وَاعْتَصِمُوا

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(96- قیسم)

جاهِلِی وَ سِکوُلار جَمِیعیَتدَه هَم جَمِیعیَتدَه چِکلَنگن بِیر صِینفنِینگ جُودَه مُعتَدِیل اِیش تَشلَه شِی،صِینف اَعضالَرِینِینگ اوُزِیگه اِیشانچِینِی کوُچَه یِیشِیگه یاکِی صِینفلَردَگِی بِیردَملِیکنِی اوُسِیشِیگه یا حاکِم بوُلِیب توُرگن اِیستَلمَه گن شَرائِطنِی اوُزگه رِیشِیگه اوُحشَه گن مُهِم نَتِیجَه لَرگه سَبَب بوُلَه دِی؛ اوُرتَه دَه اَگر حُکوُمَتگه تِیگِیشلِی بِیر مَعمُور اوُلدِیرِیلَه دِیگن بوُلسَه، بوُ فَقَط نَظارَتنِی یَنَدَه کوُچَه یِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِی وَ اوُنِی اوُرنِیگه باشقَه بِیر مَعمُورنِی تَعیِینلَه شَه دِی، بُو اَساسِی اِجتِمائِی قَدر- قِیمَتلَردَن حالِی نَرسَه دوُر، اِینگ یَحشِی حالَتدَه اِیسَه فَلانچِی مُشرِکنِینگ سَعَد اِبنِ اَبِی وَقّاص رَضِیَ الله عَنهُ نِی تامانِیدَن باشِی اوُزِیلگن پَیتِیدَه، اوُنِی قَدر- قِیمَتِینِی قَدرلَه گن حالدَه، اوُنِی عِوَضِیگه شَخصِی قَصاص آلِینَه دِی، بوُنِی فایدَه سِی وَ قِیمَتِی هَم مُسُلمانلَرنِی چوُنتَه گِیگه توُشَه دِی، اَمّا حاضِرگِی وَضِیعیَتدَه مَنَه بُو شَخصِی قَصاصنِی عاقِبَتلَرِی،زِیانلَرِی جَمِیعیَتدَگِی جوُدَه کوُپ مُسُلمانلَرنِینگ حَیاتِینِی قوُلدَن بای بِیرِیشِی بِیلَن کِینگه یِیب کِیتَه دِی، مَنَه بُو مُعامَلَه یوُز فائِز ضَرَرلِیدوُر، چوُنکِی بِیر مُسُلماننِینگ حَیاتِینِی قِیمَتِی اوُلدِیرِیلِیشِی واجِب بوُلگن مِینگلَب اَصلِی کافِرلَرنِی حَیاتِیگه بَرابَر، اِیندِی بِیر کافِرنِی اوُلِیمِی سَبَبلِی بِیر نِیچَه  مُسُلماننِی حَیاتِی قُربان بوُلِیشِی حَقِیدَه گپِیرمَسَه هَم بوُلَه دِی. بُو یَحشِی تِینگلَمَه اِیمَس، اَگر بَرچَه مُسُلمانلَرنِینگ حَیاتِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ واحِد اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی وَ واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلِیش یوُلِیدَه صَرفلَنسَه، بوُنگه اَرزِییدِی، اَمّا جِهادِیگه اوُحشَه گن مَنَه بُو قَصاص آلِیشنِی یا تِینگلَمَه نِی فایدَه لِی دیِب اَیتِیب بوُلمَیدِی.

اَلبَتَّه اوُزِیگه حاص سِیاسِی شَرائِط آستِیدَگِی مُوَفَّقِیَتلِی، حَربِی حَرَکَتلَرگه قوُل اوُرِیش بِیر شَهَردَه یا وِلایَتدَه وَ حَتَّی بِیر دَولَتدَه حاکِم بوُلگن طَبَقَه نِی سَراسِیمَه گه سالِیشِی موُمکِین؛ اَمّا حاکِم بوُلگن سِیستِیمَه دَگِی بوُ چَلکَشلِیک، تَرتِیبسِیزلِیک قِیسقَه مُددَت دَوام اَیتَه دِی. جاهِلِی حُکوُمَت سِیستِیمَه سِی فَقَط چِیگرَه لَنگن نوُقطَه دَگِی بِیر نِیچَه مَعمُورگه وَ بِیر نِیچَه وَزِیرنِی اوُرنِی اَلمَه شِیشِیگه سوُیَه نِیب قالگن اِیمَس، بُو حُکوُمَت اوُلَر اوُلدِیرِیلسَه یوُقالِیب کِیتمَیدِی. حُکوُمَت اوُزِیدَگِی حَلق تامانِیدَن قوُللَب – قُوَّتلَه نِیشِی وَ اِیختِیارِیدَگِی کوُچلَر سَبَبلِی، هَمِیشَه یَنگِی تاشلَرنِی قوُلگه کِیرِیتِیشگه قادِر،جوُدَه هَم آسان اوُلَرنِی اوُرنِینِی توُلدِیرَه دِی.

شُو شَکلدَه حُکوُمَت سِیستِیمَه سِی آلدِینگِیدِیک اوُزِینِی اِیشِینِی دَوام اِیتتِیرَه دِی وَ حَتَّی ضَرَر یِیتمَیدِیگن بوُلِیب قالَه دِی. چوُنکِی مَنَه بوُندَی کِیچِیک اِیشلَر اوُنِی وَکسِینَه قِیلَه دِی وَ صادِر بوُلَه دِیگن حادِیثَه لَرنِی قَرشِیسِیدَه حوُشیار بوُلِیشگه چَقِیرَه دِی، مَنَه بُو آدَملَردَن اَجرَلگن گوُرُوهلَرنِینگ اَنَه بُو سِیستِیمَه گه کوُرسَتگن حِذمَتلَرِیدَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی.

بوُنِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدَه “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگن” شَخصِی وَ یا گوُرُوهلَرنِی،اَحزابلَرنِی شَکلِیدَگِی قِیلِینگن بوُندَی یَککَه حَرَکَتلَر،آنگلِی وَ مَقصَدلِی رَوِیشدَه کِینگ – قَمراولِی اِسلامِی وَحدَت وَ نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیش سَرِی حَرَکَتلَه نَه یاتگن شَرِیعَت طَرَفداری بوُلگن مُجاهِدلَرنِی جَرَیانِینِی پایَه سِیگه جِددِی ضَربَه لَر اوُرِیب مَنفِی تَأثِیرلَر کوُرسَتَه دِی.

اَگر شَخص بِیر یِنگِیل اَسلاحَه یا قوُلدَه یَسَلگن بامبَه بِیلَن بِیر مِللَتنِی مَقصَدلَرِیگه یِیتکَه زَه دِیگن بوُلسَه، شوُرالَرنِی وَ شوُرالَرنِینگ مُوَحِّد جَماعَتِینِی وَ مُسُلمانلَرنِی عُمُومِی جِهادِینِی تَشکِیل قِیلِینِیشِینِی نِیمَه فایدَه سِی بار؟ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم اَبُو جَهلنِی یا اَبُو لَهَبنِی تِیرار قِیلِیش آرقَه لِی اِیشنِی اَوَّل باشِیدَه ناق اَصل مَقصَدلَرِینِی قوُلگه کِیرِیتَه آلمَسدِیلَرمِی؟ وَ مَدِینَه دَگِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِینِیش پَیتِیگه چَه اَنَه اوُشَنچَه قِیناقلَرگه، آوارَه گرچِیلِیکلَرگه، مُشکِلاتلَرگه صَبر- طاقَت قِیلِیشگه مَجبُور بوُلمَسدِیلَرمِی؟ 

