وَاعْتَصِمُوا

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(110- قیسم)

دِیمَک، هَر بِیر مُسُلمان اوُلَرنِی کافِر دِییِیشگه وَ اوُلَرنِی قَبوُل قِیلمَیمَن، دِییِیشگه قادِر.  قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ  سِیزلَر اوُچُون اِبراهِیم وَ اوُ بِیلَن بِیرگه بوُلگن کِیشِیلَردَه (اوُلَرنِینگ کافِرلَرگه قِیلگن مُناسَبَتلَرِیدَه) گوُزَل نَمُونَه باردِیر. اِیسلَنگِیز، اوُلَر اوُز  قَوملَرِیگه: “دَرحَقِیقَت، بِیزلَر سِیزلَردَن وَ سِیزلَر اَلله نِی قوُیِیب عِبادَت قِیلَه یاتگن بوُتلَرِینگِیزدَن بِیزارمِیز. بِیزلَر سِیزلَر (اِیشانِیب، عِبادَت قِیلَه یاتگن بوُت- سَنَملَر)نِی اِنکار اِیتدِیک. تاکِی، سِیزلَر یالغِیز اَلله گه اِیمان کِیلتوُرگوُنلَرِینگِیزچَه سِیزلَر بِیلَن بِیزنِینگ اوُرتَه مِیزدَه مَنگوُ عَداوَت وَ یامان کوُرِیش ظاهِردِیر،” دِیدِیلَر.

کافِرلَرنِی قَبُول قِیلمَسلِیک اوُلَرگه کُفر کِیلتِیرِیش دِیمَکدِیر؛ یَعنِی اوُلَرنِی قَبوُل قِیلمَه گن وَ کافِر دِیگن پَیتِینگدَه اوُلَرنِی عَقِیدَه لَرِینِی هَم قَبوُل قِیلمَه گن بوُلَه سَن. بوُندَن سوُنگ، مُسُلمان کِیشِی اوُلَرگه قَرَتَه: اِی یَهُودِی کافِرلَرِی یا اِی نَصرانِی کافِرلَرِی یا اِی مَجُوسِی کافِرلَرِی یا اِی سِکوُلار، صابِیئِن کافِرلَرِی دِییِیشِی کِیرَک. مَنَه شُو شِیوَه بِیلَن قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ نِی تِیلگه آلگن بوُلَه سَن.

مَنَه بُو هَمَّه مُسُلمانلَر اوُچُون بِیر اَمر بوُلِیب، اوُنِی سَوادلِی یا سَوادسِیز، یاشُو- قَرِی، عَیال وَ اِیرکَککَه خاصلَنگن جایِی یُوق. بُو اَمر هَمَّه مُسُلمانلَرگه شامِل بُولَه دِی وَ هَر بِیر مُسُلمان اوُنِی بَجَه رِیشِی کِیرَک. سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلام  اوُزِیگه خاص طَبَقَه گه اِیمَس، بَلکِی بَرچَه مُسُلمانلَر اوُچُون بُو مَسَلَه دَه نَمُونَه بوُلَه دِیلَر. سَوادلِی یا سَوادسِیز دِیب اَجرَه تِیلمَیدِی، هَمَّه گه بِیر هِیلدَه نَمُونَه بوُلَه دِیلَر.

مُسُلمانلَرنِی هَمَّه سِی دُشمَننِی دَشمَن دِییِیشِی وَ دُشمَننِی بَرابَرِیدَه مُناسَبَت بِیلدِیرِیشِی لازِم. اِیندِی، مَنَه بُو مُناسَبَت شَخصلَردَگِی اِمکانِیَت دَرَجَه سِیگه باغلِیق. اَمّا هَر قَندَی حالَتدَه هَم، بِیر حُکم بوُلِیب هَر بِیر کِیشِی اوُزِینِی مُناسَبَتِینِی بِیلدِیرِیشِی لازِم. اَگر سِین بَعضِی اوُرِینلَردَه طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشنِی زَبانِینگ بِیلَن اَیتَه آلگن بوُلسَنگ، اِیندِی دِیلِینگدَه اَلبَتَّه اَیتَه آلَه سَن. سِینِی اِمکانِیَتِینگ شوُ دَرَجَه دَه بوُلَه دِی. تَمام. شُونِی اوُزِی بِیر وَظِیفَه. هَر قَندَی حالَتدَه هَم بَجَرِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن حُکم حِسابلَه نَه دِی. مَنَه بوُ حالَتدَه، بُو اَلله نِی دَستوُرلَرِیدَن بِیرِیگه اِطاعَت قِیلِیش بوُلِیب قالَه دِی، شُو شِیوَه بِیلَن مَنَه بُو وَظِیفَه عِبادَتگه اَیلَه نَه دِی،چوُنکِی اَلله نِی دَستوُرلَرِیدَن بِیرِیگه اِطاعَت قِیلگنسَن.

شُو یِیردَه دوُستلَر مِینگه باشقَه چَه نِگاه بِیلَن قَرَه شَه دِی، مَنَه شوُ مَوضوُعدَه بِیر آز کوُپراق اِیضاح بِیرِیب اوُتماقچِیمَن، چوُنکِی بُو آغِیر مَسَلَه. بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر، اَگر بِیر مُتَخَصِّص شِفاکار بَرچَه تِیکشِیرُو تَجرِیبَه لَرِینِی عَمَلگه آشِیرگچ، فَلانچِی سپِیدگه یا سِیل یا وَبا یا مَلَه رِیَه، اوُلَت یاکِی باشقَه بِیر یوُقوُملِی، اوُلِیمگه سَبَب بوُلَه دِیگن بِیمارلِیک دِیب تَشخِیص بِیرسَه، لِیکِن سِین مَنَه بوُ کَسَللِیکلَرنِی اِنکار قِیلسَنگ یاکِی اوُنِی اِعلان قِیلِیشدَن باش تارتسَنگ وَ اوُنِی پِینهان قِیلسَنگ، بوُلِیب هَم بوُ یِیردَه سِین اوُنِی هَمَّه گه اِعلان قِیلِیب پِینهان قِیلمَسلِیککَه هَم قادِرسَن، حوُپ اِیندِی مَنَه بُو شَرائِطدَه قَندَی نَتِیجَه نِی قوُلگه کِیرِیتِیلَه دِی؟ اوُنِینگ بِیرِینچِی نَتِیجَه سِی مُتَخَصِّص شِفاکارنِی یالغانچِی دِیگن بوُلَه سَن یاکِی اوُنِی قوُیگن تَشخِیصِینِی قَبوُل قِیلمَه گنسَن، بوُندَن کِییِینگِی نَتِیجَه شوُکِی، مَنَه بوُ کَسَللِیککَه مُبتَلا بوُلِیش اوُچُون شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلگنسَن، آدَملَر قَنچَه لِیک کوُپ بوُ کَسَللِیککَه مُبتَلا بوُلِیشسَه، سِینهَم گوُناهکار بوُلِیب جِنایَتدَه شِیرِیک حِسابلَه نَه سَن. مَنَه بوُلَر جَمِیعیَتدَگِی شَخصنِی، آدَملَرنِی جِسمِیگه، بَدَنِیگه،سَلامَتلِیگِیگه یِیتَه دِیگن ضَرَر.

