وَاعْتَصِمُوا

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(99- قسمت)

اگر مسلمین از کانال یکی از این سه ابزار نتوانند خودشان را سازماندهی کنند، و موفق نشوند مثل نسل اول صحابه متحدا جاهلیت حاکم را در سرزمینهای مسلمان نشین جارو کنند، مدتی طول نمی کشد که چندین جنگ ویرانگر دیگرهمچون جنگهای عراق و سوریه و افغانستان و یمن و صومال و لیبی و مالی و مصر و فلسطین و میانمار و آفریقای مرکزی و کشمیر و غیره از طریق سکولاریستهای کافر و اشغالگر جهانی و مرتدین محلی بر مسلمین تحمیل خواهد شد و تمامی ندارد، چون سکولاریستها پیوسته و همیشه با ما خواهند جنگید تا ما دست از آن 4 مفهوم دینمان برداریم و از درون تهی بشویم و بشویم شبیه آنها . وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا (بقره/217)(مشرکان) پیوسته با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند.

بله، الله تعالی برای مقابله و دفع این جنگ تحمیلی و همیشگی سکولاریستها تا روز قیامت بر مسلمین، تنها با جماعت است، و جماعت مسلمین هم تنها از طریق یکی از آن 3 کانال تحقق پیدا می کند . یعنی اگرحکومت اسلامیعَلَى مِنْهَاجِالنُّبُوَّةِ باشد دیگرحکومت بدیل اسلامی معنی ندارد و زمانی که حکومت بدیل اسلامی وجود داشته باشد دیگر شورای جماعتها و مجاهدین معنی ندارد، تنها زمانی شورای مجاهدین معنی پیدا می کند که حکومت بدیل اسلامی وجود نداشته باشد و تنها زمانی حکومت بدیل اسلامی معنی داردکه حکومت اسلامیعَلَى مِنْهَاجِالنُّبُوَّةِ وجود نداشته باشد . دومی به خاطر نبود اولی و سومی به خاطر نبود اولی و دومی در حالت اضطرار معنی پیدا می کند. یعنی وقتی که اولی بود باید دومی و سومی را رها کنید و اگر اولی نبود و دومی بود باید سومی را رها کنید و تنها در صورت نبود اولی و دومی است که می توانید از سومی استفاده کنید و پائین تر از این راهی وجود ندارد.

حالا اگر کسی بداند که مسیر وابزار صحیح همین است و بس اما آگاهانه و به میل خودش از این ابزارها دوری کند و از دور ساز خودشان را بزند باید به خودش مراجعه کند و بفهمد چه چیزی اورا به چنان مسیری کشانده است که مسیر و ابزار شرعی را رها کند و بچسبد به ابزار و مسیری دیگری؟ چون در قیامت بر اساس همان نیت محاسبه می شود : 

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: ” اولین مردی که در روز قیامت بازخواست می­شود، مردی است که شهید شده است، او را می­آورند و نعمتهایش را به او معرفی می­کنند و او آن­ها را می­شناسد. می­پرسند: تو با آن­ها چه کار کردی؟ می­گوید: در راه تو جنگیدم تا اینکه شهید شدم گفته می­شود «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ» دروغ می­گویی! تو جنگیدی تا به تو گفته شود شجاع ، پس به تو گفته شد. سپس خداوند دستور می­دهد او را با چهره به زمین بکشند تا به آتش اندا خته شود.

 مردی را می­آورند که علم آموخته است و آن را یاد داده و قرآن می­خوانده است. به او گفته می­شود: تو با آن چه کردی؟ می­گوید: من آن را یاد گرفتم و یاد دادم و به خاطر تو قرآن خواندم. گفته می­شود «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ هُوَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ» دروغ می­گویی! تو علم را آموختی تا به تو گفته شود عالم ، و قرآن خواندی تا به تو گفته شود قاری، پس به تو گفته شد. سپس خداوند دستور می­دهد با چهره به زمین کشیده شود و به آتش انداخته شود؛

 و مردی را می­آورند که خدا به او روزی زیاد داد و مال زیادی را به عطا کرد. در روز قیامت نعمتهایش را به او معرفی کردند، آن­ها را می­شناسد پرسیده می­شود: با آن چه کردی؟ می­گوید: آن را در راه خدا انفاق کردم گفته می­شود: «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ هُوَ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَـسُحِبَ عَـلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ» دروغ می­گویی! تو این کار را انجام دادی تا به تو بگویند چقدر بخشنده است. پس گفته شد ، سپس خداوند امر می­کند و او را با چهره به زمین بکشند و به آتش بیاندازند”.[1]

قَالَ أَعْرَابِيٌّ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلْمَغْنَمِ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُذْكَرَ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُرَى مَكَانُهُ، وفي رواية: (الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَ يُقَاتِلُ حَمِيَّةً) وفي رواية: (وَ يُقَاتِلُ غضباً)  فمَنْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟، فَقَالَ مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ[2]بادیه نشینی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: ای رسول خدا- مردی به خاطر ثروت می­جنگد و مردی برای کسب نام و مردی برای به دست آوردن مقام وارد میدان جنگ می­شود. در روایتی( به خاطر ابراز شجاعت و به دست آوردن پشتیبان می­جنگد) و در روایتی دیگر(به خاطر خشم می­جنگد) پس چه کسی در راه خدا می­جنگد؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هرکس به خاطر اعتلای کلمه بجنگد، پس آن در راه خداست (ادامه دارد………)

---

[1] رواه مسلم

[2] متفق علیه

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(46- қисмат)

“ муборизайи манфий” мисли : ширкат накардан дар фалон рохпимоий ё интихобот ё мажлис, ё нарафтани ба фалон макон, ё вориди фалон коноли расонаий нашудан, ё нахаридани фалон жинс : масалан имоми Молик рохимахуллох барои мубориза бо падидайи хонандагийи хамрох бо мусиқий тавассути канизхо ва баргузорийи мажолиси мухталифи мусиқий фатво медихад: хар каси канизи бихарад ва баъад мутаважжих шавад у овозхўн аст метавонад ба иллати айб онро ба сохибиш пас дихад.

Сулаймон аттамимий дарборайи канизи овозхўники ба ирс ба ятимон расида бошад ва мехоханд уро бифрушанд. Мегуяд: бояд бидуни зикри сифати овозхўний фурухта шавад ва агар бо он васф бист хазор ( дирхам) ва дар сурати оддий ду хазор ( дирхам) биярзад боз хам зикри васфиш сахих нест. Агар манфаъати ноши аз овоз мубох буд чанин моли аз ятимон манъ намешуд.

Имоми Шофеъий рохимахуллох мегуяд: агар молики канизи мардумро барои шанидани овози у жамъ намояд сафих буда ва шаходатиш рад мешавад ва дарбораш гуфта ин фард даюс ( жокеш) аст. Қози Абу Тоййиб мегуяд: ба ин хотир молики канизро сафих дониста чун мардумро ба ботил даъват менамояд ва хар каси мардумро ба ботили даъват кунад сафих ва фосиқ аст.

Дар ек жамъ банди Қитода мегуяд ба худо сўганд шояд дар рохи” лахвал хадис” моли сарф нашавад балки манзур аз харидан, гумрох шудани фард аст, чун гуфтайи ботилро бар сухани хақ ва зиёнро бар нафъ таржих медихад, ва бузургтарин аломати гумрохийи фард ин астки ба жойи сухани хақ ботилро интихоб кунад.

