وَاعْتَصِمُوا

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(106- قیسم)

شَرطلَر وَ قائِدَه لَر اَساسِیدَه مَنَه بُو قُدرَتنِی شَخصگه بِیرِیلگن جَمِیعیَتلَردَه، مَنَه بُو نَرسَه توُسِیب قالوُچِی بِیر عامِل وَ عَدالَتنِی اِیجاد قِیلِیش اوُچُون بِیر عامِل، هَمدَه عَدالَتسِیزلِیک، توُپالاننِی آلدِینِی آلِیش اوُچُون بِیر سَبَب وَ جَمِیعیَتدِیگ عُمُوم آدَملَرنِی ماددِی وَ رُوحِی اَمنِیَتِینِی تَعمِینلَش اوُچُون بِیر اَبزار حِسابلَه نَه دِی. مَنَه بوُندَی جَمِیعیَتدَه جَمِیعیَتدَگِی شَخصلَرنِی هَر بِیرِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی لَشکَرِی وَ اِسلامِی حُکوُمَتدَکِی قُدرَتنِی بِیلگِیسِی حِسابَلَه نَه دِی، صَدرُ الِاسلامدَه یاکِی اِسلامدَگِی اِسلامِی حُکوُمَتلَردَه مَنَه بُو نَرسَه گه گوُواه بوُلگنمِیز.

شُو سَبَبلِی هَم، اِسلامِی حُکوُمَت تَنِیب آلِیش زَمِینَه لَرِینِی هَمَّه سِینِی مُهَیّا قِیلگچ، یَعنِی بُو یِیردَه تَنِیب آلِیش اوُچُون بَرچَه زَمِینَه لَرنِی مُهَیّا قِیلِینِیشِی جوُدَه مُهِم، هَمَّه گه مَنَه بُو بارَه دَه کِیرَکلِی مَعلوُماتلَرنِی یِیتکَزگچ، اوُنِی ماهِیَتِینِینگ نَوِینِی تَعیِین قِیلگچ، رَوشَن وَ آچِیق- آیدِین قِیلِیب بِیرگچ، بُو اِیشلَر نِهایَتدَه اَهَمِیَتلِی سَنَلَه دِی، باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه هَمَّه گه حُجَّتِی نَبَوِینِی قائِم قِیلگچ، اِیندِی مَنَه بُو اِیشلَر عَمَلگه آشِیرِیلدِی وَ کِیرَکلِی مُقَدَّماتلَر اِجرا قِیلِیندِی، اَلبَتَّه مَنَه بوُلَر نِهایَتدَه مُهِم سَنَلَه دِی؛ اِیندِی اَیتَه دِیکِی: مَنَه بُو زَمِینَه  بُویِیچَه حُکم مَنَه بوُدِیر، اَگر بِیرار کِیشِی مَنَه بُو خاص اوُرِینلَردَه بوُندَی خاص شَرائِطلَردَه جِنایَتگه دوُچ کِیلَه دِیگن بوُلسَه، شَرطلَرنِی رِعایَت قِیلگن حالدَه وَ حَدلَردَن تَجاوُز قِیلمَسدَن، مِینِی حُکمِیمنِی اِجرا قِیلَه دِی وَ خَطَرنِی اوُزِیدَن وَ باشقَه لَردَن دَفع قِیلَه دِی.

حَقِیقَتدَه اِیسَه شَخص آلدِین مُتَخَصِّص قاضِیلَر تامانِیدَن جِنایَتچِیلَر حَقِیدَه صادِر قِیلِینگن حُکمنِی اِجرا قِیلوُچِیسِیگه اَیلَه نَه دِی، بُو شَخص جِنایَتچِیلَر پَیدا بوُلِیشِی بِیلَن حُکمنِی اِجرا قِیلگن. یَعنِی اوُنِی اوُزِی قاضِی اِیمَس وَ اوُنِی اوُزِی حُکمنِی صادِر قِیلگن هَم اِیمَس، بَلکِی اوُ صَلاحِیَتگه اِیگه مَرجَع تامانِیدَن صادِر قِیلِینگن حُکمنِی اِجرا قِیلوُچِیسِی خالاص،چوُنکِی فَقَط مَنَه بُو مَرجَعلَر حُکمنِی صادِر قِیلِیشگه شایِیستَه حِسابلَه نَه دِی. بُو رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ قَبِیلَه لَردَگِی ثابِت قَدَم کِیشِیلَرگه مُرتَدلَرنِی دَفع قِیلِیش بُویِیچَه یازگن نامَه لَرِیگه اوُحشَیدِی، اوُ کِیشِی بوُ نامَه لَردَه اَلله نِی حُکمِینِی اِجرا قِیلِیشگه دَستوُر صادِر قِیلگن اِیدِیلَر. مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی اوُزلَرِی حُکمنِی صادِر قِیلِیشگن اِیمَس، بَلکِی رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم صادِر قِیلگن حُکمنِی اِجرا قِیلوُچِیلَر بوُلِیشگن.

هَر قَندَی حالَتدَه هَم، مَنَه بُو حُکوُمَت قُدرَتِینِی تَرقَه توُچِیسِی فَقَط حُکوُمَتنِی اوُزِی بوُلِیب قالَه دِی وَ اَگر اِسلامِی حُکوُمَتگه اِیگه بوُلمَسلِیک، حوُددِی شُو نُوقطَه نِی جُودَه کوُپ دوُستلَرِیمِیز کوُرمَسلِیککَه آلِیشَه دِی، اَگر اِسلامِی شوُرا وَ کامِل اِسلامِی مِعیارلَر اَساسِیدَگِی اِسلامِی حُکوُمَتگه اِیگه بوُلمَیدِیگن بوُلسَک وَ ضَرُورَت حُکمِی بوُیِیچَه اِسلامِی حُکوُمَتنِی بَدَلِی اِیختِیارِیمِیزدَه بوُلسَه، قوُیِیدَگِی قائِدَه گه کوُرَه [1]  “ما لا يُدرَكُ كُلُّه،لا يُترَكُ جُلُّه”، بِیر نَرسَه نِی هَمَّه سِینِی قوُلگه کِیرِیتَه آلمَه گه نِیمِیزدَن سُونگ، آچِیق- آیدِین قِیلِینگن نَرسَه نِی تَرک قِیلمَیمِیز. اَمّا بوُ یِیردَه قُدرَت تَقسِیملَش بَرِیبِیر اِسلامِی بَدَل حُکوُمَتنِی اِیختِیارِیدَه بُولَه دِی. بُو اَمِیرِکَه حَملَه قِیلِیشِیدَن آلدِینگِی طالِبان حُکوُمَتِینِی حُکمرانلِیگِی آستِیدَگِی بَعضِی مِنطَقَه لَردَه اِضطِرارِی حالَتدَه بِیز گوُرُوه بُولگن نَرسَه لَرگه اوُحشَیدِی.