اِیندِی، اَلله تَعالَی اِینگ عالِیم  وَ حَکِیم ذات صِیفَتِیدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی، فَلانچِی مَنَه بوُندَی خَطَرلِی، اِیمانِی، اِیچکِی کَسَللِیککَه مُبتَلا بوُلگن، بُو کَسَللِیک یوُقوُملِیدوُر، سِیز اوُزِینگِیزنِی وَ باشقَه لَرنِی اِیمانِینِی مُخافِظَت قِیلِیش وَ شَرعِی دِفاع قِیلِیش اوُچُون مَنَه بوُ بِیچارَه تَرِیخِی فَسادلَنگن اِنسانلَرنِی اَنِیقلَه شِینگِیز وَ باشقَه لَرگه اوُلَرنِی تَنِیتِیشِینگِیز کِیرَک وَ مِینِی سوُزلَرِیمگه اِیشانگن حالدَه اوُلَرنِی جَمِیعیَتِینگِیزدَن سوُپوُرِیب تَشلَه شِینگِیز لازِم. اَلله مَنَه بوُلَرنِی اِینگ عالِم وَ حَکِیم ذات صِیفَتِیدَه اَیتگن. اَمّا بِیر کِیشِی کِیلِیب عِلمدَن آگاه بوُلگن حالدَه قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن – اَلله سَقلَه سِین – مِینِی وَ مُسُلمانلَرنِی اِیمانِی وَ عَقِیدَه وِی سَلامَتلِیگِی اوُچُون اَلله یوُبارگن بُو تَشخِیصنِی قَبوُل قِیلمَیمَن، دِیسَه یاکِی اوُنِی اِعلان قِیلِیشدَن باش تارتسَه وَ پِینهان قِیلسَه، اَلبَتَّه اوُنِی اِعلان قِیلِیشگه وَ پِینهان قِیلمَسلِککَه هَم قادِر؛ مَنَه بوُ حالَتدَه قَندَی نَتِیجَه نِی قوُلگه کِیرِیتِیلَه دِی؟

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(110- قسمت)

پس، هر مسلمانی می تواند بگوید این ها کافر هستند و من آن ها را قبول ندارم:«قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ»(رفتار و کردار) ابراهیم و کسانی که همراه او بودند، الگوی خوبی برای شماست،زمانی که به قوم خود گفتند: ما از شما و از چیزهایی که به غیر از خدا می‌پرستید، بیزار و گریزانیمو شما را قبول نداریم و در حق شما بی‌اعتنائیم، و دشمنی و کینه‌توزی همیشگی میان ما و شما به وجود آمده است، شما را قبول نداریم (كَفَرْنا بِكُمْ، این خیلی مهم است، باید نسبت به آن ها کافر باشی آن ها را کافر بدانی و کفر به طاغوت یعنی همین كَفَرْنا بِكُمْ) و دشمنی و کینه‌توزی همیشگی میان ما و شما به وجود آمده است تا زمانی که به خدای یگانه ایمان می‌آورید و او را به یگانگی می‌پرستید حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ. تا زمانی که سکولاریست های مرتد و کافر به تمام آن چه که الله نازل کرده ایمان نیاورند بین ما و آن ها دشمنی و کینه‌توزی همیشگی به وجود آمده تا زمانی که به خدای یگانه ایمان می‌آورند. بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَداً، همیشه، حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ.

این قبول نداشتن کفار یعنی کفر به این ها؛ یعنی وقتی این ها را قبول نداشتی وکافر دانستی در واقع عقاید آن ها را هم قبول نداری. بعد از این، مسلمان باید بتواند مثلاً به آن ها بگوید: ای کافرهای یهودی، یا ای کافرهای نصرانی، یا ای کافرهای مجوس، یا ای کافرهای سکولار و صابئی. به این شیوه باید«قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ» را به زبان بیاورد.

این یک امر است برای همه ی مسلمین و مختص به باسواد و بی سواد، پیرو جوان و زن و مرد ندارد. بلکه امری است که هر مسلمانی را شامل می شود و هر مسلمانی باید آن را انجام دهد. سیدنا ابراهیم علیه السلام هم برای همه ی مسلمین در این مسأله الگو می باشد نه برای طبقه ی خاصی از مسلمین. باسواد و بی سواد ندارد برای همه در این مورد الگو است.

 همه ی مسلمین باید دشمن را دشمن بدانند و باید در برابر دشمن واکنش نشان دهند. حالا، این واکنش به اندازه ی توانایی اشخاص است. اما، در هر صورت، یک حکم است برای کسی که توانایی واکنش دارد. تو اگر نتوانستی کفر به طاغوت را به زبان بیاوری در بعضی از موارد، در دلت که می توانی؟ توانایی تو در این اندازه هست. تمام شد، یک وظیفه است. در هر صورت یک حکم است که باید انجام شود. در این صورت، می شود اطاعت از یکی از دستورات الله و به این شیوه یک وظیفه و یک عبادت می شود، چون یکی از دستورات الله را اطاعت کرده ای.

دوستان به من یک جوری نگاه می کنند، در مورد همین موضوع کمی بیشتر توضیح می دهم چون معضل بزرگی شده است. تصور کنید، اگر یک دكتر متخصص با انجام تمام آزمايشات، تشخيص داده باشد كه فلانی ايدز يا سل، وبا، مالاريا، طاعون ويا يكی ديگر از بيماری های واگير و كشنده را دارد و شما اين بيماری ها را انكار کنی، يا از اعلام  آن سرپيچی نمایی و آن را بپوشانی، در حالی که می توانی آن را اعلام کنی و آن را نپوشانی، خوب حالا چه نتيجه ای به دست می آيد؟ اولين نتيجه ی آن اين است كه دكتر متخصص را دروغگو شمرده ای و يا تشخيص او را دست كم گرفته ای، و نتيجه ی بعدی هم اين است كه، زمينه را برای ابتلا به اين بيماری واگير فراهم کرده ای و به هر اندازه كه مردم به اين بيماری واگير گرفتار می شوند تو هم گناهكار و شريك جرم می شوی. اين برای سلامت جسم و بدنِ فرد و افراد جامعه است.

حالا، الله متعال به عنوان عالم ترين و حكيم ترين ذات، می فرمايد كه فلانی به چنين بيماری خطرناك ايمانی و درونی مبتلا شده كه واگير هم هست و شما بايد برای محافظت و دفاع مشروع از ايمان خودتان و ديگران اين انسانهایِ بيچاره یِ فاسدِ تاريخ گذشته را شناسايی کنی و به دیگران هم بشناسانی، و با راستگو شمردن من، اينها را از جامعه ی خودتان جارو کنید. الله این را به عنوان عالم ترين و حكيم ترين ذات گفته است. اما، كسی بيايد و از روی علم، آگاهی، عمداً و با اختیار خودش – نعوذ بالله – بگوید من اين نسخه ای كه الله برای سلامت ايمانی و عقيدتی من و مسلمين ارسال کرده را قبول ندارم، و يا اينكه از اعلام آشكار آن سرپيچی کند در حالی که می تواند آن را اعلام کند، و آن را بپوشاند در حالی که می تواند آن را نپوشاند؛ در اين صورت، چه نتيجه ای به دست می آيد؟

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(10- қисмат)

Аллох таоло чанин тўвхиниро харгиз нисбат ба худиш намебахшад :

:«إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا»

Хамин ек моврид мухолифат боис мешавад тамоми ибодот ва аъмоли худро – хар касики худишро мусалмон медонад – тамоми аъмоли хуби вай хам ботил шаванд ва бесамар ,хатто фарқи намекунад ин кор нодурустро ек пайғамбар анжом дихад ё хар шахси дигарики бошад :

وَلَقَدْ أُوحِىَ إِلَيْكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْخَٰسِرِينَ»

Ва аллох таоло  уро ба хотири хамин тўвхини ошкориш дар жаханнам қарор медихад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуда аст:

“إِنَّ الرَّجلَ لیكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ مِنْ سُخْطِ اللَّهِ لایرَى بِهَا بَأْسًا فیَهْوِی بِهَا فِی نَارِ جَهَنَّمَ سَبْعِینَ خَرِیفًا”.^[1]

Ин кор хийли хатарнок аст ва наметавон дар он сахл ингорий кард. Дар ин замина ,каси наметавонад онро дасти кам бигирад, каси наметавонад сахл ингорий кунад, ин чизи нестки қобили шўхи  кардан бошад ин риск ва қимори нестки дар он ширкат куни ва эхтимол бидихи ,кулли онро бохта ,кулли он нобуди аст.

