وَاعْتَصِمُوا

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(94- قیسم)

مَنَه بُو اِسلامِی حُکوُمَت تَشکِیل بوُلگن پَیتدَه جَماعَت وَ جَماعَتلَرنِی شوُراسِی اوُز- اوُزِیدَن ثَمَرَه سِینِی قوُلدَن بای بِیرَه دِی، چوُنکِی اوُلَر بُو دَورگه کِیلِیب مَوجُود بوُلگن نَرسَه نِی قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون وُجُودگه کِیلتِیرِیلگن اِیدِیلَر، جَماعَتلَرنِی وَ جَماعَتلَردَگِی کِیچِیک شوُرالَرنِی سَقلَب قالِیش بوُیِیچَه آیاق تِیرَب توُرِیب آلِیشلِیک، بِیر نَوع آرتگه قَیتِیش بوُلِیب وَحدَت اوُچُون توُسِیق حِسابلَه نَه دِی. هَر بِیر شَخص مَنَه بوُندَی فَضادَه توُرلِی- هِیل اَحزابلَردَه یا هِیلمَه – هِیل جَماعَتلَردَه اِیمَس، بَلکِی حِیلفلَردَه، صِینفلَردَه، سِیندِیکالَردَه وَ شوُنگه اوُحشَشلَردَه فَعالِیَت قِیلَه آلَه دِی، چوُنکِی توُرلِی – هِیل اَحزابلَردَه فَعالِیَت قِیلِیش، بُو مُسُلمانلَرنِینگ دَرکِینِی حَقارَت قِیلِیش وَ یَنگِیدَن تَفرَقَه تامانگه حَرَکَت قِیلِیش دِیمَکدِیر.

شَخص وَ کِیچِیک شوُرانِی جَماعَتِی اَستَه – سِیکِینلِیک وَ کَتتَه راق شوُرالَردَه حَل بوُلِیش آرقَه لِی، اوُلَرنِینگ عَمَللَرِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیشگه وَ جَمِیعیَتدَگِی اِجرائِی قُدرَتنِی کَسب قِیلِیشگه وَ نِهایَت بوُتوُن جَهان اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی وَ واحِد اِجماعنِی وَ واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلِیشگه سَبَب بوُلَه دِیمِی یاکِی اوُندَن اوُزاقلَه شَه دِیمِی؟ مَنَه بوُلَرنِی مِعزانِیگه کوُرَه جَهاندَگِی بَرچَه سِیتَم کوُرگن مُستَضعَفِینلَرنِی عالِی مَقصَدِی اوُچُون فایدَه لِی بوُلِیشَه دِی یا ضَرَر کِیلتِیرِیشَه دِی. شُو نَرسَه نِی اوُنوُتمَسلِیک کِیرَککِی، کِیلَه جَک آنگلِی وَ  مَقصَدلِی رَوِیش بِیلَن اوُنِی اِستِقبالِیگه حَرَکَت قِیلَه دِیگن کِیشِیلَرگه تِیگِیشلِی، حَددَن تَشقَرِی اِیختِیاط بوُلِیش، فُرصَتلَرنِی قوُلدَن بای بِیرِیلِیشِیگه سَبَب بوُلَه دِی، اوُزِیمِیزنِینگ عَمَللَرِیمِیز بِیلَن بُو دُنیادَه فَرزَندلَرِیمِیز وَ نِیوَه رَه لَرِیمِیز بِیز بِیلَن فَحرلَه نَه دِیگن آتَه لَر وَ آنَه لَر بوُلِیشگه حَرَکَت قِیلَیلِیک وَ قِیامَتدَه اَلله نِی راضِیلِیگِینِی قوُلگه کِیرِیتَیلِیک.

جَمِیعیَتدَگِی اَساسِی قُدرَت جَمِیعیَتدَه مَوجُود بوُلگن اِینگ کِیچِیک شوُرالَردَن کِیلِیب چِیقَه دِی وَ اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن کَتتَه راق شوُرالَردَه وَ نِهایَت مُسُلمانلَرنِینگ واحِد اوُلِی الاَمر شوُراسِیگه اَیلَه نَه دِی. بِیزلَر کِیچِیک شوُرالَرنِی اِیجاد قِیلِیش وَ اِیختِیاط قِیلِیشگه، سَقلَب توُرِیشگه جوُدَه هَم کوُپ اَهَمِیَت بِیرَه مِیز، لِیکِن بُو شُو شَرط بِیلَن بوُلِیشِی کِیرَککِی، مَنَه بُو شُورالَر حوُددِی کِیچِیک اَرِیقچَه لَر سِینگه رِی بِیر- بِیرِیگه قوُشِیلِیب کِیتِیشِی وَ بِیر یُولدَه بِیر- بِیرِینِی قُدرَتِیدَن فایدَه لَنگن حالدَه حَرَکَتلَرِینِی دَوام اِیتتِیرِیشلَرِی لازِم.

اَگر مَنَه بُو کِیچِیک شوُرالَر آنگلِی وَ مَقصَدلِی رَوِیشدَه اوُزَرا مُتَّحِد بوُلمَس اِیکَنلَر، حوُددِی کِیچِیک اَرِیقچَه لَرگه اوُحشَب مَعلوُم مَسافَه دَن سوُنگ یِیرگه سِینگِیب کِیتِیشَه دِی وَ یوُقالِیب نابوُد بوُلِیشَه دِی. کِیچِیک شوُرالَرنِینگ آنگلِی وَ مَقصَدلِی رَوِیشدَه مُتَّحِد بوُلِیشِی آرقَه لِی کَتتَه راق شوُرالَر وَ کَتتَه قُدرَت وَ بُویُوک غَلَبَه قوُلگه کِیرِیتِیلَه دِی.

شُبهَه سِیز مُتَّحِد حالدَگِی جاهِلِیَت بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیش وَ جِهاددَه فَقَط آنگلِی وَ مَقصَدلِی،حَرَکَتلَه نوُچِی اِتِّحادگِینَه – بوُلِیب هَم اوُ “اوُچ کَنَل”نِی یوُلِی آرقَه لِی بوُلِیشِی کِیرَک – مُسُلمانلَرنِی نَتِیجَه گه یَقِینلَشتِیرَه آلَه دِی، اَگر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود بُولَه دِیگن بوُلسَه، بُو اِینگ یَحشِی، ساغلام کَنَل حِسابلَه نَه دِی وَ اَگر اوُ مَوجُود بوُلمَسَه، اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت اِینگ یَحشِی اوُرِینباسَر بوُلَه دِی، اَگر اوُ هَم مَوجُود بوُلمَسَه، فَقَط بَرچَه گوُرُوهلَر وَ مُجاهِدلَرنِینگ جَماعَتِینِی واحِد شوُراسِینِی مَجلِیسِیدَگِی آنگلِی وَ مَقصَدلِی وَحدَتگِینَه اوُچِینچِی اوُرِیننِی اِیگللَیدِی، بِیزلَر مَنَه بُو “اوُچ کَنَلنِی” “اوُچ اَبزار” صِیفَتِیدَه تِیلگه آلَه مِیز، مَنَه بُو “اوُچ اَبزار”دَن تَشقَرِیدَگِی هَر قَندَی شَکلدَه، قالِیبدَه فَعالِیَت آلِیب بارگن کِیشِیلَر، “اوُچ اَبزاردَن اَجرَلگنلَر” دِیب ناملَه نَه دِی،اوُتگن تَرِیخ شُونِی کوُرسَه تَه دِیکِی، مَنَه بوُ اوُچ کَنَلدَن باشقَه کَنَللَردَه حَرَکَت قِیلگن کِیشِیلَر هَرگِیز جِهادنِی شَرعِی نَتِیجَه سِینِی قوُلگه کِیرِیتگن اِیمَسلَر.

مَنَه بوُنِی تَحمِیناً هَمَّه “اوُلِی الاَلباب” وَ جِهادنِی، اِنقِلابنِی مُتَخَصِّص اوُلَمالَرِی قَبوُل قِیلِیشگن، اَمّا جوُدَه کوُپچِیلِیک قَصددَن یاکِی اِیستَه مَه گن حالدَه خَطا یوُلدَن یوُرِیشَه دِی، مَنَه بُو خَطا لَر اِیککِی یوُل بِیلَن اوُزِینِی کوُرسَتَه تِیشِی موُمکِین: بِیرِی قَصددَن خَطا یوُلدَن یوُرَه دِیگن مُنافِقلَر،سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِی طَرَفِیدَن، اوُلَر شُو بَهانَه لَر وَ اِسلامِیگه اوُحشَه گن شُبهَه لَر بِیلَن توُرلِی- هِیل، رَنگا- رَنگ اَحزابلَرنِی یَسَشَه دِی وَ سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرگه بِنائاً ، هَمدَه مُسُلمانلَرنِینگ بِیر قِیسمِینِی سَفَربَر قِیلِیش بِیلَن تَشقِی باسقِینچِی کافِر سِکوُلارِیستلَرنِینگ،مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ، مَحَلِّی طاغوُتلَرنِینگ اوُیِینلَرِیدَه اِیشتِراک اِیتِیشنِی قَصد قِیلِیشَه دِی، اوُلَرنِی یَنَه بِیرِی شَرِیعتگرا مُجاهِدلَر بوُلِیب، اوُلَر تَرقاق جَماعَتلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش بِیلَن یَککَه وَ جَمِیعیَتدَن،شَرعِی “اوُچ اَبزاردَن” اَجرَلگن حالدَه، آدَملَردَن وَ باشقَه شَرِیعَتگرا جَماعَتلَردَن،شَرعِی “اوُچ اَبزاردَن” جوُدا یوُلنِی تَنلَه شَه دِی، مَنَه بُو هَم آشکار تَفَرُّق سَنَلَه دِی، اَمّا باشقَه بِیر رَوِیش بِیلَن عَمَلگه آشِیرِیلگن.

 مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی مَنَه بُو تَفَرُّق وَ دَستَه لَرگه بوُلِینِیش، هاح سِکوُلارزَدَه لَر وَ مُنافِقلَر تامانِیدَن عَمَلگه آشِیرِیلسِین، هاح شَرِیعَتگرا مُجاهِدلَر تامانِیدَن عَمَلگه آشِیرِیلسِین، هَر قَندَی صُورَتدَه بُو سِکوُلارِیزم دِینِیگه وَ اوُنِینگ مَحَلِّی نَوکَرلَرِیگه قِیلِینگن حِذمَت حِسابلَه نَه دِی. چوُنکِی تَشقِی سِکوُلار باسقِینچِیلَر وَ اوُلَرنِینگ مَحَلِّی نَوکَرلَرِی اوُزلَرِینِینگ سَقلَه نِیب قالِیشلَرِی وَ مُسُلمانلَرنِینگ تَوحِدِی وَ بِیردَملِیگِی بِیلَن مُبارَزَه قِیلِیش وَ وَحدَتگه، مَقصَدگه اِیگه شَرِیعَت طَرَفدارلَرِیگه دِققَتنِی جَملَش اوُجُون فَرِیب بِیرُوچِی آزادلِیکنِی بَیان قِیلِیشگه یاکِی دِیماکرَه تِیَه شِیعارلَرِی آستِیدَه بِیر نِیچَه دَستَه لِیککَه، توُرلِی- هِیل اَحزابلَرگه وَ رَنگا- رَنگ  جَماعَتلَرگه اِیختِیاج بار. لِیکِن بوُندَی وَیرانگر پراگرَممَه نِی اوُزلَرِی توُغرِیدَن- توُغرِی اِجرا قِیلِیشگه قادِر بوُلمَه گنلِیکلَرِی سَبَبلِی، مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه مَوجُود مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ اَدَشگن حَرَکَتلَرِیگه مَیدان بِیرِیش آرقَه لِی اَنتِیتِیزَه نِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشَه دِی وَ بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اوُزلَرِینِینگ نَظَرلَرِیدَگِی تَفَرُّققَه باعِث بوُلِیشَه دِی، اوُزلَرِینِی حاکِمِیَتلَرِینِی آستِیدَگِی مُسُلمانلَرنِی مَنَه بُو یوُنَه لِیشگه هِدایَت قِیلِیش هَم اوُلَر اوُچُون بِیر تاماندَن جُودَه کَتتَه مُوَفَّقِیَت حِسابلَه نَه دِی. رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلگنلَرکِی:  إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ : إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ.^[1]  آدَملَرگه اوُتگن پَیغَمبَرلَردَن قالگن سوُزلَردَن بِیرِی شوُکِی: اَگر حَیاگه اِیگه بوُلمَسَنگ، نِیمَه نِی هاحلَه سَنگ شوُنِی قِیل. بِیزلَرنِی هَم مَنَه بُو بِی حَیا سِکوُلارزَدَه لَر اوُچُون بوُندَن باشقَه سوُزِیمِیز یوُق، اوُلَر بوُتُون جَهان کافِرلَرِینِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی قوُلِیدَه اَسباب بوُلِیب قالِیشگن.

(دوامی بار……)

---

[1]البخاري عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(94- قسمت)

زمانی که این حکومت اسلامی هم تشکیل می شود جماعت و شورای جماعتها خود به خود کارائی خودشان را از دست می دهند، چون برای چیزی درست شده بودند که حالا درست شده است، و اصرار بر حفظ جماعتها و شوراهای کوچک جماعتها نوعی پس رفت و مانع در جهت وحدت محسوب می شود. هر شخصی در چنین فضائی می تواند در حلفها و صنفها و سندیکاها و امثال اینان فعالیت کند نه در احزاب مختلف و جماعتهای مختلف که نوعی مسخره و توهین به شعور مسلمین و حرکت مجدد به سمت و سوی تفرقه است. 

به هر میزان که شخص و جماعت شورائی کوچک به تدریج و با حل شدن در شوراهای بزرگتر  اعمالشان منجر به رسیدن به تشکیل حکومتی اسلامی و کسب قدرت اجرایی جامعه و در نهایت تشکیل شورای اولی الامر جهانی و اجماع واحد و امتی واحد و جماعتی واحده بشوند یا از آن دور بشوند، به همان میزان برای هدف متعالی کل ستمدیدگان و مستضعفین جهان مفید یا مضرند. و هرگز نباید فراموش کرد که آینده از آن کسانی است که آگاهانه و هدفمند به استقبالش می روند و احتیاط بیش از حد باعث از بین رفتن فرصتها می شود، و سعی کنیم با اعمالمان پدران و مادرانی باشیم که در همین دنیا فرزندان و نوه هایمان به ما افتخار کنند و در قیامت رضای الله را به دست آورده باشیم.

قدرت اساسی جامعه از کوچکترین شوراهای موجود در جامعه سرچشمه می گیرد تا به تدریج به شوراهای بزرگتر و در نهایت به شورای اولی الامر واحد مسلمین ختم می شود. ما به ایجاد و نگهداری از شوراهای کوچک اهمیت بالائی می دهیم به شرطی که این شوراها مثل جویبارهای کوچک به هم ملحق بشوند و در یک مسیر و با استفاده از قدرت همدیگر به حرکتشان ادامه بدهند . 

اگراین شوراهای کوچک آگاهانه و هدفمند با هم متحد نشوند مثل جویبارهای کوچک چند متر آنطرفتر در زمین فرو می روند و گم و نابود می شوند. از متحد شدن آگاهانه و هدفمند شوراهای کوچک و هم مسیراست که شوراهای بزرگ و قدرت بزرگ و پیروزی بزرگ به دست می آید .

شکی نیست که در مبارزه و جهاد با جاهلیت متحد موجود تنها اتحاد آگاهانه، هدفمند و حرکتی هم  از طریق «سه کانال» است که می تواند مسلمین را به نتیجه نزدیک کند، اگرحکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِالنُّبُوَّةِ وجود داشته باشد این بهترین و سالم ترین کانال است و اگر نبود حکومت بدیل اسلامی بهترین جایگزین است و اگر این هم وجود نداشت تنها وحدت آگاهانه و هدفمند در یک مجلس شورای واحد تمام گروهها و جماعتهای مجاهد است که می تواند در ردیف سوم قرار بگیرد که ما از این «سه کانال» به عنوان «سه ابزار» یاد می کنیم و تمام کسانی که در هر شکل و قالبی خارج از این «سه ابزار» فعالیتهای خودشان را به پیش برند «منفردین از سه ابزار» نامیده می شوند و تاریخ نشان داده  است که هر کسی از کانالی غیر از این سه کانال به پیش رفته هرگز به نتایج شرعی جهاد دست پیدا نکرده است.

   این را تقریبا همه ی «أُولِي الْأَلْبَاب» و علمای متخصص جهاد و انقلاب قبولش کرده اند، اما خیلی ها باز مسیر را به عمد یا غیر عمد اشتباه می روند که از دو طریق ممکن است این اشتباهات خودشان را نشان بدهند: یکی از طرف دارودسته ی منافقین و سکولار زده ها که کلا عمدی مسیر را اشتباه می روند، و به این بهانه و با تولید شبهات شبهه اسلامی احزاب مختلف و رنگارنگی را می سازند، و قصد دارند طبق قوانین سکولاریستی و بابسیج بخشهایی از مسلمین در بازیهای سکولاریستی کفار اشغالگر خارجی و مرتدین محلی و طاغوتهای بومی شرکت کنند، و دیگری مجاهدین شریعت گرائی هستند که با ساختن جماعتهای متفرقی، به تنهائی و منفرد از جامعه و «3 ابزار» شرعی، مسیری را جدا از مردم و سایر جماعتهای شریعت گرا و «3 ابزار» شرعی برای خودشان انتخاب می کنند، که این هم تفرق آشکاری است اما به سبک دیگر .

این تفرق و چند دستگی میان مسلمین چه توسط سکولار زده ها و منافقین انجام بشود و چه توسط مجاهدین شریعت گرا در هر صورت خدمت آشکاری است به دین سکولاریسم و نوکران محلی آن. چون اشغالگران سکولار خارجی و نوکران محلی آنان برای بقای خودشان، و مبارزه ی با توحید و یکپارچگی مسلمین، و تمرکز بر شریعت گرایانِ وحدت گرا و هدفمند، نیاز به وجود چند دستگی، احزاب مختلف و جماعتهای رنگارنگ آنهم تحت شعار فریبنده ی آزادی بیان و دموکراسی دارند . اما از آنجایی که قادر نیستند خودشان چنین پروسه ی ویرانگری را مستقیما به مرحله ی اجرا در بیاورند تلاش می کنند با میدان دادن به جریانات منحرف منافقین و سکولار زده های موجود در میان مسلمین آنتی تزی را تولید کنند که به  منجلاب تفرق مورد نظرش منجر بشود، هدایت مسلمین تحت حاکمیت آنها به این سمت و سو  یک موفقیت بزرگی برایشان محسوب می شود. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: إِنَّ مِمَّا أَدْرَكَ النَّاسُ مِنْ كَلَامِ النُّبُوَّةِ : إِذَا لَمْ تَسْتَحْيِ فَاصْنَعْ مَا شِئْتَ.[1]یکی از سخنانی که مردم از پیامبران گذشته دریافته اند این است که: اگر حیا نداری، هرچه خواهی کن. ما هم چیزی غیر از این برای این بی حیاهای سکولار زده نداریم که اسباب دست کفار جهانی و مرتدین محلی شده اند.