اِیندِی بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر،اَگر بوُندَی بَدَل هَم مَوجُود بوُلمَه سَه، ضَرُورَت حُکمِی بُویِیچَه مَنَه بُو قُدرَتنِی تَقسِیملَش اِیختِیارِی جَماعَتلَرگه وَ اِسلامِی حِزبلَرگه بِیرِیلَه دِی، اَگر مُجاهِدلَر شوُراسِی تَشکِیل قِیلِینسَه، بوُ اِمتِیاز جَماعَت وَ توُرلِی- هِیل حِزبلَردَن آلِینَه دِی وَ مُوَحِّد شوُراگه بِیرِیلَه دِی، اَگر اِسلامِی حُکوُمَت قَیتَه دَن تَشکِیل قِیلِینسَه وَ مُسُلمانلَر حُکوُمَت قُدرَتِیگه اِیگه بوُلِیشسَه، حَتَّی اَگر اِسلامِی بَدَل حُکوُمَت بوُلگن تَقدِیردَه هَم، بَرِیبِیر مَنَه بُو اِمتِیازلَرنِی هَمَّه سِی، رَوِیشِی، قَندَی عَمَلگه آشِیرِیلِیشِی،مِعزانِی، بُو قُدرَتنِی تَقسِیملَش رَوِیشِی وَ قَبِیلَه لَرگه ، خانَدانلَرگه، عائِلَه لَرنِی باشلِیقلَرِیگه وَ جَمِیعیَتدَگِی هَر بِیر شَخصگه تَقسِیملَه نَه دِیگن قُدرَتنِی مِعزانِی بوُلَرنِی بَرچَه سِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی اِیختِیارِیدَه قالَه دِی، اِسلامِی حُکوُمَت مَنَه بُو قُدرَتنِی اَندازَه سِینِی،مِعزانِینِی، قَیسِی طَرزدَه تَقسِیملَه نِیشِینِی تَعیِین قِیلَه دِی بوُ اِیشلَر اوُنِی صَلاحِیَتِیدَگِی اِیش حِسابلَه نَه دِی.

مَنَه بُو مَرحَلَه دَه دَرَجَه مَه – دَرَجَه حالَتدَه، اِسلامِی حُکوُمَت بِیرِینچِی بوُلِیب بوُندَی قُدرَتنِی تَقسِیم قِیلِیش اوُچُون لازِم وَ ضَرُورِی بوُلگن زَمِینَه نِی مُهَیّا قِیلَه دِی،   بوُندَن سُونگ اوُزِینِینگ تَشخِیصِی بُویِیچَه خاص اوُرِینلَردَگِی خاص مِعزاندَه، مَخصُوص اوُرِینلَردَگِی مَخصُوص مِعزاندَه حُکوُمَت قُدرَتِیدَن فایدَه لَه نِیش رُحصَتِینِی صادِر قِیلَه دِی [2]وَ مَنَه بوُ شِیوَه بِیلَن اوُزِینِینگ حُکوُمَت قُدرَتِیدَن بُولگن مَعلوُم، مَخصُوص، مُشَخَّص بِیر قِیسمنِی اِسلامِی رَوِیش بِیلَن جَمِیعیَتدَگِی توُرلِی- هِیل قَتلَملَرنِی آرَه سِیدَه تَقسِیملَیدِی. مَنَه بُو قُدرَتنِی اِجرا قِیلِیش اوُچُون هَم اوُنِی مُشَخَّص وَ مَعلوُم صُورَتدَه قانوُنِیلَشتِیرَه دِی وَ مَنَه بُو اِیشنِی عَمَلگه آشِیرَه دِیگن وَ مَصرَف قِیلَه دِیگن شَخصنِی اِیشِینِی هَم رَسمِیلَشتِیرَه دِی. کِیملَر اوُنِی تَقسِیملَیدِی؟ حُکوُمَتنِی اوُزِی،شَرعِی بُولگن تَشکِیلاتلَر رَسمِیلَشتِیرَه دِی. کِیملَر اوُنِی تَقسِیملَیدِی؟ حُکوُمَتنِی اوُزِی، شَرعِی بُولگن تَشکِیلاتلَر. اَگر مَصرَف قِیلوُچِی هَم اوُنِی مَصرَف قِیلسَه، حُکوُمَت اوُنگه وَ شَخصنِی اِیشِیگه وَ مَصرَف قِیلوُچِیگه قانوُنِیلِیکنِی بِیرَه دِی وَ حُکم اِجرا قِیلِینگن وَ بُو قُدرَت مَصرَف قِیلِینگن حالَتدَه، بُو شَخص قانوُننِی وَ حُکوُمَتنِی قُدرَتِینِی حِمایَه سِی آستِیگه آلِینَه دِی وَ شَخص جَزالَه نِیشدَن، حِسارَتنِی توُلاوِیدَن قوُرقمَه گن حالدَه بِیر وَظِیفَه  صِیفَتِیدَه شَرعِی دِفاعنِی وَ حَدنِی اِجراسِینِی عَمَلگه آشِیرَه دِی. تَقسِیملَنگن قُدرَتنِی اوُزِیگه اَجرَه تِیلگن مِقداردَه فایدَه لَه نَه دِی.

(دوامی بار……)

---

[1] مثلا خیلی از احکام هستند وقتی در حالت طبیعی شان نمی توانیم آن ها را انجام دهیم و زمانی که در حالت ضرورت قرار می گیریم در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم آن ها را رها نمی کنیم و در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم که در ضرورت قرار گرفته ایم. حالا، این توزیع قدرت حکومتی فقط توسط خود حکومت انجام می شود اما اگر این نبود بدیل اضطراری آن آن را انجام می دهد 

[2] چندین بار گفتیم باید دوباره تکرار کنیم چون خیلی مهم است

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(106- قسمت)

در جامعه ای که با شروط و ضوابطی که این قدرت را به شخص واگذار کرده اند چنین چیزی به عنوان یک عامل بازدارنده و عاملی جهت ایجاد عدالت، جلوگیری از بی عدالتی و هرج و مرج و ابزاری برای تأمین امنیت مادی و روانی عموم مردم جامعه محسوب می شود.در چنین جامعه ای همه ی افراد جامعه ارتش حکومت اسلامی و نماد قدرت حکومت اسلامی محسوب می شوند، همچنان که در صدر اسلام و در حکومت اسلامی صدر اسلام چنین چیزی را مشاهده کردیم.
به همین دلیل، زمانی که حکومت اسلامی تمام زمینه های شناخت را فراهم کرده، خیلی مهم است تمام زمینه های شناخت را فراهم کرده، و به همه در این مورد مشخص آگاهی های لازم را رسانده و نوع و ماهیتش را تعیین، روشن و تصریح کرده، (این خیلی مهم است) و به اصطلاح بر همه اقامه ی حجت نبوی کرده، حالا وقتی این کارها را انجام داده و این مقدمات را چیده که خیلی مهم هستند؛ حالا می گوید حکم من در این زمینه این است و اگر کسی با این شرایط خاص در این مورد خاص دچار جرم شد هر کسی می تواند با رعایت شروط و عدم تجاوز از حد لازم آن، حکم من را بر آن اجرا کند و خطر را از خودش و دیگران دفع نماید.

 در واقع، شخص مجری حکمی می شود که قبلاً توسط قضات متخصص در مورد مجرمین صادر شده و این شخص با پیدا شدن مجرمین چنین حکمی را به اجرا در می آورد. یعنی خودش قاضی نیست و خودش حکم را صادر نکرده، بلکه تنها مجری حکمی است که توسط مراجع ذی صلاح صادر شده، مراجعی که شایستگی صدور چنین حکمی را دارند. مثل نامه هایی که رسول الله صلی الله علیه وسلم به ثابت قدمان قبایل در دفع مرتدین نوشت و دستور اجرای حکم الله بر آن ها را صادر کرد. آن مسلمین خودشان حکم را صادر نکردند بلکه مجری حکمی بودند که رسول الله صلی الله علیه وسلم آن را صادر کرده بود.

در هر صورت، این توزیع قدرت حکومتی تنها توسط خود حکومت انجام می شود و اگر حکومت اسلامی هم نداشته باشیم( این هم نکته ای است که خیلی از دوستان نادیده می گیرند) اگر حکومت اسلامی بر اساس شورای اسلامی و معیارهای کامل اسلامی نداشته باشیم و به حکم ضرورت بدل حکومت اسلامی هم داشته باشیم،[1] طبق قاعده ی «ما لا يُدرَكُ كُلُّه،لا يُترَكُ جُلُّه»،چیزی که همه ی آن رانمی توانیم به دست بیاوریم همان که روشن کردیم و داریم آن را ترک نمی کنیم. باز این توزیع قدرت در حیطه ی همین بدل حکومت اسلامی باقی می ماند. مثل آنچه که ما در بعضی از مناطق تحت سیطره ی حکومت طالبان قبل از حمله ی آمریکا شاهد آن بودیم در حالت اضطرار.

