قِیلَه آلمَیمِیز.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(36- قسمت)

اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم هم که تازه از شرک و کفر رها شده بودند و نسل اول محسوب می شدند، در موارد زیادی شک می کردند و شکشان را با پرسش از رسول الله صلی الله علیه وسلم به عنوان منبع اصلی برطرف کننده ی مشکلات و جهل ها به این شیوه شکشان را برطرف می کردند، یا در اشتباهات فاحش عقیدتی و عملی می افتادند و باز هم با مراجعه به رسول الله صلی الله علیه وسلم اقامه ی حجت و اصلاح می شدند.

مقصود از اقامه ی حجت، رساندن نص شرعی از قرآن، سنت و اجماع به اسلوب شرعی رسول الله صلی الله علیه وسلم به شخص واجد الشرایط است. یعنی با استدلال و مدارکِ روشن، امور ناشناخته را به سبک رسول الله صلی الله علیه وسلم برای شخص شناسائی، معرفی و شناخته کنیم، به گونه ای این ها را شناسایی، معرفی و شناخته کنیم که همچنانکه خانواده و خویشان نزدیک خود را می تواند از بیگانگان تشیخص دهد به همین شیوه حق برایش روشن و قابل تشخیص باشد: «يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ»، به همان شیوه بتوانند حکم شرعی را از باطل تشخیص دهند.

در این مسیر آگاه سازی، ما هم اکنون سیستم آموزشی یکسانی برای تمام مسلمین نداریم، به همین دلیل ممکن است شخصی به این درجه از شناخت رسیده باشد و دیگری نرسیده باشد. و یا در مکانی این آگاهی بر اثر وجود علمای ربانی و شرایط خاص اطلاع رسانی رسیده باشد و در جای دیگری بر اثر وجود علمای سوء و کانالهای سوء یا نبود هیچ کدام از علما چنین حقی نرسیده باشد.

 این هم دلیل نمی شود که چون برای گذشته های این ها رسیده پس برای این ها هم کفایت می کند. خیر، این طور نیست، اصلاً این طور نیست، اگر اینگونه بود دیگر امر تبلیغ باید تعطیل می شد و دین چیزی ارثی می شد و چیزی به نام فقیه، مجتهد و اهل فن معنی و کارکرد خودشان را از دست می دادند.

بله،واضح و امر است که در هر دوره ای باید کسانی باشند که برای کسب این آگاهی های شرعی اقدام نموده و هجرت کنند و به ملتشان ارائه دهند و آگاهی ها را برسانند: «وَما كانَ الْمُؤْمِنُونَ لِيَنْفِرُوا كَافَّةً فَلَوْلا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَلِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذا رَجَعُوا إِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْيَحْذَرُونَ» (توبه/122)، این طائفه ی دعوت گر باید فقه دین را یاد بگیرند و بعد، این آگاهی ها را به زبان قومشان و به زبانی که مردم آن می فهمند برسانند: «بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ» خیلی مهم است به زبان آن ملت باید به آن ها بفهمانید، به فرهنگ آن ملت، به زبانی که آن ملت متوجه می شوند «بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ» برایشان بینه، روشن و آشکار کنند و به اصطلاح، دین را برای ملتشان «مجدداً» ارائه دهند تا جهل مردم را به این شیوه از بین ببرند. این واقعیت است.

خوب، الان می توان پرسید که این جهل چیست که باید برداشته شود و اگر برداشته نشود به عنوان یکی از موانع تکفیر عمل می کند؟ اهل فن، جهل برای مسلمین را به دو بخش تقسیم کرده اند:

• جهل معتبر: یعنی شخص مسلمان قبل از انجام دادن کاری «آگاهی وعلم» نداشته است.دقت کنید یعنی، شخص مسلمان قبل از انجام دادن این کار «علم و آگاهی» نداشته است و این برایش جهل معتبر می شود.
• جهل غیر معتبر: یعنی شخص مسلمان بعد از «آگاهی و علم» کاری را انجام داده است. کاری که مرتکب شده بعد از «آگاهی و علم» بوده، برای همین است که این جهل غیر معتبر است، نمی توانیم جهل او را قبول کنیم.

