Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(5– қисмат)

Жойгох ва мовқеияти ин секулярзадахо ё мунофиқиники ба муртаддин табдил шуданд аслан мухим нест:

-Мухим нест ин шахс ек мунофиқ ва кофари пинхони бошадки дунболи  фурсати мегашта ва руз шумори мекардаки мовқеияти пеш биёядки озодона ақоидишро баён кунад ва бар асоси ақоидиш амал намояд.

 -Ё ек мусалмони заифул иймони бошадки озмоиш хам пас дода бошад. Мисли Абдуллох ибни Жахшки ба хамрохи хамсариш ба хабаша хижрат кард ва дар онжо муртад шуд.

-Ё каси бошадки ба хастаи рахбари хам хийли наздик бошад. Мисли Абдуллох ибни Аби Сурох аз мухожирин ва мусалмони аввалия ва аз котибони вахийки хамрохи мухожирони Макка ба Мадина хижрат карда буд ва баъад муртад шуд, ва ба Макка назди секуляристхо баргашт.

-Ё хар каси бошадки ғейри аз аллох наметавонад нифоқи қалбий ва беморийи қалбий уро ташхис дихад ва мо уро жузви муслимин хисоб карда бошем ва баъдан ба ақаб баргашта бошад. Чун дар бахси мунофиқин ва секулярзадахо арз кардемки дуруст аст аллох таоло исми теъдоди аз онхоро ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дода буд аммо,аллох таоло ба сирохат мегуяд иддаи хам хастандки ту хеч вақт наметавони онхоро бишноси ва танхо ва танхо аллох астки метавонад онхоро ташхис дихад.Хуб ,ин гурух аз мунофиқин ва секулярзадахоки баргаштанд ва жузви муртаддин шуданд хам мумкин аст жузви хамин гурухи бошанд.

Ин гуруххои мухталиф ва ин таркиб ва дастахои мухталиф аз секулярзадахо ва мунофиқин то замоники дар миёни муслимин гум буданд хар кори анжом медоданд бо ек маъзиратхохи дуруғиники мекарданд аз онхо гузашт мешуд ва хатто ба андозаи аз онон гузошта мешуд, росулуллох саллаллоху алайхи васалламро одами сода ва зудбовари медонистандки инхо хар чи бигуянд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар мекунад:

:«وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَأُذُنٌ».

Хиёл мекарданд хар чи бигуянд росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар мекунад ингуна мехостанд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро озор диханд ва уро ба сода ловхи ва зудбовари муттахам мекарданд. Дар хар сурат , инхо агар тамоми журмхойики мухтасси мунофиқин ва секулярзадахо будро дар жомеъайи муслимин анжом диханд ва корро ба тафрақа накашонанд яъни худишонро жудо накунанд ва ошкоро ба ақаб барнагарданд ,тахаммул мешаванд ва жузви муслимин хам махсуб мегарданд.

Журми болотар аз ин вужуд надорадки шахси мусалмон шавад аммо , амдан ,бо мейли худ ва огохона муртакиби сухан ё кори шавад ё муртакиби амал ё феъли шавадки баъди аз мусалмон шудани вай жузви куффор қарор бигирад ва дубора ба ақаб баргардад , аммо ин мунофиқин ва секулярзадахо муртакиби чанин журми азим ва бузурги шуданд :

 «یَحْلِفُونَ بِاللّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدْ قَالُواْ کَلِمَةَ الْکُفْرِ وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ» (توبه/74)،

Мунофиқин ба худо сўганд мехурандки ( суханони зинандаи ) нагуфтанд , дар холики қатъан суханони куфромизи гуфтанд ва пас аз мусалмон шудан, ба куфр баргаштанд

«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ»

Ва қасди анжоми кори кардандки бидон нарасиданд ( ва он терори ва куштани пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ба хенгоми мурожаъа аз жанги табук буд ).

Яъни то ин хад ин мунофиқин чанин корхоиро анжом медоданд боз дар жомеъайи исломий тахаммул мешуданд.Чун дар он замон ин корро хам карданд далили ровшан, қароини ошкор вужуд надоштки инхо ба ин кор махкум шаванд фақат аллох таоло чанин хабариро ба муслимин дода буд. Хуб ,инхо журми бузурги муртакиб шуда буданд баъди аз мусалмон шудан ба куфр баргаштанд

«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ».

Тоза бадтар аз ин хам муртакиб шуданд,иддаи аз инхо ек даража болотар аз мусалмон хам қарор гирифтанд ва жузви мўъминин шуданд аммо , боз муртакиби чанон журми шудандки дубора дар радифи куффор қарор гирифтанд :

«وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ*لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/65-66)،

Агар аз онон бозхост куни ,мегуянд : бози ва шўхи мекардем. Бигу : оё  бо худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард?! Бигу: узр хохи накунид . Шумо пас аз иймон овардан ,кофар шудаид. Агар хам бархи аз шуморо бибахшем ,бархи дигариро намебахшем . Чиро ? Зеро онон ба журми худ идома медиханд,

،«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ».

Инхо баъди аз инки иймон хам оварданд аз онжо дубора ба куфр баргаштанд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(4- қисмат)

Пас ,ё муслимин онхоро ингуна берун меандозанд, ё инки ба мейли худишон ,худишонро аз холати пинхоний дар меоваранд ва ошкоро ва маълум мешаванд ва худишон сафи худишонро жудо мекунанд ва аз жомеъайи муслимин берун мераванд.

Дар хар ду сурат ,инхо муодиларо дар равиши бархурд бо худишон аваз мекунанд ва дигар наметавон ба онхо гуфт мунофиқин ва секулярзадахо чун ошкор ва маълум шуданд. Балки ,секулярист ва кофари ошкори шуданд. Пас ,ин мархалаики дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо аз ин мегузоранд то аз ислом ва мусалмони ба ек секулярист ва кофари ошкори табдил шаванд ба он мегуянд муртад шудан. Исми мунофиқин аз онхо бардошта мешавад ва каламаи муртад ва муртаддин ба онхо гузошта мешавад.

Баъзи ах ахли фан дар ривоётхои мухталифи хастки каламаи мунофиқро хам ба кор мебаранд, яъни ин  дорудастаро дигар дорудастаи мунофиқин намегуянд балки ба он мунофиқ мегуянд. Хуб , мунофиқ хам яъни хамон кофари пинхоники ошкор шуда аст. Алъон ошкор шуда ва метавонем ба у бигуем мунофиқ. Мо то замоники ошкор нашуданд фақат метавонем аз каламаи мунофиқин истефода кунем на мунофиқ ,аммо замоники ошкор шуданд ба хар кудом аз онхо метавонем бигуем мунофиқ ё муртад ва ба жамъишон хам мегуем жамъи муртаддин. Чун ,алат таъйин метавонем онхоро аз муслимин ташхис дихем.