حالا تصور کنید، اگر چنین بدلی هم وجود نداشته باشد، باز به حکم ضرورت این توزیع قدرت به جماعت و حزب اسلامی می رسد و اگر شورای مجاهدین تشکیل شد این امتیاز از جماعتها و احزاب مختلف گرفته می شود و به شورای موحد داده می شود و زمانی که حکومت اسلامی دوباره تشکیل شد و مسلمین صاحب قدرت حکومتی شدند،حتی اگر بدل حکومت اسلامی هم باشد و مسلمین صاحب چنین قدرتی شدند کل این امتیاز، روش، چگونگی، میزان و روش توزیع این قدرت و میزان قدرتی که به قبایل، خانواده ها، سرپرست خانواده ها و کل اشخاص جامعه داده می شود باز تنها مختص حکومت اسلامی است و حکومت اسلامی می تواند اندازه، میزان و چگونگی توزیع این قدرت را تعیین کند و در صلاحیت خودش می باشد. 

در این مرحله و به صورت تدریجی، حکومت اسلامی زمینه های لازم و ضروری توزیع چنین قدرتی را ابتدا فراهم کرده،[2] و بعد به تشخیص خودش در مواردی خاص به میزانی خاص، در مواردی ویژه به میزانی ویژه اجازه ی استفاده از قدرت حکومتی را صادر می کند و به این شیوه، بخشی مشخص، ویژه و معلوم از قدرت حکومتی خودش را باز به سبک اسلامی آن در میان اقشار مختلف جامعه توزیع و پخش می کند. برای اجرای این قدرت هم آن را به صورت مشخص و معلوم قانونی می نماید و به کار شخص شخصی که آن را انجام می دهد و این قدرت را مصرف می کند رسمیت می بخشد . چه کسی آن را توزیع کرده؟ خود حکومت، همان نهادهایی که شرعی هستند. اگر مصرف کننده هم آن را مصرف کرد حکومت به او (به کار شخص و به مصرف کننده) مشروعیت می دهد و آن را در صورت اجرای حکم و مصرف کردن این قدرت، تحت حمایت قانون و قدرت حکومتی قرار می دهد و شخص بدون ترس از مجازات یا جبران خسارت و به عنوان یک وظیفه اقدام به دفاع مشروع و اجرای حد می کند. قدرتی را که توزیع شده به همان اندازه ای که به او داده اند مصرف می کند.

(ادامه دارد…….)

---

[1] مثلا خیلی از احکام هستند وقتی در حالت طبیعی شان نمی توانیم آن ها را انجام دهیم و زمانی که در حالت ضرورت قرار می گیریم در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم آن ها را رها نمی کنیم و در حالت های مختلف آن را انجام می دهیم که در ضرورت قرار گرفته ایم. حالا، این توزیع قدرت حکومتی فقط توسط خود حکومت انجام می شود اما اگر این نبود بدیل اضطراری آن آن را انجام می دهد 

[2] چندین بار گفتیم باید دوباره تکرار کنیم چون خیلی مهم است

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(84- қисмат)

Замоники қудрати хукуматий ва находхои тахти контроли хукумат дар ихтиёри секулярзадахо бошад маъмулан умуми мардум бо онхо хамрох мешаванд ва муборизоти манфийки тавассути теъдоди бисёр андаки аз ахли даъват ва жиход сурат мегирад, дар хадди ахм кардан ,қахр кардан ва дар нихоят инзиво ва гушагирий онхо беарзиш ва ночиз мешавад, ва ин гушагирий ба жойи онки зарбаи бошад алайхи мунофиқин ва секулярзадахо хидмати ба онхо мешавад, чун майдонро барои жавалон ва аъмоли инхо боз мекунад ва онхо майдонро барои жавалони худишон холи мебинанд, ва бидуни музохими рохаттар ахдофи тахрибий худишонро ба пеш мебаранд. Дар ин сурат ,зинда кардани ин суннат хам ,жанги нарм хам ,ба пеш бурдани ин жанги нарм , ба пеш бурдани жанги равоний ва манфий бо секулярзадахо танхо дар сурати маъни ва мафхуми комил худишро анжом медихад ва ба ахдофи худиш мерасадки дар пуштивонаи қудрати хукуматий ва находхойи тахти контроли хукумати исломий ва қудрати ноши аз он бошад ва гарна ин жанги нарми муслимин хам наметавонад ба ахдофи худиш бирасад.

Равиши хаштум ё мархалаи дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки , бо пуштивонаи қудрати хукуматий дар баробари аъмоли тафрақа ангизи онхоки дар жамъи муслимин анжом медиханд шиддати амал ва қотиъият нишон дода шавад. Чун тафарруқ еки аз хатти қирмизхои муслимин аст.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо пуштивонаи қудрати хукуматийки дошт дар марохилики мунофиқин ва дорудастаи секулярзадахо ками аз жамоати муслимин фосила мегирифтанд , ва мехостанд худишонро дар қолиби дигари жой диханд , ба хар мезоники худишонро жудо мекарданд ба хамон мезон худишонро аз неъмати нармиш ва мудоройи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ва хукумати исломий дур мекарданд, ва худишонро мустахаққи қотиъият ва шиддати амали хукумати исломий менамуданд. Мисли ба оташ кашидани масжиди “зирор “ки бо зохирий муқаддас маобона қасд доштанд борои худишон мовжудияти даст ва по кунанд ва муслиминро дар баробари хам қарор диханд.Жолиб астки бидонидки ,имоми ин масжид еки аз муслимини мухлис будки аз тўвтиъайи ин куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо огох набуд ва фариби онхоро хурда буд, ва абзори дасти ин куффори дохилий ва секулярзадахо шуда буд.

Дар хар сурат ,ин секулярзадахо ба хар мезоники худишонро аз жамоати муслимин жудо мекунанд ва шинохтатар мешаванд ба хамон андоза худишонро мустахаққи қахр ва шиддати амали хукумати исломий мекунанд. Тафарруқ ,хатти қирмизи муслимин ва хукумати исломий астки аллох таоло онро аз сифоти секуляристхо дониста ва амр кардаки муслимин мисли секуляристхои кофар набошанд :

«وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ* مِنَ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا ۖ كُلُّ حِزْبٍ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ» (روم/31-32).

Чун агар муслимин ин хатти қирмизро рад карданд ва дучори тафрақа шуданд ба нахви пейванди худишонро бо баъзи аз қонуни шариати аллох ва баъзи аз ончи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оварда ва хатто ба сурати тадрижий пейванди худишонро бо кулли шариати аллох ва бахусус рахбарият ва хукумати исломий қатъ мекунанд :

:«إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ» (انعام/159)،

Бегумон ,касоники дини худро пароканда мекунанд ва даста даста ва гурух гурух мешаванд ту ба хеч важх аз онон нести ва ( хисоби ту аз онон жудо ва ) сарукоришон бо худо аст ва худо ишонро аз ончи мекунанд бохабар месозад  ( ва сазойи ононро хохад дод ).

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(83- қисмат)

Шакки нестки ,жиход бо мунофиқин ва секулярзадахо хам еки аз вожибот аст :

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ» (توبه/73).

Пас,сухбати дар вожиб будани жиход бо секулярзадахо нест балки ,мухим равиши бархурд ва чигунаги ин жиход аст.