(ادامه دارد……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(13) په رِدّه، کې، د کوچني اصغر حکم او اکبر لوی حکم په څیر هیڅ شی نشته. رِدّه، رِدّه، دي. اوس نو شونې ده چې د یوه (مُغَلّظِه) توری او ګړندی وي او د بل (مجرّده ) او ساده وي. یو څوک باید یهودي یا مسیحي یا سیکولر شي او د هیچا سره کار ونه لکړي ، هیچا ته زیان ونه رسوي؛یا به د الله تعالی یو حلال شی حرام کړي او یا هم د الله تعالی له حرامو څخه یو حلال کړي. د هغه چا په څېر چې د لمانځه له فرضيت څخه انکار کوي او له هيچا سره هيڅ تړاو نه لري او چا ته يې ضرر نه رسېږي، موږ هغه ته بې واده يا ساده ووايو او ارتداد يې ساده دی؛یا خو یو کس له دغو کافرانو څخه جوړ شي او د اسلام او مسلمانانو پر وړاندې منفي غږونه او رواني جګړه پیل کړي، یا له مسلمانانو سره جګړه پیل کړي او د الله تعالی د قانون د تطبیق مخه ونیسي او ځان په داسې خنډ بدل کړي چې باید لیرې شي او یا هم د«أَئِمَّةَ الْكُفْرِ» یعنې مشر، امام او د کفر مشر شي.یا دا د «أَئِمَّةَ الْكُفْرِ» له لیدونکو او ساتونکو څخه کیږي.او یا صائلی دښمن شوي وي چې له منځه وړلو پرته بله چاره نشته. په ساده او سختو دواړو شکلونو کې، د ردّه حکم یو شان دی، که څه هم دا ممکنه ده چې لومړیتوب ورکړي چې څنګه ورسره معامله وشي، او څنګه یې له منځه یوسي، د خطر د کچې له مخې چې دوی رامینځته کوي. اساسي ټکي چې دلته بايد يادونه وشي هغه دا ده چې د اشخاصو دا شعوري او په خپله خوښه راستنېدل د يو ځانګړي عالم او يا د يوه ځانګړي مذهب له ديني شرعي منابعو له تعبير او اجتهاد سره بنسټيز توپير لري.له دغو مذاهبو او مجتهدینو څخه هر یو وايي چې موږ د الله تعالی په شریعت ایمان او یقین لرو. ظاهرا دوی داسې یو څه وايي؛ دوی وايي چې موږ د الله تعالی پر شریعت باور او یقین لرو، خو زموږ په اند د الله تعالی له دې آیت څخه مطلب دا دی.يا دا چې د رسول الله صلى الله عليه وسلم له دې وينا څخه مطلب دا دى او د دې آيت، حديث، احاديثو او يا تاريخي پېښو په اړه بېل نظر، تأویل او تفسير لري. بې له شکه چې له دې آراء څخه یوه آراء رایه سمه ده او نور آراء سمه نه ده، مګر دا چې یو واحد شورا شتون نلري. په پایله کې، هیڅ یو امت هم شتون نلري او هیڅ واحد اجماع شتون نلري ترڅو مسلمانانو ته یوه آراء رایه وړاندې کړي،نو تر هغه وخته به دا اختلاف دوام ولري او دا اختلاف د مذهبونو په اجتهادونو کې او د اسلام په دايره کې او د هغو په تفسير کې اختلاف هيڅکله د يوه آيت او يا د رسول الله صلی الله عليه وسلم له قول سره مخالفت نه لري. بلکي د همدې آيت او حديث څخه د نورو د ادراک، تفسير او تأویل مخالفت دى.نو د انسان د اجتهاد او د قرآن او سنتو له تفسيرونو سره مخالفت په دې معنا نه دی چې پخپله قرآن او د رسول الله صلی الله عليه وسلم له سنتو سره مخالفت وکړي. دا یو ټکی دی چې باید خورا جدي ونیول شي،د دې مثال د یوې ډلې په څیر دی چې د خزانې نقشه لري او هرڅوک غواړي چې هغه ته ورسیږي او د هغې د ترلاسه کولو لپاره دوی ټولې هڅې كوي. مګر، هر یو یې نقشه لولي او په خپله طریقه یې تعبیروي او د خپل فکر پر بنسټ خزانې ته د رسېدو لپاره خپله ټوله هڅه کوي او دې موخې ته د رسېدو لپاره له نورو څخه جلا لاره غوره کوي. هغه غواړي هغه لاره تعقیب کړي چې هغه پوهیږي سمه ده او هغه څه چې د نقشې څخه پوهیږي دا روښانه ده چې مختلفې لارې شتون لري، مګر د ټولو هدف یو دی.ښکاره خبره ده چې هر څوک به خزانې ته نه شي رسېدلی، ځکه چې خزانه په یوه ځای کې ده او هر یو په جلا لاره تللي دي.دلته مهمه خبره دا ده چې موږ دا هغه خلک پیژنو چې په خزانه باندې ډاډه دي او د دوی ټولې هڅې ورته د رسیدو لپاره دي.مګر ډیری یې په غلطه لاره ځي او هیڅوک نشته چې دوی ته لارښوونه وکړي.تر څو په یوه واحد اجماع اتفاق سره ټولو په سم لوري ته لارښوونه وکړي.له همدې امله، هر یو د حق د موندلو او هغه خزانې ته د رسیدو لپاره چې دوی یې باور لري او یقین لري، په کلکه عقیده لري. ښه، دا اوس چیرته او دا چې یهودی، نصرانی، مجوسی، صابی او سیکولر کافران وایی چیرته ؟دا کافران يا خو وايي چې موږ قرآن، سنت او د خزانې وجود په هيڅ صورت نه منو، يا وايي چې موږ د انسانانو د دنياوي ژوند په چارو کې د شريعت هيڅ يو قوانين يا د الله د شريعت قانون يوه برخه هم نه منو.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(35- қисм)

