وَاعْتَصِمُوا

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(86- قسمت)

یعنی، این کودک بیچاره با حکمی که دوستان نامیزان صادر می کنند و در حال اجرای آن هم هستند همین فرزندان بیچاره را با همین حکم می کشند و می گویند فرزندان مرتدین هستند پس، خودشان هم مرتد هستند. این کودک بیچاره اگر فوت هم بکند بر روی او نماز خوانده نمی شود، در قبرستان مسلمین هم دفن نمی شود و خودت همین طور ادامه ی سریال را ببین و نگاه کن چه سناریوی وحشتناکی برای این کودک نوشته اند. دلیلشان برای چنین اعمالی چیست؟ این است که شخص از مرتد ارث نمی برد.

خوب نبرد، مگر اگر والدین یکی از ما مرتد شود و ما از او ارث نبریم همین ارث نبردن باعث می شود که ما هم مرتد شویم؟ این بنده خداها با صدور این احکام بی پایه و اساس چگونه توانسته اند اینقدر بی رحم و بی انصاف باشند؟ دوستان گرامی کسانی چنین فتواهائی را داده اند و الان هم کسانی هستند که با فرزندان مرتدین همین معامله را می کنند. 

ارتداد یک جرم است، جرمی است که باید از کانال خاص خودش ثابت شود و اگر ثابت شد باید حد روی او اجرا شود پس، جزو حدود است. آخر چه کسی را دیدید چون والدینش قاتل بودند شاید او هم بعداً دچار قتل شود باید مثل قاتلها با او برخورد شود و او هم کشته شود؟ کمی فکر کنید ببینید دارید چه کاری می کنید؟

قاعده ی اصلی در مورد هر انسانی این است که براساس فطرت اسلامی به دنیا می آید و این خانواده است که او را به هر چیزی که بخواهد تبدیل می کند. رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه وسلم می فرماید: مَا مِنْ مَوْلُودٍ إِلَّا يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ، وَيُنَصِّرَانِهِ، وَيُمَجِّسَانِهِ، كَمَا تُنْتَجُ الْبَهِيمَةُ بَهِيمَةً جَمْعَاءَ، هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ؟ ثُمَّ يَقُولُ أَبُوهُرَيْرَةَ: وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ (روم/30). رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه وسلم می فرماید: هر نوزادی بر فطرت سالم(اسلام (به دنیا می آید، اما والدینش، او را یهودی، نصرانی یا مجوسی(زرتشتی) بار می آورند. همان گونه که نوزاد حیوان هنگام ولادت، صحیح وسالم است آیا هیچ دیده اید که حیوانی، گوش بریده به دنیا بیاید؛ و بعد رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه وسلم این آیه را تلاوت کرد: فطرت الهی است، که(خداوند) مردم را بر آن آفریده است، دگرگونی در آفرینش خدا نیست، این است دین استوار. بله، هیچ حیوانی، گوش بریده به دنیا نمی آید دیگران هستند که گوش او را می برند.

در این صورت، این کودک بر اساس فطرتش مسلمان به دنیا می آید و والدین، دین او را تعیین می کنند. حالا، پدرومادرش مرتد شدند و او را در جامعه ی مسلمین رها کردند؛ در اینجا حکومت اسلامی و جامعه ی مسلمین مسئولیت والدین او را بر عهده می گیرند، و این ها هستند که باید از اسلام فطری این کودک محافظت کنند و او را بر این اساس مثل فرزندان خودشان پرورش دهند. نه اینکه او را دست دیگران بدهند که گوشش را ببرند. کسی یک مسلمان را تحویل یک کافر نمیدهد حتی، اگر این شخص اسلام فطری داشته باشد، کودک مسلمانی است!!!

حالا این کودک از چنین والدینی، از چنین نعمتی، چنین جامعه ای و حکومت اسلامی که او را اینگونه بار بیاورد محروم می شود که بتواند در سایه ی آن اسلام فطری خود را تبدیل کند به اسلام خاصی که رسول الله صلی الله علیه وسلم آورده است، و از طریق پدر و مادر یا به هر شیوه ای در میان کفار قرار گرفت؛ حالا باید نگریسته شود آن کودک در چه مجتمعی رشد کرده است، در چه مجتمعی در حال رشد است، و این کودکان در کدام مجتمع کفار اصلی به سر می برند. چون در اینجا یا پدر و مادر هستند که دین این کودک را تعیین می کنند یا مجتمعی که این پدر و مادر پس از ارتداد، به آن فرار کرده اند و آن جا آن مجتمع است که آن ها را پرورش می دهد.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(7-қисмат)

Дар хар сурат ,аллохи мутаол ин дорудастаро ба унвони душман маърифий карда ва мефармояд :

«… هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ…» (منافقون/4)،

“ишон душмананд ; аз онхо хазар дошта бош ва бипархез ……..”.Пас ,ононки дар дохили мо хастанд ва аз хуқуқи мо хам бархурдоранд ,ва гох хам забон ва хам махалла ва гох мумкин аст жузви хонуводайи мо хам бошанд ,инхо душмананд ва дар ин шакки нест.Аммо ,нуқтайи мухиммики дар хамин ибтидо лозим аст ба он ишора шавад ин астки куффори пинхони дохилий аз назари ақидатий чи ақидайи дорандки он хамма оя дар мовридишон нозил шуда аст? Яхудийанд ? Насрониянд? Мажусанд ? Собеиянд?Мушриканд ?Инхо чи хастанд ва ақидашон чист ?Кофаранд дигар .

Дар асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам кофари пинхони дохилий бо моски нифоқки ба чехра зада буданд дорои бовархо ва ақидаи будандки мумкин аст бар халофи тамоми меёрхо ,арзишхо ,ва бовархойи куффори ахли китоб ва хатто шибхи ахли китоб бошад ,ва танхо метавон онро дар миёни куффори мушрик ва секуляристхо мушохида кард. Воқеийят хам ин астки мунофиқин дар ин дўвра  хамон мушрикин ва куффори ғейри ахли китоби ташкил дода будандки ба далили мухталиф адойи муслиминро дар меоварданд.Чун куффори ахли китоб хамчун яхудиён ва насоро хар кудом дорои киён ,мовжудият ва истиқлоли дохилий хосси худишон буданд,худмухтори хосси дохилий худишонро доштанд ва ниёзи ба нифоқ ва тазохури ба дини ислом надоштанд .Яхуд ва насоро хар кудом қалъа ,русто ва макони хосси худишонро доштандки дар ин маконхо хокимияти худишонро доро буданд ва бар пейравони худишон аъмоли қудрат мекарданд.Бахусус яхудки дар пеймони Мадина мисли уммати муслимин аз хуқуқи ва мазоёйи онхо хам бархурдор буданд.