Дар садрил ислом баъзи аз куффори пинхон аз тариқи аллох барои росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ошкоро шуда буданд ва касони чун Абдуллох ибни Убай барои умуми муслимин нез ошкор шуда буд ; бо ин вужуд ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо ин куффори пинхон шуда бархурди қахромиз ва мусаллахона накард.Дидемки хатто бо қатли ин рахбари куффори дохилий тавассути соири муслимин ва писариш мухолифат намуд, ва дар посухи писаришки ижозаи қатли падаришро аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам талаб карда буд ,фармуданд : ” То хенгомики зинда аст ,монанди ек дуст ва рафиқ бо у ба неки рафтор мекунем”. Дар суратики ,барои терори бузургони куффори ошкори хорижий ,муслиминро равона амалиётхойи мухотираомиз ва пурхатар мекард , ва дар фатхи Макка хам дастури қатли чанд нафар аз куффори ошкорро содир намуд ва фармудки онхоро хар гужо пейдо кардид бикушид хар чанд худишонро ба пардаи каъба хам овизон карда бошанд.

Дар марохили аз мубариза  бо куффори дохилий ( мунофиқин ва секулярзадахо ) мужриёни хукумати исломий ва соири муслимин зимни қатъ накардани амри даъвати хаммагоний , ба табаъият аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  аз равиши муборизайи манфий ва сахтгирий бар мунофиқин аз коноли жанги нарм ва равоний истефода мекунанд. Мисли мазаммат ,тўвбих ,тахдид ,расво кардан , мунзавий кардан, тахқири ажсоди онхо бо ширкат накардан дар намози маййити онхо ва бо ширкат накардан дар тадфини онон ва рохкорхойи монанди инки , муслимин саъй мекунанд дар баробари жанги равоний ва нарми мунофиқин ва коршиканихои онхо вокуниши равоний ,нарм ва боздоранда дошта бошанд. Масалан аллох таоло мефармояд:

Ба секулярзадахо махал нагузор ва харфхоишонро қабул накун :

«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللَّهَ وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ إِنَّ اللَّهَ کَانَ عَلِیمًا حَکِیمًا» (احزاب/1)

Эй пайғамбар тақвойи худо пеша кун ва аз кофарин ва мунофиқин пейравий накун ва худованд алим ва хаким аст.

«وَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَالْمُنَافِقِینَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ وَکَفَى بِاللَّهِ وَکِیلًا» (احزاب/۴۸)،

Ва аз куффор ва мунофиқин пейравий накун ва озоришонро рахо кун ва бар худованд таваккул кун ва кофий астки вакил худованд бошад.

Ё дар жойи дигар амр мекунад  аз секулярзадахо руйигардони кун , бо онхо хамрохи ва хамкори накун. Бе эътинойи ба мунофиқин еки аз коритарин силоххойи астки метавон мохият хақиқий онхоро ошкор кунад ва қазоватро бар ухдайи худи афроди нозир бигузорад ,ру шудани мохияти даруний секулярзадахо хамон чизи астки секулярзадахо аз он метарсанд :

: «أُولَئِکَ الَّذِینَ یَعْلَمُ اللّهُ مَا فِی قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِی أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغاً» ‏(نساء/۶۳)،

Онон касониандки худованд медонад дар дилхоишон чист .Пас аз ишон кинорагирий кун ва андурзишон биде ва бо гуфтори расоийки ба ( аъмоқи ) дарунишон русух кунад бо онон сухан бигу

• «وَقُل لَّهُمْ فِی أَنفُسِهِمْ قَوْلاً بَلِیغاً». 

Тамоми ин муборизоти манфий хам ,замони ба сурати комил жавоб медихадки қудрат дасти муслимин бошад ва инхо дар находхойи хукуматий қудрати надошта бошанд , ва қудрати хукуматий ва находхойи тахти мудирияти ва идорайи муслимин бошад. Тамоми ин ахком хам боз замони дар мовриди куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо  татбиқ мешавадки қудрати хукуматий ва находхои тахти мудирияти он моли муслимин бошад на тоғутхо ва худи секулярзадахо.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(82 – қисмат)

Дар баъзи аз сарзаминхои мусалмоннишин метавон иқдомоти кучак ва ночизиро бо қудратманд кардани муслимин ва касби қудрати мардумий анжом дод ва масалан фалон мулло ва мовлавий секулярзадаро аз фалон масжид берун кард. Албатта ,ба шартики аз пуштивонаи қудрати хукуматий тоғутхо бархурдор набошад, агар аз чанин химоят ва пуштибоний тоғутхо бархурдор бошад он вақт дигар хеч кори наметавон анжом дод.

Ғейри аз касби қудрати хукуматий ,хар каси ба рохи ғейри аз қудрати хукумати исломий ва находхои муртабит бо он жихат пок кардани ин мовжудот аз маносибики ғасб карданд фикр кунад, қатъан дар таваххум ,хоб ва хиёл парвоз мекунад ва аз воқеият фосила гирифта аст.

Агар қасд дори инхо ва палидийи инхоро аз жомеъа ва находхои хукуматий пок куни бояд абзори онро ба даст биёвари. Аллох инхоро бо шаробхур ,қиморбоз ,бутпараст ва гушти хук ташбех карда аст. Барои пок  кардани касофати инхо ек абзор вужуд дорад ; хукумати исломий ва татбиқи қонуни шариати аллох аз тариқи находхои муртабит бо он ва зери мажмуъахои хукумати исломий. Чун инхо дар находхои хукуматий фаолият доранд ва аз пуштивонаи хукуматий бархурдор хастанд.Хеч рохи дигари барои аз бейн бурдани ек машруб фуруший ,қиморхона ва буткада ё ек қассобийки гушти хук ба муслимин мефрушад ё ек табақа аз кормандон ва сарбозони довлатий ғейри аз қудрати хукуматий вужуд надорад.

Инхо сарбозони жанги равоний ва кормандони довлат хастанд , ва хамин тури наметавон ек корманд ва масъули хукуматийро аз кориш баркинор кард, ва танхо замони метавон чанин мовжудиро дур биндозики дорои қудрати бошики тавони чанин кориро дошта бошад ва танхо қудрати хукуматий астки тавони чанин кориро дорад.

Равиши хафтум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин аст,то замоники дар жомеъайи исломий зиндаги мекунанд ба муборазаи манфий ва жанги равоний алайхи онхо амр мешавад ,дар баробари жанги равоний онхо амр ба жанги нарм мешавад.

Вужуди аносири нуфузики аз дарун, харакатхойи тахрибийро созмондехи мекунанд ва саъй мекунанд бо харакатхоики ба вужуд оварданд дар миёни мухолифинишон нуфуз кунанд, садамоти онхо бисёр сангинтар ва коротар аз заработи астк душманони ошкор ба ин гурух ворид мекунанд. Ба хамин далил ,хар кишвар ва созмони саъй дорад аз фаолияти ин аносир дар миёни худиш жиловгирий кунанд,дар аваз талош мекунанд ин сутуни панжумро дар жибхайи муқобил пейдо кунанд, ва аз коноли инхо барномахо ва нақшахоишонро ба пеш бибаранд. Равиши бархурд бо ин падидаи мухарриб ,ба зарофатхо ва пичидагихои хосси ниёз дорадки аз тарафи бисёри аз фармондахон ва рахбарони кам тажруба ,камтар риоят мешавад ё аслан риоят намешавад.