Абу Бакр розияллоху анху дар хенгоми шўриши муртаддин ва дар зимни сухбат бо муслимин дар масжид ,пас аз зикри ояйи :

«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِکُمْ وَمَن یَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَیْهِ فَلَن یَضُرَّ اللّهَ شَیْئاً وَسَیَجْزِی اللّهُ الشَّاکِرِینَ» ‏(آل عمران/144)،

Ба сирохат мегуяд: ононки инки ба дин гузаштаи худ баргаштанд, дар гузашта хам бо онки мусалмон шуданд, ба дин обо ва аждодишон тамоюли бештари доштанд.

Яъни касоники алъон баргаштанд қаблан хамон мунофиқин ва дорудастаи мунофиқин буданд. Хийли зебо баён мекунад : онхоики алъон аз дин гузаштаи худ баргаштанд ,дар гузашта хам бо онки мусалмон шуданд, ба дини обо ва аждодишон тамоюли бештари доштанд. Яъни чи ? Яъни инхо хануз мўъмин набуданд, хамон секулярзадахо ва мунофиқин буданд. Яъни инхоики алъон баргаштанд қаблан хамон мунофиқин буда ва дар сафи онхо буданд. Ё ба забони имрузини мо ,инхо қабли аз иртидод ва баргаштан, секулярзадахо буданд,алъон хам хамин аст. Тамоми касоники муртад мешаванд қабли аз он жузви хамин секулярзадахо буданд. Хаммайи мо метавонем аз гуфтор ва рафторишон инро ташхис дихем.

Хуб ,Абу Бакр инро дар мовриди ин гурух мегуяд ва агар дар он замон дар садрил ислом , зани ба номи Сажжох бинти Хориса аз қабилаи саълаб хам иддаойи пайғамбари мекунад ва қаблан насроний буда, аммо баъди аз ислом овардан дубора муртад мешаванд ва худиш дини жадидиро тўлид менамояд ва иддаойи пайғамбари мекунад, қабли аз иртидод боз жузви хамон мунофиқин ва секулярзадахо хисоб мешуда ва баъди аз бозгашт аз ислом мисли секуляристхо бо у муомала мешавад. Ин банда худо хатто дини жадидиро тўлид кардки тўлиди хар дини инсонро жузви секуляристхо қарор медихад. Илова бар инки муртаддин бо ихтилофи жузъий ,куллан жузви секуляристхо хисоб мешаванд.

Илова бар ин ,инро медонемки хар дини тўлид шудаи тавассути башар ,дини мушрикин ва ё ба забони имрузин дини секуляризм аст , ва машмули қоидаи жомеъайи куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб намешаванд хатто агар мисли сикхо ё мусайламаи каззоб ва ғейрих дин тўлидишон таркибий бошад аз бовархои секуляристи ,ислом ,яхудият ,насроният ,мажусият ва ғейрих , ё чизи бошад холи аз инхо ва сирфан муттаки ба ақл ,тажруба , ва илми худишон бошад ( хамон омонизмики алъон аз он сухбат мешавад)

Дар ин сурат ,муртаддин шикли такомул ёфтаи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки ба шикли куффори ошкори даромаданд.Ин нуктаи хийли жолиби аст. Муртаддин шикли такомул ёфтаи мунофиқин ва секулярзадахо хастандки мунофиқин ва секулярзадахо худишонро ба шикли куффори ошкор дароварданд ва ба ин шикл даромаданд. Аз ек шикли ба шикли дигари даромаданд, инхо муртаддин хастанд.Ва муртаддин куллан аз ин даста аз муслимини ба вужуд меояндки қаблан дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо буданд ва ё сифоти онхоро бо худишон хамл карданд аммо ,мумкин аст бо он дорудаста дар баъзи аз корхоишон хамоханг набуда бошанд аммо дорои хамон сифот буданд. Ин нуктайи хийли мухимми астки хийли аз бародарон ва хохарони мусалмонам ба он диққат намекунанд.(идома дорад…….

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.
 

(3- қисмат)

Пас ,баргаштан яъни аз жойики буда дубора ба хамон жо баргарди на жохои дигар. Инсон аз куфр ва кофари харакат мекунад то ба ислом ва иймон мерасад,то мусалмон ва мўъмин мешавад аммо , тасмим мегирадки дубора ба сари жойи аввалиш баргардад, яъни ба куфр баргардад, бар ин мегуянд муртад шуда аст.

Нуктаи резики дар инжо вужуд дорад ин астки ,хар новъи баргашти ” огохона ,амдий ва ихтиёрий ” сурат мегирад,дуруст аст ? Яъни шахс медонад ба кужо меравад,мақсадиш кужост, ва амдан бармегардад. Яъни ,агар чашм ва гуши екиро баста бошанд ва уро ба жойи аввали баргардонанд каси намегуяд ин шахс баргашта балки , мегуянд уро баргардонданд.

Пас ,баргаштан илова бар онки огохона ва амдий сурат мегирад бояд ба мейл ва ихтиёри шахс бошад. На чашм ва гуши уро баста бошанд ё уро тахдид ва мажбур карда бошандки баргардад. Дар холати ижбор хам боз намегуянд фалоний баргашта балки ,мегуянд фалоний уро баргардонд.

Пас ,шахс бояд худиш огохона ва ба мейли худ баргашта бошад, на инки уро баргардонда бошанд ; ё шахс мехоста жойи дигари биравад ,рохро иштибохи рафта ва дубора сари жойиш баргашта аст. Дар хар ду холат ,ин шахс намехоста сари жойиш баргардад балки , ё дигарон уро баргардонданд ё у хоста жойи дигари биравад аммо , надониста ва хадсхойи ғалатзада ва иштибохоти кардаки боис шуда рохи аслишро гум кунад ва сари жойиш баргашта аст.

Пас ,ба чанин шахси намегуем худиш баргашта балки , мегуем агар зур болойи сариш набуд ё дигарон уро барнамегардонданд ё огохий дошт барнамегашт. Холо ,агар шумо ба еки бигуйид хақ надори  баргарди, агар баргашти ман туро ек миллион жарима мекунам агар еки зураки уро оварда боз жаримаш мекуни ? Мушаххас аст на . Агар рохишро иштибохи рафт ва бозгашт чи ? Мушаххас аст.Агар бороят ровшан шавадки иштибохи баргашта боз уро жарима намекуни. Балки ,замони уро жарима мекуники огохона  ва бо мейли худиш баргашта бошад.

Бо ин тўвзих,бояд бидонемки дар миёни ахли қибла кудом қишр хастандки ” огохона ва ба мейли худишон ” чанин тасмимоти барои баргашт ба ақаб мегиранд ва ба куфр ва жомеъайи кофарин бармегарданд?