Дар ин сурат ,склети шикл дихандаи мунофиқиники кулли оёти қуръон ва ривояти росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовридишон нозил шуда ,дини секуляризм аст.Аммо секуляризми масх шуда ,беғайрат ,дуруғгу ,хоин ва дар кул секуляризми тақаллубий ва жаълийки бисёри аз сифоти писандидаи секуляристхои ошкора қурайшро аз худишон дур карданд.Тасаввур кунид Абу Суфён секуляр дар дарбори насронийхо хозир намешавад алайхи душмани худиш ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дуруғ бигуяд .Аммо дуруғ  назди ин куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ба еки аз усули пазирофта шудаи ахлоқий табдил мешавад.

Пас,муслиминики ба бемори мунофиқин олуда шуданд ба забони имрузин метавон онхоро ” секулярзода ” ном бурд .Мисли касики сармозада ё гармозада бошад,инхо хам  “секулярзода ” хастанд ,инхо хам “секулярзода ” шуданд .Чун дини мунофиқин кофарики даруни гурух ва хизб ва дорудасташон хастанд ва мо онхоро намешносем ,секуляризм аст.Инхо ба бемори ва ба олудагихои онхо мубтало шуданд инхо хам секулярзода шуданд .Албатта ,уламо саъй карданд ин куффори пинхони дохилийро бо шиклики он замони мушрикин ба худишон гирифтанд маърифий кунанд .Масалан дар он замон ,мушрикин чи шикли чи қиёфаи ба худишон мегирифтанд онро бо адабиёти хамон замон маърифий кунанд. Масалан касоники чун ибни Қоййим ва дигарон ба жойи каламайи мунофиқ аз каламаи зандиқ истефода мекарданд .Забони рузи он замон барои мунофиқин ин буда ,ва каламаи зандиқ дарбардорандаи тамоми сифот ва вижагихойи мунофиқин буд ва барои мардуми он аср малмустар ва ошнотар буд ва мардум рохаттар метавонистанд аз онхо хазар кунанд ва фосилахойишонро бо онхо танзим кунанд ва аз беморишон дурий намоянд ва аз сифоти онхо дури кунанд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(6-қисмат)

Дар миёни мунофиқин ва куффори пинхони дохилий касони будандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онхоро маърифий карда буд, ва мардум бо алоим ва нишонахойи онхоро мешнохтанд ,ва каси дар нуфоқи онхо шак надошт ,ва оёти қуръоний нифоқи онхоро баён карда буд ; мисли Абдуллох ибни Убай .Бо ин вужуд ,замоники ин мунофиқин мурданд варасайи мусалмонишон аз онхо ирс бурданд , ва замоники каси аз атрофиёни онхо мемурд мерос ба онхо  хам мерасид ,ва жони онхо хам мухофизат мешуд.

Ин куффори дохилий ( мунофиқин ) ки ошкора кардани куфришон робитаи танготанги бо қудрати боздорандаги муслимин ва бахусус қудрати хукумати ва ижтимоий муслимин дорад ,дар садрил ислом ба тадрижки ахкоми шариат нозил мешуд мовзегирийхойи беморгунайи дар баробари татбиқи ин ахком аз худишон нишон медоданд.

Инхо ,хам мехостанд аз имтиёзоти муслимин дар жомеъа бархурдор шаванд ва мовқеийяти ижтимоий худишонро хифз кунанд , ва хам инки дар либоси ислом ва муслимин дар фикри зарба задан ба муслимин буданд.Инхо чун ғайрати бархурди рударру бо муслиминро надоранд,қасд доранд бидуни инки муттахам ба муқобила ва мубориза бо қонуни шариати аллох ва арзишхойи он ва хукумати исломий шаванд коршикани кунанд.

Бо ин вужуд ,аллохи мутаол ин ба зохир мусалмононро кофар номида ,хар чанд дар дунё жихати мухофизат аз вахдати ижтимоий муслимин ва мухофизат аз муслиминики фариби инхоро хурданд ва имкони бозгашти онхо меравад ,ин куффори пинхонро аз имтиёзоти хосси муслимин бахраманд карда аст.Имтиёзотики хосси муслиминанд ва куффори ошкора аз ин бархурдор нестанд худованд ин куффори пинхонро машмули ин имтиёзоти муслимин хам карда ва онхоро дар дунё жузви онон хисоб карда аст.

Бо нузули оёт ва шаъни нузули ин оёт ва ровшангарихойи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам каси чун Абдуллох ибни Убай Сулул ,ин шахсро хамма мешнохтанд ,гурухи хам будандки танхо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онхоро мешнохт исми инхоро ба Хузайфа хам гуфт ,ва гурухи аз инхо хам хастандки танхо ва танхо аллох таоло аз онон хабар дорад ва каси онхоро дар дунё наметавонад ташхис дихад ,на хеч сахоба ва на пайғамбар ва мовжуди дигари наметавонад онхоро ташхис дихад . Пас ,се даста буданд : дастайики хаммайи мардум онхоро мешнохтанд,гурухи дигари будандки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам исми онхоро медонист ва ба дигарон нагуфта буд ,ва дастайи хам будандки фақат ва фақат аллох  онхоро мешнохт ва каси аз онхо хабар надошт хатто худи пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам.

. «وَمِمَّنْ حَوْلَکُمْ مِنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِینَهِ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَیْنِ ثُمَّ یُرَدُّونَ إِلَى عَذَابٍ عَظِیمٍ» (توبه/۱۰۱)،

«لَا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ»

Ин гурухи севуми буданд дар миёни аъроби бодиянишин атрофи шумо ва дар миёни худ ахли Мадина ,мунофиқини хастандки тамрини нифоқ карданд ва дар он махорат пейдо намуданд.Ту ишонро намешноси ва балки он ононро месносем

«لَا تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ»

Ишонро ду бор шиканжа медихем .Сипас равонаи азоби бузурги мегардонад.

