وَاعْتَصِمُوا

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(100- қисм)

 Ха, аллох таоло фақат мана бундай уммат ва жамоатни тасдиқлайди ва ўзини нусратини хам шундай муттахид  уммат ва жамоат учун юборади, шундай экан қадрли биродар аллох таоло қуйидагича мархамат қилган пайтида:

 وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ(بینه/5)

очиқ-ойдин эълон қилади:

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُۚ (زمر/3)

ва амр қилади:

   فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (غافر/14)

ахир сен хар куни бир неча бор ахд бериб айтасанки:

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ(فاتحه/5)

сен ўзингга яна бир бор мурожаъат қилиб кўр, сени жиходингда булғаниш вужудга келишига қандай нафсоний нарса сабаб бўлди? Сен ўзингни ўн марталаб мухокама қил ва ниятингни фақат ва фақат аллохни ризоси учун тартибга келтир, фақат шу .

 مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ

бу қуйидаги оятни тафсири бўлиб уни равшанлаштириб беради:

إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .

биз ўзимизни қуйидаги айтилган кунга тайёрлашимиз керак:

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء/88-89)

У кунда на молу- давлат ва на бола-чақа фойда бермас;** Магар аллох хузурига тоза дил билан келган кишиларгина (фойда берур).

 “Онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг” тўсиқларидан яна бири “ шаръий антропологияни билмаслик”дур.

Хақиқатда эса бу тўсиқ кофир жамиятни  нотўғри танилишига ёки улар хақидаги хато билимларга, махсусан мусулмонларнинг хозирги вазиятини нотўғри танишликка ва мусулмон жамияти борасидаги хато илмларга  ишора қиляпти.

Аллох таолони қуйидаги оятлар билан мархамат қилганини яхши биламиз:

 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159)

Биз нозил қилган хужжатлар ва хидоятдан иборат (Мухаммаднинг хақ пайғамбар эканлиги хақидаги) нарсаларни одамларга китобда (тавротда) равшан қилиб берганимиздан кейин беркитган кимсаларни шубхасиз аллох лаънатлагай ва лаънатловчи зотлар (фаришталар ва мўъминлар) лаънатлагайлар.

Мана бу холатда очиқ- ойдин кўриниб турганидек, мақсад аллохнинг шариатидаги қонунни энг майда масалаларини пинхон қилиш эмас, балки ундан бўлган мақсад, ла илаха иллаллохни очиқ ва равшан баён қилгандан ва  иймонни таълим бергандан сўнг аллохнинг даъватини жамиятидаги турли-хил табақаларни ўртасида қандай қилиб ақл ва зийраклик билан олдинга юргизса бўлади?

Қуйидаги аллохнинг амрини

  ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125)

даъватимизда риоят қила оламиз?

Қандай қилиб аллохнинг амри бўлмиш

 وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83)

ни риоят қила оламиз?

Аллохнинг амри бўлмиш қуйидаги оятни

 وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  (اسراء/53)

халқнинг турли-хил қайси табақаларини устида  фойдаланса бўлади?

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг сийратларини текшириб чиқадиган бўлсак, мана бу шаръий услубларни пиёда қилиш учун у киши шаръий антропология  хақида қанчалик чуқур илмга эга бўлганликларини ва мақсадларига етиш учун бу илмдан фойдаланганликларини  тушуниб етамиз. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам умумий суратда мархамат қиладиларки:

 «الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»

“Яманликлар ахли иймондурлар ва куфр хам шарқ тарафидадур ( куфр бош кўтарадиган минтақа) сукунат ва оромиш ахли ғанамни ўртасидадур( чўпонлар ва мол-чорва билан ишлайдиганлар) ва фахрланиш,риё (бир ривоятда) кибр,ўзини катта тутишлик туя ва от эгаларини,хамда сахровий арабларни ўртасидадур.”

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу орқали асхобларини атрофларидаги улар  муомала қилаётган одамлар билан ошно қилишни хохлагандилар. Хатто ўзларининг рухий жангларини ижрочиси бўлмиш шоир Хассон ибни Собит розиаллоху анхуни қурайш секуляристларини ўзини шеърлари билан хажв ва танқид қилишга буюрган пайтларида, олдинроқ Абу Бакр розиаллоху анхудан Хассон розиаллоху анхуни ўзларининг (маккада) ўтган кунлари ва ахволларидан хабардор қилишни сўраган эдилар.

Ёки Муоз розиаллоху анхуни даъватчи ва лашкарни амири сифатида яман халқини олдига жўнатаётган пайтларида, Муозга аллох билан қандай муносабатда бўлишни,муомала қилишни эслатиб ва ўзини хавойи нафси билан қандай муносабатда бўлишини, муомала қилишни эслатиб, унга яман халқи билан қандай муносабатда бўлишни,муомала қилишни ўргатиб Муозга қараб мархамат қилдиларки: “ сен ахли китоб бўлган қавмни олдига кетяпсан”, у киши Муоз учун қандай қавмга ва қандай ақидага рўбарў келишини мушаххас қилдилар ва уларга қандай муносабатда бўлишни хам баён қилдилар ва улар билан сухбатлашишни Муоз учун даражаларга тақсимлаб бердилар,   ямандаги ахли китоб учун биринчи ўринда айтилиши керак бўлган нарсаларни хам маълум ва ошкор қилдилар ва биринчи бўлиб уларга айтилиши лозим бўлган амрни хам таъйин қилдилар, биринчи ўриндаги ишни қабул қилишгач ва бу иш уларни орасида ўрнашиб  олгач иккинчи ўринни кўндаланг қил, иккинчи ўрин қабул қилиниб ўрнашиб бўлгач, навбат учинчи ўринга келади, учинчи ўрин хам ўрнашиб қабул қилингач эса навбат учинчи ўринни яхшилаб ижро қилишга келади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(100- قیسم)

حَه، اَلله تَعالَی فَقَط مَنَه بوُندَی اوُمَّت وَ جَماعَتنِی تَصدِیقلَیدِی وَ اوُزِینِی نُصرَتِینِی هَم شوُندَی مُتَّحِد اوُمَّت وَ جَماعَت اوُچُون یوُبارَه دِی، شوُندَی اِیکَن قَدرلِی بِرادَر اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلگن پَیتِیدَه:   وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ(بینه/5) آچِیق آیدِین اِعلان قِیلَه دِی:  أَلَالِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُۚ (زمر/3) وَ اَمر قِیلَه دِی:     فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (غافر/14)  اَخِیر سِین هَر کوُنِی بِیر نِیچَه بار عَهد بِیرِیب اَیتَه سَنکِی:   إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ(فاتحه/5) سِین اوُزِینگگه یَنَه بِیر بار مُراجَعَت قِیلِیب کوُر، سِینِی جِهادِینگدَه بوُلغَه نِیش وُجُودگه کِیلِیشِیگه قَندَی نَفسانِی نَرسَه سَبَب بوُلدِی؟ سِین اوُزِینگنِی اوُن مَرتَه لَب مُحاکَمَه قِیل وَ نِیَتِینگنِی فَقَط وَ فَقَط اَلله نِی رِیضاسِی اوُچُون تَرتِیبگه کِیلتِیر، فَقَط شُو.  مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ^[1]  بُو قوُیِیدَگِی  آیَتنِی تَفسِیرِی بوُلِیب اوُنِی رَشمَنلَشتِیرِیب بِیرَه دِی:   إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ . بِیز اوُزِیمِیزنِی قوُیِیدَگِی اَیتِیلگن کوُنگه تَیّارلَه شِیمِیز کِیرَک:   يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء/88-89)  اوُ کوُندَه نَه مالوُ- دَولَت وَ نَه بالَه – چَه قَه فایدَه بِیرمَس؛ ** مَگر اَلله حوُضوُرِیگه تازَه دِیل بِیلَن کِیلگن کِیشِیلَرگِینَه (فایدَه بِیرُور.)

“آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ” توُسِیقلَرِیدَن یَنَه بِیرِی “شَرعِی اَنتراپالاگِیَه نِی بِیلمَسلِیک” دُور.