Дар бахси мунофиқин ва секулярзадахо арз шудки ,дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо екдаст нестанд балки ,муташаккил аз теъдоди бисёр андак ва ночизи аз куффори пинхони дохилий ва иддаи анбух ва бисёри аз муслимини хастандки дўври ин иддаи андак ва қолилиро гирифтанд. Ин даста аз муслимин хамки дўври инхоро гирифтанд ,худишон касони хастандки  ё тоза мусалмон шуданд ва шинохти кофий аз шариати аллох надоранд ва ба истелох заъифил иймон хастанд ва хар он мумкин аст таслими шубухоти ек кофари ошкори шаванд ва фариб бухуранд , ё касони хастанди дар қалбхоишон бемори хаст ва ба нафси худишон зулм карданд.

Хаммаи инхоро аллох таоло жузви мунофиқин ва секулярзадахо хисоб карда ва то замоники худишонро аз муслимин жудо накарда бошанд ва дар миёни муслимин гум бошанд жузви муслимин онхоро хисоб карда аст. Бале , ин дорудастайи нохамгун то замоники дар миёни муслимин хастанд ва аз назари гуфтори ва амалий каждор мариз шабихи муслимин рафтор мекунанд, бо тамоми ханжоршиканихо ва жанги равонийки рох меандозанд боз жузви муслимин махсуб мешаванд. Аммо ,замоники ба хар далили сафишон аз муслимин жудо мешавад ба хамон андоза машмули қахр ва хушунати исломий мегардандки , дар дарси шиносоий мунофиқин  ва секулярзадахо дар мовриди он сухбат кардем.

Ба хамин далил , замоники инхо сафи худишонро бо сухани ё амали аз сафи муслимин жудо мекунанд ва ба сухани ё амали куффор бармегарданд гуфта мешавад ек мусалмон тағйири саф дода ва баргашта на ек мунофиқ . Ва ин тағйири сафи ек мусалмон аз ислом ба сафи куффори ошкорроки новъи ақабгарди махсуб мешавад ва бозгашт ба ақаб ба хисоб меояд, ва бозгашт ба куфр махсуб мешавадро муртад шудан мегуянд.

Албатта ,дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро ё худи муслимин , дар марохили бо пуштивонаи қудрати мардумий ва хукуматийки доранд онхоро берун меандозанд ва сафишон аз муслимин жудо мешавад ва ошкор мегарданд :

«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،

Агар мунофиқон ва бемордилон ва касоники дар Мадина боиси изтироб ва ошуб мешаванд аз кори худ даст накашанд , туро бар зидди ишон мешуронем ва бар онон мусаллат мегардонем , онгох жуз муддати андаки дар жавори ту дар шахри Мадина намемонанд,яъни мераванд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(2- қисмат)

Ва дар баробар, онхоики ақаб монданд касони хастандки ахли гумрохианд ва ахли сақар ва жаханнам хастанд ва бо усоми чун : алкафирун ,анид ,истакбаро ,алмужримин , лам наку минал мусоллин ( жузви намозгузорхо набуданд ) , муъризин ( ругардонон аз қонуни шариат ) ва ғейрих аз онхо ном мебурд. Ду гурухи комилан мутамойиз ,онхоики пешрафта хастанд ё онхоики ақаб монда хастанд. Онхоики пешрафтанд ва онхоики ақаб монданд

«أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ».

Холо касики ба зохир аз сафи тоғутхо ва мужримин ва кофарин жудо шуда ва масириро бо муслимин ва гурухи пешру ва тей карда ва ба жилов рафта , ” огохона ” ва ” ба мейли худиш ” тасмим мегирад ба ақаб баргардад ва жузви кўхнапарастон шавад ба ин баргашти у мегуянд ” муртад ” шуда аст. Дар хар сурат ,иртидод ба маъни баргашт ба ақаб меояд ,аллох таоло мефармояд :

«فَارْتَدَّا عَلَى آثَارِهِمَا قَصَصًا» (کهف/64)،

Пас, жустажукунон радди пойи худро гирифтанд ва баргаштанд. Нигох кунид, баргаштанд : иртадда яъни баргаштанд.

Ё дар жойи дигар мефармояд :

:‏«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ‏» (آل عمران/149)،

Эй касоники иймон овардаид ! Агар аз кофарон фармонбурдори кунид ( ба харфхойишон гуш дихид ) ,шуморо ба ақаб бозмегардонанд ва зиён дида бармегардид.

Ё замоники аллох таоло аз забони саййидина Мусо нақл мекунадки ба қовмиш мегуяд :

:«يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى‌ أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ»(مائده/21)،

Мусо фармуд : эй қовми ман! Ба сарзамини муқаддасики худованд барои шумо муқаррар карда ворид шавид ва ба пушти сари худ барнагардид ва ақабнишини накунидки зиёнкор мешавид.

Ин каломи қуръон хам ошкоро мерасонадки манзур ,баргаштан ба ақаб ва аз чизи хуб ба чизи бад баргаштан аст. Дар ин сурат ,аз назари луғавий ” риддатун ” яъни баргаштан, ” иртадда ” яъни баргашт , ” яртадид ” яъни бармегардад , ” иртидад ” яъни бозгашт , ” муртад ” яъни касики баргашта аст ва ” муртаддин ” яъни : касоники баргаштанд ,баргаштахо.

Хуб ,оёти дигари хам хастандки хамин маъноро мерасонанд:

«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ» (بقره/217)،

Мушрикин ё ба забони имрузин секуляристхо пейваста бо шумо хоханд жангид

«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ»

То агар битавонанд шуморо аз динитон баргардонанд

«حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ»،

Ва ле касики аз шумо аз дини худ баргардад

«وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ»،

Ва дар холати куфр бимирад,чанин касониро аъмолишон дар дунё ва охират барбод меравад , ва ишон ёрони оташ ( дўзах ) мебошанд ва дар он жовдон мемонанд.

Ё дар жойи дигари мефармояд :

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا فَرِيقًا مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ‏» (آل عمران/100)،

Эй касоники иймон овардаид ! Агар аз гурухи ва аз касоники китоб бадишон дода шуда аст пейравий кунид, шуморо пас аз иймон оварданитон ба куфр бозмегардонанд  

«يَرُدُّوكُمْ بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ‏».

Нигох кунид,аз иймон ба куфр бозмегардонанд.

Ё мефармояд :

:«‏إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْ وَأَمْلَى لَهُمْ‏» (محمد/25)،

Касоники баъди аз ровшан шудан ( рохи хақиқат ва ) хидоят ,ақаб ақаб ( ба куфр ) бармегарданд

«ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ»،

Бидон хотир астки шайтон корхойишонро дар назаришон меорояд

«سَوَّلَ لَهُم “

Ва ишонро бо орзухойи тулоний фарифта медорад

«وَأَمْلَى لَهُمْ‏».

Дар хар сурат ,дар инжо мегуяд :

«ارْتَدُّوا عَلَى أَدْبَارِهِمْ»

Ақаб ақаб ба куфр бармегарданд.