(ادامه دارد…….)

---

[1]البخاري عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(36- қисмат)

Ин ек новъи истефода аз лахв мешавад, холо мавориди лахви дигари хам хастандки ғейри аз ийдайн ва арусий мешавад ба унвони ек абзор аз онхо истефода кард. Магар нашаниди мегуянд биёйид биравем каси бейни инхо хавойи аваз кунем ва …… мисли инки бигуяд аз кор кардини фикрий ва рухий ва жисмий дар ин макони баста хаста шудем биё биравем берун ва каси садойи парандахоро бишнавем, ё биравем ками дар боғ қадам бизанем, ё ек филм нигох кунем, ё биравем харакоти намойиши циркро нигох кунем, ё Оиша биё ками харакоти хабашихоро нигох кун ва …… ва хавойи аваз кунем. Худи кор ботил ва беарзиш аст аммо чун барои танаффуси рух аз он истефода мешавад табдил мешавад ба мубох.

Дар инжури маворид астки Абу Дардоъ розиаллоху анху мефармояд:

ﺍِﻧِّﯽ ﻷﺳْﺘَﺠِﻢ ﻧﻔﺴﯽ ﺑِﺎﻟﺸَّﯽﺀِ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺒﺎﻃِﻞِ ﻟِﯿَﮑُﻮﻥَ ﺃﻗْﻮَْﯼ ﻟﻬﺎ ﻋَﻠَﯽ ﺍﻟﺤَﻖِّ ‏.

Ман бо василайи аз корхойи ботил, нафасамро истирохат медихам то барои анжоми корхойи дуруст ва сахих нийру бигирад. ибни Масъуд розиаллоху анху хам мегуяд :

: أَرِيحُوا الْقُلُوبَ؛ فَإِنَّ الْقَلْبَ إِذَا أُكْرِهَ عَمِيَ

“ дили худитонро соат ба соат шод намойид, зеро дил хар гох норохат шавад кур мегардад”. Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху хам мегуяд:

: إِنَّ هَذِهِ الْقُلُوبَ تَمَلُّ کَمَا تَمَلُّ الْأَبْدَانُ، فَابْتَغُوا لَهَا طَرَائِفَ الْحِکْمَهِ

“ ин руххо хам мисли баданхо хаста мешаванд. Барои шодий ва нашот, онхоро бо латоиф ва зароифи хакимона, фаъол ва нийруманд кунид.” Лахви покиза ва мудирият шуда тавассути қонуни шариати аллох дилро шод мекунад ва боиси истирохати қалб мешавад ва аз хастагийхойи қалб ва зехн кам мекунад, ва инжури зехн ва қалбро барои корхойи сахт ва жиддий омада мекунад ва аз корхойи жиддий ва хақиқий пуштибоний мекунад.

Омир бин Саъад розиаллоху анху мегуяд: ба жашни арусий рафтам. Дидам Қороза бин Каъаб ва Абу Масъуд ансорий дар онжо хузур доранд ва канизони машғули овоз хондан хастанд. Гуфтам: эй ёрони росули худо, эй бадриён, дорид ба овози канизон гуш медихид?! Жавоб доданд:

اجْلِسْ إِنْ شِئْتَ فَاسْمَعْ مَعَنَا، وَإِنْ شِئْتَ اذْهَبْ، قَدْرُخِّصَ لَنَا فِي اللَّهْوِ عِنْدَ الْعُرْسِ.

Бинишин. Агар дуст дори бо мо гуш биде ва агар намехохи буру; чун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ижозайи лахвро дар арусий ба мо дода аст. .[1]

Хамчунин уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят мекунадки: “ падарам Абу Бакр бар ман ворид шуд дар холики ду нафар аз духтар баччахойи ансор дар мовриди диловарийи мардийхойи ансор дар рузи буос овоз мехонданд ( ва дар ривояти дигар омадаки дуф мезаданд) ва албатта хонандагони хуби набуданд!

وَلَيْسَتَا بِمُغَنِّيَتَيْنِ،  

Пас Абу Бакр гуфт: оё мизмори шайтон дар хона росулуллох ?! ва он руз ийди фитр буд, пас росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

 يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ لِكُلِّ قَوْمٍ عِيدًا وَهَذَا عِيدُنَا.

Эй Або Бакр! Хар қовми ийди дорад ва ин хам рузи ийди мост. [2]

Албатта ин ривоёт ба шевахойи дигари хам аз уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят шуда астки: рузи пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам вориди утоқи ман шуд ду каниз назди ман тарона ёдоварийи жанги буосро мехонданд. Ишон ба мо пушт карда ва барои истирохат дироз кашиданд. Дар хамон вақт падарам ( Абу Бакр розиаллоху анху) вориди хона шуд ва шуруъ кард ба сарзаниши манки чиро назди пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам нейи шайтонро ба садо дар овардаи? Пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ба у ру карда ва фармуда: вилишон кун, ман хам бо ишорайи чашм канизонро равонайи берун кардам. Ва дар ривояти дигари фармуд: Абу Бакр вилишон кун хенгоми жашн аст ва дар ривоятхойи дигар хам омада астки : канизакони хастандки даф менавозанд.

Ривояти ошкоро жавози ин корро ба канизхо дода астки бо вужуди ек номахрам овоз бихонанд, диққат кунид ба канизхо на занони озод. Дар инжо иллат ийд буда аст.

(идома дорад…….)

---

[1] المستدرك على الصحيحين/ سنن النسائي/ المصنف

[2] متفق علیه .  رواه البخاري (909) ومسلم (892) . صحیح سنن ابن ماجه ـ علامه آلبانی1540

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(35- қисмат)

Анжоми ин корхо то замони лағв ва беарзиш ва бефойда хисоб мешавадки боиси ғийбат ва зойеъ шудани хаққи аз мардум ва ё тарки вожиби ва иртикоби ба гунохи нашавад, замоники ба ин хад расид дигар лағв нест, балки журми аст мисли соири журмхо ва гунохи аст мисли соири гунохон бо миқёсхойи хосси худишон. Масалан замоники жорияйи дар хузури росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар утоқи уммул мўъминин Оиша розиаллоху анху мехонад:

وَفِينَا نَبِيٌّ يَعْلَمُ مَا فِي غَدٍ

“ дар миёни мо пайғамбари вужуд дорадки медонад фардо чи пеш хохад омад” зуд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бехиш тазаккур медихад:

لَا تَقُولِي هَكَذَا وَقُولِي مَا كُنْتِ تَقُولِينَ[1]

“Чанин нагу. Балки хамонро бигуки қаблан мехонди”.

Дар хар сурат ин саргармийхо ва корхойи бефойда ва беарзиш дар қолиби лахв жо мегиранд аммо лахвиёт шохахойи мухталифи доранд ва фақат хамин лағв гуфтанхо ва сухани пуч ва беарзиш нест, балки лахвхойи хам вужуд дорандки метавонанд ба унвони ек абзор дар хидмати ек хадафи хуб ва шаръий қарор бигиранд ва муслимин дар мовқеъиятхойи ба он ниёз пейдо мекунанд.

Иддайи аз муслимин хастандки барои оромиш додан ба рухишон ё дар маросимхойи хосси мераванд ва аз ин корхойи ботил ва лахв ба сурати муваққатий истефода мекунанд, ё худишон ба танхойи ё дар жамъи дустонашон булбули хуш садо барои хам мешаванд, ё ба бозийхо ва саргармийхойи мепардозанд ва аз ин лахв истефода мекунанд. Масалан дар маросими арусийхо хамин корхойи лахвро анжом медиханд.

Замоники уммул мўъминин Оиша еки аз қовми хешхойи худишро ба ақди ек марди аз ансор дар меоварад росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба у фармуд:

: «یَا عَائِشَةُ، مَا کَانَ مَعَکُمْ لَهْوٌ؟ فَإِنَّ الأَنْصَارَ یُعْجِبُهُمُ اللَّهْوُ»[2]

“ эй Оиша! Оё хамрохи шумо лахв ( чизхойи лаззат бахш ва саргарм кунанда) набуд? Чун ансор, лахв ва саргармийро дуст доранд”. Дар ривояти дигари омада астки фармуд :

«  فَهَلْ بَعَثْتُمْ مَعَهَا جَارِيَةً تَضْرِبُ بِالدُّفِّ وَتُغَنِّي »

“ оё канизиро хамрохиш фристодид то даф бизанад ва овоз бихонад?” уммул мўъминин гуфт: у ( масалан) чи бояд мехонд ё росулуллох? Фармуд: интури:

ﺃﺗَﯿْﻨَﺎﮐُﻢْ ﺃﺗَﯿْﻨَﺎﮐُﻢْ  *** ﻓَﺤَﯿﻮﻧَّﺎ ﻧُﺤﯿِّﯿﮑُﻢْ‏

وَلَوْلَا الذَّهَب الْأَحْمَر *** مَا حلَّتْ بوادیکــــــم

وَلَوْلَا الْحِنْطَة السمراء *** مَا سَمِنَتْ عَذَارِيكُمْ

“ мо омадем, мо омадем, ба мо салом  ва хуш омад бигуйид то мо хам ба шумо салом ва дуруд бигим.

