وَاعْتَصِمُوا

1447 قمری / 1404 شَمسِی یِیلنِی رَمَضان آیِیدَه اَمِیرِکَه وَ صِیهیُونِیستلَردَن عِبارَت باسقیِن

چِی، سِکوُلار کافِرلَرنِی، هَمدَه اِیچکِی سِکوُلار مُرتَدلَرنِی “جِبهَه سِی” تامانِیدَن اِیران دارُ الاِسلامِیگَه مَجبُورِی یوُکلَنگَن جَنگدَه، دارُالاِسلامنِی “جِبهَه سِی”دَه جایلَشدِیک.

بسم الله الرحمن الراحیم

اَمّا بَعَد: اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله وَ بَراکَتُه

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)، اَلله اوُزلَرِینِی یَحشِی کوُرِیشِینِی هاحلَیدِیگَن “اَهلِی سُنَّت وَ اَهلِی جَماعَت” بوُلگَن مُؤمِنلَرنِینگ بَرچَه سِیگَه خِطاب قِیلگَن حالدَه، شوُنِی اِعلان قِیلَه مِیزکِی:

بوُگوُنگِی کوُندَه “اِیلاننِی باشِی” حِسابلَنگَن اَمِیرِکَه لِیک باسقِینچِی، سِکوُلار کافِرلَردَن وَ  صِیهیُونِیستلَردَن عِبارَت جِنایَتچِی سِکوُلار کافِرلَر، هَمدَه اوُلَرنِینگ غَربدَگِی سِکوُلار شِیرِیکلَرِی وَ اِیچکِی سِکوُلار مُرتَدلَرنِی هَمَّه سِی  بِیرگَه لِیکدَه اِیران دارُ الاِسلامِیگَه باستِیرِیب کِیلِیشدِی، “اِجماع”گَه اَساسلَنگَن حالدَه، بَرچَه مُؤمِنلَر اوُتگَن تَرِیخ دَوامِیدَه وَ حاضِرگِی دَوردَه هَم، خارِجِی باسقِینچِی کافِرلَرنِی بَرابَرِیدَگِی دارُ الاِسلامنِی حِمایَه قِیلِیش یوُلِیدَه جِهاد “فَرضِی عَین” بوُلگَنلِیگِی سَبَبلِی، “سِکوُلارِیزمگَه قَرشِی بوُتوُن جَهان اِسلامِی جِبهَه سِی” “سِکوُلارِیزمگَه قَرشِی اَلقائِدَه جِهادِی(بُنیانُ الجِهاد)” بِیلَن هَمدَه سَیِّد قُطبنِی وَ شَیخ اُسامَه بِن لادِیننِی (تَقَبّلَهُما الله) مَنهَجِیگَه اِیرگَشگَنلَر وَعَلّامَه کرِیکار(فَکّ الله اَسراه) وَ اَهلِی سُنَّت وَ جَماعَت مَنهَجِیگَه اِیرگَشگَن باشقَه کِیشِیلَر بِیلَن بِیرگَه لِیکدَه، اوُزلَرِینِینگ اِیران دارُ الاِسلامِینِی جِبهَه سِیدَگِی خارِجِی، باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَرنِینگ اِیچکِی سِکوُلار مُرتَدلَرنِینگ جِبهَه سِیگَه قَرشِی مالِی، جانِی، زَبانِی جِهادلَرِینِی قوُیِیدَگِیچَه تَعرِیفلَیمِیز. 

 مُؤمِنلَر عُمُومِی صُورَتدَه دَعوَت وَ جِهاد اَهلِی اِیسَه خاص صُورَتدَه شوُنِی یَحشِی بِیلسِینلَرکِی:

• اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگَه نِیدِیک:    وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (تَوبَه/36)  بَرچَه مُشرِکلَر (بُو حُکمگَه قَرَمَی) سِیزلَرگَه قَرشِی جَنگ قِیلگَه نِی کَبِی ( بِیرِینچِی بوُلِیب جَنگ باشلَه سَه لَر)، سِیزلَر هَم بَرچَنگِیز اوُلَرگَه قَرشِی جَنگ قِیلِینگِیز! وَ بِیلِینگِیزکِی، اَلله تَقوادارلَر بِیلَن بِیرگَه دِیر.
• بوُگوُنگِی کوُندَه سِکوُلار (مُشرِک) کافِرلَرنِی بَیراغِی آستِیدَگِی آشکار “کُفر” جِبهَه سِی وَ اِیران دارُ الاِسلامِینِی بَیراغِی آستِیدَگِی “اِیمان” جِبهَه سِی بِیر- بِیرِیگَه قَرشِی توُرِیشِیبدِی.
• مَنَه بُو اِیککِی جِبهَه مُشَخَّص کوُرِینِیشدَه:     الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76) اِیمان اِیگَه لَرِی اَلله یوُلِیدَه جَنگ قِیلَه دِیلَر، کافِر کِیمسَه اِیسَه شَیطان یوُلِیدَه جَنگ قِیلَه دِیلَر.

اَلله تَعالَی نِینگ قوُیِیدَگِی دَستوُرِیگَه اِطاعَت قِیلگَن حالدَه   (وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) وَ (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ)، وَ خارِجِی وَ مَحَلِّی جَنگچِی سِکوُلار کافِرلَر تامانِیدَن وُجُودگَه کِیلتِیرِیلگَن کَتتَه هُجُوم وَ “مُنکَر”نِی بَرابَرِیدَه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش بوُیِیچَه، اِسلام وَ اِیماننِی اِدَّعا قِیلگَن کِیشِیلَرنِینگ، هَر قَندَی بَهانَه لَرگَه کوُرَه تاماشَه بِین بوُلِیب قَرَب توُرِیشلِیکلَرِی، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر توُدَه سِینِینگ آشکار وَ کوُزگَه کوُرِینگَن صِیفَتلَرِیدَن حِسابلَه نَه دِی، بوُ صِیفَت اِیماننِی اِدَّعا قِیلَه یاتگَن شَخصنِی مُؤمِنلَرنِینگ صَفِیدَن چِیقَه رِیب مُنافِقلَرنِی گوُرُوهِیگَه توُشوُرِیب یوُبارَه دِی.

دَعوَت وَ جِهاد اَهلِی بوُلگَن بِرادَرلَر وَ آپَه – سِینگِیللَر،    «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1] نِینگ هَر اوُچتَه بوُلِیمِیدَه سِکوُلارِیستلَرگَه قَرشِی جِهاد اِیشِیکلَرِی آچِیلدِی؛ مَنَه بُو جِهاد مَیدانِی مُؤمِنلَر بِیلَن اِیماننِی اِدَّعا قِیلَه یاتگَن یالغانچِیلَرنِی صَفِینِی اَجرَه تِیب بِیرَه دِی وَ سِکوُلار کافِرلَر، هَمدَه مُنافِقلَر گوُرُوهِی یوُلگَه قوُیگَن بَرچَه شُبهَه لَر وَ بَقِیر- چَقِیرلَرنِی قَرشِیسِیدَه قوُیِیدَگِی قائِدَه وَ اَصلنِی نَظَرگَه آلِینگلَر، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) بَس (اِی مُحَمَّد)، اَلله یوُلِیدَه جَنگ قِیلِینگ. ذاتاً سِیز فَقَط اوُزِینگِیز اوُچُون جَوابگَرسِیز. ( دِیمَک، یالغِیز قالسَنگِیز هَم جَنگ قِیلِینگ) وَ مُؤمِنلَرنِی هَم تَرغِیب قِیلِینگ!  شایَد اَلله کافِر بوُلگَن کِیمسَه لَرنِینگ شِددَتِینِی دَفع قِیلسَه، اَلله قُوَّتِی آرتِیق، عَذابِی قَتتِیق ذاتدِیر.

شوُ اَساسگَه کوُرَه:

1. “قوُماندانلِیک وَحدَتِینِی” وَ “دَستوُر وَحدَتِینِی ” حِفظ قِیلِیش اوُچُون بِیزلَرنِینگ بَرچَه جِهادِی فَعالِیَتلَرِیمِیز دارُ الاِسلامنِینگ واحِد قوُماندانلِیگِینِی بَیراغِی آستِیدَه عَمَلگَه آشِیرِیلَه دِی.
2. اِضطِرار وَ ضَرُورَت حالَتِیدَه وَ شَرعِی دِفاع قِیلِیشنِی اوُزِیگَه خاص اوُرِینلَرِیدَه، تَعرِیف قِیلِینگَن خاص شَرائِطلَردَه، دارُ الاِسلام اوُزِینِینگ اَهالِیسِی اوُرتَه سِیدَه تَقسِیملَب بِیرگَن شَرائِطدَه، خارِجِی باسقِینچِی کافِرلَرگَه وَ سِکوُلار اَحزابلَرگَه وَ بُو “جِبهَه دَه” مَوجُود قوُراللَنگَن مُرتَدلَرگَه قَرشِی هَر قَندَی صَطحدَگِی عَمَلِیاتلَر، “اَبُو بَصِیر کوُردِی رَضِیَ الله عَنهُ نِی” سُنَّتِی حَسَنَه سِیگَه اَساسلَنگَن حالدَه عَمَلگَه آشِیرِیلَه دِی.

مَنَه بُو فَرضِی عَیننِی” بَجَه رِیش بوُیِیچَه هِیچ کِیمنِی فَتواسِیگَه اِیختِیاج یوُق، قَیِیردَه بوُلسَه هَم اَمِیرِکَه لِیکنِی یا  صِیهیُونِستنِی یاکِی اوُلَرگَه شِیرِیک بوُلگَن لَرنِی یا سِکوُلار اَحزابلَرنِی یاکِی خارِجِی باسقِینچِی کافِرلَرگَه هَمراه بوُلگَن اِیچکِی قوُراللَنگَن مُرتَدلَرنِی کوُرسَنگِیز، اوُلَرگَه “یَککَه بوُرِیلَرنِی کوُرِینِیشِیدَگِی اِستِشهادِیَه عَمَلِیاتِی” صَطحِیدَه بوُلسَه هَم حَملَه قِیلِینگلَر.

شُو نَرسَه نِی هَرگِیز اوُنوُتمَنگلَرکِی، ” بِیزلَر اوُزِیمِیز اوُچُون جِهاد قِیلَه مِیز”، شوُندَی بوُلگَچ شَیطان وَ اوُنِی یارانلَرِی مَنَه بُو “فَرضِ عَین”نِی بَجَه رِیش پَیتِیدَه سِیزلَرنِی اِیمانِینگِیزگَه، جِهادِی اِیرادَنگِیزگَه شَک وَ شُبهَه تَشلَه مَه سِین.   

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله و براکته

اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی

یَکشَنبَه 10 اِسفَند 1404 شَمسِی، 12 رَمَضان 1447 قَمَرِی. 

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ / با مشرکان (= سکولاریستها = احزاب) جهاد کنید به وسیله ی اموالتان و جان ها و زبان هایتان

1447қамарий/ 1404 шамсий йилни рамазон ойида америка  ва сехюнистлардан иборат босқинчи,секуляр кофирларни, хамда  ички секуляр муртадларни  “жибхаси” томонидан Эрон дорул исломига мажбурий юкланган жангда, дорул исломни “жибхаси”да жойлашдик.

Бисмиллахир рохманир рохим

Аммо баъад:  Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

 Аллох таоло мархамат қиладики:

إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)،

Аллох ўзларини яхши кўришини хохлайдиган ” ахли суннат ва ахли жамоат” бўлган мўъминларнинг барчасига хитоб қилган холда, шуни эълон қиламизки:

Бугунги кунда “илонни боши” хисобланган америкалик босқинчи,секуляр кофирлар ва  сехюнистлардан иборат жиноятчи секуляр кофирлар, хамда уларнинг ғарбдаги секуляр шериклари ва ички секуляр муртадларни хаммаси   биргаликда  Эрон дорул исломига бостириб келишди, “ижмоъ”га асосланган холда, барча мўъминлар ўтган тарих давомида ва хозирги даврда хам, хорижий  босқинчи кофирларни баробаридаги дорул исломни химоя қилиш йўлида жиход “фарзи аъйн” бўлганлиги сабабли, “секуляризмга қарши бутун жахон исломий жибхаси” “секуляризмга қарши алқоида жиходи  (бунёнил жиход)” билан хамда Саййид Қутбни ва шайх  Усома бин Лодинни (тақоббалахумаллох)  манхажига эргашганлар ва аллома Крикор (факкалллоху асроху) ва ахли суннат ва жамоат манхажига эргашган бошқа кишилар  билан  биргаликда, ўзларининг Эрон дорул исломини жибхасидаги хорижий, босқинчи секуляр кофирларнинг ва ички секуляр муртадларнинг жибхасига қарши  молий, жоний,забоний жиходларини қуйидагича таърифлаймиз.

 Мўъминлар умумий суратда даъват ва жиход ахли эса хос суратда шуни яхши билсинларки:

Аллох таоло мархамат қилганидек:

   وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36)

Барча мушриклар ( бу хукмга қарамай) сизларга қарши жанг қилгани каби (биринчи бўлиб жанг бошласалар), сизлар хам барчангиз уларга қарши жанг қилингиз! Ва билингизки, аллох тақводорлар билан биргадир.

Бугунги кунда секуляр (мушрик) кофирларни байроғи остидаги ошкор  “куфр” жибхаси ва Эрон дорул исломини байроғи остидаги “иймон” жибхаси бир-бирига қарши туришибди.

Мана бу икки жибха тўлиқ мушаххас кўринишда:

   الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76)

Иймон эгалари аллох йўлида жанг қиладилар, кофир кимсалар эса шайтон йўлида жанг қиладилар.