Алъон жойгохи “ лахвал хадис” дар жомеъайи мо читур аст? Мажмуъи абзорхойи гумрохий ва саргардонийро мо хамин алъон дар хариди танхо ек дастгохи мохвора ва гушийи телефони хамрох ва компютер ва бозкардани шабакахойи мухталифи куффори жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи махаллий ва марокизи омузиший фосид шохидиш хастем. Инхо абзорхойи хастандки мисли чоқу ва аслаха ва норинжак ва минки ду корбурд доранд ва каси наметавонад ин абзорхоро тахрим кунад балки равиши истефодайи аз онхостки фосид ва фосид кунандашон мекунад.

Бале,алъон илова бар мусиқийки хаммаги шохидиш хастем бояд сарчишмайи фосид кунандайи мисли шабакахойи мухталифи мохвораий ва филмхойи мухталифи онро ба изофайи онхамма мизгардийи куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахо ва онхамма шабакахойи мухталифи интернетий ва ижтимоийро ном бурдки ошкоро бадтар ва модернтар аз хазорон нафар мисли Назр бин Хорис ва тарафдорони мусиқийи асри сахоба ва тобеъин ба жони иймони мўъминин ва қонуни шариати аллох ва хатто мовжудияти мўъминин офтоданд.

Имруза дар қолиби бостонгароий ва бо афсонахойи дуруғин ва кўхнайи бепоя ва асос бостон хазорон нафар мисли Назр бин Хорис тўлид шудандки ин таваххумот ва афсонахоро дар донишгоххо ба сурати модерн ва системотик ва бо пуштивонайи макотиби куфрийи дини секуляризм ёд мегиранд ва дар марокизи омузиший тоғутхо ва расонахойи фосид ба хурди мардум медиханд, илова бар он, дар панохи ин бостонгароий афсонаий хам тамоми бовархойи ғалати ширк омиз ва куфриёти секуляристхо ва соири куффори торихи башариятро дар қолиби демокрасий ва секуляризм ва жомеъайи ба истелох маданий секуляристий ва ғейрих ба хурди муслимини медихандки на мисли муслимини асри хулафои рошида сохиби хокимияти екпорча хастанд ва на қудрати доранд ва на убухати, ин жанги сард ва нарм ва равоний бар муслимини бепанохро мо харгиз дар торихи башарият шохидиш набудаем.

Бо ин вужуд, шахси мусалмон бидуни дарки омузиши сахихи истефодайи  аз ин абзорхо ин абзорхойи фосид кунанда ва гумрохийро мехарад ва ба сурати хом вориди хона ва хонувода мекунад ва асбоби гумрохийи худиш ва атрофиёнишро ба хамин содагий фарохам мекунад. Агар ибни Аббос ва ибни Масъуд ва амсолихим имруза зинда буданд ва мехостанд дар миёни муслимин “ лахвал хадис” ро ба мардум нишон бидиханд қатъан ба ин маворид ва мавориди дигар ишора мекарданд ва бахусус ба волидин ва сарпарастхойи хонуводахо ва жомеъа тазаккур медодандки : харидорони гумрохий масири душманони қонуни шариати аллохро мераванд ва мутаважжих нестандки хар ончи боиси гумрохийи худи шахс ва дигарон бошад дар қонуни шариати аллох харом аст ва жузви “ лахвал хадис” махсуб мешавад ва аллох таоло онхоро аз дидан ва шанидани он нахий карда ва бояд посухгуйи ин муомала ва хариди худ бошандки боиси гумрохийи худишон ва дигарон ва ба бози гирифтани қонуни шариати аллох ва дур шудани аз қонуни шариати аллох шуданд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(45- қисмат)  

Балки дар он аср ба андозайи муслимин бемушкил ва доройи жомеъайи солими будандки танхо мушкили онхо хамин канизхойи хонанда будки онро хатари барои иймон ва дурий аз қуръон медонистанд.

Ин мушкили асосий ва увлавияти онхо буд аммо алъон мушкилоти асосий ва увлавиятхойи муслимин чист? Алъон хукумати исломий дар аксарияти қотиъи сарзаминхойи муслимин вужуд надорад ва уммул фасоди барои тўлиди анвоъи мусибатхо шуда аст, ширки тафарруқ бар муслимин хоким шуда аст, уммати вохид ва жамоати вохид аз бейн рафта ва умматхойи  мутаъаддид ва жамоатхойи мутаъаддиди ба вужуд омада аст ва муслимин химояти аллохро аз даст доданд чун химояти аллох бо жамоат аст, фақр ва гурснагий роиж шуда аст, куффор ва муртаддин бар муслимин хоким шуданд, ноамнийи ноши аз ин мафосид муслиминро залил ва беарзиш карда аст, мунофиқин ва секулярзадахо дар аксари қотиъи арсахойи зиндагийи муслимин маносиби мухталифро ба даст оварданд ва бо пуштивонайи тоғутхо ва куффори ишғолгари хорижий дар холи инхидоми иймони муслимин хастанд, хар сарзамини мусалмоннишини доройи даххо мусайламайи каззоб мисли қози Мухаммад ва Қосимлу ва Борзоний ва Ужалон ва ғейрих шуда аст, ва даххо мусибат ва муъзали дигар……..

Дар инжо мусиқий хам муъзал аст, аммо муъзали аслий ва пояий барои олуда кардани қалби ва иймони муслимин ва дурийи муслимин аз қуръон ва қонуни шариати аллох нест, мо увлавиятхойи мухимтари мисли муслимини садрил ислом доремки бояд ибтидо онхоро рафъ кунем то ба даражайи асри сахоба бирасемки увлавияти мо хам муборизайи манфий бо муъзали хондани канизкон бошад.

Муъзали хондани канизкон бо олоти мусиқий ва эътиёд ба он дар нахоят ек мусалмони фосиқиро тўлид мекард, аммо имруза муъзалхойи асосий барои муслимин ба вужуд омадандки куллан шахсро аз дини ислом хориж мекунад ва таслими қонуни дини секуляризмиш мекунад ва кор ба жойи расидаки муслимин барои инки довталабона худишонро бибаранд зери хокимияти дини секуляризм ва куффор ё ба об ва оташ мезанандки худишонро ба Европо ва Амрико ва соири билоди куфр бирасонанд ва гох руйи жонишон ва ба қиймати тарки хонувода ва ватаниш риск мекунанд ва ё инки дар дохили сарзаминхойи мусалмоннишин орзуйи ташкили чанин низоми куфрийро тавассути муртаддини махаллий бо пуштивонайи куффори хорижий доранд ва ……..

Алъон мусибатхо ва муъзалхо мутаъаддиданд ва бояд увлавият банди бишаванд ва ба сабки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жури пеш биравем то ба жомеъайи бирасемки танхо муъзали асосияш хонандагийи канизакон ба хамрохи мусиқий бошад, ва онмовқеъ касони биёянд ва мисли ибни Масъуд сўганд ёд кунандки муроди аз

«وَ مِنَ النَّاس مَن يَشتِري لَهوَ الحَديثِ ….»

Овоз аст онхам хамрохи мусиқийки он замон иддайи канизаконро бо қиймати героний барои ин кор мехариданд то бароишон хар вақт хостанд бихонанд ва вақти зиёдийро ба ин кор медоданд, чун ибни Масъуд мўътақид буд хамчунонки об сабаби руйиши гиёхон аст гуш додан ба ин таронахо хам нифоқро дар дил мекорад; ва ё каси мисли ибни Аббос биёяд ва бигуяд: манзур аз “лахвул хадис” хам овози ин канизакон хамрохи мусиқий аст ва хам суханони бехуда аст. Воқеан онхо чи жомеъайи хуби доштандки ин муъзали асосий ва даража аввалишон буда астки хатто агар вужуд хам дошта бошад танхо корики мешавад кард ин астки бояд

« و إذا مَرُّوا بِاللَّغوِ مَرَّوا کِراماً» (فرقان/72)

Ва хенгомики корхойи ёва ва суханони пучиро бибинанд ва бишнаванд бузургворона аз он мегузоранд.