Ончики пеш аз хамма монеъи шиддати амал ва жанги мусаллахона бо ин куффори пинхон ва душманони дустнамо ва жосусони хатарнок мешавад, ниқоби ба зохири исломийи онхо ва жамъи касири аз муслимини фариб хурда астки дўври инхоро гирифтанд. Дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам агар бо рахбарони шинохта шуда ва кофари инхо бархурди мусаллахона мешуд аз ек тараф барои мусалмонони сода ва зудбовар ижоди шубха мекард, ва аз тарафи дигар куффори ошкор дар жанги равоний худ таблиғ мекардандки муслимин ба екдигар хам рахм намекунанд ва онро жанги дохилий барои тазъифи пойгохи муслимин маърифий мекарданд.(идома дорад……

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(81- қисмат)

Бале ,кофари шинохта шуда,Абдуллох метарсид аз инки ба хотири ек кофар дастиш ба хуни мусалмони оғишта шуда ва жаханнамий шавад. Яъни касики ба хотири ек кофари секуляр ё язидий ё амсолихим дастиш ба хуни мусалмон оғишта шуд жаханнамий мегардад.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар инжо нагуфтки жаханнамий намешавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамчунонки гуфтем дар жавоби ин банда худо гуфтки бо у мисли ек дуст рафтор хохем кард.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз бас бо онхо мудоро мекард ва узрхоишонро мепазирафтки дорудастайи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин хиёл мекардандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам одами содаи астки инхо хар чи бигуянд у бовар мекунад:

«وَ مِنهُمُ الَّذِینَ یؤْذُونَ النَّبىِ‏ وَ یقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَیرٌ لَّكُم» (توبه/۶۱)

Дар миёни мунофиқин касони хастандки пайғамбарро меозоранд ва мегуянд : у саро по гуш аст ( ва рост ва дуруғро мешнавад ва хамма чизро бовар мекунад) . Бигу : саро по гуш будани у ба нафъи шумо аст ” хойрул лакум “.

Ин гурух теъдодишон матағаййир буд баъзи вақтхо бештар ,баъзи вақтхо камтар. Аммо дар хар сурат теъдоди зиёдий буданд ва шабихи ек гурух ва хизби ғейри расмий ба сурати ошкоро амал мекарданд ,чун рахбаришон мушаххас шуда будки мунофиқ ва кофар аст, мухолифатхоишонро бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аланий ва ошкор карда буданд. Барои ширкат дар жангхо узр тароши мекарданд ва ширкат намекарданд ,агар хузур хам пейдо мекарданд мисли жанги ухуд саъй мекарданд қабли аз шуруъи жанг аз лашкари муслимин худишонро хориж кунанд то рухияйи мусалмононро тазъиф кунанд. Саъй мекарданд дар даъвати росулуллох хилали ижод кунанд, алайхи у жанги равоний рох андохтанд ва суханони масмумро пахш мекарданд, ба хамин далил аъмоли онхо шикли ижтимоий ба худиш гирифта буд ,мисли ек жараён шуда буд ва аксари мўъминин ин мажмуъаро мешнохтанд.

Дар пеш гирифтани ин равиш таъомули мутавозиъона ва омихта бо мудоро ва нармиш бо мунофиқин ва секулярзадахоики дар душмани онхо шакки вужуд надорад дар замони вужуди қудрат маъни пейдо мекунад ва натижа медихад. Аммо ,замоники муслимин аз чанин қудрати ( чи қудрати мардумий ва чи қудрати хукуматий ) бархурдор набошад мудоро ва нармиш мафхуми худишро аз даст медихад ва холати залилий ва хиффат ба худ мегирад.

Агар муслимин ,боз мехоханд ин суннати мудоро ва нармиш бо куффори пинхони дохилий ва секулярзадахоро зинда кунанд бояд қабли аз он худишонро қавий ва қудратманд кунанд; қудрат ,муқаддама ва пояйи зинда кардани ин суннат аст.

Талош жихати ташкили хукумати исломий ё дар сурати вужуди он қудратманд кардани он бехтарин конол барои зинда кардани ин суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам махсуб мешавад ва дар холати изтирорий талош жихати қудратманд кардани ақидатий ва манхажий муслимин хам боз ба унвони ек стиротежий собит қонуни шариати аллох дар чигунаги бархурд бо мунофиқин ва секулярзадахо метавонад ек рохкори муносиб бошад ва амал бошад ба хамон стиротежийи росулуллох саллаллоху алайхи васалламки даъват муқаддам ба хар чизи буда ва ин даъват ,агар боиси қудрати шавад ин қудрат хам метавонад ба унвони ек омили боздоранда ва то худуди зинда кунандайи суннати мудоро ва нармиш бо секулярзадахо ва куффори пинхони дохилий бошад хар чандки ,хеч вақт наметавонад жойгузини қудрати хукуматий ва находхои муртабит ба он шавад.

Равиши шишум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки ,бо онки бо мунофиқин машварат мешуд аммо жихати риояти асли ” хазар ” , эхтиёт кардан ва хушёр будан ,хеч пости таблиғий ва хукуматий ба онхо вогузор нашуд. Яъни хеч масъулияти идорий ва хукуматийро ба онхо вогузор накард.

Дар пеш гирифтани ин суннати росулуллох алайхи васаллам тибқи татбиқи оя ва хукм ” хумул адувву фахзархум ” танхо ва танхо дар сурати доштани қудрати хукуматий метавон чанин суннатиро анжом дод ва чанин кориро анжом  дод. Яъни  ба онхо пост ,мақом ва масъулиятхои хукуматий надод. Танхо мо замони метавонем ба сурати комил аз вуруди онхо ба постхои хукуматий ва таблиғий мумониъат ба амал биёремки қудрати хукуматий дар ихтиёри муслимин бошад ва касони хамки мехоханд ин душманони секулярзадаро аз маносиби ғасбий чун манобир ,килосхои дарс ,телевизионхои расмий ,идорот ва ғейрихки дар он лам доданд ба берун парт кунанд, танхо ек рохи чора ва рохи хал доранд, он хам касби қудрати хукуматий ва дар даст гирифтани находхои муртабит бо он мебошад.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(105- қисм)

Албатта қудратни тақсимлашлик фақат исломий хукуматга тегишли нарса эмас. Хозирни ўзида америкага ўхшаган давлатларга бир назар ташланглар, бошқаларга қуролга эга бўлишга рухсат берилган пайтда, албатта уларга бу қуролдан қандай фойдаланишни хам таълим берилади. Аслида бу ерда қудратни шахсга топширилган. Уни қўлига қурол берилишини сабаби яъни қудрат уни қўлида дегани. Яъни хукумат уни қўлига қудратни берган ва қудратни тақсимлаган. Албатта бу ерда шароитлар ва чорчўплар таъйин қилинган, шахс бундай шароитларга тушган пайтида ундан фойдаланиш хуқуқига эга. Шахс  мана бу шароит ва чорчўпга тушиб қолган вақтида, агар бу қудратдан фойдаланиш мобайнида хасорат етказадиган бўлса ёки бирор жиноятни содир қилса, масалан бирор кимсани ўлдирса ва ярадор қилса, хукумат уни жазоламайди ва ундан жарима хам талаб қилмайди.

Масалан баъзи диёрларда  қудратни тақсимлайдиган исломий хукумат мавжуд эмас. Мана бу холатда шахсни ўзи шахсан якка кўринишда ўзини ижтиходи ва таъвилига кўра шаръий дифоъ билан машғул бўлади ва даражама- даража жамоат, жамоат шўроси ва нихоят хукумат қудратини қўлга киритади. Энди мана бу мархалага етиб келган пайтида яъни хукумат қудратини қўлга киритгач, исломий хукумат ўзи ташхис берган шароитда, қудратни тақсимлаб беради, аммо мана бу қудрат тақсимоти фақат  хукуматни ўзига хосланган бўлади. Масалан қотиллик, ўғрилик, шаробхўрлик, ихтилос  ва шунга ўхшаган ўринлардаги худудларни ижро қилиш махсусан ридда хаддини ижро қилиш хукуматни ўзига хос бўлиб, баъзи ўринларда мана бу худудлар борасида  ташхис бериш ва хукм чиқариш мураккаблашади ва ўзига хос қадамларга, шартларга,монеъликларга эхтиёж пайдо бўлади ва бу хукуматни ихтиёридаги иш  хисобланади.