حَقِیقَتدَه اِیسَه بُو توُسِیق کافِر جَمِیعیَتنِی ناتوُغرِی تَنِیلِیشِیگه یاکِی اوُلَر حَقِیدَگِی خَطا بِیلِیملَرگه، مَخصُوصاً مُسُلمانلَرنِینگ حاضِرگِی وَضِیعیَتِینِی ناتوُغرِی تَنِیشلِیککَه وَ مُسُلمان جَمِیعیَتِی بارَه سِیدَگِی خَطا عِلملَرگه اِیشارَه قِیلیَپتِی.

اَلله تَعالَی نِی قوُیِیدَگِی آیَتلَر بِیلَن مَرحَمَت قِیلگه نِینِی یَحشِی بِیلَه مِیز:    إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159)  بِیز نازِیل قِیلگن حُجَّتلَر وَ هِدایَتدَن عِبارَت (مُحَمَّدنِینگ حَق پَیغَمبَر اِیکَنلِیگِی حَقِیدَگِی) نَرسَه لَرنِی آدَملَرگه کِتابدَه (تَوراتدَه) رَوشَن قِیلِیب بِیرگه نِیمِیزدَن کِییِین بِیرکِیتگن کِیمسَه لَرنِی شُبهَه سِیز اَلله لَعنَتلَه گی وَ لَعنَتلاوچِی ذاتلَر (فَرِیشتَه لَر وَ مُؤمِنلَر) لَعنَتلَه گیلَر.

 مَنَه بُو حالَتدَه آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، مَقصَد اَلله نِینگ شَرِیعَیتِیدَگِی قانوُننِی اِینگ مَیدَه مَسَلَه لَرِینِی پِینهان قِیلِیش اِیمَس، بَلکِی اوُندَن بوُلگن مَقصَد، لا اله الّا الله نِی آچِیق وَ رَوشَن بَیان قِیلگندَن وَ اِیماننِی تَعلِیم بِیرگندَن سوُنگ اَلله نِینگ دَعوَتِینِی جَمِیعیَتدَگِی توُرلِی- هِیل طَبَقَه لَرنِی اوُرتَه سِیدَه قَندَی قِیلِیب عَقل وَ زِیرَکلِیک بِیلَن آلدِینگه یوُرگِیزسَه بوُلَه دِی؟

قوُیِیدَگِی اَلله نِینگ اَمرِینِی اُدْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125) دَعوَتِیمِیزدَه  قَندَی رِعایَت قِیلَه آلَه مِیز؟

قَندَی قِیلِیب اَلله نِینگ اَمرِی بوُلمِیش  وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83) نِی رِعایَت قِیلَه آلَه مِیز؟

اَلله نِینگ اَمرِی بوُلمِیش قوُیِیدَگِی آیَتنِی  وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  (اسراء/53) حَلقنِینگ توُرلِی – هِیل قَیسِی طَبَقَه لَرِینِی اوُستِیدَه فایدَه لَنسَه بوُلَه دِی؟

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ سِیرَتلَرِینِی تِیکشِیرِیب چِیقَه دِیگن بوُلسَک، مَنَه بُو شَرعِی اوُصلوُبلَرنِی پِیادَه قِیلِیش اوُچُون اوُ کِیشِی شَرعِی اَنتراپالاگِیَه حَقِیدَه قَنچَه لِیک چوُقوُر عِلمگه اِیگه بوُلگنلِیکلَرِینِی وَ مَقصَدلَرِیگه یِیتِیش اوُچُون بُو عِلمدَن فایدَه لَنگنلِیکلَرِینِی توُشوُنِیب یِیتَه مِیز. رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم عُمُومِی صُورَتدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:  «الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»^[2] “یَمَنلِیکلَر اَهلِی اِیماندوُرلَر وَ کُفر هَم شَرق طَرَفِیدَه دوُر ( کُفر باش کوُتَه رَه دِیگن مِنقَطَه) سُکوُنَت آرامِیش اَهلِی غَنَمنِی اوُرتَه سِیدَه دوُر( چوُپانلَر وَ مال – چاروَه بِیلَن اِیشلَیدِیگنلَر) وَ فَحرلَه نِیش،رِیا ( بِیر رِوایَتدَه) کِبر، اوُزِینِی کَتتَه توُتِیشلِیک توُیَه وَ آت اِیگه لَرِینِی، هَمدَه صَحراوِی عَرَبلَرنِی اوُرتَه سِیدَه دُور.”

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بُو آرقَه لِی اَصحابلَرِینِی اَطرافلَرِیدَگِی اوُلَر مُعامَلَه قِیلَه یاتگن آدَملَر بِیلَن آشنا قِیلِیشنِی هاحلَه گندِیلَر. حَتَّی اوُزلَرِینِینگ رُوحِی جَنگلَرِینِی اِجراچِیسِی بوُلمِیش شاعِر حَسّان اِبنِ ثابِت رَضِیَ الله عَنهُ نِی قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِینِی اوُزِینِی شِعرلَرِی بِیلَن هَجو وَ تَنقِید قِیلِیشگه بُویُورگن پَیتلَرِیدَه، آلدِینراق اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ دَن حَسّان رَضِیَ الله عَنهُ نِی اوُزلَرِینِینگ (مَککَه دَه) اوُتگن کوُنلَرِی وَ اَحواللَرِیدَن خَبَردار قِیلِیشنِی سوُرَه گن اِیدِیلَر.

یاکِی مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ نِی دَعوَتچِی وَ لَشکَرنِی اَمِیرِی صِیفَتِیدَه یَمَن حَلقِینِی آلدِیگه جوُنَه تَه یاتگن پَیتلَرِیدَه، مُعاذگه اَلله بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی، مُعامَلَه قِیلِیشنِی اِیسلَه تِیب وَ اوُزِینِی هَوایِی نَفسِی بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشِینِی، مُعامَلَه قِیلِیشنِی اِیسلَه تِیب، اوُنگه یَمَن حَلقِی بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی، مُعامَلَه قِیلِیشنِی اوُرگه تِیب مُعاذگه قَرَب مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: ” سِین اَهلِی کِتاب بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن”، اوُ کِیشِی مُعاذ اوُچُون قَندَی قَومگه وَ قَندَی عَقِیدَه گه رُوبَرُو کِیلِیشِینِی مُشَخَّص قِیلدِیلَر وَ اوُلَرگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی هَم بَیان قِیلدِیلَر وَ اوُلَر بِیلَن صُحبَتلَه شِیشنِی مُعاذ اوُچُون دَرَجَه لَرگه تَقسِیملَب بِیردِیلَر، یَمَندَگِی اَهلِی کِتاب اوُچُون بِیرِینچِی اوُرِیندَه اَیتِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن نَرسَه لَرنِی هَم مَعلوُم وَ آشکار قِیلدِیلَر وَ بِیرِینچِی بوُلِیب اوُلَرگه اَیتِیلِیشِی لازِم بوُلگن اَمرنِی هَم تَعیِین قِیلدِیلَر، بِیرِینچِی اوُرِیندَگِی اِیشنِی قَبوُل قِیلِیشگچ وَ بُو اِیش اوُلَرنِی آرَه سِیدَه اوُرنَه شِیب آلگچ اِیککِینچِی اوُرِیننِی کوُندَه لَنگ قِیل، اِیککِینچِی اوُرِین قَبوُل قِیلِینِیب اوُرنَه شِیب بوُلگچ،نَوبَت اوُچِینچِی اوُرِینگه کِیلَه دِی، اوُچِینچِی اوُرِین هَم اوُرنَه شِیب قَبوُل قِیلِینگچ اِیسَه نَوبَت اوُچِینچِی اوُرِیننِی یَحشِیلَب اِجرا قِیلِیشگه کِیلَه دِی. ^[3]

(دوامی بار……)

---

[1]  رواه أبو داود/ آلبانی ،صحيح الجامع 5965

[2] صحیح مسلم ـ باب 23 ـ صفحه 52 ـ شماره 195

[3] همان ـ باب 9 ـ صفحه 38 ـ شماره 132

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(100- قسمت)

بله، الله تعالی تنها امت و جماعت را تأئید می کند و نصرتش را هم تنها برای چنین امت و جماعت متحدی می فرستد، پس برادر گرامی زمانی که الله تعالی می فرماید: وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ(بینه/5) و به صراحت اعلام می کند که :أَلَالِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُۚ (زمر/3)  و امر می کند: فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (غافر/14) و روزانه چندین بار تعهد می دهی که:إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ(فاتحه/5) دوباره به خودت مراجعه کن که چه چیز نفسانی باعث شده است که آلودگی در جهادت به وجود بیاید . دهها بار خودت را محاکمه کن و نیتت را تنها وتنها برای خشنودی الله تنظیم کن و بس. مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ[1] که تنفسیر و روشنگری است در مورد بخشی از آیه ی: إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .و لازم است خودمان را برای روزی آماده کنیم که:  يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء/88-89)آن روزی که اموال و اولاد سودی نمی‌رساند .‏ بلکه تنها کسی ( نجات پیدا می‌کند) که با دل سالم به پیشگاه خدا آمده باشد .‏

یکی دیگر ازموانع «وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی» «عدم مردم شناسی شرعی» است

این مانع در واقع به عدم شناخت و یا حتی آگهی های غلط از جامعه ی کفار، و بخصوص عدم شناخت و آگاهی های غلط از وضع موجود مسلمین و جامعه ی مسلمین اشاره دارد.