То замоники хукумати исломий ала минхажин нубувват вужуд дошт батни жомеъа хаминтури солим буд аммо пас аз таваллуди шохигарий ва ижоди хукумати бадили изтирорийи исломий ба тадриж дастгирахойи ислом еки пас аз дигари пора шуданд ва олудагий ба тадриж дар миёни жомеъайи муслимин густариш пейдо кард, еки аз ин муъзалот густариши васиъ ва фарогири мусиқий дар жомеъа тавассути хамин канизакон буд, барои хамин аст каси мисли Умар бин Абдулазиз рохимахуллох дар номайи ба муаллими фарзандониш менависад: аввалин чизики бояд аз ту биёмузанд танаффур аз мусиқий аст зеро аз шайтон моя гирифта ва оқибати он олуда шудан ба хашми парвардигор аст. Умар бин Абдулазиз рохимахуллох еки аз одилтарин шохон пас аз хулафои рошидин хам дар ин низоми шохигарий на барои касоники ба самти мусиқий мераванд таъзири таъйин кард ва на хадди хам вужуд доштки бишавад ба ижро дариш овард, балки танхо рох “ муборизайи манфий” буд.

(идома дорад…….)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(98- қисм)

Шариат тарафдори бўлган мубориз харакатларнинг “уч абзордан ажралганлар”га нисбатан қаршиликларини иллати, уларнинг бир золимдан якка холда қасос олганликларида эмас, балки бу ердаги хақиқат шуки, хукумат  системасини хаммаси билан хисоб- китоб қилишлик бир маъмур ё хукумат системасига хизмат қиладиган бошқа кишилар билан хисоб- китоб қилишдан кўра мухимроқлигидадур. Ха,

  «فَوَ الله لَنثأرنّ! والله لَنثأرنّ ولو بعد حين»

ва  бизлар бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадлардан уларнинг жиноятлари сабабли қанчалик қасос олишимиз кераклигини фақат аллох яхши билади, мана бу олий мақсадга етишлик хам иймон қудратидан сўнг фақат ва фақат “уч абзорни” канали орқали рўёбга чиқади.

Бизлар шу нарсани ўрганишимиз лозимки, барча зулмлар ва жиноятлар, мўъминларга қарши қилинаётган жисмий  адолатсизликлар, хозирда мавжуд тоғут хукуматларнинг системасини ва қудратини натижасидур. Бутун жахон муттахид, босқинчи секуляристларнинг қудратини химояси остидаги мавжуд тоғут хукуматларнинг қудратини баробарида ўзимизнинг бутун кучимизни,қасосимизни марказлаштиришимиз керак ва улкан душманга қарши улкан хамлаларни ташкиллаштиришимиз лозим , бўлиб хам бу фақат “уч абзор”дан бирини канали орқали амалга оширилиши мумкин  холос.

Бизларнинг озодлик тарафдори бўлган ажралган ва фикрлари чегараланиб қолган, якка-ёлғиз харакатланувчи биродарларимиз, ўзларига гурух ё тўдаларни тузиб олган бўлишлари хам мумкин, улар мана бундай хиссиётга берилган, чекланган,якка тарздаги  харбий амалиётларини фойдали таъсирлари  хақида хаддан ошириб достон таъриф қилишларига рухсат бергайсизлар. Тарихий тажрибалар ва ўтган бир неча ўн йиллик мобайнидаги такрорланган тажрибалар ва манхажий,ақидавий, теорик  мулохазалар ва  пайғамбарларнинг инқилобий илми ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни, хамда хулафойи рошидинни ва уларга яхшилик билан эргашган барча кишиларнинг   сийратлари мана бу ишончларни тескарисини исботлаб турибди, хамма росуллар ва уларга эргашганлар фақат ва фақат онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдат йўлини босиб ўтишган ва сахих йўлда харакат қилиш билангина мана бундай холатларда натижани аллохга топширишган.  

Бизларнинг “ уч абзордан ажралган” биродарларимиз энг яхши холатларда бошқа жохил мухолиф гурухлар билан биргаликда муштарак душманларига зарбалар уришга қодир бўлишган, аммо бошқа аксар холатларда бирорта истисносиз, тўкилган қонларни ва йўқотилган номуслар,молларни, диёрларни  хаммасини фойдаси махаллий муртадларни,мунофиқларни ва махаллий секулярзадаларни ва нихоят эса бутун жахон секуляр кофирларини чўнтагига тушган. Уларнинг барчаси ва хамма шариат тарафдори бўлганлар алданиб қолаверишган, мана бу азиз кишиларнинг  қонини  самараси бир тоғутни ўрнига бошқа бир тоғутни қўйиш ва гохида бу тоғутларнинг бошидаги арбобларини алмаштириш бўлган холос. Шу сабабли хам саййид Қутб рохимахуллох валоъ ва бароъ, жохилий жамият, тоғутлар ва бошқалар хақида берган изохларида фарёд уриб айтганларки, бизлар энди қилган ишларимизнинг  самараси бошқаларни чўнтагига тушишини истамаймиз, балки қилаётган жиходимизни самараси исломий хукуматни ташкил қилиш ва аллохни шариатидаги қонунларни татбиқ қилишга олиб боришини хохлаймиз. 

 Ўзимиз эккан махсулотни хосилини ўриб жамлаш хам ўзимизнинг хаққимиз, бу ишни “уч абзор”дан ва уни уч канали орқали амалга оширамиз. Хозирги пайтда  дунёдаги энг амниятли,фаровон ва фаол хаётга ва қиёматдаги поёнсиз саодатга кўзи очилган энг тажрибаси кам, билимсиз мусулмон хам барча ахзобларни,шариат тарафдори бўлган мужохид жамоатларни ва мусулмонлар яшайдиган диёрларнинг вахдатини ўзини орзулар,тасаввурлар оламида кўра олади ва “уч абзордан ажралганлар”нинг харакатларини  қабул қилмайди.

Мусулмонлар мана бу уч абзордан бирининг йўли орқали секуляр кофирларга ва ташқи босқинчиларга ва махаллий муртадларга халок қилувчи зарбаларни уришади ва аста-секинлик билан мана бу муборак йўлни босиб ўтиш бўйича муқоваматларининг тоқатини кўпайтириб боришади, агарчи улардан кейинги насллар мана бу мухим вазифани охирига етказган тақдирда хам, энг мухими улар сахих йўлга тушиб олганлар, агар улар буни самарасини бу дунёда кўрмасалар ё кўрсалар хам, барибир улар ғолибдурлар. 

قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ (توبه/52)

(Эй Мухаммад), айтинг:”сизлар биз учун фақат икки яхшилик ( яъни ё  шахид бўлишимиз ёки ғалаба қилишимиз)дан бирини кутмоқдасизлар.

