Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (102- қисм)  

Мусулмонлар ва ғайри мусулмонлар хақида шаръий танишувни йўқлиги сабабли, шахс мусулмон ва кофирга нисбатан ўзига муносиб дипломатияни шаръий усулда олиб бора олмайди ва ўзидаги шахсий қобилиятлар ва шароитларга муносиб холда улар билан сухбатлашиб уларни даъват  хам қила олмайди ва аксар холатда боши берк кўчага киради ва хатто хаддан ошиқ қўполликка,зўравонликка,кўнгил совушига сабаб бўлади, ва ўзини мухотобларини хам фитнага дучор қилади,хамда уларни жохиллик билан аллохни шариатидаги қонунларга қаршилик қилишларига ва аллох ва росулини такзиб қилишларига  боис бўлади, бу нарса ошкора онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни йўлида тўсиқ бўлиб амал қилади.

Имоми Бухорий имом Али розиаллоху анхудан ривоят қилиб айтадики:

 حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ؟

“Одамлар билан улардаги билимни андозасига кўра сухбатлашинглар, аллох ва росулини ёлғончи қилишларини истайсизларми?” ёки Муслим ибни Масъуд розиаллоху анхудан ривоят қилиб айтадики:

مَا أَنْتَ بِمُحَدِّثٍ قَوْمًا حَدِيثًا لا تَبْلُغُهُ عُقُولُهُمْ؛ إِلا كَانَ لِبَعْضِهِمْ فِتْنَةٌ

Агар одамлар билан уларнинг ақллари етмайдиган даражадаги  сўзлар билан сухбатлашсангизлар, албатта уларнинг кўплари шу сабабли фитнага тушиб қоладилар. “ Агар сен бир қавм билан сухбатлашган бўлсанг ва бу қавм сен айтган сўзларни тушунмаган бўлса( ақллари етмаган бўлса), сен уларни фитнага дучор қилибсан.”

 Кўриниб турганидек бу сўзлар иймонни таълим бериш хақида эмас, чунки иймонни девона бўлмаган ва рухий саломатликка эга бўлган хар қандай инсон тушунади. Бу бошқа ахкомларни таълим бериш ва даъват ва жиход ишларида шаръий илмга,ақлга эхтиёжи бўлган жохилликларни бартараф қилиш борасидаги равишдур; аммо бизларнинг мана бу огох бўлмаган биродарларимиз на дўстни ва на душманни шаръий услуб билан танишмайди.  Шунинг учун хам дунёда аксаран мағлубиятга учрашади. Агар ўзлари қабул қилган ўтган асрларда яшаб ўтган  уламоларнинг сўзлари бўйича таниган тақдирларида хам, буни хозирги вазиятга умуман алоқаси йўқ, агар уларни ўзлари баъзи бир илмларни қўлга киритган бўлсалар, бу хам хаёлдаги бир нарсалар бўлиб, хозирги жамиятни ва миллатини мавжуд вазиятига умуман алоқаси  йўқ ва уни  дардига емайди.

Масалан фалон олимнинг  фалон асрда ва фалон мушаххас маконда айтишича, сўфийлар шариатни бир четга суриб қўйишган ва хонақохларида рохибларни равишини тутиб  четланиб олишган, улар аслан ахли жанг ва қитол эмаслар, аммо кўриб турганимиздек кейинги асрда худди шу сўфийлар усмонийлар хукуматига ё Умар Мухторга ё шайх Саъид Пиронга ё Санжархон курдистонийга ва ё толибоннинг гурухларига ва Чечендаги мусулмонларга айланишди, уларнинг ўзлари шариатга тобеъ бўлишлари билан бирга, аллохнинг шариатидаги қонунларни ижрочилари ва кофирларга қарши жиходни байроқдори хам бўлишди.

Бу ерда ўша олим мушаххас макон ва мушаххас замон хақида  рост сўзни айтган, аммо бизларнинг бу биродарларимиз ўша буюк олимнинг ўзини замони хақида сўзлаганини тушуниб етишмаган, хозирда сўфийларнинг бир дастаси бутунлай муртад бўлган бўлишлари мумкин, масалан алиюллохийларга,язидийларга ва бошқаларга ўхшаш ёки муваххидлар,мужохидлар дастасига ё бошқа турли-хил табақаларга ўхшаб уларнинг  хар бирлари алохида хукмга шомил бўлишлари хам мумкин.

Бизларнинг мана бу биродарларимиз фалон олимнинг назарини мутолаъа қилиш билан барча сўфийларнинг устида хозирги вазиятга муносиб бўлмаган  бир хукмни содир қилишади, уларнинг билимлари хато, худди шу хато билимларни ўзи онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг қаршисида бир тўсиқ бўлиб амал қилади, мен мана бу мисолни келтиришимдан мақсад сизлар яхши тушуниб етишингизни хохладим, исломий тафсирлар ва фирқалардаги биродарларимизни аксари шу равиш билан очиқ хатоларга дучор бўлишади ва улардаги мавжуд билимни нафақат  бу шахсни ўзига ва мусулмонларнинг мавжуд вазиятига фойдаси бўлмайди, балким аксар холатда ахли қибланинг  онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатининг қаршисида тўсиқ хам бўлиб қолади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(102- قیسم)

مُسُلمانلَر وَ غَیرِی مُسُلمانلَر حَقِیدَه شَرعِی توُشوُنچَه نِی یوُقلِیگِی سَبَبلِی، شَخص مُسُلمان وَ کافِرگه نِسبَتاً اوُزِیگه مُناسِب دِیپلامَتِیَه نِی شَرعِی اوُصُولدَه آلِیب بارَه آلمَیدِی وَ اوُزِیدَگِی شَخصِی قابِیلِیَتلَر وَ شَرائِطلَرگه مُناسِب حالدَه اوُلَر بِیلَن صُحبَتلَه شِیب اوُلَرنِی دَعوَت هَم قِیلَه آلمَیدِی وَ اَکثَر حالَتدَه باشِی بِیرک کوُچَه گه کِیرَه دِی وَ حَتَّی حَددَن آشِیق قوُپاللِیککَه،زُورَوانلِیککَه، کوُنگِیل ساوُوشِیگه سَبَب بوُلَه دِی، وَ اوُزِینِینگ  مُخاطابلَرِینِی هَم فِتنَه گه دوُچار قِیلَه دِی،هَمدَه اوُلَرنِی جاهِللِیک بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه قَرشِیلِیک قِیلِیشلَرِیگه وَ اَلله وَ رَسُولِینِی تَکذِیب قِیلِیشلَرِیگه باعِث بوُلَه دِی، بُو نَرسَه آشکارَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی یوُلِیدَه توُسِیق بوُلِیب عَمَل قِیلَه دِی.