می دانیم که الله تعالی می فرماید: إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159) بی‌گمان کسانی که پنهان می‌دارند آنچه را که از دلائل روشن و هدایت فرو فرستاده‌ایم، بعد از آن که آن را برای مردم در کتاب بیان و روشن نموده‌ایم، خدا و نفرین‌کنندگان (چه از میان فرشتگان و چه از میان مؤمنان انس و جان)، ایشان را نفرین می‌کنند.

در این صورت واضح و روشن است که، هدف، کتمان ریزترین مسائل قانون شریعت الله نیست، بلکه هدف این است که چه جوری عَلَىٰ بَصِيرَةٍ باید این دعوت الله را پس از بیان صریح و واضح لا اله -الا الله و پس از یاد دادن ایمان می شود در میان طبقات مختلف جامعه به پیش برد؟

چه طوری می شود امر الله: ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125) را در دعوتمان رعایت کنیم؟

چه طوری می شود امر الله: وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83) را رعایت کرد؟

چه طوری می شود امر الله: وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  (اسراء/53) را در مورد طبقات مختلف مردم به کار گرفت؟

با بررسی سیره ی رسول الله صلی الله علیه وسلم متوجه می شویم که برای پیاده کردن این اسلوبهای شرعی، ایشان از مردم شناسی عمیقی برخوردار بودند، و در رسیدن به اهدافشان از این شناخت استفاده می کردند . رسول الله صلی الله علیه وسلم به صورت کلی یک جایی می فرماید: «الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»[2] «یمنیان اهل ایمانند و كفر نیز از جانب شرق (منطقه­ای كفر خیز است) است و سكینت و آرامش در بین اهل غنم (چوپانان و كسانی كه با گله سر وكار دارند) است و فخر و ریا و در روایتی خیلاء (کبر و خود بزرگ­بینی) در بین صاحبان شتر (مالداران) و صاحبان اسب و بادیه­نشینان است.»

رسول الله ­صلی الله علیه وسلم اینطوری می­­خواست، اصحابش را به احوال و خلقیات كسانی كه با آنان تعامل دارند آشنا کند . حتی زمانی که به شاعر و مجری جنگ روانیش حسّان بن ثابت رضی الله عنه امر کرد تا سکولاریستهای کافر قریش را با اشعارش مورد نقد و هجو قرار بدهد، مقدمتاً از ابوبكر رضی الله عنه خواست تا حسان رضی الله عنه را از احوال و ایام و اخبار خودشان (در مكه) خبردار و اگاه کند.

یا زمانی که  معاذ رضی الله عنه رابه عنوان یک دعوتگر و امیر لشکر به سوی مردم یمن فرستاد، به معاذ پس از یادآوری چگونگی برخورد و تعامل با الله و چگونگی برخورد و تعامل با هوا و نفس خودش، چگونگی برخورد و تعامل با مردم یمن را به آن یاد داد و به  معاذ فرمودند: «تو به سوی قومی­ از اهل كتاب می­­روی»[3] و برایش مشخص کرد با چه قومی و با چه عقایدی روبرو خواهد شد و چگونگی برخورد با آنها را مشخص کرد و در صحبت کردن با آنها برای معاذ اولویت بندی کرد، و اولویاتی را که برای مخاطب قرار دادن اهل کتاب یمن لازم بود را معلوم و آشکار کرد، و اولین امری که باید به اینان بگویدرا تعیین فرمود، بعد از جا افتادن و قبول اولین مورد به آن گفت مورد دوم این را بگو و بعد از جا افتادن مورد دوم نوبت به مورد سوم می رسد و زمانی که مورد سوم هم جا افتاد و قبولش کردند نوبت می رسه به خوب اجراء کردن مورد سومی.

(ادامه دارد……)

---

[1]  رواه أبو داود/ آلبانی ،صحيح الجامع 5965

[2] صحیح مسلم ـ باب 23 ـ صفحه 52 ـ شماره 195

[3] همان ـ باب 9 ـ صفحه 38 ـ شماره 132

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(48- қисмат)

Илова бар ин уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят мекунадки: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нишаста будки, хаёху ва садойи кудаконро шанидем, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам боланд шуданд, ( дидки ) ек жорияйи хабаший мерақсад ва баччахо дўври уро гирифтанд

«حَبَشِيَّةٌ تَزْفِنُ وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهَا»،

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

: يَا عَائِشَةُ تَعَالَيْ فَانْظُرِي»

Эй Оиша биё ва нигох кун…… .[1] дар инжо возих астки ек жорияйи хабаший рақсида аст ва инки агар рақсидан дар зоти худиш харом буд қатъан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам он жорияро аз рақсидан манъ ва нахий мекард ва хукми содир мекард ва илова бар ин уммул мўъмининро ба дидани рақси ин жория даъват намекард ва худиш хам нигох намекард.

Имоми Шофеъий рохимахуллох бо истинод ба ин хадис мегуяд: рақс на харом аст на макрух балки мубох аст ба шарти инки мард адойи муханнасинро дар наёварад, яъни адойи мардхойи заннамо ва суст ва беғайрат ва фоқиди мардонагийро дар наёварад ва гарна харом мешавад. Алъон бояд мутаважжих шуда бошидки чиро дар пойкубийи ( хал паркайи) хўромийхо шумо аз онхойики буйи аз шариат бурданд ё суннати ниёкони мусалмонишон хуб бехишон расида аст хатто тикон додани шона ва мисли бачча қиртийхо хандидан ва адохойи жилфро намебинид,ва бештар онхоро жиддий ва сари сангин мебинид. Ингор дар холи жанганд. Шайххо ва уламохо хам пойкубийи ( хал парка) ва хатто гуроний ва таронахойи хосси худишонро доштанд. Бале, шодийи инхо дар қалб аст ва харакоти зохирийи онхо хам латмайи ба мардонагий ва шахомати онхо ворид намекунад. Халпарка ва пойкубийи суронхо ва шикокхо ва соири лахжахойи курдий, рақси шамшири балучхо,зикри ханжари туркаманхо, азбойи хамалийхойи жунуби Эрон, рақси шамшири арабхо хам дар хамин мояхост,албатта чеченийхо ва соири ақвоми мусалмон хам мутаносиб бо қонуни шариати аллох пойкубийхо ва рақсхойиро ба вужуд овардандки лозим ба зикр нест.

Мутаважжих шудемки мазхаби Шофеъий хукмиш бар ибохайи рақс аст аммо дар мазхаби Ханафий ва Молик ва Ханбалий рақс макрух аст. Далили онхо хам ин астки убухат ва шахсияти инсонро пойин меоварад. Албатта иддайи хам иддао кардандки мазхаби Ханафий ва Моликий куллан рақсро харом дониста, аммо ин азизон бароишон шубха шуда ва иштибох матлабро мутаважжих шуданд, чун Ханафийхо ва Моликийхо он даста аз рақсхойиро харом донистандки касони меоянд ва бо ин рақс ибодат мекунанд ва ин рақсро новъи наздик шудани ба аллох медонанд, мисли хамин корики даровеш ва баъзи аз суфийхо анжомиш медихандки ахли илми фиқх дар тахрими ин новъ аз рақс хеч ихтилофи назарий бо хам надоранд.