Ха,мусулмонлар бундан сўнг аллохнинг шариат  қонунларидаги дастурларни қадр- қийматини ва аллохнинг ваъдасига, икки яхшиликдан бирига етишни ўзларининг шахсий тажрибалари билан имтихон қилишни қасд қилишган ва қатъият билан мусулмонларнинг вохид жибхасини ижод қилиш қилиш бўйича, яъни жамоатлардан иборат қудратли блокни ва мусулмонларнинг марказий шўросига асосланган  исломий турли-хил диёрларни ташкил қилишга харакат қилишади. Мана шу тарафдан бу орзуларни ўзи тараққиётнинг қанчалигини кўрсатиб беряпти.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(98- قیسم)

شَرِیعَت طَرَفدارِی بوُلگن مُبارِیز حَرَکَتلَرنِینگ “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگنلَر”گه نِسبَتاً قَرشِیلِیکلَرِینِی عِللَتِی، اوُلَرنِینگ بِیر ظالِمدَن یَککَه حالدَه قَصاص آلگنلِیکلَرِیدَه اِیمَس، بَلکِی بُو یِیردَگِی حَقِیقَت شوُکِی، حُکوُمَت سِیستِیمَه سِینِی هَمَّه سِی بِیلَن حِساب – کِتاب قِیلِیشلِیک بِیر مَعمُور یا حُکوُمَت سِیستِیمَه سِیگه حِذمَت قِیلَه دِیگن باشقَه کِیشِیلَر بِیلَن حِساب – کِتاب قِیلِیشدَن کوُرَه مُهِمراقلِیگِیدَه دوُر. حَه، «فَوَ الله لَنثأرنّ! والله لَنثأرنّ ولو بعد حين» وَ بِیزلَر بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَردَن اوُلَرنِینگ جِنایَتلَرِی سَبَبلِی قَنچَه لِیک قَصاص آلِیشِیمِیز کِیرَکلِیگِینِی فَقَط اَلله یَحشِی بِیلَه دِی، مَنَه بُو عالِی مَقصَدگه یِیتِیشلِیک هَم اِیمان قُدرَتِیدَن سوُنگ فَقَط وَ فَقَط “اوُچ اَبزارنِی” کَنَلِی آرقَه لِی رُویابگه چِیقَه دِی.

بِیزلَر شُو نَرسَه نِی اوُرگه نِیشِیمِیز لازِمکِی، بَرچَه ظُلملَر وَ جِنایَتلَر، مُؤمِنلَرگه قَرشِی قِیلِینَه یاتگن جِسمِی عَدالَتسِیزلِیکلَر، حاضِردَه مَوجُود طاغوُت حُکوُمَتلَرنِینگ سِیستِیمَه سِینِی وَ قُدرَتِینِی نَتِیجَه سِیدوُر. بوُتوُن جَهان مُتَّحِد، باسقِینچِی سِکوُلارِیستلَرنِینگ قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیدَگِی مَوجُود طاغوُت حُکوُمَتلَرنِینگ قُدرَتِینِی بَرابَرِیدَه اوُزِیمِیزنِینگ بوُتوُن کوُچِیمِیزنِی، قَصاصِیمِیزنِی مَرکَزلَشتِیرِیشِیمِیز کِیرَک وَ اوُلکن دُشمَنگه قَرشِی اوُلکَن حَملَه لَرنِی تَشکِیللَشتِیرِیشِیمِیز لازِم، بوُلِیب هَم بُو فَقَط “اوُچ اَبزار”دَن بِیرِینِی کَنَلِی آرقَه لِی عَمَلگه آشِیرِیلِیشِی مُومکِین خالاص.

بِیزلَرنِینگ آزادلِیک طَرَفدارِی بوُلگن اَجرَلگن وَ فِکرلَرِی چِیگه رَه لَه نِیب قالگن، یَککَه – یالغِیز حَرَکَتلَه نوُچِی بِرادَرلَرِیمِیز، اوُزلَرِیگه گوُرُوه یا توُدَه لَرنِی توُزِیب آلگن بوُلِیشلَرِی هَم موُمکِین، اوُلَر مَنَه بوُندَی حِسِّیاتگه بِیرِیلگن، چِکلَنگن، یَککَه طَرزدَگِی حَربِی عَمَلِیاتلَرِینِی فایدَه لِی تَأثِیرلَرِی حَقِیدَه حَددَن آشِیرِیب داستان تَعرِیف قِیلِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرگیسِیزلَر. تَرِیخِی تَجرِیبَه لَر وَ اوُتگن بِیر نِیچَه اوُن یِیللِیک مابَینِیدَگِی تَکرارلَنگن تَجرِیبَه لَر وَ مَنهَجِی، عَقِیدَه وِی، تِیآرِیک مُلاحَضَه لَر وَ پَیغَمبَرلَرنِینگ اِنقِلابِی عِلمِی وَ رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی، هَمدَه خُلَفایِی راشِیدِیننِی وَ اوُلَرگه یَحشِیلِیک بِیلَن اِیرگشگن بَرچَه کِیشِیلَرنِینگ سِیرَتلَرِی مَنَه بُو اِیشانچلَرنِی تِیسکَه رِیسِینِی اِثباتلَب توُرِیبدِی، هَمَّه رَسُوللَر وَ اوُلَرگه اِیرگشگنلَر فَقَط وَ فَقَط آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت یوُلِینِی باسِیب اوُتِیشگن وَ صَحِیح یوُلدَه حَرَکَت قِیلِیش بِیلَن گِینَه مَنَه بوُندَی حالَتلَردَه نَتِیجَه نِی اَلله گه تاپشِیرِیشگن. 

بِیزلَرنِینگ “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگن” بِرادَرلَرِیمِیز اِینگ یَحشِی حالَتلَردَه باشقَه جاهِل مُخالِف گوُرُوهلَر بِیلَن بِیرگه لِیکدَه مُشتَرَک دُشمَنلَرگه ضَربَه لَر اوُرِیشگه قادِر بوُلِیشگن، اَمّا باشقَه اَکثَر حالَتلَردَه بِیرارتَه اِستِثناسِیز،توُکِیلگن قانلَرنِی وَ یُوقاتِیلگن ناموُسلَر،ماللَرنِی، دِیارلَرنِی هَمَّه سِینِی فایدَه سِی مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی، مُنافِقلَرنِی وَ مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَرنِی وَ نِهایَت اِیسَه بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِی چوُنتَه گِیگه توُشگن. اوُلَرنِینگ بَرچَه سِی وَ هَمَّه شَرِیعَت طَرَفدارِی بوُلگنلَر اَلدَه نِیب قالَه وِیرِیشگن، مَنَه بُو عَزِیز کِیشِیلَرنِینگ قانِینِی ثَمَرَه سِی بِیر طاغوُتنِی اوُرنِیگه باشقَه بِیر طاغوُتنِی قوُیِیش وَ گاهِیدَه بُو طاغوُتلَرنِینگ باشِیدَگِی اَربابلَرِینِی اَلمَشتِیرِیش بوُلگن خالاص. شوُ سَبَبلِی هَم سَیِّید قُطب رَحِمَهُ الله وَلاء وَ بَراء، جاهِلِی جَمِیعیَت، طاغوُتلَر وَ باشقَه لَر حَقِیدَه بِیرگن اِیضاحلَرِیدَه فَریاد اوُرِیب اَیتگنلَرکِی، بِیزلَر اِیندِی قِیلگن اِیشلَرِیمِیزنِینگ ثَمَرَه سِی باشقَه لَرنِی چوُنتَه گِیگه توُشِیشِینِی اِیستَه مَیمِیز، بَلکِی قِیلَه یاتگن جِهادِیمِیزنِی ثَمَرَه سِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیش وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی تَطبِیق قِیلِیشگه آلِیب بارِیشِینِی هاحلَیمِیز.