Аллох таолонинг қуйидаги дастурига итоат қилган холда

(وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) و (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ)،

Ва хорижий ва махаллий жангчи секуляр кофирлар томонидан вужудга келтирилган катта хужум ва  “мункар”ни баробарида муносабат билдириш бўйича, ислом ва иймонни иддао қилган кишиларнинг , хар қандай бахоналарга кўра томошабин бўлиб қараб туришликлари, мунофиқлар ва секулярзадалар тўдасининг ошкор ва кўзга кўринган сифатларидан хисобланади, бу сифат иймонни иддао қилаётган шахсни мўъминларнинг сафидан чиқариб мунофиқларни гурухига тушуриб юборади.

Даъват ва жиход ахли бўлган биродарлар ва опа- сингиллар,

  «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1]

нинг хар учта бўлимида секуляристларга қарши жиход эшиклари очилди; мана бу жиход майдони мўъминлар билан иймонни  иддао қилаётган ёлғончиларни сафини ажратиб беради ва  секуляр кофирлар,хамда мунофиқлар гурухи йўлга қўйган барча шубхалар ва бақир- чақирларни қаршисида қуйидаги қоида ва аслни назарга олинглар, аллох таоло мархамат қиладики:

  فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84)

Бас (эй Мухаммад), аллох йўлида жанг қилинг. Зотан сиз фақат ўзингиз учун жавобгарсиз. (демак, ёлғиз қолсангиз хам жанг қилинг) ва мўъминларни хам тарғиб қилинг! Шояд аллох кофир бўлган кимсаларнинг шиддатини даф қилса, аллох қуввати ортиқ, азоби қаттиқ зотдир.

Шу асосга кўра:

1- “Қўмондонлик вахдатини” ва “дастур вахдатини” хифз қилиш учун бизларнинг барча жиходий фаолиятларимиз дорул исломнинг  вохид  қўмондонлигини байроғи остида амалга оширилади. 

2- Изтирор ва зарурат холатида ва  шаръий дифоъ қилишни ўзига хос ўринларида, таъриф қилинган хос шароитларда, дорул ислом ўзининг ахолиси ўртасида тақсимлаб берган шароитда, хорижий босқинчи кофирларга ва секуляр ахзобларга ва бу “жибхада” мавжуд қуролланган муртадларга  қарши хар қандай сатхдаги амалиётлар, “Абу Басир курдий розиаллоху анхуни” суннати хасанасига асосланган холда амалга оширилади.

 Мана бу “фарзи аъйнни” бажариш бўйича хеч кимни фатвосига эхтиёж йўқ, қаерда бўлса хам америкаликни ё  сехюнистни ёки уларга шерик бўлганларни ё секуляр ахзобларни ёки хорижий босқинчи кофирларга хамрох бўлган  ички қуролланган муртадларни кўрсангиз, уларга “якка бўрилар кўринишидаги иштишходия амалиёти” сатхида бўлса хам хамла қилинглар.

 Шу нарсани харгиз унутмангларки, “бизлар ўзимиз учун жиход қиламиз”, шундай бўлгач шайтон ва уни ёронлари мана бу “фарзи аъйн”ни бажариш пайтида сизларни иймонингизга, жиходий  иродангизга шак ва шубха ташламасин.  

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Абу Хамза мухожир хўромий

Якшанба 10 исфанд 1404 шамсий, 12 рамазон 1447 қамарий.

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /

 мушриклар билан( секуляристлар,ахзоблар) молларингиз,жонларингиз ва забонингиз орқали  жиход қилинглар.

القاعدة الجهاد او «د سیکولریزم پر وړاندې نړیواله اسلامي جبهه» د ایران دارالاسلام پر خلاف د امریکایي-صهیونیستي محاربو اشغالګرو او داخلي سیکولر مرتدانو په تپلي جنګ کې، د ایران دارالاسلام په سنګر کې ولاړه ده

بسم الله و الحمد لله

اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

الله تعالی فرمایي: «إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ» (صف/۴)؛ خطاب ټولو هغو مؤمنانو «اهل سنت او اهل جماعت» ته چې غواړي الله ورسره مینه وکړي، اعلان کیږي:

اوس چې امریکایي «افعي صفته» سیکولر او محارب کفار د صهیونیستي جنایتکارو محاربو کفارو، د هغوی د غربي سیکولر شریکانو او داخلي سیکولر مرتدانو په ملتیا پر دارالاسلام ایران برید کړی دی؛ د تېرو او اوسنیو پېړیو د ټولو مؤمنانو د «اجماع» پر بنسټ چې د بهرنیو اشغالګرو او محاربو کفارو پر وړاندې د دارالاسلام دفاع «فرض عین» ده، «د سیکولریزم پر وړاندې نړیواله اسلامي جبهه»[1] د «القاعدة الجهاد (د سیکولریزم ضد د جهاد بنسټ)»[2] او د سید قطب او شیخ اسامه بن لادن (تقبلهما الله) د منهج د ټولو لارویانو په ملتیا، خپل مالي، ځاني او ژبنی جهاد د دارالاسلام ایران په جبهه کې د بهرنیو اشغالګرو سیکولر کفارو او داخلي سیکولر مرتدانو پر وړاندې تعریفوي.

عام مؤمنان او په ځانګړي ډول د دعوت او جهاد خاوندان باید پوه شي:

• لکه څنګه چې الله تعالی امر کوي: «وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ» (توبه/۳۶)؛ له ټولو سیکولرانو (محاربانو) سره وجنګېږئ لکه څنګه چې هغوی ټول له تاسو سره جنګیږي، او پوه شئ چې الله له پرهیزګارانو سره دی.

• اوس مهال چې دوه مشخصې جبهې، یعنې د «کفر» جبهه د سیکولر (مشرکو) کفارو په مشرۍ او د «ایمان» جبهه د دارالاسلام ایران په مشرۍ یو د بل په وړاندې ولاړې دي؛

• او په دې دوو کاملاً مشخصو جبهو کې: «الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ» (نساء/۷۶)؛ هغه کسان چې ایمان یې راوړی د الله په لاره کې جنګیږي، او هغوی چې کافران شوي د طاغوت په لاره کې جنګیږي.

د الله د دې حکمونو (وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً) او (فَقَاتِلُواْ أَوْلِیَاء الشَّیْطَانِ) په اطاعت کې، او د بهرنیو او کورنیو محاربو سیکولر کفارو لخوا د دې رامنځته شوي تېري او لوی «منکر» په وړاندې په شرعي غبرګون کې، د اسلام او ایمان د مدعیانو ترمنځ په هره پلمه ننداره کوونکي پاتې کېدل د منافقانو او سیکولر ځپلو کسانو ښکاره ځانګړنه ده، چې مدعي شخص د مؤمنانو له صف څخه باسي او د منافقانو ډلې ته یې داخلوي.

د دعوت او جهاد وروڼو او خویندو! له سیکولرانو سره د جهاد دروازې په دریو واړو برخو کې «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»[3] (ابوداود ۲۵۰۴) پرانیستل شوې دي. په دې جهادي میدان کې چې د مؤمنانو او د ایمان د درواغجنو مدعیانو صفونه سره جلا کوي، د سیکولر کفارو او منافقانو د ټولو شبهاتو او غوغاګانو په وړاندې دا اصل په نظر کې ونیسئ چې الله تعالی فرمایي: «فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً» (نساء/ ۸۴)؛ نو د الله په لاره کې وجنګېږه (که څه هم یوازې یې)، ته یوازې د خپل ځان مسؤل یې؛ او مؤمنان (جنګ ته) وهڅوه، هیله ده چې الله د کافرانو ځواک او زور بند کړي، او د الله ځواک خورا زیات او سزا یې خورا سخته ده.

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اې الله! د کتاب نازلوونکیه، د حساب چټک کوونکیه، د ورېځو چلوونکیه، د احزابو (ډلو) ماتوونکیه! سیکولران او د هغوی مرتد ملګري مات کړه. اې الله! هغوی تباه او لړزانده کړه. اې الله! ته زموږ مرستندوی او ناصر یې، ستا په مرسته حرکت کوو، ستا په مرسته پر دښمن برید کوو او ستا په لاره کې جنګېږو.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

ستاسو ورور: ابوحمزه المهاجر هورامي

یکشنبه، ۱۰ کب ۱۴۰۴ل / ۱۲ رمضان ۱۴۴۷ق

---

[1]    «جبهه ی جهانی اسلامی بر ضد سکولاریسم»

[2]   «القاعدة الجهاد(بنیان جهاد) ضد سکولاریسم»

[3] رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ /    له مشرکانو ( سیکولرستان = ګوندونه)سره جهاد وکړي اخپل ځان او ومال و ژبه سره

در جنگ تحمیلی رمضان1447ق/1404ش «جبهه» ی کفار محارب سکولار و اشغالگر آمریکائی – صهیونی و مرتدین سکولار داخلی بر علیه دارالاسلام ایران، در «جبهه» ی دارالاسلام ایران ایستاده ایم

بسم الله و الحمد لله      

اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

الله تعالی می فرماید: إنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ (صف/۲-۴)، خطاب به تمام مومنین «اهل سنت و اهل جماعت»ی که دوست دارند الله آنها را دوست داشته باشد اعلام می شود:

هم اکنون که کفار سکولار و محارب آمریکائی «سرافعی»، به همراه کفار محارب سکولار و جنایتکار صهیونیستی و شرکای سکولار غربی آنها و مرتدین سکولار داخلی به دارالاسلام ایران یورش آورده اند، بر اساس «اجماع» تمام مومنین در طول قرون گذشته و حال مبنی بر «فرض عین» شدن جهاد در حمایت از دارالاسلام در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی، «جبهه ی جهانی اسلامی بر ضد سکولاریسم» به همراه «القاعدة الجهاد(بنیان جهاد) ضد سکولاریسم» و تمام هم مسیران منهجی سید قطب و الشیخ اسامه بن لادن (تقبلهما الله) و علامه کریکار (فک الله اسره) و سایر هم مسیران منهج صحیح اهل سنت و جماعت، جهاد مالی، جانی و زبانی خود را در جبهه ی دارالاسلام ایران بر علیه جبهه ی کفار سکولارِ محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولارِ داخلی تعریف می کنیم.

مومنین به صورت عام، و اهل دعوت و جهاد به صورت خاص باید بدانند:

• همچنانکه الله تعالی امر می کند: وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ (توبه/36) با همه سکولاریستها(ی محارب) بجنگید همان گونه که آنان همه شان با شما می‌جنگند، و بدانید که الله با پرهیزگاران است.‏
• و هم اکنون که دو جبهه ی مشخصِ جبهه ی «کفر»، به پرچمداری کفار سکولار(مشرک)، و جبهه ی«اسلام»، به پرچمداری دارالاسلام ایران در برابر هم قرار گرفته اند
• و در این دو جبهه ی کاملاً مشخص: الَّذِینَ آمَنُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالَّذِینَ کَفَرُواْ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ الطَّاغُوتِ ‏(نساء/76) کسانی که ایمان آورده‌اند، در راه الله می‌جنگند، و کسانی که کفرپیشه‌اند، در راه طاغوت می‌جنگند

 در اطاعت از این دستور صریح و آشکار الله و «اجماع» امت اسلامی، و در واکنش شرعی نشان دادنِ در برابر این تهاجم و «منکرِ» بزرگِ تولید شده توسط کفار سکولارِ محاربِ خارجی و داخلی، در میان مدعیان اسلام و ایمان، تماشاچی و نظاره گر شدن به هر بهانه ای، ویژگی و صفت بارز و آشکار دارودسته ی منافقین و سکولار زده هاست که شخص مدعی ایمان را از صف مومنین خارج کرده و وارد گروه منافقین می کند.

برادران و خواهران اهل دعوت و جهاد، درهای جهاد با سکولاریستها در هر سه بخش «جَاهِدُوا الْمُشْرِكِينَ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ وَأَلْسِنَتِكُمْ»^[1] باز شده است؛ در این میدان جهاد که صفِ مومنین و دروغگویانِ مدعیِ ایمان را مشخص می کند، و در برابر تمام شبهات و غوغاسلاری کفار سکولار و گروه منافقین، این قاعده و اصل را در نظر بگیرید که الله تعالی می فرماید: فَقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللّهِ لاَ تُکَلَّفُ إِلاَّ نَفْسَکَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَسَى اللّهُ أَن یَکُفَّ بَأْسَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنکِیلاً ‏ (نساء/ 84) در راه الله بجنگ (حتی اگر هم تنها باشی) تو جز مسؤول (اعمال) خود نیستی. و مؤمنان را (هم به جنگ دعوت و) تشویق و تحریک کن، تا این که الله قدرت‌کافران را باز گیرد و قدرت الله بیشتر و مجازات او سخت‌تر است .‏

بر این اساس:

1. جهت حفظ «وحدت فرماندهی» و «وحدت دستور»، تمام فعالیتهای جهادی ما زیر پرچم واحد فرماندهان دارالاسلام صورت می گیرد
2. در حالت ضرورت و اضطرار، و در موقعیتهای خاص دفاع مشروع با شرایط تعریف شده و خاص آن، و به میزان قدرتی که دارالاسلام در این شرایط بین شهروندان خود توزیع کرده است، عملیات در هر سطحی بر علیه کفار محارب اشغالگر خارجی و احزاب سکولار و مرتد مسلح موجود در این «جبهه»، بر اساس سنت حسنه ی «ابوبصیر الکُردی رضی الله عنه» صورت می گیرد.

در انجام این «فرض عین»، نیازی به فتوای هیچ بنده ای نیست، هر جا آمریکائی ها و صهیونیستها و شرکای آنها و احزاب سکولار و مرتد مسلح داخلی همسوِ با این کفارِ محاربِ سکولار و اشغالگر خارجی را دیدید، آنها را تا سطح «عملیات استشهادی گرگهای تنها» مورد حمله قرار دهید.

هرگز فراموش نکنید که «ما برای خودمان جهاد می کنیم»، پس اجازه ندهید شیطان و یارانش، در انجام این «فرض عین»، در ایمان و اراده ی جهادی شما شک و تردیدی به وجود بیاورند.