Дар ин замина ,чигунагийи бархурди сахоба бо мункарини закот метавонад намунайи айни бошад. Мункарин ба вужуди анжоми соири ибодот, ба далили инкори хамин ек хукми аллох ,мисли соири муртаддин бо онон бархурд шуд,яъни бо онхоики танхо ва танхо ек хукми аллохро мункар шуда буданд ва онро қабул надоштанд ,ба хамон шеваи бо онхо бархурд шудки бо касони бурхурд мешудки кулли қонуни шариати аллохро кунор гузошта буданд ва худишон хатто иддаойи пайғамбари хам доштанд. Бо хамма ексон бархурд шуд.

Пас,инкори ек хукми шариати аллох мусовий аст бо инкори кулли қонуни шариати аллох. Хукми аллох дар ек моврид бо соири маворид фарқи намекунад. Хукми аллохро дар ек моврид напазирофти ва хукми дигариро жойи он гузошти яъни ,аллох дар ин маворид хаким ,дилсуз ,олим ва огох ба вазъи алъони мо нест балки , худам ,дигарон ё фалон хизби кофари секуляр ингуна хастанд ва хатто ,агар ин танхо хукмро хам барои садрил ислом қабул куни аммо , барои алъон муносиб набини ва онро қабул накуни, дар воқеъ мегуйики аллох таоло наъузу биллах барои 1400 сол пеш олим ва хаким буда ва хукми он ба дарди он замон хурда аммо ,алъон аллох таоло олим,доно ,хаким ва дилсуз нест ва қавонини он ба дарди алъон намехурад; ин халол ва харом дини ислом барои то рузи қиёмат нест балки барои бурхайи хосси аз замон астки гузашта ва тамом шуда аст, ин куфр ошкори астки шакки дар он нест.

Дар ридда,чизи ба номи риддаи асғар ва риддаи акбар вужуд надорад. Ридда,ридда аст. Холо, мумкин аст моли еки ( муғаллиза ) тунд ва шадид бошад ва моли еки дигар ( мужаррада ) ва сода. Еки биравад яхудий ё насроний ё секулярист шавад ва кори ба кори  каси надошта бошад, ба каси озор нарасонад ; ё еки аз халолхои аллохро харом кунад ё еки аз харомхои аллохро халол намояд ( харомиро халол ва халолиро харом кунад ). Мисли касики вожиб будани намозро инкор кунад ва кори ба кори каси надошта бошад ва ба каси озор ва азият нарасонад ба у мегуем мужаррада ё сода, ва иртидоди у сода аст ; ё шахси жузви еки аз ин куффори ошкор шавад ва шуруъ кунад ба даъвати манфий ва ижоди жанги равоний алайхи ислом ва муслимин , ё шуруъ кунад ба жангидан бо муслимин ва жиловгирий кардан аз татбиқи қонуни шариати аллох ва худишро табдил кунад ба ек монеъки бояд бардошта шавад ё хатто табдил шавад ба ” аимматул куфр ” яъни пешво ва имом ва сарикуфр , ва ё табдил шавад ба еки аз ахромхо ва нигахдорандахои ” аимматул куфр ” ва ё душмани соилий шуда бошадки чораи жуз дафъи он набошад. Дар хар ду сурати сода ва шадиди он ,хукми ридда еки аст,хар чанд мумкин аст дар чигунаги бархурд бо инхо , ва чигунагийи дафъи инхо ,мутаносиб бо мезони хатарики ижод мекунанд увлавият бандихойи шавад.

Нуктайи асосийки дар инжо лозим аст ба он таважжух шавад ин астки ,ин баргаштан огохона ва ихтиёрий ашхос тафовути бунёдини бо таъвил ё ижтиходи фалон олим ё фалон мазхаб аз манобеъи шаръий дорад. Хар кудом аз ин мазохиб ва мужтахидин мегуянд мо ба қонуни шариати аллох иймон ва яқин дорем. Зохиран онхо чанин чизи мегуяд ; онхо мегуянд мо ба қонуни шариати аллох иймон ва яқин дорем аммо , ба назари мо манзури аллох таоло  аз ин оя ин аст, ё манзури росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз ин сухан чанин мебошад ва дидгохи таъвил ва тафсири жудогонайи аз оя ,ривоят ,хадиси пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ё рувидодхои торихий доранд.

(идома дорад…….)

---

[1]– ابن ماجه محمد بن یزید القزوینی، سنن ابن ماجة، تحقیق  محمد فؤاد عبد الباقی، بيروت، دار احياء التراث العربي، 1395 هـ ، ص 312 

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(9– қисмат)

Ба унвони мисол ,мумкин аст дар дўвраи дар Арабистони Саъудий пас аз ташкили қудрати хукумати, диққат кунид пас аз ташкили қудрати хукуматий ,мушкили онхо ислохи иштибохоти муслимин дар мовриди зиёрати қубур,тавассули ғалат ,надонистани одоби сахихи тахорат ва мавориди инчунини буда бошад, ва ин мушкилро бо пуштивонаи қудрати хукуматийки ба даст оварда буданд ва ба сабки худишон рафъ карда бошанд ва тамом шуда бошад ва гузашта бошад ва медонем солхост аз чанин падидахойи дар Арабистон хабари нест.Аммо ,иддайи хануз ба хамин маворид часпиданд ва аз ниёзхойи рузи жомеъа ва мафосиди рузи жомеъайи худишон ғофил шуданд.

Соатхо ва балки рузхо ва солхойи мутамодийро ба такрори хамин маворид барои миллати худишон ихтисос медиханд ва даххо китоб ,шарх ,совтий ва тасвирий аз тариқи расонахои мухталиф ва ғойрих дар ин заминахо ироа доданд дар холики ,солхои сол аст хукумати тоғутий ,хоин ва ғейри исломий дубора бар сарзамини вахий хоким шудаки манбаъи тамоми мафосиди эътиқодий ,ижтимоий ,ахлоқий ,иқтисодий ва ғейрих хам барои худи миллати Арабистон шуда ва хам мусибати ғейри қобили инкор барои тамоми сарзаминхои мусалмоннишин ва монеъи асосий дар баробари мусалмон озодийхох ва ходими содиқ барои куффори секуляри жахоний чун Англиз,Амрико ва дигарон шуда , ва хар жо мусалмони озодийхохи кушта мешавад ё гулулахойи оли саъуд дар куштори онхо сахим аст ё доллорхойи онхо.

Холо ,ба назари шумо дар чанин сарзамини часпидан ба чанд моврид аз мункароти хал шуда тахти унвони навоқизи ислом ва рахо кардани  соири мавориди асосий дигар ,хидмат ба ислом ва муслимин аст ё хиёнат ва тўвтиъайи азими алайхи муслимин ва мушғул кардани муслимин ба умури инхирофий? Ин хамон тўвтиъайи астки солхои солхо аст аз коноли системи фосид оли саъуд бар миллати ситамдида ва дар холи фосид шудан сарзамини вахий тахмил мешавад. Руз ба руз миллатро фосидтар мекунад.