 عُمُوم مُسُلمانلَرنِینگ آنگلِی وَ مَقصَدلِی قُدرَتِی مَیدانگه کِیلِیشِینِی اوُرنِیگه بِیر مِقدار پراح وَ بِیر بوُلَک قوُرغاشِین بِیلَن رَقِیبنِی مَیداندَن چِیقَه رِیب تَشلَشسِین وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیشسِین، شوُندَی اِیکَن بُو آرَه دَه آدَملَرنِی، هِجرَتنِی وَ مُوَحِّد شوُرادَگِی سابِیقوُنَ الاَوَّلوُننِی تَشکِیللَشتِیرِیشنِی وَ اَنَه اوُشَنچَه مُشکِلاتلَرنِی نِیمَه کِیرَگِی بار؟ بِیر نِیچَه عَسکَرنِی یا دَولَت مَقامِیدَه اِیشلَه یاتگنلَرنِی اوُلدِیرِیش یاکِی بِیر نِیچَه بامبَه نِی پارتلَه تِیش آرقَه لِی، طاغوُت حُکوُمَتلَرِینِینگ کوُزگه کوُرِینگن کَتتَه کِیشِیلَرِی مَخصُوصاً بوُتوُن جَهان سِکوُلارِیستلَرِینِینگ حِمایَه سِی آستِیدَگِی تَشقِی باسقِینچِی سِکوُلارِیستلَر وَ مَحَلِّی سِکوُلار مُرتَدلَر،مُنافِقلَر، سِکوُلارزَدَه لَر قِیلگن خَطالَرِیدَن پوُشَیمان بوُلسَه لَر وَ حَلقدَن عُذر سوُرَش بِیلَن اوُلَرنِی اِیستَکلَرِیگه تَسلِیم بوُلسَه لَر وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلِینِیشِی اوُچُون مُسُلمانلَرگه رُحصَت بِیرسَه لَر یاکِی اوُلَرنِی اوُزلَرِی توُگوُنلَرِینِی یِیلکَه لَرِیگه آرتِیب مُسُلمانلَرنِینگ دِیارلَرِینِی تَرک قِیلسَه لَر، بُو حالَتدَه شَرِیعَت وَ وَحدَت طَرَفدارِی بوُلگن مَقصَدلِی مُجاهِدلَرنِینگ حَرَکَتِینِی وَ مُجاهِدلَرنِینگ اِنقِلابِی تَشکِلاتِینِی کِینگه یِیشِینِی نِیمَه کِیرَگِی بار؟ عَقِیدَه وِی، مَنهَجِی مَجلِیسلَرنِی، حَلقنِی قوُزغَه تِیشنِی وَ عُمُومِی سَفَربَرلِیکنِی مُصِیبَتلَرِیگه صَبر- طاقَت قِیلِیشنِی وَ باشقَه نَرسَه لَرنِی نِیمَه کِیرَگِی بار؟

آچِیق وَ رَوشَن کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگن”لَرنِینگ بُو حَرَکَتلَرِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ اِسلامِی حُکوُمَتلَرِی مُخالِف کِیشِیلَرنِی تِیرار قِیلِیش اوُچُون بِیرگن وَ اوُنِینگ هَمَّه قُدرَتِی وَ ثَمَرَه سِی مُسُلمانلَرنِینگ چوُنتَه گِیگه توُشَه دِیگن وَ بِیر کِیشِی تامانِیدَن عَمَلگه آشِیرِیلَه دِیگن بوُیرُوقلَرِیگه اوُحشَه مَیدِی، حَتَّی بوُندَی حَرَکَتلَر اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتلَر تامانِیدَن هَم عَمَلگه آشِیرِیلمَیدِی یاکِی بوُندَی حُکوُمَتلَر مَوجُود بوُلمَه گن تَقدِیردَه حَتَّی مُسُلمانلَرنِینگ مُوَحِّد شوُراسِی طَرَفِیدَن هَم عَمَلگه آشِیرِیلمَیدِی. دِیمَک مَنَه بوُندَی حَرَکَتلَرگه قِیاسلَه گن حالدَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز اوُزلَرِینِی عَمَللَرِینِی اَساسلَی آلِیشمَیدِی.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(96- قسمت)

در جوامع جاهلی و سکولار هم اعتصاب بسیار معتدل یک صنف محدود در جامعه نتایج مهمی چون تقویت اعتماد به نفس اعضای صنف، رشد اتحادیه های صنفی، تغییر در شرایط نامطلوب حاکمه و غیره را برای صنف یاد شده در بر دارد؛ در صورتی که تنها قتل یک مامور حکومتی صرفا جو را پلیسی تر می کند، و یا در نهایت یک مأمور دیگری را به جایش می گذارند که خالی از ارزش اجتماعی اساسی است، و در بهترین حالت مثل شکست سر فلان مشرک توسط سعد بن ابی وقاص رضی الله عنه می شود برایش ارزش گذاری کرد، که ارزش و سود آن در حد یک انتقام شخصی باقی می ماند که کل سودش هم به جیب جمع مسلمین می رود، اما در وضع موجود عواقب و زیانهای این انتقام شخصی در حد از دست رفتن زندگی مسلمین زیادی در جامعه گسترش پیدا می کند و این معامله ی صد درصد زیانباری است، چون زندگی یک مسلمان ارزش زندگی هزاران کافر اصلی واجب القتل را دارد حالا چه رسد به اینکه به خاطر کشته شدن یک کافر زندگی چندین مسلمان از دست برود . این معاوضه ی خوبی نیست . اگرزندگی تمام مسلمین در راهی صرف بشود که به حکومت اسلامی و شورای اولی الامر واحد و امت واحد و جماعت واحد منتهی می شود ارزش دارد اما در یک انتقام گیری شبهه جهادی چنین معاوضه ای نمی تواند سودمند باشد.   

 البته امکانش هست که یک اقدام موفقیت آمیز نظامی تحت شرایط سیاسی خاصی  طبقه ی حاکمه در یک شهر یا استان و حتی در یک کشور را دچار سردرگمی و گیجی کند؛ اما این اغتشاش در سیستم حاکمه، کوتاه مدت خواهد بود . سیستم حکومتی جاهلی تنها متکی بر چند مامور در نقطه ای محدود و جابه جا شدن چند وزیر نیست، و با کشته شدن آنان هم از بین نمی رود. حکومت با زمینه های مردمی که دارد و با نیروهائی که در اختیار دارد همیشه قادراست مهره های جدیدی را پیدا کند و به راحتی جایگزین کند . اینطوری سیستم حکومتی مثل قبل به کارش ادامه می دهد و حتی آسیب ناپذیر هم می شود . چون اینجور کارهای کوچک او را بیشتر واکسینه می کند و در برابر اتفاقات هوشیار تر هم می کند، و این یکی از خدمات آشکار این گروههای منفرد از مردم به چنین سیستمی است.

در برابر چنین اقدامات منفردانه در قالب شخصی و یا گروهها و احزاب «منفرد از سه ابزار» هم صدمات جدی و تاثیرات منفی عمیقی بر پایه های  جریان مجاهدین شریعت گرائی می زند که آگاهانه و هدفمند در حال حرکت به سمت و سوی وحدت فراگیر اسلامی و تشکیل حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِالنُّبُوَّةِ هستند.

اگر قراراست که شخصی با یک اسلحه ی سبک یا بمبی دست ساز بتواند اهداف یک ملت را به نتیجه برساند، پس چه دلیلی برای تشکیل شورا و جماعت موحد شوراها و جهاد عمومی مسلمین وجود دارد؟ آیا رسول الله صلی الله علیه وسلم با ترور ابوجهل یا ابولهب در همان ابتدای امر نمی توانست به هدف خودش برسد و این همه شکنجه و آوارگی و مشکلات را تا زمان تشکیل حکومت اسلامی مدینه تحمل نکند؟

 اگر قرار است بدون حضور قدرت آگاهانه و هدفمند عموم مسلمین، مقداری باروت و یک تکه سرب  رقیب را از میدان به در کند و حکومت اسلامی را تشکیل بدهد، پس چه نیازی به مردم و هجرت و سازماندهی سابقون الاولون درشوراهای موحد و اینهمه مشکلات هست؟ اگر صحیح باشد که با کشته شدن چند سرباز و کارمند دولتی و یا انفجار چند بمب،  مقامات برجسته ی حکومتهای طاغوتی و بخصوص سکولاریستهای اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار محلی و منافقین و سکولار زده های تحت پوشش سکولاریستهای جهانی از اشتباهات خودشان پشیمان می شوند و با عذر خواهی از مردم تسلیم خواسته های آنان می شوند و اجازه می دهند مسلمین قانون شریعت الله را اجراء کنند، یا دمشان را رو کولشان می گذارند و سرزمینهای مسلمین را ترک می کنند، در این صورت چه نیازی به جریان مجاهدین شریعت گرای وحدت گرا و هدفمند و توسعه ی سازمان انقلابی مجاهدین، و چه نیازی به جلسات عقیدتی و منهجی، تحریض مردم، تحمل مصائب بسیج عمومی و غیره  وجود دارد؟ 

این اقدامات «منفردین از سه ابزار» واضح و روشن است که مثل دستورات حکومت اسلامی رسول الله صلی الله علیه وسلم برای ترور مخالفین نیست که کل قدرت و ثمره اش به جیب مسلمین می رود هر چند که توسط یک نفر هم انجام بشود، حتی این اقدام از سوی حکومتهای بدیل اسلامی هم صورت نمی گیرد و یا در صورت عدم وجود چنین حکومتهائی حتی از طرف شورای موحد مسلمین هم انجام نمی شود. پس نمی شود با قیاس به چنین اقداماتی این برادرانمان عمل خودشان را توجیه کنند.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(40- қисмат)

Дар инжо манотиқи мисли хўромони мо ба вужуд меояндки баъди аз зухури ислом то кунун гузориш нашуда астки муслимини он бо мусиқий овоз хонда бошанд, ва хануз хам абзорхойи мусиқий ё маъозифа натавониста аст вориди овозхойи мўъминини хўромон бишавад. Чун ин олоти мусиқий на қодир ба тағзияйи рухи хўромийхойи мўъмин хастандки қарнхост бо таронахо ва гуронийхойи шаръий унс гирифтанд, ва на қодир ба хамоханг шудан бо ин овозхойи мо хам хастанд, дар баробар, кулли сарзаминхойи мусалмоннишинро мебинемки ба новъи аз абзорхойи мусиқий ва анвоъи он овозхойи худро махлут карданд. Ин еки аз тамоизоти зохирийи хўромийхо бо соири милали мусалмон аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар тахрими абзор олоти мусиқий мефармоянд :

:«لَیَکُونَنَّ مِنْ أُمَّتِی أَقْوَامٌ یَسْتَحِلُّونَ الْحِرَ وَالْحَرِیرَ وَالْخَمْرَ وَالْمَعَازِفَ»[1]

Дар миёни уммати ман афроди пейдо хоханд шудки зино, абришам, шароб ва олоти мусиқийро халол медонанд.