Дар хар сурат хеч олими ахли суннати рақсиданро харом накарда, холо чи мубох бошад чи макрух, рақс дар зоти худиш харом нест, ва далили хам барои харом будани он вужуд надорад, балки ин амалкарди афроди астки онро дар хамин хадди мубох ё макрух будан нигах медорад ё харомиш мекунад.

Масалан варзиш кардан ек кори мубохи аст, холо еки анжомиш медихад ба нияти инки фахр фуруши кунад ва ё қавий бишавад барои дуздий ё азияти номуси мардум, дар инжо ин варзиш карданики мубох аст хукмиш аваз мешавад ва шахс ба хотири чанин варзиши дучори гунох хам мешавад, аммо агар каси хамин варзишро ба нияти эъдод ва тақвияти бадан барои анжоми бехтар хейр расонийи ба мардум ё жиход фи сабилиллах анжом бидихад ин кор мубох варзиш, шойистайи подош мешавад ва қоидайи

« لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ»

Дар инжо худишро нишон медихад ва ин варзиш кардан чун дар хидмати анжоми ек вожиби аст худиш хам вожиб мешавад.

То алъон бояд мутаважжих шуда бошемки баъди аз нажот аз фақр ва гурснагий ва расидани ба рифох ва баъди аз нажот аз тарс ва ноамний ва расидани ба амният, садхо моврид вужуд дорадки мешавад бо  онхо шахс ва жомеъаро шод кард, мисли фарохам кардани заминахойи тахсилий ва шуғлий ва …… инхо жанбахойи мусбати зиндагий хастандки қобилияти тўлиди шод кардан ва тақвияти дилро дорандки хам ба унвони еки аз абзорхойи саломати даруний метавонанд анжоми вазифа кунанд ва хам бо тақвият ва шорж кардани қалб метавонанд дар афзойиши халлоқият ва фаолияти ашхос ва солимтар кардани равобити ижтимоийи мардум ва хушбин кардани онхо ба зиндагиф ва оянда ва …… ба бехдошти дарунийи инсонхо кўмак кунанд, ва ин яъни тўлиди шодий барои харакоти қудратмандона дар расидани ба ахдофи дунёвий ва ухровий ;аммо чиро куффори жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи олудайи махаллий ба жойи таважжух ба ин жанбахойи мутаъаддид ва асосийи шодийзо дар миёни умуми афроди жомеъа танхо бар жанбахойи ғейри шаръий ва бахусус бар се моврид онхам масоили жинсийи номашруъ ва рақс ва тарона ангушт гузоштандки инхо хам аксаран ғейри машруъ ва нопойдор ва зудгузар хастандки хатто боиси новъи афсурдагий ва олудагийи бештар қалбий ва ижоди пучгароий ва ……мешавадки дар нихоят ба макотиби мухталифи шайтонпарасти ва секуляристи хатм мешавад?

(идома дорад……..)

---

[1]البانی در ” صحیح الترمذی” (3691). و ابن حجر   در فتح الباري

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

Рақс ва пойкубий.

Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анху мегуяд: дар рузи ийд хабашийхо дар масжид дар холи рақс ва пойкубий буданд

« جاء حَبَشٌ يزْفِنُونَ في يوْمِ عِيدٍ في الْمَسْجِدِ»

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои дидани онхо маро садо зад ва маро ба дидани онхо даъват кард

«فَدَعَانِي النبي صلى الله عليه وسلم»

Ва сарамро руйи шонаш қарор додам ва ба томошоий бози онон машғул шудам то жойики аз томошойи онон мунсариф шудам.

 [1]Имоми Ахмад бин Ханбал хам аз уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят мекунадки фармуд:

: وَضَعَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَقْنِي عَلَى مَنْكِبَيْهِ لِأَنْظُرَ إِلَى زَفْنِ الْحَبَشَةِ[2]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чонайи маро руйи шонаш қарор дод то ман ба рақси хабашаийхо нигох кунам. Имоми Захабий мегуяд: манзур аз “ зафн” рақс аст [3] ва ибни Усайр хам мегуяд: ибороти “ зафн” дар асл ба маънийи рақс ва бози аст хаминтурики дар ривоёти аз уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ворид шуда аст фармуд:

: قَدِمَ وَفْدُ الْحَبَشَةِ، فَجَعَلُوا يَزْفِنُونَ، وَيَلْعَبُونَ، وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَقُمْتُ وَأَنَا مُسْتَتِرَةٌ خَلْفَهُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ الْمُشْتَهِيَةِ لِلنَّظَرِ.

Хайъати эъзомийи хабашийхо назди мо расиданд ва ба рақс ва бозий пардохтанд ва …….. [4] ва дар жойи дигарий уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо мефармояд:

« وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِحِرَابِهِمْ فِي مَسْجِدِ»

Ва хабашийхо бо силоххойишон дар масжид бози мекарданд, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маро бо ридойи худ пушонд то ба бозийи онхо нигох кунам. [5] Дар ин хенгомики хабашийхо машғули шодий ва бозий буданд ва бо нейзахойишон мерақсиданд Умар вориди масжид шуд ва мушти сангриза бардошт ва шуруъ кард ба задани онхо, пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

:  دعهم یا عمر[6] :

“ онхоро ба холи худ бигузор эй Умар”

Уммул мўъминин мегуяд: “ хамонтури ман ба хабашийхойики дар масжид машғули бозий буданд нигох кардам то пайғамбар хаста шуданд. Барои хамин астки хамма бояд ниёз ва ихсосоти духтарони жавон ва камсин ва солики алоқа ба лахв ва саргармий ва тафрих дорандро дар назар бигирид.

«فَاقْدِرُوا قَدْرَ الْجَارِيةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ حَرِيصَةً على اللَّهْوِ .[7]

Албатта ин хабашийхо ба унвони хейри муқаддам ва изхори шодий дар хенгоми вуруди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба Мадина хам хамин бозийхо ва пойкубийхоро бо силоххойишон анжом дода буданд: Анас бин Молик розиаллоху анху мегуяд: замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба Мадина қадам гузошт,

لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ،

Хабашийхо барои хейри мақдами у ва изхори шодийшон бо аслахахойишон бози мекарданд,

لَعِبَتْ الْحَبَشَةُ لَقُدُومِهِ فَرَحًا بِذَلِكَ، لَعِبُوا بِحِرَابِهِمْ.[8]

Шавконий мегуяд бозийи онхо шомили гардондани аслахахойишон бо дастхо ва харакоти баданий буд. .[9]

(идома дорад…….)

---

[1] رواه مسلم

[2]مسند امام احمد (٢٣٧٠٩٩)

[3] ذهبی . الفائق(۲/۱۱۲)

[4]ابن اثیر. النهاية(٢/٣٠٥)

[5]صحیح مسلم، أبو الحسن مسلم بن الحجاج النيسابوري، دار إحياء التراث العربي، ج 2، ص 609

[6] متفق علیه

[7]متفق علیه . مسلم بن حجاج نيشابوري، صحيح مسلم، ج 2، ص 609، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، کتاب صلاة العيدين، بَاب الرُّخْصَةِ في اللَّعِبِ الذي لَا مَعْصِيةَ فيه في أَيامِ الْعِيدِ/ محمد بن اسماعيل البخاري، صحيح البخاري، ج 1، ص 173، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، کتاب الصلاة، ابواب المساجد، بَاب أَصْحَابِ الْحِرَابِ في الْمَسْجِدِ . / بخاری کتاب المناقب ج۲ص۱۷۹ و کتاب العیدین ج۱ص۱۲۳ – صحیح مسلم کتاب صلوه العیدین ج۲ص۶۰۸

[8] سنن أبي داود كتاب الأدب باب في النهي عن الغناء.