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏

وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَى أَمْرِهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ

اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ، سَرِيعَ الْحِسَابِ، مُجْرِيَ السَّحَابِ، هَازِمَ الأَحْزَابِ، اهْزِمْ سکولاریین وَمَن حالَفَهُمْ مِنَ الْمُرتَدین. اللَّهُمَّ دَمِرهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ. اللَّهُمَّ أَنْتَ عَضُدُنَا وَنَصِيرُنَا، بِكَ نَحُولُ، وَبِكَ نَصُولُ، وَبِكَ نُقَاتِلُ.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

برادرتان: ابوحمزه المهاجر هورامی

یک شنبه 10 اسفند 1404ش/ 12 رمضان1447ق

دانلود بیانیه ی صوتی الشیخ المجاهد ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله :

---

[1]  رواه أبوداود۲۵۰۴ – والنسائی 3096- وابن حبان في صحيحه ۱۶۱۸- و الحاکم ۲/۸۱ والدارمی ۲/۲۱۳ / با مشرکان (= سکولاریستها = احزاب) جهاد کنید به وسیله ی اموالتان و جان ها و زبان هایتان

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(91- қисм)

Бир шўро бир қишлоқда йиллар давомида ишлаши ва бундан сўнг ўзини ўлимини эълон қилиши мумкин ва шахардаги каттароқ бир шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, мана бу шўро хам бир қанча йиллар ёки ойлар ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб вилоятдаги шўрода хал бўлиб кетиши мумкин, бир қанча муддат ўтгач эса бу шўро хам ўзини ўлимини эълон қилиб минтақадаги бир шўрода хал бўлиши мумкин, энди мана бу минтақавий шўро хам бир вақт ўтгач ўзини ўлимини эълон қилиб бир мамлакатдаги каттароқ шўрода мажбурий ва ғайри инсоний чегаралар билан хал бўлиб кетиши мумкин, худди шу тартибда шўролар ўн марталаб хурсанд холда ифтихор билан ўзларини ўлимини эълон қилишлари мумкин ва нихоят  эса аллох ва аллохни шариатидаги қонунлар рози бўладиган  бутун жахон улил амр шўросига, вохид умматга ва вохид жамоатга ва вохид ижмоъга етиб келишади.

Бу ердаги мухим нуқта шуки, мана бу янги туғилган чақалоқ ўзининг табиий йўналишини босиб ўтиши керак ва уни ўзи учун назарда тутилган ўлим нуқтасига етиб келгунича  бир мархалада тўхтаб қолмаслиги лозим. Бир кичик шўронинг катта бир шўрода хал бўлиб кетиши бу табиий бир холат, бу иш шундай бир андозада олдинга сари харакат қилиши керакки, охир- оқибат каттароқ қудратга айланиши лозим, энг охирида эса нубувват манхажига асосланган исломий хукуматга ва бутун жахон улил амр шўросига айланади.

Энди агар мана шундай хукумат ташкил бўлишидан олдин бизлар исломий изтирорий бадал хукуматлар ёки давлатлар ташкил бўлишига гувох бўладиган бўлсак, буни исломий ва оддий равиши шуки, хамма жамоатлар, ташкилотлар, шўролар унга байъат беришлари  керак ва унда хал бўлиб кетишлари ва вохид рахбариятни қўл остида барча мусулмонлар вахдатга амал қилишларига сабаб бўлишлари лозим, агарчи мана бу рахбарият билан  шахсий ва  фиқхий назарларни бир қисмида кичик ихтилофларга эга бўлишса хам, бу мухим эмас.

Агар мана бу исломий хукумат ёки исломий бадал хукуматдан ташқаридаги диёрда  муборазага оид  ақл-идрокни бундай даражасига етмаган гурухлар ва шўролар, хизблар мавжуд бўлса ва кибр,хамда забонгароликка ўхшаган касалликлар уларни фариб бериб ўйнатаётган бўлса, яна хеч бўлмаганда  улар ўзларининг минтақасида исломий давлат ва хукумат ташкил бўлишидан олдин жиход ва муборазани такомуллашиши ва ўсишини сахих йўлига жойлашишсин ва бошқа диёрдаги мақсадда улардан олдинроқда бўлган бошқа мусулмонлар билан бирга бирлашишсин. Бу бошқа диёрларда кун кечираётган ва нубувват манхажига асосланган исломий хукумат ёки исломий бадал хукумат ташкил қилишга муваффақ бўлган мусулмонларнинг диёрларида сокин бўлмаган бемор жамоатларга ва шўроларга тегишли.

Бу ерда биз бир жамоат ва бир шўрони олдинга ё орқага харакат қилаётгани ё ортда қолиб кетгани ва мана бу жамоатларни, шўроларни рахбарларининг хидояти ё гумрох бўлгани борасида қадр- қимматли меъёрни қўлга кирита оламиз, мана бундай меъёр орқали осонлик билан бу гурух ё шўро шаръий йўлда жойлашган ва уни қўл остидаги аъзоларини хам шаръий мақсад ва  такомуллашиш олиб кетяпти ёки хато йўлдан юряпти ва қўл остидаги аъзоларини хам гумрохлик,залолат, саргардонлик сари хидоят қиляпти,дея оламиз.

Улар такомуллаш йўналишини катта-ю  кичигини хар қандай меъзонида бўлсалар ва нихоят эса хукуматнинг хар қандай сатхини қўлга киритган бўлсалар, шу андозада улар хақиқий  анбиёлар, солихлар, шахидлар ва сиддиқларни жумласиданми ё йўқми, деб айта оламиз? Агар улар хар меъзонда бўлса хам, каттароқ шўрода хал бўлиш ё хукуматнинг улил амр шўросида хал бўлиш ва вохид умматни ва вохид жамоатни ташкил қилиш борасида  такаббурга, хавойи нафсларига эргашиш ва жохилият тузоқларига тобеъ бўлиш билан қаршилик қилсалар, биз шу андозада уларни жиход ва мубораза бўйича етилмаган, муборазанинг сахих йўлидан адашган ва саргардонлик томонга харакат қилаётган имомлар деб хисоблаймиз.

Мана бу йўлда жамият ва хос  мархалаларда  шўролар онгли холда энг кам хатар ё фидокорлик билан илгари харакат қилишлари хам мумкин ёки  бошқа шахслар ва жамоатлар катта хатарларга ва фидокорликка тан бериш, жохилона қон тўкиш билан бир жойда туриб қолишлари ва муваффақиятга эришмасликлари ва хатто орқага қайтишлари ва нихоят эса ўзлари фаолият қилаётган доирадаги  мусулмонларнинг  буюк мақсадларидан узоқлашишлари ва орқага кетишлари учун асосий монеъ ва омилга айланишлари  хам мумкин.          

Одатда аксар шахслар кичик гурухларни ва шўроларни ташкил қилиш мархаласида жуда яхши харакат қилишади, аммо кейинги мархалаларда жамоат ва шўрони сахих идора қилиш ва  каттароқ шўролар томон янги кунга мувофиқ равишда хидоят қилишдан тортиб  сиёсий қудрат касб қилиш, башарий ва тоғутий қонунларни ижро қилувчиларни нобуд қилиш борасида очиқ хатоларга дучор бўлишади ва аксаран 

«كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»

касаллигига мубтало бўлишади ва турган жойларида қотиб қолишади.

Мана бундай жамоатларнинг ва жиходий шўроларнинг  аксарини хатолари ақида ва манхаж бўйича қилинган ихтилофларда эмас, балки шўронинг такомуллашиш йўналишидаги жахолатда ва янги кунни шароитини ўлчаш  бўйича қилаётган хатоларидадур. Бизларнинг баъзи мужохид биродарларимиз жамоатни, шўрони жойгохи ва уни такомуллашиш йўналиши ва уни абзор эканлиги борасида жохил бўлишларидан ташқари, жохилона хизбга муқаддаслик ва барқарорлик жихатини берадилар ва тегишли антитеза орқали диний синтез пайдо бўлишига йўл қўйишмайди, уларнинг яна бир катта хатоларидан бири шуки, янги кунни тахлил қилиш бўйича бошқа биродарлари билан тафарруққа дучор бўлишади. Вохид диёрда якка-ёлғиз харакат қилаётган ва қарама- қарши асбобни чалаётган ва шўроларнинг табиий ва такомуллашиш йўлига жойлашмаган кишилар, жуда осонлик билан аслий йўлдан адашиб кетишади ва барча мубориз ва мужохид гурухларни хукумат қудратини қўлга киритиш йўлида  вахдатга хидоят қилиш борасида беқарор бўлиб гохида адашиб кетади.

(давоми бор…….)

(92- қисм)

Мана бу кичик шўролар ўзларининг ўлимини эълон қилишга ва каттароқ шўроларда яшаб кетишга  рухсат бермаётган монеъликлардан бири шуки, улар ўзларини аъзоларини қадимий, эски, ўлик  бахслар билан машғул қилиб қўйишади, бу иш  янги кундаги масалалар бўйича   янада кўпроқ тафарруқни кенгайтиради  ва кинадан бошқа фойда келтирмайди. Улар ўзларининг янги кундаги масалалари учун жавоб берадиган ишларга суянишлари керак.

Албатта бу ўтмиш ва тарихдаги масалаларни ўртага ташламаслик керак,деган маънода эмас, балки бундан манзур шуки, бир мубориз мужохид худди бир тарихчи ё жомеъ фақихга ўхшаб тарихий майда ўринларни хаммасини ёки хожатхона одоблари, хайз ва нифосга ўхшаган фиқхий масалаларни ва ўтмишда бўлиб ўтган фуқахоларни ўртасидаги бахсларни, уларнинг жуда кўп ихтилофларини текшириб чиқишликка ва бундан сўнг улардан бирига тарафдорлик қилишга  эхтиёжи йўқ, балки у тарихдан ва уларнинг фиқхидан бугунги кунига керакли,эхтиёжи бўлган ва ўзини дардига ейдиган ва ўша кундаги масалаларга жавоб бера оладиган  нарсани олади, у ўзи учун керакли биринчи даражали нарсаларни ташхис бера олиши лозим, масалан хозир уни манзили ташқи ошкор кофирлар ва махаллий муртадлардан иборат душман томонидан ёқиб юборилган ва у  ўша минтқадагиларни хамкорлигида ёнғинни ўчиришга мухтож, бу ерда у шахсни ота-боболарини  ўтмишини текшириб чиқишга ёки мазхабларни текширишга ёки хатто қодисия жангида бўлганидек шахсни насронийлигини ё мажусийлигини текшириб ўтиришга эхтиёж йўқ. Ўша даврдаги мусулмонларнинг эхтиёжи эронликларни устида хоким бўлган жохилиятни йўқотиш бўлган, бугун эса бизларнинг мухтож бўлган нарсамиз, барча мусулмонлар яшайдиган диёрларга хоким бўлиб олган ва мусулмонларнинг ақидаларини,рафторларини булғаган   секуляризм динидаги жохилиятни йўқотишдан иборат. Фақат шу холос.

Мана шу ўтган бир неча ўн йиллик мобайнида, махсусан ўтган бир неча йиллар орасида шундай харакатларни, жамоатларни ва исломий шўроларни кўрдикки, улар пок сахих, исломий ақидага эга ва ихлосда,муборазада жонини беради, кофир ва муртадлар билан келишишмайди, улар мустақил бўлиб хеч қандай тоғутий қудратга боғлиқ жойлари йўқ, муборазада ўта жиддий, агар бир сўзни айтишган бўлса, албатта уни бахосини хам тўлашади, бу борада шак қилмаймиз. Улар агар тоғни, биёбонни, ўрмонни ё шахарни устидаги муборазада баъзи мархалада тўхтаб туришган бўлсалар хам хам, аммо бир қанча йиллардан буён мағлубиятга учраб золим хукуматларни ва муртад секулярларни баробарида  муваффақиятсизликни мазасини тотиб келаётган жамият, охирги қонигача одамлардан хеч нарсани умид қилмаган холда курашиб ихлос билан мубораза қиладиган гурух пайдо бўлганига гувох бўлиб турибдилар. Мана бу гурухлар бундай шаклда ўзларининг хабарларини етказишяпти ва кўриб турганимиздек жамият хам улар берган хабарни яхши қабул қилишяпти.

  Бу хабар шунчалик тўғри ва титратувчи бўлганки, бир томонда мужохид мусулмонлар ва мусулмон халқ турган бўлса, бошқа бир томонда эса секулярлар,бутун олам кофирлари,махаллий муртадлар ва мунофиқлар турган холда, уларнинг хар бири бу хабарга ўзининг хос муносабатини билдирган. Улар ўлдирилгач онгли мусулмон тарафидан энг кам муносабат шуки, шахс манзилида туриб фақат хафа бўлади. Аммо хар қандай холатда хам жамиятнинг зехнига ва рухиятига ва мубориз,мужохид гурухларга ўзини таъсирини ўтказади. Аммо мана бу азизлар жуда кўп далилларга кўра, шулар жумласидан онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдатни йўлида харакатланмаганликлари ва бошқа кўз-қарашларга  ва бошқа шўроларни ва бошқа тафсирларни назарига сабр-тоқат қилмаганликлари  сабабли, янада кучлироқ қудратга айлана олишмади ва  улар ана ўшанча шовқин-сурон, тўполон қилганларига ва вақтинчалик олдинга сари харакатлар қилишларига қарамасдан аста-секинлик билан мажбурий холда ортга чекинишди ва бир жойда қотиб қолишди. Бизларнинг чиқарган хукмимиз уларнинг муборазасини давомийлиги борасида жуда мухим нақшни  ўйнайди, биз уларнинг муборазасини давомийлигини замонат қиладиган бир иш қилишимиз керак, бу фақат  мана бу биродарларимизнинг хатолардан пархез қилишлари ва каттароқ шўролар сари қиладиган харакатларимиз  билангина амалга ошади.