اِمامِی بُخارِی اِمام عَلِی رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِیب اَیتَه دِیکِی:  حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ؟[1]  “آدَملَر بِیلَن اوُلَردَگِی بِیلِیمنِی اَندازَه سِیگه کوُرَه صُحبَتلَه شِینگلَر، اَلله وَ رَسُولِینِی یالغانچِی قِیلِیشلَرِینِی اِیستَیسِیزلَرمِی؟” یاکِی مُسلِم اِبنِ مَسعوُد رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِیب اَیتَه دِیکِی:  مَا أَنْتَ بِمُحَدِّثٍ قَوْمًا حَدِيثًا لا تَبْلُغُهُ عُقُولُهُمْ؛ إِلا كَانَ لِبَعْضِهِمْ فِتْنَةٌ[2] اَگر آدَملَر بِیلَن اوُلَرنِینگ عَقللَرِی یِیتمَیدِیگن دَرَجَه دَگِی سوُزلَر بِیلَن صُحبَتلَشسَنگِیزلَر، اَلبَتَّه اوُلَرنِینگ کوُپلَرِی شُو سَبَبلِی فِتنَه گه توُشِیب قالَه دِیلَر. “اَگر سِین بِیر قَوم بِیلَن صُحبَتلَشگن بوُلسَنگ وَ بُو قَوم سِین اَیتگن سوُزلَرنِی توُشوُنمَه گن بُولسَه (عَقللَرِی یِیتمَه گن بوُلسَه)، سِین اوُلَرنِی فِتنَه گه دوُچار قِیلِیبسَن.”

کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک بُو سوُزلَر اِیماننِی تَعلِیم بِیرِیش حَقِیدَه اِیمَس، چوُنکِی اِیماننِی دِیوانَه بوُلمَه گن وَ رُوحِی سَلامَتلِیککَه اِیگه بوُلگن هَر قَندَی اِنسان توُشوُنَه دِی. بُو باشقَه اَحکاملَرنِی تَعلِیم بِیرِیش وَ دَعوَت ،جِهاد اِیشلَرِیدَه شَرعِی عِلمگه،عَقلگه اِیختِیاجِی بوُلگن جاهِللِیکلَرنِی بَرطَرَف قِیلِیش بارَه سِیدَگِی رَوِیشدوُر؛ اَمّا بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو آگاه بوُلمَه گن بِرادَرلَرِیمِیز نَه دوُستنِی وَ نَه دُشمَننِی شَرعِی اوُصلوُب بِیلَن تَنِیشمَیدِی. شوُنِینگ اوُچُون هَم دُنیادَه اَکثَراً مَغلوُبِیَتگه اوُچرَه شَه دِی. اَگر اوُزلَرِی قَبوُل قِیلگن اوُتگن عَصرلَردَه یَشَب اوُتگن اوُلَمالَرنِینگ سوُزلَرِی بوُیِیچَه تَنِیگن تَقدِیرلَرِیدَه هَم، بوُنِی حاضِرگِی وَضِیعیَتگه عُمُوماً عَلاقَه سِی یُوق،اَگر اوُلَرنِی اوُزلَرِی بَعضِی بِیر عِلملَرنِی قوُلگه کِیرِیتگن بوُلسَه لَر، بوُ هَم حَیالدَگِی بِیر نَرسَه لَر بوُلِیب، حاضِرگِی جَمِیعیَتنِی وَ مِللَتنِی مَوجُود وَضِیعیَتِیگه عُمُوماً عَلاقَه سِی یُوق وَ اوُلَرنِی دَردِیگه یِیمَیدِی.

مَثَلاً فَلان عالِمنِینگ فَلان عَصردَه وَ فَلان مُشَخَّص مَکاندَه اَیتِیشِیچَه، صُوفِیلَر شَرِیعَتنِی بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیشگن وَ خانَقاهلَرِیدَه راهِبلَرنِی رَوِیشِینِی توُتِیب چِیتلَه نِیب آلِیشگن،اوُلَر اَصلاً اَهلِی جَنگ وَ قِتال اِیمَسلَر، اَمّا کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک کِییِینگِی عَصردَه حوُددِی شُو صُوفِیلَر عُثمانِیلَر حُکوُمَتِیگه یا عُمَر مُختارگه یا شَیخ سَعِید پِیرانگه یا سَنجَرخان کوُردِستانِیگه وَ یا طالِباننِینگ گوُرُوهلَرِیگه وَ چِیچِیندَگِی مُسُلمانلَرگه اَیلَه نِیشدِی، اوُلَرنِینگ اوُزلَرِی شَرِیعَتگه  تابِع بوُلِیشلَرِی بِیلَن بِیرگه ، اَلله نِینگ شَرِیعَتدَگِی قانوُنلَرنِی اِجراچِیلَرِی وَ کافِرلَرگه قَرشِی جِهادنِی بَیراقدارلَرِی هَم بوُلِیشدِی.

بُو یِیردَه اوُشَه عالِم مُشَخَّص مَکان وَ مُشَخَّص زَماندَه راست سوُزنِی اَیتگن، اَمّا بِیزلَرنِینگ بُو بِرادَرلَرِیمِیز اوُشَه بُویُوک عالِمنِینگ اوُزِینِی زَمانِی حَقِیدَه سوُزلَه گه نِینِی توُشوُنِیب یِیتِیشمَه گن، حاضِردَه صُوفِیلَرنِینگ بِیر دَستَه سِی بوُتوُنلَی مُرتَد بُولگن بُولِیشلَرِی موُمکِین، مَثَلاً عَلِیُّ اللَهِیلَرگه،یَزِیدِیلَرگه وَ باشقَه لَرگه اوُحشَش یاکِی مُوَحِّدلَر، مُجاهِدلَر دَستَه سِیگه یا باشقَه توُرلِی- هِیل طَبَقَه لَرگه اوُحشَب اوُلَرنِینگ هَر بِیرلَرِی اَلاهِیدَه حُکمگه شامِل بوُلِیشلَرِی هَم موُمکِین.

بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز فَلان عالِمنِینگ نَظَرِینِی مُطالَعَه قِیلِیش بِیلَن بَرچَه صُوفِیلَرنِینگ اوُستِیدَه حاضِرگِی وَضِیعیَتگه مُناسِب بوُلمَه گن بِیر حُکمنِی صادِر قِیلِیشَه دِی، اوُلَرنِینگ بِیلِیملَرِی خَطا، حوُددِی شوُ خَطا بِیلِیملَرنِی اوُزِی آنگلِی،مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ قَرشِیسِیدَه بِیر توُسِیق بوُلِیب عَمَل قِیلَه دِی، مِین مَنَه بُو مِثالنِی کِیلتِیرِیشِیمدَن مَقصَد سِیزلَر یَحشِی تُوشوُنِیب یِیتِیشِینگِیزنِی هاحلَه دِیم، اِسلامِی تَفسِیرلَر وَ فِرقَه لَردَگِی بِرادَرلَرِیمِیزنِی، اِسلامِی تَفسِیرلَر وَ فِرقَه لَردَگِی بِرادَرلَرِیمِیزنِی اَکثَرِی شوُ رَوِیش بِیلَن آچِیق خَطالَرگه دوُچار بوُلِیشَه دِی وَ اوُلَردَگِی مَوجُود بِیلِیمنِی نَه فَقَط بُو شَخصنِی اوُزِیگه وَ مُسُلمانلَرنِینگ مَوجُود وَضِیعیَتِیگه فایدَه سِی بوُلمَیدِی، بَلکِیم اَکثَر حالَتدَه اَهلِی قِبلَه نِینگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نُوچِی وَحدَتِینِینگ قَرشِیسِیدَه تُوسِیق هَم بوُلِیب قالَه دِی.

(دوامی بار……..)

[1] صحیح بخاری ـ باب 49 ـ صفحه 59 ـ شماره 127

[2] صحیح مسلم ـ مقدمه ـ باب 3 ـ صفحه 9 ـ شماره 14 

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(102- قسمت)

این عدم شناخت شرعی و عینی از مسلمان و غیر مسلمان باعث می شود شخص نتواند دیپلماسی متناسب خودش را با مسلمان و کافر به صورت شرعیش به پیش ببرد، و نتواند متناسب با ظرفیت و توانائیهای شخصی که با او صحبت می کند وارد گفتگو و دعوت بشود، و اکثرا خودش به نوعی بن بست و حتی گرایش به خشونت و زیاده روی و دلسری کشیده می شود، و مخاطبش را هم گاه دچار فتنه و حتی اورا به مسیری می کشاند که جاهلانه با مخالفت با قانون شریعت الله، الله و رسولش را تکذیب کند که آشکارا به عنوان یکی از موانع وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی عمل می کند.

بخاری رحمه الله از امام علی رضی الله عنه روایت می­­كنـد كه گفته است:حَدِّثُوا النَّاسَ بِمَا يَعْرِفُونَ، أَتُحِبُّونَ أَنْ يُكَذَّبَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ؟[1]«با مردم به اندازه­ی معارفشان صحبت نمایید، آیا دوست دارید كه خدا و رسولش را تكذیب كنند.» یا مسلم از ابن مسعود رضی الله عنه روایت می کند که گفته است:مَا أَنْتَ بِمُحَدِّثٍ قَوْمًا حَدِيثًا لا تَبْلُغُهُ عُقُولُهُمْ؛ إِلا كَانَ لِبَعْضِهِمْ فِتْنَةٌ[2].اگر با مردم سخنی بگوئید که عقلشان به فهم آن نرسد، حتماً برخی از آنان به فتنه می‌افتند. «اگر تو برای قومی­ سخن گفتی و آن قوم، فهم گفتـه­های تو را نـداشتند (عقلشان بدان نرسید) آنان را دچار فتنـه نموده­ای.»

مشخص است که این سخن در مورد آموزش ایمان نیست، چون ایمان را هر انسانی که دیوانه نباشد و از سلامت روانی برخوردار باشد می فهمد . این روش در مورد آموزش سایر احکام و بر طرف کردن جهل هائی است که نیاز به آگاهی و بصیرت شرعی در امر دعوت و جهاد دارد؛ اما این برادران نا آگاه ما نه از دوست و نه از دشمن شناخت شرعی ندارند، برای همین است اکثرا در دنیا شکست می خورند . و اگر شناختی از لابه لای گفته های آشفته ی علمای مورد قبولشان پیدا کرده باشند مربوط به قرون گذشته ست و ارتباطی به وضع موجود ندارد، و اگرخودشان هم به آگاهی هائی دست پیدا کرده باشند، شناختی است خیالی و غیر مربوط با جامعه ی کنونی که در هر دو حالت به درد وضع موجود ملتش نمی خورد.

 به عنوان مثال فلان عالم در فلان قرن و فلان مکان مشخص گفته که صوفی ها شریعت را کنار گذاشتند و در خانقاها به سبک راهبها گوشه گیری کردند و اصلا اهل جهاد و قتال نیستند، اما می بینیم که در قرون بعد همین صوفی ها تبدیل می شوند به حکومت عثمانی یا عمر مختار یا شیخ سعید پیران یا سنجر خان کردستان و گروههایی از طالبان و مسلمین چچن و غیره که علاوه بر آنکه تابع شریعت هستند بلکه خودشان مجری قانون شریعت الله و پرچمدار جهاد با کفار می شوند.

 در اینجا آن عالم در آن مکان مشخص و زمان مشخص راست گفته است، اما این برادران ما متوجه نیستند که این عالم بزرگوار برای زمان خودش صحبت کرده است نه برای سایر زمانها، الان ممکن است دسته هائی از صوفی ها باشند که کلا مرتد شده باشند مثل علی الهی ها و یزیدی ها و غیره و یا ممکن است دسته هایی موحد و مجاهد و یا طبقات مختلف دیگری وجود داشته باشند که هر کدام مشمول حکم جداگانه ای باشند .

 این برادران ما با مطالعه ی رای فلان عالم، می آیند و بر همه ی صوفی ها یک حکم صادر می کنند که تناسبی با وضع موجود ندارد، و آگاهی هایشان اشتباه است، و همین آگاهی های اشتباه خودش مانعی در برابر وحدت اگاهانه، هدفمند و حرکتی می شود، این مثال را عرض کردم که بدانید در مورد اکثر فرق و تفاسیر اسلامی برادران ما به همین سبک دچار اشتباهات فاحشی می شوند و آگاهی هایشان علاوه بر آنکه نمی تواند خدمتی به خود شخص و وضع موجود مسلمین بکند بلکه اکثر مانع می شود در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی اهل قبله .

(ادامه دارد…….)

[1] صحیح بخاری ـ باب 49 ـ صفحه 59 ـ شماره 127

[2] صحیح مسلم ـ مقدمه ـ باب 3 ـ صفحه 9 ـ شماره 14 

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(51- қисмат)  

Аз ибни Умар розиаллоху анхумо пурсиданд: оё сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам механдиданд? Ишон жавоб дод: бале; ва иймон дар қалбихойишон мисли кухи мохкам ва устивор буд.