Энди исломий хукумат ўзига хос, махсус ўринларда замина яратиб керакли маълумотларни хаммага тақдим этган ва  худди қуёш ва осмонга ўхшаш хос ва умум учун мушаххас қилиб қўйган, масалан агар бир кишини қуролланган холда фалончи мадрасага хамла қилганини кўрсангиз, сиз уни ўлдиришга рухсатингиз бор, унга қаршилик қилиб ўлдира оласиз; ёки агар ужалонни ишчилар хизбидан ё кумала, демократ ё бошқа секуляристлардан  бўлган бир секуляр кофирни ё қуролли муртадни  қуролланган холда кўрсангиз, уни ўлдира оласизлар ёки бўлмасам унга қуйидаги сўзларни айта оласиз: хозирча бизлар каттароқ манфаъатлар сабабли сизлар билан ишимиз йўқ, сизлар хам бизлар билан ишингиз бўлмасин. Ёки бўлмасам қуръонга қарата ўқ узаётган кишини кўрсангиз уни   қаршисида динингизни дифоъ қилиб ўлдира оласиз, бу сизни шаръий хаққингиз хисобланади.

Мана бу ўринларда ёки шунга ўхшаган холатларда исломий хукумат мунофиқлар тўдаси, секулярзадалар, иймони заиф мусулмонлар  суистефода қилмаслиги учун, хар қандай киши суистефода қилмаслиги ва хар қандай кимса шаръий дифоъ бахонасида ёки фалон хадни ижро қилиш орқали жиноятчига айланмаслиги ё хаддан ошириб юбормаслиги учун исломий хукумат мана бу амалларни қилиш бўйича ўзига хос шароитларни таъйин қилган.  Агар шахс мана  бу шартларга  риоя қилмаса ёки далиллар,шаръий зохирий ва ошкор  хужжатлар билан ўзини ишини шаръий йўл орқали изохлаб бера олмаса ва шахс ишининг шаръий эканини мураккаб, мутахассисликка хос бўлган мархалаларни ўтказиш билан исломий судда исбот қилиб беролмаса, унга нисбатан бир жиноятчи сифатида муомала қилинишига сабаб бўлади ва иши учун жавоб бериши керак.

Демак, бу қудрат шунчаки ва килолаб хеч кимга берилмайди, чунки бу тарзда бериладиган бўлса жамият адолатсизлик,тўполонга дучор бўлади, балки уни шахсга ўзига хос шартлар ва тартиб асосида топширилади ва буни натижасида тўсиб қолувчи омил сифатида амал қилади ва адолатсизликни, тўполонлар вужудга келишини олдини олади ва агарчи якка ё жамоа холатида амалга оширилган тақдирда хам, жиноят содир қилиш бўйича  тўсиб қолувчи омил сифатида ишлайди, хамда айтиб ўтилган йўлда бўладиган бўлса, умум мусулмонларни  моддий ва рухий  амниятини таъминлаш учун муқаддима ва абзор бўлиб хизмат қилади.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(105- قیسم)

اَلبَتَّه قُدرَتنِی تَقسِیملَشلِیک فَقَط اِسلامِی حُکوُمَتگه تِیگِیشلِی نَرسَه اِیمَس. حاضِرنِی اوُزِیدَه اَمِیرِکَه گه اوُحشَه گن دَولَتلَرگه بِیر نَظَر تَشلَنگلَر، باشقَه لَرگه قوُرالگه اِیگه بوُلِیشگه رُحصَت بِیرِیلگن پَیتدَه، اَلبَتَّه اوُلَرگه بُو قوُرالدَن قَندَی فایدَه لَه نِیشنِی هَم تَعلِیم بِیرِیلَه دِی. اَصلِیدَه بُو یِیردَه قُدرَتنِی شَخصگه تاپشِیرِیلگن. اوُنِی قوُلِیگه قوُرال بِیرِیلِیشِینِی سَبَبِی یَعنِی قُدرَت اوُنِی قوُلِیدَه دِیگه نِی. یَعنِی حُکوُمَت اوُنِی قوُلِیگه قُدرَتنِی بِیرگن وَ قُدرَتنِی تَقسِیملَه گن. اَلبَتَّه بُو یِیردَه شَرائِطلَر وَ چارچوُپلَر تَعیِین قِیلِینگن، شَخص بوُندَی شَرائِطلَرگه توُشگن پَیتِیدَه اوُندَن فایدَه لَه نِیش حُقوُقِیگه اِیگه. شَخص مَنَه بُو شَرائِط وَ چارچوُپگه توُشِیب قالگن وَقتِیدَه، اَگر بُو قُدرَتدَن فایدَه لَه نِیش مابَینِیدَه حِسارَت یِیتکَه زَه دِیگن بوُلسَه یاکِی بِیرار جِنایَتنِی صادِر قِیلسَه، مَثَلاً بِیرار کِیمسَه نِی اوُلدِیرسَه وَ یَرَه دار قِیلسَه، حُکوُمَت اوُنِی جَزالَه مَیدِی وَ اوُندَن جَرِیمَه هَم طَلَب قِیلمَیدِی.

  مَثَلاً بَعضِی دِیارلَردَه قُدرَتنِی تَقسِیملَیدِیگن اِسلامِی حُکوُمَت مَوجُود اِیمَس.مَنَه بُو حالَتدَه شَخصنِی اوُزِی شَخصاً یَککَه کوُرِینِیشدَه اوُزِینِی اجتِهادِی وَ تَعوِیلِیگه کوُرَه شَرعِی دِفاع بِیلَن مَشغُول بوُلَه دِی وَ دَرَجَه مَه – دَرَجَه جَماعَت، جَماعَت شوُراسِی وَ نِهایَت حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتَه دِی. اِیندِی مَنَه بُو مَرحَلَه گه یِیتِیب کِیلگن پَیتِیدَه یَعنِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتگچ، اِسلامِی حُکوُمَت اوُزِی تَشخِیص بِیرگن شَرائِطدَه، قُدرَتنِی تَقسِیملَب بِیرَه دِی، اَمّا مَنَه بُو قُدرَت تَقسِیماتِی فَقَط حُکوُمَتنِی اوُزِیگه خاصلَنگن بوُلَه دِی. مَثَلاً قاتِللِیک،اوُغرِیلِیک،شَرابخُورلِیک، اِختِلاس شوُنگه اوُحشَه گن اوُرِینلَردَگِی حُدوُدلَرنِی اِجرا قِیلِیش مَخصُوصاً رِددَه حَددِینِی اِجرا قِیلِیش حُکوُمَتنِی اوُزِیگه خاص بوُلِیب، بَعضِی اوُرِینلَردَه مَنَه بُو حُدُودلَر بارَه سِیدَه تَشخِیص بِیرِیش وَ حُکم چِیقَه رِیش مُرَکَّبلَه شَه دِی وَ اوُزِیگه خاص قَدَملَرگه ، شَرطلَرگه، مانِعلِیکلَرگه اِیختِیاج پَیدا بوُلَه دِی بُو حُکوُمَتنِی اِیختِیارِیدَگِی اِیش حِسابلَه نَه دِی.