Имоми Нававий рохимахуллох дар китобул мажмуъ дар таърифил маозиф мегуяд:

«هی الآلة التی یعزف بها». [2]

“маозиф абзори астки ба василайи он овоз ва тарона мехонанд” ибни қоййим рохимахуллох мегуяд: ахли луғат ва адабиёти араб бар маънийи маозиф ба абзор олоти – соз ва мусиқий – иттифоқи назар доранд.

Ғейри аз ибни Хазм андалусий зохирий мазхаб рохимахуллох[3] ва баъзи аз уламойи маосир тамоми аимма бар ножоиз будани олоти мусиқий иттифоқ карданд, албатта ибни Хазм рохимахуллохки аз мазхаби шофеъий ба мазхаби зохирий мунтақил шуд дар мавориди дигари мисли радди бар алқиёс вал истихсон вал масолихул мурсалах ва сифоти аллох таоло ва ғейрих бо аиммайи ахли суннат мухолиф буда, ишон хатто ашоираро  бисёр мовриди мазаммат қарор медод ва муддаъий будки ин ашъарийхо дар алсифот аз мазхаби суннат ва хадис хориж шуданд дар холики ибни Таймия рохимахуллох мегуяд ошкор астки ашъарийхо дар масоили ассифот аз ибни Хазм ва амсоли у бисёр наздиктаранд ба мазхаби ахли суннах вал хадис[4] ва бар ин бовар астки ибни Хазм рохимахуллох ақоидишро аз фалосифа ва мўътазила гирифта аст. [5] Албатта ибни Касир рохимахуллох хам мегуяд бо онки ибни Хазм рохимахуллох иддаойи зохирийгари дошт аммо дар бобул усул, ва оёти ассифот ва аходиси ассифот хеч каси ба андозайи у таъвил накарда аст, ва иллатишро героиш ба илми мантиқ медонистки аз устодиш Мухаммад бин Хасанул мазхижий алканоний қуртубий гирифта ва хаминро омили таъвилоти фосиди ибни Хазм рохимахуллох медонад. [6]

Куллан ибни Хазм рохимахуллох, ин мужтахид мутлақ ва донишманди бузургвор ва дарёйи илм ва олими баржастайи жахони ислом мазхаби хосси худишро доштаки дар заминайи истифода аз мусиқий дар таронахо мисли соири маворид ижтиходи хосси худишро дорад. Дар баробари ин бузургвор:

• Имоми Хасан басрий рохимахуллох мегуяд: агар дар ғазойи ек арусий олоти мусиқий вужуд дошта бошад он арусий даъвати надорад “ (яъни ижобати даъвати онхо лозим нест)
• Имоми Авзоий рохимахуллох хам мегуяд: “ набояд ба мажлиси арусийки дар он табл ва олоти мусиқий важуд дорад ворид шуд”
• Асхоби имоми Абу Ханифа рохимахуллох ба нопасанд донистани гуш додан ба тамоми олоти мусиқий монанди ней ва ……. тасрих намуда ва хамчунин тасрих кардандки гуш додани ба ин олоти маъсияти астки боиси фисқ мешавад ва боиси адами қабули гувохий ва шаходати фард мешавад…… [7]

Аз имоми Молик рохимахуллох дар мовриди овозхўни ба хамрохи абзори олоти мусиқий пурсиданд, дар жавоб гуфт: оё оқили хам вужуд дорадки ғино ва мусиқийро хақ бидонад? Ин корхоро назди мо фосиқон анжом медиханд” “[8]

(идома дорад…….)

---

[1] بخاری5590. ابن حبان و اسماعیلی و ابن صلاح و ابن حجر عسقلانی (شارح بخاری) و ابن تیمیه و طحاوی و ابن قیم و صنعانی و بسیاری دیگر از علمای متخصص در علم حدیث به صحت این حدیث اقرار نموده اند. آلبانی آن را در سلسلة الصحیحة به شماره 91 صحیح دانسته است

[2] نووی.المجموع (11/577) 

[3] ابن قیم  و ابن صلاح و….  بر این قضاوت ابن حجر نقدی نوشته اند (غذاء الألباب فی شرح منظومة الآداب امام سفارینی)

[4]درء تعارض العقل والنقل” (3 /24)

[5]“منهاج السنة النبوية” (2 /353)

[6]“البداية والنهاية” (12 /113) . وينظر : “طبقات علماء الحديث” لابن عبد الهادي (3/349).

[7] إغاثة اللهفان

[8] تفسیر قرطبی /

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(39- қисмат)

Дар ин сурат бояд гуфтки тамоми ончи дар дунёст лахв ва лаъаб ( саргармий ва бозий) ба шумор меравад аммо ин ба маъни харом будани кулли фаолиятхойи мо дар дунё нест:

وَمَا هَٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ  (عنکبوت/64)-

Зиндагийи ин дунё жузъ лахв ва лаъаб нест, ва зиндагийи саройи охират зиндагий аст, агар фахм ва шуъур дошта бошанд.

– اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ (حدید/20)

Бидонидки зиндаги дунё танхо бозий, саргармий аст.

– وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۖ وَلَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (انعام/32)

Зиндагийи дунё бозий ва саргармий пеш нест, ва саройи охират барои пархезгорон бехтар аст. Оё мефахмид.

Дар инжо дунё ва хар ончи дар он аст ба нисбати қиёмат мешавад лахв,чун мартабайи ночиз ва беарзиши аст, аммо дар айни беарзиши асбоби аст барои бадаст овардани хамон чизи боарзиш. То замоники хукми ин василаро дорад муфид аст, аммо замоники ба он дилбастагий ба вужуд меояд ва пеш аз андоза ба он таважжух мешавад ва шахс ба он одат мекунад онвақт астки музир мешавад.

Дар худи дунё хам умури хастандки дар хидмати ек вожиби мухим ва хадафи бартар ва болотар хастанд ва хукми лахвро доранд, ва агар ба ин асбоб ва васоил ахамият дода бишавад ва ба он одат бишавад ва хадаф гум бишавад онвақт астки инон хам музир мешаванд, мисли рози шудан ба шодийи ноши аз ташкили уммати кучакики аз жамоати кучаки ба вужуд омада ва дилбаста шудан ба он ва мумониъат аз ташкили шўройи жамоатхо ва шодийи бузургтар, ё рози шудан ва шодий ба хотири шўройи жамоатхо ва одат кардан ба он ва дилбаста шудан ба он ва мумониъат аз ташкили хукумати исломий ва хал шудани жамоатхо. Холо инон дар хар мархалайи ек абзор ва неъмати хастанд аммо замоники ба мусибат ва ширки шодийовари тафарруқ

«مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»

Мунтахий мешаванд ва шахс ба онхо одат мекунад ва дилбаста ишон мешавад онвақт хадаф гум мешавад ва ин абзорхо табдил мешаванд ба лахви манфий, аммо агар бо қонуни шариати аллох мудирият ва контрол ва хидоят шаванд табдил мешаванд ба умури тоййиб ва покизайики бояд аз онхо истефода шавад.

Аммо дунё чигуна астки барои анжом додани ниёзхоит мисли тахсили илм ва кор ва издивож ва ……савоб гирит меояд? Чун хаммайи инонро дар ростойи хидмат ба хадафи аслий яъни касби ризойи аллох ва бехишт ба кор мегири. Ва инхо монеъ расидан ба ин хадафи аслий намешаванд.