Сахоба механдиданд аммо исроф намекарданд, чун исроф ва зиёдаравий кардан дар шўхи ва хандидан ва тафрихот ва вақткушихо хам мисли тамоми исрофхо садамоти хосси худишро дорад, агар исроф дар ғазо хурдан ва нушидан боиси садама задан ба жисм мешавад, исроф дар хандидан хам боиси садама задан ба қалб мешавад: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

: وَلاَ تُكْثِرِ الضَّحِكَ، فَإِنَّ كَثْرَةَالضَّحِكِ تُمِيتُ الْقَلْبَ[1] 

Зиёд нахандид зеро зиёд хандидан биси мурдани қалб мешавад.

Умар бин Хаттоб розиаллоху анху хам мегуяд: “ касики зиёд механдад аз хейбатиш коста мешавад, ва касики зиёд шўхи мекунад ба фарди сабук табдил мешавад, ва хар каси дар чизи зиёдаравий кунад ба хамон чиз маъруф мегардад.” Яъни ахли он мешавад, масалан ба у мегуем ахли лахв.

Новъи дига аз лахвхойики шодийи бажо тўлид мекунад бозихойи баданий аст:

Жобир ибни Абдуллох мегуяд: рузи хидмати росули худо саллаллоху алайхи васаллам расидем дар холики Хасан ва Хусайн розиаллоху анхума бар пушти ишон нишаста буданд ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чохор даст ва по рох мерафт ва мефармуд:

«نِعْمَ الجَمَلُ جَمَلُکُمَا»؛

Чи хуб шутри аст ин шутри шумо!

«نِعْمَ العِدْلانِ أَنتُمَا»؛

[2] Чи хуб бори хастид шумо дуто!ё бехтарин шутур шутури шумост ва бехтарин ду адлики хамл кунанд шумойид.

Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо мефармояд:

خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللهِ صلی الله علیه وسلم وَأَنَا خَفِيفَةُ اللَّحْم، فَنَـزَلْنَا مَنْـزِلاً فَقَالَ لأَصْحَابِهِ تَقَدَّمُوا . ثُمَّ قَالَ لِي :تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقْتُهُ، ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ فِي سَفَرٍ آخَـرَ وَقَدْ حَمَلْتُ اللَّحْمَ، فَنَـزَلْنَا مَنْـِزلاً، فَقَالَ لأَصْحَابِهِ :تَقَدَّمُوا، ثُمَّ قَالَ لِي: تَعَالَيْ حَتَّى أُسَابِقَكِ، فَسَابَقَنِي فَسَبَقَنِي، فَضَرَبَ بِيَدِهِ كَتِفِي وَقَالَ: هَذِهِ بِتِلْكَ[3]

“ ин дар муқобили он еки”.

Лахвхойи саргарм кунанда борои тамрини фикр хам новъи дигар аз лахвхойи хастандки шодийи бажо тўлид мекунанд:

Мисли шатранж, ризон ва …….ки куллан нақшайи жанги аст,ё бозихойи компютерики мешавад токтикхойи жангий ва ронандагий ва ……ро  аз онхо ёд гирифт.

Ибни Хажар хайсамий менависад: “ Рофеъий гуфта аст ба лахози хукмий, хар илмики ба маноъйи нард ва шатранж бошад, ба ин ду қиёс мешавад, хамонтурики дар лахв ва саргармий ин чанин аст. Банобарин харгуна лахв ва саргармийики мабнойи у хисоб ва тамрини фикр бошад, харом нест, монанди манқалаки дар у гудийхо ва хутути вужуд дорадки бо новъи хисоб, аз жойи  ба жойи дигар мунтақил мешавад.” ۱۳”

Аммо хар бозий ва саргармий ва лахвики “ бар асоси шонсий” бано шуда бошад шабихи нардашир астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро бад дониста аст ва фармуда:

” مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدَشِیرِ فَکَأَنَّمَا صَبَغَ یَدَهُ فِی لَحْمِ خِنْزِیرٍ وَدَمِهِ”[4]

Касики бо нардашир бози кунад мисли ин астки дастишро ба гушт ва хуни хук олуда карда бошад”,чун бозийи нардашир  ё нарда ва виншир бар асоси шонс воқеъ шуда аст, ва мумкин аст интури шахс ба қимор кашида бишавад ва муқаддама ва тамрини барои вуруди шахс ба қимор махсуб мешавад.

(идома дорад………)

[1] أخرجه أحمد (2/310 ، رقم 8081) ، والترمذي (4/551 ، رقم 2305) ، وقال : غريب ، والبيهقى في شعب الإيمان (7/78 ، رقم 9543) .قال الألباني في \”السلسلة الصحيحة\” 2 / 637 :أخرجه الترمذي ( 2 / 50 ) و أحمد ( 2 / 310 ) و الخرائطي في \” مكارم الأخلاق \” قال الشيخ الألباني : ( حسن ) انظر حديث رقم : 100 في صحيح الجامع.

[2] ابن عدی، ابن عساکر )

[3]رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ].

[4]مسلم 2260

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(50- қисмат)

Дар инжо хар шўхи ва мазохики бар хилофи қонуни шариати аллох бошад нохақ аст, мисли:

-шўхи кардан ба аллох таоло ё еки аз оёт ё қавониниш ё шўхи кардан ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам.

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّمَا کُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللّهِ وَآیَاتِهِ وَرَسُولِهِ کُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ (توبه/65)

Агар аз онон бозхост куни, мегуянд: бози ва шўхи мекардем. Бигу: оё ба худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард?!

لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ (توبه/70)

Узрхохи накунид. Шумо пас аз иймон овардан, кофар шудаид. Агар хам бархи аз шуморо ( ба сабаби тўвбайи мужаддад ва анжоми корхойи шойиста) бибахшем, бархи дигарро намебахшем. Зеро онон ба журми худ идома медиханд.

-шўхийи нобажойи дигар мисли: дуруғ гуфтан барои хандондани мардум:

وَيْلٌ لِلَّذِي يُحَدِّثُ بِالحَدِيثِ لِيُضْحِكَ بِهِ القَوْمَ فَيَكْذِب، وَيْلٌ  لَهُ، وَيْلٌ لَهُ.[1]

Вой бар касики ба дуруғ сухбат мекунад барои инки дигаронро бихандонад; вой бар чанин шахси.