اوُزِیمِیز اِیککَن مَخصُولاتنِی خاصِیلِینِی اوُرِیب جَملَش هَم اوُزِیمِیزنِینگ حَققِیمِیز، بُو اِیشنِی “اوُچ اَبزار”دَن وَ اوُنِی اوُچ کَنَلِی آرقَه لِی عَمَلگه آشِیرَه مِیز. حاضِرگِی پَیتدَه دُنیادَگِی اِینگ اَمنِیَتلِی، فَراوان وَ فَعال حَیاتگه وَ قِیامَتدَگِی پایانسِیز سَعادَتگه کوُزِی آچِیلگن اِینگ تَجرِیبَه سِی کَم،بِیلِیمسِیز مُسُلمان هَم بَرچَه اَحزابلَرنِی، شَرِیعَت طَرَافدارِی بوُلگن مُجاهِد جَماعَتلَرنِی وَ مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرنِینگ وَحدَتِینِی اوُزِینِی آرزُولَر،تَصَوُّرلَر عالَمِیدَه کوُرَه آلَه دِی وَ “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگنلَر”نِینگ حَرَکَتلَرِینِی قَبوُل قِیلمَیدِی.

مُسُلمانلَر مَنَه بُو اوُچ اَبزاردَن بِیرِینِینگ یوُلِی آرقَه لِی سِکوُلار کافِرلَرگه وَ تَشقِی باسقِینچِیلَرگه وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرگه هَلاک قِیلوُچِی ضَربَه لَرنِی اوُرِیشَه دِی وَ اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن مَنَه بُو مُبارَک یوُلنِی باسِیب اوُتِیش بوُیِیچَه مُقاوَمَتلَرِینِینگ طاقَتِینِی کوُپَیتِیرِیب بارِیشَه دِی، اَگرچِی اوُلَردَن کِییِیینگِی نَسللَر مَنَه بُو مُهِم وَظِیفَه نِی آخِیرِیگه یِیتکَزگن تَقدِیردَه هَم، اِینگ مُهِمِی اوُلَر صَحِیح  یوُلگه توُشِیب آلگنلَر، اَگر اوُلَر بوُنِی ثَمَرَه سِینِی بُو دُنیادَه کوُرمَسَه لَر یا کوُرسَه لَر هَم،بَرِیبِیر اوُلَر غالِبدوُرلَر.   قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ (توبه/52)  (اِی مُحَمَّد)، اَیتِینگ: “سِیزلَر بِیز اوُچُون فَقَط اِیککِی یَحشِیلِیک ( یَعنِی یا شَهِید بوُلِیشِیمِیز یاکِی غَلَبَه قِیلِیشِیمِیز) دَن بِیرِینِی کوُتماقدَه سِیزلَر.

حَه، مُسُلمانلَر بوُندَن سُونگ اَلله نِینگ شَرِیعَت قانوُنلَرِیدَگِی دَستوُرلَرنِی قَدر- قِیمَتِینِی وَ اَلله نِینگ وَعدَه سِیگه، اِیککِی یَحشِیلِیکدَن بِیرِیگه یِیتِیشنِی اوُزلَرِینِینگ شَخصِی تَجرِیبَه لَرِی بِیلَن اِمتِحان قِیلِیشنِی قَصد قِیلِیشگن وَ قَطعِیَت بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ واحِد جِبهَه سِینِی اِیجاد قِیلِیش بوُیِیچَه ، یَعنِی جَماعَتلَردَن عِبارَت قُدرَتلِی بِلاکنِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ مَرکَزِی شوُراسِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی توُرلِی – هِیل دِیارلَرنِی تَشکِیل قِیلِیشگه حَرَکَت قِیلِیشَه دِی. مَنَه شُو طَرَفدَن بوُ آرزوُلَرنِی اوُزِی تَرَقِّیاتنِینگ قَنچَه لِیگِینِی کوُرسَه تِیب بِیریَپتِی.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(98- قسمت)

یکی دیگراز علل مخالفت جریان مبارزین شریعت گرا با «منفردین از سه ابزار» به دلیل انتقام  فردی آنان از فرد ظالم دیگری نیست، بلکه در این حقیقت نهفته است که تسویه حساب کردن با کل سیستم موجود بسیار مهمتر از تسویه حساب کردن با یک مامور و خدمت گذار سیستم موجود است. بله «فَوَ الله لَنثأرنّ! والله لَنثأرنّ ولو بعد حين» و فقط الله می داند که ما باید چقدر از کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی به خاطر جنایاتشان انتقام بگیریم، و رسیدن به این هدف عالی هم بعد از قدرت ایمان تنها و تنها از کانال آن «سه ابزار»  تحقق پیدا می کند .

باید یاد بگیریم که تمام ظلمها، جنایات و بی عدالتی های  جسمی و روانی بر علیه  مومنین نتیجه ی سیستم و قدرت حکومت طاغوتی موجوداست. باید یاد بگیریم که در برابر این قدرت حکومت طاغوتی موجود که از پشتوانه ی قدرت سکولاریستهای اشغالگر و متحد جهانی هم برخوردار است باید تمام انرژی  و انتقام خودمان را متمرکز کنیم  و حملات عمده ای را بر علیه دشمن عمده سازماندهی کنیم و این تنها از طریق یکی از آن «سه ابزار» انجام می شود و بس.

اجازه دهید که منفردین آزادیخواه و برادران محدود بین و تک رو ما که ممکن است دارو دسته ای هم برای خودشان ترتیب داده باشند هر اندازه که دوست دارند در مورد تاثیرات مفید این گونه عملیاتهای نظامی احساسی و محدود و منفردشان داستان سرایی و اغراق کنند. تجارب تاریخی و آزمایشات مکرر چند دهه ی گذشته  و ملاحضات منهجی، عقیدتی، تئوریک و علمی انقلاب اسلامی پیامبران و سیره ی رسول الله صلی الله علیه وسلم و خلفای راشدین و تمام کسانی که به احسان از اینها تبعیت کرده اند خلاف این باورها را به اثبات رسانده است، و همه ی رسولان و پیروانشان تنها و تنها مسیر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی را طی کرده اند، و تنها با حرکت در مسیر صحیح، نتیجه را در چنین حالتی، سپرده اند به الله .

اما برادران «منفرد از سه ابزار» ما در بهترین حالتها توانسته اند در کنار سایر گروههای جاهل مخالف صدماتی را به دشمن مشترکشان وارد کنند، اما در تمام موارد بدون حتی یک استثناء تمام سود خونها و ناموسها و مالها و سرزمینهایشان به جیب مرتدین محلی و منافقین و سکولار زده های محلی و در نهایت به جیب کفار سکولار جهانی رفته، و سر اینان و تمام شریعت گراها بی کلاه مانده است، و ثمره ی خون این عزیزان جایگزین کردن یک طاغوت به جای یک طاغوت دیگر و گاه عوض کردن اربابان این طاغوتها بوده است.  به همین دلیل است که سید قطب رحمه الله با توضیحاتی در مورد ولاء و براء، جامعه ی جاهلی، طاغوت و غیره فریاد میزند که ما دیگر نمی خواهیم ثمره ی کار ما در جیب دیگران برود بلکه ما می خواهیم ثمره ی جهادمان منتهی بشود به تشکیل حکومت اسلامی و تطبیق قانون شریعت الله .

این حق خودمان است ثمره ی محصولاتی که کاشتیم را خودمان جمع آوری کنیم و این کار را با استفاده از آن «سه ابزار» و از آن سه کانال انجام می دهیم.  کم تجربه ترین و نا آگاه ترین مسلمان که از هم اکنون چشمش به زندگی امن تر، مرفه تر و فعالتری در دنیا و سعادت بی پایان قیامت باز شده است وحدت تمام احزاب و جماعتهای مجاهد شریعت گرا و سرزمینهای مسلمان نشین را در عالم آرزو و تصورات خودش می بیند و حرکات «منفردین از سه ابزار» را ناپسند می دانند.

