Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(90- қисмат)

Суъоли шишум : ассаламу алайкум ,онхоики дунболи фитна меофтанд дучори гунохи сағира шуданд ё кабира ?

Аз онжойики аллох таоло мефармояд :

«الفِتنَةُ أکبَرُ مِنَ القَتلِ» (بقره/217)،

Мушаххас астки журм ва гунохи фитна аз қатл болотар аст. Медонемки қатл хам жузви гунохони кабира аст. Хатто қитол ва қатл хам абзор ва василаи мешавад барои аз бейн бурдани фитна «وَقَاتَلُوهُم حَتَّی لتکون فتنة» (بقره/193- انفال/39).

Яъни мусалмон, барои аз бейн бурдани фитна довталабона жони худро фидо мекунад ва жони фитнагаронро хам мегирад. Фитна ,бало ва мусибати вайронгари астки агар жилови он гирифта нашавад ва биёяд тар ва хушикро бо хам месусонанд ва бо худиш мебарад . Ба хамин далил астки аллох таоло ба пархез аз фитна амр мекунад :

«وَاتَّقُوا فِتنَةً لَا تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنکُم خَاصَّة» (انفال/25).

Барои хамин астки муслимин хам дар дуохоишон аз аллох таоло мехохандки онхоро аз фитна ва балойи ақидатий ва ижтимоийки саричишмаи он аз куффор ва золимин аст хифз кунад ва онхоро бо куффор ва золимин мовриди озмойиш қарор надихад ва онхоро гирифтори куффор ва золимин накунад :

«رَبَّنَا لَا َتجعَلنَا فِتنَةً لِلَّذِینَ کَفَرُوا فَاغفِرلَنَا رَبَّنَا إنَّکَ أنتَ العَزِیزُ الحَکِیم» (ممتحنه/5)

Ё дар жойи дигар дуо мекунанд :

«رَبَّنَا لَا َتجعَلنَا فِتنَةً لِلقَومِ الظَّالِمِینَ».

Суъоли хафтум: салом ,мо дар Эрон гурухи дорем ба номи созмони мужохидини халқи Эронки имруза дар расонахо ба онхо мунофиқин гуфта мешавад. Оё ба кор бурдани ин исм барои онхо сахих аст?

Қабли аз он бигуям алъон гурухи надорем ,дар торих чанин чизиро доштем албатта ,аммо феълан дар Эрон надорем. Тўвзихи кучаки бидихам баъди бо хам ба жавоб мерасем иншааллох.

Ин гурух дар шахривар 1344 барои мубораза бо хукумати он замони пахлавий ба василайи чанд жавонки дар донишгохи Техрон дарс хонда буданд. Ду нафар аз донишгохи Техрон фориғи тахсил шуда буданд ,еки аз онхо хам дар хини тахсил будки дарсро рахо кард. Инхо аз нехзати озодий муншаъаб шуда буданд. Нехзати озодий хам худимон медонем жунбуши будки ба истелохи худишон мегуянд миллий – мазхабий яъни аз хамма тейф ва қимоши афрод дар он будан бо тамоми ақоид. Манхажи инхо дар нехзати озодий чизи будки мисли алъон ихвониш шаётин на ихвонил муслимин. Барои хамин астки онхо ин равишро напасандиданд ва жудо шуданд. Чизи табиий хам хастки аз ин гуруххо касони жудо мешаванд ба хотири манхажики ин банда худохо дар пеш мегиранд.

Аввалин китобики инхо невиштанд китоби мотодулужий ё шинохта будки бо ек рукаши мазхабий тафовути бо дидгоххои марксисти надошт ва бо онки ба гуфтаи нозирини он замон ва хатто хукумати вақт ,ин китоб бар асоси марксисти исломий невишта шуда буд ба қовли худишон хамон чизхоики дуруст мекунанд секулярисми исломий ,марксизми исломий ,социализми исломий ва ва ва ……….ки қаблан ба хотири жахли муслимин аз хамин каламот истефода мекарданд. Ин китоб ба лахози биниш маърифати дақиқан мабонийи марксистийро қабул карда буд.

Аъзои ин гурух ба зиндон меофтанд аммо ,дар соли  54 иттифоқи  ажибий меофтад ; тамоми касоники хориж аз зиндон буданд яъни аксарияти онхо ва аксарити ғолиби онхоки дар Эрон ва хориж аз зиндон будан расман идеоложийи ин гурухро марксист эълом карданд ва онхоики мўътақид ба рукеши мазхабий будандро ё терор карданд мисли : Мажид Шариф Воқифий ё дар зиндонхо монда буданд ё хориж аз Эрон буданд.

Инхо дар аввалин эъломияйи худишон баъди аз эъломи коммунизм ба унвони идеоложий худишон мегуянд : ” дар оғоз гумон мекардем метавонем марксизм ва исломро таркиб кунем ва фалсафаи жабри торихро бидуни материализм ва диолектик бипазирем,алъон дарёфтемки чанин пандори номумкин аст. Мо марксизмро интихоб кардем зеро рохи дуруст ва воқеий барои рахо сохтани табақаи коргари зери султа аст ” ин чизи астки онхо дар аввалин баёнияйи худ унвон мекунанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(89- қисмат)

Суъоли чохорум : салом ,алъон хийли аз дустон ва бародарони мо хастандки хамин сифоти мунофиқинро дар баъзи аз муслиминики мебинанд зуд даст ба такфир мешаванд ва онхоро такфир мекунанд ва мовриди беадабий қарор медиханд, ба назари шумо ин зулм нест?

Чиро ,зулми ошкори аст.Инхо бародарон ва хохарони фақир худишонро ба жойи инки фиқришонро рафъ кунанд онхоро мекушанд. Ё бародарон ва хохарони маризи худишонро ба жойи инки бо сабр ,ховсала ва дилсузи дармон кунанд онхоро мекушанд. Такфири онхо яъни куштани онхо ;

و من رمی مؤمناً بکفرٍ فهو کقتله،

Дар ин сурат ,метавон гуфт

«تَکفِیرِ المُسلِم کَقَتلِهِ».

Ба назари ман касики фуқароро ба журми фақирий ба қатл мерасонад ё инки бемориро ба журми бемор будан ба қатл мерасонад инсони номутаодили буда  ва фарди нормоли нест. Ин бахсро иншааллох дар дарси баъдики онро мухтас кардем ба муртаддин ва ахкоси муртаддин бештар шарх медихем.

Суъоли панжум : рахбари хизб …….мегуяд биёйид дар дохили ин хизб ва гурухи мо ва барномахои онро қабул кунид агар гунохи дошт ба гардани мо ва мо онро қабул мекунем ва замонат мекунандки рохи инхо бар хақ аст ва жамоъат аст ва дар дунё ва қиёмат боиси ростгори мешавад ва хар каси дар ин рох фаолият кунад мисли мужохид аст.

Хуб, исми ин хизбро наёвардем чун шумо мустанади барои сухбатхоиш наёварда будид. Дар кул,ин хизб ,сафи худишро аз муслимин жудо карда ва мустақиман ба Амрико ва секуляристхо хидмат мекунад ва дар хидмат ба артеши Амрико дар Афғонистон хидмат мекунад ва таклифиш мушаххас аст.Хукми ин фард бо ек Амрикоий жинояткор еки аст балки , сангинтар аст. Харфхои хамки ин банда худохо заданд моли алъон нест, моли ин қимош ва тоифа нест.Қуръон инро ба унвони ек рохкори куффор барои фариби муслимин қарнхо пеш оварда ва ин дасисаро хам фош карда,илм онро ба муслимин додаки чанин мовжудоти хам хастанд.

«وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِیلَنَا وَ لنَحمِل خَطیَاکُم وَ مَا هُم بِحَامِلِینَ مِن خَطَایَاهُم مِن شَئٍ إنّهُم لَکَاذِبُون وَ لَیَحمِلُنَّ أثقَالَهُم وَ أثقَالاً مَعَ أثقَالِهِم وَ لَیَسئَلَنَّ یَومَ القِیَامَةِ عَمَّا کَانُوا یَفتَرُونَ» (عنکبوت، 13-12)،

Кофарон ба мўъминон мегуянд : аз рох ва равиши мо пейравий кунид. Агар ростохез ва хисоб ва китоби хам дар миён буд мо масъулияти онро мепазирем ва қатъан гунохи шуморо ба ухда мегирем. Ва ле онон харгиз гунохи ишонро ба гардан намегиранд ва қатъан онон дуруғ мегуянд. Онон борхои сангини худишонро ба душ мекашанд борхои сангин дигариро афзун бар борхои худиш мекашанд. Чун ,омили мукофоти ва гумрох кардани дигарон хастанд.Касики дигаронро гумрох карда бидуни инки аз гунохи онхо кам шавад бар гунохи инхо хам изофа мешавад ва дар рузи қиёмат хам аз ишон дарбораи ифтирохо ва дуруғхоики ба хам мебофанд пурсида мешавад. Ин хам жавоби аллох таоло ба ин дорудастайики шумо исми онхоро овардид.

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(107- қисм)

Шахс росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига келиб айтдики:

يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ إِنْ جَاءَ رَجُلٌ يُرِيدُ أَخْذَ مَالِي؟ قَالَ: فَلَا تُعْطِهِ مَالَكَ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلَنِي؟ قَالَ: قَاتِلْهُ؟ قَالَأَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلَنِي؟ قَالَ: فَأَنْتَ شَهِيدٌ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلْتُهُ؟ قَالَ: هُوَ فِي النَّارِ

Бир киши келиб мени молимни олиб қўйиши борасида сизни назарингиз нима? Айтдиларки: унга берма. У айтди: агар у мен билан жанг қилишни истасачи? Айтдиларки: сен хам у билан жанг қил. Айтдики: агар мени ўлдирсачи? Айтдилар: сен шахид бўласан. Айтдики: агар мен уни ўлдирсамчи? Айтдилар: у жаханнамда бўлади.

Мана бунга ўхшаш бир неча изохлардан ва очиқ, ошкор ойдинлаштиришдан сўнг, кўриб турганимиздек росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қонуний бир хукумат сифатида хаммага қуйидагиларни эълон қиладилар:  

“مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ”.

Ёки бошқа бир жойда мархамат қилдиларки:

من قتل دون مظلمته فهو شهيد”.

бошқа ўринларда хам мана шу шева билан уни баён қилганлар. Кимки молини химоя қилиш йўлида ўлдирилса шахид бўлади. Қаранглар, сизларга шаръий дифоъ нима деяпти? Сизларга рухсат беряпти.

وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ،

Кимки динини йўлида ўлдирилса шахид бўлади, бекорга тўкилган қон йўлида қасос олган киши хам шахид бўлади, ахлини йўлида ўлдирилган киши хам шахид бўлади, ўзига нисбатан қилинган зулм йўлида ўлдирилган киши хам шахид бўлади, қаранглар, қонуний бўлади, хад ва худудлар таъйин қилинади. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзини хаққи йўлида ўлдирилган кишини ўлимини энг яхши ўлим деб, хисоблайдилар.  

نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْيَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ

Энг яхши ўлим, шахс хаққини йўлида ўлган, ўлдирилган ўлимдур. Мана бу энг яхши ўлимни нави бўлади, бу молини йўлида бўлиши мумкин ёки бошқа нарсаларни йўлида бўлиши мумкин, мухими ўзини хаққи учун бўлиши керак. Энди қайси хақ учун? Аллох таоло таъйин қилган хақлар бўлиши керак.

Бу ердаги умумий бахс ва бахсни умумий фазоси жиноятчиларни ва босқинчи душманни баробаридаги шаръий дифоъ хақида кетяпти, энди у мусулмон бўлиши хам ёки ғайри мусулмон бўлиши ё сизни ўзингизни қариндошингиз,яқинларингиз ёки мазхабдошингиз ё хамзабонингиз бўлиши мумкин ёки бўлмасам бошқа қавмдан,миллатдан, мазхабдан бўлиши мумкин, бу ерда бу нарсаларни фарқи йўқ. Энди молни йўлида сизни молингизга  тажовуз қилган кимса, сизни қариндошингиз, амакингизни ўғли ёки бошқа бир киши хам бўлиши мумкин ё сизни қонингизга қасд қилиб  сизга сизга хамла қилган кимса хам, сизни қавмингиздан,қариндошларингиздан, мазхабдошларингиздан бўлиши мумкин ёки мусулмон бўлиши ва бўлмаслиги хам мумкин, ахлини йўлида  ўлдирилиш борасида хам тажовуз қилган кимса бошқа мазхабдан ва бошқа фикрдан бўлиши ва сизни диёрингизга, сизни миллатингизга зулм қилган бўлиши ё ўғрилик, қотиллик, талон-тарож қилган бўлиши мумкин, у сизга зулм қиляпти, аллох сизга берган хақни сиздан тортиб олмоқчи, у сизга зулм қиляпти, сизга зулм қилаётган кимсанинг  ким бўлишини ахамияти йўқ. Мусулмон бўладими ё ғайри мусулмон бўладими, ким бўлиши мухим эмас. Сизни қариндошингиз бўладими ё йўқми; хар қандай суратда хам, мана бу йўлда ўлдирилган киши энг яхши ўлимни қўлга киритади:

  نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْيَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ،

Бу ердаги душман босқинчидур. Мана шу ерда бизларни жуда кўп дўстларимиз дучор бўладиган хато шуки, уларни молига, ахлига ва бошқа нарсаларига қарши жанг қилган кимса албатта кофир бўлади. Йўқ, бундай эмас. У сенга нисбатан қилган зулми сабабли унга қарши жанг қила оласан, сендан тортиб олган хақни устида қилган жинояти сабабли жанг қиласан, бу нарсани нима бўлиши мухим эмас. Бу хақни аллох сенга берган эди, бу шахс уни сендан тортиб оляпти. Мана бундай холатларда қаршингдаги тараф албатта кофир бўлиши шарт эмас, бошқа мазхабдаги, бошқа таъвилдаги, бошқа равишдаги  мусулмон сизга зулмни раво кўрган ва сиз хам унга қарши жанг қиласиз. У сизга нисбатан бундан ортиқ зулм ўтказмаслиги учун жанг қиласиз.

Мана бу холатда, аллохни шариатидаги қонунлар ва исломий хукумат мана бу зотий  ва шаръий хақни мусулмон шахсга берган, бир киши сизни номусингиз, молингизга тажовуз қилишни қасд қилган пайтида, бу ерда сиздан бу балони дафъ қиладиган хукумат қудрати хам мавжуд эмас, сиз зарурат хукми бўйича ва хос шартларга асосан, хукумат қудратини ижрочиси бўласиз ва сизга берилган хужумни андозасига муносиб равишда ўзингизни муносабатингизни билдирасиз, яъни жамиятда  сизга тақсимланган қудратни миқдорича хатар дафъ бўлгунича  масраф қиласиз. Мана бу жуда хам мухим, чунки бир кишига кўпроқ қудрат берилган бўлиши ва бошқа бир кишига эса камроқ қудрат берилган бўлиши мумкин, энди кўпроқ миқдорда берилган қудратлар хақида ; қанча миқдорда тақсимланган бўлса яъни берилган бўлса ўша миқдорда масраф қилинади.