Дар инжо возих ва ровшан астки ин лахв мисли соири умур танхо замони манъ мешавадки боиси тарк кардани ек вожиб бишавад:

ﻭ ﺇﺫَﺍ ﺭَﺍَﻭْ ﺗَﺠَﺎﺭَﺓً ﺃﻭْ ﻟَﻬْﻮٍ ﺍﻧْﻔَﻀُّﻮﺍ ﺇﻟـَﯿْﻬَﺎ ﻭَ ﺗَﺮَﮐُﻮﮎَ ﻗﺎﺋِﻤًﺎ ﻗُﻞْ ﻣﺎ ﻋِﻨْﺪَ ﺍﻟﻠﻪ ﺧَﯿْﺮٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟﻠَّﻬْﻮِ ﻭ ﻣِﻦَ ﺍﻟﺘِّﺠَﺎﺭَﺓ ﻭَ ﺍﻟﻠﻪُ ﺧَﯿْﺮُ ﺍﻟﺮَّﺍﺯِﻗﯿﻦَ (جمعه/11)

Хенгомики тижорат ва ё лахв ва саргармиро диданд аз атрофи ту пароканда шуданд, ва туро истода ( бар минбар, дар холи хутба) рахо карданд! Бигу: ончи дар пеши худо аст, бехтар аз лахв ва саргармий ва бозаргони аст, ва худо бехтарин рузи расон аст.

Ё замони ин саргармий ва лахв ба сурати макрух дар меоядки ба жойгох ва шахсият ва паём ва даъвати шахс латмайи бизанад : Саъад ибни Ос розиаллоху анху мегуяд: дар шўхихоит миёнару бош чун зиёдаравий боиси беарзиши худит ва пурру шудани ахмақхо нисбат ба ту мешавад ва агар дар ин замина хам камкори кунид ва ахли шўхи набоши дар дили онхойики ба ту унс гирифтанд буғз дуруст мешавад ва атрофиён ва хамсухбатхоит хам аз ту фарорий мешаванд. [1]  

Дар хар сурат то инжо дар мовриди овоз ва тарона ва ё гуроний хондан ихтилофи миёни аиммайи ахли қибла вужуд надорад, аммо ихтилоф бейни пейравони ин аимма замони ба вужуд  меоядки ин овоз хондан хамрохи олоти мусиқий бошад.

(идома дорад……..)

---

[1]المراح في المزاح” للبدر الغزي  .ص/10

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(95- қисм)

Аммо бутун жахон секуляр кофирлари ва махаллий муртадлар, мунофиқлар ва махаллий секулярзадалар учун катта муваффақиятлардан бири шуки, қуролли шариат тарафдори бўлган мужохидлар хам хушёр бўлмаганликлари сабабли, мана бу ботқоққа тушишяпган, бу хозирда модага айланган, кимга қарасангиз ўзини хизби борлиги ё алохида гурухи борлиги  билан мақтанади, мана бу модага берилишлар баъзилар учун узоқроққа чўзилиши мумкин ва улар уйғонмасликлари хам мумкин, натижада бу улар учун халокатли ботқоққа айланиши  ва аста-секинлик билан шариат тарафдори бўлган мужохидларни фариб бериб тафарруқни,ички жангларни комига тортиб кетиши мумкин, ёки энг камида буйруқ вахдатисиз, амал вахдатисиз қолишларига, хамда ички жанглардан омон қолганлари хам маълум масофадан сўнг кичик ариқчаларга ўхшаб нобуд бўлиб кетишлари , ерга сингиб кетишлари ёки ўзларини сақлаб қолиш учун тоғутлар билан келишишга мажбур бўлишлари ва жохилият ботқоғида яшашга тан беришлари  хам  мумкин.

Қуролли шариат тарафдори бўлган харакатлардаги  якка холда амал қилишдан кўра жамланган,муттахид бир жамоатни кўринишида амал қилиш керак,деган фикрдаги бизларнинг мана бу биродарларимиз,аслида  катта қадамларни ташлашган, лекин аксар биродарларимизнинг кичик жамоатлари хам шўрога тобеъ бўлишмаган, балки бир шахсни  атрофида айланиб юради,  шуни ўзи хам яккалик хисобланади, ёки агарда шўрога эга бўлса хам барибир уни рахбари ўнлаб сайловлар ўтказилгач, ўзгармайди, агар бир оз чарчоғини чиқариш учун кетган бўлса, яна қайтадан аввалги  жойига қайтиб келади ва  уни хизби ва жамоати хам ўша худудда тўхтаб қолиб кетади, у ўзини хизбини  муқаддаслик холатига олиб боради, у мана шу мархалада қолади ва бошқа жамоатларга қўшилиб каттароқ шўро ташкил қилишни хохламайди. Агар исломий бадал хукумат мавжуд бўлса хам, бу хукуматни фойдасига ўзини хал қилишга хозир бўлмайди ва ўзини кучини каттароқ қудратни ихтиёрига бериб каттароқ мақсадга етиш учун диққат-эътиборини жамламайди.

Бизларнинг мана бундай “уч абзордан ажралган” биродарларимиз, турли-хил ахзобларда ва хилма- хил жамоатларда қайта- қайта кўриниб қолишади, агар уларнинг сақланиб қолишлари учун жохилиятни ва секуляризм динининг навкарларини канализация сувлари жорий бўлмаса – одатда бундай сувлар албатта оқиб туради- улар ўткинчи хаяжонларга, хиссиётларга тобеъ бўлишади ва “тамкин” билан эмас, фақат “никоя” билан кўнгилларини  хуш қилиб юришади, кўпинча улар талон- тарож қилиш,босқинчилик, бузғунчиликни қидириш  билан машғул бўлишади, мана бу ишларни амалга ошириш учун хам,вахдат орқали умум мусулмонларни сафарбар қилиш орқали  вохид умматни ва вохид жамоатни қайтаришга ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қайтаришга ўхшаган орзуларга эхтиёжлари хам йўқ. Чунки мана бу “уч абзордан ажралган” биродарларнинг харакат ва амал қилиш йўли айтиб ўтилган йўлга бутунлай  қарама- қарши жойлашган. Агар улар сухбатларида вахдатни ва вохид уммат ва вохид жамоат ва исломий хукумат томонга қилинган харакатни иддао қилсалар хам, бу шариат тарафдори бўлган мужохидни ваъдасидан кўра кўпроқ сайлов пайтидаги жохилий мажлиснинг вакилларини ичи бўм- бўш шиорига ўхшайди. Уларнинг айтган сўзлари билан қилган амалларини ўртасидаги зиддиятни осонлик билан ташхис берса бўлади, улар қандай қилиб ўзларини

لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ

га шомил қилган ва ўзларини

کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ

Аллохни ғазабига, кинасига шомил қилган бўлсалар,ўзларини ошкора аллох уларни яхши кўрадиган ва бир вохид қўрғошиндек сафдаги кишилардан жудо қилишади, чунки:

   إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفّاً کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ .‏

Янада очиқроқ,майдалаб сизларга арз қиладиган бўлсам: хозирги пайтда харбий ё идорий бир мақомдаги кишини ўлдириш учун вахдатга, ташкиллашишга ва ташкиллашган одамларга эхтиёж қолмаган. Аслаха хам, портловчи моддалар хам, ундан фойдаланиш равиши хам хаммани ихтиёрида мавжуд нарса, бу фақат бир жисмоний реакция бўлиб, бутун жахон бўйича собит шаклга эга, уни зохирдаги шакли жуда хам хаёжонли, аммо хақиқатда эса бу амал хоким бўлиб турган система учун комилан зиёнсиз. Нима учун? Хозир шуни сизларга изохлаб бераман иншааллох.