 Бизларнинг баъзи бир меъзонсиз ва мувозанатсиз биродарларимизни каттароқ шўроларга қўшилишдан манъ қилган бўлиши эхтимоли бор нуқталардан бири, амални кўрмасликка олиш ва мухолиф шўролардаги ўлган кишиларнинг айтган сўзлари ё хатто уларнинг хали тирикларини устида айтилган сўзлар бўлади, бўлиб хам бу ўзига хос ўринларда ўзига хос шароитларда айтилган ёки улар  бизлар хабардор бўлмаган бошқа далилларга эга бўлган бўлишлари хам мумкин.

Мисол тариқасида, агар бизлар яхудларнинг қуръондаги ўтмишига назар ташлайдиган бўлсак ва агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мана бу биринчи даражали душманга қилган муносабатларини йўналишига эътибор берадиган бўлсак, ёки агар мунофиқларнинг қора ўтмишларига хам назар ташласак ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг улар устида қўллаган равишларини текширадиган бўлсак, бу ердаги умумий қоида уларнинг ақидаси, сўзларидан ташқари уларнинг “амали” бўлган, мана бу ошкор ва пинхон,ички кофирлар борасидадур,энди ахли қибла бўлган мўъмин мужохидларнинг шўроси хақида қандай?

(давоми бор……….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(91- قیسم)

بِیر شُورا بِیر قِیشلاقدَه یِیللَر دَوامِیدَی اِیشلَه شِی وَ بوُندُن سُونگ اوُزِینِی اوُلِیمِینِی اِعلان قِیلِیشِی موُمکِین وَ شَهَردَگِی کَتتَه راق بِیر شوُرادَه حَل بوُلِیب کِیتِیشِی موُمکِین، مَنَه بُو شوُرا هَم بِیر قَنچَه یِیللَر یاکِی آیلَر اوُتگچ اوُزِینِی اوُلِیمِینِی اِعلان قِیلِیب وِلایَتدَگِی شوُرادَه حَل بوُلِیب کِیتِیشِی موُمکِین، بِیر قَنچَه مُددَت اوُتگچ اِیسَه بُو شوُرا هَم اوُزِینِی اوُلِیمِینِی اِعلان قِیلِیب مِنطَقَه دَگِی بِیر شوُرادَه حَل بوُلِیشِی موُمکِین، اِیندِی مَنَه بُو مِنطَقَه وِی شُورا هَم بِیر وَقت اوُتگچ اوُزِینِی اوُلِیمِینِی اِعلان قِیلِیب بِیر مَملَکَتدَگِی کَتتَه راق شوُرادَه مَجبُورِی وَ غَیرِی اِنسانِی چِیگه رَه لَر بِیلَن حَل بوُلِیب کِیتِیشِی موُمکِین، حوُددِی شوُ تَرتِیبدَه شوُرالَر اوُن مَرتَه لَب حوُرسَند حالدَه اِفتِخار بِیلَن اوُزلَرِینِی اوُلِیمِینِی اِعلان قِیلِیشلَرِی موُمکِین وَ نِهایَت اِیسَه اَلله  وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر راضِی بوُلَه دِیگن بوُتوُن جَهان اوُلِی الاَمر شوُراسِیگه، واحِد اوُمَّتگه وَ واحِد جَماعَتگه وَ واحِد اِجماعگه یِیتِیب کِیلِیشَه دِی.

بُو یِیردَگِی مُهِم نوُقطَه شوُکِی، مَنَه بوُ یَنگِی توُغِیلگن چَقَه لاق اوُزِینِینگ طَبِیعِی یوُنَه لِیشِینِی باسِیب اوُتِیشِی کِیرَک وَ اوُنِی اوُزِی اوُچُون نَظَردَه توُتِیلگن اوُلِیم نوُقطَه سِیگه یِیتِیب کِیلگوُنِیچَه بِیر مَرحَلَه دَه توُحتَب قالمَسلِیگِی لازِم. بِیر کِیچِیک شوُرانِینگ کَتتَه بِیر شوُرادَه حَل بوُلِیب کِیتِیشِی بُو طَبِیعِی بِیر حالَت، بُو اِیش شوُندَی بِیر اَندازَه دَه آلدِینگه سَرِی حَرَکَت قِیلِیشِی کِیرَککِی، آخِیر- عاقِبَت کَتتَه راق قُدرَتگه اَیلَه نِیشِی لازِم، اِینگ آخِیرِیدَه اِیسَه نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ بوُتوُن جَهان اوُلِی الاَمر شوُراسِیگه اَیلَه نَه دِی.

اِیندِی اَگر مَنَه شوُندَی حُکوُمَت تَشکِیل بوُلِیشِیدَن آلدِین بِیزلَر اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتلَر یاکِی دَولَتلَر تَشکِیل بوُلِیشِیگه گوُواه بوُلَه دِیگن بوُلسَک، بوُنِی اِسلامِی وَ عاددِی رَوِیشِی شوُکِی، هَمَّه جَماعَتلَر،تَشکِیلاتلَر، شوُرالَر اوُنگه بَیعَت بِیرِیشلَرِی کِیرَک وَ اوُندَه حَل بوُلِیب کِیتِیشلَرِی وَ واحِد رَهبَرِیَتنِی قوُل آستِیدَه بَرچَه مُسُلمانلَر وَحدَتگه عَمَل قِیلِیشلَرِیگه سَبَب بوُلِیشلَرِی لازِم، اَگرچِی مَنَه بُو رَهبَرِیَت بِیلَن شَخصِی وَ فِقهِی نَظَرلَرنِی بِیر قِیسمِیدَه کِیچِیک اِیختِلافلَرگه اِیگه بُولِیشسَه هَم، بُو مُهِم اِیمَس. 

  اَگر مَنَه بُو اِسلامِی حُکوُمَت یاکِی اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتدَن تَشقَه رِیدَگِی دِیاردَه مُبارَزَه گه آئِد عَقل – اِدراکنِی بوُندَی دَرَجَه سِیگه یِیتمَه گن گوُرُوهلَر وَ شوُرالَر، حِزبلَر مَوجُود بوُلسَه وَ کِبر، هَمدَه زَبانگرالِیککَه اوُحشَه گن کَسَللِیکلَر اوُلَرنِی فَرِیب بِیرِیب اوُینَه تَیاتگن بوُلسَه، یَنَه هِیچ بوُلمَگندَه اوُلَر اوُزلَرِینِینگ مِنطَقَه سِیدَه اِسلامِی دَولَت وَ حُکوُمَت تَشکِیل بوُلِیشِیدَن آلدِین جِهاد وَ مُبارَزَه نِی تَکاموُللَشِیشِی وَ اوُسِیشِینِی صَحِیح یوُلِیگه جایلَشِیشسِین وَ باشقَه دِیاردَگِی مَقصَددَه اوُلَردَن آلدِینراقدَه بُولگن باشقَه مُسُلمانلَر بِیلَن بِیرگه بِیرلَه شِیشسِین. بُو باشقَه دِیارلَردَه کوُن کِیچِیرَه یاتگن وَ نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَت یاکِی اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت تَشکِیل قِیلِیشگه مُوَفَّق بوُلگن مُسُلمانلَرنِینگ دِیارلَرِیدَه ساکِن بوُلمَگن بِیمار جَماعَتلَرگه وَ شُورالَرگه تِیگِیشلِی.

بُو یِیردَه بِیز بِیر جَماعَت وَ بِیر شُورانِی آلدِینگه یا آرقَه گه حَرَکَت قِیلَیاتگه نِی یا آرتدَه قالِیب کِیتگه نِی وَ مَنَه بُو جَماعَتلَرنِی، شوُرالَرنِی رَهبَرلَرِینِینگ هِدایَتِی یا گوُمراه بوُلگه نِی بارَه سِیدَه قَدر- قِیممَتلِی مِعیارنِی قوُلگه کِیرِیتَه آلَه مِیز، مَنَه بوُندَی مِعیار آرقَه لِی آسانلِیک بِیلَن بوُ گوُروُه یا شوُرا شَرعِی یوُلدَه جایلَشگن وَ اوُنِی قوُل آستِیدَگِی اَعضالَرِینِی هَم شَرعِی مَقصَد وَ تَکاموُللَشِیش آلِیب کِیتیَپتِی یاکِی خَطا یوُلدَن یوُریَپتِی وَ قوُل آستِیدَگِی اَعضالَرِینِی هَم گوُمراهلِیک، زَلالَت، سَرگردانلِیک سَرِی هِدایَت قِیلیَپتِی، دِییَه آلَه مِیز.

اوُلَر تَکاموُللَشگن یوُنَه لِیشِینِی کَتتَه – یُو کِیچِیگِینِی هَر قَندَی مِعزانِیدَه بوُلسَه لَر وَ نِهایَت اِیسَه حُکوُمَتنِینگ هَر قَندَی سَطحِینِی قوُلگه کِیرِیتگن بوُلسَه لَر، شُو اَندازَه دَه اوُلَر حَقِیقِی اَنبِیالَر، صالِحلَر،شَهِیدلَر وَ صِیددِیقلَرنِی جُملَه سِیدَنمِی یا یوُقمِی، دِیب اَیتَه آلَه مِیز؟ اَگر اوُلَر هَر مِعزاندَه بوُلسَه هَم، کَتتَه راق شوُرادَه حَل بوُلِیش یا حُکوُمَتنِینگ اوُلِی الاَمر شوُراسِیدَه حَل بوُلِیش وَ واحِد اوُمَّتنِی وَ واحِد جَماعَتنِی تَشکِیل قِیلِیش بارَه سِیدَه تَکَبُّرگه،هَوایِی نَفسلَرِیگه اِیرگه شِیش وَ جاهِلِیَت توُزاقلَرِیگه تابِع بوُلِیش بِیلَن قَرشِیلِیک قِیلسَه لَر، بِیز شُو اَندازَه دَه اوُلَرنِی جِهاد وَ مُبارَزَه بوُیِیچَه یِیتِیلمَه گن، مُبارَزَه نِینگ صَحِیح یوُلِیدَن اَدَشگن وَ سَرگردانلِیک تامانگه حَرَکَت قِیلَه یاتگن اِماملَر دِیب حِسابلَیمِیز.

مَنَه بُو یوُلدَه جَمِیعیَت وَ خاص مَرحَلَه لَردَه شوُرالَر آنگلِی حالدَه اِینگ کَم خَطَر یا فِداکارلِیک بِیلَن اِیلگه رِی حَرَکَت قِیلِیشلَرِی هَم موُمکِین یاکِی باشقَه شَخصلَر وَ جَماعَتلَر کَتتَه خَطَرلَرگه وَ فِداکارلِیککَه تَن بِیرِیش، جاهِلانَه قان توُکِیش بِیلَن بِیر جایدَه توُرِیب قالِیشلَرِی وَ مُوَفَّقِیَتگه اِیرِیشمَسلِیکلَرِی وَ حَتَّی آرقَه گه قَیتِیشلَرِی وَ نِهایَت اِیسَه اوُزلَرِی فَعالِیَت قِیلَه یاتگن دائِرَه دَگِی مُسُلمانلَرنِینگ بوُیوُک مَقصَدلَرِیدَن اوُزاقلَه شِیشلَرِی وَ آرقَه گه کِیتِیشلَرِی اوُچُون اَساسِی مانِع وَ عامِلگه اَیلَه نِیشلَرِی هَم موُمکِین.

عادَتدَه اَکثَر شَخصلَر کِیچِیک گوُرُوهلَرنِی وَ شوُرالَرنِی تَشکِیل قِیلِیش مَرحَلَه سِیدَه جُودَه یَحشِی حَرَکَت قِیلِیشَه دِی، اَمّا کِییِینگِی مَرحَلَه لَردَه جَماعَت وَ شوُرانِی صَحِیح اِدارَه قِیلِیش وَ کَتتَه راق شوُرالَر تامان یَنگِی کوُنگه مُوَافِق رَوِیشدَه هِدایَت قِیلِیشدَن تارتِیب سِیاسِی قُدرَت کَسب قِیلِیش، بَشَرِی وَ طاغوُتِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُچِیلَرنِی نابُود قِیلِیش بارَه سِیدَه آچِیق خَطالَرگه دُوچار بوُلِیشَه دِی وَ وَ اَکثَراً   «كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» کَسَللِیگِیگه مُبتَلا بوُلِیشَه دِی وَ توُرگن جایلَرِیدَه قاتِیب قالِیشَه دِی. 

مَنَه بوُندَی جَماعَتلَرنِینگ وَ جِهادِی شوُرالَرنِینگ اَکثَرِینِی خَطالَرِی عَقِیدَه وَ مَنهَج بوُیِیچَه قِیلِینگن اِیختِلافلَردَه اِیمَس، بَلکِی شوُرانِینگ تَکاموُللَشِیش یوُنَه لِیشِیدَگِی جَهالَتدَه وَ یَنگِی کوُننِی شَرائِطِینِی اوُلچَش بوُیِیچَه قِیلَه یاتگن خَطالَرِیدَه دُور. بِیزلَرنِینگ بَعضِی مُجاهِد بِرادَرلَرِیمِیز جَماعَتنِی، شوُرانِی جایگاهِی وَ اوُنِی تَکاموُللَشِیش یوُنَه لِیشِی وَ اوُنِی اَبزار اِیکَنلِیگِی بارَه سِیدَه جاهِل بوُلِیشلَرِیدَن تَشقَرِی،جاهِلانَه حِزبگه مُقَدَّسلِیک وَ بَرقَرارلِیک جِهَتِینِی بِیرَه دِیلَر وَ تِیگِیشلِی اَنتِیتِیزَه آرقَه لِی دِینِی سِینتِیز پَیدا بوُلِیشِیگه یوُل قوُیِیشمَیدِی، اوُلَرنِینگ یَنَه بِیر کَتتَه خَطالَرِیدَن بِیرِی شوُکِی، یَنگِی کوُننِی تَحلِیل قِیلِیش بوُیِیچَه باشقَه بِرادَرلَرِی بِیلَن تَفَرُّققَه دوُچار بوُلِیشَه دِی. واحِد دِیاردَه یَککَه – یالغِیز حَرَکَت قِیلَه یاتگن وَ قَرَمَه – قَرشِی سازنِی چَلَیاتگن وَ شوُرالَرنِینگ طَبِیعِی وَ تَکاموُللَشِیش یوُلِیگه جایلَشمَه گن کِیشِیلَر، جوُدَه آسانلِیک بِیلَن اَصلِی یوُلدَن اَدَشِیب کِیتِیشَه دِی وَ بَرچَه مُبارِیز وَ مُجاهِد گوُرُوهلَرنِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتِیش یوُلِیدَه وَحدَتگه هِدایَت قِیلِیش بارَه سِیدَه بِیقَرار بوُلِیب گاهِیدَه اَدَشِیب کِیتَه دِی.