[9] فإن اللعب هو الحركات الصادرة منهم من تقليب حرابهم بأيديهم وحركة أبدانهم

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(99- қисм)

Агар мусулмонлар мана бу уч абзордан бирини канали орқали ўзларини ташкиллаштира олмасалар ва сахобаларни аввалги наслига ўхшаб муттахид бўлган холда мусулмонлар яшайдиган диёрларда хоким бўлиб олган жохилиятни супуриб ташлай олишмаса,орадан узоқ муддат ўтмасдан туриб ироқ, сурия,афғонистон,яман,сумали, ливия, мали, миср,фаластин, миянмор,марказий африка ва кашмирдаги вайронгар жанглардан бир нечтаси бутун жахон босқинчи, кофир секуляристлар ва махаллий муртадлар томонидан мусулмонларни устига мажбурлаб юкланади ва бу жанглар тамом бўлмайди, чунки бизлар динимизни тўрт мафхумидан қўлимизни тортмагунимизгача, ичкаридан бўм-бўш бўлиб уларга ўхшаб  қолмагунмизча  секуляристлар доимо ва хамиша бизлар билан жанг қилишади. 

  وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا (بقره/217)

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтармагунларича сизлар билан уришаверадилар.

Ха, аллох таоло мана бу мажбурий,хамиша олиб бориладиган жангларни дафъ қилиш ва унга қарши курашиш учун мусулмонларга фақат жамоатни қўйиб қўйган ва мусулмонларнинг жамоати хам фақат уч абзордан бирини канали орқали рўёбга чиқади. Яъни агар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бор бўлса, исломий бадал хукуматни кераги йўқ, агар исломий бадал хукумат бор бўладиган бўлса, жамотлар ё мужохидлар шўросини кераги бўлмайди, исломий бадал хукумат мавжуд бўлмаган холатдагина жамоатлар ва мужохидларнинг шўроси маънога эга бўлади, нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўлмаган пайтдагина исломий бадал хукумат маънога эга бўлади. Иккинчиси аввалги ва учинчини йўқлиги сабабли ва учинчи эса аввалги ва иккинчини йўқлиги сабабли изтирорий холатда маънога эга бўлади. Яъни агар аввалги мавжуд бўлса, шунда иккинчи ва учинчини ташлайсиз ва агар аввалги ,иккинчи мавжуд бўладиган бўлса, учинчисини ташлайсиз ва фақатгина аввал ва иккинчи бўлмаган пайтда учинчидан фойдалана  оласиз, ундан пастроқда эса  бошқа йўл  йўқ.

Энди агар бир киши мана бу сахих йўл ва абзор шу эканлигидан хабардор бўлса, аммо огох холида ва ўзини ихтиёри билан бу абзорлардан узоқлашса ва узоқда туриб ўзини созини чаладиган бўлса, бу одам бир ўзига мурожаъат қилсин, уни мана бу йўлга нима тортиб кетгани ва шаръий абзорнинг йўлини нима учун ташлаб кетгани ва бошқа йўлга ва абзорга ёпишиб қолгани  борасида бир фикрласин? Чунки қиёматда мана бу ниятига кўра хисоб-китоб қилинади:

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: “ қиёмат кунида биринчи бўлиб сўроқ- савол қилинадиган киши, шахид бўлган кишидур, уни олиб келишади ва унга неъматларини танитади ва у хам бу неъматларни танийди. Мана бу неъматлар билан нима қилдинг?,- деб сўралади. У айтадики: сени йўлингда жанг қилдим ва шахид бўлдим. Айтиладики:

«كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

ёлғон айтибсан! Лекин сен қахрамон дейилиши учун жанг қилдинг ва шундай дейилди. Сўнг уни худованд томонидан  буюрилади юзи билан судраб  жаханнамга отиб юборилади.

Илм ўрганган ва уни ўргатган ва қуръон ўқиган бир кишини олиб келинади. Унга айтишадики: сен булар билан нима қилдинг? Айтадики: мен уни сен сабабли  ўргандим ва ўргатдим ва қуръон ўқидим. Шунда унга айтилади:

 «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ هُوَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

Ёлғон айтибсан! Сен илмни сенга олим дейилиши учун ўргандинг, ва  сенга қори дейилиши учун қуръон ўқидинг, сенга шундай дейилди. Сўнгра худованд  дастур беради ва уни чехраси билан судраб оловга отиб юборилади;

Бир кишини олиб келишадики, худо унга жуда кўп ризқ берган ва унга жуда кўп мол- дунё ато этган. Қиёмат кунида унга неъматларни танитилади ва у уларни танийди, ундан сўралади: сен булар билан нима қилдинг? Айтадики: мен уларни худони йўлида инфоқ- эхсон қилдим, шунда айтилади:

«كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ هُوَ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَـسُحِبَ عَـلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

Ёлғон айтибсан! Сенга саховатманд дейишлари учун сен бу ишларни қилдинг ва сени хаққингда бу гаплар айтилди. Сўнгра худованд амр қилади уни чехраси билан судраб оловга ташлаб юборилади. “ .

قَالَ أَعْرَابِيٌّ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلْمَغْنَمِ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُذْكَرَ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُرَى مَكَانُهُ، وفي رواية: (الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَ يُقَاتِلُ حَمِيَّةً) وفي رواية: (وَ يُقَاتِلُ غضباً)  فمَنْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟، فَقَالَ مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Бир сахройи араб росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хузурларига келиб айтдики: эй росулуллох, бир киши мол-мулк учун жанг қилади ва бир киши ном чиқариш учун жанг қилади ва яна бир киши мақомни қўлга киритиш учун жанг майдонига киради. Бошқа бир ривоятда ( шижоат абзори учун ва химояни қўлга киритиш учун жанг қилади) ва бошқа бир ривоятда ( ғазаби сабабли жанг қилади), шундай экан ким худони йўлида  жанг қилади? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки: кимки аллохни калимаси олий бўлиши учун жанг қилса, у худони йўлида  жанг қилибди.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(99- قیسم)

اَگر مُسُلمانلَر مَنَه بُو اوُچ اَبزاردَن بِیرِینِی کَنَلِی آرقَه لِی اوُزلَرِینِی تَشکِیللَشتِیرَه آلمَه سَه لَر وَ صَحابَه لَرنِی اَوَّلگِی نَسلِیگه اوُحشَب مُتَّحِد بوُلگن حالدَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه حاکِم بوُلِیب آلگن جاهِلِیَتنِی سُوپُورِیب تَشلَی آلِیشمَسَه، آرَه دَن اوُزاق مُددَت اوُتمَسدَن توُرِیب عِراق، سوُرِیَه، اَفغانِستان، یَمَن، سوُمالِی،لِیوِیَه،مَلِی، مِصر،فَلَسطِین،مِیانمار، مَرکَزِی اَفرِیکَه وَ کَشمِیردَگِی وَیرانگر جَنگلَردَن بِیر نِیچتَه سِی بوُتوُن جَهان باسقِینچِی، کافِر سِکوُلارِیستلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر تامانِیدَن مُسُلمانلَرنِی اوُستِیگه مَجبُورلَب یوُکلَه نَه دِی وَ بُو جَنگلَر تَمام بوُلمَیدِی، چوُنکِی بِیزلَر دِینِیمِیزنِی توُرت مَفهُومِیدَن قوُلِیمِیزنِی تارتمَه گوُنِیمِیزگه چَه، اِیچکَه رِیدَن بوُم – بوُش بوُلِیب اوُلَرگه اوُحشَب قالمَه گوُنِیمِیزچَه سِکوُلارِیستلَر دائِما وَ هَمِیشَه بِیزلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشَه دِی.   وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا (بقره/217) اوُلَر (کافِرلَر) قوُللَرِیدَن کِیلسَه تا دِینِینگِیزدَن قَیتَرمَه گوُنلَرِیچَه سِیزلَر بِیلَن اوُرِیشَه وِیرَه دِیلَر.