Бо марги  афродики аз тариқи вахий росулуллох саллаллоху  алайхи васаллам онхоро маърифий карда буд ва бо инқитоъи вахий ,дигар шиносоийи мунофиқини кофарки дар тор ва пуди жомеъа нуфуз карданд то рузи қиёмат барои инсонхо ғейри мумкин аст .Хар чандки шинохти алоими онхо ва хатто гурух ва бонди онхо , ва муслимини фариб хурдайи тахти нуфузи онхо мумкин аст мақдур бошад.Гурух ва бонди онхо мумкин аст мақдур бошад ва ле мунофиқиники кофаранд ва дар дохили ин дорудастаи шинохта шуда хастанд шинохтишон барои инсонхо ғейри мумкин аст.(идома дорад……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(38)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(38)

اوس، ځینې شرعي احکام داسې دي چې ټولو ته واضح او روښانه دي او استثنايي حالتونه پکې نشته،فعلاً کولای شو ووایو چې هغه ټول کسان چې د هغوی مسلمان والی په مجمل صورت عمومي ډول ثابت شوی، امکان نلري چې د دغو احکامو په اړه بې خبري ولري.
لکه مثال، ټول پوهېږي چې لمونځ فرض دی، روژه فرض ده، او حج او زکات هم فرض دي.
ځکه چې دغه موارد ټولو ته روښانه او څرګند شوي دي، که چېرې څوک وویني چې لمونځ نه کوي او ورته ووایي ولې لمونځ نه کوې؟ که هغه کس ځواب ورکړي چې زه نه پوهېدم چې لمونځ فرض دی، موږ د دغه دلیل او عذر نه منو او وایو د هغه کس جهل او ناپوهې نا معتبر دی.
خو، مخکې مو وویل چې نورې هم داسې مسایل شته چې خلک یې په یوه ټولنه کې علم او پوهاوی لري او د دغو مسایلو حکم ټولو ته څرګند او روښانه شوی وي،البته،
خو کېدای شي دغه احکام نورو ټولنو لپاره روښانه او څرګند نه وي، یا حتی کېدای شي په یوه ځانګړي ټولنه او سیمه کې ځینې احکام د ځینو کسانو لپاره روښانه وي، خو نور کسان هم شتون ولري چې د همدې احکامو په اړه پوهاوی او علم ونه لري او دغه احکام ورته روښانه او څرګند نه وي.په دې صورت کې، معیار دا دی چې حق او حکم د دغه شخص اخپل لپاره روښانه او څرګند وي، نه دا چې د نورو لپاره روښانه او څرګند وي.
موږ ټولو سره داسې پېښه شوې ده، کېدای شي ستاسو سره هم ډېر ځل شوې وي چې څوک یو خبر راولي او تاسو یې نه وي خبر، بیا په تعجب وپوښتئ چې ټول خبر دي، ته څنګه بې خبره یې؟ داسې پېښه تاسو سره نه ده شوې؟ شوې ده، خامخا شوې ده.
کېدای شي دغه کس ته د سمې لارې نه معلومات نه وي رسېدلي او غلطو لارو ورته معلومات ورکړل شوي وي.
یو مثال چې زموږ له ملګرو څخه یو تن په یوې خبرې کې یاد کړ، د مرتدینو د اوجالان د کارګرانو ګوند (د کردانو اوسنی مسیلمه کذاب) او د کردستان د پش مرګو جګړه وه چې د مسلمانانو پر وړاندې پیل شوې وه. دا پوښتنه راپورته شوه چې دا جګړه چا پیل کړه؟ زموږ دوست لا هم په دې باور و چې جګړه د مسلمانانو له خوا پر موږ پیل شوې، په داسې حال کې چې ټول اسناد او شواهد ښیي چې پیل کوونکي،دا همدغه مرتد سیکولرستان وو چې پر مسلمانانو جګړه تحمیل کړه او د همدې قاعدې پر بنسټ چې «ولا یزالون یقاتلونکم حتی یردکم عن دینکم إن استطاعوا» «او هغوی به تل له تاسو سره جګړه کوي تر څو تاسو له خپل دین څخه واړوي که یې وکړای شي» – په عراق، سوریه او ټولو هغو سیمو کې چې دوی فعالیت درلود او لري، جګړه پیل او پر مسلمانانو یې تحمیل کړه. زموږ دوست له دې حقیقت بې خبره و او نه پوهېده.
ځکه چې د مرتدینو او منافقینو د سیکولري رسنیو ټولې چینلونه شپه او ورځ دروغ په دې خلکو کې ځای پر ځای کول او دا بېچاره له حق ناخبره و، هغه حق چې د نن ورځ دی،هغه حق چې د نن ورځ دی، هغه حق چې پکې د مسلمان وینه بې ځایه توییږي او د یو مسلمان د وینې په اړه خبره کېږي چې آیا په حق توی شوې او که په ناحقه.د یو مسلمان د وینې خبره کېږي، د یو مسلمان د آبرو او دین خبره کېږي، خو زموږ دوست بې خبره و.

نو معیار دا دی چې دغه مسئله یا حکم باید د خپل شخص لپاره واضح او څرګند شوی وي، نه دا چې یوازې د هغه د نیکونو، یا د نورو خلکو په بل هېواد کې، یا حتی د نورو کسانو لپاره چې په هغه ټولنه کې ژوند کوي، واضح او روښانه وي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(5-қисмат)

Бо ин вужуд ,”куфр ” бемори вогирий астки дар бадан ва рафтори шахс ихтилол ижод мекунад ,ва хамин ихтилолот уро аз афроди солим жуда менамояд.Куффори пинхони дохилий ё мунофиқин хамчун соири куффор ба ин бемори худ ” огохий ” доранд ,фарқи худишон бо муслиминро дақиқан медонанд аммо мунофиқин бо зохири исломийки барои худишон дуруст карданд боис мешаванд дигарон онхоро нашносанд ва боиси шуйуъи бемори дар миёни соири муслимин хам мешаванд .

Бар ин асос ,баъзи аз муслимин бидуни огохи ва жохилона ,ба баъзи аз алоими ин бемори гирифтор мешаванд ( хамчун имоми масжиди зирор ), ё мумкин аст шахси мусалмон ,огохона худишро ба баъзи аз сифоти куффори пинхони дохилий ба хотири бемори қалбий ва заифул иймон будан ,гирифтор ва олуда кунанд .Холо замоники қудрати хукумати исломий вужуд надошта бошадки аз шуйуъи ва интиқоли ин беморихо жиловгирий кунад, мумкин аст шахси мусалмони олудаки ,сифоти писандидайи зиёдий хам дорад ,аммо бар ин бемори ва сифати нописанди худиш огохи хам надорад ,боиси сирояти беморий ба дигарон хам мешавад .Интиқоли беморий аз чанин шахсики он хамма сифоти писандида хам дорад бисёр рохаттар ва сариътар анжом мешавад .Барои хамин ,инхо бехтарин абзор барои интиқоли бемори ва соири инхирофот дар жомеъа дар ихтиёри куффори пинхони дохилий будандки ,куффори пинхони дохилий аз онхо суистефода карданд ва аз тариқи инхо бештар барномахойи худишонро ба жилов бурданд .Фард ,инхоро бо сифоти зебоийки доранд мебинад нохудогох жараён ва манхажики дар он хастандро таъйид мекунад ва дар он меофтад бидуни пей бурдан ба теорисинхо ,муфаккирин ва ахдофи ин жараён.