(давоми бор………)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(107- قیسم)

شَخص رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی آلدِیلَرِیگه کِیلِیب اَیتدِیکِی:   يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ إِنْ جَاءَ رَجُلٌ يُرِيدُ أَخْذَ مَالِي؟ قَالَ: فَلَا تُعْطِهِ مَالَكَ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلَنِي؟ قَالَ: قَاتِلْهُ؟ قَالَأَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلَنِي؟ قَالَ: فَأَنْتَ شَهِيدٌ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلْتُهُ؟ قَالَ: هُوَ فِي النَّارِ  بِیر کِیشِی کِیلِیب مِینِی مالِیمنِی آلِیب قوُیِیشِی بارَه سِیدَه سِیزنِی نَظَرِینگِیز نِیمَه؟ اَیتدِیلَرکِی: اوُنگه بِیرمَه. اوُ اَیتدِی: اَگر اوُ مِین بِیلَن جَنگ قِیلِیشنِی اِیستَه سَه چِی؟ اَیتدِیلَرکِی: سِین هَم اوُ بِیلَن جَنگ قِیل. اَیتدِیکِی: اَگر مِینِی اوُلدِیرسَه چِی؟ اَیتدِیلَر: سِین شَهِید بوُلَه سَن. اَیتدِیکِی: اَگر مِین اوُنِی اوُلدِیرسَمچِی؟ اَیتدِیلَر: اوُ جَهَنَّمدَه بوُلَه دِی. [1]

مَنَه بوُنگه اوُحشَش بِیر نِیچَه اِیضاحلَردَن وَ آچِیق، آشکار آیدِینلَشتِیرِیشدَن سوُنگ، [2]کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم قانوُنِی بِیر حُکوُمَت صِیفَتِیدَه هَمَّه گه قوُیِیدَگِیلَرنِی اِعلان قِیلَه دِیلَر:    “مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ”. یاکِی باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   من قتل دون مظلمته فهو شهيد”. [3]باشقَه اوُرِینلَردَه هَم مَنَه شوُ شِیوَه بِیلَن اوُنِی بَیان قِیلگنلَر. کِیمکِی مالِینِی حِمایَه قِیلِیش یوُلِیدَه اوُلدِیرِیلسَه شَهِید بوُلَه دِی. قَرَنگلَر، سِیزلَرگه شَرعِی دِفاع نِیمَه دِییَپتِی؟ سِیزلَرگه رُحصَت بِیریَپتِی. وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، کِیمکِی دِینِینِی یوُلِیدَه اوُلدِیرِیلسَه شَهِید بوُلَه دِی، بِیکارگه توُکِیلگن قان یوُلِیدَه قَصاص آلگن کِیشِی هَم شَهِید بُولَه دِی، اَهلِینِی یوُلِیدَه اوُلدِیرِیلگن کِیشِی هَم شَهِید بوُلَه دِی، اوُزِیگه نِسبَتاً قِیلِینگن ظُلم یُولِیدَه اوُلدِیرِیلگن کِیشِی هَم شَهِید بوُلَه دِی، قَرَنگلَر، قانوُنِی بُولَه دِی، حَد وَ حُدُودلَر تَعیِین قِیلِینَه دِی. رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم اوُزِینِی حَققِی یوُلِیدَه اوُلدِیرِیلگن کِیشِینِی اوُلِیمِینِی اِینگ یَحشِی اوُلِیم دِیب، حِسابلَیدِیلَر. نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْيَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ  اِینگ یَحشِی اوُلِیم، شَخص حَققِینِی یوُلِیدَه اوُلگن، اوُلدِیرِیلگن اوُلِیمدُور. مَنَه بُو اِینگ یَحشِی اوُلِیمنِی نَوِی بوُلَه دِی، بُو مالِینِی یوُلِیدَه بوُلِیشِی موُمکِین یاکِی باشقَه نَرسَه لَرنِی یوُلِیدَه بوُلِیشِی موُمکِین، مُهِمِی اوُزِینِی حَققِی اوُچُون بوُلِیشِی کِیرَک. اِیندِی قَیسِی حَق اوُچُون؟ اَلله تَعالَی تَعیِین قِیلگن حَقلَر بوُلِیشِی کِیرَک.

بُو یِیردَگِی عُمُومِی بَحث وَ بَحثنِی عُمُومِی فَضاسِی جِنایَتچِیلَرنِی وَ باسقِینچِی دُشمَننِی بَرابَرِیدَگِی شَرعِی دِفاع حَقِیدَه کِیتیَپتِی، اِیندِی اوُ مُسُلمان بوُلِیشِی هَم یاکِی غَیرِی مُسُلمان بوُلِیشِی یا سِیزنِی اوُزِینگِیزنِی قَرِینداشِینگِیز، یَقِینلَرِینگِیز یاکِی مَذهَبداشِینگِیز یا هَمزَبانِینگِیز بُولِیشِی مُومکِین یاکِی بوُلمَه سَم باشقَه قَومدَن، مِللَتدَن،مَذهَبدَن بوُلِیشِی موُمکِین، بُو یِیردَه بوُ نَرسَه لَرنِی فَرقِی یُوق. اِیندِی مالنِی یُولِیدَه سِیزنِی مالِینگِیزگه تَجاوُز قِیلگن کِیمسَه،سِیزنِی قَرِینداشِینگِیز، عَمَکِینگِیزنِی اوُغلِی یاکِی باشقَه بِیر کِیشِی هَم بوُلِیشِی موُمکِین یا سِیزنِی قانِینگِیزگه قَصد قِیلِیب سِیزگه حَملَه قِیلگن کِیمسَه هَم سِیزنِی قَومِینگِیزدَن، قَرِینداشِینگِیزدَن، مَذهَبداشلَه رِینگِیزدَن بوُلِیشِی موُمکِین یاکِی مُسُلمان بوُلِیشِی وَ بوُلمَسلِیگِی هَم مُومکِین، اَهلِینِی یوُلِیدَه اوُلدِیرِیلِیش بارَه سِیدَه هَم تَجاوُز قِیلگن کِیمسَه باشقَه مَذهَبدَن وَ باشقَه فِکردَن بوُلِیشِی وَ سِیزنِی دِیارِینگِیزگه سِیزنِی مِللَتِینگِیزگه ظُلم قِیلگن بوُلِیشِی یا اوُغرِیلِیک، قاتِللِیک،تَلان- تَراج قِیلگن بوُلِیشِی موُمکِین، اوُ سِیزگه ظُلم قِیلیَپتِی، سِیزگه ظُلم قِیلَه یاتگن کِیمسَه نِینگ کِیم بوُلِیشِینِی اَهَمِیَتِی یوُق. مُسُلمان بوُلَه دِیمِی یا غَیرِی مُسُلمان بُولَه دِیمِی، کِیم بوُلِیشِی مُهِم اِیمَس. سِیزنِی قَرِینداشِینگِیز بوَلَه دِیمِی یا یوُقمِی؛ هَر قَندَی صُورَتدَه هَم، مَنَه بوُ یوُلدَه اوُلدِیرِیلگن کِیشِی اِینگ یَحشِی اوُلِیمنِی قوُلگه کِیرِیتَه دِی:    نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْيَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ، بُو یِیردَگِی دُشمَن باسقِینچِیدُور. مَنَه شوُ یِیردَه بِیزلَرنِی جُودَه کوُپ دوُستلَرِیمِیز دوُچار بوُلَه دِیگن خَطا شوُکِی، اوُلَرنِی مالِیگه،اَهلِیگه وَ باشقَه نَرسَه لَرِیگه قَرشِی جَنگ قِیلگن کِیمسَه اَلبَتَّه کافِر بوُلَه دِی. یوُق، بوُندَی اِیمَس. اوُ سِینگه نِسبَتاً قِیلگن ظُلمِی سَبَبلِی اوُنگه قَرشِی جَنگ قِیلَه آلَه سَن، سِیندَن تارتِیب آلگن حَقنِی اوُستِیدَه قِیلگن جِنایَتِی سَبَبلِی جَنگ قِیلَه سَن، بُو نَرسَه نِی نِیمَه بوُلِیشِی مُهِم اِیمَس. بُو حَقنِی اَلله سِینگه بِیرگن اِیدِی، بوُ شَخص اوُنِی سِیندَن تارتِیب آلیَپتِی. مَنَه بوُندَی حالَتلَردَه قَرشِینگدَگِی طَرَف اَلبَتَّه کافِر بوُلِیشِی شَرط اِیمَس، باشقَه مَذهَبدَگِی، باشقَه تَعوِیلدَگِی، باشقَه رَوِیشدَگِی مُسُلمان سِیزگه ظُلمنِی رَوا کوُرگن وَ سِیز هَم اوُنگه قَرشِی جَنگ قِیلَه سِیز. اوُ سِیزگه نِسبَتاً بوُندَن آرتِیق ظُلم اوُتکَزمَسلِیگِی اوُچوُن جَنگ قِیلَه سِیز.