Хам акнун хам дар аксари сарзаминхои мусалмоннишинки неъмати асосий хукумати исломий аз онхо бардошта шуда ва аксари муслимин аз чанин неъмати махрум хастанд,пас аз пазириши исломи мужмал ва исломи куллий аз тарафи муслимини он сарзамин ,увлавияти асосий ва зербаноий онхо ташкил додани хукумати исломий ва аз бейн бурдани хукуматхои тоғутий астки танхо ва  танхо аз тариқи вахдат ,шўро ва пархез аз тафарруқ анжом мешавад. Қудрати хукумати исломий дар мантақайи мусовий аст бо аз бейн бурдани тадрижий тамоми мафосидики дар тули қуруни мутамодий муслимин ба он дучор шуда ва ба он олуда шуданд. Ин ,урва ва дастгирайи астки муслимин бо аз даст додани он дучори анвоъи мусибатхо шуданд. Агар мехохи жилови ин хамма мусибатро бигири ва олудагихоро аз бейн бибари ,увлавияти нухуст ту бояд ташкили чанин хукуматий бошад. Агар мехохи жилови расидани оби масмумро бигири ,рохи он бастани фалакайи аслий ва рохи он аз бейн бурдани хукуматхои тоғутий дар жавомеъи муслимин аст.

Аммо ,ин нукта ,вазифа ва увлавияти мухим хам ,пеш шарти он ин астки набояд мо қавоиди бунёдин ва зербанойи шариати аллохро кунор бигузорем ва бичасбем ба сенориохойики аз тарафи душманони доно ва дустони жохил барои муслимин чида шуда ва муслиминро ба увлавиятхойи даража чандум ва хатто умури инхирофий машғул карданд.

Бояд диққат шавад ва ба мусалмон расонда шавадки бояд таслими хар чизи шавандки ба он яқин пейдо карданд ва ё дар оянда яқин пейдо мекунандки аз тарафи аллох омада аст, ва ин яъни бузургтарин хидмат ба даъват,вахдат ,ташкили хукумати исломий дар сарзаминхойики аз он махруманд ва аз миён рафтани тадрижий олудагихои ақидатий ва рафторий муслимин.

Илова бар ин,шахси мусалмон бояд мутаважжихи ин нуктаи асосий ва бисёр хатарнок шавадки фарқи намекунад ва мухим нест шахси мусалмон ” огохона ” амдан ва бо мейли кудом хукм ва дастури аллох ва қонуни шариати аллохро кунор мегузорад ва онро қабул намекунад, ва кучак ва бузург хам надорад,мухим ин астки наъузу биллах ,аллохро дар еки аз ахкоми он жохил медонанд ва худиш ё соири махлуқотро дар ин моврид олимтар,оқилтар, хакимтар,дилсузтар, ботадбиртар ва муфидтар аз аллох дониста аст ва ин яъни ,шарики қоил шудан барои аллох ва хатто тўвхин ба аллох. Хамин ба танхоий уро аз доираи ислом хориж мекунад ; хар чандки дар мовриди резтарин ва кучактарин дастуроти аллох дар шариат бошад, ва хар чандки тамоми ибодоти дигарро хам анжом дихад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(8- қисмат)

Хуб ,диққат кунид дустон, гуфтор ё амали мисли инки шахс бигуяд худо инро гуфта ва яқин дорамки аллох инро гуфта аммо , ман инро қабул надорам ва чизи дигариро қабул дорам. Диққат кунид ,гуфторики боиси иртидод мешавад ин астки шахс бигуяд худо инро гуфта ва яқин дорамки аллох инро гуфта , бароям ошкор ва ровшан аст ва яқин дорамки аллох инро гуфта аммо , ман инро қабул надорам ва чизи дигариро қабул дорам.

Масалан худо гуфта хукм бояд бар асоси қонуни шариати аллох бошад аммо ин фард бигуяд на ,хукм бояд бар асоси дини секуляризм бошад ё еки аз мазохиби дини секуляризмики мехохад бошад.Ё хатто пойинтар ва жузъийтар аз он ,масалан бигуяд ман хамма чизи исломро қабул дорам аммо , ин харфи худоро масалан дар мовриди равобити хонуводаги, фархангий ,иқтисодий, жазоъий,хуқуқий ,омузиший ва ғейрих қабул надорам ,медонадки аллох инро гуфта аммо мегуяд қабул надорам , ё ин харфи худоро дар мовриди харом будани шароб қабул надорам, ё ин харфи худоро дар мовриди зино қабул надорам, ё худо инро дар мовриди жузъийтарин масоили мисли хўрок,рох рафтан , салом кардан ва соири умури бисёр риз ва жузъий дигар гуфта ва мегуяд ман медонам ва яқин дорамки худо инро гуфта аммо , ман ин мовриди бисёр рез ва жузъийро қабул надорам. Чанин шахси бидуни тардид бо ин сухан , аз ислом хориж мешавад ва ин сухан уро ба ақаб бармегардонад. Ин сухан боис мешавадки уро ба ақаб баргардонад, чун ин сухан моли алъон нест, ин сухан моли гузашта аст, моли он дунёйи куфр астки қаблан аз он ба ислом омада аст.Ин сухан уро ба ақаб бармегардонад аз ин жиловийики омада ва тақаддум ва пешрафтики дошта уро ба ақаб бармегардонад ва ақабгард мекунад, хамин ек сухан.

Бибинид,аллох таоло дар мовриди касоники ба баъзи аз қонуни шариати аллох иймон доранд ва ба баъзи дигар на, чи мефармояд:

«أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ  وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ  وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ* أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۖ  فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ» (بقره/85-86)،

Оё ба бахши аз ( дастуроти ) китоби ( осмоний ) иймон оварид ва ба бахши дигари аз ( дастуроти он ) куфр меварзид ва қабул намекунид? Барои касики аз шумо чанин кунад ,жуз хори ва расвойи дар дунё нест, ва дар рузи қиёмат  ( чанин касони ) ба сахттарин шиканжахо баргашт дода мешаванд ва худованд аз ончи мекунид бехабар нест. Инон хамон касониандки охиратро ба зиндаги дунё фурухтанд лизо ,дар шиканжа ва азоби онон тахфиф дода намешавад ва ишон ёри нахохад шуд.

Ин сарневишти касони астки муътақид бошанд аллох хукмиро нозил карда аммо , танхо ба бахши ё жузъий аз он иймон надошта бошанд. Шахси муътақид бошадки аллох қуръонро нозил карда ва Мухаммад мустафо саллаллоху алайхи васаллам аз тарафи хамин аллох омада аммо , ин шахс ба бахши аз қавониники аллох фристода иймон биёварад аммо ба бахши дигар иймон наёварад ва мункар шавад ва онхоро рад кунад. Инхо машмули

«فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ  وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ»،

Хори ,пасти ва расвойи дар дунё ва шадидтарин азобхо дар қиёмат мешаванд. Аммо , агар хамин шахс бигуяд хаммаро қабул дорам аммо онхоро анжом надихад,дучори гунох шуда аст. На инки хаммаро анжом надихад бигуяд баъзи аз чизхоро анжом намедихам масалан фард мегуяд машруб харом аст худо гуфта ва ле машруб мехурад агар шахси бигуяд хаммаро қабул дорам аммо ин маворидиро анжом надихад дучори гунох шуда аст ва аз ислом хориж намешавад; масалан бигуяд медонам аллох гуфта ин харом аст ва қабул хам дорамки харом аст аммо онро анжом медихад.