Ончи мухим аст замоники қудрати боздорандаги ва бахусус қудрати хукумати исломий ва қавонини ижроий он вужуд надошта бошад ,куффор ба сурати аланий ва ошкора абзор вужуд мекунанд .Аммо ба махзи пейдо шудан қудрати хукумати бахши аз ин куффорки ғайрат ва журъат абзор вужуд надоранд дар қолиби муслимин мераванд ,ва худишонро шабихи муслимин мекунанд ,ва дар аъмоли ибодий ба сурати ноқис ,адойи муслиминро дар меоваранд.

Дар ин сурат ,дар баробари хукумати исломий ва қудрати ноши аз он ,куффор ба ду шева эъломи мовжудият мекунанд ва дар баробари барномахойи ислом ва қавонини шариат вокуниш нишон медиханд.Иддаи аз онхоки аз шахомат ва садоқат ва иймони пештари нисбат ба бовархойи худишон бархурдоранд ” ошкора ” куфри худишонро баён мекунанд ва дар сафи мушаххас эъломи мовжудият менамоянд ; ва дастаи дигарки аз чанин шахомат ва ғайрати бархурдор нестанд куфри худишонро ” пинхон ” мекунанд ва дар зохир эъломи ислом мекунанд ва адойи муслиминро дар меоваранд.

Дар ин сурат зохиран ахли қибла дар дунё се дастанд:

Муслимин .

Мўъминин.

Мунофиқин ( куффори пинхони дохилий ).

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо онки исми баъзи аз ин куффори пинхони дохилийро аз тарафи аллох медонист аммо харгиз онхоро машмули ахкоми куффор ё муртаддин накард .Балки инхоро машмули хукми муслимин кардки ,хам ин куффори пинхон аз соири муслимин ирс мебурданд хам дигарон аз инхо ирс мебурданд.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(4- қисмат)

Ба хамин далил ,касоники мунофиқ мешаванд то рузи қиёмат тағйир намекунанд:

«فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فی قُلُوبِهِمْ إِلی یوْمِ یلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما کانُوا یکذِبُونَ» (توبه/77)،

Худованд нифоқро дар дилхоишон падидор ва пойдор карда то рузики худоро дар он мулоқот мекунанд .Бадин хотир астки пеймони  худоро шикастанд ва хамчунин дуруғ гуфтанд . Пас нифоқ дар дилишон аст то рузи қиёмат .

Замоники аллох таоло мунофиқинро кофар маърифий мекунад ва мегуяд то рузи қиёмат хам хамин тури хастанд яъни инхо хам дар дунё мушмули :

«إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ*خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ» (بقره/6-7)،

Мешаванд , инхо машмули хамин қоида мешаванд ва барои онхо ексон аст чи онхоро бим дихи ва чи бим надихи ,иймон намеоваранд .Бо ин вужуд ,аллох таоло дар ду даста ба маърифий ин куффор мепардозад ва онхоро ба ду даста тақсим мекунад:

1 – иддаи аз онхо хастандки дар хамон асоси иймон намеоваранд ва танхо адойи муслиминро дармеоваранд :

«أُوْلَئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا» (احزاب/19)،

Онон харгиз иймон наёварданд ,ва лизо худо аъмоли ишонро ботил ва бемузд мекунад ва ин кор барои худо осон аст.

2 – Дастайи дигар аз ин кофар ,ибтидо мусалмон мешаванд баъад иймон хам меоваранд ,яъни ек мархала болотар ,аммо дар нихоят кофар мешаванд .Инхо ибтидо аз даражаи мусалмон будан хам болотар мераванд ва иймон меоваранд ,аммо ба дунболи ин иймон ,кофар мешаванд.Барои хамин астки бар қалбхойишон мухр гузошта мешавад ,ва қалбхоишон дигар қудрати тафаққух ва фахмишро нисбат ба дини аллох аз даст медихад:

إِذَا جَاءکَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّکَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ یَعْلَمُ إِنَّکَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ یَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَکَاذِبُونَ* اتَّخَذُوا أَیْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَن سَبِیلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاء مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ*‏ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا یَفْقَهُونَ» (منافقون/3)،

Бадин хотир астки иймон оварданд ва сипас кофар шуданд ,пас бар дилхоишон мухр находа шуд, ва ишон дигар ( хақиқатро дарк намекунанд ва аз иймон чизи ) намефахманд.

یَحْلِفُونَ بِاللّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدْ قَالُواْ کَلِمَةَ الْکُفْرِ وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن یَتُوبُواْ یَکُ خَیْراً لَّهُمْ وَإِن یَتَوَلَّوْا یُعَذِّبْهُمُ اللّهُ عَذَاباً أَلِیماً فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَمَا لَهُمْ فِی الأَرْضِ مِن وَلِیٍّ وَلاَ نَصِیرٍ ‏(توبه/74)،

Мунофиқон ба худо сўганд мехурандки нагуфтанд .Дар холики ,қатъан суханони куфр омизи гуфтанд ва пас аз иймон оварданд ,ба куфр баргаштанд ва қасди анжоми кори кардандки бидон нарасиданд ( ва он куштани пайғамбар ба хенгоми мурожаъа аз жанги табук буд).

Диққат кардид ,ду гурух буданд еки касони будандки аслан иймон наёварданд аз хамон авоил адойи мусалмононро дароварданд ” лам юъмину ” ,касони дигар будандки ” аману сумма кафару ” аввал мусалмон шуданд иймон оварданд ва баъад аз он кофар шуданд ва адойи мусалмононро дароварданд ва дар хамон қолиби исломийшон монданд ва кофарки ,худо бо  ” аману сумма кафару ” онхоро исм мебурд ё мегуяд ” кафару баъда исламихим ” мусалмон шуданд баъдан кофар шуданд.Дастаи мусалмон шуданд баъад кофар шуданд дар хамон даражайи мусалмон буданишон кофар шуданд даражайи аз мусалмон будан хам болотар рафтанд иймон оварданд ” аману сумма кафару ” баъад кофар шуданд .Инхо ду даста аз куффор хастанд.