Мусулмонлар Умар ибни Хаттоб исломга киргандан сўнг, яхлит холда  ва кўпчилик бўлиб юрган холда  каъба томонга келишади, мана бу қудратни абзори хисобланади. Абу Басир розиаллоху анху худайбия паймонига кўра қурайш секуляристларига топширилган  ва асирликдан  қочиб кетган пайтида, денгизни сохилида аслий, муштарак  душманга қарши мустақил жангни йўлга қўяди, мадинага ёнма- ён маккадаги  ситам кўрган мусулмонлар учун изтирорий бадал базани вужудга келтиради, бу хам қурайш секуляристларини ортга чекинишга мажбур қиладиган  қудратлардан бири хисобланади, бундан сўнг қурайш секуляристлари қуйидагича эълон қилишга мажбур бўлишади, бизлар қочиб кетган мусулмонларни қайтариш шартини бекор қиламиз, мадинага кетишни хохлайдиган хар бир мусулмон кетаверсин, бизни улар билан ишимиз йўқ. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мана бу партизан базани, гурухни мадинага даъват қиладилар, изтирорий холат ўртадан кўтарилгач, мана бу гурух хам бошқа мусулмонларни орасида  хал бўлиб кетади, мана бу ошкор қудрат бўлиб аслий мақсадни  йўлида ва аслий душманга қарши ўзини вазифасини бажаради.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(95- قیسم)

اَمّا بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَر، مُنافِقلَر وَ مَحَلِّی سِکوُلارزَدَه لَر اوُچُون کَتتَه مُوَفّقِیَتلَردَن بِیرِی شوُکِی، قوُراللِی شَرِیعَت طَرَفدارِی بوُلگن مُجاهِدلَر هَم خوُشیار بوُلمَه گنلِیکلَرِی سَبَبلِی، مَنَه بُو باتقاققَه توُشِیشیَپگن، بُو حاضِردَه مادَه گه اَیلَنگن، کِیمگه قَرَسَنگِیز اوُزِینِی حِزبِی بارلِیگِی یا اَلاهِیدَه گوُرُوهِی بارلِیگِی بِیلَن مَقتَه نَه دِی، مَنَه بُو مادَه گه بِیرِیلِیشلَر بَعضِیلَر اوُچُون اوُزاقراققَه چوُزِیلِیشِی موُمکِین وَ اوُلَر اوُیغانمَسلِیکلَرِی هَم موُمکِین، نَتِیجَه دَه بُو اوُلَر اوُچُون هَلاکَتلِی باتقاققَه اَیلَه نِیشِی وَ اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن شَرِیعَت طَرَفدارِی بوُلگن مُجاهِدلَرنِی فَرِیب بِیرِیب تَفَرُّقنِی، اِیچکِی جَنگلَرنِی کامِیگه تارتِیب کِیتِیشِی موُمکِین، یاکِی اِینگ کَمِیدَه بوُیرُوق وَحدَتِیسِیز، عَمَل وَحدَتِیسِیز قالِیشلِیگه، هَمدَه اِیچکِی جَنگلَردَن آمان قالگنلَرِی هَم مَعلوُم مَسافَه دَن سوُنگ کِیچِیک اَرِیقچَه لَرگه اوُحشَب نابوُد بوُلِیب کِیتِیشلَرِی، یِیرگه سِینگِیب کِیتِیشلَرِی یاکِی اوُزلَرِینِی سَقلَب قالِیش اوُچُون طاغوُتلَر بِیلَن کِیلِیشِیشگه مَجبوُر بوُلِیشلَرِی وَ جاهِلِیَت باتقاغِیدَه یَشَشگه تَن بِیرِیشلَرِی هَم موُمکِین.

قوُراللِی شَرِیعَت طَرَفدارِی بُولگن حَرَکَتلَردَگِی یَککَه حالدَه عَمَل قِیلِیشدَن کوُرَه جَملَنگن، مُتَّحِد بِیر جَماعَتنِی کوُرِینِیشِیدَه عَمَل قِیلِیش کِیرَک، دِیگن فِکردَگِی بِیزلَرنِینگ مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیز، اَصلِیدَه کَتتَه قَدَملَرنِی تَشلَشگن، لِیکِن اَکثَر بِرادَرلَرِیمِیزنِینگ کِیچِیک جَماعَتلَرِی هَم شوُراگه تابِع بوُلِیشمَه گن،بَلکِی بِیر شَخصنِی اَطرافِیدَه اَیلَه نِیب یوُرَه دِی، شوُنِی اوُزِی هَم یَککَه لِیک حِسابلَه نَه دِی، یاکِی اَگردَه سَیلاولَر اوُتکَه زِیلگچ، اوُزگرمَیدِی، اَگر بِیر آز چَرچاغِینِی چِیقَه رِیش اوُچُون کِیتگن بوُلسَه، یَنَه قَیتَه دَن اَوَّلگِی جایِیگه قَیتِیب کِیلَه دِی وَ اوُنِی حِزبِی وَ جَماعَتِی هَم اوُشَه حُدوُددَه توُحتَب قالِیب کِیتَه دِی، اوُ اوُزِینِی حِزبِینِی مُقَدَّسلِیک حالَتِیگه آلِیب بارَه دِی، اوُ مَنَه شوُ مَرحَلَه دَه قالَه دِی وَ باشقَه جَماعَتلَرگه قوُشِیلِیب کَتتَه راق شوُرا  تَشکِیل قِیلِیشنِی هاحلَه مَیدِی. اَگر اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت مَوجُود بوُلسَه هَم، بُو حُکوُمَتنِی فایدَه سِیگه اوُزِینِی حَل قِیلِیشگه حاضِر بوُلمَیدِی وَ اوُزِینِی کوُچِینِی کَتتَه راق قُدرَتنِی اِیختِیارِیگه بِیرِیب کَتتَه راق مَقصَدگه یِیتِیش اوُچُون دِققَت – اِعتِبارِینِی جَملَه مَیدِی.

بِیزلَرنِینگ مَنَه بوُندَی “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگن” بِرادَرلَرِیمِیز، توُرلِی- هِیل اَحزابلَردَه وَ هِیلمَه – هِیل جَماعَتلَردَه قَیتَه – قَیتَه کوُرِینِیب قالِیشَه دِی، اَگر اوُلَرنِینگ سَقلَه نِیب قالِیشلَرِی اوُچُون جاهِلِیَتنِی وَ سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ نَوکَرلَرِینِی کَنَلِیزَه سِیَه سوُولَرِی جارِی بوُلمَسَه – عادَتدَه بوُندَی سوُولَر اَلبَتَّه آقِیب توُرَه دِی – اوُلَر اوُتکِینچِی هَیَجانلَرگه، حِسِّیاتلَرگه تابِع بوُلِیشَه دِی وَ “تَمکِین” بِیلَن اِیمَس، فَقَط “نِکایَه ” بِیلَن کوُنگِیللَرِینِی حوُش قِیلِیب یوُرِیشَه دِی، کوُپِینچَه اوُلَر تَلان- تَراج قِیلِیش، باسقِینچِیلِیک، بوُزغوُنچِیلِیکنِی قِیدِیرِیش بِیلَن مَشغُول بُولِیشَه دِی، مَنَه بُو اِیشلَرنِی عَمَلگه آشِیرِیش اوُچُون هَم وَحدَت آرقَه لِی عُمُوم مُسُلمانلَرنِی سَفَربَر قِیلِیش آرقَه لِی واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی قَیتَه رِیشگه وَ نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی قَیتَه رِیشگه اوُحشَه گن آرزُولَرگه اِیختِیاجلَرِی هَم یوُق. چوُنکِی مَنَه بُو “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگن” بِرادَرلَرنِینگ حَرَکَت وَ عَمَل قِیلِیش یوُلِی اَیتِیب اوُتِیلگن یوُلگه بوُتوُنلَی قَرَمَه – قَرشِی جایلَشگن. اَگر اوُلَر صُحبَتلَرِیدَه وَحدَتنِی وَ واحِد اوُمَّت وَ واحِد جَماعَت وَ اِسلامِی حُکوُمَت تامانگه قِیلِینگن حَرَکَتنِی اِدَّعا قِیلسَه لَر هَم، بُو شَرِیعَت طَرَفدارِی بوُلگن مُجاهِدنِی وَعدَه سِیدَن کوُرَه کوُپراق سَیلاو پَیتِیدَگِی جاهِلِی مَجلِیسنِینگ وَکِیللَرِینِی اِیچِی بوُم – بوُش شِیعارِیگه اوُحشَیدِی. اوُلَرنِینگ اَیتگن سوُزلَرِی بِیلَن قِیلگن عَمَللَرِینِی اوُرتَه سِیدَگِی زِدِّیَتنِی آسانلِیک بِیلَن تَشخِیص بِیرسَه بوُلَه دِی،اوُلَر قَندَی قِیلِیب اوُزلَرِینِی  لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ گه اوُزلَرِینِی شامِل قِیلگن وَ اوُزلَرِینِی  کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ اَلله نِی غَضَبِیگه، کِینَه سِیگه شامِل قِیلگن بوُلسَه لَر، اوُزلَرِینِی آشکارَه اَلله اوُلَرنِی یَحشِی کوُرَه دِیگن وَ بِیر واحِد قوُرغاشِیندِیک صَفدَگِی کِیشِیلَردَن جوُدا قِیلِیشَه دِی، چوُنکِی:    إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفّاً کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ .‏

یَنَدَه آچِیقراق،مَیدَه لَب سِیزلَرگه عَرض قِیلَه دِیگن بوُلسَم: حاضِرگِی پَیتدَه حَربِی یا اِدارِی بِیر مَقامدَگِی کِیشِینِی اوُلدِیرِیش اوُچُون وَحدَتگه، تَشکِیللَشِیشگه وَ تَشکِیللَشگن آدَملَرگه اِیختِیاج قالمَه گن. اَسلَحَه هَم، پارتلاوچِی ماددَه لَر هَم، اوُندَن فایدَه لَه نِیش رَوِیشِی هَمَّه نِی اِیختِیارِیدَه مَوجُود نَرسَه، بُو فَقَط بِیر جِسمانِی رِیاکسِیَه بوُلِیب، بوُتوُن جَهان بوُیِیچَه ثابِت شَکلگه اِیگه، اوُنِی ظاهِردَگِی شَکلِی جُودَه هَم هَیَجانلِی،اَمّا حَقِیقَتدَه اِیسَه بُو عَمَل حاکِم بوُلِیب توُرگن سِیستِیمَه اوُچُون کامِلاً زِیانسِیز. نِیمَه اوُچُون؟ حاضِر شوُنِی سِیزلَرگه اِیضاحلَب بِیرَه مَن  اِن شَاءَالله.