اِیندِی اِسلامِی حُکوُمَت اوُزِیگه خاص، مَخصُوص اوُرِینلَردَه زَمِینشه یَرَه تِیب کِیرَکلِی مَعلوُماتلَرنِی هَمَّه گه تَقدِیم اِیتگن وَ حوُددِی قوُیاش وَ آسمانگه اوُحشَش خاص وَ عُمُوم اوُچُون مُشَخَّص قِیلِیب قوُیگن، مثلاً اَگر بِیر کِیشِینِی قوُراللَنگن حالدَه فَلانچِی مَدرَسَه گه حَملَه قِیلگه نِینِی کوُرسَنگِیز، سِیز اوُنِی  اوُلدِیرِیشگه رُحصَتِینگِیز بار، اوُنگه قَرشِیلِیک قِیلِیب اوُلدِیرَه آلَه سِیز؛ یاکِی اَگر اوُجَلاننِی اِیشچِیلَر حِزبِیدَن یا کوُمَلَه ، دِیماکرَت یا باشقَه سِکوُلارِیستلَردَن بوُلگن بِیر سِکوُلار کافِرنِی یا قوُراللِی مُرتَدنِی قوُراللَنگن حالدَه کوُرسَنگِیز، اوُنِی اوُلدِیرَه آلَه سِیزلَر یاکِی بوُلمَه سَم اوُنگه قوُیِیدَگِی سوُزلَرنِی اَیتَه آلَه سِیز: حاضِرچَه بِیزلَر کَتتَه راق مَنفَعَتلَر سَبَبلِی سِیزلَر بِیلَن اِیشِیمِیز یُوق، سِیزلَر هَم بِیزلَر بِیلَن اِیشِنگِیز بوُلمَه سِین. یاکِی بوُلمَه سَم قُرآنگه قَرَتَه اوُق اوُزَه یاتگن کِیشِینِی کوُرسَنگِیز اوُنِی قَرشِیسِیدَه دِینِینگِیزنِی دِفاع قِیلِیب اوُلدِیرَه آلَه سِیز، بُو سِیزنِی شَرعِی حَققِینگِیز حِسابلَه نَه دِی.

مَنَه بُو اوُرِینلَردَه یاکِی شوُنگه اوُحشَه گن حالَتلَردَه اِسلامِی حُکوُمشت مُنافِقلَر توُدَه سِی، سِکوُلارزَدَه لَر، اِیمانِی ضَعِیف مُسُلمانلَر سُوئِستِفادَه قِیلمَسلِیگِی اوُچُون ،هَر قَندَی کِیشِی سوُئِستِفادَه قِیلمَسلِیگِی وَ هَر قَندَی کِیمسَه شَرعِی دِفاع بَهانَه سِیدَه یاکِی فَلان حَدنِی اِجرا قِیلِیش آرقَه لِی جِنایَتچِیگه اَیلَنمَسلِیگِی یا حَددَن آشِیرِیب یوُبارمَسلِیگِی اوُچُون اِسلامِی حُکوُمَت مَنَه بوُ عَمَللَرنِی قِیلِیش بوُیِیچَه اوُزِیگه خاص شَرائِطلَرنِی تَعیِین قِیلگن. اَگر شَخص مَنَه بُو شَرطلَرگه رِعایَه قِیلمَه سَه یاکِی دَلِیللَر، شَرعِی ظاهِرِی وَ آشکار حُجَّتلَر بِیلَن اوُزِینِی اِیشِینِی شَرعِی یُول آرقَه لِی اِیضاحلَب بِیرَه آلمَه سَه وَ شَخص اِیشِینِینگ شَرعِی اِیکَه نِینِی مُرَکَّب، مُتَخَصِّصلِیککَه خاص بوُلگن مَرحَلَه لَرنِی اوُتکَه زِیش بِیلَن اِسلامِی سوُددَه اِثبات قِیلِیب بِیرالمَه سَه، اوُنگه نِسبَتاً بِیر جِنایَتچِی صِیفَتِیدَه مُعامَلَه قِیلِینِیشِیگه سَبَب بُولَه دِی وَ اِیشِی اوُچوُن جَواب بِیرِیشِی کِیرَک.

دِیمَک بوُ قُدرَت شوُنچَه کِی وَ کِیلالَب هِیچ کِیمگه بِیرِیلمَیدِی، چوُنکِی بُو طَرزدَه بِیرِیلَه دِیگن بُولسَه جَمِیعیَت عَدالَتسِیزلِیک، توُپَالانگه دوُچار بوُلَه دِی، بَلکِی اوُنِی شَخصگه اوُزِیگه خاص شَرطلَر وَ تَرتِیب اَساسِیدَه تاپشِیرِیلَه دِی وَ بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه توُسِیب قالوُچِی عامِل صِیفَتِیدَه عَمَل قِیلَه دِی وَ عَدالَتسِیزلِیکنِی، توُپَالاننِی وُجُودگه کِیلِیشِینِی آلدِینِی آلَه دِی وَ اَگرچِی یَککَه یا جَماعَه حالَتِیدَه عَمَلگه آشِیرِیلگن تَقدِیردَه هَم، جِنایَت صادِر قِیلِیش بُویِیچَه توُسِیب قالوُچِی عامِل صِیفَتِیدَه اِیشلَیدِی،هَمدَه اَیتِیب اوُتِیلگن یوُلدَه بُولَه دِیگن بوُلسَه، عُمُوم مُسُلماننِی ماددِی وَ رُوحِی اَمنِیَتِینِی تَعمِینلَش اوُچُون مُقَدِّیمَه وَ اَبزار بوُلِیب حِذمَت قِیلَه دِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(105- قسمت)

البته، توزیع قدرت، صرفاً مربوط به حکومت اسلامی نیست. همین الان نگاه کنید در کشورهایی مثل آمریکا وقتی که به دیگران اجازه ی حمل اسلحه می دهند به آن ها آموزش داده اند که چگونه از آن استفاده کنند. در واقع، قدرتی را به شخص سپرده اند. وقتی اسلحه به او داده اند یعنی قدرت دست اوست. یعنی حکومت به او قدرتی داده و توزیع قدرت کرده است. شرایط و چهارچوب هایی را مقرر کرده که در ضمن این چهارچوب ها و دارا بودن این شرایط، فرد می تواند از آن استفاده نماید. زمانی هم که در آن شرایط و چهارچوب، از این قدرت استفاده کرد آن حکومت، او را اگر خسارتی وارد کرده بود یا جرمی را مرتکب شده یا به اصطلاح کسی را کشته و زخمی کرده بود دیگر مجازات نمی کند و از او خسارتی نمی گیرند.

مثلاً در مواردی هست که حکومت اسلامی در سرزمینهائی وجود ندارد که توزیع قدرت را انجام دهد. در این صورت، شخص به صورت خودجوش و انفرادی و بر اساس اجتهاد و تأویل خود اقدام به دفاع مشروع می کند و به تدریج به سمت جماعت، شورای جماعتها و در نهایت به قدرت حکومتی دست پیدا می کند. وقتی که به این مرحله می رسد، قدرت حکومتی را به دست می آورند، حکومت اسلامی تحت شرایطی که خودش تشخیص داده، اقدام به توزیع قدرت می کند که این توزیع قدرت هم مختص خودش می باشد. مثلاً اجرای حدود قتل، دزدی، شراب خواری، اختلاس و امثالهم و بخصوص اجرای حد ردّه که در مواردی تشخیص و قضاوت در مورد آن از همه ی حدود، پیچیده تر و نیاز به مقدمات، شروط و موانع خاص خودش است از اختیارات حکومت می باشد.

حالا، حکومت اسلامی در مواردی خاص و ویژه، زمینه سازی هایی کرده و آگاهی های لازم را به همه داده و مثل خورشید در آسمان صاف برای خاص و عام مشخص کرده که مثلاً اگر کسی را دیدید که دارد مسلحانه به فلان مدرسه حمله می کند شما اجازه دارید او را بکشید، مانع او شوید حتی اگر به قیمت کشته شدن او تمام شود؛ یا اگر سکولار کافر یا مرتد مسلحی از حزب کارگران اوجالان یا کومله ها یا دمکراتها و سایر سکولاریست های مسلح را دیدید می توانید او را بکشید، یا بگوید فعلاً ما به خاطر منافع بزرگتری کاری به این ها نداریم شما هم فعلاً کاری به کار آن ها نداشته باشید. یا بگوید اگر کسی را دیدید که قرآنی را جایی گذاشته و دارد به آن تیر اندازی می کند شما حق دارید در دفاع از دینتان او را بکشید و این حق مشروع شماست.   