-шўхийи нобажойи дигар барои тўлиди шодий ин астки ижоди руъб ва тарс ва вахшат дар дигарон кунад: сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам таъриф мекунанд; бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамсафар буданд. Еки аз афрод хобиш бурд; дигарон рафтанд бандиро оварданд ва хостандки бо он вайро бибанданд; дар ин хенгом он шахс аз тарс парид. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуданд:

: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»

Жоиз нест мусалмон бародари мусалмонишро битарсонад. [2]

  • -Шўхийи нобажойи дигарки баъзихо барои тўлиди шодий аз он истефода мекунанд масхара кардани дигарон ва айбжуйи ва додани лақабхойи зишт ва ғийбат астки аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахост ва шахси мўъминро ба доирайи муслимини фосиқ мекашонадки агар тўвба накунад жузви золимин аст.
  • . 
  •  بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (حجرات/11)

Ин шўхихойи нобажо боиси азияти муслимин ва ижоди кина мешавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ وَلَا يَحْقِرُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا” وَيُشِيرُ إِلَى صَدْرِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، “بِحَسْبِ امْرِئٍ مِن الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ”.[3]

Мусалмонон бародари хамдигаранд ва набояд еки аз онон дигариро мовриди зулм ва тахқир қарор дихад ва екдигарро танхо намегузоранд, тақво инжост – ба сийнашон се бор ишора карданд –барои бадийи инсон хамин қадар кофий астки бародари мусалмонишро тахқир кунад. Хун, мол ва арз ва обруйи хар мусалмони бар мусалмони дигар харом аст.

Барои хифзи обруйи дигарон лозим аст андозайи шўхи ва син ва жинсияти тарафи муқобилро дар назар бигиранд. Ва намешавад бо хар каси ек шўхиро анжом дод. Чун мумкин аст шўхи ба дарди баччахо ё навжавонон ва жавонон бихурад аммо хамин шўхи бо ек бузургсол ва кўхансол мояйи азият ва тамасхара ва обрурезий бишавад. Ё ек шўхи мумкин аст ба дарди мардхо бихурад аммо барои занхо на. Хамчунин барои хифзи обруйи худимон лозим аст бо нодонхо ва ахмақхо ва касоники шинохти аз онхо надорем шўхи накунем. Инжостки шахси ба Суфён бин Уяйна рохимахуллох гуфт: шўхи кори нопасандида ва нохушоянди аст. Суфён ба у мегуяд: балки шўхи суннат аст аммо нисбат ба фардики дар вақт ва макониш онро анжом дихад.

(идома дорад……..)

[1] سنن ابی داود و ترمذی  

[2] سنن ابی داود و صححه  آلبانی 

[3] أخرجه أحمد (2/277 ، رقم 7713) ، ومسلم (4/1986، رقم 2564) . وأخرجه أيضًا: البيهقي (6/92، رقم 11276)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

 (101- қисм)  

Қаранглар, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Муоз учун қандай тарзда қиладиган ишларини даражаларга,мархалаларга ажратиб берадилар: сен ахли китобдан бўлган қавмни олдига кетяпсан, шу сабабли уларни даъват қиладиган нарсангни энг аввали аллохни тавхиди бўлсин.

«أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللَّهَ تَعَالَى»

Улар аллохни таниб олгач, аллох уларга бир кеча кундузда беш вақт намоз ўқишни фарз қилганидан  хабардор қил.

«فَإِذَا عَرَفُوا ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ»

Агар улар бу ишларни бажаришса, худованд уларнинг моллари учун ораларидаги  фақирларга бериладиган  закотни фарз қилганидан хабардор қил.

«فَإِذَا صَلَّوْا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ غَنِيِّهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فَقِيرِهِمْ»

Агар улар бу дастурга итоат қилишса, улардан закотни ол,аммо одамларни  энг яхши молларини олишдан пархез қилгин. 

.«فَإِذَا أَقَرُّوا بِذَلِكَ فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِ النَّاسِ»

Муоз розиаллоху анхуни ўзи ривоят қиладики:

بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ”

Сен ахли китобдан бўлган қавмни олдига кетяпсан, шунинг учун уларни якка аллохдан бошқа маъбуд йўқлигига ва мен аллохнинг элчиси эканимга гувохлик беришга  даъват қил. Агар улар буни қабул қилишса, аллох уларга бир кеча кундузда беш вақт намозни фарз қилганидан хабардор қил. Агар улар буни хам қабул қилишса, аллох уларнинг мол-давлатлари учун бойлардан олиниб ўзларини орасидаги  фақирларга бериладиган закотни фарз қилганидан хабардор қил. Агар улар буни хам қабул қилишса, улардаги энг яхши молларни олишдан пархез қил. Мазлумни дуосидан қўрққин,чунки у билан аллохни ўртасида парда йўқдир.

Бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари бўлиб, аллох таоло мархамат қиладики:

  قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(یوسف/108)

Айтинг: “менинг йўлим шудир. Мен аллохга даъват қиламан. Мен ва менга эргашган кишилар аниқ хужжатга- ишончга эгамиз.

Мана бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламни равишлари бўлиб аллох таоло мархамат қиладики:

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(احزاب/21)

(Эй мўъминлар), сизлар учун- аллох ва охират кунидан умидвор бўлган хамда аллохни кўп ёд қилган кишилар учун аллохнинг пайғамбари ( иймон – эътиқоди ва хулқи – атвори)да гўзал намуна бордир.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг ўзлари хам мархамат қиладилар:

مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ

Кимки бизларнинг дастуримизга мувофиқ келмайдиган ишни қилса, у рад қилинади.

Биз хам шунга асосланган холда шаръий душманшуносий ва душманларни даражаларга ажратиш дарсида кофирларнинг жамияти ва уларга тегишли ахкомлар борасида етарли андозада сухбатлашдик, мусулмонларнинг мавжуд вазияти билан танишиш хақида хам олдинги дарсимизда онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг  олди шартлари ва эхтиёжлари сифатида умумий нарсаларни қадрли дўстларимиз учун баён қилиб бердик, унда ислом жамиятшунослиги ва ислом антропологияси тушунчаларини барча навини бизларга кўрсатиб берилган, аммо афсуски баъзи бир биродарларимиз мана бу тушунчаларни бутунлай тушунишмайди, улар хатто  рум сурасини аввалидаги оятга ўхшаш ўзларида  мусулмонларнинг муносабатини хам кўрсата олишмайди, уларнинг  мана бу жохилликлари жуда кўп ўринларда онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни қаршисида ошкора тўсиқ хам бўлишяпти, бошқа бир томондан эса душман хам мусулмонларнинг мана бу жохиллигини канали орқали, ўзларининг исломга зид бўлган мақсадларини,режаларини худди шу мусулмонларни қўли билан пиёда қиляпти.