مُسُلمانلَر عُمَر اِبنِ خَطّاب اِسلامگه کِیرگندَن سوُنگ، یَحلِیط حالدَه وَ کوُپچِیلِیک بوُلِیب یوُرگن حالدَه کَعبَه تامانگه کِیلِیشَه دِی، مَنَه بُو قُدرَتنِی اَبزارِی حِسابلَه نَه دِی. اَبُو بَصِیر رَضِیَ الله عَنهُ حُدَیبِیَه پَیمانِیگه کوُرَه قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِیگه تاپشِیرِیلگن وَ اَسِیرلِیکدَن قاچِیب کِیتگن پَیتِیدَه، دِینگِیزنِی ساحِیلِیدَه اَصلِی، مُشتَرَک دُشمَنگه قَرشِی مُستَقِیل جَنگنِی یوُلگه قوُیَه دِی، مَدِینَه گه یانمَه – یان مَککَه دَگِی سِیتَم کوُرگن مُسُلمانلَر اوُچُون اِضطِرارِی بَدَل بَزَه نِی وُجُودگه کِیلتِیرَه دِی، بوُ هَم قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِینِی آرتگه چِیکِینِیشگه مَجبُور قِیلَه دِیگن قُدرَتلَردَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی، بوُندَن سُونگ قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِی قوُیِیدَگِیچَه اِعلان قِیلِیشگه مَجبُور بوُلِیشَه دِی، بِیزلَر قاچِیب کِیتگن مُسُلمانلَرنِی قَیتَه رِیش شَرطِینِی بِیکار قِیلَه مِیز، مَدِینَه گه کِیتِیشنِی هاحلَیدِیگن هَر بِیر مُسُلمان کِیتَه وِیرسِین، بِیزنِی اوُلَر بِیلَن اِیشِیمِیز یوُق. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم هَم مَنَه بُو پَرتِیزَن بَزَه نِی، گوُرُوهنِی مَدِینَه گه دَعوَت قِیلَه دِیلَر، اِضطِرارِی حالَت اوُرتَه دَن کوُتَه رِیلگچ، مَنَه بُو گوُرُوه هَم باشقَه مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَه حَل بوُلِیب کِیتَه دِی، مَنَه بُو آشکار قُدرَت بوُلِیب اَصلِی مَقصَدنِی یوُلِیدَه وَ اَصلِی دُشمَنگه قَرشِی اوُزِینِی وَظِیفَه سِینِی بَجَرَه دِی.

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(95- قسمت)

 اما موفقیت بزرگتر برای کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی و منافقین و سکولارزده های بومی این است که مجاهدین مسلح شریعت گرا هم با عدم هوشیاری  باز در این منجلاب و مردابی بیافتند  که مُد روز شده است، و هر کسی برای خودش کلاس می گذارد که حزبی دارد و گروهی جدا گانه دارد، و ممکن است این مدگرائی برای عده ای طولانی تر بشود و بیدار نشوند و برایشان تبدیل بشود به مردابی مرگبار که به صورت تدریجی و فریبنده مجاهدین شریعت گرا را به کام تفرق و جنگهای داخلی یا حداقلش به عدم وحدت فرماندهی و وحدت عمل بکشاند، و آنانی که از جنگ داخلی با هم قِسِر در رفتند چند متر آن طرفتر مثل جویبارهای کوچک نابود بشوند و در زمین فرو بروند، یا برای حفظ بقای خودشان  مجبور به سازش با طاغوتها بشوند و به جاری شدن در فاضلاب جاهلیت رضایت بدهند.

این برادران ما در جریانات مسلح شریعت گرا از اینکه به این نتیجه رسیده اند که باید از فردی عمل کردن به جمع گرائی در قالب یک جماعت متحد بشوند، قدم بزرگی را برداشته اند، اما اکثریت این برادران ما همین جماعت کوچکشان هم تابع شورا نیست بلکه حول محوریت یک شخص می چرخد که به نحوی باز همان فرد گرائی محسوب می شود، یا اگرحول شورائی فرمایشی هم باشد باز رهبر در دهها انتخابات هم باز همانی است که بوده است، و اگر یک بار هم برود کمی خستگی در کند باز برمی گردد سرجای اولش و حزب و جماعتشان در همین حد متوقف می شود و یک حالت تقدس مآبانه و مذهبی به حزب خودشان می دهند، و در همین مرحله می مانند و حاضر نمی شوند با جماعتهای دیگر یک شورای بزرگتری را تشکیل بدهند، و یا اگرحکومت بدیل اسلامی هم وجود دارد حاضر نمی شوند به نفع این حکومت خودشان را حل کنند و انرژیشان را در اختیار قدرت بزرگتر برای رسیدن به هدف بزرگتری متمرکز کنند .

این برادران «منفرد از سه ابزار» ما که در احزاب و جماعتهای مختلفی به کرات دیده می شوند اگربه فاضلاب جاهلیت و دست نشاندگان دین سکولاریسم برای حفظ بقایشان جاری نشد – که معمولا می شوند- تابع هیجانات زود گذر و احساسی هستند که تنها به «نکایه» دل خوش می کنند نه «تمکین»، و بیشتر در جستجوی غارت و چپاول و خراب کاری هستند که برای انجام این کار هم البته نیازی به یدک کشیدن آرزوهای بازگرداندن امت واحده و جماعت واحده و بازگرداندن حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ از طریق وحدت و بسیج عموم مسلمین ندارند . چون مسیر حرکتی و عملی این برادران «منفرد از سه ابزار»ما کلا بر خلاف این مسیراست، و اگر در صحبتهایشان هم ادعای وحدت و حرکت به سوی امت واحد و جماعت واحد و حکومت اسلامی داشته باشند بیشتر به شعارهای تو خالی نمایندگان مجالس جاهلی در هنگام انتخابات شبیه است تا به وعده های یک مجاهد شریعت گرا  و به صراحت تضاد میان گفتار و عمل اینها را می شود تشخیص داد که چگونه خودشان را مشمول لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ‏ کرده اند و خوشان را مشمول خشم و کینه ی الله کرده اند کَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ‏ و آشکار خودشان را از آنانی که الله دوستشان دارد و در یک صف واحد و پولادینی می جنگند جدا می کنند چون: إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفّاً کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ .‏

روشن تر و جزئی تر خدمتتان عرض کنم: الان برای کشتن یک مقام نظامی یا اداری نیازی به  وحدت و سازماندهی  و مردم سازمان یافته نیازی نیست. هم اسلحه و هم مواد منفجره و روش کاربرد آن در اختیار همه وجود دارد، و یک عکس العمل فیزیکی است که در سراسر جهان یک شکل ثابتی دارد، که در شکل ظاهریش بسیار پرهیجان است، اما در واقع این عمل به تنهایی برا ی سیستم حاکمه کاملا بی زیان است. چرا؟ الان توضیح می دهم ان شاء الله .

مسلمین پس از اسلام آوردن عمر بن خطاب به صورت یکدست و شبیه راهپیمائی می آیند به سمت کعبه، این ابراز قدرت است. زمانی که ابوبصیررضی الله عنه طبق معاهده ی حدیبیه به سکولاریستهای قریش تحویل داده می شود و بعد فراری می شود و در ساحل دریا یک جنگ مستقل چریکی بر علیه دشمن اصلی و مشترک راه می ندازد و پایگاه بدیل و اضطراری در کنار مدینه برای مسلمین ستمدیده ی مکه به وجود می آورد این هم چنان قدرتی است که سکولاریستهای قریش را مجبور به عقب نشینی می کند و سکولاریستهای قریش اعلام می کنند ما از این شرط بازگرداندن مسلمین فراری دست کشیدیم وهرمسلمانانی که می خواهد به مدینه برود می تواند برود و ما با او کاری نداریم. و رسول الله صلی الله علیه وسلم این گروه چریکی و پایگاه موازی را به مدینه دعوت می کند، و با بر داشته شدن حالت اضطرار، این گروه هم منحل می شود و درمسلمین دیگر حل می شوند، این قدرت آشکاری است که درخدمت هدف اصلی و بر علیه دشمن اصلی انجام وظیفه می کند .