مَنَه بُو حالَتدَه، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر وَ اِسلامِی حُکوُمَت مَنَه بُو ذاتِی وَ شَرعِی حَقنِی مُسُلمان شَخصگه بِیرگن، بِیر کِیشِی سِیزنِی نامُوسِینگِیز، مالِینگِیزگه تَجاوُز قِیلِیشنِی قَصد قِیلگن پَیتِیدَه، بُو یِیردَه سِیزدَن بُو بَلانِی دَفع  قِیلَه دِیگن حُکوُمَت قُدرَتِی هَم مَوجُود اِیمَس،سِیز ضَرُورَت حُکمِی بُویِیچَه وَ خاص شَرطلَرگه اَساساً،حُکوُمَت اِجراچِیسِی بوُلَه سِیز وَ سِیزگه بِیرِیلگن هُجُومنِی اَندازَه سِیگه مُناسِب رَوِیشدَه اوُزِینگِیزنِی مُناسَبَتِینگِیزنِی بِیلدِیرَه سِیز، یَعنِی جَمِیعیَتدَه سِیزگه تَقسِیملَنگن قُدرَتنِی مِقدارِیچَه خَطَر دَفع بوُلگوُنِیچَه مَصرَف قِیلَه سِیز. مَنَه بُو جوُدَه هَم مُهِم، چوُنکِی بِیر کِیشِیگه کوُپراق قُدرَت بِیرِیلگن بوُلِیشِی وَ باشقَه بِیرکِیشِیگه اِیسَه کَمراق قُدرَت بِیرِیلگن بوُلِیشِی موُمکِین،اِیندِی کوُپراق مِقداردَه بِیرِیلگن قُدرَتلَر حَقِیدَه؛ قَنچَه مِقداردَه تَقسِیملَنگن بوُلسَه یَعنِی بِیرِیلگن بوُلسَه اوُشَه مِقداردَه مَصرَف قِیلِینَه دِی.

(دوامی بار…….)


[1]جرمی را مرتکب شده به اندازه ی جرمش باید به جهنم برود. اگر مسلمان است به اندازه ی جرمش باید در آتش جهنم بماند و اگر کافر است مستقیم تشریف برده جهنم و خودش رفته است.

[2] روایت ها خیلی زیاد هستند که در این زمینه صحبت شده

[3]– أخرجه أبو داود (2/275) والنسائي والترمذي (2/316) وصححه، وأحمد (1652- 1653) عن سعيد بن زيد، وسنده صحيح.أحكام الجنائز 1/42

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(107- قسمت)

شخصی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و گفت:يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ إِنْ جَاءَ رَجُلٌ يُرِيدُ أَخْذَ مَالِي؟ قَالَ: فَلَا تُعْطِهِ مَالَكَ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلَنِي؟ قَالَ: قَاتِلْهُ؟ قَالَأَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلَنِي؟ قَالَ: فَأَنْتَ شَهِيدٌ. قَالَ: أَرَأَيْتَ إِنْ قَتَلْتُهُ؟ قَالَ: هُوَ فِي النَّارِ .نظرت چیست در مورد این که کسی آمد مالم را بگیرد؟ گفت: به او نده. گفت: اگر خواست با من بجنگد؟ گفت: تو هم با او بجنگ. گفت: اگر او مرا کشت؟ گفت: تو شهیدی فَأَنْتَ شَهِيدٌ. گفت: اگر من او را کشتم؟ گفت: او در آتش است. [1]

به دنبال چنین توضیحات متعدد،[2]و روشنگریهای واضح و آشکاری می بینیم که رسول الله صلی الله علیه وسلم به عنوان یک قانون حکومتی به همه اعلام می کند که: «مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ»ویا در جای دیگری فرموده:«من قتل دون مظلمته فهو شهيد».[3]و موارد دیگری که به همین شیوه آن ها را بیان کرده است. کسی که در راه مالش کشته شود شهید است. نگاه کن، دفاع مشروع را به تو می گوید و اجازه را به تو می دهد. وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، کسی که در راه دینش کشته شود شهید است، کسی که در راه خونی که ریخته شده قصاص بگیرد شهید است، کسی که در راه اهلش کشته شود شهید است، کسی که در راه ظلمی که به او شده کشته شود شهید است. نگاه کنید، قانونی می شود، حد و حدود تعیین می شود. و رسول الله صلی الله علیه وسلم برای شخص، بهترین مرگ را مرگی می داند که در راه حقش بوده باشد: نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْيَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ. بهترین مرگ، مرگی است که شخص در راه حقش مرده و کشته شده باشد. این بهترین نوع مرگ است در راه دینش باشد، در راه مالش باشد، در راه هر چیز دیگری باشد، برای حقش باشد. حق کدام است؟ حق، همان است که الله تعالی تعیین کرده .

تا اینجا، بحثِ کلی و فضای کلی بحثِ ما در مورد دفاع مشروع در برابر مجرمها و دشمنان صائلی است که ممکن است مسلمان باشند یا غیر مسلمان، قوم وخویش نزدیک شما یا هم مذهب و هم زبان شما باشند یا از قوم و نژاد و مذهب دیگری باشند فرقی نمی کند. شاید کسی بگوید مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ ممکن است کسی که به مال شما تجاوز می کند قوم و خویش شما باشد، پسر عموی شما باشد یا کس دیگری باشد، یا کسی که در مورد خون شما گفته وَمَنْ قُتِلَ دُونَ دَمِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ ممکن است از قوم و خویش ها و هم مذهب های شما باشد یا نباشد، مسلمان باشد یا نباشد، مَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ ممکن است مذهب دیگر و فکر دیگری باشد که به سرزمین و ملت شما ظلم کند، دزدی، قتل، غارت، آدم کشی انجام دهد، به شما ظلم می کند حقی را که خدا به شما داده دارد از شما می گیرد، دارد به شما ظلم می می کند من قتل دون مظلمته فهو شهيد، دارد به شما ظلم می کند مشکلی نیست کسی که به شما ظلم می کند چه کسی باشد. مسلمان باشد یا غیر مسلمان باشد، چه کسی باشد مهم نیست. قوم و خویش شما باشد دور باشد یا نزدیک؛ در هر صورتی، کسی که در این راه کشته شود: نِعْمَ الْمِيتَةُ أَنْيَمُوتَ الرَّجُلُ دُونَ حَقِّهِ، بهترین مرگ را داشته است، اینجا دشمن صائل است. اشتباهی که خیلی از دوستان ما اینجا مرتکب می شوند این است که خیال می کنند هر کسی برای مال، اهل و چنین چیزهائی با آنها وارد جنگ شد حتماً کافر است. اینگونه نیست. تو می توانی با او بجنگی به جرم ظلمی که به تو کرده، به جرم حقی که از تو گرفته این حق مشکلی نیست که چه چیزی باشد. حقی است که الله به تو داده او دارد از تو می گیرد. دیگر وقتی اینگونه هست قرار نیست که حتماً کافر باشد، مسلمانی است از مذهب دیگر، تأویل دیگر و روش دیگری است که به شما ظلمی را روا دانسته و شما هم با او می جنگید. دیگر بیشتر از این شما هم دچار ظلم نشوید.