Хуб дар инжо, дигар сахих нестки бигуем агар бо ин 10 моврид ё 20 моврид ё 100 моврид ё фалон теъдод мухолифат шавад шахс аз доираи ислом хориж мегардад, ё шахс бо ин чанд моврид дучори навоқизи ислом мешавад. Дигар инжо маъни пейдо намекунад, 10 ,20,30 ё чанд моврид маъно пейдо намекунад,чанин чизи хеч асоси хам дар миёни аимма ва бузургони ин уммат дар қуруни аввалия надорад.Ин сахих астки имкон дорад дар ек жомеъа ,муслимини увлавиятишон мубораза бо инхирофи бошанд ва дар жомеъайи дигари чизи дигари бошад, ё мафосид ва мавориди вужуд дошта бошандки дар миёни хамма шойе бошанд ва муслимин феълан бар руйи ин маворид ангушт бигузоранд. Дар хар сурат ,муслимин хар мантақаи мутаносиб бо вазъи мовжуди худишон увлавиятхоишонро таъйин мекунанд ва ба ниёзхои рузишон посухи муносиб медиханд. Холо ,агар шумо танхо ба чанд мавориди часпидики чанд руз пеш ё чанд мох пеш ё чанд сол пеш ниёзи ту буда ва алъон ниёзи ту чизи дигари аст ва аз ниёзхои дигари худ ғофил шуди, дар инжо шумо бо тақлиди нобажо масирро гум карди , ва натавонисти худитро мутаносиб бо ниёзхои рузи худ опдейт ва ба руз куни , ва метавон гуфт ту ба имруз ва ин жомеъа таъаллуқ надори, ту мумиёйи сухангуйи хастки монеъ хам шуди.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(7- қисмат)

Нуктайики лозим аст дар ин замина бо он ишора шавад замони иқомаи хужжати набавий бар шахс аст. Чун мумкин аст шахс муртакиби журми бо ин бузурги шавад, аммо рузхо ва балки солхо тул бикашад то каси биёяд ва хужжати росулийро ба ин шахс мусалмон бирасонад. Дар ин сурат ,фосилаи замони расондани ин хужжати росулий ба у боз дар хукми мусалмони жохил дорои узр боқий мемонад, ва агар хужжати набавий ба вай расид тўвбаи у пазирофта мешавад хар чандки тўвбаи дуруғини хам бошад, ва қабли аз тўвба боз бо доштани чанон журми сангини зиндаги карда бошад. Мухим ин астки чанин шахсики дучори чанин журми шуда хужжати росулий ба у бирасад, ба журми худ огох шавад, огох шавад ба инки агар дубора онро такрор кунад хадди он чист ? Чи авоқиби дар интизори уст? Ва то замоники ба ин мархала нарасида ин шахс боз хам жузви муслимин хисоб мешавад ва наметавон уро аз доираи муслимин хориж кард.

Ин еки аз хамон нукоти аслий астки муслимин дар дипломосий ва равиши бархурд бо муслимини мужрим ёдишон рафта ва бояд ба онхо ёдовари шавадки ин равиши бархурд, ин суннати ахли қибла дубора дар миёни онхо зинда шавад ва равиши бархурди бехтари бо муслимини мужрими хатокор дошта бошандки чанин гуфтор ва аъмоли мужримонаиро муртакиб шуданд.

Холо чи чизи боис мешавад ек кофари пинхон , мунофиқ ва секулярзада ба ек кофари ошкор ва муртад табдил шавад? Ё ба ибороти дигар чигуна секулярзада ,мунофиқ , мунофиқин ва дорудастаи онхо ба кофари ошкор ва муртад ва муртаддин табдил мешаванд?

Ба сурати мухтасар метавон гуфтки , хар қовли ва амали куфрийки ибтидо онро ” ошкоро ” дар баробари қонуни шариати аллох қарор дихад ва ба хамрохи ин ,ин қовл ё амалиш уро ” ошкоро ” аз жомеъайи муслимин жудо кунад ва уро ба ақаб баргардонад, ва ин қовл ва амалиш жуз куфри ” ошкор” қобили таъвил ба чизи дигари набошад, ва ин қовл ва амал хам бар асари огохи ,илм ва ихтиёр аз тарафи шахси мукаллафи бошад ва узри шаръий надошта бошад. Хамин.

Албатта ,шофеъихо сарфи нияти куфрро хам машмули иртидод донистанд. Ният яъни ,масалан инки шахси тасмими қатъий дошта бошадки агар дар оянда фишори муслимин аз руйи вай бардошта шуд ва қонуни секуляризм хоким шудки , медонем тахти унвони озодий шахсий ,озодий дин ва ғейрих аз у химоят мекунад ва каси наметавонад ба у садама бизанад, дар ин сурат ,чанин шахси мегуяд он замон тасмим мегирад агар замина фарохам шуд масалан жузви еки аз ахзоби секулярист мегардад , ё яхудий, насроний ,мажус ва ғейрих мешавад, ё агар тавонист ва пойиш ба Европо ё Амрико боз шуд дар оянда даст аз дини ислом бикашад.

Дар назари шофеъийхо ин тасмим ва нияти қатъий ба кофар шудан дар оянда ,боиси кофар шудани вай дар хол мешавад. Хатто тардид дар инки дар оянда кофар мешавад ё на ,боз ин хам боиси кофар шудани вай дар хол мегардад, ё бигуяд агар дар оянда ин кор анжом шавад ман кофар мешавам. Масалан агар ин шахс ё ин гурух ё ин хукумат дуруғ гуфт ё хиёнат ва дузди кард ё фалон корро анжом дод ман қонуни шариати аллохро рахо мекунам ва узви фалон хизби секуляр мешавам, ё яхудий ,насроний ва ғейрих мешавам; ё агар каси ба ман панохандаги бидихад ман насроний ё яхудий мешавам , ё агар фалон хизби секуляр битавонад маро ба Европо бирасонад ман узви хамин хизби секуляр ва кофар мешавам. Ё бигуяд агар дар оянда ин кор анжом нашавад ман кофар мешавам. Масалан агар об,барқ ва соири имконотамро хукумати исломий таъмин нанамояд ва шикамамро сир накунад ман кофар мешавам ва узви фалон хизби секулярист, яхудий ,насроний ва ғейрих мешавамки ин имконотро бароям таъмин мекунад ва ба ман медихад.

Ин шахс ,исломи худро ба кори дар оянда муваккул мекунадки агар тибқи мейли вай пеш рафт ё нарафт ин фард кофар мешавад. Дар хар сурат, ризоят ба куфр боиси кофар шудан мегардад, чи ин ризоятро ба оянда муваккул кунад ё дар замони хол бошад, ва ин шахс дар холи хозир кофар мешавад. Дин ва иймон чизи нестки ба хотири фасод ё хуби фалон гурух ,фалон даста , фалон ашхос , фалон хукумат ё ба хотири хуби ва бади тамоми дунё аз он даст кашид. Шофеъихо ба ин шева ,сарфи нияти куфрро боиси кофар шадан медонанд ва чанин чизиро машмули хукми иртидод медонанд.

Албатта, ният чизи нестки дигарон битавонанд дар мовриди он қазоват кунанд ва танхо ин масаларо ба муслимин гушзад мекунадки муслимин хавосишон бошад хатто нияти накунандки онхоро муртад намояд. Аммо ,ончи хамма бар он иттифоқи назар доранд иртидод аз тариқи забон ва амал ( аз тариқи сухан ва кордор ) аст.Хар чандки ,агар мовриди чун Хотиб розияллоху анху вужуд дошта бошад ва муртакиби гуфтор ё амали иртидоди шуда бошад,боз хам бояд бо тўвба ба қароин ва далоилики меоварад, ва бо тўвба ба собиқаи фардий вай, ба қасд ва нияти у аз ин рафтор нигариста шавад ва ба қасд ва нияти ин шахс аз анжоми чанин амал ё гуфтори куфрий тўвжих шавад.

(идома дорад……..)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(109- қисм)

Барча мураккаб тажрибаларни риоя қилган холда фалончининг кофир ва муртад экани мушаххас бўлган пайтда ва унинг муртад эканлиги худди осмонда кўриниб турган қуёшдек очиқ-ойдин бўлгач, у хақида салохиятга эга маржаълар томонидан хам қатъий хукм содир қилинган; агар сен уни кофир ва муртад деб билмасанг ва уни мусулмон деб хисоблайдиган бўлсанг, бу шунга ўхшайдики спидга ё силга, вабога, маларияга, ўлатга, моховга чалинган шахсни жамиятни орасига қўйиб юборасан ва унга соғлом бир одамдек муносабатда бўласан. Мана бу ўзингни ва бошқаларни жисмини саломатлигига нисбатан ошкор зулм ва ошкор хиёнат хисобланади,  бу борада хеч ким шубха қилмайди.  