Ё мефармояд:

«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئًا وَسَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ‏» (آل عمران/144)،

Мухаммад жуз пайғамбари нест ва пеш аз у пайғамбарони буда ва рафтанд ;оё агар у бимирад ё кушта шавад ,оё чарх мезанид ва ба ақаб бармегардид ?! Нигох кун !

«انْقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ»

Ба ақаб бармегардид ? Ва хар каси ба ақаб бозгардад

«وَمَنْ يَنْقَلِبْ عَلَى عَقِبَيْهِ»

Харгиз кучактарин зиёни ба худо намерасонад, ( балки ба худ зарар мезанад ) ва худо ба шукргузорон подош хохад дод.

Хуб,аллох таоло дар ин оёт ва оёти мушобех ,иртидодро новъи баргашт аз жилов ба ақаб медонад,дуруста? Яъни шахс масириро руба жилов тей карда баъад дубора ба хамон жойики буда бармегардад .Яъни шумо замоники аз хона меравид сарикоритон масириро тей кардид холо ,агар аз сарикор ба хона омадид ба ин мегуянд баргаштан. Аммо ,агар аз сарикор ба жойи дигари рафтид ба ин баргаштан намегуянд. Дуруст аст ?

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :

Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум :

Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

  • қисмат-1)

Бисмиллах валхамдулиллах.

Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововари дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Имруз ва дар идомаи дарсхои муқаддамотий ,аз дарси панжум дар мовриди душманшиноси шаръий ба бахши чохоруми ин дарс мерасемки дар он ба шиносоий муртаддин дар адабиёти шаръий ва  чигунагийи бархурд бо жибхайи муртаддин бар асоси шариати аллох мепардозем, иншааллох.

Аллох таоло дар сураи муддассир зимни баёни ахволи ахли тўвхид ва куффор дар дунё ва қиёмат  мефармояд:

إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ* نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ* لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ*كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ* إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ* فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ* عَنِ الْمُجْرِمِينَ* مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ* قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ (مدثر/35-43)،

Дўзах, балойи ,аз балохои бузург аст. Василаи бим додани инсонхо аст. Барои касони аз шумоки мехоханд пеш бираванд, ва ё касоники мехоханд ақаб бикашанд ,хар каси дар баробари корхоики карда аст геругон мешавад, магар ёрони самти рости . Онон дар боғхои бехишт ба сар мебаранд ва аз мужримини мепурсанд чи чизхои шуморо ба дўзах кашонда ва бидон андохта аст? Мегуянд : дар замраи намозгузорон набудаем.

Бақияйи ин гуфтагуро метавонид худитон дар ин сура ва бақияйи сурахо бихунид ва бақияйи сифоти ин мужриминро мутаважжих шавид.

Дар инжо мухим ин астки ,аллох таоло масалаи пеш рафт ва ақаб каширо дар мовриди ду гурухи комилан мутамойиз матрах мекунад:

«لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ»،

Ононки пеш рафтанд касони хастандки ахли хидоят ва ахли бехиштанд ва бо усоми чун : аллазина аману ,асхабул ямин ном бурда мешаванд.

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(108- қисм)

Бу ерда сизлар ўзингизни динингиз, обрўйингиз, молингиз, ахлингизни дифоъ қилишингиз керак, хатто агар мана бу йўлда ўлдирилсангиз ёки жиноятчини, хужум қилган шахсни ўлдирсангиз хам. Энди тасаввур қилиб кўринглар, бир киши огох бўлган холида   ва қасддан ва ўзини ихтиёри билан ва қилаётган жиноятини оқибатидан огох бўлган холда, аллох таолони  ё росулуллох саллаллоху алайхи васалламни хақорат қилса, сўкса, бу ерда бундай муртадни масаласини хал қилиб нобуд қиладиган  исломий хукумат хам мавжуд бўлмаса, шунда нима қилиш керак? Ёки бўлмасам ташқи босқинчи кофирлар мусулмонларни тупроғига бир муртадни хоким қилиб қўйишган бўлса, бундай холатда мана бу босқинчилар ва муртадларни нима қилиш керак бўлади? Бизни хаққимизга тажовуз қилган мусулмонни баробарида кўрсатадиган муносабатимиз  бундай бўладиган бўлса ва энг яхши ўлим хақни рўёбга чиқариш йўлида бўладиган бўлса, энди номусимиздан, молимиздан, жонимиздан кўра мухимроқ бўлган  бизларнинг  динимизни, аллохни, росулини хақорат қилаётган муртадларга нисбатан қандай муносабатда бўлишимиз керак? Мана бу ерда муртадларни бахсига қайтишимиз лозим бўлади:

Ўтган дарсларимизда мухайё қилинган фазо орқали шуни тушуниб етдикки, муртад бўлишлик зохирда мусулмон бўлган бир мажмуъани такомуллашган шакли хисобланади, бу хақида олдин мунофиқлар тўдаси ва секулярзадалар дарсида таъриф қилинган, улар иймони заиф мусулмонларни баъзисини хам ўзларига қўшиб булғаган бўлишлари ва хамрох қилиб олишлари мумкин. Мана буларни хаммаси  турли-хил нисбатлар бўйича касалликка мубтало бўлишган, бошқача истелох билан айтганда улар шифохонада жамланишган, шифо топиб даволанишга муваффақ бўлган даста тавба қилиш билан соғлом инсонларни жамоасига қайтадан қўшилишади, энди даволанишдан,дармондан бош тортган даста эса, ўша холларича мусулмонларни ўртасида қолишади; уларни баъзисини касаллиги кундан- кунга кўпаяди, охирида хам уларга докторни даво-дармони фойда қилмагач муртад бўлиб кетишади. Яъни докторни даво-дармони фойда бермаган ўринларга муртад бўлди,деймиз.

Муртад бўлишлик хам фақат шахсий жиноят эмас, балки у ижтимоъий жиноят хисобланади. Худди шу нарсага диққат билан эътибор беринглар дўстлар, фақатгина шахсий жиноят эмас, ижтимоъий жиноятдур. Шу сабабли хам якка шахсни ўзи муртад кишини жарима қила олмайди ва уни жазолаш хуқуқига эга эмас, балки бу мусулмонлар жамиятини рахбари ва вакилини хаққи саналади. Аниқ- ойдин бўлдими? Чунки бу ижтимоъий жиноятдур ва сен мана бу жамият учун рахбар сайлагансан ва ўзингни қудратингни,ихтиёрингни унга топширгансан;  демак мана бу ижтимоъий жиноятчини жазолаш хаққи хам мусулмон жамиятини рахбарини бўйнида бўлади. Мусулмон шахс эса ўзига ижро қилиш учун янада кўпроқ хақ берилмагунча, яъни ўша тақсимланмаган қудрат уни қўлига етмагунича, жузъий яъни  фақат уни ўзига боғлиқ бўлган ўринларда муносабат билдиради. Масалан уларни бароат қилади ва уларга қиз бермайди ва уларни аёлларини никохига олмайди, уларни мусулмонларни қабристонига дафн қилмайди, уларни хаққига яхши дуо  қилмайди ва бундан бошқа мусулмонларни шахсий майдонига боғлиқ ишларни қилмайди.