Мана бу суратда жохилликка узр келтириш мусулмон учун барча ибодий ишларда ақидавий масалаларда,тавхидга,ширкка ёки фиқхий ахкомларга оид масалаларда хам кераклидир, мусулмон учун жохиллик ва хато  хисобланади, унда  катта ва кичикни ўртасида фарқлаб ўтирилмайди.

Юз марталаб такрорланиши  ва маданият сифатида танилиши керак бўлган бошқа бир нуқта шуки, шак ва шубха билан бир кишини кофир деб бўлмайди ва хадни хам ижро қилинмайди, ишонч билан мусулмон бўлганлиги собит бўлган кишини,яъни сен мана бу шахсни мусулмон эканига иймонинг комил; мана бу холатда шак,шубха,эхтимол билан мусулмон номини ундан тортиб ола олмайсан ва уни кофирларга қўшишга хам хаққинг йўқ.  

 «مَن دخلَ في الإسلام بيَقين فلا يُخرَج مِنه إلا بيقين» یا «مَنْ ثَبَتَ لَهُ عَقْد الْإِسْلَام بِيَقِينٍ لَمْ يَخْرُج مِنْهُ إِلَّا بِيَقِينٍ».

Яъни фақат далил ва ишонч билан шахсни исломдан чиқара оласан, ишонч бу ерда  жуда мухим нарса. Шунингдек кофирни мусулмон бўлиши хам далил ва ишонч билан исбот бўлади.

Мусулмонни ислом доирасидан чиқариб юбориш учун хам аввало далил ва ишончга эга бўлишинг керак,сўнгра мана шу ишонч билан уни чиқариб юборасан, кофир кишини хам ислом доирасига киргазиш учун хам далил ва ишончга эга бўлишинг лозим. Мана бу жуда кўп дўстларимизни рафторларида кўриладиган хатолар жумласидан бўлади, улар аввал кишини кофирсан дейишади,сўнгра уни кофир бўлагани борасида далил қидиришади. 

Кофир бўлган шахсга қараб бу мусулмон дейишинг,сўнгра эса уни мусулмон эканига далил қидиришинг хам хато бўлади, ёки мусулмон шахсга хам аввал кофир дейсанда,сўнгра уни кофирлигига далил қидирасан. Бу хам хато. Мусулмонни такфир қилиш уни ўлдириш демакдир.  

«إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِيهِ يَا كَافِرُ فهو کقتله».

Аввал шак ва шубха,эхтимол билан мусулмонни ўлдирсангда,ундан сўнг мен ўлдирган шахс жиноятчи бўлганми ё йўқми,десанг,бу ақлга тўғри келадими? У ўлимга мустахақ бўлганми ё йўқми? Мана бу инсонга муносиб иш эмас.

Аслида муносиб бўлган иш шуки, аввал далил ва хужжатлар текшириб чиқилади, сўнгра жиноятни ишонч билан исбот қилингач хукмни исбот  қилинади ва ундан сўнг хукм содир қилинади. Охирги мархалада хукмни ижро қилишга алоқадор каналлар орқали хукмни ижро қилишга харакат қилинади.

Шахс китоб ва суннат,ижмоъ асосида куфрга дучор бўлгандан сўнг, мана бу шахсни иймони шак ва гумон билан ва шахсларни хаво ва хаваси асосида ботил бўла олмайди, хеч ким мусулмон шахсни устида мажбурлаб  кофир лафзини бўйнига қўя  олмайди, чунки мана бу шахсни хаққида жиноятни исбот қилиш мархалалари,шартлар ва такфир монеъликлари ижро қилинмаган.