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(101- قیسم)

 قَرَنگلَر، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مُعاذ اوُچُون قَندَی طَرزدَه قِیلَه دِیگن اِیشلَرِینِی دَرَجَه لَرگه، مَرحَلَه لَرگه اَجرَه تِیب بِیرَه دِیلَر: سِین اَهلِی کِتابدَن بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن، سِین اَهلِی کِتابدَن بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن، شوُ سَبَبلِی اوُلَرنِی دَعوَت قِیلَه دِیگن نَرسَنگنِی اِینگ اَوَّلِی اَلله نِی تَوحِدِی بوُلسِین.  «أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللَّهَ تَعَالَى» اوُلَرنِی تَنِیب آلگچ ، اَلله اوُلَرگه بِیر کِیچَه کوُندُوزدَه بِیش وَقت نَماز اوُقِیشنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل.  «فَإِذَا عَرَفُوا ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ» اَگر اوُلَر بُو اِیشلَرنِی بَجَه رِیشسَه، خُداوَند اوُلَرنِینگ ماللَرِی اوُچُون آرَه لَرِیدَگِی فَقِیرلَرگه بِیرِیلَه دِیگن زَکاتنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل.   «فَإِذَا صَلَّوْا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ غَنِيِّهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فَقِيرِهِمْ» اَگر اوُلَر بُو دَستوُرگه اِطاعَت قِیلِیشسَه، اوُلَردَن زَکاتنِی آل، اَمّا آدَملَرنِی اِینگ یَحشِی ماللَرِینِی آلِیشدَن پَرهِیز قِیلگِین. «فَإِذَا أَقَرُّوا بِذَلِكَ فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِ النَّاسِ»[1]

مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ نِی اوُزِی رِوایَت قِیلَه دِیکِی: .

بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ” [2]

 سِین اَهلِی کِتابدَن بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن، شوُنِینگ اوُچُون اوُلَرنِی یَککَه اَلله دَن باشقَه مَعبوُد یوُقلِیگِیگه وَ مِین اَلله نِینگ اِیلچِیسِی اِیکَه نِیمگه گوُواهلِیک بِیرِیشگه دَعوَت قِیل. اَگر اوُلَر بوُنِی قَبوُل قِیلِیشسَه، اَلله اوُلَرگه بِیر کِیچَه کوُندوُزدَه بِیش وَقت نَمازنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل. اَگر اوُلَر بوُنِی هَم قَبوُل قِیلِیشسَه، اَلله اوُلَرنِینگ مال – دَولَتلَرِی اوُچُون بایلَرِیدَن آلِینِیب اوُزلَرِینی آرَه سِیدَگِی فَقِیرلَرگه بِیرِیلَه دِیگن زَکاتنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل. اَگر اوُلَر بوُنِی هَم قَبوُل قِیلِیشسَه، اوُلَردَگِی اِینگ یَحشِی ماللَرِینِی آلِیشدَن پَرهِیز قِیل. مَظلوُمنِی دُعاسِیدَن قوُرققِین، چوُنکِی اوُ بِیلَن اَلله نِی اوُرتَه سِیدَه پَردَه یوُقدِیر.   

بُو رَسُول اَلله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِی بوُلِیب، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(یوسف/108) اَیتِینگ: “مِینِی یوُلِیم شوُدِیر. مِین اَلله گه دَعوَت قِیلَه مَن. مِین وَ مِینگه اِیرگشگن کِیشِیلَر اَنِیق حُجَّتگه – اِیشانچگه اِیگه مِیز. 

مَنَه بُو رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِی بوُلِیب اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(احزاب/21) ( اِی مُؤمِنلَر)، سِیزلَر اوُچُون – اَلله وَ آخِیرَت کوُنِیدَن اوُمِیدوار بوُلگن هَمدَه اَلله نِی کوُپ یاد قِیلگن کِیشِیلَر اوُچُون اَلله نِینگ پَیغَمبَرِی (اِیمان – اِعتِقادِی وَ حوُلقِی –اَطوارِیدَه ) گوُزَل نَمُونَه باردِیر.

رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ اوُزلَرِی هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:  مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ[3]  کِیمکِی بِیزلَرنِینگ دَستوُرِیمِیزگه مُوافِق کِیلمَیدِیگن اِیشنِی قِیلسَه، اوُ رَد قِیلِینَه دِی.

بِیز هَم شوُنگه اَساسلَنگن حالدَه شَرعِی دُشمَنشُوناسِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش دَرسِیدَه کافِرلَرنِینگ جَمِیعیَتِی وَ اوُلَرگه تِیگِیشلِیک اَحکاملَر بارَه سِیدَه یِیتَرلِی اَندازَه دَه صُحبَتلَشدِیک، مُسُلمانلَرنِینگ مَوجُود وَضِیعیَتِی بِیلَن تَینِیشِیش حَقِیدَه هَم آلدِینگِی دَرسِیمِیزدَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ آلدِی شَرطلَرِی وَ اِیختِیاجلَرِی صِیفَتِیدَه عُمُومِی نَرسَه لَرنِی قَدرلِی دُوستلَرِیمِیز اوُچُون بَیان قِیلِیب بِیردِیک، اوُندَه اِسلام جَمِیعیَتشوُناسلِیگِی وَ اِسلام اَنتراپالاگِیَه سِی  توُشوُنچَه لَرِینِی بَرچَه نَوِینِی بِیزلَرگه کوُرسَه تِیب بِیرِیلگن، اَمّا اَفسُوسکِی بَعضِی بِیر بِرادَرلَرِیمِیز مَنَه بوُ توُشوُنچَه لَرنِی بوُتوُنلَی توُشوُنِیشمَیدِی، اوُلَر حَتَّی رُوم سُورَه سِینِی اَوَّلِیدَگِی آیَتِیگه اوُحشَش اوُزلَرِیدَه مُسُلمانلَرنِینگ مُناسَبَتِینِی هَم کوُرسَه تَه آلِیشمَیدِی،اوُلَرنِینگ مَنَه بُو جاهِللِیکلَرِی جوُدَه کوُپ اوُرِینلَردَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی قَرشِیسِیدَه آشکارَه توُسِیق هَم بوُلِیشیَپتِی، باشقَه بِیر تاماندَن اِیسَه دُشمَن هَم مُسُلمانلَرنِینگ مَنَه بُو جاهِللِیگِینِی کَنَلِی آرقَه لِی، اوُزلَرِینِینگ اِسلامگه زِد بوُلگن مَقصَدلَرِینِی،رِیجَه لَرِینِی حوُددِی شوُ مُسُلمانلَرنِی قوُلِی بِیلَن پِیادَه قِیلیَپتِی.

(دوامی بار…….)