حَه، اَلله تَعالَی مَنَه بُو مَجبُورِی،هَمِیشَه آلِیب بارِیلَه دِیگن جَنگلَرنِی دَفع قِیلِیش وَ اوُنگه قَرشِی کوُرَه شِیش اوُچُون مُسُلمانلَرگه فَقَط جَماعَتنِی قوُیِیب قوُیگن وَ مُسُلمانلَرنِینگ جَماعَتِی هَم فَقَط اوُچ اَبزاردَن بِیرِینِی کَنَلِی آرقَه لِی رُویابگه چِیقَه دِی. یَعنِی اَگر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت بار بوُلسَه، اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتنِی کِیرَگِی یوُق، اَگر اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت بار بوُلَه دِیگن بوُلسَه، جَماعَتلَر یا مُجاهِدلَر شوُراسِینِی کِیرَگِی بوُلمَیدِی، اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت مَوجُود بوُلمَه گن حالَتدَگِینَه جَماعَتلَر وَمُجاهِدلَرنِینگ شوُراسِی مَعناگه اِیگه بوُلَه دِی، نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود بوُلمَه گن پَیتدَگِینَه اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت مَعناگه اِیگه بوُلَه دِی. اِیککِینچِیسِی اَوَّلگِی وَ اوُچِینچِینِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی وَ اوُچِینچِی اِیسَه اَوَّلگِی وَ اِیککِینچِینِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی اِضطِرارِی حالدَه مَعناگه اِیگه بوُلَه دِی. یَعنِی اَگر اَوَّلگِی مَوجُود بوُلسَه، شوُندَه اِیککِینچِی وَ اوُچِینچِینِی تَشلَیسِیز وَ اَگر اَوَّلگِی، اِیککِینچِی مَوجُود بُولَه دِیگن بوُلسَه، اوُچِینچِیسِینِی تَشلَیسِیز وَ فَقَطگِینَه اَوَّلگِی وَ اَیککِینچِی بوُلمَه گن پَیتدَه اوُچِینچِیدَن فایدَه لَه نَه آلَه سِیز، اوُندَن پَستراقدَه اِیسَه باشقَه یوُل یوُق.

اِیندِی اَگر بِیر کِیشِی مَنَه بُو صَحِیح یُول وَ اَبزار شوُ اِیکَنلِیگِیدَن خَبَردار بوُلسَه، اَمّا آگاه حالِیدَه وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن بُو اَبزارلَردَن اوُزاقلَشسَه وَ اوُزاقدَه توُرِیب اوُزِینِی سازِینِی چَلَه دِیگن بوُلسَه، بُو آدَم بِیر اوُزِیگه مُراجَعَت قِیلسِین، اوُنِی مَنَه بُو یوُلگه نِیمَه تارتِیب کِیتگه نِی وَ شَرعِی اَبزارنِینگ یوُلِینِی نِیمَه اوُچُون تَشلَب کِیتگه نِی وَ باشقَه یوُلگه وَ اَبزارگه یاپِیشِیب قالگه نِی بارَه سِیدَه بِیر فِکرلَه سِین؟ چوُنکِی قِیامَتدَه مَنَه بُو نِیَتِیگه کوُرَه حِساب – کِتاب قِیلِینَه دِی:

رَسُول الله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی: “قِیامَت کوُنِیدَه بِیرِینچِی بُولِیب سوُراق – سَوال قِیلِینَه دِیگن کِیشِی،شَهِید بُولگن کِیشِیدوُر، اوُنِی آلِیب کِیلِیشَه دِی وَ اوُنگه نِعمَتلَرِینِی تَنِیتَه دِی وَ اوُ هَم بُو نِعمَتلَرنِی تَنِیدِی. مَنَه بُو نِعمَتلَر بِیلَن نِیمَه قِیلدِینگ، دِیب سوُرَه لَه دِی؟ اوُ اَیتَه دِیکِی: سِینِی یوُلِینگدَه جَنگ قِیلدِیم وَ شَهِید بُولدِیم. اَیتِیلَه دِیکِی: «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ»  یالغان اَیتِیبسَن! لِیکِن سِین قَهرَمان دِییِیلِیشِی اوُچُون جَنگ قِیلدِینگ وَ شوُندَی دِییِیلدِی. سُونگرَه اوُنِی خُداوَند تامانِیدَن بوُیوُرِیلَه دِی یوُزِی بِیلَن سوُدرَب جَهَنَّمگه آتِیب یوُبارِیلَه دِی.

عَمَل اوُرگنگن وَ اوُنِی اوُرگتگن وَ قُرآن اوُقِیگن بِیر کِیشِینِی آلِیب کِیلِینَه دِی. اوُنگه اَیتِیشَه دِیکِی: سِین بوُلَر بِیلَن نِیمَه قِیلدِینگ؟ اَیتَه دِیکِی: مِین اوُنِی سِین سَبَبلِی اوُرگندِیم وَ اوُرگتدِیم وَ قُرآن اوُقِیدِیم. شوُندَه اوُنگه اَیتِیلَه دِی:   «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ هُوَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ» یالغان اَیتِیبسَن! سِین عِلمنِی سِینگه عالِم دِییِیلِیشِی اوُچُون اوُرگندِینگ، وَ سِینگه قارِی دِییِیلِیشِی اوُچُون قُرآن اوُقِیدِینگ، سِینگه شوُندَی دِییِیلدِی. سُونگرَه خُداوَند دَستوُر بِیرَه دِی وَ اوُنِی چِهرَه سِی بِیلَن سوُدرَب آلاوگه آتِیب یوُبارِیلَه دِی؛ بِیر کِیشِینِی آلِیب کِیلِیشَه دِیکِی، خُدا اوُنگه جوُدَه کوُپ رِزق بِیرگن وَ اوُنگه جوُدَه کوُپ مال- دُنیا عَطا اِیتگن. قِیامَت کوُنِیدَه اوُنگه نِعمَتلَرنِی تَنِیتِیلَه دِی وَ اوُ اوُلَرنِی تَنِیدِی، اوُندَن سوُرَه لَه دِی: سِین بوُلَر بِیلَن نِیمَه قِیلدِینگ؟ اَیتَه دِیکِی: مِین اوُلَرنِی خُدانِی یوُلِیدَه اِنفاق – اِحسان قِیلدِیم، شوُندَه اَیتِیلَه دِی: «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ هُوَ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَـسُحِبَ عَـلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ»  یالغان اَیتِیبسَن! سِینگه صَخاوَتمَند دِییِیشلَرِی اوُچُون سِین بُو اِیشلَرنِی قِیلدِینگ وَ سِینِی حَققِینگدَه بُو گپلَر اَیتِیلدِی. سُونگرَه خُداوَند اَمر قِیلَه دِی اوُنِی چِهرَه سِی بِیلَن سوُدرَب آلاوگه تَشلَب یُوبارِیلَه دِی.” ^[1]

قَالَ أَعْرَابِيٌّ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلْمَغْنَمِ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُذْكَرَ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُرَى مَكَانُهُ، وفي رواية: (الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَ يُقَاتِلُ حَمِيَّةً) وفي رواية: (وَ يُقَاتِلُ غضباً)  فمَنْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟، فَقَالَ مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ^[2]

بِیر صَحرایِی عَرَب رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم حُوضُورلَرِیگه کِیلِیب اَیتدِیکِی: اِی رَسُول الله، بِیر کِیشِی مال  – مُولک اوُچُون جَنگ قِیلَه دِی وَ بِیر کِیشِی نام چِیقَه رِیش اوُچُون جَنگ قِیلَه دِی وَ یَنَه بِیر کِیشِی مَقامنِی قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون جَنگ مَیدانِیگه کِیرَه دِی. باشقَه بِیر رِوایَتدَه (شِیجاعَت اَبزارِی اوُچُون وَ حِمایَه نِی قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون جَنگ قِیلَه دِی) وَ باشقَه بِیر رِوایَتدَه ( غَضَبِی سَبَبلِی جَنگ قِیلَه دِی)، شوُندَی اِیکَن کِیم خُدانِی یوُلِیدَه جَنگ قِیلَه دِی؟ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: کِیمکِی اَلله نِی کَلِیمَه سِینِی عالِی بوُلِیشِی اوُچُون جَنگ قِیلسَه، اوُ خُدانِی یوُلِیدَه جَنگ قِیلِیبدِی.