Агар талойи сурх набуд *** ораста намегашт биёбонхойитон

Ва агар гандумхойи талойи набуд*** душизагон ва духтарони новрасидайи шумо чоқ  намешуданд.

Ё ба Оиша розиаллоху анхо мефармояд:

« ﺍَﻫْﺪَﯾْﺘُﻢ ﺍﻟْﻔَﺘـَﺎﺓَ؟ ﻗَﺎﻟﻮُﺍ ﻧَﻌَﻢْ ﻗﺎﻝَ : ‏« ﺃﺭْﺳَﻠْﺘُﻢ ﻣَﻌَﻬﺎ ﻣﻦ ﯾُﻐَﻨِّﯽ؟ ﻗﺎﻟَﺖْ: ﻻَ، ﻓَﻘﺎﻝَ ﺭﺳﻮﻝ ﺍﻟﻠﻪِ ‏(صلی الله علیه وسلم‏) ﺍِﻥَّﺍﻷﻧْﺼﺎﺭَ ﻗَﻮْﻡٌ ﻓﯿﻬﻢ ﻏَﺰْﻝٌ ﻓَﻠَﻮْ ﺑَﻌَﺜْﺘُﻢ ﻣَﻌَﻬَﺎ ﻣَﻦْ ﯾَﻘﻮﻝُ : ﺃﺗَﯿْﻨَﺎﮐُﻢْ ﺃﺗَﯿْﻨَﺎﮐُﻢْ ﻓَﺤَﯿَّﺎﻧﺎ ﻭ ﺣَﯿَّﺎﮐﻢُ‏»

Оё ба ин духтар хадя додаид? Гуфтанд: оре, фармуд: оё касиро хамрохи у фристодаид то овоз бихонад? Оиша гуфт: на. Пас росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: медонид ансор мардуми хастандки дар миёнишон овоз мутадовул ва расм аст. Чи хуб аст каси хамрохи ишон бифристид то бигуяд:

‏« ﺃﺗَﯿْﻨَﺎﮐُﻢْ ﺃﺗَﯿْﻨَﺎﮐُﻢْ ﻓَﺤَﯿَّﺎﻧﺎ ﻭ ﺣَﯿَّﺎﮐﻢُ ‏»

 Мо назди шумо омадем; пас ба мо салом ва табрик бигуйид ва мо хам ба шумо тахият мегуем.

(идома дорад……..)

---

[1]رواه البخاري ( 3779)

[2]بخاری (5163)

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(93- қисм)  

Бугунги кунда барча мусулмонлар дучор бўлган  мана бу изтирорий холатда, баъзи бир тахсил олган равшанфикрли кишилар ва спутник каналларига тобеъ бўлган одамлар, хамда ўзимизнинг  мувозанатсиз ва меъзонсиз биродарларимизни баъзиси хам айтилган нарсаларни ва сўзларни меъёр қилиб олишган. Уларнинг айтишича, фалон киши ё жамоат ё хизб ё мазхаб ёмон. Улардан нима учун,деб  сўрасанг? Айтишадики, улар фалон асрда ва фалон китобларида нима деганларини кўрмаганмисан? Нима дейишганини эшитмаганмисан? У ерда нима деб ёзилганини ўқиб кўрмадингми? Улар мусулмон киши учун мана бу изтирорий холатда хеч қандай узр келтиришмайди. Чунки бўлиб хам мисол тариқасида айтадиган бўлсак,  жуда кўп айтилган сўзлар,сухбатлар Нуъайм ибни Масъуд розиаллоху анхуга ўхшаб ахзоблар жангидаги шароитга тушган кишилар томонидан айтилган бўлиши мумкин ёки бўлмасам бизлар хабардор бўлмаган бошқа ўнлаб далилларга эга бўлишлари мумкин.

Душманларимиз бизларга қарши олиб бораётган рухий,совуқ, юмшоқ жанглар учун миллиярдлаб доллор харж қилаётган бир даврда, бизларнинг уларга қарши рухий жанг ижод қилишимиз ажиб,хайрон қоларли иш бўла олмайди; бу ердаги ажиб,хайрон қоларли нарса, бир мусулмоннинг нима учун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам Нуъайм ибни Масъуд розиаллоху анхуга қараб : “алхарбу худъатун” жанг фарибдур,деб мархамат қилганларини билмаслигидур, агар бир мусулмон бундан фойдаланадиган бўлса, тезлик билан турли-хил унвонлар, лақаблар  билан муттахам қилинади.

  Бу ердаги қоида шуки, бизлар 

«أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»

га кўра  хукм чиқариш ё йўл кўрсатиш бўйича дучор бўлишимиз мумкин бўлган барча касалликлардан узоқлашган холда, шаръий манбаъларимизни салохият эгаси бўлмиш шўро фахмига кўра ироя беришимиз керак, агар шахс чиқараётган хукмларида хато қиладиган бўлса, шўрони вохид раъйи уни қайтаришга қодир, аммо агар мана бу кичик шўрони ўзи хато қиладиган бўлса, бир жойда туриб қолади ва ортга қайтади ёки такомуллашиши керак бўлган хомила нобуд бўлади ва аста- секинлик билан ўзини шаръий вазифасини қўлдан бой беради. Кичик шўроларнинг аксарини хатолари хам кибр ва хавойи нафсга тобеъ бўлишликка ўхшаган касалликларга, ўсиш ва такомуллашиш  мархаласини дарк қилмасликка, шўроларнинг бир неча ўлимига бориб тақалади.

Бизларнинг ўлчов меъёримизни , уларнинг  каттароқ шўроларни ташкил қилишга ва аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи хукуматни ташкил қилишга яқинлашиш борасидаги рағбатлари ёки аллох рози бўлган вохид сафдан узоқлашишлари, муборазадаги  яшил чироғ қилиб белгиланади ва барча жамоатларни худо яхши кўрадиган муттахид ва муваххид жамоатларни ташкил қилишга яқинлашиши ё узоқлашиши меъзони бўйича: 

 إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ.

мана бу шахс ё жамоат ё шўро тўғри йўлда жойлашганми ёки йўқ хато йўлда кетаяптими собит қила оламиз? Ёки ундан олдинги оятга диққат қилган холда мана бу гурух ва жамоат ўзини иддаосида ростгўйми ёки бошқаларни вахдатга даъват қилиб ўзи тафарруқ ва залиллик йўлидан юрадиганлар жумласиданми, яъни аллох таоло улар хақида мархамат қилган кишиларни жумласиданми, эканини айта оламиз?

 يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ.

Эй иймон келтирган кишилар нима учун қилмайдиган нарсаларни сўзлайсизлар?

Яъни уларнинг  шахсдан жамоат ва кичик шўрога ва жамоатдан,кичик шўродан каттароқ шўролар ва каттароқ жамоатларга ва нихоят мужохидларнинг шўро мажлисига ё хукуматга, вохид шўрога, вохид жамоатга ва вохид умматга томон узилмаган холда харакатланиш андозасига қараб уларни мақсад учун манфаъатли бўлганини билиб оламиз. Ёки бўлмасам мақсад учун зарарли бўлган,деб таъйинлаймиз ва улар мақсадга зарба уришади ва тафарруқни,мусулмонларни кучини бекорга кетказиш, хамда мусулмонларни саргардон қилиш йўлида юришибди,дея оламиз,  бундан ташқари уларнинг  сўзлари қилаётган амалларига қарама- қарши бўлиб, уларнинг сўзларига ишониб бўлмайди.

Меъёр, мусулмонлар шахснинг каттароқ шўроларга ва нихоят нубувват манхажидаги исломий хукуматга ёки исломий изтирорий бадал хукуматга ва улил амр шўросига ва вохид умматга ва вохид жамоатга узоқ ва яқинлигини, хамда мойиллигини меъзони бўйича ўлчанади.

Биринчи мархалада, тавхидга эга бўлган шахсни мақсадга нисбатан фойдали бўлган ё бўлмаганини  унинг жамоатга ё исломий шўрога қўшилиши ва ташкил қилинишига нисбатан яқин ё узоқ бўлишини меъзонига кўра ўлчаймиз, жамоат ва яхлит шўро ташкил бўлгач эса, унинг фойдали ё бефойда бўлганини меъзонини янада каттароқ шўроларни ташкил қилиниши  ва нихоят шаръий ахкомларни ижро қилувчи исломий хукуматни ташкил қилиниши ва вохид улил амр шўросини, вохид жамоатни,вохид умматни  ташкил қилиниши  учун уни қилган харакатлари ва амалига кўра ўлчаймиз.

Мана бу жамоатни ё шўрони амаллари охирида шариат ахкомларини ижро қилувчи исломий хукуматни ва вохид умматни ва  вохид жамоатни  ташкил қилишга яқинлашадими ёки жохилият йўлига юриб кетиб буюк мақсаддан узоқлашадими? Шунга кўра бахо берамиз.