 مسلمین امیدوراند که از طریق یکی از این ابزارها ضربات مهلکی را کفار سکولار و اشغالگر خارجی و مرتدین محلی وارد کنند و به تدریج بر ظرفیت مقاومتشان در پیمودن این مسیر مبارک اضافه کنند هر چند که نسلهای بعدی هم این وظیفه ی مهم را به سرانجام برسانند مهم این است که اینان درمسیر صحیحی قرار گرفته اند چه ثمره را در دنیا ببینند چه نبینند باز پیروزند . قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنَا إِلاَّ إِحْدَى الْحُسْنَیَیْنِ (توبه/52) بگو: آیا درباره ما جز یکی از دو نیکی انتظار دارید: ( یا پیروزی و غنیمت در دنیا، و یا شهادت و بهشت در آخرت)

 بله مسلمین تصمیم گرفته اند از این پس ارزش برنامه های قانون شریعت الله و وعده های الله و رسیدن به یکی از دو خوبی ها را با تجربه ی شخصی خودشان امتحان کنند و  قاطعانه در جهت ایجاد جبهه ی واحد مسلمین، یعنی تشکیل بلوک مقتدری از جماعتها و سرزمینهای مختلف اسلامی با شورای مرکزی مسلمین،  حرکت می کنند . از این لحاظ این آرزوها نشان دهنده ی خود پیشرفته است.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(44- қисмат)

Ба унвони мисол дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам куффор чун Назр бин Хорис буданки бо хариди достонхо ва афсонахойи кўхани бостонийи Эрон аз хийра намояд

« وَ مِنَ النّاس مَن يَشتَري لَهوَ الحديث»

буданд, баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар миёни муслимин хам мунофиқин ва секулярзадахойи миёни муслимин намоди зохирийи

« وَ مِنَ النّاس مَن يَشتَري لَهوَ الحديث»

Будандки бо хариди бардахо ва абзори олоти мусиқий саъй доштанд хамин кори амсоли Назр бин Хорисро анжом бидиханд ва “ лахвул хадиси” ин довра хам хамин мусиқий буд ба унвони мисол:

Ибни Масъуд розиаллоху анху дар баёни маъонийи каламайи “ лахвул хадис дар ин оя мегуяд: ба худо сўганд манзури оя овоз аст. На овози холи балки овоз хамрохи мусиқий. Ва ин тафсир аз ибни Аббос ва Жобир ва Икрима ва Саъид бин Жубайр ва Мужохид ва Макхул ва Амр бин Шуъайб ва Али бин Бадима хам нақл шуда аст. [1].

Нувайр бин Аби Фохита аз падариш ва у аз ибни Аббос дарборайи ояи

«وَ مِنَ النَّاس مَن يَشتَري لَهوَ الحَديث»

Ривоят мекунадки фармуд: дарборайи марди астки канизи мехарад то шаб ва руз барояш овоз бихонад. Ибни Аби Нажих аз Мужохид ривоят кардаки манзури оя харидани овоза хўн ( ғулом ё каниз) бо қиймати фаровон ва гуш сипордан ба овоз ва суханони бехудаш мебошад. Макхул хам чанин назари дошта ва Абу Исхоқ ин тафсирро баргузида аст.

Суъоли Омир бин Саъадки ба арусий меравад ва иттифоқи асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васалламро мебинад ва мепурсад : эй ёрони росули худо, эй бадриён, дорид ба овози канизон гуш медихид?! Ва онхо жавоб медиханд : бинишин. Агар дуст дори бо мо гуш де ва агар намехохи буру; чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ижозайи лахвро дар арусий ба мо дода аст.

. قَدْ رُخِّصَ لَنَا فِي اللَّهْوِ عِنْدَ الْعُرْسِ.[2]

Инро мерасонадки хузур дар ингуна маросимхойи овозхўни мамнуъ ва харом набуда аст, чун худи Омир бин Саъад хам омада дар он ва иттифоқий инхоро дида аст,балки таъажжуб ва суъоли Омир аз ин будаки хузур дар ингуна маконхо дар шаъни касони мисли асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам набуда, ва дар кул дар шаъни собиқунал аввалун ва инсонхойи боланд мартабайи хар жомеъайи нест, аммо истисноъоти вужуд дорадки метавонанд ширкат кунанд. Ва ин моро ёди ин сухани хакимона меандозадки :

حَسَنَاتُ الْأَبْرَارِ سَیئَاتُ الْمُقَرَّبِین

Корхойи хуби никон ( гохи) гунохи муқаррибон махсуб мешавад.

Нуктайи мухиммики бояд борхо ба он ишора бишавад то жиноёти мисли алжазоир бар асоси фатвойи инсонхойи номутаодил ва номезони мисли Абу Қатода фаластиний такрор нашавад ин астки : вужуди ин маросимхо харом ва мамнуъ набуда аст чун агар харом ва мамнуъ буданд қатъан хукумати хулафои рошида онро мамнуъ мекарданд ва мисли монеъини закот ва ғейрих бо онхо бархурд мешуд.

Ин дигар назди асхоб ва хулафои рошида бо доштани чанон қудрати хукуматий шўхи бардор нестки каси биёяд ошкоро ва аланий хароми аллохро халол кунад ё халоли аллохро харом кунад. Пас набояд жури бардошт кардки ба хулафои рошидин тўвхин бишавад. Ва жури масаларо тўвзих додки масалан каси мисли Абдуллох бин Жаъфар бин Аби Толиб биёяд ва дар муомалайи ошкоро ва аланийи харид ва фуруши канизи овозхўн ширкат кунад, ва озодона онро бихарад, ва озодона ба садояш хам гуш бидихад, ва бо ин кориш ошкоро ва озодона дар жилови чашми хулафои рошидин муртакиби тахлил ва тахрим шуда бошад ва онхо хаминтури фақат нигох карда бошанд. На агар каси танхо масалайи Қуддомаро бидонад мутаважжих мешавадки ин тўвхинхо ба сахоба ва бахусус ба хулафои рошидин намечасбад.

(идома дорад…….)

---

[1]ابن جرير از يونس بن عبدالأعلي از ابن وهب از يزيد بن يونس از ابو صخر از ابو معاويه البجلي از سعيد بن جبير از ابو الصهباء البکري روايت مي‌کند/نیز عمروبن علي از صفوان بن عيسي از حميد الخراط از عمار از سعيدبن جبير از ابو الصهباء روايت مي‌کند

[2] المستدرك على الصحيحين/ سنن النسائي/ المصنف

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(43- қисмат)

Бо ин вужуд, мебинемки имруза ин овозхо ё тарона ё гуронийхойи омухта бо абзорхойи мусиқий ё хатто худи мусиқийи холий хам барои иддайи аз муслимин жузви муштабихот шуданд, ва ба назари банда агар хукмиш барои шахс комилан ровшан ва возих ва ошкор нест ва дар он шак дорад агар жониби эхтиётро бигирад ва аз он дурий кунад бехтар аст. Чун барои умурики муштабих мешаванд дурий кардан бехтар аст, барои инки накунад шахс дохили харом биёфтад:

«إنَّ الحلال بیِّنٌ، وإنَّ الحرَامَ بیِّنٌ

( хамоно халол ошкор аст ва харом ( нез) мушаххас ва ошкор аст,) ‏وبینَهُما مُشْتَبِهاتٌ لا یعلمهُنَّ کثیرٌ من النّاس،

( дар бейни ин ду( халол ва харом) умуроти муштабихи вужуд дорадки бисёри аз мардум ( хукми) онхоро намедонанд,)

فَمن اتّقی الشُّبُهات فقد استبرأَ لدینهِ ‏وعرْضِهِ،

( пас ( дар ин холат) касики аз шубхот пархез кунад ; дин ва обруйишро хифз карда аст,)

ومنْ وقعَ فی الشُّبهاتِ وقعَ فی الحرَام کالرَّاعی یرْعَی حوْلَ الحِمَی یوشِکُ ‏أنْ یقعَ فیه،

( касики дар шубхот воқеъ шавад ( ва пархез накунад) қатъан дар харом воқеъ шуда аст, хамонанди чўпоники гусфандонишро дар атрофи ( харими) чирогох мечаронадки наздик аст ( гусфандон) вориди чирогох бишаванд.)