در این صورت، قانون شریعت الله و حکومت اسلامی این حق ذاتی و مشروع را به شخص مسلمان داده که زمانی شخصی قصد تعرض به ناموس يا مال شما را دارد و قدرت حكومتی هم وجود ندارد كه اين بلا را از شما دور كند، شما به حكم ضرورت و بر اساس شروطی خاص، مجری قدرت حکومتی می شوید و متناسب و به اندازه ی تهاجمی که به شما شده واكنشهايی را از خودتان نشان مي دهید، همان قدرتی که به شما توزیع شده در جامعه به همان اندازه ای که به شما توزیع شده به همان اندازه آن را مصرف می کنید تا اين خطر دفع شود. این خیلی مهم است، چون ممکن است به کسی قدرت بیشتری داده شده باشد به کسی قدرت کمتری، در مواردی قدرت بیشتری؛ به همان اندازه ای که توزیع شده به همان اندازه مصرف می کند.

(ادامه دارد……)


[1]جرمی را مرتکب شده به اندازه ی جرمش باید به جهنم برود. اگر مسلمان است به اندازه ی جرمش باید در آتش جهنم بماند و اگر کافر است مستقیم تشریف برده جهنم و خودش رفته است.

[2] روایت ها خیلی زیاد هستند که در این زمینه صحبت شده

[3]– أخرجه أبو داود (2/275) والنسائي والترمذي (2/316) وصححه، وأحمد (1652- 1653) عن سعيد بن زيد، وسنده صحيح.أحكام الجنائز 1/42

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(88- қисмат)

Суъоли севум : Сайёф мегуяд : аскари мо ,урдуйи миллийи мо ва полиси моки хамрохи Амрикоиён аст кушта мешавад шахид аст ва жониби муқобилки бо мо ва Амрикоиён межангад куштахоишон дар жаханнам хастанд,хуб оё рост мегуяд ва хадис аст ?

Сайёф еки аз ашхоси астки ба хотири жахли мухотибини худ ва пуштивонаи хукуматий ва тоғутхоики аз у доранд бо оёт ва ривоёт ба рохати бози мекунад. Яъни ек пуштивонаи хукуматийки аз у мешавад қудратики пушти уст ва дувум жахли мухотибиники рубаруйи у хастанд ва бахусус мунофиқин ва секулярзадахоики пойи суханони у менишинанд боис шудандки ин шахс ба рохати бо оёт ва ривоёт бози кунад. Албатта ,Абдурросул Сайёф ингуна мегуяд: аскари мо хам бояд бишнавад ,маздур хам бишнавад,маздур агар кушта мешавад жойиш дўзах аст ин гапи пайғамбар аст ,гапи ман нест. Ва агар аскари мо кушта мешавад сарбози мо кушта мешавад у жойиш жаннат аст инро пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам гуфта аст. Ман худам суханони ин шахсро дар клипики дар чохорумин солгарди кушта шудани Раббоний гуфта буд дидам. Ин банда худо худиш хам маздури маздурони Амрикост. Зуғол ба зуғол мегуяд ривоёти сиёх. Инжо сухани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ёдам омадки :

«إذا لم تستحی فأصنع ما شئت»،

Агар хаё надори хар чи хохи бикун.  

Албатта дар клипики ба муносабати чохорумин солгарди кушта шудани Ахмадшох Масъуд хам хукумат даст нишондаи Амрико дар Афғанистонро хукумати исломий медонад ва худишро аз касони медонадки дар ташкили ин хукумат нақш дошта ва мухофизи ин низом медонад ва шуруъ мекунад ба тахдиди тамоми хамсоягони Афғонистон ва бахусус Покистон ; ва мегуяд кушта шудагони касоники бо ин низоми Амрикоий межанганд шахид нестанд ва дар хамин клип тамоми куффорро тахти унвони жомеъайи бейналмилал ном мебурд. Ба онхо сифориш мекунадки дар ижоди оромиши Афғонистон кушо бошанд, бо терористхо бижангандки мушаххас аст мухолифини куффори бейналмилалийро мегуяд мухолифини Амрикоро терорист меномад. Бо онхо бижанганд ва муттахид шаванд, ба онхо дар жангидан кўмак кунанд, мушаххас аст мунзури у аз оромиш ин астки барои Амрикоиён ва маздурониш оромиш бошад на барои мардум . Чун ,корномайи худиш шохиди медихадки еки аз бузургтарин авомили салби оромиш аз муслимини Афғонистон буда аст.

Дар хар сурат ,ин шахс дар хамин клип худишро хам сангари кулли куффори дунё медонад дар жанг бо мужохидиники онхоро терорист маърифий мекунад ва Амрико ,иттиходияйи Европо ,ното ва амсолихим онхоро терорист маърифий карда аст.

Чун мисолхоики аз Модрид ва Испония меоварад фикр кунам ва  Британия меоварад корхо ва мисолхоики меоварад тақрибан меъёри у хам хамон меъёри астки Амрико ва ното гуфтанд дар террорист хондан мухолифиниш ва мушаххас аст Амрико ва ното чи касониро терорист медонанд. Ин худишро хам сангари кулли  куффори дунё медонад алайхи ин ба истелох терористхоики Амрико ва ното онхоро терорист медонад.

Дар маросими сездахумин солгарди кушта шудани Ахмадшох Масъуд хам ба сирохат ва бо бози бо аходиси росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мухолифини Амрикоро касони медонадки дар холи жанг бо худо ва росул хастанд. Таажжуб барангиз аст ла хавла ва ла қуввата илла биллах. Яъни касонироки дар Афғонистон алайхи Амрико ,Германия ,Англиз ва соири муттахидини инхо межанганд ва мушаххас аст маздурони афғонийки бо инхо хастанд, алайхи инхо межанганд мегуяд : инхо дар жанг бо худо ва росул хастанд. Илова бар он , хар касироки бо ин мухолифинки ба қовли хидиш бо Амрико ва муттахидиниш межанганд, хар каси ба ин мухолифини Амрико кўмак кунадро хориж аз ислом медонад. Хориж аз ислом яъни табъан онхоро муртад медонад. Хар каси хам ба онхо кўмак кунад муртад ва хориж аз ислом хастанд. Инро худитон хам метавонид биравид ва бибинид. Ба забони форсий хам хаст метавонид мутаважжих  шавид. Ман нафахмидамки ин читури астки мухолифат бо Амрико ,Англиз ,Германия , секуляристхо ва муттахидини Амрико мешавад жанг бо худо ва росули у ? Инро намедонам, ин балъами баъуро инро чигуна тўвжих мекунад барои мухотибиники ба у гуш медоданд? Он хамма мухотиб ба у гуш медоданд. Чигуна хар касики ба мухолифини Амрико дар Афғонистон кўмак кунад ё дар хар жойи ба мухолифини Амрико кўмак кунад муртад ва аз ислом хориж мешавад.

Тамоми ривоётхоики ин банда худо дар хузури Карзай ва Абдуллох Абдуллох ва соири маздурон ва даст нишондахои Амрико алайхи мухолифин меоварад хаммаи ин ривоётхо дар мовриди худиш сидқ мекунад. Чун худиш хам еки аз маздурони даража дувум ва севум маздурони хукумати даст нишондаи Амрикост. Ин шахс ,худиш дар хамин клип Карзайро раиси худ хитоб мекунад. Ин ғулом ва бардаиро арбоб ва раиси худ  медонандки хамин арбоб , барда ва ғуломи халқа ба гуши Амрикост.