(دوامی بار……)

(92- قیسم)

مَنَه بوُ کِیچِیک شُورالَر اوُزلَرِینِینگ اوُلِیمِینِی اِعلان قِیلِیشگه وَ کَتتَه راق شُورالَردَه یَشَب کِیتِیشگه رُحصَت بِیرمَه یاتگن مانِعلِیکلَردَن بِیرِی شوُکِی، اوُلَر اوُزلَرِینِی اَعضالَرِینِی قَدِیمِی، اِیسکِی، اوُلِیک بَحثلَر بِیلَن مَشغُول قِیلِیب قوُیِیشَه دِی، بُو اِیش  یَنگِی کوُندَگِی مَسَلَه لَر بوُیِیچَه تَفَرُّقنِی یَنَدَه کِینگیتِیرَه دِی وَ کِینَه دَن باشقَه فایدَه کِیلتِیرمَیدِی. اوُلَر اوُزلَرِینِینگ یَنگِی کوُندَگِی مَسَلَه لَرِی اوُچُون جَواب بِیرَه دِیگن اِیشلَرگه سُویَه نِیشلَرِی کِیرَک.

اَلبَتَّه بُو اوُتمِیش وَ تَرِیخدَگِی مَسَلَه لَرنِی اوُرتَه گه تَشلَه مَسلِیک کِیرَک، دِیگن مَعنادَه اِیمَس، بَلکِی بوُندَن مَنضُور شوُکِی، بِیر مُبارِیز مُجاهِد حوُددِی بِیر تَرِیخچِی یا جامِع فَقِیهگه اوُحشَب تَرِیخِی مَیدَه اوُرِینلَرنِینگ هَمَّه سِینِی یاکِی حاجَتخانَه آدابلَرِی، حَیض وَ نِفاصگه اوُحشَه گن فِقهِی مَسَلَه لَرنِی وَ اوُتمِیشدَه بوُلِیب اوُتگن فُقَهالَرنِینگ اوُرتَه سِیدَگِی بَحثلَرنِی، اوُلَرنِینگ جُودَه کوُپ اِیختِلافلَرِینِی تِیکشِیرِیب چِیقِیشلِیککَه وَ بوُندَن سُونگ اوُلَردَن بِیرِیگه طَرَفدارلِیک قِیلِیشگه اِیختِیاج یوُق، بَلکِی اوُ تَرِیخدَن  اوُلَرنِینگ فِقهِیدَن بوُگوُنگِی کوُنِیگه کِیرَکلِی، اِیختِیاجِی بوُلگن وَ اوُزِینِی دَردِیگه یِیدِیگن وَ اوُشَه کوُنِیدَگِی مَسَلَه لَرگه جَواب بِیرَه آلَه دِیگن نَرسَه نِی آلَه دِی، اوُ اوُزِی اوُچُون کِیرَکلِی بِیرِینچِی دَرَجَه لِی نَرسَه لَرنِی تَشخِیص بِیرَه آلِیشِی لازِم، مَثَلاً حاضِر اوُنِی مَنزِیلِی تَشقِی آشکار کافِرلَر وَ مَحَلِّی مُرتَدلَردَن عِبارَت دُشمَن تامانِیدَن یاقِیب یُوبارِیلگن وَ اوُ اوُشَه مِنطَقَه دَگِیلَرنِی هَمکارلِیگِیدَه یانغِیننِی اوُچِیرِیشگه موُختاج، بُو یِیردَه اوُ شَخصنِی آتَه – بابالَرِینِی اوُتمِیشِینِی تِیکشِیرِیب چِیقِیشگه یاکِی مَذهَبلَرنِی تِیکشِیرِیشگه یاکِی حَتَّی قادِیسِیَه جَنگِیدَه بوُلگه نِیدِیک شَخصنِی نَصرانِیلِیگِینِی یا مَجوُسِیلِیگِی تِیکشِیرِیب اوُتِیرِیشگه اِیختِیاج یُوق. اوُشَه دَوردَگِی مُسُلمانلَرنِینگ اِیختِیاجِی اِیرانلِیکلَرنِی اوُستِیدَه حاکِم بوُلگن جَاهِلِیَتنِی یوُقاتِیش بوُلگن، بوُگوُن اِیسَه بِیزلَرنِینگ مُوختاج بوُلگن نَرسَه مِیز، بَرچَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَرگه حاکِم بوُلِیب آلگن وَ مُسُلمانلَرنِینگ عَقِیدَه لَرِینِی، رَفتارلَرِینِی بوُلغَه گن سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی جاهِلِیَتنِی یوُقاتِیشدَن عِبارَت. فَقَط شوُ خالاص.

مَنَه شُو اوُتگن بِیر نِیچَه اوُن یِیللِیک مابَینِیدَه، مَخصُوصاً اوُتگن بِیر نِیچَه یِیللَر آرَه سِیدَه شوُندَی حَرَکَتلَرنِی، جَماعَتلَرنِی وَ اِسلامِی شوُرالَرنِی کوُردِیککِی، اوُلَر پاک صَحِیح، اِسلامِی عَقِیدَه گه اِیگه وَ اِخلاصدَه،مُبارَزَه دَه جانِینِی بِیرَه دِی، کافِر وَ مُرتَدلَر بِیلَن کِیلِیشمَیدِی، اوُلَر مُستَقِیل بوُلِیب هِیچ قَندَی طاغوُتِی قُدرَتگه باغلِیق جایلَرِی یوُق، مُبارَزَه دَه اوُتَه جِددِی، اَگر بِیر سوُزنِی اَیتِیشگن بوُلسَه،اَلبَتَّه اوُنِی بَهاسِینِی هَم توُلَه شَه دِی، بُو بارَه دَه شَک قِیلمَیمِیز. اوُلَر اَگر تاغنِی، بِیاباننِی، اوُرماننِی یا شَهَرنِی اوُستِیدَگِی مُبارَزَه دَه بَعضِی مَرحَلَه دَه توُحتَب توُرِیشگن بوُلسَه لَر هَم، اَمّا بِیر قَنچَه یِیللَردَن بوُیان مَغلوُبِیَتگه اوُچرَب ظالِم حُکوُمَتلَرنِی وَ مُرتَد سِکوُلارلَرنِی بَرابَرِیدَه مُوَفَّقِیَتسِیزلِیکنِی مَزَه سِینِی تاتِیب کِیلَه یاتگن جَمِیعیَت، آخِیرگِی قانِیگه چَه آدَملَردَن هِیچ نَرسَه نِی اوُمِید قِیلمَه گن حالدَه کوُرَه شِیب اِخلاص بِیلَن مُبارَزَه قِیلَه دِیگن گوُرُوه پَیدا بوُلگه نِیگه گوُواه بوُلِیب توُرِیبدِیلَر. مَنَه بُو گوُرُوهلَر بوُندَی شَکلدَه اوُزلَرِینِینگ خَبَرلَرِینِی یِیتکَه زِیشیَپتِی وَ کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک جَمِیعیَت هَم اوُلَر بِیرگن خَبَرنِی یَحشِی قَبوُل قِیلِیشیَپتِی.

بُو خَبَر شوُنچَه لِیک توُغرِی وَ تِیترَه توُچِی بوُلگنکِی، بِیز تاماندَه مُجاهِد مُسُلمانلَر وَ مُسُلمان حَلق توُرگن بوُلسَه، باشقَه بِیر تاماندَه اِیسَه سِکوُلارلَر، بوُتوُن عالِم کافِرلَرِی،مَحَلِّی مُرتَدلَر وَ مُنافِقلَر توُرگن حالدَه، اوُلَرنِینگ هَر بِیرِی بُو خَبَرگه اوُزِینِینگ خاص مُناسَبَتِینِی بِیلدِیرگن. اوُلَر اوُلدِیرِیلگچ آنگلِی مُسُلمان طَرَفِیدَن اِینگ کَم  مُناسَبَت شوُکِی، شَخص مَنزِیلِیدَه توُرِیب فَقَط حَفَه بوُلَه دِی. اَمّا هَر قَندَی حالَتدَه هَم جَمِیعیَتدَگِی ذِهنِیگه وَ رُوحِیَتِیگه وَ مُبارِیز، مُجاهِد گوُرُوهلَرگه اوُزِینِی تَأثِیرِینِی اوُتکَه زَه دِی. اَمّا بُو عَزِیزلَر جوُدَه  کوُپ دَلِیللَرگه کوُرَه، شوُلَر جُملَه سِیدَن آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی یوُلِیدَه حَرَکَتلَنمَه گنلِیکلَرِی وَ باشقَه کوُز- قَرَشلَرگه وَ باشقَه شوُرالَرنِی وَ باشقَه تَفسِیرلَرنِی نَظَرِیگه صَبر- طاقَت قِیلمَه گنلِیکلَرِی سَبَبلِی، یَنَدَه کوُچلِیراق قُدرَتگه اَیلَه نَه آلِیشمَه دِی وَ اوُلَر اَنَه اوُشَنچَه شاوقِین – سوُران، توُپالان قِیلگنلَرِیگه وَ وَقتِینچَه لِیک آلدِینگه سَرِی حَرَکَتلَر قِیلِیشلَرِیگه قَرَمَسدَن اَستَه – سِیکِینلِیک بِیلَن مَجبُورِی حالدَه آرتگه چِیکِینِیشدِی وَ بِیر جایدَه قاتِیب قالِیشدِی. بِیزلَرنِینگ چِیقَرگن حُکمِیمِیز اوُلَرنِینگ مُبارَزَه سِینِی دَوامِیلِیگِی بارَه سِیدَه جوُدَه مُهِم نَقشنِی اوُینَیدِی، بِیز اوُلَرنِینگ مُبارَزَه سِینِی دَوامِیلِیگِینِی زَمانَت قِیلَه دِیگن بِیر اِیش قِیلِیشِیمِیز کِیرَک، بُو فَقَط مَنَه بُو بِرادَرلَرِیمِیزنِینگ  خَطالَرِیدَن پَرهِیز قِیلِیشلَرِی وَ کَتتَه راق شوُرالَر سَرِی قِیلَه دِیگن حَرَکَتلَرِیمِیز بِیلَنگِینَه عَمَلگه آشَه دِی.

بِیزلَرنِینگ بَعضِی بِیر مِعزانسِیز وَ مُواظَنَتسِیز بِرادَرلَرِیمِیزنِی کَتتَه راق شوُرالَرگه قوُشِیلِیشدَن مَنع قِیلگن بوُلِیشِی اِیحتِمالِی بار نوُقطَه لَردَن بِیرِی، عَمَلنِی کوُرمَسلِیککَه آلِیش وَ مُخالِف شوُرالَردَگِی اوُلگن کِیشِیلَرنِینگ اَیتگن سوُزلَرِی یا حَتَّی اوُلَرنِینگ هَلِی تِیرِیکلَرِینِی اوُستِیدَه اَیتِیلگن سوُزلَر بوُلَه دِی، بوُلِیب هَم بُو اوُزِیگه خاص اوُرِینلَردَه اوُزِیگه خاص شَرائِطلَردَه اَیتِیلگن یاکِی اوُلَر بِیزلَر خَبَردار بوُلمَه گن باشقَه دَلِیللَرگه اِیگه بوُلگن بوُلِیشلَرِی هَم موُمکِین.

مِثال طَرِیقَه سِیدَه، اَگر بِیزلَر یَهُودلَرنِینگ قُرآندَگِی اوُتمِیشِیگه نَظَر تَشلَیدِیگن بُولسَک وَ اَگر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ مَنَه بُو بِیرِینچِی دَرَجَه لِی دُشمَنگه قِیلگن مُناسَبَتلَرِینِی یوُنَه لِیشِیگه اِعتِبار بِیرَه دِیگن بوُلسَک، یاکِی اَگر مُنافِقلَرنِینگ قارَه اوُتمِیشلَرِیگه هَم نَظَر تَشلَه سَک وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ اوُلَر اوُستِیدَه قوُللگن رَوِیشلَرِینِی تِیکشِیرَه دِیگن بوُلسَک، بُو یِیردَگِی عُمُومِی قائِدَه اوُلَرنِینگ قائِدَه سِی، سوُزلَرِیدَن تَشقَه رِی اوُلَرنِینگ “عَمَلِی” بوُلگن، مَنَه بوُ آشکار وَ پِینهان، اِیچکِی کافِرلَر بارَه سِیدَه دوُر، اِیندِی اَهلِی قِبلَه بوُلگن مُؤمِن مُجاهِدلَرنِینگ شوُراسِی حَقِیدَه قَندَی؟

(دوامی بار…….)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(91- قسمت)

یک شورا ممکن است سالها در یک روستا کار کند و بعد مرگ خودش را اعلام کند و در یک شورای بزرگتر شهری حل بشود، و ممکن است این شورا هم سالها بعد یا حتی ماهها بعد مرگ خودش را اعلام کند و در شورای استانی حل بشود، و این شورا هم پس از چندی مرگ خودش را اعلام کند و در یک شورای منطقه ای حل بشود، و این شورای منطقه ای هم پس از چندی مرگ خودش را اعلام کند تا در یک شورای بزرگتر در یک کشور با مرزهای جبری و غیر انسانی حل بشود، و به همین ترتیب ممکن است دهها بار شوراها شادمانه و با افتخار مرگ خودشان را اعلام کنند  تا در نهایت به شورای اولی الامر جهانی و امت واحد و اجماع واحد و جماعت واحدی می رسند که مورد پسند الله و قانون شریعت الله است.