Демак, бир мусулмон шахсга исломий хукумат ижро қилинадиган қудрат бермаган бўлса, исломий хукумат унга қудратни тақсимламаган бўлса, ўзининг шахсий майдонидаги муртадларга нисбатан ихтиёри чегараланган бўлади, унинг ижтиёри чегараланган  холда бўлиб умумий суратда айтганда унинг фаолият доирасини икки нуқта билан баён қилса бўлади:

 1-Мана бу шахс қуйидагича эълон қилиши керак бўлади, сафлари ошкор бўлган ва мутахассис қозилар томонидан  тўртта асосий ва мураккаб  мархаладан,филтердан ўтказилган муртадлар дастасини мушрик ва секуляр кофир дейди ва ахли китобни ё шибхи ахли китобни кофири эмас,балки  секуляр кофирлардек уларга муносабатда бўлади. Мана бу уни аввалги вазифаси бўлиб, энг мухими хам хисобланади. Яъни сафни мушаххас қилиш ва ўзи,атрофидагилар, жамият учун саргардонлик, булғанишлар вужудга келишини олдини олиш учун хам бундай шева билан мушаххас бўлган муртадларни кофир дейилиши лозим ва уларга секуляр кофирлардек муносабатда бўлинади. Бу уни аввалги вазифасидур.

 Яъни биринчи бўлиб барча тиббиёт тажрибалари бўйича беморлиги  спид ё сил деб ташхис қўйилган мана бу шахсни – албатта мутахассисларнинг ташхиси хам бу натижани тасдиқлаган – уни беморлиги борасида хеч қандай шубха йўқ ; сен хам бундай шахсни бемор деб тан олишинг ва атрофингдагиларга хам уни бир бемор сифатида таништиришинг керак. Мана бу танитиш жуда мухим хисобланади.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(108- قیسم)

بُو یِیردَه سِیزلَر اوُزِینگِیزنِی دِینِینگِیز، آبرُویِینگِیز، مالِینگِیز، اَهلِینگِیزنِی دِفاع قِیلِیشِینگِیز کِیرَک، حَتَّی اَگر مَنَه بوُ یوُلدَه اوُلدِیرِیلسَنگِیز یاکِی جِنایَتچِینِی، هُجُوم قِیلگن شَخصنِی اوُلدِیرسَنگِیز هَم. اِیندِی تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر، بِیر کِیشِی آگاه بوُلگن حالِیدَه وَ قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن وَ قِیلَه یاتگن جِنایَتِینِی عاقِبَتِیدَن آگاه بوُلگن حالدَه، اَلله تَعالَی نِی یا رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی حَقارَت قِیلسَه، سوُکسَه بُو یِیردَه بوُندَی مُرتَدنِی مَسَلَه سِینِی حَل قِیلِیب نابوُد قِیلَه دِیگن اِسلامِی حُکوُمَت هَم مَوجُود بوُلمَه سَه، شوُندَه نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ یاکِی بوُلمَه سَم تَشقِی باسقِینچِی کافِرلَر مُسُلمانلَرنِی توُپراغِیگه بِیر مُرتَدنِی حاکِم قِیلِیب قوُیِیشگن بوُلسَه، بوُندَی حالَتدَه مَنَه بُو باسقِینچِیلَر وَ مُرتَدلَرنِی نِیمَه قِیلِیش کِیرَک بوُلَه دِی؟ بِیزنِی حَققِیمِیزگه تَجاوُز قِیلگن مُسُلماننِی بَرابَرِیدَه کوُرسَه تَه دِیگن مُناسَبَتِیمِیز بوُندَی بوُلَه دِیگن بوُلسَه وَ اِینگ یَحشِی اوُلِیم حَقنِی رُویابگه چِیقَه رِیش یوُلِیدَه بوُلَه دِیگن بُولسَه، اِیندِی نامُوسِیمِیزدَن،مالِیمِیزدَن، جانِیمِیزدَن مُهِمراق بُولگن بِیزلَرنِینگ دِینِیمِیزنِی،اَلله نِی، رَسُولِینِی حَقارَت قِیلَه یاتگن مُرتَدلَرگه نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشِیمِیز کِیرَک؟ مَنَه بُو یِیردَه مُرتَدلَرنِی بَحثِیگه قَیتِیشِیمِیز لازِم بوُلَه دِی:

اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه مُهَیّا قِیلِینگن فَضا آرقَه لِی شوُنِی توُشوُنِیب یِیتدِیککِی، مُرتَد بوُلِیشلِیک ظاهِردَه مُسُلمان بوُلگن بِیر مَجمُوعَه نِی تَکاموُلَّه شگن شَکلِی حِسابلَه نَه دِی، بُو حَقِیدَه آلدِین مُنافِقلَر توُدَه سِی وَ سِکوُلارزَدَه لَر دَرسِیدَه تَعرِیف قِیلِینگن، اوُلَر اِیمانِی ضَعِیف مُسُلمانلَرنِی بَعضِیسِینِی هَم اوُزلَرِیگه قوُشِیب بوُلغَه گن بوُلِیشلَرِی وَ هَمراه قِیلِیب آلِیشلَرِی موُمکِین. مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِی توُرلِی- هِیل نِسبَتلَر بُویِیچَه کَسَللِیککَه مُبتَلا بوُلِیشگن، باشقَه چَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه اوُلَر شِفاخانَه دَه جَملَه نِیشگن، شِفا تاپِیب دَوالَه نِیشگه مُوَفَّق بوُلگن دَستَه تَوبَه قِیلِیش بِیلَن ساغلام اِنسانلَرنِی جَماعَه سِیگه قَیتَه دَن قوُشِیلِیشَه دِی، اِیندِی دَوالَه نِیشدَن، دَرماندَن باش تارتگن دَستَه اِیسَه، اوُشَه حاللَرِیچَه مُسُلمانلَرنِی اوُرتَه سِیدَه قالِیشَه دِی؛ اوُلَرنِی بَعضِیسِی کَسَللِیگِی کوُندَن- کوُنگه کوُپَه یَه دِی، آخِیرِیدَه هَم اوُلَرگه داکتارنِی دَوا- دَرمانِی فایدَه قِیلمَه گچ مُرتَد بوُلِیب کِیتِیشَه دِی. یَعنِی داکتارنِی دَوا- دَرمانِی فایدَه بِیرمَه گن اوُرِینلَرگه مُرتَد بوُلدِی، دِییمِیز.