-Худди куфрда,ширкда,бидъатда ўсган ва мана бу мусибатлардан эндигина қутулган ва хозирда жохилликдан илм сари сафарда юришибди, аммо хануз Абу Зар розиаллоху анхуга ёки бугунги кундаги мусулмонзодаларга ўхшаш уларда жохилият қолдиқлари қолган ва бу қолдиқлар аста-секинлик билан пок бўлиши керак.

-Ёки худди сахроларда,даштда,чекка тоғли,ўтиш қийин бўлган минтақаларда пок ақидалардан узоқда ўсган кишига ўхшайди. Унга сахих ақида етиб бормаган ва бундай киши булғанган ақидага кўра ўсиб-улғайган.

-Ёки росулуллох саллаллоху алайхи васалламни  сўзларини эшитади, аммо бу у кишининг сўзлари  эканига ишонмаётган кишига ўхшайди, далилларга кўра ва ривоят қилувчига ишонмаганлиги боис уни инкор қилади.

 -Ёки бундан бошқа олдинги дарсларимизда ишора қилинган  мавжуд ўринларга кўра бўлиши мумкин.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(35- قیسم)

مَنَه بُو صُورَتدَه جاهِللِیککَه عُذر کِیلتِیرِیش مُسُلمان اوُچُون بَرچَه عِبادِی اِیشلَردَه عَقِیدَه وِی مَسَلَه لَردَه، تَوحِدگه، شِیرککَه یاکِی فِقهِی اَحکاملَرگه آئِد مَسَلَه لَردَه هَم کِیرَکلِیدِیر، مُسُلمان اوُچُون جاهِللِیک وَ خَطا حِسابلَه نَدِی، اوُندَه کَتتَه وَ کِیچِیکنِی اوُرتَه سِیدَه فَرقلَب اوُتِیرِیلمَیدِی.

یُوز مَرتَه لَب تَکرارلَه نِیشِی وَ مَدَنِیَت صِیفَتِیدَه تَنِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن باشقَه بِیر نوُقطَه شوُکِی، شَک وَ شُبهَه بِیلَن بِیر کِیشِینِی کافِر دِیب بوُلمَیدِی وَ حَدنِی هَم اِجرا قِیلِینمَیدِی، اِیشانچ بِیلَن مُسُلمان بُولگنلِیگِی ثابِت بوُلگن کِیشِینِی،یَعنِی سِین مَنَه بُو شَخصنِی مُسُلمان اِیکَه نِینِی اِیمانِینگ کامِل؛ مَنَه بُو حالَتدَه شَک،شُبهَه، اِیحتِمال بِیلَن مُسُلمان نامِینِی اوُندَن تارتِیب آلَه آلمَیسَن وَ اوُنِی کافِرلَرگه قوُشِیشگه هَم حَققِینگ یوُق.    ” مَن دخلَ في الإسلام بيَقين فلا يُخرَج مِنه إلا بيقين» یا «مَنْ ثَبَتَ لَهُ عَقْد الْإِسْلَام بِيَقِينٍ لَمْ يَخْرُج مِنْهُ إِلَّا بِيَقِينٍ ”  یَعنِی فَقَط دَلِیل وَ اِیشانچ بِیلَن شَخصنِی اِسلامدَن چِیقَه رَه آلَه سَن، اِیشانچ بُو یِیردَه جُودَه مُهِم نَرسَه. شوُنِینگدِیک کافِرنِی مُسُلمان بوُلِیشِی هَم دَلِیل وَ اِیشانچ بِیلَن اِثبات بوُلَه دِی.

مُسُلماننِی اِسلام دائِرَه سِیدَن چِیقَه رِیب یُوبارِیش اوُچُون هَم اَوَّلا دَلِیل وَ اِیشانچگه اِیگه بوُلِیشِینگ کِیرَک، سُونگرَه مَنَه شُو اِیشانچ بِیلَن اوُنِی چِیقَه رِیب یُوبارَه سَن، کافِر کِیشِینِی هَم اِسلام دائِرَه سِیگه کِیرگه زِیش اوُچُون هَم دَلِیل وَ اِیشانچگه اِیگه بوُلِیشِینگ لازِم. مَنَه بُو جوُدَه کُوپ دوُستلَرِیمِیزنِی رَفتارلَرِیدَه کوُرِیلَه دِیگن خَطالَر جُملَه سِیدَن بوُلَه دِی، اوُلَر اَوَّل کِیشِینِی کافِرسَن دِییِیشَه دِی، سُونگرَه اوُنِی کافِر بوُلگه نِی بارَه سِیدَه دَلِیل قِیدِیرِیشَه دِی.