Бо онки ба далили қудрати фардий ё қабилаий дар Макка иддаи аз муслимин аз қудрат боздорандаги бархурдор буданд ва дигарон журъати садама задан ба онхоро надоштанд , аммо кофари секуляристи қурайшки дар онжо вужуд доштанд дар нишон додани чехраи воқеий худишон ва баёни бовархойишон аз каси наметарсиданд ,ва ошкоро хамоники будандро нишон медоданд .Барои хамин астки беморийи пинхон кардани куфр назди мунофиқин замоники муслимин умуман ба қудрати боздорандаги ва бахусус ба қудрати хукумати даст ёфтанд дар Мадина ба вужуд омада аст; дар Макка муслимин умуман қудрати боздорандаги надоштанд барои хамин умуман шохиди падидаи нифоқ ва мунофиқин нестем ва оёт марбут ба мунофиқин хам умуман марбут ба дўврони Маданий хастанд на Маккий

.(идома дорад……

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(85- қисм)

 Хар холда, мана шундай фикр хам мавжуд. Аммо нихоятда ажойиб бўлган нарса шуки,  12 имомлик фиқхни асосида идора қилинадиган эронда, ражавийнинг  тўдасини аъзоси бўлган аёлларни хам, бошқа чапларни хам ва курд секуляр муртадларига аъзо бўлган аёлларни хам ўлдиришган, тўғрими кўрганмизми? Уларни хаммасини ўлдиришганини кўрганмиз, жангда қўлга тушган кишиларни хатто бир муддат олдин хам курдларни мусайламайи каззоби ужалоннинг секуляр муртадларини тўдасидан қўлга тушганларни хам,иртидод жинояти бўйича ўлдирилди,ражавийни тўдаси ва унга ўхшаган чапдагиларни мусулмонларни ўлдиришда иштирок этганларни хам , уларни хаммаларини ўлдиришди, нима учун? Чунки улар жангчи кучи  бўлишган. Демак, диққат қилинглар, “амалда” аёлни иртидоди содда бўлмаган пайтда муғаллиза ва шиддатли бўлса, хеч қайси бир  ахли қиблани ўртасида муртад бўлган аёлни жазоси борасида  хеч қандай фарқ топилмайди. Ахли қиблани барчаси “амалда” иртидоди муғаллиза, шиддатли бўлган  аёлни иртидоди бўйича бир хил ўринни тутишган, хамма “амалда” ягона бир ишни амалга оширишади, махсусан агар мана бу аёл мана шу муртад, фаол ,секуляр  гурухларнинг  мумтанаъах тоифасида ё шариатдан тўсиб қолувчи гурухларни сафида бўлишган бўлса. Мана бу холатда, қуролли кучларни сафидаги ёки маданий жангларда аслахани хизматида ва жангга хизмат қилаётган аёлларни иртидод хукми  эркаклардан хеч қандай фарқ қилмайди ва ахли қибланинг  барчаси уларни ўлдиришда иттифоқли назарга эга.

Муртадларга муомала қилиш борасида ишора қилиниши керак бўлган нуқталардан бири шуки, муртад ота-онадан қолиб кетган,дунёга келган аммо мусулмон бўлмаган  фарзандлардир, мана буларга нисбатан қандай муносабатда бўлиш керак? Мана бу борада очиқ хужжат мавжуд эмас. Аммо шу нарса бўйича ишончимиз комилки, мана бу фарзандлар таклиф ёшига етмагунларича улар яшаб турган жамиятдаги қонунларга тобеъ бўлишади, магар мана буни хилофи собит бўлса. Хатто мусулмонлар яшайдиган диёрларда улар таклиф ёшига етмагунларича уларни устида хукм ижро қилинмайди, умумий холатда улар яшаётган жамиятдаги қонунларга тобеъ бўлишади.

Яъни яхудийларни орасида яшаётган гўдакни хукми яхудийларни хукмидек бўлади, магар мана бу шахсни яхудий эмаслиги исбот қилинса бундай бўлмайди, масалан мусулмонлиги ё секуляристлиги ё мушриклиги ёки бошқа нарса эканлиги исбот бўлса. Хўп, энди муртад бўлган кишини фарзандни қайси жамиятда дунёга келганлиги бу ерда мухимдир.  Агар мусулмонларни орасида бўлса улар хам худди бошқа гўдакларга ўхшаб, мусулмонларни жамиятидаги мусулмон ота-онадан дунёга келган етим фарзандларни хукмига шомил бўлишади. 

Хатто имом Нававийга ўхшаш бир гурух уламолар эълон қилишадики, агар гўдаклар ота-онасини иртидодидан олдин ,яъни мана бу гўдакларни нутфаси боғланган бўлса ва хатто уларни ота-онаси мана бу гўдакка хомиладор бўлган пайтида муртад бўлган бўлса, мана бу гўдак мусулмонлар жумласидан хисобланади ва фақатгина у вояга етган пайтида уни муртад деса бўлади, у исломидан сўнг иртидодга дучор бўлган. Хўп, мана бу нарса хаммага тегишли бўлиб бошқалардан фарқи йўқ. Яъни мана бу гўдак бошқа мусулмон болалар босиб ўтган йўлни босиб ўтади ва бошқа болаларни хукмига шомил бўлади.

Мана бу борада хам комил диққат қилиниши лозим, чунки бу ерда аллохни бандалари бўлиб хам энг бегунох бандалари хақида гапириляпти, хар қандай шароитда шак,гумон, эхтимол, олдиндан хукм чиқариш, аллох сақласин мана бу гўдакни келажаги хақида  ғайбни иддао қилишга дучор бўлмаслик керак. Балки ишонч,хотиржамлик  билан мана бу борада хукм содир қилиниши лозим. Чунки баъзиларнинг мана бу бола бир қанча куни ё ой хатто йилдан сўнг, вояга етмаган пайтида ота-онасига ўхшаб муртад бўлишини эхтимоли бор, бўлиши мумкин,шунинг учун у муртадларни хукмига шомил бўлади!!- дейишганини кўрганмиз.

Бу нима дегани? Аввало хар қандай инсонни шак ва гумон билан исломни доирасига киргиза олмайсан хам ё ундан чиқариб хам юбора олмайсан, балки албатта комил ишончга эга бўлишинг керак. Иккинчидан бир гўдак бир икки кунни ичида нимадан қайтиб кета олади? Туғилганига бир неча кун бўлган мана бу аллохни бандаси қандай қилиб аллохни шариатидаги қонунларга таслим бўлган? Нима қилганлиги сабабли муртад бўлиб қолган?

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(85- قیسم)