مُرتَد بُولِیشلِیک هَم فَقَط شَخصِی جِنایَت اِیمَس، بَلکِی اوُ اِجتِمائِی جِنایَت حِسابلَه نَه دِی. حوُددِی شُو نَرسَه گه دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِینگلَر دُوستلَر، فَقَطگِینَه شَخصِی جِنایَت اِیمَس، اِجتِمائِی جِنایَتدُور. شوُ سَبَبلِی هَم یَککَه شَخصنِی اوُزِی مُرتَد کِیشِینِی جَرِیمَه قِیلَه آلمَیدِی وَ اوُنِی جَزالَش حُقوُقِیگه اِیگه اِیمَس، بَلکِی بُو مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِینِی رَهبَرِی وَ وَکِیلِینِی حَققِی سَنَلَه دِی. اَنِیق- آیدِین بوُلدِیمِی؟ چوُنکِی بُو اِجتِمائِی جِنایَتدُور وَ سِین مَنَه بُو جَمِیعیَت اوُچوُن رَهبَر سَیلَه گنسَن وَ اوُزِینگنِی قُدرَتِینگنِی، اِیختِیارِینگنِی اوُنگه تاپشِیرگنسَن؛ دِیمَک مَنَه بوُ اِجتِمائِی جِنایَتچِینِی جَزالَش حَققِی هَم مُسُلمان جَمِیعیَتِینِی رَهبَرِینِی بوُینِیدَه بوُلَه دِی. مُسُلمان شَخص اِیسَه اوُزِیگه اِجرا قِیلِیش اوُچُون یَنَه دَه کوُپراق حَق بِیرِیلمَه گوُنچَه، یَعنِی اوُشَه تَقسِیملَنمَه گن قُدرَت اوُنِی قوُلِیگه یِیتمَه گوُنِیچَه، جُزعِی یَعنِی فَقَط اوُنِی اوُزِیگه باغلِیق بوُلگن اوُرِینلَردَه مُناسَبَت بِیلدِیرَه دِی. مَثَلاً اوُلَرنِی بَرائَت قِیلَه دِی وَ اوُلَرگه قِیز بِیرمَیدِی وَ اوُلَرنِی عَیاللَرِینِی نِکاهِیگه آلمَیدِی، اوُلَرنِی مُسُلمانلَرنِی قَبرِستانِیگه دَفن قِیلمَیدِی، اوُلَرنِی حَققِیگه یَحشِی دُعا قِیلمَیدِی وَ بوُندَن باشقَه مُسُلمانلَرنِی شَخصِی مَیدانِیگه باغلِیق اِیشلَرنِی قِیلمَیدِی. [1]

دِیمَک، بِیر مُسُلمان شَخصگه اِسلامِی حُکوُمَت اِجرا قِیلِینَه دِیگن قُدرَت بِیرمَه گن بوُلسَه، اِسلامِی حُکوُمَت اوُنگه قُدرَتنِی تَقسِیملَه مَه گن بوُلسَه،اوُزِینِینگ شَخصِی مَیدانِیدَگِی مُرتَدلَرگه نِسبَتاً اِیختِیارِی چِیگه رَه لَنگن بوُلَه دِی، اوُنِینگ اِیختِیارِی چِیگه رَه لَنگن حالدَه بوُلِیب عُمُومِی صُورَتدَه اَیتگندَه اوُنِینگ فَعالِیَت دائِرَه سِینِی اِیککِی نوُقطَه بِیلَن بَیان قِیلسَه بوُلَه دِی:

  1. مَنَه بُو شَخص قوُیِیدَگِیچَه اِعلان قِیلِیشِی کِیرَک بوُلَه دِی، صَفلَرِی آشکار بوُلگن وَ مُتَخَصِّص قاضِیلَر تامانِیدَن توُرتتَه اَساسِی وَ مُرَکَّب مَرحَلَه دَن، فِیلتِیردَن اوُتکَه زِیلگن مُرتَدلَر دَستَه سِینِی مُشرِک وَ سِکوُلار کافِر دِییدِی وَ اَهلِی کِتابنِی یا شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرِی اِیمَس، بَلکِی سِکوُلار کافِرلَردِیک اوُلَرگه مُناسَبَتدَه بوُلَه دِی. مَنَه بوُ اوُنِی اَوَّلگِی وَظِیفَه سِی بوُلِیب، اِینگ مُهِمِی هَم حِسابلَه نَه دِی. یَعنِی صَفنِی مُشَخَّص قِیلِیش وَ اوُزِی، اَطرافِیدَگِیلَر، جَمِیعیَت اوُچُون سَرگردانلِیک،بوُلغَه نِیشلَر وُجُودگه کِیلِیشِینِی آلدِینِی آلِیش اوُچُون هَم بوُندَی شِیوَه بِیلَن مُشَخَّص بوُلگن مُرتَدلَرنِی کافِر دِییِیلِیشِی لازِم وَ اوُلَرگه سِکوُلار کافِرلَردِیک مُناسَبَتدَه بوُلِینَه دِی. بُو اوُنِی اَوَّلگِی وَظِیفَه سِیدوُر.

یَعنِی بِیرِینچِی بوُلِیب بَرچَه طِبِّیات تَجرِیبَه لَرِی بُویِیچَه بِیمارلِیگِی سپِید یا سِیل دِیب تَشخِیص قوُیِیلگن مَنَه بُو شَخصنِی – اَلبَتَّه مُتَخَصِّصلَرنِینگ تَشخِیصِی هَم بُو نَتِیجَه نِی تَصدِیقلَه گن – اوُنِی بِیمارلِیگِی بارَه سِیدَه هِیچ قَندَی شُبهَه یوُق؛ سِین هَم بوُندَی شَخصنِی بِیمار دِیب تَن آلِیشِینگ وَ اَطرافِینگدَه گِیلَرگه هَم اوُنِی بِیمار صِیفَتِیدَه تَنِیشتِیرِیشِینگ کِیرَک. مَنَه  بُو تَنِیتِیش جوُدَه مُهِم حِسابلَه نَه دِی. (دوامی بار……)


[1] مواردی که قبلاً بیان کردیم چند مورد بودند که احکام ویژه ی آن ها در دنیا هستند و شخص مسلمان می تواند خودش انجام دهد.