Мана шу шаклда мусулмон шахс учун аслий мақсадга етиш яъни бир шўровий жамоатни ташкил қилиниши ёки агар мавжуд бўладиган бўлса бир шўровий жамоатга тобеъ бўлиш биринчи ўриндаги абзор хисобланади. Унинг кичик шўролардан вужудга келган каттароқ шўроларга (бошқача истелох билан айтганда уларга шўро мажлиси хам дейилади)  эргашиши ва хал бўлиши иккинчи абзор саналади, вужудга келган мана бу шўровий мажлисдаги  унинг охирги мақсади хам исломий хукуматни ташкил қилиш ва жамиятдаги ижроий қудратни касб қилиш ва нихоят бутун жахон улил амр шўросини, вохид ижмоъни ва вохид умматни ва вохид жамоатни  ташкил қилинишидан иборат.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(93- قیسم)  

بوُگوُنگِی کوُندَه بَرچَه مُسُلمانلَر دوُچار بوُلگن مَنَه بُو اِضطِرارِی حالَتدَه، بَعضِی بِیر تَخصِیل آلگن رَوشَن فِکرلِی کِیشِیلَر وَ سپُوتنِیک کَنَللَرِیگه تابِع بُولگن آدَملَر، هَمدَه اوُزِیمِیزنِینگ مُواظَنَتسِیز وَ مِعزانسِیز بِرادَرلَرِیمِیزنِی بَعضِیسِی هَم اَیتِیلگن نَرسَه لَرنِی وَ سوُزلَرنِی مِعیار قِیلِیب آلِیشگن. اوُلَرنِینگ اَیتِیشِیچَه، فَلان کِیشِی یا جَماعَت یا حِزب یا مَذهَب یامان. اوُلَردَن نِیمَه اوُچُون، دِیب سوُرَه سَنگ؟ اَیتِیشَه دِیکِی، اوُلَر فَلان عَصردَه وَ فَلان کِتابلَرِیدَه نِیمَه دِیگنلَرِینِی کوُرمَه گنمِیسَن؟ نِیمَه دِییِیشگه نِینِی اِیشِیتمَه گنمِیسَن؟ اوُ یِیردَه نِیمَه دِیب یازِیلگه نِینِی اوُقِیب کوُرمَه دِینگمِی؟ اوُلَر مُسُلمان کِیشِی اوُچُون مَنَه بُو اِضطِرارِی حالَتدَه هِیچ قَندَی عُذر کِیلتِیرِیشمَیدِی. چُونکِی بوُلِیب هَم مِثال طَرِیقَه سِیدَه اَیتَه دِیگن بوُلسَک، جُودَه کوُپ اَیتِیلگن سوُزلَر،صُحبَتلَر نُعَیم اِبنِ مَسعوُد رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَب اَحزابلَر جَنگِیدَگِی شَرائِطگه توُشگن کِیشِیلَر تامانِیدَن اَیتِیلگن بوُلِیشِی موُمکِین یاکِی بوُلمَه سَم بِیزلَر خَبَردار بُولمَه گن باشقَه اوُنلَب دَلِیللَرگه اِیگه بوُلِیشلَرِی موُمکِین.

دُشمَنلَرُیمِیز بِیزلَرگه قَرشِی آلِیب بارَه یاتگن رُوحِی، ساوُوق، یوُمشاق جَنگلَر اوُچُون مِللِییَردلَب داللَر حَرج قِیلَه یاتگن بِیر دَوردَه، بِیزلَرنِینگ اوُلَرگه قَرشِی رُوحِی جَنگ اِیجاد قِیلِیشِیمِیز عَجِیب،حَیران قالَرلِی اِیش بوُلَه آلمَیدِی؛ بُو یِیردَگِی عَجِیب، حَیران قالَرلِی نَرسَه، بِیر مُسُلماننِینگ نِیمَه اوُچُون رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلّم نُعَیم اِبنِ مَسعُود رَضِیَ الله عَنهُ گه قَرَب :«الْحَرْبُ خُدْعَةٌ» جَنگ فَرِیبدوُر، دِیب مَرحَمَت قِیلگنلَرِینِی بِیلمَسلِیگِیدوُر، اَگر بِیر مُسُلمان بوُندَن فایدَه لَنَه دِیگن بوُلسَه، تِیزلِیک بِیلَن توُرلِی- هِیل عُنوانلَر، لَقَبلَر بِیلَن مُتَّحَم قِیلِینَه دِی.

بُو یِیردَگِی قائِدَه شوُکِی، بِیزلَر «أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ» گه کوُرَه حُکم چِیقَه رِیش یا یُول کوُرسَه تِیش بوُیِیچَه دوُچار بوُلِیشِیمِیز موُمکِین بوُلگن بَرچَه کَسَللِیکلَردَن اوُزاقلَشگن حالدَه، شَرعِی مَنبَع لَرِیمِیزنِی صَلاحِیَت اِیگه سِی بوُلمِیش شوُرا فَهمِیگه کوُرَه اِرایَه بِیرِیشِیمِیز کِیرَک، اَگر شَخص چِیقَه رَه یاتگن حُکملَرِیدَه خَطا قِیلَه دِیگن بوُلسَه، شُورانِی واحِد رَعیِی اوُنِی قَیتَه رِیشگه قادِر، اَمّا اَگر مَنَه بُو کِیچِیک شوُرانِی اوُزِی خَطا قِیلَه دِیگن بوُلسَه، بِیر جایدَه توُرِیب قالَه دِی وَ آرتگه قَیتَه دِی یاکِی تَکاموُللَشِیشِی کِیرَک بوُلگن حامِیلَه نابوُد بوُلَه دِی وَ اَستَه سِیکِینلِیک بِیلَن اوُزِینِی شَرعِی وَظِیفَه سِینِی قوُلدَن بای بِیرَه دِی. کِیچِیک شوُرالَرنِینگ اَکثَرِینِی خَطالَرِی هَم کِبر وَ هَوایِی نَفسگه تابِع بوُلِیشلِیککَه اوُحشَه گن کَسَللِیکلَرگه،اوُسِیش وَ تَکاموُللَشِیش مَرحَلَه سِینِی دَرک قِیلمَسلِیککَه، شوُرالَرنِینگ بِیر نِیچَه اوُلِیمِیگه بارِیب تَقَلَه دِی.

بِیزلَرنِینگ اوُلچاو مِعیارِیمِیزنِی، اوُلَرنِینگ کَتتَه راق شوُرالَرنِی تَشکِیل قِیلِیشگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُچِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیشگه یَقِینلَه شِیش بارَه سِیدَگِی رَغبَتلَرِی یاکِی اَلله راضِی بوُلگن واحِد صَفدَن اوُزاقلَه شِیشلَرِی، مُبارَزَه دَگِی یَشِیل چِیراغ قِیلِیب بِیلگِیلَه نَه دِی وَ بَرچَه جَماعَتلَرنِی خُدا یَحشِی کوُرَه دِیگن مُتَّحِد وَ مُوَحِّد جَماعَتلَرنِی تَشکِیل قِیلِیشگه یَقِینلَه شِیشِی یا اوُزاقلَه شِیشِی مِعزانِی بوُیِیچَه:  إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ. مَنَه بُو شَخص یا جَماعَت یا شوُرا توُغرِی یوُلدَه جایلَشگنمِی یاکِی یوُق خَطا یوُلدَه کِیتیَپتِیمِی ثابِت قِیلَه آلَه مِیز؟ یاکِی اوُندَن آلدِینگِی آیَتگه دِققَت قِیلگن حالدَه مَنَه بُو گوُرُوه وَ جَماعَت اوُزِینِی اِدَّعاسِیدَه راستگوُیمِی یاکِی باشقَه لَرنِی وَحدَتگه دَعوَت قِیلِیب اوُزِی تَفَرُّق وَ زَلِیللِیک یوُلِیدَن یوُرَه دِیگنلَر جُملَه سِیدَنمِی، یَعنِی اَلله تَعالَی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن کِیشِیلَرنِی جُملَه سِیدَنمِی، اِیکَه نِینِی اَیتَه آلَه مِیز؟  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ. اِی اِیمان کِیلتِیرگن کِیشِیلَر نِیمَه اوُچُون قِیلمَیدِیگن نَرسَه لَرنِی سوُزلَیسِیزلَر؟

یَعنِی اوُلَرنِینگ شَخصدَن جَماعَت وَ کِیچِیک شوُراگه وَ جَماعَتدَن، کِیچِیک شوُرادَن کَتتَه راق شوُرالَر وَ کَتتَه راق جَماعَتلَرگه وَ نِهایَت مُجاهِدلَرنِینگ شوُرا مَجلِیسِیگه یا حُکوُمَتگه، واحِد شوُراگه، واحِد جَماعَتگه وَ واحِد اوُمَّتگه تامان اوُزِیلمَه گن حالدَه حَرَکَتلَه نِیش اَندازَه سِیگه قَرَب اوُلَرنِی مَقصَد اوُچُون مَنفَعَتلِی بوُلگه نِینِی بِیلِیب آلَه مِیز. یاکِی بوُلمَسَم مَقصَد اوُچُون ضَرَرلِی بوُلگن، دِیب تَعیِینلَیمِیز وَ اوُلَر مَقصَدگه ضَربَه اوُرِیشَه دِی وَ تَفَرُّقنِی، مُسُلمانلَرنِی کوُچِینِی بِیکارگه کِیتکَه زِیش، هَمدَه مُسُلمانلَرنِی سَرگردان قِیلِیش یوُلِیدَه یوُرِیشِیبدِی، دِییَه آلَه مِیز، بوُندَن تَشقَرِی اوُلَرنِینگ سوُزلَرِی قِیلَه یاتگن عَمَللَرِیگه قَرَمَه – قَرشِی بوُلِیب، اوُلَرنِینگ سوُزلَرِیگه اِیشانِیب بوُلمَیدِی.