نکته ی مهم این است که این جنین تازه تولید شده مسیر طبیعی خود ش را طی کند و نباید در مرحله ای متوقف بشود تا اینکه به نقطه ی مرگی که برایش در نظر گرفته شده  است برسد . طبیعی این است که یک شورای کوچک در شوراهای بزرگتر حل بشود و این کار به اندازه ا ی به پیش برود تا با یک قدرت بزرگی تبدیل بشود که در نهایت به حکومت اسلامی علی منهاج نبوه  و شورای اولی الا مر جهانی ختم می شود .

حالا اگر قبل از تشکیل چنین حکومتی ما شاهد تشکیل دولت و حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی بودیم روال عادی و اسلامی آن این است که همه ی جماعتها و سازمانها و شوراها به آن بیعت بدهند، و در آن حل بشوند، و تحت رهبریت واحد، مسبب وحدت عمل همه ی مسلمین بشوند، هر چند که در پاره ای از آراء فقهی شخصی اختلافات جزئی هم با این رهبریت داشته باشند.

اگر در سرزمینی خارج از این حکومت اسلامی یا بدیل اسلامی گروهها و شوراها و احزابی وجود داشته باشند که به این درجه از فهم و شعور مبارزاتی نرسیده باشند، و کبر و بیمارهای جاهلی مثل زبان گرائی و غیره آنها را فریب داده و به بازی گرفته باشد، باز باید به عنوان یک حداقل در منطقه ی خودشان در مسیر صحیح رشد و تکامل جهاد و مبارزات قبل از تشکیل دولت و حکومت اسلامی قرار بگیرند و در هدف با سایر مسلمینی که در سرزمین دیگری از آنها جلوترند یکی بشوند. این مربوط به جماعتها و شورائی است که مریضند و در سرزمین دیگری به سر می برند نه در سرزمینی که مسلمین آن دیار موفق به تشکیل حکومتی اسلامی علی منهاج نبوه یا حکومت بدیل اسلامی شده باشند.

در اینجا ما می توانیم درپیش رو بودن یا پسرو بودن و عقب ماندن یک جماعت و یک شورا  و در ائمه ی هدایت یا گمراهی رهبران این جماعتها و شوراها معیاری ارزشمند را به دست بیاوریم، و به راحتی با چنین معیاری بتوانیم بگوییم این گروه یا شورا در مسیر شرعی قرار گرفته اند و زیر مجموعه و اعضایش را به سمت تکامل و هدف شرعی به پیش می برد یا دارد مسیر را اشتباه می رود و زیر مجموعه و اعضایش را به سمت و سوی گمراهی و ضلالت و سرگردانی هدایت می کند .

به هر میزانی که اینان در مسیر تکامل از کوچک به بزرگ قرار گرفته باشند تا در نهایت به حکومت در هر سطحی منتهی می شوند به همین اندازه می توانیم بگوییم که اینان هم مسیران واقعی انبیاء و صالحین و شهداء و صدیقین هستند یا نه؟ به هر میزانی که اینان با تبیعیت از تکبر و هواهای نفسانی و پیروی از دامهای جاهلیت از حل شدن در یک شورای بزرگتر یا حل شدن در شورای اولی الامر حکومتی و تشکیل امت واحد و جماعت واحد سرسختی و مقاومت نشان بدهند به همان اندازه ما آنها را در جهاد و مبارزه ناپخته و منحرف از مسیر صحیح مبارزه، و امامانی به سمت و سوی سرگردانی می دانیم .

در این مسیر ممکن است در جوامع و مراحلی خاص جماعتها و شوراهائی آگاهانه با کمترین خطر یا فداکاری پیشرونده بشوند، و امکان هم دارد افراد و جماعتهایی دیگر با تن دادن به خطرات بزرگ و فداکاری و دادن خونهای حماسه آفرین جاهلانه درجا بزنند و در این مسیر پیشرفتی نصیبشان نشود و حتی به عقب هم برگردند و در نهایت تبدیل به سد و مانع و عاملی اساسی برای پس رفت و دور شدن از هدف بزرگ مسلمین درحوزه ی تحت فعالیت خودشان بشوند .

معمولا اکثر افراد تا مراحل تشکیل گروه و شورای کوچک خوب پیش می روند اما در مراحل بعدی، اداره صحیح جماعت و شورا و هدایت امروزی آن به سمت شوراهای بزرگتر تا کسب قدرت سیاسی و انهدام مجریان قوانین بشری و طواغیت، دچار اشتباهات فاحشی می شوند و اکثر به بیماری «كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» مبتلا می شوند ودر جا می زنند .

اشتباهات اکثریت این گونه جماعتها و شوراهای جهادی بر اثر اختلاف در عقیده و منهج نیست، بلکه جهالت به سیر تکاملی شورا و اشتباه در ارزیابی از شرایط روزاست. بعضی از برادران مجاهد ما علاوه بر آنکه به جایگاه جماعت و شورا و سیر تکاملی آن و ابزاری بودن آن جاهل و نا اگاه هستند و جاهلانه به حزب جنبه تقدس و ثبوت می دهند و اجازه نمی دهند طی آنتی تزی مناسب سنتزی شرعی به وجود بیاید، اشتباه بزرگ دیگر شان این است که در تحلیل و ارزیابی شرایط روز با دیگر برادرانشان دچار تفرق می شوند. قطعا آنی که در سرزمینی واحد تک روی می کند و ساز مخالف می زند و در مسیر طبیعی و تکاملی شوراها قرار نمی گیرد به همین سادگی از مسیر اصلی منحرف می شود و هدایت وحدت تمامی گروههای مجاهد و مبارز به سوی تسخیر قدرت حکومتی را دچار تزلزل و گاه انحراف می کند .

(ادامه دارد…….)

(92- قسمت)

یکی از موانعی که نمی گزارد این شوراهای کوچک مرگ خودشان را اعلام کنند و در شورای بزرگتر زندگی کنند این است که اعضای خودشان را وارد بحثهای قدیمی می کنند و به این بحثهای مرده مشغولشان می کنند که غیر از کینه و دامن زدن به تفرق بیشتر هیچ فایده ای برای مسائل روز آنها ندارد . اینها باید به اموری تکیه کنند که برای مسائل روز آنها پاسخی داشته باشند.

 البته این به این معنا نیست که نباید به مسائل گذشته و تاریخ پرداخت، بلکه منظور این است که  یک مجاهد مبارز همچون یک مورخ و تاریخ نگار و یا فقیهی جامع نیاز ندارد که حتما باید تمامی موارد و جزئیات تاریخی و یا مسائل فقهی چون آداب توالت و حیض و نفاس و دیگر مجادلات میان فقهای گذشته و اختلافات بسیار زیاد آنها را مورد بررسی و بحث قرار بدهد و بعد جانب یکی از آنها را بگیرد، بلکه از تاریخ و فقه تنها آن چیزی را می گیرد که امروز به آن نیاز دارد، و امروز به دردش بخورد، و برای مسائل روز پاسخ داشته باشد، باید اولویت خودش را تشخیص بدهد، الان خانه اش توسط دشمنان کافر آشکار خارجی و مرتدین محلی آتش گرفته و نیاز هست که با همکاری اهل محل این آتش خاموش بشود و نیازی به بررسی کارنامه ی اجداد این شخص یا بررسی مذهب و حتی در مواردی چون جنگ قادسیه نیازی به بررسی نصرانیت یا مجوسیت شخص نیست. نیاز روز مسلمین آن زمان خاموش کردن جاهلیتی است که بر ایرانیان حاکم است، و نیاز امروز ما خاموش کردن جاهلیت دین سکولاریسمی است که بر اکثریت قاطع سرزمینهای مسلمان نشین حاکم است و عقاید و رفتار مسلمین را آلوده کرده است . همین .  

ما در همین چند دهه ی گذشته و بخصوص در همین چند سال گذشته شاهد جریانات و جماعتها و شوراهای اسلامی زیادی بوده ایم که در عقیده ی پاک و صحیح اسلامی آنها، و در اخلاص و مبارزه آنها تا پای جان، وعدم سازش با کفارو مرتدین، و استقلال و عدم وابستگی آنها به هیچ قدرت طاغوتی، و جدیت در مبارزه، و اینکه حرفی را که می زدند بهایش را هم می پرداختند، شکی نداریم. آنها با آنکه در مبارزات کوه، بیابان، جنگل یا شهری در مراحلی از مبارزه متوقف شدند، اما جامعه ای که سالهاست که همه اش شکست می خورد و طعم شکست در برابر حکومتهای ظالم و سکولارهای مرتد را می چشد، می بیند که گروهی پیدا شده اند که تا پای جان وبدون هیچ چشم داشتی از مردم،  مقاومت و مبارزه ی مخلصانه می کند. این گروهها به این شکل پیام خودشان را می رسانند، و می بینیم که جامعه هم به خوبی پیامش را می گیرد.

این پیام بسیار رسا و تکان دهنده بوده که مسلمانان مجاهد و مردم مسلمان از یک طرف، و سکولارها و کفار عالمی و مرتدین و منافقین محلی از طرف دیگر، هر یک واکنشی خاص به آن نشان داده اند. و کمترین آن از جانب مسلمانان آگاه، پس از کشته شدن آنها، این است که شخص در خانه فقط ناراحت می شود. اما در هر صورت در ذهنیت و روانشناسی جامعه و گروههای مجاهد مبارز، تأثیر خودش را گذاشته است. اما این عزیزان به دلایل زیاد و منجمله به دلیل عدم حرکت در مسیر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی و عدم تحمل دیدگاهها و شوراها ی دیگرو تفاسیر دیگر در نهایت نتوانستند تبدیل بشوند به قدرت برتر، و با تمام سروصدائی که به راه انداخته بودند و با تمام پیش روی های موقتی که کردند به صورت تدریجی مجبور به پس روی و عقب گرد و جمود شدند. قضاوت ما در تداوم مبارزه آنان نقش به سزایی دارد، ما باید کاری کنیم که تداوم مبارزه آنها را تضمین کند، و این هم تنها با پرهیز از اشتباهات این برادرانمان است، و حرکتمان است به سمت شوراهای بزرگتر.

نکته ی دیگری که ممکن است عده ای از برادران نامیزان و نامتعال ما را از پیوستن به شوراهای بزرگتر منع کند نادیده گرفتن عمل، و تأکید صرف آنها بر گفتار مردگان شورای مخالف، یا حتی بر گفتار زنده های آنهاست که در شرایطی خاص آنهم برای موقعیتهایی خاص گفته شده یا ممکن است دلیل دیگری داشته باشد که ما ندانیم . 

اگر به عنوان مثال به کارنامه ی یهود در قران نگاه کنیم و اگر به سیر تدریجی برخورد رسول الله صلی الله علیه وسلم با این دشمن شماره یک نگاه کنیم، یا اگر به کارنامه ی سیاه منافقین دقت کنیم و روش رسول الله صلی الله علیه وسلم با آنها را بررسی کنیم می بینیم قاعده ی کلی علاوه بر عقیده و گفتار«عمل» آنها بود، این در مورد کفار آشکار و پنهان داخلی است، در مورد یک شورای مجاهدین مومن اهل قبله چیست؟

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(30- қисмат)

Мисли ихсоси шодий хенгоми дидани ғазо замоники гурснаид, ё ихсоси шодий замоники мехохид истирохат кунид, ё ихсоси шодий замоники ек тарона ё гуронийро гуш медихид, ё ихсоси шодий замоники ек жамоатро ташкил додид, ё замоники шўройи жамоатхоро дуруст кардид ё замоники хукумати бадили изтирорийи исломий ё хукумати исломий ала минхажин нубувватро ташкил додем. Холо шодийи ноши аз ғазо хурдан муваққатий ва гузар аст аммо дар хидмати хазми ғазо ва дар нихоят саломатийи жисм ва идомайи хаёт аст. Хушхоли  барои истирохат хам боз муваққатий аст аммо дар хидмати дафъи самум ва истирохати бадан ва мухофизат аз саломатийи жисмий аст.

Шодий ноши аз умури мисли варзиш ва робитайи жинсий ва истефода аз махоратхо ва фунуники шахс балад аст ва мавориди мушобехи хаммаги муваққатий ва дар хидмати ек хадафи бузургтари хастанд. Ба хамин тартиб шодийи ноший аз тафрих ва саргармий ва гуш кардани ек садойи дилнавоз мисли садойи ек паранда ё об дар хидмати истирохати рухий ва тақвияти рух аст, барои омада кардани рух ба инки корхойи бузург ва жиддийро бехтар анжом бидихад ва ……..

 Дар ин сурат шодийики аз тариқи лахв ба даст меояд ба худи худ хадаф нест , балки абзор ва сухти астки дилро шорж мекунад барои инки, ин дил дар корхойики асосий ва жиддий хастанд амалкарди бехтар ва судмандтари дошта бошад.