Сайёф ,тамоми чизхоики дар мовриди жиход фи сабилиллах омадаро ба касони мечаспонадки фи сабили Амрико ва фи сабили хоинин дар холи жанганд ва хеч кориро бо иззаттар аз ин намедонад яъни ,хеч кориро бо иззаттар аз жангидан фи сабили Амрико ва муттахидини Амрико ва фи сабили манофеъи Амрико ва фи сабили хоининики дар ихтиёри Амрико хастанд намедонанд. Яъни иззатро дар жанг фи сабили тоғутхо ва Амрико маърифий мекунад он хам тахти унвони дуруғини дифоъ аз ватан ва номус. Дар холики инхо ватан ва номусишонро ду даста тақдими Амрикоийхо ,Англизихо , Германхо ва …………карданд. Дар мовриди ин ашхос сухбати зиёди аст корномаи пур аз ғадр ,хиёнат ,дуруғгуйи , валоъ барои куффор онхо сангинтар ва сиёхтар аз он астки дар ин фурсати кутох битавон онро мовриди баррасий қарор дод.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(87- қисмат)

Дарсимон дар мовриди шиносойи ва чигунаги бархурд бо душманони дохилийки тахти унвони куффори пинхони дохилий ва мунофиқин ва секулярзадахо ба он пардохтемро ба поён мерасонем ва суроғи чанд суъоли марбут ба дарсимон меравем . Иншааллох .

Суъоли аввал : мунофиқин ва секулярзадахо чигуна ба рахбарият зулм мекунанд?

Бо итоат накардан аз рахбариятики аз тариқи шўро интихоб шуда ва бояд аз он итоат шавад. Вақтики итоат намекунанд ба чанин рахбарияти зулм мекунанд. Бо рох андохтан жанги равоний алайхи рахбарият ва зери мажмуъахои у ба у зулм мекунанд, бо коршикани ва фарор аз қонуни шариати аллох ба у зулм мекунанд, бо ижоди фасод ва табохи дар жомеъайики вай масъули онхост ба у зулм мекунанд. Мухимтарин чизики иддаи мутаважжих нестанд ин астки рахбариятики дар чанин жойгохи қарор дорад дар воқеъ манобеъи шаръийро мутаносиб бо вазъи мовжуди муслимин ироа медихад ва мухолифат бо чанин рахбариятики худиш хам тахти назорати шўрост дар воқеъ мухолифат кардан бо татбиқи қонуни шариати аллох махсуб мешавад ва самъи ва тоатро куллан зери суъол мебарад. Муслимин ингуна ба рахбарияти хукумати исломий зулм мекунанд. Алъон ин муслимин дигар хар кудом ( хатто хамон секулярзадахо хам гуфтемки жузъи муслимин хисоб мекунем) мажмуъан бо чанин корхои ба рахбарият зулм мекунанд.

Суъоли дувум : чигуна қуръон барои кофарон хасорат ба бор меоварад ба мо гуфтандки барои хамма рахмат аст аммо барои мўъминин шифо мешавад. Магар қуръон метавонад барои каси боиси хасорат шавад ,ин дуруст аст ?

Ин қуръон дар асл худал линнас аст хидояти барои хаммаи мардум ва инсонхост. Аммо иддаи аз мардум ин хидоятро намепазиранд ва танхо барои дастаики онро пазирофтанд корои дорад ва мешавад худал лилмуттақин. Дуруст аст? Дар инжо мерасем ба жавоби суъоли шумоки чун аллох фикр кунам қаблан ояро хидматитон зикр карда будам :

«وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ ۙ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا»

Яъни хам шифои амрози ақидатий ва даруний аст ва хам шифои беморихои ноханжорихои зиндаги зохирий инсонхост. Чун ин дин хам барои идораи даруни инсон нозил шуда ва хам барои идораи зиндаги зохирий ва дунёвий инсонхо . Вақти меояд дигар каси ба нохақ кушта намешавад, зинда ба гур намешавад, пулхоишро бар асари қимор аз даст намедихад, бандаи абди монанди худиш намешавад ва озод мешавад. Ингуна ноханжорихои зиндаги зохирий инсонхо хам аз бейн меравад.  

«أطعمهم من جوع و آمنهم من خوف»

Меоварад ва бо фарохам кардани ин заминахо

«فلیعبدوا ربّ هذا البیت»

Ро тахаққуқ мебахшадки хамма ин корхо барои ин астки ибодат барои аллох шавадки тамоми қавонин ва барномахои зиндаги инсонро шомил мешавад :

«إنَّ صَلاتی و نُسُکی و محیای و مماتی لله رب العالمین.

Нуктаи дигар инки баъди аз инки шифо медихад рахмат хам хаст. Рахмат хам баъди аз хуб ва маваддат нуқтаи такомули ин раванд аст ва мухаббат ва бахшиши аст ек жониба ,билоаваз ва мажжоний. Он хам барои чи касони ? барои мўъминин.

«ولقد جئناهم فصلنه علی علم هدیً و رحمةً لقومٍ یؤمنون».

Аммо дар аваз барои золимин,коркарди он хасорат задан ба онхост на шифо ва на рахмати дар онхост.

Хуб алъон мумкин бароят суъол шавадки чигуна хасорат мезананд? Масалан нақшаи дуздихоро фош мекунад хамон турики нақшахо ва даруни фосид ва аъмоли зиён бори мунофиқин ва секулярзадахоро фош мекунад ва лўв медихад. Хуб ,ин яъни хасорат ба дуздихо ва секулярзадахо. Ё хамин қуръон руз ба руз боиси пешрафт ва тараққийи муслимин мешавад агар ба он амал кунанд ва қудратмандтар мешаванд.Хуб ,қудрат барои муслимин яъни хасорат задан ба золимин ва бахусус бар хасрат ва уқдахои даруний секулярзадахо ва мунофиқин изофа кардани

 «فی قلوبهم مرضٌ فزادهم الله مرضاً».

Ин хам хасорат задан ба онхост ва мисолхои зиёдий хастанд. Ё масалан вақтики дастур ба жиход алайхи золимин дода мешавад ва дастишон аз чоповул ба мол ва номуси мардум кутох мешавад.

Дар кул,қонуни шариати аллох барои золимин мусибат аст,барои ек дузд хасорат аст,барои ек шаробхур ва хамжинсбоз хасорат аст, боз барои қотил хам хасорат аст,барои кулли мужримин хасорат аст. Дар кул ,дар мовриди қуръон ва қонуни шариати аллох метавон гуфт : хам барои рух ва равони золимин хасорат аст хамон уқдаи даруний ,хасрат ,хасад ва ……..ро дар онхо зиёд мекунад ва хам барои қиёмати онхо хасорат аст.Дар қиёмат хам аз инки дар дунё иқомаи хужжа шуданд ва сарпичи карданд боз хам бояд хасорат бидиханд.

Ба хамин далил астки мебинем дар дунё иддаи ба шиддат бо татбиқи ин қонун дар зиндаги дунёвий инсонхо мухолифат мекунанд.Замоники ек секуляр ё секулярзадаро дидемки бо қонуни шариати аллох мухолифат мекунад ва аз секуляризм ва демокраси секуляристхо химоят мекунад шак накунидки золими астки аз татбиқи қонуни шариати аллох метарсад, ва агар қонуни шариати аллох татбиқ шавад ва агар қонуни қуръон татбиқ шавад у хасорат мебинад. Барои хамин мехохад жилови хасорати худишро хаддиақал дар дунё бигирад. Ин шахс ё худиш дузд аст ё қотил ва фохишагар ё жосус, хоин ва мужрим аст ё каси астки тарафдори инхост. Дар инжо ба ин хам ишора кунамки бархалофи суъоли шумо аллох таоло нафармудаки фақат барои кофарон хасорат ба бор меоварад балки , каламаи золиминро ба кор бурда ва ин золим метавонад хам мусалмон бошад ва хам кофар ва ғейри мусалмон.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(86- қисмат)

Табдил кардани ин мажхулахо ба маълум, ( чун инхо қаблан мажхул ва дохили муслимин будандки каси онхоро намешнохт ) ек чизи пинхон ва пушидаро ошкор куни дар воқеъ ба дар пеш гирифтани амали мутаносиб бо он кўмак карди ,яъни мушаххас кардани бемори кўмак мешавад барои дармони он. Ин мунофиқин ва секулярзадахо хамиша аз ин маълум шудан ва ошкор шуданишон метарсиданд ва хамиша саъй мекарданд ва мекунанд ба хамон шикл мажхул ва ношнохта мисли вирус ва тумур дар бадани муслимин боқий бимонанд. Ин имтиёз ва фурсати хуби барои онхо буд.