هَر حالدَه مَنَه شوُندَی فِکر هَم مَوجُود. اَمّا نِهایَتدَه عَجایِیب بُولگن نَرسَه شوُکِی، 12 اِماملِیک فِقهنِی اَساسِیدَه اِدارَه قِیلِینَه دِیگن اِیراندَه ،رَجَوِینِینگ توُدَه سِینِی اَعضاسِی بوُلگن عَیاللَرنِی هَم، باشقَه چَپلَرنِی هَم وَ کوُرد سِکوُلار مُرتَدلَرِیگه اَعضا بوُلگن عَیاللَرنِی هَم اوُلدِیرِیشگن، توُغرِیمِی کوُرگنمِیزمِی؟ اوُلَرنِی هَمَّه سِینِی اوُلدِیرِیشگه نِینِی کوُرگنمِیز، جَنگدَه قوُلگه  توُشگن کِیشِیلَرنِی حَتَّی بِیر مُددَت آلدِین هَم کوُردلَرنِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی اوُجَلاننِی سِکوُلار مُرتَدلَرِینِی توُدَه سِیدَن قوُلگه توُشگنلَرنِی هَم، اِرتِداد جِنایَتِی بُویِیچَه اوُلدِیرِیلدِی، رَجَوِینِی توُدَه سِی وَ اوُنگه اوُحشَگن چَپدَگِیلَرنِی مُسُلمانلَرنِی اوُلدِیرِیشدَه اِیشتِراک اِیتگنلَرنِی هَم، اوُلَرنِی هَمَّه لَرِینِی اوُلدِیرِیشدِی، نِیمَه اوُچُون؟ چوُنکِی اوُلَر جَنگچِی کوُچِی بوُلِیشگن. دِیمَک، دِققَت قِیلِینگلَر، “عَمَلدَه” عَیالنِی اِرتِدادِی ساددَه بوُلمَه گن پَیتدَه مُغَلِّظَه وَ شِددَتلِی بوُلسَه، هِیچ قَیسِی بِیر اَهلِی قِبلَه نِی اوُرتَه سِیدَه مُرتَد بوُلگن عَیالنِی جَزاسِی بارَه سِیدَه هِیچ قَندَی فَرق تاپِیلمَیدِی. اَهلِی قِبلَه نِی بَرچَه سِی “عَمَلدَه” اِرتِدادِی بُویِیچَه بِیر هِیل اوُرِیننِی توُتِیشگن، هَمَّه “عَمَلدَه” یَگانَه بِیر اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیشَه دِی، مَخصُوصاً اَگر مَنَه بُو عَیال مَنَه شُو مُرتَد، فَعال، سِکوُلار گوُرُوهلَرنِینگ مُمتَنَعَه طائِفَه سِیدَه یا شَرِیعَتدَن توُسِیب قالوُچِی گوُرُوهلَرنِی صَفِیدَه بوُلِیشگن بُولسَه. مَنَه بوُ حالَتدَه، قوُراللِی کوُچلَرنِی صَفِیدَگِی یاکِی مَدَنِی جَنگلَردَه اَسلَحَه نِی حِذمَتِیدَه وَ جَنگگه حِذمَت قِیلَه یاتگن عَیاللَرنِی حُکمِی اِیرکَکلَردَن هِیچ قَندَی فَرق قِیلمَیدِی وَ اَهلِی قِبلَه نِینگ بَرچَه سِی اوُلَرنِی اوُلدِیرِیشدَه اِتِّفاقلِی نَظَرگه اِیگه.

مُرتَدلَرگه مُعامَلَه قِیلِیش بارَه سِیدَه اِیشارَه قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن نوُقطَه لَردَن بِیرِی شوُکِی، مُرتَد آتَه – آنَه دَن قالِیب کِیتگن، دُنیاگه کِیلگن اَمّا مُسُلمان بوُلمَه گن فَرزَندلَردِیر، مَنَه بوُلَرگه نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش کِیرَک؟ مَنَه بوُ بارَه دَه آچِیق حُجَّت مَوجُود اِیمَس. اَمّا شوُ نَرسَه بُویِیچَه اِیشانچِیمِیز کامِلکِی، مَنَه بُو فَرزَندلَر تَکلِیف یاشِیگه یِیتمَه گوُنلَرِیچَه اوُلَر یَشَب توُرگن جَمِیعیَتدَگِی قانوُنلَرگه تابِع بوُلِیشَه دِی، مَگر مَنَه بوُنِی خِلافِی ثابِت بوُلسَه. حَتَّی مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه اوُلَر تَکلِیف یاشِیگه یِیتمَه گوُنلَرِیچَه اوُلَرنِی اوُستِیدَه حُکم اِجرا قِیلِینمَیدِی، عُمُومِی حالَتدَه اوُلَر یَشَیاتگن جَمِیعیَتدَگِی قانوُنلَرگه تابِع بوُلِیشَه دِی.

یَعنِی یَهُودِیلَرنِی آرَه سِیدَه یَشَیاتگن گوُدَکنِی حُکمِی یَهُودِیلَرنِی حُکمِیدِیک بوُلَه دِی،مَگر مَنَه بوُ شَخصنِی یَهُودِی اِیمَسلِیگِی اِثبات قِیلِینسَه بوُندَی بوُلمَیدِی، مَثَلاً مُسُلمانلِیگِی یا سِکوُلارِیستلِیگِی یا مُشرِکلِیگِی یاکِی باشقَه نَرسَه اِیکَه نلِیگِی اِثبات بوُلسَه. حوُپ، اِیندِی مُرتَد بوُلگن کِیشِینِی فَرزَندِی قَیسِی جَمِیعیَتدَه دُنیاگه کِیلگنلِیگِی بُو یِیردَه مُهِمدِیر. اَگر مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَه بوُلسَه اوُلَر هَم حوُددِی باشقَه گوُدَکلَرگه اوُحشَب، مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَگِی مُسُلمان آتَه – آنَه دَن دُنیاگه کِیلگن یِیتِیم فَرزَندلَرنِی حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی.

حَتَّی اِمامِ نَوَوِیگه اوُحشَش بِیر گوُروُه اوُلَمالَر اِعلان قِیلِیشَه دِیکِی، اَگر گوُدَکلَر آتَه – آنَه سِینِی اِرتِدادِیدَن آلدِین، یَعنِی مَنَه بوُ گوُدَکلَرنِی نُطفَه سِی باغلَنگن بوُلسَه وَ حَتَّی اوُلَرنِی آتَه – آنَه سِی مَنَه بُو گوُدَککَه حامِلَه دار بوُلگن پَیتِیدَه مُرتَد بوُلگن بوُلسَه، مَنَه بُو گوُدَک مُسُلمانلَر جُملَه سِیدَن حِسابلَه نَه دِی وَ فَقَطگِینَه اوُ وایَه گه یِیتگن پَیتِیدَه اوُنِی مُرتَد دِیسَه بوُلَه دِی، اوُ اِسلامِیدَن سوُنگ اِرتِدادگه دوُچار بوُلگن. حوُپ، مَنَه بوُ نَرسَه هَمَّه گه تِیگِیشلِی بوُلِیب باشقَه لَردَن فَرقِی یُوق. یَعنِی مَنَه بوُ گوُدَک باشقَه مُسُلمان بالَه لَر باسِیب اوُتگن یوُلنِی باسِیب اوُتَه دِی وَ باشقَه بالَه لَرنِی حُکمِیگه شامِل بوُلَه دِی.