Аммо дар ин лахв ва чизхойи лаззат оварики инсонро саргарм ва машғул мекунанд ва боиси тўлиди новъи шодийи зудгузар мешаванд мавориди хастандки аз ин холати беарзиши ва ботили меоянд берун ва мисли соири ибодоти арзишманд ва хақ мешаванд ва анжом доданишон боиси савоб мешавад росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармояд:

كُلُّ شَيْءٍ يَلْهُو بِهِالرَّجُلُفَهُوَ بَاطِلٌ؛ إِلَّا رَمْيَهُ بِقَوْسِهِ وَتَأْدِيبَهُ فَرَسَهُ وَمُلَاعَبَتَهُامْرَأَتَهُ،( أهله،) فَإِنَّهُنَّ مِنَ الْحَقِّ[1]

Хар чизики инсони мусалмон бо он саргарм шавад ботил аст, магар тирандозий бо камониш ва тарбият ва ром кардани асбиш ва бози ва шўхи бо хамсариш; чироки ин корхо хақ хастанд. Дар ривояти дигари ба

« وتعلیمه السباحة»[2] 

Хам ишора шуда аст.

Ин чохор моврид тирандозий ва тарбияти асб ва бози бо хамсар ё ахли хона ва омузиши шино бо онки лахв хастанд аммо машмули савоб мешаванд. Хеч хадиси вужуд надорадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз лафзи харом барои кулли лахв истефода карда бошад. Ва ба кор бурдани лафзи ботил ба маънийи манъ кардан ё тахрим нест, чун ғейри аз ин саргармийхо, лахвхойи зиёдий вужуд дорандки ботиланд аммо харом нестанд ва баъад хохем гуфтки Абу Дардо розиаллоху анху хам аз хамин каламайи ботил барои шоржи рух истефода мекунад.

Бале, умури лахв ва ботилики метавонад барои инсон шодий тўлид кунанд зиёдандки дар инжо ба чанд мовриди онхоки ниёзи руз ва зарурийтар хастанд ишора мешавад. Мисли шўхи ва мазох кардан, бозихойи баданий анжом додан, саргармийхойи фикрий, тарона, овоз ва гуроний, рақс ва пойкубий ва хар чи расидем. Иншааллох.

 Ибтидо аз тарона ва овоз ва гуроний шуруъ мекунем:

Суханики аз дахони инсон хориж мешавад ду новъ аст ё хуб астки мо ба он мегуем халол ё бад астки ба он мегуем харом. Сухани хуб хуб аст. Ин хуб ва бадро хам қонуни шариати аллох таъйин карда ва каси наметавонад ба мейли худиш бигуяд ин тўвхиники ман мекунам хуб аст ва ин бад аст. Дар ин сурат бояд диққат кард хар каломики инсонро ба куфр ва гунох ва журми даъват кунад харом ва бад аст, холо мехохад ин каламот харом ва бад хаминтури оддий гуфта бишавад мисли онхойики бо аллох ва оётиш ва қавониниш ва росулиш дар қолиби жук ва шўхи сухбат мекарданд:

«وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ *لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ (توبه/65-66)[3]

Ва фарқи хам надорад ин каламоти харом ва бад дар қолиби шеър ва тарона ва гуроний бошад ё гуфтори маъмулий. Намунахойи Уқба бин Аби Муъайт ва Наср бин Хорис дар ин замина метавонад ба мо бигуядки: гох мумкин аст шахсики мусаллахона ва бо аслаха дар баробари қонуни шариати аллох жангида бахшида бишавад аммо касики бо забониш бар алайхи қонуни шариати аллох межангад бахшида нашуда аст.

(идома дорад……..)

(31- қисмат)

Уқба бин Аби Муъайтки дар жанги бадр асир шуда буд ва корномайи амалийи хуби хам надошт росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба у гуфт: ба хотири душмани бо худо ва росул кушта мешави. Уқба гуфт: эй Мухаммад! Эхсонит бар ман бехтар аст. Маро хам монанди еки аз мардони қовм дар назар бигир. Агар ононро ба қатл расонди, маро нез ба қатл бирасон ва агар бар онхо эхсон намуди, бар ман хам эхсон кун. Агар аз онхо фидя гирифти,аз ман нез фидя бигир. Эй Мухаммад ! чи каси баъди аз ман фарзандонамро сарпарастий мекунад?

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: оташ. Сипас фармуд: эй Осим! Гарданишро бизан. Осим розиаллоху анху нез дастури росулуллох саллаллоху алайхи васалламро амалий намуд. [4] Уро гардан заданд ва барои ибрати касоники жилови забонишро наметавонанд бигиранд ва бар алайхи қонуни шариати аллох жанги фархангий ва равоний мекунанд бадор овихта шуд. Уқба аввалин каси будки дар олами ислом баъди аз кушта шудан, барои ибрати дигарон, бадор овихта шуд.

Наср бин Хорис хам еки аз хамон фаъолини арса забон ва шеър ва қиссагуйи будки дар баробари дини ислом ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ашъори дуруғиники аз хийра харида буд дар қолиби афсонахойи подшохони форс, рустам ва исфандёр ва ғейрих баён мекард ва мегуфт: суханони Мухаммад, чигуна аз суханони ман бехтар аст? [5] Замоники дар жанги бадр ин хам асир шуд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дарборайи у бо каси машварат накард[6] ва  Али розиаллоху анху дастур дод то гардани уро бизанад. [7]

Ин сарневишти тамоми касони астки дар арсахойи фархангий ва равоний бар алайхи мужохидини шариатгаро фаолияти манфий мекунанд. Ибни Касир рохимахуллох мегуяд: бо кушта шудани ин ду мужрим, мусалмонон ёд гирифтандки бархи аз саркашони маъонид ва душманони сарсахтки дар жанги фикрий ва равоний ва бо забон бар алайхи ислом ва қонуни шариат фаолият доштанд, набояд мовриди тараххум қарор гиранд; ва усулан хеч новъи тасохул ва созиши дар мовриди онон пазирофтани нест; чун онон сардамдорони шарорат ва рахбарони залолат, гумрохий ва саргардоний хастанд ва бо суханони зишт ва қабихи худ, жойи барои афв ва гузашт боқий нагузоштанд. [8]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дастури терори афроди мисли: Каъаб бин Ашраф яхудий, ибни Сайба яхудий ва соири яхудиён, Салом бин Абил Хақиқ, Холид бин Суфён хазалий, Руфоъа бин Қайс жусамий, Абу Ифк, терори ек зани шоира ба исми Асмо бинти Марвон ва …….ро додки танхо бо забонишон аз тариқи шеър ва овозхўни ва ба истелох аз лахози фархангий бар алайхи қонуни шариати аллох сухбат карда буданд. Пас хар баёни дар баробари қонуни шариати аллох озод нест.

Аллох таоло дар мовриди ин мовжудоти баддахан ва мужрим мефармояд:

وَمِنَ النَّاسِ مَن یَشْتَرِی لَهْوَ الْحَدِیثِ لِیُضِلَّ عَن سَبِیلِ اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَیَتَّخِذَهَا هُزُواًأُولَئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِینٌ ‏(لقمان/6)

Дар миёни мардум касони хастандки харидори суханони пуч ва беарзишанд[9] то бо чанин суханони ( бандагони худоро) жохилона аз рохи худо мунхариф ва саргашта созанд ва онро масхара кунанд. Онон азоби хор ва расво кунандайи доранд.

.‏وَإِذَا تُتْلَى عَلَیْهِ آیَاتُنَا وَلَّى مُسْتَکْبِراً کَأَن لَّمْ یَسْمَعْهَا کَأَنَّ فِی أُذُنَیْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِیمٍ ‏(لقمان/7)

Хенгомики оёти мо бар ишон хонда мешавад,мустакбирона руй бармегардонанд ва мераванд. Ингор онхоро нашаниданд. Гуйи дар гушхойишон сангиний аст. Ишонро ба азоби дардноки мужда биде.

Ин ашхос, куффори хастандки огохона ва ба мейли худишон дар баробари дини аллох ва қонуни шариати аллох қарор гирифтанд ва хадафишон гумрох кардани мардум аз қонуни шариати аллох ва масхара кардани дини ислом аст. Инхо намехоханд овоз бихонанд то ба рухи худишон ва соири муслимин таскин ва оромиш бибахшанд балки сухони рухи муслимин ва дар пейи гумрох кардани онхо аз қонуни шариати аллох хастанд. Инон мегуянд иники мо дорем аз оники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оварда бехтар аст, ва илова бар он, ба дини ислом ва росулиш саллаллоху алайхи васаллам дар қолиби овозхўни ва насрхўни ва достон сароий ва афсонагуйи тўвхин ва фаххоший мекунанд.

(идома дорад………)

(32- қисмат)

Намунайи боризи ин тўвхинхоро дар суруди миллийи курдхойи секуляр ва муртадди Курдистон ба номи “ эй рақиб” мебинемки тавассути ек коммунист ба номи Юнус Роуф дилдор дар соли 1938 суруда шуд ва барои аввалин бор дар хукумати секуляристхойи муртадди хизби демократи Курдистони Эрон тахти рахбарияти қози Мухаммад муртад дар жумхури кортунийи Сталин дар Махобод дар соли 1946 хонда шудки мегуяд:

ئه ی ڕه‌قیب هه‌ر ماوه قه‌ومی کورد زمان

نایشکێنێ دانه‌ریی تۆپی زه‌مان

Эй рақиб хануз қовми курд забон монда аст, холиқ ва ба вужуд оварандайи дунё ва чархи замон хам наметавонад шикастиш бидихад. Яъни аллох хам наметавонад қовми курдро шикаст бидихад. Аммо дидаемки дар тойи ин чанд даха, аллох таоло чи балохойи сари ин секуляристхойи муртадди курд ва тамоми курдхойи фариб хурда оварда ва меоварад. Дар идомайи хамин суруд муртаддини курд мегуянд:

:ئێمه رۆڵه ی میدیا و که‌یخوسره‌وین *** دینمان، ئایینمان هه‌ر نیشتمان

 мо фарзандони мод ва кейхусру хастем, дини мо ва ойини мо фақат ватан аст.

Ин шеърро шахси дуруғгуйи каззоби гуфтаки коммунист аст ва ба интерноцианализми социализм эътиқод дорад ва хеч эътиқоди ба миллийгероий ва нацианализм хам надорад.

Инхо хамон “ лахвал хадис” ва суханони афсонаий ва хурофий ва пучий хастандки куффор ва муртаддин мехоханд бо онхо дини аллохро ба бози ва масхара бигиранд, ва мардумро аз дини аллох ба дини куфри худишонки хамон дини секуляризм аст бикашонанд. Инхо хастандки азоби хор кунанда ва расво кунандайи дар интизоришон аст:

أُولَئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِینٌ .

Ва аллох таоло ба муслимин амр мекунад:

فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْأَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ‏(حج/30)

Ва аз палидихо, аз бутхо дури кунид, ва аз гуфтани ифтироъ ( ва суханони ботил ва беасос) пархез кунид.

Бале,бояд аз бутхойи палидики имруза тахти унвони Амрико ва Русия ва Чин ва қонуни куфрий созмони милал ва жўжа секуляристхойи муртадди махаллий мисли қози Мухаммад муртад ва дунбола равониш мисли Қосимлу ва Ужалон ва Борзоний ва дигар секуляристхойи муртадди палид пархез кунем ва дури кунем ва аз гуфтани суханони бепоя ва беасос ва дуруғини онон хам  дар қолиби семинархо ва таронахо ва суханронийхо ва филмхойики аз расонахойишон ороя мешавад пархез ва дури кунем.

Дар хар сурат, ин оёт ва торихи куффор ва муртаддин бароимон ровшан ва ошкор мекунадки сухан хам хубиш хаст хам бадиш. Мисли тўвхин кардан ва фаххоший кардан ва куфргуйи ва ғейрих. Ва метавонем бигуем: хар суханики аз назари қонуни шариати аллох бад ва харом бошад мамнуъ аст холо чи дар қолиби наср бошад ва хаминтури оддий гуфта бишавад чи дар қолиби шеър ва тарона бошад. Ва хар чи тибқи қонуни шариати аллох хуб бошад озод аст. Шеърхойики дар овозхо ва таронахо ва гуронийхо хам гуфта мешаванд хаминтури хастанд.

Овоз хўндан хам комилан фитрий аст. Аз ек баччайи хўл ва хўши еки ду сола бигирки тоза ба қовли мо дорад гора гор мекунад ва дар хенгоми хобонданиш анвоъи садохоро дар меоварад, ё модарики барои баччаш овоз мехонад ва лоя лоя мекунад, ё арабхо хенгоми савор шудан бар шутур ё асби худ мехондандки ба он гуфтанд” ғиноур рукбан” ё “ ғинаун насб” ё “ ғинаул фитян” ё “ ассанад” ва ……инхо хаммагий фаровардахойи фитрийи инсонхо хастанд . Умар бин Хаттоб розиаллоху анху мегуяд:

الغناء من زاد الراكب،

Ё мегуяд :

زاد المسافر[10]

Яъни овоз хондан тўшайи саворий аст ё мусофир аст. Ё арабхо овози дигари доштандки чўпони шутурхо мехонад ва ба он мегуфтанд: “ алхудаъ” масалан дар еки аз сафархо Анжашаки садойи хуби дошт ва жури таронайи алхудаъро мехонадки шутурхо ба хаяжон омада ва суръатишонро бештар карда буданд дар ин хенгом росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар ташбихи балиғ ва истиъорайи бадиъ мефармояд: оромтар Анжаша то шишахо нашкананд:

رُوَيْدَكَ يَا أَنْجَشَةُ لَا تَكْسِرْ الْقَوَارِيرَ .[11]

Манзуриш аз шиша дар инжо занхо будандки дар кажова нишаста буданд ва мумкин буд дар натижайи суръати шутурхо азият бишаванд ё биёфтанд. Ё хужжож аз шовқишон ба хаж ва намоз хондан дар Макка ва масжидун набавий новъи тарона мехонданд, ё мужохидин барои афзойиши ғейрат ва дилирийи соири мужохидин дар майдонхойи жанг мехонданд, ва мавориди мухталифи дигари то пирамарди лаби гур расидаки барои дили худиш мехонадро мешавад ном бурд.