(دوامی بار……)

---

[1] رواه مسلم

[2] متفق علیه

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(99- قسمت)

اگر مسلمین از کانال یکی از این سه ابزار نتوانند خودشان را سازماندهی کنند، و موفق نشوند مثل نسل اول صحابه متحدا جاهلیت حاکم را در سرزمینهای مسلمان نشین جارو کنند، مدتی طول نمی کشد که چندین جنگ ویرانگر دیگرهمچون جنگهای عراق و سوریه و افغانستان و یمن و صومال و لیبی و مالی و مصر و فلسطین و میانمار و آفریقای مرکزی و کشمیر و غیره از طریق سکولاریستهای کافر و اشغالگر جهانی و مرتدین محلی بر مسلمین تحمیل خواهد شد و تمامی ندارد، چون سکولاریستها پیوسته و همیشه با ما خواهند جنگید تا ما دست از آن 4 مفهوم دینمان برداریم و از درون تهی بشویم و بشویم شبیه آنها . وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا (بقره/217)(مشرکان) پیوسته با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان برگردانند.

بله، الله تعالی برای مقابله و دفع این جنگ تحمیلی و همیشگی سکولاریستها تا روز قیامت بر مسلمین، تنها با جماعت است، و جماعت مسلمین هم تنها از طریق یکی از آن 3 کانال تحقق پیدا می کند . یعنی اگرحکومت اسلامیعَلَى مِنْهَاجِالنُّبُوَّةِ باشد دیگرحکومت بدیل اسلامی معنی ندارد و زمانی که حکومت بدیل اسلامی وجود داشته باشد دیگر شورای جماعتها و مجاهدین معنی ندارد، تنها زمانی شورای مجاهدین معنی پیدا می کند که حکومت بدیل اسلامی وجود نداشته باشد و تنها زمانی حکومت بدیل اسلامی معنی داردکه حکومت اسلامیعَلَى مِنْهَاجِالنُّبُوَّةِ وجود نداشته باشد . دومی به خاطر نبود اولی و سومی به خاطر نبود اولی و دومی در حالت اضطرار معنی پیدا می کند. یعنی وقتی که اولی بود باید دومی و سومی را رها کنید و اگر اولی نبود و دومی بود باید سومی را رها کنید و تنها در صورت نبود اولی و دومی است که می توانید از سومی استفاده کنید و پائین تر از این راهی وجود ندارد.

حالا اگر کسی بداند که مسیر وابزار صحیح همین است و بس اما آگاهانه و به میل خودش از این ابزارها دوری کند و از دور ساز خودشان را بزند باید به خودش مراجعه کند و بفهمد چه چیزی اورا به چنان مسیری کشانده است که مسیر و ابزار شرعی را رها کند و بچسبد به ابزار و مسیری دیگری؟ چون در قیامت بر اساس همان نیت محاسبه می شود : 

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: ” اولین مردی که در روز قیامت بازخواست می­شود، مردی است که شهید شده است، او را می­آورند و نعمتهایش را به او معرفی می­کنند و او آن­ها را می­شناسد. می­پرسند: تو با آن­ها چه کار کردی؟ می­گوید: در راه تو جنگیدم تا اینکه شهید شدم گفته می­شود «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ» دروغ می­گویی! تو جنگیدی تا به تو گفته شود شجاع ، پس به تو گفته شد. سپس خداوند دستور می­دهد او را با چهره به زمین بکشند تا به آتش اندا خته شود.

 مردی را می­آورند که علم آموخته است و آن را یاد داده و قرآن می­خوانده است. به او گفته می­شود: تو با آن چه کردی؟ می­گوید: من آن را یاد گرفتم و یاد دادم و به خاطر تو قرآن خواندم. گفته می­شود «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ هُوَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ» دروغ می­گویی! تو علم را آموختی تا به تو گفته شود عالم ، و قرآن خواندی تا به تو گفته شود قاری، پس به تو گفته شد. سپس خداوند دستور می­دهد با چهره به زمین کشیده شود و به آتش انداخته شود؛

 و مردی را می­آورند که خدا به او روزی زیاد داد و مال زیادی را به عطا کرد. در روز قیامت نعمتهایش را به او معرفی کردند، آن­ها را می­شناسد پرسیده می­شود: با آن چه کردی؟ می­گوید: آن را در راه خدا انفاق کردم گفته می­شود: «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ هُوَ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَـسُحِبَ عَـلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ» دروغ می­گویی! تو این کار را انجام دادی تا به تو بگویند چقدر بخشنده است. پس گفته شد ، سپس خداوند امر می­کند و او را با چهره به زمین بکشند و به آتش بیاندازند”.[1]

قَالَ أَعْرَابِيٌّ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلْمَغْنَمِ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُذْكَرَ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُرَى مَكَانُهُ، وفي رواية: (الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَ يُقَاتِلُ حَمِيَّةً) وفي رواية: (وَ يُقَاتِلُ غضباً)  فمَنْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟، فَقَالَ مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ[2]بادیه نشینی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت: ای رسول خدا- مردی به خاطر ثروت می­جنگد و مردی برای کسب نام و مردی برای به دست آوردن مقام وارد میدان جنگ می­شود. در روایتی( به خاطر ابراز شجاعت و به دست آوردن پشتیبان می­جنگد) و در روایتی دیگر(به خاطر خشم می­جنگد) پس چه کسی در راه خدا می­جنگد؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: هرکس به خاطر اعتلای کلمه بجنگد، پس آن در راه خداست (ادامه دارد………)

---

[1] رواه مسلم

[2] متفق علیه

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(46- қисмат)

“ муборизайи манфий” мисли : ширкат накардан дар фалон рохпимоий ё интихобот ё мажлис, ё нарафтани ба фалон макон, ё вориди фалон коноли расонаий нашудан, ё нахаридани фалон жинс : масалан имоми Молик рохимахуллох барои мубориза бо падидайи хонандагийи хамрох бо мусиқий тавассути канизхо ва баргузорийи мажолиси мухталифи мусиқий фатво медихад: хар каси канизи бихарад ва баъад мутаважжих шавад у овозхўн аст метавонад ба иллати айб онро ба сохибиш пас дихад.

Сулаймон аттамимий дарборайи канизи овозхўники ба ирс ба ятимон расида бошад ва мехоханд уро бифрушанд. Мегуяд: бояд бидуни зикри сифати овозхўний фурухта шавад ва агар бо он васф бист хазор ( дирхам) ва дар сурати оддий ду хазор ( дирхам) биярзад боз хам зикри васфиш сахих нест. Агар манфаъати ноши аз овоз мубох буд чанин моли аз ятимон манъ намешуд.

Имоми Шофеъий рохимахуллох мегуяд: агар молики канизи мардумро барои шанидани овози у жамъ намояд сафих буда ва шаходатиш рад мешавад ва дарбораш гуфта ин фард даюс ( жокеш) аст. Қози Абу Тоййиб мегуяд: ба ин хотир молики канизро сафих дониста чун мардумро ба ботил даъват менамояд ва хар каси мардумро ба ботили даъват кунад сафих ва фосиқ аст.

Дар ек жамъ банди Қитода мегуяд ба худо сўганд шояд дар рохи” лахвал хадис” моли сарф нашавад балки манзур аз харидан, гумрох шудани фард аст, чун гуфтайи ботилро бар сухани хақ ва зиёнро бар нафъ таржих медихад, ва бузургтарин аломати гумрохийи фард ин астки ба жойи сухани хақ ботилро интихоб кунад.

Алъон жойгохи “ лахвал хадис” дар жомеъайи мо читур аст? Мажмуъи абзорхойи гумрохий ва саргардонийро мо хамин алъон дар хариди танхо ек дастгохи мохвора ва гушийи телефони хамрох ва компютер ва бозкардани шабакахойи мухталифи куффори жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи махаллий ва марокизи омузиший фосид шохидиш хастем. Инхо абзорхойи хастандки мисли чоқу ва аслаха ва норинжак ва минки ду корбурд доранд ва каси наметавонад ин абзорхоро тахрим кунад балки равиши истефодайи аз онхостки фосид ва фосид кунандашон мекунад.

Бале,алъон илова бар мусиқийки хаммаги шохидиш хастем бояд сарчишмайи фосид кунандайи мисли шабакахойи мухталифи мохвораий ва филмхойи мухталифи онро ба изофайи онхамма мизгардийи куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахо ва онхамма шабакахойи мухталифи интернетий ва ижтимоийро ном бурдки ошкоро бадтар ва модернтар аз хазорон нафар мисли Назр бин Хорис ва тарафдорони мусиқийи асри сахоба ва тобеъин ба жони иймони мўъминин ва қонуни шариати аллох ва хатто мовжудияти мўъминин офтоданд.