مِعیار، مُسُلمانلَر شَخصنِینگ کَتتَه راق شوُرالَرگه وَ نِهایَت نُبُوَّت مَنهَجِیگه اِسلامِی حُکوُمَتگه یاکِی اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتگه وَ اوُلِی الاَمر شُوراسِیگه وَ واحِد اوُمَّتگه وَ واحِد جَماعَتگه اوُزاق وَ یَقِینلِیگِینِی، هَمدَه مایِیللِیگِینِی مِعزانِی بوُیِیچَه اوُلچَه نَه دِی.

بِیرِینچِی مَرحَلَه دَه، تَوحِدگه اِیگه بوُلگن شَخصنِی مَقصَدگه نِسبَتاً فایدَه لِی بوُلگن یا بوُلمَه گنلِیگِینِی اوُنِینگ جَماعَتگه یا اِسلامِی شوُراگه قوُشِیلِیشِی وَ تَشکِیل قِیلِینِیشِیگه نِسبَتاً یَقِین یا اوُزاق بوُلِیشِینِی مِعزانِیگه کوُرَه اوُلچَیمِیز، جَماعَت وَ یَحلِیط شوُرا تَشکِیل بوُلگچ اِیسَه، اوُنِینگ فایدَه لِی یا بِیفایدَه بوُلگه نِینِی مِعزانِینِی یَنَدَه کَتتَه راق شوُرالَرنِی تَشکِیل قِیلِینِیشِی وَ نِهایَت شَرعِی اَحکاملَرنِی اِجرا قِیلوُچِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِینِیشِی وَ واحِد اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی، واحِد جَماعَتنِی،واحِد اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلِینِیشِی اوُچوُن اوُلَرنِی قِیلگن حَرَکَتلَرِی وَعَمَلِیگه کوُرَه اوُلچَیمِیز.

مَنَه بوُ جَماعَتنِی یا شوُرانِی عَمَللَرِی آخِیرِیدَه شَرِیعَت اَحکاملَرِینِی اِجرا قِیلوُچِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلِیشگه یَقِینلَه شَه دِیمِی یاکِی جاهِلِیَت یوُلِیگه یوُرِیب کِیتِیب بوُیُوک مَقصَددَن اوُزاقلَه شَه دِیمِی؟ شوُنگه کوُرَه بَها بِیرَه مِیز.

مَنَه شُو شَکلدَه مُسُلمان شَخص اوُچُون اَصلِی مَقصَدگه یِیتِیش یَعنِی بِیر شوُراوِی جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلِینِیشِی یاکِی اَگر مَوجُود بوُلَه دِیگن بوُلسَه بِیر شوُراوِی جَماعَتگه تابِع بوُلِیش بِیرِینچِی اوُرِیندَگِی اَبزار حِسابلَه نَه دِی. اوُنِینگ کِیچِیک شوُرالَردَن وُجُودگه کِیلگن کَتتَه راق شوُرالَرگه ( باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه اوُلَرگه شوُرا مَجلِیسِی هَم دِییِیلَه دِی) اِیرگه شِیشِی وَ حَل بوُلِیشِی اِیککِینچِی اَبزار سَنَلَه دِی، وُجُودگه کِیلگن مَنَه بُو شوُراوِی مَجلِیسدَگِی اوُنِینگ  آخِیرگِی مَقصَدِی هَم اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشکِیل قِیلِیش وَ جَمِیعیَتدَگِی اِجرائِی قُدرَتنِی کَسب قِیلِیش وَ نِهایَت بوُتوُن جَهان اوُلِی الاَمر شوُراسِینِی، واحِد اِجماعنِی وَ واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلِینِیشِیدَن عِبارَت.

(دوامی بار……)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(93- قسمت)

 امروزه و در این حالت اضطراری که برای همه ی مسلمین پیش آمده است عده ای روشنفکرنمای درسخوانده و مردمان دنباله رو شبکه های ماهواره ای، و عده ای از برادران نامتعادل و نامیزان خودمان هم تنها گفتار و حرفها را معیار قرار داده اند. می گویند فلان فرد یا جماعت و حزب و مذهب  بد است. بپرسی چرا؟ می گویند: مگر ندیدی که در فلان کتابشان در فلان قرن چه گفتند؟ مگر نشنیدی چه گفت؟ مگر نخواندی چه نوشته بود؟ و هیچ عذری برای مسلمان در این حالت اضطراری قائل نیستند . در حالی که ممکن است به عنوان مثال خیلی از این گفتارها و صحبتها توسط کسانی چون نعیم بن مسعودرضی الله عنه گفته شود که اطرافیان آنها درحالت جنگ احزاب قرار گرفته باشند، یا ممکن است به دهها دلیل دیگر باشد که ما اطلاع نداشته باشم.

در این برهه که دشمنان ما میلیاردها دلار برای جنگ روانی و سرد و نرم بر علیه ما خرج می کنند، ایجاد جنگ روانی ما بر علیه آنها نمی تواند عجیب باشد؛ عجیب این است که یک مسلمان نداند که چرا رسول الله صلی الله علیه وسلم به نعیم بن مسعودرضی الله عنه فرمود:«الْحَرْبُ خُدْعَةٌ» جنگ فریب است و اگرمسلمانی ازآن استفاده کرد زود به انواع برچسبها متهم بشود .

قاعده این است که بر اساس «أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ» ما به دور از تمامی بیماریهایی که ممکن است درقضاوت و یا در نشان دادن راه پیش بیاید، منابع شرعیمان را بر فهم شورای ذی صلاحمان ارائه می دهیم، اگرشخص در قضاوتهایش اشتباه کند رای واحد شورا می تواند آن را بر گرداند اما اگر این شورای کوچک خودش دچار اشتباه بشود آنوقت است که یا درجا می زند یا به عقب بر می گردد یا جنینی که قرار است به تکاملش برسد را سقط می کنند و به تدریج کارکرد شرعی خودشان را از دست می دهند .  اکثر اشتباهات شوراهای کوچک هم به بیماریهای کبر و تبعیت از هواهای نفسانی و عدم درک مراحل رشد و تکامل و مرگهای متعدد شوراها بر می گردد.

معیار سنجش ما میزان رغبت آنها در نزدیک شدن به تشکیل شوراهای بزرگتر و تشکیل حکومت مجری قوانین شریعت الله، یا دور شدن از صف واحدی است که الله به آن راضی است را در مبارزه چراغ راه خود قرار می دهیم، و تمامی جماعتها را در میزان نزدیک یا دور شدن از تشکیل جماعتی متحد و موحد که خدا آنها را دوست دارد:إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذينَ يُقاتِلونَ في سَبيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيانٌ مَرصوصٌ. با همین معیار ثابت می گویم که این شخص یا جماعت یا شورا در مسیر صحیح قرار دارد یا نه و مسیر را دارد اشتباهی می رود؟. یا حتی با توجه به یک آیه ی قبل از این می توانیم بگویم که این گروه و جماعت در ادعایش راستگوئه یا جزو آنهائی است که دیگران را به وحدت دعوت می کنند اما خودشان مسیر تفرق و ذلیلی را می روند و جزو آنانی هستند که الله تعالی در موردشان می فرمایند:يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ. اى كسانى كه ايمان آورده ايد چرا چيزى مى گوييد كه انجام نمى دهيد؟

یعنی اینها به هر اندازه در مسیر تکاملی خود از فرد به جماعت و شورای کوچک و از جماعت و شورای کوچک به شوراهای بزرگتر و جماعتهای بزرگتر و در نهایت به سمت مجلس شورای مجاهدین یا حکومت و شورای واحد و جماعت واحد و امت واحد بصورت غیر منقطع به پیش بروند آنها را مفید برای هدف می دانیم و راستگوی در ادعاهایشان می دانیم، و هر چند اعمالشان را از این مسیر منحرف بدانیم، آنها را مضر برای هدف قلمداد می کنیم و می گوییم اینان به هدفمان صدمه می زنند و در مسیر تفرق و هدر دادن انرژی مسلمین و سرگردان کردن مسلمین هستند و علاوه بر این سخنانشان با کردارشان مخالف است و نمی شود به سخناشان اعتماد کرد.

معیار میزان دوری ویا نزدیکی و تمایل فرد مسلمان به شوراهای بزرگتر و در نهایت حکومت اسلامی علی منهاج نبوه یا حکومت بدیل اضطراری اسلامی و شورای اولی الامر و امت واحد و جماعت واحد است.

در مرحله ی اول،  مفید بودن یا نبودن فرد توحیدی برای هدف را در میزان دوری یا نزدیکی وی به تشکیل یا پیوستن به جماعت و شورای اسلامی می دانیم، و پس از تشکیل جماعت و شورای منسجم،  میزان مفید یا غیر مفید بودن آنرا در میزان تلاش و اعمالش جهت تشکیل شوراهای بزرگتر و در نهایت تشکیل حکومتی اسلامی مجری احکام شرعی و کسب قدرت و تشکیل شورای اولی الامر واحد و جماعتی واحد و امتی واحد می دانیم . می سنجیم که اعمال این جماعت و شورا در نهایت به تشکیل حکومتی اسلامی مجری احکام شریعت و امت واحده و جماعت واحد نزدیک می شود یا در مسیر جاهلیت قرار گرفته و از هدف بزرگ دورتر می شود.