Дар қонуни мужозоти исломий хам ба унвони мунофиқ ва секулярзадахо бори мужозот фиқхий надорад ва касиро ба иттихоми мунофиқ будан ё секулярзада будан наметавон зиндони кард ё уро эъдом намуд. Барои хамин ,ин имтиёз ва фурсати хуби астки онхо мажхул ва ношнохта дар миёни муслимин боқий бимонанд ва дорудастаи онхо ошкор нашавад. Инхо то замоники ингуна хастанд дар фиқх ва қонун мужозоти исломий барои мунофиқ ва секулярзада бори мужозоти фиқхий нест. Инхо бояд мисли соири муслимин муртакиби журми мушаххас ва маълум шаванд баъад ,аз конолхои мушаххаси қазоий ва бар асоси мадорик ва аснод ,онхоро жарима ва мужозот кард . Дақиқан машмули хамон хукми муслимин мешаванд. Чигуна бо ек мусалмон бархурд мешавад бо онхо хамин тури бархурд мешавад.

Нафси мухолиф будан бо хукумати исломий ва хатто ширкат накардан дар жиход ва соири фаолиятхои мовриди писанди шариат дар жомеъа ва хатто шоеъа парокани ва ғейрих модомики ановини мужримонайи мисли : қатли нафс ,сирқати мусаллахона ,дузди ,ижоди ноамний ( махориба ) ,сирқат ,аъмоли манофеъи иффат ,жосусий ва куллан журмхойи таъриф шудаи ин чанини дар он рух надода бошад, қобили мужозот ва ба вижа мужозоти қатл нест ва хеч фиқхи чанин фотвойиро машруъ надониста астки , масалан онхоро ба журми мунофиқ будан ва инки бигуйи мунофиқ ва кофар хастанд ва онхоро бикуши . Аммо ,мутаъассифона хам акнун тавассути гуруххои аз муслимин ин аъмоли ин даста секулярзадахо ва мунофиқин бидуни тей кардани ин масирхо муодили иртидод қарор мегирад ва мушмули хукми марг ва адами тўвба дар хенгоми даст ёфтан ба онхо мешавадки ин иштибохи хийли бузурги аст.

Масунияти инхо то замони астки худишонро аз жомеъайи муслимин жудо накарда бошанд. Холо ,дорудастаи  мунофиқин ва секулярзадахо дар марохили корро ба жойи мерасонандки чораи жуз ихрожи аз сарзаминхои исломий барои муслимин намемонад ва ихрож мешаванд.Яъни барои муслимин чораи жуз ин намемонадки онхоро ихрож кунанд ва асбоби ихрожишонро фарохам кунанд. Ихрож хамки шуданд онвақт астки ошкоро шаданд ва машмули хукми секуляристхо ва мушрикин мешаванд.

Равиши дахум ва охарин равиш ва мархала дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки пас аз ихрожи онхо ,хар жо ёфт шаванд кушта мешаванд ва шомили хукми куффори ошкори секуляр мегарданд.

Дубора ёдовари мекунемки ,диққат кунид инхо машмули хукми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб намешаванд то вақтики аз жомеъайи муслимин жудо шуданд ва берун рафтанд машмули хукми жизъя гарданд. Балки ,машмули хукми мушрикин ва секуляристхо мешаванд, ва аз онхо жизъя хам қабул намешавад, ва дар ин мархала танхо сарневиштишон марг аст чун , қаблан даъват ба онхо расида аст. Ин нуктаи хийли мухимми астки нишон медихад сарчишма ва манбаъи мунофиқин ба секуляристхо бармегардад, хар чандки мумкин аст куффори ахли китоб ва муслимин хам ба бемори онхо олуда шуда бошанд:

:«مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا»(احزاب/۶۱)،

Дар мовриди онхо ингуна гуфта мешавад; нефрин шудагон ва ронда шудагонанд. Хар гужо ёфта шаванд, гирифта хоханд шуд ва паёпей ба қатл хоханд расид

«وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا».‏

Хукумати исломий танхо абзор ва находи астки ин душманони дохилийро мунзавий , мунқабиз ,контрол ,махор ,ихрож ва дар нихоят нобуд мекунад:

:«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» (احزاب/۶۲).

Ин суннати илохий ,дар мовриди пешиниёни жорий буда аст ва дар суннати худо дагаргуни нахохи дид.(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(85- қисмат)

Дар ин сурат ,мунофиқин ва секулярзадахойики жихати зарба задан ба киёни  муслимин ба ин хатти қирмиз мерасанд ва худишонро аз жамоати муслимин жудо мекунанд,мустахаққи шиддати амал мешаванд. Чизики онхоро аз чанин шиддати амалий хифз карда буд хамин гум шудан ва махлут шудани онхо бо жамоати муслимин буд,замоники ками худишонро нишон медиханд ба хамон андоза мустахаққи қавонини куффори ошкори секуляр мешаванд. Хар чи бештар худишонро жудо мекунанд ба хамон андоза  худишонро бештар мустахаққи қавонини секуляристхойи нажас мекунанд.Холо ,чи каси ба жойи хукумати исломий ва қудрати хукуматий метавонад ин қоидаро дар мовриди ин куффори пинхон ва секулярзадахо амалий кунад ? Хеч кас . Танхо бо дар даст доштани қудрати хукуматий ва ташкили хукумати исломий астки метавон жилови фожеайи тафарруқро гирифт. Танхо шўрои улил амр ва ижмоъи ноши аз он астки хатто худи муслиминро хам жамъ мекунанд. Хам шўро ва хам умматики аз ин шўро ташкил мешавад ва хам ижмоики аз ин шўро берун мезананд ,кулли онхо дар зери сояйи хукумати исломий дуруст мешавад . Хукумати исломий вужуд надошта бошад хеч кудом аз онхо хам вужуд нахохад дошт ; на уммати , на шўрои ва на ижмои вохидий.

Замоники қудрати хукуматий ва находхои тахти пушиши он дар ихтиёри тоғутхо ва секулярзадахост, тахти шуорхои гунагуни чун озодий мазхаб ,озодий шахсий ,озодий фалон чиз ва фалон чиз заминаро барои тафарруқи бештар фарохам мекунанд ва хеч каси бо сарфи харф задан ва насихат кардан натавониста ва нахохад тавонист жилови ин фожеъайи ошкорро бигирад. Танхо абзорики метавонад жилови ин фожеъайи ошкор ва ин тафарруқро бигирад хукумати исломий ва находхойи тахти пушиши он аст.

Равиши нухум ё мархалаи нухум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки ,аз тарафи хукумати исломий дар ин мархала тахдид ба ихрожи аз жомеъайи исломий мешаванд.

Секулярзадахо дар марохилики саъй доранд хамчун масжиди зирор жамъи худишонро аз жомеъайи муслимин жудо кунанд ва шикл ва қиёфайи жадид барои худишон дуруст кунандки тахти пушиши ин шикл ва қиёфа ба муслимин зарар бирасонанд, расман куфргуйи кунанд, мубориза бо муслиминро созмондехи ва мудирият намоянд, ва илова бар он ,тахдидоти аввалия ва қотиъиятхойи аввалия натавониста бошад жилови тахрибхо ва коршиканихойи ононро бигирад хукумати исломий бо иттико ба қудратики дорад саъй мекунад заминахойиро фарохам намоядки онхо куллан аз жомеъайи муслимин берун бираванд.