  Энди агар бир киши шариатдаги мураккаб, аниқ тажрибалар яъни қуръон ва суннат  орқали ва мутахассислар томонидан ишонч билан кофир, муртад деб ташхис қўйилган бўлса, хамда уни муртад эканлигида хеч қандай шубха бўлмаса, лекин сен уни мусулмон деб санайдиган бўлсанг, уни энг кам хатари шуки , сен аллохни шариатидаги қонунлар бўйича ахкомни инкор қилиб бир четга суриб қўйган бўласан, мана бу катта жиноят саналади. Бундан ташқари мана бу шахсни ва унга ўхшаган бошқа шахсларни динни, аллохни қонунини  оёқ- ости қилишларига журъатлироқ қилиб парвариш берган бўласан ва одамларни янада кўпроқ муртад бўлишлари учун шароитни мухайё қиласан, нима учун? Чунки сен ўзингни ва бошқа мусулмонларни иймоний ва ички саломатликларига нисбатан зулм қилдинг, хиёнат қилдинг. Сен спидга,силга чалинган шахсни жамиятда соғлом инсон сифатида кўрсатдинг, аслида эса барча тиббиёт тажрибалари бўйича бу шахс бемор деб ташхис берилган эди.

Сен ла илаха ва тоғутга куфр келтириш қоидасига кўра ишни бошланишида уни кофир дейишинг керак, ўтказилган имтихонлардан ўта олмаган  бундай шахсни ла илаха иллаллохни биринчи поясини олдинга силжитиш учун хам кофир дейишинг лозим:

“      فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی”

‌албатта буни амалга оширишинг керак, шунда барча анбиёлар харакат қилган йўлдан юришга қодир бўлган бўласан.

ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت،

худди шу ерда тоғутдан узоқлашишинг ва тоғутга куфр келтиришинг лозим бўлади,  

” یَکفُر بِالطّاغوتِ”

бундан сўнг унга очиқ-ойдин қуйидагича эй кофирлар ,деб хитоб қила оласан.

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

Кофирларга қарата кофир лафзи билан хитоб қилишлик хам амр,буйруқдур, бўлиб хам бу фақатгина росулуллох саллаллоху алайхи васалламга хос бўлган амр эмас, балки хар бир мусулмон ўзини имконига қараб уни амалга ошириши керак. Сени офтобга қараб қандай қилиб офтоб дейишинг равшан ва мушаххас нарса, демак худди шунга ўхшаш кофир,яхудий, насроний, мушриклар,мажусий, собеин, муртад дейилади, шундай экан уларни кофир деб айтасан:

قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

Баъзи нарсаларни мусулмонни ўзи ташхис беришга қодир ва аллох у нарсаларни ташхис беришни хаммага берган ва аслан далилга, далил келтиришга эхтиёж йўқ. Масалан яхудийлар, насронийлар,мажусийлар, собеинлар, мушриклар ёки секуляристлар кофир эканини хамма билади. Энди баъзилар секуляристларнинг ўша мушриклар жумласидан  эканини билмаслиги мумкин, чунки уни исми ўзгариб қолган, бўлмасам уни мохияти, ишлатилиши бир хил, аммо мушрикларнинг ахли китоб ва шибхи ахли китоб кофирлари билан хамрох холда кофир  эканликларига ишончлари комил, буни хар бир мусулмон яхши билади. Яъни масалан инсон билан дарахтни ўртасини қандай фарқлай олса, уларни хам шунчалик осон ташхис беради, мана шу тартибда осонлик билан бир мусулмонни кофирдан ажрата олади ва ташхис беради, бу ерда далилга, саводга, ёшу-қарига, эркак-аёлга эхтиёж йўқ.

Хар қандай киши мана бу дарахт ва мана бу инсон деб ташхис беришга қодир; шу сабабли хам инсонни инсон, дарахтни дарахт, кофирни кофир, мусулмонни мусулмон дейди. У учун шунчалик очиқ-ойдин бўлмагунича оғзидан бирорта сўз чиқмаслиги керак. Дарахтни дарахт экани ва инсонни инсон экани маълум бўлгач, бу хақида гапириши лозим.

(давоми бор……..)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(109- قیسم)

بَرچَه مُرَکَّب تَجرِیبَه لَرنِی رِعایَه قِیلگن حالدَه فَلانچِینِینگ کافِر وَ مُرتَد اِیکَه نِی مُشَخَّص بوُلگن پَیتدَه وَ اوُنِینگ مُرتَد اِیکَنلِیگِی حوُددِی آسماندَه کوُرِینِیب توُرگن قوُیاشدِیک آچِیق – آیدِین بوُلگچ، اوُ حَقِیدَه صَلاحِیَتگه اِیگه مَرجَعلَر تامانِیدَن هَم قَطعِی حُکم صادِر قِیلِینگن؛ اَگر سِین اوُنِی کافِر وَ مُرتَد دِیب بِیلمَه سَنگ وَ اوُنِی مُسُلمان دِیب حِسابلَیدِیگن بوُلسَنگ، بُو شوُنگه اوُحشَیدِیکِی سپِیدگه  یا سِیلگه،وَباگه، مَلَه رِیَه گه، اوُلَتگه، ماحاوگه چَه لِینگن شَخصنِی جَمِیعیَتنِی آرَه سِیگه قوُیِیب یوُبارَه سَن وَ اوُنگه ساغلام بِیر آدَمدِیک مُناسَبَتدَه بوُلَه سَن. مَنَه بُو اوُزِینگنِی وَ باشقَه لَرنِی جِسمِینِی سَلامَتلِیگِیگه نِسبَتاً آشکار ظُلم وَ آشکار خِیانَت حِسابلَه نَه دِی، بُو بارَه دَه هِیچ کِیم شُبهَه قِیلمَیدِی.

  اِیندِی اَگر بِیر کِیشِی شَرِیعَتدَگِی مُرَکَّب، اَنِیق تَجرِیبَه لَر یَعنِی قُرآن وَ سُنَّت آرقَه لِی وَ مُتَخَصِّصلَر تامانِیدَن اِیشانچ بِیلَن کافِر، مُرتَد دِیب تَشخِیص قوُیِیلگن بوُلسَه، هَمدَه اوُنِی مُرتَد اِیکَنلِیگِیدَه هِیچ قَندَی شُبهَه بوُلمَه سَه، لِیکِن سِین اوُنِی مُسُلمان دِیب سَنَیدِیگن بُولسَنگ، اوُنِی اِینگ کَم خَطَرِی شوُکِی، سِین اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوَنلَر بُویِیچَه اَحکامنِی اِنکار قِیلِیب بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیگن بوُلَه سَن، مَنَه بُو کَتتَه جِنایَت سَنَلَه دِی. بوُندَن تَشقَرِی مَنَه بوُ شَخصنِی وَ اوُنگه اوُحشَه گن باشقَه شَخصلَرنِی دِیننِی، اَلله نِی قانوُنِینِی آیاق – آستِی قِیلِیشلَرِیگه جُرعَتلِیراق قِیلِیب پَروَرِیش بِیرگن بوُلَه سَن وَ آدَملَرنِی یَنَدَه کوُپراق مُرتَد بوُلِیشلَرِی اوُچُون شَرائِطنِی مُهَیّا قِیلَه سَن، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی سِین اوُزِینگ وَ باشقَه مُسُلمانلَرنِی اِیمانِی وَ اِیچکِی سَلامَتلِیکلَرِیگه نِسبَتاً ظُلم قِیلدِینگ، خِیانَت قِیلدِینگ. سِین سپِیدگه، سِیلگه چَه لِینگن شَخصنِی جَمِیعیَتدَه ساغلام اِنسان صِیفَتِیدَه کوُرسَتدِینگ، اَصلِیدَه اِیسَه بَرچَه طِبِّیات تَجرِیبَه لَرِی بُویِیچَه بُو شَخص بِیمار دِیب تَشخِیص بِیرِیلگن اِیدِی.