اینطوری برای شخص مسلمان، ابزار اولیه برای رسیدن به هدف اصلی، تشکیل یک جماعت شورائی، یا در صورت وجود، ملحق شدن به یک جماعت شورائی است، ابزار ثانویه ی او ملحق شدن و حل شدن در شورای بزرگتری است که از شوراهای کوچکتری به وجود آمدند و به اصطلاح به آن می گویند مجلس شورا و هدف نهایی او در این مجلس شورای به وجود آمده هم تشکیل حکومتی اسلامی و کسب قدرت اجرایی جامعه و در نهایت تشکیل شورای اولی الامر جهانی و اجماع واحد و امتی واحد و جماعتی واحد است.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(34- қисмат)

Бале,интури шахси мўъмин бо нияти покики дорад агар бихохад роххойи хейр барояш бисёр зиёданд, ва хамма чизиш дар дунё дар масири қонуни шариати аллох қарор мегирад ва қатъан савоб хам ба у мерасад:

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ * لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ…(انعام/162-163)[1]

Ошкоро астки овоз хондан ба унвони еки аз абзорхойи шодийи фитрий аст ва жониби аз жавониби мухталифи зиндагийи астки бояд барои аллох таоло қарор дода бишавад, ва шакки нестки қонуни шариати аллох барои саркуби масоили фитрий ва жавониби мовриди ниёзи зиндагийи дунёвий наёмада аст балки омада аст ин ниёзхоро мудирият, созмондехи, контрол ва хидоят кунад. Ибни Таймия мегуяд:

 «اِنَّ الأنْبیاءَ قَدْ بُعِثوُا بِتَکْمیلِ الْفِطْرَةِ و تَقْریرِهـْا لا بِتَبْدِیلِها و تَغْیِیرِها»

Анбиё барои такмили фитрат ва тасбити он мабъус шуданд, на барои табдил ва тағйири он.

Холо агар ин фитрат бо қонуни шариати аллох контрол ва хидоят шуд табдил  мешавад ба амри матлуб ва покизайи халолики аллох таоло дар мовриди ин умури покиза мефармояд:

یَسْألُونَکَ ماذا اَحَلَّ اللهُ لَهُمْ قُلْ اَحَلَّ لکُمْ الطَّیِّباتِ (مائده/4)

Аз ту пурсиданд: чи чиз барои онон халол шуда аст? Бигу чизхойи покиза барои шумо халол гардида аст. Бале мо бо тасфия ва мудирияти умури зиндагиймон метавонем бигуем:

الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُۖ (مائده/5)

Холо ин овоз хонданики бо мудирияти қонуни шариати аллох табдил ба ек тоййиб ва покиза шуда аст, ва ек ниёзи фитрийро ба шикли сахихиш бароварда мекунад, ва инсонро аз овоз хонданхойи ғейри шаръий ва мунхарифин дур мекунад, ва намегузорад шахс ба самт ва суйи ин овозхойи мужримона ва гунох олуд биравад хам мумкин аст тавассути иддайи дучори офат ва олудагий бишавад; ва касони хам хастандки ба ин овозгуш додан ё хондан одат карданд ва танхо хадафишон саргармийи худишон аст ва дигарон, ин дигар меравад жузъи хамон корхойики ба он мегуянд лағв, мисли кори хамин пирамардхойики жилови дари масжид нишастанд ва вақт мекушанд, ё замонироки шумо ба дидани фалон бози ихтисос медихид ва ба он одат кардид ва …… ин вақткуши ва талаф кардани умрики шахс ба он одат карда сифати муслимин нест балки сифати куффор аст ва мисли хамон харфхойи беарзиши астки куффори ахли китоб баъзи вақтхо мезанандки аллох таоло дар мовриди равиши бархурди бо онхо мефармояд:

: وَإِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ وَقَالُوا لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَکُمْ أَعْمَالُکُمْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ لَا نَبْتَغِی الْجَاهِلِینَ ‏(قصص/55)

Ва хенгомики суханони лағв ва ёва бишнаванд аз он руй мегардонанд ва мегуянд: аъмоли мо аз он мо, ва аъмоли шумо аз он шумо аст. Салом  алайкум! Мо хохони ( хамнишини бо ) нодонон нестем.

Воқеият хам хамин аст, замоники муслимин ниёз ба даъват ва жиход ва хидмат ба дини аллох ва бандагони аллох доранд, ва онхамма масъулият дар баробари худишон ва соири инсонхойи ситамдидайи дунё доранд, ва онхамма вазифа дар баробари қиёмати худишон доранд онвақт вақти куштани хамишагий сари фалон куча ё дар масжид ва саргарм кардани худ ба чизхойики хеч суди барои қиёматит надорад чи маъни медихад? Ё садхо ва балки хозорон соати умри худитро додан ба нигох кардан ба футбол ва хаёти вахш ва ғейрих чи маъни медихад? Дар холики шахс ек садуми онро намедихад ба хузур ва ё нигох кардан ва гуш додани дарсхо ва барномахойики динишро ба у ёд медиханд.

Ин дустон масири жохилонро мераванд ва ба корхойи худишонро машғул кардандки дар миқёси соати умришон лағв ва беарзиш астки, бояд аз ин суханони беарзишики гуфта мешавад шахси огох худишро дур кунад ва ба онхо бигуяд:

لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَکُمْ أَعْمَالُکُمْ سَلَامٌ عَلَیْکُمْ لَا نَبْتَغِی الْجَاهِلِینَ.

Ин зиёдаруйи дар овозхўни ё овоз гуш додан ва табдил кардани он ба ек одатки боиси куштани вақт ва нарасидани хейри ба худ ва дигарон бишавад ножоиз аст ва дар ин сифат муслимин худишонро шабих ба куффор карданд.

Пардохтан ба ин корхойи бефойда ва беарзишки танхо вақткуши мешавад ва онро пешайи худ кардан турики шахс ба он машхур ва шинохта бишавад мушаххас астки еки аз беморийхо ва олудагийхойи қалбийки аз сифати куффор аст ва муслимин ба он олуда шуданд,нуктайи дигар инки ин харфхойи лағв, тўвхин ё фаххоший кардан ба дин нестанд. Чун жавоби тўвхини куффор дар хенгоми касби қудрат танхо зур аст ва хиффа кардани тўвхинхо на гуфтани салом алайкум. Хамонтурики дидем росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо амсоли Каъаб ибни Ашроф ва Абу Ифк ва Назр бин Хорис ва дигарон кард. Тўвхин ва фаххоший бо нақд кардан хам хийли фарқ дорад холо чи расид ба лағв.

(идома дорад………)

---

[1]بگو:نماز و عبادت و زیستن و مردن من از آن خدا است که پروردگار جهانیان است . خدا را هیچ شریکی نیست ، و به همین دستور داده شده‌ام.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

 (33- қисмат)

Мо дар манобеъи мухталифи исломий мебинемки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва асхобиш хам дар хенгоми сафар ва хам ғейри сафар дар мажолисишон, ва хам хенгоми кори ашъорро аз хамдигар мешаниданд, холо чи ба сурати фардий буда бошадки – аз Хассон бин Собит ва Анжаша ва Омир бин Аквоъ ривоят шуда аст – чи ба сурати жамъий хонда бошанд мисли замони кандани хандақ қабли аз жанги ахзоб.

Анас бин Молик розиаллоху анху мегуяд: вақти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастагий ва гурснагийи моро дид суруд:

“اللَّهُمَّ لَا عَيْش إِلَّا عَيْش الْآخِرَه ***فارْحَمْ الْأَنْصَارَوَالْمُهَاجِرَهْ

( борилаха! Зиндагий нест магар зиндагийи охират, пас бар ансор ва мухожирин рахмат иноят кун) ва сахоба дар жавоб суруданд:

“نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَا … عَلَى الجِهَادِ مَا بَقِينَا أَبَدَا “

( мо касони хастемки бо Мухаммад бар жиход байъат намудаем то вақти зинда бошем).

Илова бар ин асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мажолисишон хам овозхўни доштанд: Абу Салама рохимахуллох фарзанди Абдуррохман бин Авф розиаллоху анху мегуяд:

“لم یکن أصحاب رسول الله صلی الله علیه و سلم منحرفین و لا متماوتین، کانوا یتناشدون الأشعار فی مجالسهم، و ینکرون أمر جاهلیتهم…”

Асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам на мунхариф буданд ва на ахли ифрот ва тафрит ва дар мажолиси худ ашъорро ба сурати тарона мехонданд ва амри жохилияти худро – дар ин ашъор –  никухиш мекарданд…… [1] нашид дар забони арабий яъни “ хондани шеър бо хуш садойи” [2] ки мо ба он мегуем гуроний ва шумо ба он мегуйид тарона ва овоз ва нағма.