(ادامه دارد………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(38- қисмат)

Холо еки дагир аз мухтассоти ин канизхо хам ин буда астки метавонистанд хонанда бишаванд, ва муслимин хам метавонистанд онхоро нигох кунанд ва ба онхо гуш бидиханд. Дар холики дар мовриди нигох кардани мардхо ва занхойи номахрам ба хам амр шуда аст:

 قُل لِّلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْۚ(نور/30

Ба мардони мўъмин бигу: ( онон боядки аз нигох ба номахрамон) чашми худро фуру гиранд, ва авратхойи хувиштанро мухофизат кунанд……..

وَ قُلْ لَلْمؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أبْصَارِهِنَّوَیَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ(نور/31)

Ва ба занони мўъмина бигу: чашмони худро ( аз номахрамон) фуру гиранд (ва чашмчироний накунанд) ва авратхойи хувиштанро мухофизат кунанд.

Илова бар ин ба занони озод ба сурати умум хитоб астки:

فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلاً مَّعْرُوفاً (احزاب/32)

Садоро нарм ва нозук накунидки бемор дилон чашми таъма ба шумо бидузанд. Ва балки ба сурати шойиста ва барозанда сухан бигуйид.

Аммо мард метавонад ба рохати ба зани жория ва каниз нигох кунад, садойи хавас ангизи уро бо алфози ноз ва карашма бишнавад, ва агар ек каниз хонад ва каси дар он таъма кард метавонад бихарадиш ё хадя бигирадиш ва сохибиш бишавад, аммо духтарон ва занони озода мусалмон читур?

Ин тафовутхоро мутаъассифона иддайи аз ахли қибла мутаважжих намешаванд ва хукми канизро бо занони озода еки мегиранд, ва хар ончи дар оёт ва аходис ва сийрайи сахоба ва тобеъин дар мовриди канизхо ва жорияхо омада астро бар тамоми занхойи озоди муслимин таъмим медиханд, занхойи озоди мусалмоники шариат ба онхо ижоза надода аст азон бидиханд хатто агар хаммайи мардум дар хоб бимонанд ва ба намозишон нарасанд ва намозишон қазо бишавад, зани мусалмоники шариат ба у ижоза намедихад хатойи имоми масжидро дар намозиш  аз тариқи садо тазаккур бидихад ва бояд дастхоишро бахам бизанад ва ……хуб , холо читури ин зани мусалмони озод метавонад жилови онхамма марди солим ва мариз биёяд ва овоз бихонад? Шумо дар кужойи сийрайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар кужойи торихи хулафои рошидин дидаид ва ё хатто дар кужойи торихи ислом дидаидки ек зани мусалмони озода биёяд ва барои мардхойи номахрам тарона бихонад? Хеч жо вужуд надорад илло дар ин чанд дахайи гузаштаки куффори секуляри жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахо омаданд ва зани озодайи мусалмонро бо шуорхойи дуруғин ва фарибандайи озодийхойи шахсий ва ғейрих дар жойгохи бардахо ва канизхо қарор доданд, ва зани мусалмони озодро табдил ба колойи карданд дар хадди бардахо ва канизхо. Ва онвақт иддайи аз муллохо хам омаданд ва бо истинод ба ривоятхойики дар мовриди канизхост ба кори ин душманони хорижий ва дохилий либоси шаръий пушонданд.

То инжо бо баррасийи анвоъи лахвхо мутаважжих мешавемки новъи лахв вужуд дорадки манфий аст ва нобажостки бо лахвики шаръ ба у ижоза дода ихтилофи возих ва ошкори дорад. Шикли манфийи лахв мешавад: хар чизи лаззат овар ва саргарм кунандайики инсонро аз ончи мухим аст ва арзиш дорад ғофил кунад ва жиловиш аз анжоми ин чизи мухим ва бо арзиш бигирад ва шахсро ба худиш машғул кунад…..

Мисли мол ва зан ва фарзанд. Агар дар масири сахих аз инхо истефода бишавад ва тарбият бишаванд ек неъмат ва асбоби подош – хатто баъди аз марг – мешаванд, аммо агар табдил бишаванд ба ек омили боздоранда : мешаванд душман :

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِکُمْ وَأَوْلَادِکُمْ عَدُوّاً لَّکُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِیمٌ‏(تغابن/14)

Эй мўъминон! Қатъан баъзи аз хамсарон ва фарзандонитон душмани шумо хастанд. ( шуморо аз рохи худо боз медоранд) пас аз ишон хувиштанро бар хазар дорид ва хушёр бошид. Агар афв кунид ва чашмпуши намойид ва бибахшид ( худо хам шуморо машмули  афв мекунад чун бисёр аз мумониъатхойи зан ва фарзанд аз руйи жахолат аст на аз руйи нияти суъ ва бад) чироки худованд бахшанда мехрабон аст.

Инжостки мисли тамоми умури дигар мол ва дороий мешавад василайи озмойиш :

 إِنَّمَا أَمْوَالُکُمْ وَأَوْلَادُکُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ ‏(تغابن/15)‏

Қатъан амволитон ва авлодитон ,фитна ва василайи озмойиши шумоянд, ва ажр ва подоши бузурги дар пешгохи худо аст.

وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا أَمْوَالُکُمْ وَأَوْلاَدُکُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِیمٌ‏(انفال/28)

Бидонидки амвол ва авлоди шумо василайи озмойиш хастанд ва бидонидки подоши бузург назди худо ас

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(37- қисмат)

Дар инжо лозим аст ду нуктайи асосийро дар мовриди овоз хондани канизхо баён кунем:

-еки инки: мо синни канизоники барои уммул мўъминин Оиша тарона мехондандро намедонем. Яъни каси намедонад ва жойи зикр нашуда аст.

– дувуми инки: тамоми ривоятхо дар мовриди овоз хондани канизхост на дар мовриди занони озода. Табиий аст замоники ек зан наметавонад азон бидихадки болотарин шуори муслимин ас ё наметавонад бо садо хатойи имоми масжид дар хенгоми намозро рост кунад чи жури метавонад дар малоъи ом тарона бихонад дар холики хатто дар мовриди тони садо тазаккуроти ба онхо дода мешавадки:

فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذِی فِی قَلْبِهِ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلاً مَّعْرُوفاً ‏(احزاب/32)

Садоро нарм ва нозук накунидки бемор дилон чашми таъма ба шумо бидузанд. Ва балки сурати шойиста ва барозанда сухан бигуйид.

Аммо инжо истисноъотики барои канизхо вужуд дорад; хам дар хаддики дар хенгоми журм бояд бароишон ижро бишавад бо занхойи озода фарқ доранд, хам дар хижобишон ва хам дар садо ва ғейрих, инхо ахкоми мухтасси ба каниз аст. Овозхўни хам махсуси онхо аст на моли озодахо. Ин хамон нуктайи ризи астки иддайи аз бародарони мо ба он таважжух намекунанд ва ба хамин содагий ба иштибох меофтанд.

Каниз ё жория ё барда дар қуръон тахти унвони “ мулки ямин” омада астки дар тамаллуки сохибонишон хастанд, ин низоми бардадориро ислом ба вужуд наёварда аст балки системи будаки вужуд дошта аст ва ислом барои хушкондани тадрижийи он ахкомиро содир карда аст, чун асл бар озодийи бани одам аст ва бардагирийи оризий аст ва намешавад шахси озод сокин дар дорул исломро хатто ба мейли худиш барда кард чун ислом оғоз шудани бардагий дар мовриди ин инсонхоро намепазирад. Хатто кудаки саррохи агар волидиниш мушаххас набошад ва эхтимоли фарзанди барда буданиш хам биравад боз жузъи инсонхойи озод махсуб мешавад.

Имруза дигар ин низоми бардадорий ба он шикли суннатиш тамом шуда аст хар чанд дар ашколи мухталифи дигари вужуд дорад, аммо ин ба маъни лағви ин ахком дар қонуни шариати аллох нест балки агар дубора асбоби ин низом фарохам бишавад дубора ин ахком ижро мешаванд. Асбоби мисли жангхо ва хадя ва харид ва ғейрихки рахбарияти жомеъа маслахатро дар гирифтани барда ва каниз дониста бошад.

Аллох таоло дар мовриди канизон ва жорияхо мефармояд:

إِلَّا عَلَی أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ(مومنون/6 و المعرج/30)

“ магар дар мовриди хамсаронишон ё канизоники ба даст овардандки дар ин сурат бар онон никухиши нест.”