[1] صحیح بخاری- التوحید 6937/ صحیح مسلم- الایمان 19/ سنن الترمذی-الزکاة 625، البر و الصلة 2014/ سنن النسائی- الزکاة 2435/ سنن اب داود- الزکاة 1584/ سنن اب ماجه – الزکاة 1783/ سنن الدارمی – الزکاة 1614/ مسند احمد- من مسند بنی هاشم 233/1

[2] صحيح البخاري6851. 4027. 1408. 1372. 1314/صحيح مسلم31. 30/جامع الترمذي567/سنن أبي داود1355/ سنن النسائى الصغرى2486. 2402/سنن ابن ماجه1773/سنن الدارمي1592. 1579/مسند أحمد بن حنبل1995/صحيح ابن خزيمة2128و دیگران

[3] رواه البخارى موصولا (2/166) ومعلقا مجزوما (2/25 , 4/437) ومسلم (5/132) وأبو داود (رقم 4606) وابن ماجه (رقم 14) والدارقطنى (ص 52 ـ 521) وأحمد (6/146 , 180 , 240 , 256 , 270) وأبو بكر الشافعى فى ” الفوائد ” (106/2) وعنه القضاعى فى مسند الشهاب (29/1) والهروى فى ” ذم الكلام ” (1/4/1)ودیگران

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(101- قسمت)

 نگاه کنین رسول الله صلی الله و علیه وسلم چه طوری برای معاذ اولویت بندی و مرحله بندی می کند: همانا تو بنزد قومى از أهل كتاب مى روى لذا پس أولين چيزى كه آنها را بسوى آن دعوت مى دهى توحید الله  باشد.«أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللَّهَ تَعَالَى» وچون خداوند را شناختند پس آنها را با خبر نما كه خداوند در شبانه روزشان پنج نماز بر آنها فرض نموده است. «فَإِذَا عَرَفُوا ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ» وچون اين را نجام دادند پس آنها را با خبر نما كه خداوند در أمولشان زكات فرض نموده است كه به فقيران خودشان باز گردانده مى شود. «فَإِذَا صَلَّوْا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ غَنِيِّهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فَقِيرِهِمْ» وچون از اين دستور اطاعت کردند از آنها زكات را بگير واز گرفتن بهترين مالهاى مردم پرهيز نما.«فَإِذَا أَقَرُّوا بِذَلِكَ فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِ النَّاسِ»[1]

خود  معاذ رضی الله عنه روایت می کند: بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ” [2]همانا تو بنزد قومى از أهل كتاب مى روى لذا آنها را بسوى اين  كه به جز خداوند ديگر معبود برحقى نيست ومن فرستاده خداوند هستم دعوت بده.اگر آنها اين را پذيرفتند، آنها را آگاه نما كه خداوند در شبانه روز پنج نماز بر آنها فرض نموده است. اگر آنها اين را پذيرفتند آنها را آگاه نما كه خداوند در أمولشان زكات فرض نموده است كه از ثروتمندانشان گرفته شده و به فقيران خودشان باز گردانده مى شود. اگر آنها اين را پذيرفتند از گرفتن بهترين مالهايشان پرهيز نما. واز دعاى مظلوم بترس زيرا در ميان آن وخداوند پرده اى نيست.

این روش رسول الله صلی الله علیه وسلمِ که الله تعالی می فرماید: قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(یوسف/108)بگو : این راه من است که من (مردمان را) با آگاهی و بینش به سوی خدا می‌خوانم و پیروان من هم ( چنین می‌باشند)، و خدا را منزّه می‌دانم، و من از زمره مشرکان نمی‌باشم .

این روش رسول الله صلی الله علیه وسلمِ که الله تعالی می فرماید: لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(احزاب/21) سرمشق و الگوی زیبائی در (شیوه پندار و گفتار و کردار) پیغمبر خدا برای شما است. برای کسانی که (دارای سه ویژگی باشند:) امید به خدا داشته، و جویای قیامت باشند، و خدای را بسیار یاد کنند.

و خود رسول الله صلی الله علیه وسلم هم می فرماید:مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ[3]هر كس كارى را انجام دهد كه مطابق با دستورات ما نباشد آن رد است.

ما هم بر همین اساس دردرس دشمن شناسی شرعی و درجه بندی دشمنان به اندازه ی کافی در مورد جامعه ی کفار و احکام مربوط به آنها صحبت کردیم، در مورد شناخت از وضع موجود مسلمین هم درجلسات قبلی به عنوان یک پیش شرط و پیش نیاز وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی کلیاتی راخدمت دوستان گرامی عرض کردیم که در کل نوعی مفاهیم کلی جامعه شناسی اسلامی و مردم شناسی اسلامی را به ما نشان می دهد اما متأسفانه عده ای از برادران ما نسبت به این مفاهیم کلی در چنان ناآگاهی به سر می برند که حتی نمی توانند واکنشی شبیه واکنش مسلمین درآیات اولیه ی سوره ی روم از خودشان نشان بدهند، و آشکارا در موارد زیادی این جهلشان مانعی در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی است، و از سوی دیگردشمنان هم از کانال این جهل مسلمین توانستند اهداف و نقشه های ضد اسلامی خودشان را توسط همین مسلمین پیاده کنند.

(ادامه دارد…….)

[1] صحیح بخاری- التوحید 6937/ صحیح مسلم- الایمان 19/ سنن الترمذی-الزکاة 625، البر و الصلة 2014/ سنن النسائی- الزکاة 2435/ سنن اب داود- الزکاة 1584/ سنن اب ماجه – الزکاة 1783/ سنن الدارمی – الزکاة 1614/ مسند احمد- من مسند بنی هاشم 233/1

[2] صحيح البخاري6851. 4027. 1408. 1372. 1314/صحيح مسلم31. 30/جامع الترمذي567/سنن أبي داود1355/ سنن النسائى الصغرى2486. 2402/سنن ابن ماجه1773/سنن الدارمي1592. 1579/مسند أحمد بن حنبل1995/صحيح ابن خزيمة2128و دیگران

[3] رواه البخارى موصولا (2/166) ومعلقا مجزوما (2/25 , 4/437) ومسلم (5/132) وأبو داود (رقم 4606) وابن ماجه (رقم 14) والدارقطنى (ص 52 ـ 521) وأحمد (6/146 , 180 , 240 , 256 , 270) وأبو بكر الشافعى فى ” الفوائد ” (106/2) وعنه القضاعى فى مسند الشهاب (29/1) والهروى فى ” ذم الكلام ” (1/4/1)ودیگران

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(50- қисмат)

Дар инжо хар шўхи ва мазохики бар хилофи қонуни шариати аллох бошад нохақ аст, мисли:

-шўхи кардан ба аллох таоло ё еки аз оёт ё қавониниш ё шўхи кардан ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам.

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّمَا کُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللّهِ وَآیَاتِهِ وَرَسُولِهِ کُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ (توبه/65)

Агар аз онон бозхост куни, мегуянд: бози ва шўхи мекардем. Бигу: оё ба худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард?!

لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ (توبه/70)

Узрхохи накунид. Шумо пас аз иймон овардан, кофар шудаид. Агар хам бархи аз шуморо ( ба сабаби тўвбайи мужаддад ва анжоми корхойи шойиста) бибахшем, бархи дигарро намебахшем. Зеро онон ба журми худ идома медиханд.