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(108- قسمت)

 در اين جا شما باید از دین، ناموس، آبرو، مال و اهل خودت دفاع كنی حتی، اگر در اين راه هم كشته شوی يا مجرم و مهاجم را هم به قتل برسانی. حالا، تصور كنيد كسی که در عین آگاهی، عمداً و به میل خودش و با علمِ به عواقب جرمش به الله جل جلاله و يا رسول الله صلی الله عليه وسلم فحش بدهد، فحاشی کند و حاكمیت اسلامی هم وجود نداشته باشد كه چنين مرتدی را به دَرَك واصل كند آنوقت چه بايد كرد؟ یا اشغالگران کافر سکولار خارجی توانسته باشند مرتدین را بر خاک مسلمین حاکم کنند در این صورت، با چنین اشغالگران و مرتدینی چه باید کرد؟ وقتی که واکنش ما اینگونه است در برابر مسلمان که به حق ما تجاوز کرده و بهترین مرگ، مرگی است که در راه احقاق حق می باشد، ما در مورد کسانی که به دین ما، به الله، به رسولش که از ناموس، مال و از جان ما مهم تر است باید چه برخوردی با این مرتدین فحاش بکنیم؟ اینجاست که باید برگردیم به بحث مرتدین:

همان طور که در درس های گذشته و با فضایی که درست کردیم تا الان متوجه شدیم، مرتد شدن شکل تکامل یافته ی مجموعه ای از به ظاهر مسلمانانی است که قبلاً در دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها تعریف شده اند که ممکن است عده ای از مسلمین ضعیف الایمان را هم با خودشان آلوده و همراه کرده باشند. همه ی این ها به نسبتهایِ مختلفِ بیماری که داشتند به اصطلاح در یک بیمارستان جمع شدند، آن دسته که خودشان را مداوا کردند توانستند با توبه، دوباره به جمع انسانهای سالم برگردند و آن دسته از آن ها که از مداوا و درمان خودداری کردند، یا به همین ترتیب در میان مسلمین می مانند؛عده ای از اینها روز به روز به بیماریشان اضافه می شود تا اینکه در نهایت دوا و دکتر برایشان فایده ای ندارد و مرتد می شوند. وقتی که دوا و دکتر برایشان فایده ای ندارد می گوییم مرتد شده اند.

مرتد شدن هم یک جرم فردی محض نیست، یک جرم اجتماعی است.روی این دقت کنید دوستان،جرم فردی محض نیست، یک جرم اجتماعی است. به همین دلیل، فرد نمی تواند شخص مرتد را جریمه کند و او را مجازات نماید، بلکه این حق نماینده و رهبر اجتماع مسلمین است. روشن شد؟ چون، جرم اجتماعی است و تو برای این اجتماع رهبری را انتخاب کرده ای و قدرت و اختیار خود را به او تحویل داده ای؛ پس، تنها رهبر اجتماع مسلمین حق مجازات این مجرم اجتماعی را دارد. شخص مسلمان فقط می تواند تا زمانی که قدرت بیشتری جهت اجرا به او داده نشده (یعنی همان قدرت توزیع نشده و به دست او نرسیده) تا زمانی که این قدرت به او داده نشده در موارد جزیی که مربوط به خودش هست واکنش نشان دهد. مثلاً از این ها برائت کند، به آن ها زن ندهد، از آن ها زن نگیرد، در قبرستان مسلمین آن ها را دفن نکند، برایشان دعای خیر نکند و سایر اموری که مربوط به حیطه ی شخصی مسلمان می شود.[1]

پس، یک شخص مسلمان تا زمانی که حکومت اسلامی به او قدرت اجرای بیشتری نداده، حکومت اسلامی قدرت را توزیع نکرده و به دستش نرسیده، در حیطه ی شخصی خودش در برخورد با مرتدین اختیاراتش محدود است، اختیارات محدودی را دارد و می توان به صورت کلی، دایره ی فعالیت آن را در دو نکته بیان کرده و آن را در دو نکته خلاصه نمود:

  1. این شخص باید اعلام کند دسته ای از مرتدین که صفشان آشکار شده و دسته ای که از چهار مرحله و فیلتر اساسی و پیچیده توسط قضات متخصص عبور داده شده اند، چنین شخصی باید اعلام کند که این ها کافر، آن هم کافر مشرک و سکولار هستند و مثل کفار سکولار با آن ها برخورد کند نه مثل یک کافر اهل کتاب و شبه اهل کتاب. این اولین وظیفه ی اوست و یکی از مهم ترین وظایفش می باشد. یعنی، برای مشخص کردن صفوف و جلوگیری و ممانعت از به وجود آمدن آلودگی و سرگردانی خودش، اطرافیان و جامعه، باید مرتدین را که به این شیوه مشخص شده اند کافر بداند و مثل کفار سکولار با آن ها برخورد کند. این اولین وظیفه ی اوست.

یعنی، اولین قدم این است که شخصی را که تمام آزمایشات تخصصی نشان دادند که این شخص ایدز یا سل دارد، و تشخیص متخصصین هم این آزمایشات را تأیید می کند، و هیچ شکی در مریض بودن او وجود ندارد؛ تو هم باید چنین شخصی را مریض بدانی و او را به عنوان یک مریض به اطرافیانت معرفی کنی. این معرفی کردن خیلی مهم است.

(ادامه دارد……)


[1] مواردی که قبلاً بیان کردیم چند مورد بودند که احکام ویژه ی آن ها در دنیا هستند و شخص مسلمان می تواند خودش انجام دهد.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.

Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

.Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.

Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

Бисмиллах валхамдулиллах .

“Ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем ,ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадихойи аъмолимон ,хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худо уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи бу жузъ аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст.”

“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз худо битарсид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

” эй мардумон аз (хашми ) парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас ) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занон фаровони мунташир сохт. Ва аз (хашми ) худойи бипархезидки хамдигарро биду сўганд медихид, ва бипархезид аз инки пейванди хешовандиро гусихта дорид зеро бегумон худованд муроқиби шумост.”

“Эй мўъминон аз худо битарсид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид.Дар натижа худо ( тўвфиқи хейритон медихад ва ) аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд . Аслан хар каси аз худо ва пайғамбариш фармонбурдори кунад ,қатъан ба пирузий ва комёбий бузурги даст меёбад”.

Аммо баъад:росттарин сухан ,китоби худо ва бехтарин равиш,равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст,ва бадтарин умур нововарий дар дин аст,ва хар тоза пейдо шудайи дар дин,бидъат;ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Бахши аввал дарси панжумро ба анализи куффор ихтисос додем ва онхоро ба панж гурух куффори ахли китоб ,куффори шибхи ахли китоб ,куффори мушрик ё секуляристхо ,куффори пинхони дохилий ё секулярзодахо ё мунофиқин ва куффори муртаддин тақсим кардем .

Дар бахши дувум аз дарси панжум хам саъи кардем дар мовриди ахкоми куллий марбут ба мушрикин ва секуляристхо ва ахкоми куллий марбут ба ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар дунё сухбат кунем.

Дар ин бахш ва дар идомаи дарсхойимон дар мовриди душманшиноси шаръий ба ахком марбут ба куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё занодиқа ва ё забони имрузин секулярзодахо мерасемки , аллохи мутаол бадтарин жойи жаханнамро ба онхо ихтисос дода ва дар мовридишон мефармояд:

«إِنَّ الْمُنافِقِینَ فِی الدَّرْک الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَ لَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً» (نساء/145)،

Бегумон мунофиқин дар аъмоқи дўзах ва дар пойинтарин макони он хастанд ва харгиз ёвари барои онон нахохи ёфт.