   مَنَه بُو بارَه دَه هَم کامِل دِققَت قِیلِینِیشِی لازِم، چوُنکِی بُو یِیردَه اَلله نِی بَندَه لَرِی بوُلِیب هَم اِینگ بِیگوُناه بَندَه لَرِی حَقِیدَه گه پِیرِیلیَپتِی،هَر قَندَی شَرائِطدَه شَک،گوُمان، اِیحتِمال،آلدِیندَن حُکم چِیقَه رِیش، اَلله سَقلَه سِین مَنَه بوُ گوُدَکنِی کِیلَه جَگِی حَقِیدَه غَیبنِی اِدَّعا قِیلِیشگه دوُچار بوُلمَسلِیک کِیرَک. بَلکِی اِیشانچ ،حاطِرجَملِیک بِیلَن مَنَه بُو بارَه دَه حُکم صادِر قِیلِینِیشِی لازِم. چوُنکِی بَعضِیلَرنِینگ مَنَه بُو بالَه بِیر قَنچَه کوُن یا آی حَتَّی یِیلدَن سوُنگ، وایَه گه یِیتمَه گن پَیتِیدَه آتَه – آنَه سِیگه اوُحشَب مُرتَد بوُلِیشِینِی اِیحتِمالِی بار بوُلِیشِی موُمکِین، شوُنِینگ اوُچُون اوُ مُرتَدلَرنِی حُکمِیگه شامِل بوُلَه دِی!! – دِییِیشگه نِینِی کوُرگنمِیز.

بُو نِیمَه دِیگه نِی؟ اَوَّلا هَر قَندَی اِنساننِی شَک وَ گوُمان بِیلَن اِسلامنِی دائِرَه سِیگه کِیرگِیزَه آلمَیسَن هَم یا اوُندَن چِیقَه رِیب هَم یوُبارَه آلمَیسَن، بَلکِی اَلبَتَّه کامِل اِیشانچگه اِیگه بوُلِیشِینگ کِیرَک. اِیککِینچِیدَن بِیر گوُدَک بِیر اِیککِی کوُننِی اِیچِیدَه نِیمَه دَن قَیتِیب کِیتَه آلَه دِی؟ توُغِیلگه نِیگه بِیر نِیچَه کوُن بوُلگن مَنَه بوُ اَلله نِی بَندَه سِی قَندَی قِیلِیب اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تَسلِیم بُولگن؟ نِیمَه قِیلگنلِیگِی سَبَبلِی مُرتَد بُولِیب قالگن؟

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(85- قسمت)

در هر صورت، این رأی هم وجود دارد. اما چیزی که خیلی جالب است، در ایران که بر اساس فقه 12 امامی اداره می شود، هم زنان عضو دارودسته ی رجوی و سایر چپها را کشتند و هم زنان عضو مرتدین سکولار کُردی را، مگر ندیدیم؟ دیدیم که همه را اعدام کردند، هم کسانی که در جنگ حتی چند مدت پیش هم دارودسته های سکولاریست های مرتد اوجالان مسیلمه ی کذاب کردها را گرفته بودند به جرم ارتداد آن ها را کشتند و هم از دارودسته ی رجوی و امثالهم و چپ هایی که وجود داشتند و در جنگ در قتل مسلمین شرکت کرده بودند. همه ی آن ها را کشتند، چرا؟ چون این ها نیروی جنگی بودند. پس، دقت کنید،«عملاً» زمانی که ارتداد زن ساده نیست و مغلظه وشدید می شود «عملاً» فرقی بین هیچ یک از اهل قبله در مجازات زن مرتد شده وجود ندارد، و تمام اهل قبله «عملاً» در مجازات زنی که ارتداد او تبدیل شده باشد به مغلظه و شدید یک موقف دارند، همه «عملاً» یک کار را انجام می دهند بخصوص اگر این زن در طائفه ی ممتنعه یا گروههای بازدارنده از شریعت مثل همین گروههای مرتد و سکولار فعال باشد. در این صورت، چنین زنانی که نیروهای مسلح هستند یا در جنگ فرهنگی در خدمت اسلحه و در خدمت جنگ هستند حکم ارتداد این ها فرقی بامردان ندارد و کل اهل قبله بر کشتن آن ها اتفاق دارند.

• نکته ی دیگری که در چگونگی برخورد با مرتدین لازم است به آن اشاره شود فرزندانی هستند که از پدر و مادری مرتد به جا مانده اند یا به دنيا آمده اند و مسلمان نیستند، با این ها چه برخوردی باید داشت؟ در این زمینه نص صریحی وجود ندارد. اما این را مطمئنیم که فرزند تا زمانی که تکلیفی بر او واجب نشده حکمش تابع مجتمعی است که درآن زندگی می کند، مگر اینکه خلاف آن ثابت شود. حتی تا زمانی که به سن تکلیف نرسیده در سرزمین های مسلمان نشین هم حکمی بر او اجرا نمی شود در کل این است که تابع مجتمعی است که در آن زندگی می کند.

یعنی کودکی که در میان یهودیان زندگی می کند حکمش مثل یهودیان است، مگر اینکه ثابت شود این شخص یهودی نیست و مثلاً مسلمان است یا مشرک و سکولاریست یا هر چیز دیگری است. خوب، حالا کسی که مرتد می شود، مهم این است که فرزندانش که پس از ارتداد او به دنیا آمده اند در چه مجتمعی هستند. اگر در میان مسلمین هستند، خوب این ها هم مثل سایر کودکانی هستند که به دلایلی والدینشان را از دست داده اند و مشمول احکام همان فرزندان یتیمی می شوند که در جامعه ی مسلمین هستند و از پدر و مادری مسلمان متولد شده اند.

حتی،عده ای از علماء چون امام نووی اعلام می کنند که اگر این کودکان قبل از ارتداد والدین، نطفه ی آن ها منعقد شده باشد و حتی والدین در زمان حاملگی این کودک مرتد شده باشند باز کودک جزو مسلمین به حساب می آید و تنها زمانی می شود او را مرتد دانست که بالغ شود و بعد از اسلامش دچار ارتداد گردد. خوب، این مال همه است، فرقی با دیگران ندارد. یعنی این کودک همان مسیری را طی می کند که سایر کودکان مسلمانان طی می کنند و مشمول حکم سایر بچه مسلمان ها می شود.

در این زمینه هم باید کاملاً دقت کرد که در مورد یکی از بندگان الله آنهم بی گناهترین بندگان الله صحبت می شود و نباید تحت هیچ شرایطی تابع شک، گمان، احتمال، پیش داوری و خدای ناکرده ادعای غیب گوئی در مورد آینده ی این کودک شد. بلکه، باید با یقین و اطمینان در مورد آن حکم صادر کرد. چون دیده شده عده ای می گویند ممکن است و احتمال دارد این بچه ی بی گناهِ چند روزه، چندماهه یا حتی چند ساله و غیر بالغ مثل والدینش مرتد شود پس، مشمول حکم مرتدین می گردد.!!