.) أَلَا وَ إِنَّ لِکُلِّ مَلِکٍحِمًی أَلَا وَإِنَّ حِمَی اللَّهِ مَحَارِمُهُ

( огох бошидки хар подшохи харими дорад, бидонид! Ва харими худованд ( дар замин) мухарромоти у хастанд,)

ألا وإنَّ فی الجسدِ مُضْغَةٌ ‏إذا صَلَحتْ صلحَ الجسدُ کُلُّهُ، وإذا فسدتْ فَسَدَ الجسدُ کلُّهُ، ألا وهی القلبُ»[1]

Ва бидонид дар бадан тика гушти( ва узви) вужуд дорадки харгох ислох шавад, тамоми бадан ислох мешавад, ва харгох фосид гардад, тамоми бадан фосид мегардад; хон бидонидки! Он қалб аст”

Агар алъон дар миёни ахли қибла дар замина истефода аз абзорхойи мусиқий – мисли соири ихтилофот – ихтилофот густарда шуда ва маржаъи хам барои халлиш вужуд надорад дар ин сурат ин ихтилофот мумкин аст бимонад то замоники шўройи улил амри вохиди муслимин бо ижмоъи вохидиш раъйи вохидиро ироя бидихад, хар чандки  мумкин аст дар сарзаминхойики тавассути еки аз ду абзори хукумати бадили изтирорийи исломий ё мажлиси вохиди шўройи мужохидин идора мешавад ин ихтилофот тамом бишавад, аммо танхо дар замони хукумати исломий ала минхажин нубуввах дар тамоми сарзаминхойи мусалмон нишин, ижмоъи вохиди шўройи улил амр астки метавонад бо ижмоъи вохидиш ба ин ихтилофот хотима бидихад.

Дар ин замина хам мисли тамоми мавориди дигар лозим аст ва бояд дар “вазъи мовжуд” бо дар назар гирифтани “ ниёзи рузи” муслимин ва “ увлавиятхойи онхо” ва масъалайи “ изтирор ва заруратхойи” ки вужуд дорад хадафхойи аслийро гум накунем ва хадафхойи аслий ва вожибро қурбонийи ек лахв ё лағви накунемки ба содагий мешавад бузургворона аз кинориш гузашт.

Чун гох мумкин аст бо гурухи ва жамоати муттахид бишавемки мусиқийро халол медонад ва медонем хифзи вахдат болотар аз ин масала аст. Ё хатто мумкин аст дар ек мажлисики мусиқий дар он вужуд дорад вужуди мо боиси маст накардани фосиқин, махлут нашудани зан ва мард бо хам, ва мудирият нашудани он тавассути мунофиқин ва секулярзадахо ва хатто муртаддини секуляри махаллий бишавад, шахс метавонад бо хузуриш хори дар чашм ва қалби ин муфсидин бишавад ва афсадро бо фосиди дафъ кунад ва шар ва зарари бузургтарро бо зарари кучактари дафъ кунад.

Ин хам дар жомеъайики на хукумати бадили изтирорийи исломий мисли асри аимма вужуд дорад ва на мажлиси шўройи вохиди мужохидин бар онхо хоким аст ва ин муслимин дар чанголи мунофиқин ва секулярзадахо ва секуляристхойи муртад гир карданд агар шахс бидонадки бо хузуриш боиси дафъи афсад ва шарри бузургтар аз муслимин мешавад ва метавонад интури нафъи бирасонад ба хукми зарурат хузуриш дар ин мажолисики хузур дар онхо хазар шуда аст, барояш мубох мешавад. Вазъи алъони сарзаминхойи мусалмоннишин ба сурати умум бо хеч доврайи дар торихи муслимин мушобех нест, пас намешавад гуфт фалон олим дар фалон қарн барои асри худиш фалон харфро зада аст ва фалон ижтиходро карда аст пас алъон хам хамон аст. На ин сахих нест. Вазъи мовжуд хар замони ва макони хукми хосси худишро металабад……

(идома дорад…….)

---

[1] مُتّفقٌ علیه.‏

القاعدة الجهاد او «د سیکولریزم پر وړاندې نړیواله اسلامي جبهه» د ایران دارالاسلام پر خلاف د امریکایي-صهیونیستي محاربو اشغالګرو او داخلي سیکولر مرتدانو په تپلي جنګ کې، د ایران دارالاسلام په سنګر کې ولاړه ده

(باز نشر)

بسم الله و الحمد لله

اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

الله تعالی فرمایي: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ» (صف/۴)؛ خطاب ټولو هغو مؤمنانو «اهل سنت او اهل جماعت» ته چې غواړي الله ورسره مینه وکړي، اعلان کیږي:

اوس چې امریکایي «افعي صفته» سیکولر او محارب کفار د صهیونیستي جنایتکارو محاربو کفارو، د هغوی د غربي سیکولر شریکانو او داخلي سیکولر مرتدانو په ملتیا پر دارالاسلام ایران برید کړی دی؛ د تېرو او اوسنیو پېړیو د ټولو مؤمنانو د «اجماع» پر بنسټ چې د بهرنیو اشغالګرو او محاربو کفارو پر وړاندې د دارالاسلام دفاع «فرض عین» ده، «د سیکولریزم پر وړاندې نړیواله اسلامي جبهه»[1] د «القاعدة الجهاد (د سیکولریزم ضد د جهاد بنسټ)»[2] او د سید قطب او شیخ اسامه بن لادن (تقبلهما الله) د منهج د ټولو لارویانو په ملتیا، خپل مالي، ځاني او ژبنی جهاد د دارالاسلام ایران په جبهه کې د بهرنیو اشغالګرو سیکولر کفارو او داخلي سیکولر مرتدانو پر وړاندې تعریفوي.

عام مؤمنان او په ځانګړي ډول د دعوت او جهاد خاوندان باید پوه شي:

• لکه څنګه چې الله تعالی امر کوي: «وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ» (توبه/۳۶)؛ له ټولو سیکولرانو (محاربانو) سره وجنګېږئ لکه څنګه چې هغوی ټول له تاسو سره جنګیږي، او پوه شئ چې الله له پرهیزګارانو سره دی.

• اوس مهال چې دوه مشخصې جبهې، یعنې د «کفر» جبهه د سیکولر (مشرکو) کفارو په مشرۍ او د «ایمان» جبهه د دارالاسلام ایران په مشرۍ یو د بل په وړاندې ولاړې دي؛

• او په دې دوو کاملاً مشخصو جبهو کې: «الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ» (نساء/۷۶)؛ هغه کسان چې ایمان یې راوړی د الله په لاره کې جنګیږي، او هغوی چې کافران شوي د طاغوت په لاره کې جنګیږي.

د الله د دې حکمونو (وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) او (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ) په اطاعت کې، او د بهرنیو او کورنیو محاربو سیکولر کفارو لخوا د دې رامنځته شوي تېري او لوی «منکر» په وړاندې په شرعي غبرګون کې، د اسلام او ایمان د مدعیانو ترمنځ په هره پلمه ننداره کوونکي پاتې کېدل د منافقانو او سیکولر ځپلو کسانو ښکاره ځانګړنه ده، چې مدعي شخص د مؤمنانو له صف څخه باسي او د منافقانو ډلې ته یې داخلوي.