Дарока жамъи даракот аст, даражайи ақаб гардидан аст на боло рафтан ,яъни хар чи даража даража пойин меояд маънийи он “дарака” мешавад.Дар муқобили ин калама ” даража ” қарор дорадки барои суъуд ё боло рафтан аст;

«الجَنَّة دَرَجَاتٌ و النارُ دَرَكَات»

Бехишт даражот аст ва даража даража ба самти боло меравад ; ва дўзах даракот аст яъни даража даража ба пойин меравад ;

«دَرَجَاتُ الحياةِ و دَرَكاتُ الموت»،

Даражоти зиндаги дар бехишт ва даракоти мурдан дар жаханнам аст.Яъни хамчунонки дар бехишт анвоъи зиндагихо ва даражотро дорем дар жаханнам хам анвоъи маргхоро дорем ва хамма дар ек сатх нестанд.

Агар диққат карда бошид мо дар дарсхойи қаблий се гурух аз олами башариятроки дар сураи Фотиха тахти унвони :

«أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» و «مَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ» و «الضَّالِّينَ»

ном бурда шудандро , бо оёти сураи пас аз он ,яъни сураи Бақара маърифий кардем .Дар ин сура аллохи мутаол чохор оя дарбораи мўъминин ,ду оя дарбораи куффор ва сездах оя дарбораи мунофиқин ё куффори пинхони дохилий оварда аст.

Куффори ошкорки мушаххас хастанд ва дар шинохти онхо ниёз ба захмати зиёдий нест . Фард ба забони худиш бар куфри худ гувохи медихад ва мегуяд ман секулярам , ё яхудий ,насроний ,мажус ,соибий ,кумала ,демократ ,порти ,пекака ва ………….хастам . Мўъминин хам хамин тур ,бо ками шинохт ва диққат шинохта мешаванд . Аммо тейфи мунофиқин ,жамъи ошуфта бо пушиши шибхи исломий ва мажхулий хастандки лозим аст жихати хазар ва танзими равобит ,хаддиақал сифот ва вижагихойи инхо шинохта шаванд. Шинохти ин дастаи мухарриб бисёр мушкилтар аз куффори ошкор астки ин хамма ниёз ба тўвзих дошта ва аз хассосият ва ниёзи пештари хам бархурдор аст.

ادامه خواندن Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(91- қисмат)

Нуктаи жолибики метавонад мохияти ин гурухро барои мо мушаххастар кунадки ба суъоли шумо ва мовзуъи дарси мо муртабит мешавад суханони Туроб Хақшинос, еки аз аъзойи аввалияйи ин гурух астки дар соли 54 ба коммунизм гиройиш пейдо мекунад. Ин шахс мегуяд : ” Гирам аз фарханги мазхабийки бар мо хоким буд барои пешрафти назаримон истефода мекардем , мо агар чунончи дар Амрикойи лотин будем мумкин буд аз Инжил хамон чизхойиро берун биёварем ва истефода кунемки масалан аз қуръон берун мекашидем. Инки дар соли 52 режим мегуфт марксистихойи исломий берох намегуфт. Ба хотири инки мо тика буридахойи ах марксизм ва тика буридахойи аз исломро кунори хам мегузоштем”.

Нукоти мустанад ва жолиби хастанд. Бидуни шак ,нишон медихадки инхо дар асоси секуляризм ва аксаран чап ва коммунизм буданд ва аз рукеши исломий барои пешбурди ахдофишон истефода мекарданд ва ба қовли хамин Хақшинос ,агар дар Амрикойи лотин буданд он вақт ба жойи мазхаби роиж дар Эрон аз рукеш ва ниқоби насроният истефода мекарданд.

Хуб ,ин вазъи хоким бар идеоложий ва ақидатий ин гурух то инқилоби 57 идома дошт ; баъди аз инқилоб ,зиндониён озод шуданд ва дубора хамон ошуфтаги қаблий дуруст шуд яъни хамон чанд ақидатийки дар дохили  инхо буд. Аммо ,баъди аз инқилоб ек иттифоқи жолибийки офтод гурухи аз хамин секуляристхойики аз садоқат ,шахомат ва ғайрат бархурдор буданд аз ин созмон ошуфта даст кашиданд ва тахти унвони созмони пейкор дар рохи озодий табақайи коргар бо хамон бовархои коммунисти ,бидуни ниқоб ва ошкоро ба фаолият пардохтанд. Худишонро ба рохати жузви куффори ошкор карданд чун аз садоқат ,шахомат ва ғайрат бархурдор буданд.

Дар муқобили инхо ,дорудастайи ражабий қарор гирифта будки на журъат,шахомат ва садоқати онхоро дошт ва на тамоюли ба пок кардани худ аз бовархойи секуляристи ва чапро дошт. Ба далили хамин ,бовархойи секуляристий ва чапиро бо адабиёти шибхи исломий баён мекарданд ва адойи мусалмононро дар меоварданд. То инжо метавон ба дорудастайи ражабий на он екики худишро жудо карда ва дунболи кориш рафта буд ва ошкоро чизи дигари шуда буд ,ба хамин дорудастайи ражабийки хануз рукаши шибхи исломий доштанд ва адойи мусалмононро дар меоварданд метавон ба инхо гуфт дорудастайи мунофиқин ва секулярзадахо. Аммо ,замоники инхо сафи худро аз мардум жудо карданд ва баъадхо ,ошкоро ба сафи ноцианал социалистхойи хизби баъси Ироқ пейвастанд дигар наметавон онхоро мунофиқ донист; балки инхо секулярист ва кофари ошкор секуляри хастанд мисли хизби баъас ё баъадхо секулярхойи либиралики аз чапи шудан ками фосила гирифтанд. Секулярхойи либирали хастанд мисли Амрико ,Англиз ,Фаранса ва ………..

Дар ин замонки сафи худишонро ингуна жудо карданд ва ба сафи  куффори ошкор пейвастанд,дигар адохои шибхи исломий онхо хам суди бароишон надорад. Ин адохо замони бароишон суд доштки дар дохили мардум гум буданд на алъон.

Дар ин сурат ,фикр намекунам ба кор бурдани каламаи мунофиқин барои алъон дорудастаи ражабий шаръий бошад балки ,бояд онхоро жузви секуляристхойи ошкори чун  баъас,Амрико ,Англиз ,Фаранса ва ………донист ва хукми онхо еки аст.

Аз аллохи мутаол хосторемки моро дар фахм ва шиносондани сахихи дини худ ва душманониш ёри бидихад ва масири вахдат ва касби қудратро ба муслимин нишон дихад, ва муслиминро аз олудагихойи секулярзадахо ва азоби мухлики тафарруқ нажот дихад, ва мо ва шуморо бар дини ислом собит қадам нигах дорад ва оқибатимонро ба хейр кунад.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