 یعنی چه؟ اولاً با شک و گمان هیچ انسانی را نمی توانی نه وارد دایره ی اسلام کنی نه از آن خارج کنی بلکه، باید یقین و اطمینان کامل داشته باشی. دوماً، یک کودک یکی دو روزه از چه چیزی برگشته است؟ این بنده ی چند روزه ی الله چگونه توانسته تسلیم قانون شریعت الله شود؟ و چه کاری کرده که مرتد شده است؟

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(3-қисмат)

Ончи дар забони мо ва дар адабиёти роиж барои мунофиқ таржума шуда вожайи ” дуру ” мебошадки , дар забони арабий ” дуру” муодили ” зул важхайн ” аст.Аммо аллох таоло ба жойи “зул важхайн ” аз каламайи мунофиқ истефода кардаки риша дар ” нафақо ” ба маъни шикоф ,тунел ва рохру дорад.

Шумо бо каламоти чун нафақа ва инфоқ бархурд кардид .Яъни пардохти мол барои пур кардани шикофхо ва фосилахойи иқтисодий ба вужуд омада.Нафақа ва инфоқ ,конолхойи хастандки шикоф ва фосилайи бейни шахси ниёзманд бо касби имконоти иқтисодийро пур мекунад ,ва шахс аз ин конол метавонад ниёзхойи иқтисодий худро бартараф кунад ва фосила ва шикоф ба вужуд омадаи бейни у бо ниёзхойишро пур намояд.

Мунофиқ ,бар халофи нафақа ва инфоқ ,холати тахрибий дорад ва илова бар заминахойи равоний – фардий  ,истелохи хукумати – ижтимоий астки дар находхойи хукуматий ва ижтимоий ва хатто иқтисодий шикоф ижод мекунад , ва хамчун ек ” тахдиди дохилий ” ва “хатти инхирофий ” амал менамояд.

Дар ин сурат ,сарфи ” дуру ” будан ба каси мунофиқ гуфта намешавад .Хар чандки ” дуру ” будан хам еки аз вижагихойи мунофиқ астки ба унвони ек абзор дар кинори вижагихо ва абзорхойи дигар ,дар жихати ижоди шикоф ,тафриқа ва тазалзул дар жомеъа аз он истефода мекунад.

Инхо бо истефодайи абзорий аз дин ва ахлоқияти мардум ,дуздони хонаги ва сутуни панжум душмани хориж аз хона хастандки дар хидмати душманон анжом вазифа мекунанд .Мажмуъа ва дорудастаи хастандки ба қасди зарба задан ,мухолифат кардан ва тўвтиъа кардан зери пушиши хақ ба вужуд омаданд ,бидуни инки ин шужоатро дошта бошандки сарихан эълом кунанд мо душманем .Инхо дар хар ранг ва либоси ва қолиби дар меоянд .Инхо мисли руғани сухта дар хар зарфики рехта шаванд ба хамон шикли ва қолиб дар меоянд.Назди муслимин ноогох чанон вонимуд мекунандки ахли илм ва ислохгари хастанд ,дар холики бо тарвижи  шубухот ва олуда кардани ақоид ва иймони муслимин аз хар муфсиди бадтар хастанд ва аз хар мухарриби вайронгартар буданд , ва муслимин аз асри рисолат токунун ва табъан то рузи қиёмат аз бало ва мусибати онхо ба дур набуда ва нахоханд буд.

Инхо бейни дар ва долон ва тунели иймон ва ислом , ва дар ва долон ва тунели куфр ва кофари саргардонанд.Аллох таоло хамчунонки дар сураи фотиха онхоро “золлин ” яъни гумрохон ва саргардонхо маърифий карда ,барои инки дидгоххойи мухталифи мўъминин дар мовриди мунофиқин тамом шавад ва хамма ек рай шаванд , ва хамма ек дидгох дар мовриди инхо дошта бошанд боз ,зимни ” золлин ” ва саргардон номидани онхо ба нуқтаи асосийтир ишора ва таъкид мекунад ва мефармояд:

«فَمَا لَکُمْ فِی الْمُنَافِقِینَ فِئَتَیْنِ وَاللّهُ أَرْکَسَهُم بِمَا کَسَبُواْ أَتُرِیدُونَ أَن تَهْدُواْ مَنْ أَضَلَّ اللّهُ وَمَن یُضْلِلِ اللّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِیلاً» ‏(نساء/88)،

Шумо  (эй мўъминон ) чиро дарбораи мунофиқин ду даста шудаид ( ва мегуйид : оё онон жузви мўъминон ё аз замраи кофаранд ? Сахих аст бо онон бижангем ё нажангем? Қобили хидоятанд ё ахли шафоатанд ? ) ва холи онки худованд ба сабаби аъмолишон ,афкори ононро вожгуна карда ва ба қахқара кашонда аст.Оё мехохид касиро хидоят намойидки худованд ( бар асари кардори зишт ) уро гумрох ва саргардон карда ( ва неъмати хидоятро аз у гирифта аст )? Харки худо уро гумрох ва саргардон кунад ,рохи барои у  ( ба суйи хидоят ) нахохи ёфт.

Ин оя ,сирохатан ба нуқтаи асосий ишора мекунад ва он инки ,мунофиқин кофаранд ва қобили хидоят тавассути башар нестанд . Албатта дар жохойи дигари хам ба ин мухим ишора дорад ва мефармояд:

«وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِینَ» (بقره/8)،

Дар миёни мардум дастахойи хастандки мегуянд мо ба худо ва рузи ростохез бовар дорем . Дар суратики бовар надоранд.

وَمَا مَنَعَهُمْ أَن تُقْبَلَ مِنْهُمْ نَفَقَاتُهُمْ إِلاَّ أَنَّهُمْ کَفَرُواْ بِاللّهِ وَبِرَسُولِهِ وَلاَ یَأْتُونَ الصَّلاَةَ إِلاَّ وَهُمْ کُسَالَى وَلاَ یُنفِقُونَ إِلاَّ وَهُمْ کَارِهُونَ (توبه/54)،

Оя мегуяд : хеч чиз монеъ пазириши нафақот ва базл ва бахшишхоишон нашуда аст жуз инки онон ба худо ва пайғамбариш кофар хастанд .

فَلاَ تُعْجِبْکَ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا یُرِیدُ اللّهُ لِیُعَذِّبَهُم بِهَا فِی الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ کَافِرُونَ ‏‏(توبه/55)،

Зиёдийи амвол ва авлод ( яъни нируйи иқтисодий ва инсоний ) ишон ,туро ба шигуфти нандозад .Чироки худованд мехохад ононро дар зиндаги дунё бадин васила муаззаб кунад ва дар холи куфр жон диханд ва қолиб тахийя кунанд.

(идома дорад……..)