Бо берун рафтани инхо аз сафи муслимин ,дасти муслимин дар нобуди инхо бозтар мешавад, ва ба рохати метавонанд хукми секуляристхоро дар мовриди инхо пиёда кунанд. Чун ,инхо дар хамон асоси секуляристхои пинхоний будандки дар миёни муслимин қоим шуда ва худишонро гум карда буданд. Аммо ,алъон худишонро ошкоро карданд. Барои хамин аст вақти худишонро ошкор мекунанд аллох таоло инхоро машмули хукми секуляристхо ва мушрикин карда , на машмули хукми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Аллох таоло мефармояд :

:«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،

Агар мунофиқон ва бемордилон ва касоники дар Мадина боиси изтироб мегарданд, аз кори худ даст накашанд , туро бар зидди ишон мешуронем ва бар онон мусаллат мегардонем , онгох жуз муддати андаки дар живори ту дар шахри Мадина мемонанд.

Аллохи мутаол хам дар инжо гуфта :

الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ

Яъни дар инжо хам мунофиқин ва куффори аслийшонро исм бурда ва хам касоники фи қулубихим марозун хастанд ва аз муслимини хастандки фариби инхоро хурданд,ва ба ин шикл дорудастайи хамин мунофиқинро нез тахдид карда аст. Вақтики инхо ба чанин мархалаи мерасанд ингуна мовриди тахдид қарор мегиранд.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(106- қисм)

 Шартлар ва қоидалар асосида мана бу қудратни шахсга берилган жамиятларда, мана бу нарса тўсиб қолувчи бир омил ва адолатни ижод қилиш учун бир омил, хамда адолатсизлик, тўполонни олдини олиш учун  бир сабаб ва жамиятдаги умум одамларни моддий ва рухий амниятини таъминлаш учун бир абзор хисобланади. Мана бундай жамиятда жамиятдаги шахсларни хар бири исломий хукуматни лашкари ва исломий хукуматдаги қудратни белгиси хисобланади, садрил исломда ёки садрил исломдаги исломий хукуматларда мана бу нарсага гувох бўлганмиз.

Шу сабабли хам, исломий хукумат таниб олиш заминаларини хаммасини мухайё қилгач, яъни бу ерда таниб олиш учун барча заминаларни мухайё қилиниши жуда хам мухим, хаммага мана бу борада керакли маълумотларни етказгач, уни мохиятининг навини таъйин қилгач, равшан ва очиқ-ойдин қилиб бергач, бу ишлар нихоятда  ахамиятли саналади, бошқача истелох билан айтганда хаммага хужжати набавийни қоим қилгач, энди мана бу ишлар амалга оширилди ва керакли муқаддамотлар ижро қилинди, албатта мана булар нихоятда мухим саналади; энди айтадики: мана бу замина бўйича хукм мана будир, агар бирор киши мана бу хос ўринларда бундай хос  шароитларда жиноятга дуч келадиган бўлса, шартларни риоят қилган холда ва хадлардан тажовуз қилмасдан, мени хукмимни ижро қилади ва хатарни ўзидан ва бошқалардан дафъ қилади.

Хақиқатда эса  шахс олдин мутахассис қозилар томонидан жиноятчилар хақида содир қилинган хукмни ижро қилувчисига айланади, бу шахс жиноятчилар пайдо бўлиши билан хукмни ижро қилган. Яъни уни ўзи қози эмас ва уни ўзи хукмни содир қилган хам  эмас, балки у салохиятга эга маржаъ томонидан содир қилинган хукмни ижро қилувчиси холос, чунки фақат мана бу маржаълар хукмни содир қилишга шойиста хисобланади. Бу росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  қабилалардаги собит қадам кишиларга муртадларни дафъ қилиш бўйича ёзган номаларига ўхшайди, у киши бу номаларда аллохни хукмини ижро қилишга дастур содир қилган эдилар. Мана бу мусулмонларни ўзлари хукмни содир қилишган эмас, балки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам содир қилган хукмни ижро қилувчилар бўлишган.

Хар қандай холатда хам, мана бу хукумат қудратини тарқатувчиси фақат хукуматни ўзи бўлиб қолади ва агар исломий хукуматга эга бўлмасак, худди шу нуқтани жуда кўп дўстларимиз кўрмасликка олишади, агар исломий шўро ва комил исломий меъёрлар асосидаги исломий хукуматга эга бўлмайдиган бўлсак ва зарурат хукми бўйича исломий хукуматни бадали ихтиёримизда бўлса, қуйидаги қоидага кўра         

“ما لا يُدرَكُ كُلُّه،لا يُترَكُ جُلُّه”،

Бир нарсани хаммасини қўлга кирита олмаганимиздан сўнг,очиқ-ойдин қилинган нарсани тарк қилмаймиз. Аммо бу ерда қудрат тақсимлаш барибир исломий бадал хукуматни ихтиёрида бўлади. Бу америка хамла қилишидан олдинги толибон хукуматини хукмронлиги  остидаги баъзи минтақаларда изтирорий холатда биз гувох бўлган нарсаларга ўхшайди.

Энди бир тасаввур қилиб кўринглар, агар мана бундай бадал хам мавжуд бўлмаса, зарурат хукми бўйича мана бу қудратни тақсимлаш ихтиёри жамоатларга  ва исломий хизбларга берилади, агар мужохидлар шўроси ташкил қилинса, бу имтиёз жамоатлар ва турли-хил хизблардан олинади ва муваххид шўрога берилади, агар исломий хукумат қайтадан ташкил қилинса ва мусулмонлар хукумат қудратига эга бўлишса, хатто агар исломий бадал хукумат бўлган тақдирда хам, барибир мана бу имтиёзларни хаммаси, равиши, қандай амалга оширилиши, меъзони, бу қудратни тақсимлаш равиши ва қабилаларга,хонадонларга, оилаларни бошлиқларига ва жамиятдаги хар бир шахсга тақсимланадиган қудратни меъзони, буларни барчаси  исломий хукуматни ихтиёрида қолади, исломий хукумат мана бу қудратни андозасини, меъзонини, қайси тарзда тақсимланишини таъйин қилади ва бу ишлар уни салохиятидаги иш хисобланади.

Мана бу мархалада даражама-даража холатда, исломий хукумат биринчи бўлиб бундай қудратни тақсим қилиш учун лозим ва зарурий бўлган заминани мухайё қилади, бундан сўнг ўзининг ташхиси бўйича хос ўринлардаги хос меъзонда , махсус ўринлардаги махсус меъзонда хукумат қудратидан фойдаланиш рухсатини содир қилади ва мана бу шева билан ўзининг хукумат қудратидан бўлган маълум, махсус, мушаххас бир қисмни исломий равиш билан жамиятдаги турли-хил қатламларни орасида тақсимлайди. Мана бу қудратни ижро қилиш учун хам уни  мушаххас ва маълум суратда қонунийлаштиради ва мана бу ишни амалга оширадиган ва масраф қиладиган  шахсни ишини хам расмийлаштиради. Кимлар уни тақсимлайди? Хукуматни ўзи, шаръий бўлган ташкилотлар. Агар масраф қилувчи хам уни масраф қилса, хукумат  унга ва шахсни ишига ва масраф қилувчига қонунийликни беради ва хукм ижро қилинган  ва бу қудрат масраф қилинган холатда, бу шахс қонунни ва хукумат қудратини  химояси остига олинади ва шахс жазоланишдан, хасоратни тўловидан қўрқмаган холда бир вазифа сифатида шаръий дифоъни ва хадни ижросини амалга оширади. Тақсимланган қудратни ўзига ажратилган миқдорда фойдаланади.

(давоми бор…….)