-шўхийи нобажойи дигар мисли: дуруғ гуфтан барои хандондани мардум:

وَيْلٌ لِلَّذِي يُحَدِّثُ بِالحَدِيثِ لِيُضْحِكَ بِهِ القَوْمَ فَيَكْذِب، وَيْلٌ  لَهُ، وَيْلٌ لَهُ.[1]

Вой бар касики ба дуруғ сухбат мекунад барои инки дигаронро бихандонад; вой бар чанин шахси.

-шўхийи нобажойи дигар барои тўлиди шодий ин астки ижоди руъб ва тарс ва вахшат дар дигарон кунад: сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам таъриф мекунанд; бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамсафар буданд. Еки аз афрод хобиш бурд; дигарон рафтанд бандиро оварданд ва хостандки бо он вайро бибанданд; дар ин хенгом он шахс аз тарс парид. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуданд:

: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»

Жоиз нест мусалмон бародари мусалмонишро битарсонад. [2]

  • -Шўхийи нобажойи дигарки баъзихо барои тўлиди шодий аз он истефода мекунанд масхара кардани дигарон ва айбжуйи ва додани лақабхойи зишт ва ғийбат астки аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахост ва шахси мўъминро ба доирайи муслимини фосиқ мекашонадки агар тўвба накунад жузви золимин аст.
  • . 
  •  بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (حجرات/11)

Ин шўхихойи нобажо боиси азияти муслимин ва ижоди кина мешавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ وَلَا يَحْقِرُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا” وَيُشِيرُ إِلَى صَدْرِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، “بِحَسْبِ امْرِئٍ مِن الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ”.[3]

Мусалмонон бародари хамдигаранд ва набояд еки аз онон дигариро мовриди зулм ва тахқир қарор дихад ва екдигарро танхо намегузоранд, тақво инжост – ба сийнашон се бор ишора карданд –барои бадийи инсон хамин қадар кофий астки бародари мусалмонишро тахқир кунад. Хун, мол ва арз ва обруйи хар мусалмони бар мусалмони дигар харом аст.

Барои хифзи обруйи дигарон лозим аст андозайи шўхи ва син ва жинсияти тарафи муқобилро дар назар бигиранд. Ва намешавад бо хар каси ек шўхиро анжом дод. Чун мумкин аст шўхи ба дарди баччахо ё навжавонон ва жавонон бихурад аммо хамин шўхи бо ек бузургсол ва кўхансол мояйи азият ва тамасхара ва обрурезий бишавад. Ё ек шўхи мумкин аст ба дарди мардхо бихурад аммо барои занхо на. Хамчунин барои хифзи обруйи худимон лозим аст бо нодонхо ва ахмақхо ва касоники шинохти аз онхо надорем шўхи накунем. Инжостки шахси ба Суфён бин Уяйна рохимахуллох гуфт: шўхи кори нопасандида ва нохушоянди аст. Суфён ба у мегуяд: балки шўхи суннат аст аммо нисбат ба фардики дар вақт ва макониш онро анжом дихад.

(идома дорад……..)

[1] سنن ابی داود و ترمذی  

[2] سنن ابی داود و صححه  آلبانی 

[3] أخرجه أحمد (2/277 ، رقم 7713) ، ومسلم (4/1986، رقم 2564) . وأخرجه أيضًا: البيهقي (6/92، رقم 11276)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(49- қисмат)

Медонем бо онки тарона ё гуроний ва рақс ва пойкубий абзори барои ижоди шодий хастанд аммо бидуни шак ва қатъан шодий фақат гуроний ва рақс ва пойкубий нест. Аммо чиро дар ин расонахо ва бахусус шабакахойи мохвораийи куффор ва муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахо инхамма ба тарона ва рақс ахамият дода мешавад? Чун ин ду моврид аз тарафи муслимин эхмол шуданд ва нодида гирифта шуданд ва шайтон аз коноли ёрониш ин халоъроки ниёзи инсонхост мехохад пуриш кунад ва аз ин гуша бештарин энержийи худишро аз тариқи муридониш созмондехи карда ва …….

Пас сехр ва макришонро ботил кунки хийли заиф аст ва ижоза надихид аз ин коноли ақоид ва бовархойи фосиди худишонро ба жомеъа тахмил кунанд, барои ин ду моврид хамки наздик ба чанд даха аст камкори шуда ва халоъ ба вужуд омада даст ба кор шавид, ва бо бахрагирий аз торихи исломий миллатимон дубора ёд бигиридки чигуна ин абзори шодийро дар миёни миллати худ фархангий кунид, ва инжури заработи мухлики худитонро бар душмани ворид кунидки аз ин ду коноли хамалоти фархангий ва ақидатий ва тахрибий худишро шуруъ карда ва бо сарфи миллиярдхо доллор ва рох андозийи онхамма шабакайи мохворайики Амрико ва Исроил ва Русия ва соири куффори жахоний ва мантақаий бароишон рох андохтанд мустақиман бо махлут намудани ақоид ва рафтор ва улгудахихойи олуда аз тариқи тарона ва гуроний ва рақс ва халпарка, қонуни шариати аллох ва иймони муслиминро хадаф гирифтанд.

Хушёр бош ва мутмаъин хам бошки дар сурати хушёри ту сехр ва макри инхо чизи нест чун аллох таоло дар мовриди раисишон мефармояд:

إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَانِ کَانَ ضَعِیفاً ‏(نساء/76) 

Бегумон нейранги шайтон хамиша заиф буда аст.

Шодий ноши аз мазох ва шўхийи каломий:

Абдуллох ибни Хорис бин Жазъ розиаллоху анху мегуяд: хеч касиро надидамки ба андозайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мазох ва шўхи карда бошад аммо мазох ва шўхихойи у хамма хақ буд, хамчунин хеч касиро надидамки бештар аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам табассум карда бошад. Жарир бин Абдуллох бижилий розиаллоху анху хам мегуяд: баъди аз онки иймон овардам хар вақт бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мулоқот мекардам дар руйи ман механдид. Анас бин Молик розиаллоху анху хам мегуяд: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз хамма базлагутар буд. Хамчунин мегуядки росули худо саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

: «رَوِّحُوا القُلوبَ سَاعَهً بَعْدَ سَاعَهٍ»؛[1].

Дилхоро соат ба соат шодоб ва сарзинда созид.[2].

Ба хамин далил аст аз Суфён Саврий рохимахуллох пурсиданд: оё мазох ва шўхи айб аст? Гуфт: на, балки суннат аст; чун росули худо саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

«إنی لأَمْزَحُ ولا أقولُ إلاّ الحقّ»؛

Хамоно ман шўхи мекунам, аммо жуз хақ сухани намегуям[3]

(идома дорад……..)

[1] طبرانی

[2] ابوداوود در مراسیل، ترمذی در شمایل

[3] طبرانی