در تمام این موارد و موارد مشابه، حکومت اسلامی برای اینکه مانع سوءاستفاده ی دارودسته ی منافقین، سکولارزده ها و مسلمین ضعیف الایمان شود و اجازه ندهد کسی سوءاستفاده کند و هر کس با اقدام به بهانه ی دفاع مشروع یا اجرای فلان حد خودش به یک مجرم تبدیل شود و مرتکب زیاده روی گردد، حکومت اسلامی انجام این اعمال را تابع شرایط خاصی کرده، و اگر شخص این شروط را رعایت نکند و یا نتواند با قرائن، دلایل و مستندات ظاهری و آشکار شرعی کار خودش را به روش شرعی توجیه کند و شخص نتواند مشروعیت کارش را با گذراندن مراحل پیچیده و تخصصی دادگاه اسلامی ثابت نماید، همین کارش باعث میشود به عنوان یک مجرم با او برخورد شود و باید پاسخگوی کارش باشد و مسئولیت کار خود را بپذیرد.

پس، این قدرت همین طوری و کیلویی به کسی واگذار نمی شود که جامعه را دچار بی عدالتی و هرج و مرج کند، بلکه، با شروط و ضوابطی به شخص واگذار می شود که به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کند و از بی عدالتی و ایجاد هرج و مرج جلوگیری نماید، چه به صورت فردی یا جمعی صورت بگیرد باز هم عاملی بازدارنده در ارتکاب جرم محسوب می شود و مقدمه و ابزاری برای تأمین امنیت مادی و روانی عموم مسلمین و عموم مردم جامعه به حساب می آید اگر در همان مسیر باشد.

(ادامه دارد…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(80- қисмат)

Ин амри ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буда , ва мо хам акнун ин қудрати ташхисро надорем. Дар натижа ончи барои мо мемонад ин астки хавосимонро жамъ кунем ,хазр кунем ва бимнок бошем аз секулярзадахо ,хушёри худимонро аз даст надихем ва комилан эхтиёт кунем.Мо бояд аз секуляристхо бароат кунем ва аз секулярзадахо хам хазар дошта бошем. Чун хар ду душмананд ,еки душмани ошкора хорижий ва дигари душмани пинхони дохилий.

Равиши панжум дар чигунаги бархурд бо дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо ин астки , росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо пуштивонаи қудрати хукуматий ,мудоро ва нодида гирифтани озор ва захм забонхои ин секулярзадахо ва мунофиқинро дар пеш мегирифт ва узрхохи онхоро мепазирафт ва аз хийли чизхо чашмпуши мекард , бо хамон пуштивонаи қудрати хукуматий.

Чун хеч вақт инро фаромуш накунемки мудоро ,нармиш ва тавозеъ дар замони қудрат маъни пейдо мекунад. Чанин сифоти ( тавозеъ ,нармиш ва мудоро ) дар хенгоми заъаф ва нотавоний маъни залилийро мерасонанд.Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар ин мархала дар айни доштани қудрати хукуматий ва мардумий ,мисли ек маъзали ижтимоий ва фархангий бо ин дорудастаи секулярзада бархурд мекард, ва тури бархурд мекардки  муслимини фариб хурда ва заифул иймонки ба баъзи аз беморихойи мунофиқин олуда шуда буданд ва ба худишон зулм карда буданд ба хотири хамин бархурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам пушаймон мешуданд ва тўвба мекарданд, ва аз сафи куффори пинхони дохилий хориж мешуданд.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бидуни хеч монеъи ва бо пуштивонаи хукумати огохийхойи лозимро ба мунофиқин ва ба дорудастайи онхо мерасонад, ва касони аз онхо тўвба карда ва ислох мешуданд.

«وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» (توبه/۱۰۲)،

Мардумони дигари хам хастандки ба гунохони худ эътироф мекунанд ва кори хубиро бо кори бади меомизанд ,умид астки худованд тўвбайи ононро бипазирад. Бегумон худованд дорои мағфирати фаровон ва рахмати бикрон аст ва рахм мекунад.

Хадаф дар ин мархала хифзи вахдати ижтимоий дар мужтамаъ будки ба номи мужтамаъи муслимин шинохта шуда буд, ва каси хам наметавонист монеъи расидани ин огохихо ба дорудастаи мунофиқин шавад.Чун қудрат дар дасти хукумати исломий ва муслимин буд ва барои хамин мудоро ва нармиш маъно ,мафхум ва хадафи худишро  хифз мекард.

Намунаи ошкор аз мудоро ва нармиш дар айни бархурдори аз қудрат бо мунофиқинро метавон дар бурхурди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо рахбари кофар ва шинохта шудаи дорудастайи секулярзадахойи он замони Мадина ,Абдуллох ибни Убай мушохада кард.

Абдуллох фарзанди хамин Абдуллох ибни Убай Салул, хам дустиш нисбат ба падариш барои хамма ровшан шуда буд ва хам мутиъ будани у дар баробари тахкими қонуни шариати аллох ва таслим будани у дар баробари авомири аллох ва росулиш. Агар адами ижозайи росулуллох саллаллоху алайхи ва олихи васаллам набуд у қасд дошт қабли аз хар мусалмони падари худишро бикушад. Пеш аз ислом ,исмиш ” Хаббоб ” будки кунияйи падариш хам бар асоси хамин ном буд,аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин номро тағйир дод ва исмишро Абдуллох гузошт.

Вақти хабари ончики Абдуллох ибни Убай дар жараёни бозгашт аз ғазваи бани мусталиқ ба забон ронда буд ба писариш Абдуллох расид,яъни вақти мухожирин ва ансор дар жараёни бозгашт аз ғазваи бани мусталиқ дар онжо дучори ихтилоф шуда буданд,Абдуллох ибни Убай Салул  гуфт : ба худо қасамки достони мо ва ин қурайшихо ба монанди сухани каси астки гуфтанд : сагитро чоқ кун туро мехурад. Абдуллох ибни Убай Салул гуфт : ба аллох қасам ,агар ба Мадина баргардем азизтарини ахли он ,залилтарини ахли онро аз он берун хохад кард. Манзури у аз азизтарин худиш буд ва дорудасташон ва залилтарин хам манзуриш росулуллох саллаллоху алайхи ва олихи васаллам ва мухожирин буданд.

 Вақти ин сухан ба Абдуллох – фарзандиш – расид ба назди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омад ва гуфт: эй росулуллох ,ба ман хабар расидаки тасмим гирифти ба хотири ончики аз Абдуллох ибни Убай – падарам – ба ту расида уро ба қатл бирасони ? Агар воқеан мехохи ин корро бикуни ба ман дастур биде то худам ин корро анжом дихамки , ба худо қасам хазражиён ( тоифаики ба он муттасил буд ва қаблан жузви онхо буд ) медонандки хеч кас дар миёнишон бештар аз ман ба падариш хуби намекунад ва ман метарсам каси дигари ин корро анжом дихад ва шумо ба шахси дигари дастур бидихи ва уро бикушад ва ба дунболи ин ,нафсам ба ман ижоза надихадки қотили падарам дар миёни мардум рафт ва омад кунад ва барои хамин қотили парадамро бикушам ва ба хотири ек кофар дастам ба хуни мусалмони оғишта шавад ва жаханнамий шавам. Ин суханони Абдуллох ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аст. Аммо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд: балки бо падарит нарми хўхем кард ва то вақтики дар миёни мост  бо у ба неки ва мисли ек дуст рафтор хохем кард.

(идома дорад……)