Тамоми инхо жузви овоз хонданхойи жоиз аст ва хеч олими вужуд надорадки овоз хонданро харом карда бошанд. Шеър хўни ва овозхўни ва гуш додан ба он дар қонуни шариати аллох хам метавонад хамчун ек абзор барои танаффуси рухий ва шод кардани рухи худи шахс ва дигарон бошад то норохати ва касолатро аз худи шахс ва дигарон дур кунад то худиш ва дигарон бо қалби сархол ва пурнашот ва ором ба вожиботишон бипардозанд, ин кори хуб ва писандидайи аст ва ин овозхўни ё овоз гуш додан абзори аст барои анжоми ек вожиб ва хидмат аст ба худ ва бандагони аллохки бидуни шак – агар ният хуб бошад – беажр ва подош намемонад. Мисли овоз хондани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хенгоми кандани хандақ ва ғейрих. Ва бахусус агар ин ниёз ба овоз хондани фитрийи мудирият шуда бо қонуни шариати аллох дуруст бароварда бишавад ва боис бишавадки шахс ба самти овоз хондани ғейри шаръий наравад бидуни шак хамин овоз хондани шаръий барояш ибодат мешавад, чиро? Чун ба у ижро дода мешавад ва хар чи ба он ижро дода бишавад ибодат махсуб мешавад:

Абу Зар розиаллоху анху мегуяд: иддайи аз ёрони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфтанд: эй росулуллох сирватмандон савобхоро бурданд чун онхо хамонгунаки мо намоз мехонем намоз мехонанд, ва руза мегиранд хамонгунаки мо руза мегирем ва аз изофийи амволишон садақа медиханд, росулуллох саллаллоху алайхи ва олихи васаллам фармуданд:

:« أَوَ لَیْسَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ مَا تَصَّدَّقُونَ إِنَّ بِکُلِّ تَسْبِیحَةٍ صَدَقَةً وَکُلِّ تَکْبِیرَةٍ صَدَقَةً وَکُلِّ تَحْمِیدَةٍ صَدَقَةً وَکُلِّ تَهْلِیلَةٍ صَدَقَةً وَأَمْرٌ بِالْمَعْرُوفِ صَدَقَةٌ وَنَهْیٌ عَنْ مُنْکَرٍ صَدَقَةٌ وَفِی بُضْعِ أَحَدِکُمْ صَدَقَةٌ » 

Оё аллох бароитон чизиро қарор надодаки аз он садақа бидихид? Хамоно хар субханаллох гуфтани садақа аст ва хар аллоху акбар гуфтани садақа аст ва хар алхамдулиллах гуфтани садақа аст ва хар ла илаха иллаллох гуфтани садақа аст ва ба кори ник дастур додан ва аз кори бад мумониъат намудан садақа аст ва дар шармгохи хар ек аз шумо ( дар суратики бо хонумиш хамбастар шавад)  садақа аст : ( сахоба ) гуфтанд:

  :« قَالُوا یَا رَسُولَ اللَّهِ أَیَأتِی أَحَدُنَا شَهْوَتَهُ وَیَکُونُ لَهُ فِیهَا أَجْرٌ»

Оё еки аз мо шахватишро бароварда мекунад барои у дар ин хам ажр ва савоб аст?! Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуданд:

أَرَأَیْتُمْ لَوْ وَضَعَهَا فِی حَرَامٍ أَکَانَ عَلَیْهِ فِیهَا وِزْرٌ فَکَذَلِکَ إِذَا وَضَعَهَا فِی الْحَلَالِ کَانَ لَهُ أَجْرًا»  [3] 

Шумо ба ман бигуйид : агар ( фарди) ин шахватро аз тариқи хароми бароварда кунад оё барояш дар ин кор гунох хаст? Лизо агар аз тариқи халоли онро бароварда кунад барояш дар он ажр ва савоб аст. Инжостки каси чун Муоз бин Жабал розиаллоху анху мегуяд:

: انی احتسب نومتی کما احتسب قومتی.

Ман хобидан ва бедорамро ибодат медонам. Яъни хамонтурики барои ибодат бедор мешавам ба ин ният мехобамки аллох таоло ин хобамро хам ба унвони ибодат бароям хисобиш кунад.

(идома дорад……..)

---

[1] مصنف ابن أبی شیبة:711/8)

[2] قاموس المحیط

[3] رواه مسلم

Дар жанги тахмилийи рамазони 1447қамарий/ 1404 шамсий “жибхайи” куффори мухориби секуляр ва ишғолгари амрикоий – сехюний ва муртаддини секуляри дохилий бар алайхи дорул исломи Эрон, дар “жибхайи” дорул исломи Эрон истодаем.

Бисмиллах валхамдулиллах

Аммо баъад: Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мефармояд:  

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Хитоб ба тамоми мўъминини “ахли суннат ва ахли жамоат”ики дуст доранд аллох онхоро дуст дошта бошад эълон мешавад:

Хам акнунки куффори секуляр ва мухориби амрикоий “сариафъий”, ба хамрохи куффори мухориби секуляр ва жинояткори сехюнистий ва шуракойи секуляри ғарбийи онхо ва муртадди секуляри дохилий ба дорул исломи Эрон юриш оварданд, бар асоси “ижмоъи” тамоми мўъминин дар тули қуруни гузашта ва хол мабний бар “фарзи аъйн” шудани жиход дар химоят аз дорул ислом дар баробари куффори мухориб ва ишғолгари хорижий, “жибхайи жахоний исломий бар секуляризм” ба хамрохи “алқоидатул жиход (бунёни  жиход) зидди секуляризм” ва тамоми хам масирони хам манхажийи саййид Қутб ва шайх Усома бин Лодин (тақаббалахумаллох)  ва Аллома Крикор (факкаллоху асроху) ва соири хам масирони манхажи сахихи ахли суннат ва жамоат, жиходи молий, жоний ва забонийи худро дар жибхайи дорул исломи Эрон бар алайхи жибхайи куффори секуляри мухориб ва ишғолгари хорижий ва муртаддини секуляри дохилий таъриф мекунем.

Мўъминин ба сурати ом ва ахли даъват ва жиход ба сурати хос бояд бидонанд:

– Хамчунонки аллох таоло амр мекунад:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Бо хамма секуляристхойи (мухориб) бижангид хамон гунаки онон хаммашон бо шумо межанганд ва бидонидки аллох бо пархезгорон аст.

– Ва хам акнунки ду жибхайи мушаххас жибхайи “куфр”, ба парчамдорийи куффори секуляри (мушрик), ва жибхайи “ислом”, ба парчамдорийи дорул исломи Эрон дар баробари хам қарор гирифтанд.

– Ва дар ин ду жибхайи комилан мушаххас:

الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Касоники иймон оварданд, дар рохи аллох межанганд, ва касоники куфр мешаанд, дар рохи тоғут межанганд.

Дар итоат аз ин дастури сарих ва ошкори аллох ва “ижмоъи” уммати исломий, ва дар вокуниши шаръий нишон додан дар баробари ин тахожум ва “мункар”и бузурги тўвлид шуда тавассути куффори секуляри мухориби хорижий ва дохилий, дар миёни муддаъиёни ислом ва иймон, тамошочий ва назорагар шудан ба хар бахонайи, вижагий ва сифоти бориз ва ошкори дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахостки шахси муддаъийи иймонро аз сафи мўъминин хориж карда ва вориди гурухи мунофиқин мекунад.

Бародарони ва хохарони ахли даъват ва жиход, дархойи жиход бо секуляристхо дар хар се бахш

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

боз шуда аст; дар ин майдони жиходики сафи мўъминин ва дуруғгуёни муддаъийи иймонро мушаххас мекунад, ва дар баробари тамоми шубхот ва ғовғосолорийи куффори секуляр ва гурухи мунофиқин, ин қоида ва аслро дар назар бигиридки аллох таоло мефармояд:  

 فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Дар рохи аллох бижангид (хатто агар хам танхо боши) ту жуз масъуди (аъмоли) худ нести. Ва мўъминонро ( хам ба жанг даъват ва ) ташвиқ ва тахрик кун, то инки аллох қудрати кофаронро бозгирад ва қудрати аллох бештар ва мужозоти у сахттар аст.

Бар ин асос:

 1-Жихати хифзи ” вахдати фармондехий” ва “вахдати дастур”, тамоми фаолиятхойи жиходийи мо зери парчами вохиди фармондехони дорул ислом сурат мегирад.

2-Дар холати зарурат ва изтирор, ва дар мовқеъиятхойи хосси дифоъи машруъ бо шароити таъриф шуда ва хосси он, ва ба меъзони қудратики дорул ислом дар ин шароит бейни шахривандони худ товзиъ карда аст, амалиёт дар хар сатхи бар алайхи куффори мухориби ишғолгари хорижий ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллах мовжуд дар ин “жибха”, бар асосий суннати хасанайи” Абул Басири курдий розиаллоху анху” сурат мегирад.

Анжоми ин “фарзи аъйн”, ниёзи ба фатвойи хеч бандайи нест, хар жо амрикоийхо ва сехюнистхо ва шуракойи онхо ва ахзоби секуляр ва муртадди мусаллахи дохилий хамсу бо ин куффори мухориби секуляр ва ишғолгари хорижийро дидид, онхоро то сатхи “амалиёти иштишходийи гургхойи танхо”  мовриди хамла қарор дихид.

Харгиз фаромуш накунидки ” мо барои худимон жиход мекунем”, пас ижоза надихид шайтон ва ёрониш, дар анжоми ин “фарзи аъйн”, дар иймон ва иродайи жиходийи шумо шак ва тардид ба вужуд биёваранд.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бародаронитон: Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий / 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 бо мушрикон( секуляристхо- ахзоб) жиход кунид ба василайи амволитон ва жонхо ва забонхойитон.