Ин канизхо ахкоми хосси худишонро доштандки бо соири занхойи мусалмон ва озода тафовутхойи асосий доштанд мисли:

1. Ин канизхо бидуни ақди издивож, бидуни вужуди шохид ва бидуни вужуди мехрия дар ихтиёри сохиби худ қарор мегиранд ва хукми хамсарро надоранд.
2. Канизхо хадя дода мешаванд хамчунонки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ду каниз аз мақовқис шохи кофари рум хадя гирифт ва еки аз онхоро ба Хассон бин Собит хадя дод.
3. Канизхо мисли ғаноими жангий амлоки шахси молик махсуб мешуданд.
4. Теъдоди ин канизхо ва жорияхо мухим нест чанд то бошад ва тобеъи чохор зан нест.
5. Адолатики бояд дар миёни 2 ё 3 ё 4 хамсар риоят кард ниёзи ба риоятиш дар мовриди канизхо ва хамсари аслийи шахс нест:

وَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تُقْسِطُواْ فِی الْیَتَامَى فَانکِحُواْ مَا طَابَ لَکُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَى وَثُلاَثَ وَرُبَاعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ تَعْدِلُواْ فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُکُمْ ذَلِکَ أَدْنَى أَلاَّ تَعُولُواْ (نساء/3)

Ва агар тарсидидки дарборайи ятимон натавонид додгарий кунид бо занони дигарики барои шумо халоланд ва дуст дорид, бо ду ё се ё чохорто издивож кунид. Агар хам метарсидки натавонид миёни занон додгариро муроъот дорид, ба ек зан иктифо кунид ё бо канизони худ издивож намойид. Ин сабаб мешавадки камтар дучори кажравий ва ситам шавид.

(идома дорад………)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(94- қисм)  

Мана бу исломий хукумат ташкил бўлган пайтда жамоат ва жамоатларни шўроси ўз-ўзидан ўзининг самарасини қўлдан бой беради, чунки улар бу даврга келиб мавжуд бўлган нарсани қўлга киритиш учун вужудга келтирилган эдилар, жамоатларни ва жамоатлардаги кичик шўроларни сақлаб қолиш бўйича оёқ тираб туриб олишлик, бир нав ортга қайтиш бўлиб вахдат учун тўсиқ хисобланади. Хар бир шахс мана бундай фазода турли-хил ахзобларда ё хилма-хил жамоатларда эмас, балки  хелфларда, синфларда, сендиколарда ва шунга ўхшашларда фаолият қила олади, чунки турли-хил ахзобларда  фаолият қилиш, бу мусулмонларнинг даркини хақорат қилиш ва янгидан тафрақа томонга харакат қилиш демакдир.

Шахс ва кичик шўрони жамоати аста-секинлик ва каттароқ шўроларда  хал бўлиш орқали, уларнинг амаллари исломий хукуматни ташкил қилишга ва жамиятдаги ижроий қудратни касб қилишга ва нихоят бутун жахон улил амр шўросини ва вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилишга сабаб бўладими ёки ундан узоқлашишадими? Мана буларни меъзонига кўра жахондаги  барча ситам кўрган мустазъафинларни олий мақсади учун фойдали бўлишади ё зарар келтиришади. Шу нарсани унутмаслик керакки, келажак онгли ва мақсадли равиш билан уни истиқболига харакат қиладиган кишиларга тегишли, хаддан ташқари эхтиёт бўлиш, фурсатларни  қўлдан бой берилишига сабаб бўлади, ўзимизнинг амалларимиз билан бу дунёда фарзандларимиз ва невараларимиз биз билан фахрланадиган оталар ва оналар бўлишга харакат қилайлик ва қиёматда аллохни розилигини қўлга киритайлик.

Жамиятдаги асосий қудрат жамиятда мавжуд бўлган энг кичик шўролардан келиб чиқади ва аста- секинлик билан каттароқ шўроларда ва нихоят мусулмонларнинг вохид улил амр шўросига айланади. Бизлар кичик шўроларни ижод қилиш ва эхтиёт қилиб сақлаб туришга жуда хам кўп ахамият берамиз, лекин бу шу шарт билан бўлиши керакки, мана бу шўролар худди кичик ариқчалар сингари бир-бирига қўшилиб кетиши ва  бир йўлда бир-бирини қудратидан фойдаланган холда харакатларини давом эттиришлари лозим.

Агар мана бу кичик шўролар онгли ва мақсадли равишда ўзаро муттахид бўлмас эканлар, худди кичик ариқчаларга ўхшаб маълум масофадан сўнг ерга сингиб кетишади ва йўқолиб нобуд бўлишади. Кичик шўроларнинг онгли ва мақсадли равишда муттахид бўлиши орқали каттароқ шўролар ва катта қудрат ва буюк ғалаба қўлга киритилади.

Шубхасиз муттахид холдаги  жохилият билан мубораза қилиш ва жиходда фақат онгли ва мақсадли, харакатланувчи иттиходгина- бўлиб хам у “уч канал”ни йўли орқали бўлиши керак- мусулмонларни натижага яқинлаштира олади, агар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўладиган бўлса, бу энг яхши, соғлом канал хисобланади ва агар у мавжуд бўлмаса, исломий бадал хукумат энг яхши ўринбосар бўлади, агар у хам мавжуд бўлмаса, фақат барча гурухлар ва мужохидларнинг жамоатини вохид шўросини мажлисидаги  онгли ва мақсадли вахдатгина учинчи ўринни эгаллайди, бизлар мана бу “уч канални” “уч абзор” сифатида тилга оламиз, мана бу “уч абзор”дан ташқаридаги хар қандай шаклда,қолибда фаолият олиб борган  кишилар,”уч абзордан ажралганлар” деб номланади, ўтган тарих шуни кўрсатадики, мана бу уч каналдан бошқа каналларда харакат қилган кишилар харгиз жиходни шаръий натижасини қўлга киритган эмаслар.

Мана буни тахминан хамма “улил албаб” ва жиходни, инқилобни  мутахассис уламолари қабул қилишган, аммо жуда кўпчилик қасддан ёки истамаган холда хато йўлдан юришади, мана бу хатолар икки йўл билан ўзини кўрсатиши мумкин: бири қасддан хато йўлдан юрадиган  мунофиқлар,секулярзадалар тўдаси тарафидан, улар шу бахоналар ва исломийга ўхшаган шубхалар билан турли-хил,ранго- ранг  ахзобларни ясашади ва  секуляристик қонунларга биноан, хамда мусулмонларнинг бир қисмини сафарбар қилиш билан ташқи босқинчи кофир секуляристларнинг, махаллий муртадларнинг, махаллий тоғутларнинг ўйинларида иштирок этишни қасд қилишади, уларни яна бири шариатгаро мужохидлар бўлиб, улар тарқоқ жамоатларни вужудга келтириш билан якка ва жамиятдан, шаръий “уч абзордан”  ажралган холда, одамлардан  ва бошқа шариатгаро жамоатлардан, шаръий “уч абзордан”  жудо йўлни танлашади, мана бу хам ошкор тафарруқ саналади, аммо бошқа бир равиш билан амалга оширилган.

Мусулмонларни ўртасидаги мана бу тафарруқ ва  дасталарга бўлиниш , хох секулярзадалар ва мунофиқлар томонидан амалга оширилсин, хох шариатгаро мужохидлар томонидан амалга  оширилсин, хар қандай суратда бу секуляризм динига ва унинг махаллий навкарларига қилинган хизмат хисобланади. Чунки ташқи секуляр босқинчилар ва уларнинг махаллий навкарлари ўзларининг сақланиб қолишлари ва мусулмонларнинг тавхиди ва бирдамлиги билан мубораза қилиш ва вахдатга,мақсадга эга шариат тарафдорларига диққатни жамлаш учун фариб берувчи озодликни баён қилишга  ёки демократия шиорлари остида  бир неча дасталикка, турли-хил ахзобларга ва ранго- ранг жамоатларга эхтиёжи бор. Лекин бундай вайронгар программани ўзлари тўғридан – тўғри ижро қилишга қодир бўлмаганликлари сабабли, мусулмонларни ўртасида мавжуд мунофиқлар ва секулярзадаларнинг адашган харакатларига майдон бериш орқали антитезани вужудга келтиришади ва буни натижасида ўзларининг  назарларидаги тафарруққа боис бўлишади, ўзларини хокимиятларини остидаги мусулмонларни мана бу йўналишга  хидоят қилиш хам   улар учун  бир томондан жуда катта муваффақият хисобланади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилганларки:   

 إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ : إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ.

Одамларга ўтган пайғамбарлардан қолган сўзлардан бири шуки: агар хаёга эга бўлмасанг,нимани хохласанг шуни қил. Бизларни хам мана бу бехаё секулярзадалар учун бундан бошқа сўзимиз йўқ, улар бутун жахон кофирларини ва махаллий муртадларни қўлида асбоб бўлиб қолишган.

(давоми бор……..)