د دعوت او جهاد وروڼو او خویندو! له سیکولرانو سره د جهاد دروازې په دریو واړو برخو کې «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»[3] (ابوداود ۲۵۰۴) پرانیستل شوې دي. په دې جهادي میدان کې چې د مؤمنانو او د ایمان د درواغجنو مدعیانو صفونه سره جلا کوي، د سیکولر کفارو او منافقانو د ټولو شبهاتو او غوغاګانو په وړاندې دا اصل په نظر کې ونیسئ چې الله تعالی فرمایي: «فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً» (نساء/ ۸۴)؛ نو د الله په لاره کې وجنګېږه (که څه هم یوازې یې)، ته یوازې د خپل ځان مسؤل یې؛ او مؤمنان (جنګ ته) وهڅوه، هیله ده چې الله د کافرانو ځواک او زور بند کړي، او د الله ځواک خورا زیات او سزا یې خورا سخته ده.

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اې الله! د کتاب نازلوونکیه، د حساب چټک کوونکیه، د ورېځو چلوونکیه، د احزابو (ډلو) ماتوونکیه! سیکولران او د هغوی مرتد ملګري مات کړه. اې الله! هغوی تباه او لړزانده کړه. اې الله! ته زموږ مرستندوی او ناصر یې، ستا په مرسته حرکت کوو، ستا په مرسته پر دښمن برید کوو او ستا په لاره کې جنګېږو.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

ستاسو ورور: ابوحمزه المهاجر هورامي

یکشنبه، ۱۰ کب ۱۴۰۴ل / ۱۲ رمضان ۱۴۴۷ق

---

[1]    «جبهه ی جهانی اسلامی بر ضد سکولاریسم»

[2]   «القاعدة الجهاد(بنیان جهاد) ضد سکولاریسم»

[3] رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /    له مشرکانو ( سیکولرستان = ګوندونه)سره جهاد وکړي اخپل ځان او ومال و ژبه سره

Дар жанги тахмилийи рамазони 1447қамарий/ 1404 шамсий “жибхайи” куффори мухориби секуляр ва ишғолгари амрикоий – сехюний ва муртаддини секуляри дохилий бар алайхи дорул исломи Эрон, дар “жибхайи” дорул исломи Эрон истодаем.

(боз нашр)

Бисмиллах валхамдулиллах

Аммо баъад: Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мефармояд: 

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Хитоб ба тамоми мўъминини “ахли суннат ва ахли жамоат”ики дуст доранд аллох онхоро дуст дошта бошад эълон мешавад:

Хам акнунки куффори секуляр ва мухориби амрикоий “сариафъий”, ба хамрохи куффори мухориби секуляр ва жинояткори сехюнистий ва шуракойи секуляри ғарбийи онхо ва муртадди секуляри дохилий ба дорул исломи Эрон юриш оварданд, бар асоси “ижмоъи” тамоми мўъминин дар тули қуруни гузашта ва хол мабний бар “фарзи аъйн” шудани жиход дар химоят аз дорул ислом дар баробари куффори мухориб ва ишғолгари хорижий, “жибхайи жахоний исломий бар секуляризм” ба хамрохи “алқоидатул жиход (бунёни  жиход) зидди секуляризм” ва тамоми хам масирони хам манхажийи саййид Қутб ва шайх Усома бин Лодин (тақаббалахумаллох)  ва Аллома Крикор (факкаллоху асроху) ва соири хам масирони манхажи сахихи ахли суннат ва жамоат, жиходи молий, жоний ва забонийи худро дар жибхайи дорул исломи Эрон бар алайхи жибхайи куффори секуляри мухориб ва ишғолгари хорижий ва муртаддини секуляри дохилий таъриф мекунем.

Мўъминин ба сурати ом ва ахли даъват ва жиход ба сурати хос бояд бидонанд:

– Хамчунонки аллох таоло амр мекунад:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Бо хамма секуляристхойи (мухориб) бижангид хамон гунаки онон хаммашон бо шумо межанганд ва бидонидки аллох бо пархезгорон аст.

– Ва хам акнунки ду жибхайи мушаххас жибхайи “куфр”, ба парчамдорийи куффори секуляри (мушрик), ва жибхайи “ислом”, ба парчамдорийи дорул исломи Эрон дар баробари хам қарор гирифтанд.

– Ва дар ин ду жибхайи комилан мушаххас:

الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Касоники иймон оварданд, дар рохи аллох межанганд, ва касоники куфр мешаанд, дар рохи тоғут межанганд.

Дар итоат аз ин дастури сарих ва ошкори аллох ва “ижмоъи” уммати исломий, ва дар вокуниши шаръий нишон додан дар баробари ин тахожум ва “мункар”и бузурги тўвлид шуда тавассути куффори секуляри мухориби хорижий ва дохилий, дар миёни муддаъиёни ислом ва иймон, тамошочий ва назорагар шудан ба хар бахонайи, вижагий ва сифоти бориз ва ошкори дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостки шахси муддаъийи иймонро аз сафи мўъминин хориж карда ва вориди гурухи мунофиқин мекунад.

Бародарони ва хохарони ахли даъват ва жиход, дархойи жиход бо секуляристхо дар хар се бахш

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

боз шуда аст; дар ин майдони жиходики сафи мўъминин ва дуруғгуёни муддаъийи иймонро мушаххас мекунад, ва дар баробари тамоми шубхот ва ғовғосолорийи куффори секуляр ва гурухи мунофиқин, ин қоида ва аслро дар назар бигиридки аллох таоло мефармояд: 

 فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Дар рохи аллох бижангид (хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъуди (аъмоли) худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват ва ) ташвиқ ва тахрик кун, то инки аллох қудрати кофаронро бозгирад ва қудрати аллох бештар ва мужозоти у сахттар аст.

Бар ин асос:

 1-Жихати хифзи ” вахдати фармондехий” ва “вахдати дастур”, тамоми фаолиятхойи жиходийи мо зери парчами вохиди фармондехони дорул ислом сурат мегирад.

2-Дар холати зарурат ва изтирор, ва дар мовқеъиятхойи хосси дифоъи машруъ бо шароити таъриф шуда ва хосси он, ва ба меъзони қудратики дорул ислом дар ин шароит бейни шахривандони худ товзиъ карда аст, амалиёт дар хар сатхи бар алайхи куффори мухориби ишғолгари хорижий ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллах мовжуд дар ин “жибха”, бар асосий суннати хасанайи” Абул Басири курдий розиаллоху анху” сурат мегирад.

Анжоми ин “фарзи аъйн”, ниёзи ба фатвойи хеч бандайи нест, хар жо амрикоийхо ва сехюнистхо ва шуракойи онхо ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллахи дохилий хамсу бо ин куффори мухориби секуляр ва ишғолгари хорижийро дидид, онхоро то сатхи “амалиёти иштишходийи гургхойи танхо”  мовриди хамла қарор дихид.

Харгиз фаромуш накунидки ” мо барои худимон жиход мекунем”, пас ижоза надихид шайтон ва ёрониш, дар анжоми ин “фарзи аъйн”, дар иймон ва иродайи жиходийи шумо шак ва тардид ба вужуд биёваранд. 

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бародаронитон: Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий / 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 бо мушрикон( секуляристхо- ахзоб) жиход кунид ба василайи амволитон ва жонхо ва забонхойитон.