سِین لا اِلَه وَ طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیش قائِدَه سِیگه کوُرَه اِیشنِی باشلَه نِیشِیدَه اوُنِی کافِر دِییِیشِینگ کِیرَک، اوُتکَه زِیلگن اِمتِحانلَردَن اوُتَه آلمَه گن بوُندَی شَخصنِی لا اِلَه اِلّا الله نِی بِیرِینچِی پایَه سِینِی آلدِینگه سِیلجِیتِیش اوُچُون هَم کافِر دِییِیشِینگ لازِم:  “      فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی”

حَه،اَلبَتَّه بوُنِی عَمَلگه آشِیرِیشِینگ کِیرَک، شوُندَه بَرچَه اَنبِیالَر حَرَکَت قِیلگن یوُلدَن یوُرِیشگه قادِر بُولَه سَن. ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت، حوُددِی شوُ یِیردَه طاغوُتدَن اوُزاقلَه شِیشِینگ وَ طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشِینگ لازِم بوُلَه دِی، ” یَکفُر بِالطّاغوتِ” بوُندَن سُونگ اوُنگه آچِیق – آیدِین قوُیِیدَگِیچَه اِی کافِرلَر، دِیب خِطاب قِیلَه آلَه سَن.  قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ.

کافِرلَرگه قَرَتَه کافِر لَفظِی بِیلَن خِطاب قِیلِیشِلیک هَم اَمر بوُیرُوقدوُر، بوُلِیب هَم بُو فَقَطگِینَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمگه خاص بوُلگن اَمر اِیمَس،بَلکِی هَر بِیر مُسُلمان اوُزِینِی اِمکانِیگه قَرَب اوُنِی عَمَلگه آشِیرِیشِی کِیرَک.  سِینِی آفتابگه قَرَب قَندَی قِیلِیب آفتاب دِییِیشِینگ رَوشَن وَ مُشَخَّص نَرسَه، دِیمَک حوُددِی شوُنگه اوُحشَش کافِر، یَهُودِی، نَصرانِی، مُشرِکلَر، مَجُوسِی، صابِیئِن، مُرتَد دِییِیلَه دِی، شوُندَی اِیکَن اوُلَرنِی کافِر دِیب اَیتَه سَن: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ. بَعضِی نَرسَه لَرنِی مُسُلماننِی اوُزِی تَشخِیص بِیرِیشگه قادِر وَ اَلله اوُ نَرسَه لَرنِی تَشخِیص بِیرِیشنِی هَمَّه گه بِیرگن وَ اَصلاً دَلِیلگه، دَلِیل کِیلتِیرِیشگه اِیختِیاج یوُق. مَثَلاً یَهُودِیلَر، نَصرانِیلَر، مَجُوسِیلَر، صابِیئِنلَر، مُشرِکلَر یاکِی سِکوُلارِیستلَر کافِر اِیکَه نِینِی هَمَّه بِیلَه دِی. اِیندِی بَعضِیلَر سِکوُلارِیستلَرنِینگ اوُشَه مُشرِکلَر جُملَه سِیدَن اِیکَه نِینِی بِیلمَسلِیگِی موُمکِین، چوُنکِی اوُنِی اِسمِی اوُزگه رِیب قالگن،بوُلمَه سَم اوُنِی ماهِیَتِی، اِیشلَه تِیلِیشِی بِیر هِیل، اَمّا مُشرِکلَرنِینگ اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتاب کافِرلَرِی بِیلَن هَمراه حالدَه کافِر اِیکَنلِیکلَرِیگه اِیشانچلَرِی کامِل، بوُنِی هَر بِیر مُسُلمان یَحشِی بِیلَه دِی. یَعنِی مَثَلاً اِنسان بِیلَن دَرَختنِی اوُرتَه سِینِی قَندَی فَرقلَی آلسَه، اوُلَرنِی هَم شوُنچَه لِیک آسان تَشخِیص بِیرَه دِی، مَنَه شوُ تَرتِیبدَه آسانلِیک بِیلَن بِیر مُسُلماننِی کافِردَن اَجرَه تَه آلَه دِی وَ تَشخِیص بِیرَه دِی، بُو یِیردَه دَلِیلگه،سَوادگه، یاشُو- قَرِیگه،اِیرکَک – عَیالگه اِیختِیاج یوُق.

هَر قَندَی کِیشِی مَنَه بُو دَرَخت وَ مَنَه بُو اِنسان دِیب تَشخِیص بِیرِیشگه قادِر؛ شوُ سَبَبلِی هَم اِنساننِی اِنسان، دَرَختنِی دَرَخت،کافِرنِی کافِر مُسُلماننِی مُسُلمان دِییدِی. اوُ اوُچُون شوُنچَه لِیک آچِیق – آیدِین بوُلمَه گوُنِیچَه آغزِیدَن بِیرارتَه سوُز چِیقمَسلِیگِی کِیرَک. دَرَختنِی دَرَخت اِیکَه نِی وَ اِنساننِی اِنسان اِیکَه نِی مَعلوُم بُولگچ، بُو حَقِیدَه گه پِیرِیلِیشِی لازِم.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(109- قسمت)

زمانی که با رعایت تمام آزمایشات پیچیده و تخصصی، مشخص شده فلانی کافر و مرتد شده، و مرتد شدن او مثل آفتاب در وسط آسمان بی ابر برایت روشن شده، و حکم قطعی در مورد او از طرف مراجع ذی صلاح صادر شده است؛ اگر تو او را کافر و مرتد ندانی و او را مسلمان بدانی مثل این می ماند که کسی را که ایدز دارد یا سل، وبا، مالاریا، طاعون و جزام دارد را در جامعه رها کنی و مثل یک آدم سالم با او برخورد نمایی. این ظلم آشکار و خیانت آشکاری به سلامت جسمی خودت و دیگران است که کسی در آن شک ندارد. 

حالا، اگر کسی هم از طریق آزمایشگاه دقیق و پیچیده ی شریعت(قرآن و سنت) توسط متخصصین، به یقین، كافر و مرتد تشخیص داده شده باشد و شکی در مرتد بودن اونباشد و تو او را مسلمان بنامی كمترين خطر او اين است كه يكی از احكام قانون شريعت الله را انكار كرده ای و دور انداخته ای، و این جرم بزرگی است. علاوه بر آن، اين شخص و اشخاص مشابه را در توهين و زير پا گذاشتن دين و قانون الله پرروتر و جری تر کرده ای و زمينه را برای ارتدادِ بیشترِ مردم فراهم نموده ای، چرا؟ چون، به سلامت ایمانی و درونی خودت و سایر مسلمین ظلم کرده و خیانت نموده ای. تو یک شخص آلوده به ایدز و سل را در جامعه به عنوان انسان سالم معرفی کرده ای، در حالی که تمام آزمایشات نشان دادند که این شخص مریض است.

تو باید طبق لا اله و کفر به طاغوت در همان ابتدای امر او را کافر بدانی، چنین شخصی را که در این آزمایشات رد شده و گفته شده که او کافر است باید او را کافر بدانی تا اولین پله ی لا اله – الا الله رابه پیش و جلو بروی:«فَمَن یَکفُر بِالطّاغوتِ  وَ یُؤمِن بِاللهِ فَقَدِ استَمسَکَ بِالعُروَةِ الوُثقی»‌.