کافِر بوُلگن شَخصگه قَرَب بُو مُسُلمان دِییِیشِینگ، سوُنگرَه اِیسَه اوُنِی مُسُلمان اِیکَه نِیگه دَلِیل قِیدِیرِیشِینگ هَم خَطا بُولَه دِی، یاکِی مُسُلمان شَخصگه هَم اَوَّل کافِر دِیسَندَه، سُونگرَه اوُنِی کافِرلِیگِیگه دَلِیل قِیدِیرَه سَن. بُو هَم خَطا. مُسُلماننِی تَکفِیر قِیلِیش اوُنِی اوُلدِیرِیش دِیمَکدِیر.  «إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِيهِ يَا كَافِرُ فهو کقتله». اَوَّل شَک وَ شُبهَه، اِیحتِمال بِیلَن مُسُلماننِی اوُلدِیرسَنگدَه، اوُندَن سُونگ مِین اوُلدِیرگن شَخص جِنایَتچِی بوُلگنمِی یا یوُقمِی، دِیسَنگ، بُو عَقلگه توُغرِی کِیلَه دِیمِی؟ اوُ اوُلِیمگه مُستَحَق بوُلگنمِی یا یوُقمِی؟ مَنَه بُو اِنسانگه مُناسِب  اِیش اِیمَس.

اَصلِیدَه مُناسِب بوُلگن اِیش شوُکِی، اَوَّل دَلِیل وَ حُجَّتلَر تِیکشِیرِیب چِیقِیلَه دِی، سُونگرَه جِنایَتنِی اِیشانچ بِیلَن اِثبات قِیلِینگچ حُکمنِی اِثبات قِیلِینَه دِی وَ اوُندَن سُونگ حُکم صادِر قِیلِینَه دِی. آخِیرگِی مَرحَلَه دَه حُکمنِی اِجرا قِیلِیشگه عَلاقَه دار کَنَللَر آرقَه لِی حُکمنِی اِجرا قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلِینَه دِی.

شَخص کِتاب وَ سُنَّت، اِجماع اَساسِیدَه کُفرگه دوُچار بوُلگندَن سُونگ، مَنَه بُو شَخصنِی اِیمانِی شَک وَ گوُمان بِیلَن وَ شَخصلَرنِی هَوا وَ هَوَسِی اَساسِیدَه باطِل بوُلَه آلمَیدِی، هِیچ کِیم مُسُلمان شَخصنِی اوُستِیدَه مَجبُورلَب کافِر لَفظِینِی بوُینِیگه قوُیَه آلمَیدِی، چوُنکِی مَنَه بُو شَخصنِی حَققِیدَه جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش مَرحَلَه لَرِی، شَرطلَرِی وَ تَکفِیر مانِعلِیکلَرِی اِجرا قِیلِینمَه گن.

• حوُددِی کُفردَه، شِیرکدَه، بِدعَتدَه اوُسگن وَ مَنَه بُو مُصِیبَتلَردَن اِیندِیگِینَه قوُتِیلگن وَ حاضِردَه جاهِللِیکدَن عِلم سَرِی سَفَردَه یوُرِیشِیبدِی، اَمّا هَنوُز اَبُو ذَر رَضِیَ الله عَنهُ گه یاکِی بوُگوُنگِی کوُندَگِی مُسُلمانزادَه لَرگه اوُحشَش اوُلَردَه جاهِلِیَت قالدِیقلَرِی قالگن وَ بُو قالدِیقلَر اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن پاک بوُلِیشِی کِیرَک.
• یاکِی حوُددِی صَحرالَردَه، دَشتدَه، چِیککَه تاغلِی اوُتِیش قِییِین بوُلگن مِنطَقَه لَردَه پاک عَقِیدَه لَردَن اوُزاقدَه اوُسگن کِیشِیگه اوُحشَیدِی. اوُنگه صَحِیح عَقِیدَه یِیتِیب بارمَه گن وَ بوُندَی کِیشِی بوُلغَنگن عَقِیدَه گه کوُرَه اوُسِیب – اوُلغَیگن.
• یاکِی رَسُول الله صل الله علیه وَسَلَّمنِی سوُزلَرِینِی اِیشِیتَه دِی، اَمّا بُو اوُ کِیشِینِینگ سوُزلَرِی اِیکَه نِیگه اِیشانمَه یاتگن کِیشِیگه اوُحشَیدِی، دَلِیللَرگه کُورَه وَ رِوایَت قِیلوُچِیگه اِیشانمَه گنلِیگِی بائِث اوُنِی اِنکار قِیلَه دِی.
• یاکِی بوُندَن باشقَه آلدِینگِی دَرسلَرِیمِیزدَه اِیشارَه قِیلِینگن مَوجُود اوُرِینلَرگه کُورَه بُولِیشِی موُمکِین.

(دوامی بار……)