Имруза дар қолиби бостонгароий ва бо афсонахойи дуруғин ва кўхнайи бепоя ва асос бостон хазорон нафар мисли Назр бин Хорис тўлид шудандки ин таваххумот ва афсонахоро дар донишгоххо ба сурати модерн ва системотик ва бо пуштивонайи макотиби куфрийи дини секуляризм ёд мегиранд ва дар марокизи омузиший тоғутхо ва расонахойи фосид ба хурди мардум медиханд, илова бар он, дар панохи ин бостонгароий афсонаий хам тамоми бовархойи ғалати ширк омиз ва куфриёти секуляристхо ва соири куффори торихи башариятро дар қолиби демокрасий ва секуляризм ва жомеъайи ба истелох маданий секуляристий ва ғейрих ба хурди муслимини медихандки на мисли муслимини асри хулафои рошида сохиби хокимияти екпорча хастанд ва на қудрати доранд ва на убухати, ин жанги сард ва нарм ва равоний бар муслимини бепанохро мо харгиз дар торихи башарият шохидиш набудаем.

Бо ин вужуд, шахси мусалмон бидуни дарки омузиши сахихи истефодайи  аз ин абзорхо ин абзорхойи фосид кунанда ва гумрохийро мехарад ва ба сурати хом вориди хона ва хонувода мекунад ва асбоби гумрохийи худиш ва атрофиёнишро ба хамин содагий фарохам мекунад. Агар ибни Аббос ва ибни Масъуд ва амсолихим имруза зинда буданд ва мехостанд дар миёни муслимин “ лахвал хадис” ро ба мардум нишон бидиханд қатъан ба ин маворид ва мавориди дигар ишора мекарданд ва бахусус ба волидин ва сарпарастхойи хонуводахо ва жомеъа тазаккур медодандки : харидорони гумрохий масири душманони қонуни шариати аллохро мераванд ва мутаважжих нестандки хар ончи боиси гумрохийи худи шахс ва дигарон бошад дар қонуни шариати аллох харом аст ва жузви “ лахвал хадис” махсуб мешавад ва аллох таоло онхоро аз дидан ва шанидани он нахий карда ва бояд посухгуйи ин муомала ва хариди худ бошандки боиси гумрохийи худишон ва дигарон ва ба бози гирифтани қонуни шариати аллох ва дур шудани аз қонуни шариати аллох шуданд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(45- қисмат)  

Балки дар он аср ба андозайи муслимин бемушкил ва доройи жомеъайи солими будандки танхо мушкили онхо хамин канизхойи хонанда будки онро хатари барои иймон ва дурий аз қуръон медонистанд.

Ин мушкили асосий ва увлавияти онхо буд аммо алъон мушкилоти асосий ва увлавиятхойи муслимин чист? Алъон хукумати исломий дар аксарияти қотиъи сарзаминхойи муслимин вужуд надорад ва уммул фасоди барои тўлиди анвоъи мусибатхо шуда аст, ширки тафарруқ бар муслимин хоким шуда аст, уммати вохид ва жамоати вохид аз бейн рафта ва умматхойи  мутаъаддид ва жамоатхойи мутаъаддиди ба вужуд омада аст ва муслимин химояти аллохро аз даст доданд чун химояти аллох бо жамоат аст, фақр ва гурснагий роиж шуда аст, куффор ва муртаддин бар муслимин хоким шуданд, ноамнийи ноши аз ин мафосид муслиминро залил ва беарзиш карда аст, мунофиқин ва секулярзадахо дар аксари қотиъи арсахойи зиндагийи муслимин маносиби мухталифро ба даст оварданд ва бо пуштивонайи тоғутхо ва куффори ишғолгари хорижий дар холи инхидоми иймони муслимин хастанд, хар сарзамини мусалмоннишини доройи даххо мусайламайи каззоб мисли қози Мухаммад ва Қосимлу ва Борзоний ва Ужалон ва ғейрих шуда аст, ва даххо мусибат ва муъзали дигар……..

Дар инжо мусиқий хам муъзал аст, аммо муъзали аслий ва пояий барои олуда кардани қалби ва иймони муслимин ва дурийи муслимин аз қуръон ва қонуни шариати аллох нест, мо увлавиятхойи мухимтари мисли муслимини садрил ислом доремки бояд ибтидо онхоро рафъ кунем то ба даражайи асри сахоба бирасемки увлавияти мо хам муборизайи манфий бо муъзали хондани канизкон бошад.

Муъзали хондани канизкон бо олоти мусиқий ва эътиёд ба он дар нахоят ек мусалмони фосиқиро тўлид мекард, аммо имруза муъзалхойи асосий барои муслимин ба вужуд омадандки куллан шахсро аз дини ислом хориж мекунад ва таслими қонуни дини секуляризмиш мекунад ва кор ба жойи расидаки муслимин барои инки довталабона худишонро бибаранд зери хокимияти дини секуляризм ва куффор ё ба об ва оташ мезанандки худишонро ба Европо ва Амрико ва соири билоди куфр бирасонанд ва гох руйи жонишон ва ба қиймати тарки хонувода ва ватаниш риск мекунанд ва ё инки дар дохили сарзаминхойи мусалмоннишин орзуйи ташкили чанин низоми куфрийро тавассути муртаддини махаллий бо пуштивонайи куффори хорижий доранд ва ……..

Алъон мусибатхо ва муъзалхо мутаъаддиданд ва бояд увлавият банди бишаванд ва ба сабки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам жури пеш биравем то ба жомеъайи бирасемки танхо муъзали асосияш хонандагийи канизакон ба хамрохи мусиқий бошад, ва онмовқеъ касони биёянд ва мисли ибни Масъуд сўганд ёд кунандки муроди аз

«وَ مِنَ النَّاس مَن يَشتِري لَهوَ الحَديثِ ….»

Овоз аст онхам хамрохи мусиқийки он замон иддайи канизаконро бо қиймати героний барои ин кор мехариданд то бароишон хар вақт хостанд бихонанд ва вақти зиёдийро ба ин кор медоданд, чун ибни Масъуд мўътақид буд хамчунонки об сабаби руйиши гиёхон аст гуш додан ба ин таронахо хам нифоқро дар дил мекорад; ва ё каси мисли ибни Аббос биёяд ва бигуяд: манзур аз “лахвул хадис” хам овози ин канизакон хамрохи мусиқий аст ва хам суханони бехуда аст. Воқеан онхо чи жомеъайи хуби доштандки ин муъзали асосий ва даража аввалишон буда астки хатто агар вужуд хам дошта бошад танхо корики мешавад кард ин астки бояд

« و إذا مَرُّوا بِاللَّغوِ مَرَّوا کِراماً» (فرقان/72)

Ва хенгомики корхойи ёва ва суханони пучиро бибинанд ва бишнаванд бузургворона аз он мегузоранд.

То замоники хукумати исломий ала минхажин нубувват вужуд дошт батни жомеъа хаминтури солим буд аммо пас аз таваллуди шохигарий ва ижоди хукумати бадили изтирорийи исломий ба тадриж дастгирахойи ислом еки пас аз дигари пора шуданд ва олудагий ба тадриж дар миёни жомеъайи муслимин густариш пейдо кард, еки аз ин муъзалот густариши васиъ ва фарогири мусиқий дар жомеъа тавассути хамин канизакон буд, барои хамин аст каси мисли Умар бин Абдулазиз рохимахуллох дар номайи ба муаллими фарзандониш менависад: аввалин чизики бояд аз ту биёмузанд танаффур аз мусиқий аст зеро аз шайтон моя гирифта ва оқибати он олуда шудан ба хашми парвардигор аст. Умар бин Абдулазиз рохимахуллох еки аз одилтарин шохон пас аз хулафои рошидин хам дар ин низоми шохигарий на барои касоники ба самти мусиқий мераванд таъзири таъйин кард ва на хадди хам вужуд доштки бишавад ба ижро дариш овард, балки танхо рох “ муборизайи манфий” буд.

(идома дорад…….)