(идома дорад………)

---

[1]  احمد (١٦٦٢) و سنن ترمذي (١٥٦١) وأبو داود وابن حبان وغيرهم / فقد روى الدارمي عن عقبة بن عامر .

[2]امام نسائی  در سنن الکبری (۸۹۳۸)و حافظ ابن حجر در الإصابة(١/٤٣٩) سند آن را ” صحیح ” دانسته  است./طبرانی – صحیح الجامع البانی رقم 4534

[3] اگر از آنان بازخواست کنی، می‌گویند:  بازی و شوخی می‌کردیم . بگو : آیا به خدا و آیات او و پیغمبرش می‌توان بازی و شوخی کرد ؟ !‏ عذرخواهی نکنید . شما پس از ایمان‌آوردن ، کافر شده‌اید .

[4] الغضبان ، التربیة القیادیه، ج ۳، ص ۶۰

[5] ابن هشام، السیرة النبویة،ج ۱، ص ۴۳۹ – ۴۴۰

[6] الغضبان ، التربیة القیادیه، ج ۳، ص ۵۷

[7] الغضبان ، التربیة القیادیه، ج ۳، ص ۵۷

[8] ابن کثیر ،  البدایة و النهایه، ج ۳، ص ۳۰۶

[9] «لَهْوَ الْحَدیثِ» : سخنانی که انسان را از چیزهای با ارزش مربوط به دنیا و قیامت غافل می کند . مثل همین افسانه ها و خرافات مضحکی که سکولاریستهای کافر و مرتد در مورد تاریخ باستان می بافند

[10]التمهيد ( 22 / 197 ، 198)روى ابن وهب عن أسامة وعبد الله ابني زيد بن أسلم عن أبيهما زيد بن أسلم عن أبيه

[11]متفق علیه / رواه البخاري ( 5857 ) ومسلم ( 2323 ) .

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(29- қисмат)

Нахихойи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам дар хамон доирайи нахий боқий мемонанд ва вориди доирайи тахрим намешаванд ва қовли савоб ин астки хукмишон дар доирайи карохият ва макрух матаваққиф мешавад. Макрух аз назари луғавий яъни нопасанд, ногувор ва нохушоянд ва дар истелохи фиқхий яъни амалики агар анжомиш надихи бехтар аст ва савоб мегири аммо агар анжомиш хам доди гунохкор намешави ва ба хотириш жарима намешави. Мисли хобида хўрок хурдан.

Бузургони мо хам хад ва худуди худишонро медонистанд ва медонистандки тахлил ва тахрим танхо кори шориъ ва вазифайи онхо танхо баёни ахкоми собит, сарих ,қотиъ ва яқиний аз қуръон ва суннати сахих аст. Имоми Шофеъий рохимахуллох дар китоби мухимми худ “ алумму” аз қози Абу Юсуф рафиқ ва шогирди имоми Абу Ханифа рохимахуллох нақл мекунадки Абу Юсуф рохимахуллох мегуяд: “ касиро аз пешвоёни динро медидамки аслан рози набуданд ва ба худ ижоза намедодандки бигуянд : “ ин халол аст ва он харом, балки танхо дар мовриди он чизхойики дар қуръон ровшан аст ва эхтиёж ба тафсир надоранд фатво медоданд”.

Ибни Соиб рохимахуллох аз Робиъ бин Хайсам рохимахуллохки аз тобеъини бузургвор аст нақл менамоядки, Робиъ мегуфт: “ инсони мусалмон набояд бигуяд : ин чиз халол аст ва ё он чиз харом ва холи онки шориъ жалла жалалаху дар радди каломи у бигуяд: дуруғ гуфти ман онро халол  ва ё харом накардам.

Иброхим Нахъий рохимахуллох аз уламойи бузурги тобеъин мисли ; имоми Абу Ханифа, имоми Молик, имоми Шофеъий, имоми Ахмад ва соири  бузургон нақл мекунадки: “ хар гох ба амри фатво медоданд ва ё аз он нахий менамуданд мегуфтанд: ин макрух аст ва ё ишколи надорад, аммо инки бигуянд : “ ин халол аст ва он харом, аслан чанин қовлиро бар забон намеоварданд”.

Ин бузургон харгиз дучори ин иштибохи бузург намешудандки дигаронро ба ибодат ва парастиши худишон даъват кунанд, инро борхо тадрис карда будандки хатто агар каси аз махлуқики халолиро харом ё харомиро халол карда аст аз руйи эътиқоди қалбий ва ба мейли худиш итоат кунад дар ин сурат он шахсро ба унвони парвардигор дар кинор ё пойинтар аз аллох қарор дода, холо ин бузургворон чигуна журъати чанин риски хатарнокиро доштандки адойи аллох таолоро дар тахлил ва тахрим дар биёваранд?

Замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ояйи:

اتَّخَذُواْ أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَاباً مِّن دُونِ اللّهِ ‏(توبه/31)

Яхудиён ва насронийхо илова аз худо, уламойи диний ва зохидон ва порсоёни худро хам ба худойи пазирофтандро қироат мекард ва Адий бин Хотам розиаллоху анху гуфт: мо онхоро ибодат намекардем? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуданд: ибодат кардани онхо хамон итоат карданишон дар маъсияти худованд аст ( яъни дар тағйир ва табдили хукми худованд). Пас фармуд :

«أَلَيْسَ يُحَرِّمُونَ مَا أَحَلَّ اللَّهُ فَيُحَرِّمُونَهُ ، وَيُحِلُّونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فَيَسْتَعْمِلُونَهُ؟

Оё халоли худовандро бароитон харом ва хароми худовандро бароитон халол нанамуданд ва шумо хам ба он амал мекардид? Адий гуфт: бале, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

«فَذَلِكَ عِبَادَتُهُمْ[1]«

Ин хамон ибодат кардани онхост.

Инжостки аллох таоло ба сирохат эълом мекунад:

وَلاَ تَقُولُواْ لِمَا تَصِفُ أَلْسِنَتُکُمُ الْکَذِبَ هَذَا حَلاَلٌ وَهَذَا حَرَامٌ لِّتَفْتَرُواْ عَلَى اللّهِ الْکَذِبَ إِنَّ الَّذِینَ یَفْتَرُونَ عَلَى اللّهِ الْکَذِبَ لاَ یُفْلِحُونَ ‏(نحل/116)

( худованд халол ва харомро бароитон мушаххас карда аст) ва ба хотири чизики танхо бар забонитон меравад, ба дуруғ мегуйид: ин халол аст ва он харом, ва дар натижа бар худо дуруғ бандид. Касоники бар худо дуруғ мебанданд, ростгор намегарданд. Ин хашдор ва тахдидист барои хамма.

Бо ин муқаддамайи лозим меравем суроғи таърифи лахв:

Лахв яъни: чизи лаззат овар барои инсонки уро саргарм ва машғул кунад ва дар қонуни шариати аллох харом нашуда бошад ва савоби хам барояш дар назар гирифта нашуда бошадки барои инсон шодийи зудгузариро ба вужуд меоваранд. Яъни шахс агар анжомиш бидихад на гунохи карда ва журми муртакиб шуда ва на савоби гириш меояд танхо ек новъ шодий зудгузариро барои худиш тўлид карда аст.шодийхойи зудгузар хам яъни шодийхойики қатъан вужуд доранд, аммо худишон ба танхойи хеч арзиши надоранд ва ба истелох ботиланд, танхо замони арзиш пейдо мекунандки мисли ек абзор дар хидмати еки аз ибодот ва ахдофи бартари бошандки шариати аллох машруъиш дониста аст.

(идома дорад……..)

---

[1]سنن الترمذی برقم (۳۰۹۵)، والمعجم الکبیر للطبرانی (۱۷ / ۹۲).

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(90- қисм)  

Шу сабабли хам кўриб турганимиздек, уларнинг хар бири  ўзлари учун “манбаъни” вужудга келтиришган ва шу сабаб мажбурий холда “харакатларининг йўли” хам ўзгарган ва тўғридан- тўғри аллохнинг шариатидаги қонунларнинг  душманларини йўлига тушиб қолишган ва секуляр кофирларнинг, ташқи ишғолгарларнинг, махаллий муртадларнинг йўлида харакат қилишяпти, улар вохид шўро орқали турли-хил тафсирларни ва хилма-хил мазхабларни ўртадан кўтаришни ўрнига амалда ахзобларни ва зиддиятли мазхабларни кўпайтириш йўлига қадам қўйишган ва хар бир гурух ва хизб ўзини алохида йўлидан кетган. 

Мана бу хилма-хил, кўп сонли, зиддиятли ахзоблар ё тушунишни хохлашмайди ёки бўлмасам тушунишса хам сахих йўлда харакат қилишни хохлашмайди, хар қандай холатда хам ўзимизга ва мана бу ранго- ранг, бир-бирига зид бўлган  гурухларга, ахзобларга шу нарсани тушунтиришимиз керакки, рошидин хукуматларнинг салтанат хукуматига ўзгаришлари ва исломий хукуматни қўл остидаги улил амр шўроси, вохид уммат ва вохид ижмоъга ўхшаш ташкилотларни  нобуд бўлиши ,тафарруқни пойдеворини ва турли-хил мазхабларни пайдо бўлишини аслий ва асосий омили хисобланади, хақиқатларни , тарих ва жамиятдаги воқеиятларни қабул қилиш орқали шу нарсани қабул қилишимиз керакки, фақатгина исломий хукуматга қайтиш ва  уни қўл остидаги ташкилотларни яна қайтадан ташкил қилиш билан тафарруқни илдизи қуритилади ва хукумат системаси исломий йўналишга қайтмаса ва шўро хоким бўлмаса тафарруқни дармон қилишни имкони йўқ.

Мана бу холатда бизларнинг асосий масъулиятимиз турли-хил мазхаблар ва турли-хил тафсирлар билан муомала қилиш эмас, балки бизларнинг асосий вазифамиз нубувват манхажига асосланган исломий хукумат сари харакат қилиш ва уни назорати остидаги ташкилотларни тирилтиришдан иборат, бугунги кунгача тафарруққа ва мусулмонларни бошига тушган мусибатларни барчасига боис бўлган илдиз,иллат ва фасодни онаси, исломий хукуматни йўқлигидур. Энди бир шохдан бошқасига сакрашлик бефойда, бехуда бир иш бўлиб жуда хам дахшатли тўсиқ  хисобланади.   

Нубувват манхажига асосланган мана бу исломий хукумат ёки исломий изтирорий бадал хукумат хам шундай ўз-ўзидан вужудга келиб қолмайди, балки мусулмонлар вахдат, шўро ва шўронинг ихтиёридаги худудларни ахамиятини тушуниб етмагунча ва шўро хамда улил амр шўроси томон қилинадиган харакат холис холда ўсиб оқим  хосил қилмагунча ва вохид уммат ташкил бўлмагунча тафарруқ ва мусулмонлардаги залиллик йўқолмайди ва хеч қачон  хукумат хам исломий йўналишга қайтмайди. Вахдат ва исломий хукуматга эга бўлмас эканмиз, вохид уммат ва вохид жамоат хам хаёл,тушга ўхшаган рўё бўлиб қолаверади.

Шу сабабли хам бизларни вахдат ва шўро томонга ва хар қандай сатхдаги  шўрога эргашишга даъват қилган хар қандай нидога исломий шева билан жавоб берамиз:

  ‏وَإِذَا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا ‏(نساء/86)

Қачон сизларга бирон ибора билан салом берилса, сизлар ундан хам чиройлироқ қилиб алик олинглар ёки ( хеч бўлмаса) ўша иборани қайтаринглар.

Барча хелфларнинг, жамоатларнинг ва кичик шўроларнинг қилган харакатлари исломий хукуматни ташкил қилиш ва исломий хукуматни касб қилиш томонга бўлиши керак, тоинки улар  охирида пайғамбар манхажига асосланган исломий бирдам хукуматни  қўлга киритишади.  

« ثُمَّ تَكُونُ خِلاَفَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ. » 

Ва мана бу давлатда қурол орқали  душманни қўрқитишдан иборат бўлган бир  хаётий вазифага амал қилинади, бўлиб хам бу аллохнинг очиқ-ойдин дастури бўлади.

Энди худди бир суннатий мазхабга ўхшаб амал қилишга мойил бўлган ва ўзларини бошқа мусулмонлардан жудо,мустақил деб биладиган ва вохид улил амр шўросини,вохид умматни ва вохид жамоатни  ташкил бўлиши,такоммулашишидаги мусулмонларнинг мақсадли ва шўровий йўлда бўлишни хохламайдиган  жамоатлар ва хизблар, ошкора ва очиқчасига тафарруқни асбобларини вужудга келтиришмоқда ва мусулмонлар харакатининг такомуллашиш йўлида  сахих ўсишига хам тўсқинлик қилишяпти, хатто улар мана бу нихоятда хатарли ва сезгир  вазиятда мусулмонларнинг изтирорий бадал хукуматини ташкил бўлиши ва мустахкамланиши учун хам монеълик қилишмоқда.

Шу нарсага диққатни қаратишимиз керакки, бизлар хелфлар ва синфлар,хайрия ва таблиғот  анжуманлари ёки шунга ўхшаганлар хақида сухбатлашмаяпмиз, балки бу ердаги сухбат фақат хукумат қудратини касб қилиш учун вужудга келган ва туғилган жамоатлар, ахзоблар ва шўролар хақида кетяпти, улар мушаххас такомуллашиш йўлига эга бўлиб, чақалоқликдан,гўдакликдан,ёшликдан, навқиронликдан, ўрта ёшдан, қариликдан ўтиб охири ўлим билан тугайди ва бир кичик шўро минтақавий ёки жахоний  улил амр шўроси даражасига етгунича ўн марталаб чақалоқлик даврини ва ўлимни тажриба қилиши ва нихоят охирида такомуллашиш даврига етиб келиши мумкин.

(давоми бор……..)