بله، باید این را انجام دهی آن موقع است که توانستی در مسیری که کل انبیا رفته اند حرکت کنی. ولَقَد بَعَثنَا فِی کُلِّ أمَّةٍ أنِ اعبُدُوا اللهَ وَاجتَنِبُوا الطّاغُوت، همین جاست که باید از طاغوت دوری کنی«یَکفُر بِالطّاغوتِ»به طاغوت کفر کنی، او را کافر بدانی و بعد به صراحت به این کافر بتوانی بگویی: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ. آن ها را خطاب قرار بده: ای کافرها.

این مخاطب قرار دادن کفار به لفظ کافر هم امر است، و امری هم نیست که مختص رسول الله صلی الله علیه وسلم باشد، بلکه، امری است که هر مسلمانی باید به اندازه ی وسعت و توانایی اش آن را انجام دهد. مشخص و روشن شده تو چگونه می توانی به آفتاب بگویی آفتاب، همین طور هم روشن شده که کافر، یهودی، نصرانی و مشرکین و مجوس و صابئین و مرتد است، پس باید آنها کافر بدانی و بگویی: قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ. بعضی چیزها هستند که مسلمان می تواند آن را تشخیص دهد و الله تشخیص آن را به همه داده و اصلاً نیازی به دلیل و استدلال ندارد. مثلاً همه می دانند که یهود، نصارا، مجوس، صابئین و مشرکین یا همین سکولاریستها، کافر هستند. حالا، ممکن است کسی نداند که سکولاریستها همان مشرکین هستند و اسمشان عوض شده وگرنه ماهیت و کارکردشان یکی است، اما یقین دارد که مشرکین به همراه کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب، کافر هستند و این را هر مسلمانی می داند. یعنی چگونه می تواند مثلاً بین یک انسان با یک درخت فرق بگذارد و این ها را به راحتی تشخیص دهد به همین ترتیب، به راحتی می تواند بین یک مسلمان با یک کافر فرق بگذارد و یک مسلمان را از یک کافر تشخیص دهد و نیازی به دلیل، سواد، پیرو جوان، زن و مرد بودن ندارد.

 هر کسی می تواند تشحیص دهد این انسان است و این درخت؛ به همین دلیل، به انسان باید بگوید انسان و به درخت هم بگوید درخت، به کافر بگوید کافر و به مسلمان هم بگوید مسلمان. تا زمانی که اینگونه برایش روشن نشده نباید حرفی از دهانش بیرون رود. چگونه برایش روشن شده که این درخت است و این انسان. آن زمان است که باید حرف بزند.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(6- қисмат)

Ин оя ошкоро мегуядки шўхи кардан ба аллох ,хар ек аз оёт ва қавониниш ва росули у саллаллоху алайхи васаллам куфри астки шахсро аз мархалаи иймон хам ба ақаб бармегардонад ва уро кофар мекунад , ин дар мовриди шўхи аст; холо чи расид ба инки беадабий ва беэхтироми ба сурати амдий бошад ва шўхи ва жиддий дар маворид хукмиш еки аст. Фарқи надорад шахс барои шўхи ва саргарми аллох ,қавонин ,оёт ва росулишро ба тамасхара бигирад ё ба жиддий бошад. Аллох дар ин оя намефармояд : дуруғ гуфтид ин харфхо барои бози ва саргарми набуд, балки мефармояд : ин кор наметавонад барои шумо бахона бошад ва бо инхо наметавон шўхи кард, шумо бо ин кор пас аз инки иймон оварда будид кофар шудид……

….«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ»

Яъни инхо бо каломики хадафишон шўхи буда , на инки манзури бади дошта бошанд, ду мархала ба ақаб баргардонда шуда ва кофар мешаванд.

Журми ин даста

“كَفَرُوا بَعدَ إسلَامِهِم”

Нест,балки онхоро сохиби иймон медонадки мархалаи болотар аз мусалмон шудан аст ва ба иймони онхо гувохи медихад ва журмишон

“كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ”

Аст. Дар ин сурат ,ек мўъмин хам метавонад сифоти мунофиқинро дар худиш дошта бошад ва дар марохили ин сифот хатто боиси иртидоди у хам шавад пас , дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро маъжуни аз ин даста аз  ба зохир мусалмон ташкил медиханд.

«كَفَرُوا بَعدَإسلَامِهِم» یا «كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ»،

Ин бузургтарин журми астки ек мусалмон ва бахусус ек мўъмин мумкин аст муртакиб шавад , ва ба нахви бошадки аллох таоло шахси мусалмон ва мўъминро ба хотири он журми бузург такфир кунад, ва хукми хуружи онхо аз исломро содир кунад, ва хукми баргашти онхо аз ислом ба кофариро содир намояд. Бо вужуди чанин журми бузургики аллох таоло хукми такфири онхоро содир мекунад,ва инхо дар жанголи хукумати исломий хам буданд,аммо мисли муртаддин бо онхо бархурд намешавад, ва аз сафи муслимин ихрож намешаванд, балки бо ек тўвбаи сода аз  журми онхо сарфи назар мешавад, хар чандки хамма медонем ин дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо чиқадар дар сухбатхоишон дуруғгу, қасамхўр ,риёкор ,хуққабоз ва дағал хастанд. Аммо , тўвбашон пазирофта мешавад ва мисли муртаддин бо онхо бархурд намешавад,балки бо овардани узр ба жахл ва узрхои дигар барои онхо ,ононро мушмули мазоёйи муслимин мекунанд ва мисли ек мусалмон аз онхо мухофизат мешавад.

Ин сарневишти мусалмон ва мўъмини астки дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост ва чанин журми бузурги муртакиб шуда ва тўвба карда аст.Тўвба хийли хийли мухим аст. Дар инжо шахс бо чанон сухани ё амали муртад шуда,аммо хамин тўвбаи зохирий уро нажота дода аст. Хар чандки намедонем ва шак доремки тўвбаш дуруғин буда ё рост. Аммо  мутмаъиннем ва яқин доремки тўвба карда ва дубора мусалмон шуда ва хамин тўвба дар дунё аз у пазирофта мешавад. Чун ,яқин бар шак ва гумон чиратар аст ва бояд шакро рахо кунем ва яқинро бигирем.

Дар инжо, шак вужуд дорадки шахсики дар дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахост ва дучори амали шудаки аллох таоло уро такфир карда, тўвбаш ростин аст ё дуруғин? Аммо , итминон дори ва яқин дорики тўвба карда аст. Ин яқин жойгохиш болотар аз шак ва гумон мебошад ва касики бо яқин вориди ислом шуда бо шак,гумон ва эхтимол наметавон уро аз ислом хориж кард. Ин ек қоидаи куллий астки ахли қибла онро пазирофтанд.

Тамоми ин журмхо ва гунохон барои ек мусалмон дар дунё дар хадди гунохони кабира ё сағира боқий мемонанд ва агар шахс мусалмон ё мўъмин муртакиби хар ек аз ин журмхо шавадки ровшан ва ошкор ,боиси кофар шудани вай мешавад аммо , ба дунболи иртикоби журм тўвба кунад ва худишро жузъи аз жомеъайи муслимин бидонад ва аз сафи онхо жудо нашавад, чанин тўвбаи аз вай пазирофта мегардад, ва боз мисли  муслимин ба у бархурд мешавад.Хатто агар тамоми журмхои мунофиқин ва секулярзадахоро хам муртакиб шавад боз ,мисли ек мусалмон бо онхо бархурд мешавад. Аммо ,агар бори дигар хамин журми сангин  ва мушаххасро такрор карданд ва ба авоқиби дунёвий он огох шуда буданд ва хамон бори аввал хенгоми иртикоби журм ,итмоми хужжати росулий шуда буданд ва узри шаръий надоштанд,онвақт узр ба жахл хам бароишон намемонад ва машмули хукми касони мешавандки огохона ,амдий ва бо мейл ва ихтиёри худишон муртакиби журми шуданд.

(идома дорад……..)