وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(87- қисм)

 Хар қандай холатда, имоми Шофеъий рохимахуллохга ўхшаган кишилар, Абу Юсуф ханафий рохимахуллох (имоми  Абу Ханифа рохимахуллохнинг  энг катта шогирдларидан бири) имоми Ахмад Ханбал рохимахуллох ва бошқалар хам гўдакни иртидодини мўътабар хисоблашмайди. Аслида бу табиий холат, чунки олдин хам баён қилганимиздек такфир қилишни шартларидан бири шахс мукаллаф бўлиши керак, шахсни мукаллаф бўлиши меъёрлардан биридир ва бу ерда мана бу гўдак қандай жиноят қилди? Ахир ўлим жазосига лойиқ бўладиган жиноят қилгани йўқ-ку?

Хурматли биродарлар ва опа-сингиллар, дўстлар эътибор беринглар! Сизларни назарингизда кофирларни жамиятида мана бу гўдакни муртадлар хукмига шомил қиладиган, аммо бошқа гўдакларни аслий кофирларни хукмига шомил қиладиган  қандай фарқ бор? Хеч нарса йўқ.

 Иртидод қотилликдан, зинодан, шаробхўрликдан ва бошқа жиноятлардан кўра баттарроқ жиноят хисобланади. Энди агар ота-она мана бу жиноятга дучор бўлишган бўлса, уни янги туғилган боласи хам мана шу жиноят билан махкум бўлиши ва уни ушлаб олинса ота-онасини жинояти сабабли жазоланиши ақлга тўғри келадими?  Албатта йўқ. Мана бу хукмни қандай қилиб уни устида содир қиласан? Мана бу ошкор зулмдир, шундай бир ошкор зулмки, аллох таоло улар хақида мархамат қилган бегунох қизларни ўлдириш хаддидаги зулм хисобланади:   

  «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ».

Қайси гунохлари учун ўлдирилишди? Мана бу гўдак қайси гунохи сабабли ўлдирилади? Қандай гунох қилган ва қандай жиноят қилганки, бу гўдаклар  ўлдирилиши керак? Ислом очиқ-ойдин зулмларни вужудга келтириш учун эмас,балки  мана бундай зулмларни олиб ташлаш учун келган, мана буни инкор қилиб бўлмайди ва ислом хар қандай зулмдан покдир.

Мана бу холатда, бу гўдак муртадларни хукмига эмас,балки  ўша ерда бўлган ва ўсиб улғайган жойидаги  аслий кофирларни хукмига тобеъ бўлади; улар қўлга тушиб қоладиган бўлса, агар тавба қилишса уларни тавбаси қабул бўлади. Агар исломга қайтишса буни хам қабул қилинади. Муртадларда эса буни акси бўлиб, қўлга тушишларидан олдинги тавбалари қабул қилинади. Агар мана бу муртадзодалар яхудий, насроний, мажусий ё собеий бўлган бўлишса, ахли китобни ва шибхи ахли китобни кофирларини хукмига шомил бўлишади ва зимма ахлини ё муъохида ахлини имтиёзларидан хам бахраманд бўлишади, аммо агар мана бу муртадзодалар секулярист ё мушрик бўлган бўлса; мана бу холатда, ахли китоб ва шибхи ахли китобни кофирларини эмас, ана ўша секуляристларни,мушрикларни хукмига шомил бўлади.

Мана булар ахли қибла турли-хил таъвилотлар ва ижтиходларга эга бўлган  умумий ўринлар жумласидаги нарсалар бўлиб, фақатгина шўро ўша вақтдаги мавжуд  замон ва маконга муносиб вохид раъйни мусулмонларни амири ва рахбарини канали орқали ироя беради.

 Аллох таолодан бизларга шундай даркни,фахмлашни  иноят қилишлигини сўраймизки, шўрога юзланиш ва ўзимизни мутлақ дейишдан пархез қилиш, тафарруқдан пархез қилиш билан ва вахдатни , қудратни қўлга киритиш, хамда вохид умматни ташкил қилишни ўзимизда вужудга келтира олайлик, буни сабабларини ўзимизда мухайё қилайлик ва аллох таоло ўзимизда мухайё қилинган мана бу сабаблар билан бизларни залилликдан, сустликдан, убухатсизликдан,бир-биримизни қирғин қилишдан нажот берсин ва бизларга ғалабани, нусратни нозил қилсин ва бизларни устимиздаги ташқи секуляр босқинчи муттахид душманни ва уларни махаллий навкарларини , минтақадаги тоғутларни шаррини олиб ташласин.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(87- قیسم)

هَر قَندَی حالَتدَه، اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله گه اوُحشَه گن کِیشِیلَر، اَبُو یُوسُف حَنَفِی رَحِمَهُ الله ( اِمامِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله نِینگ اِینگ کَتتَه شاگِیردلَرِیدَن بِیرِی) اِمامِی اَحمَد حَنبَل رَحِمَهُ الله وَ باشقَه لَر هَم گوُدَکنِی اِرتِدادِینِی مُعتَبَر حِسابلَشمَیدِی. اَصلِیدَه بُو طَبِیعِی حالَت، چوُنکِی آلدِین هَم بَیان قِیلگه نِیمِیزدِیک تَکفِیر قِیلِیشنِی شَرطلَرِیدَن بِیرِی شَخص مُکَلَّف بوُلِیشِی کِیرَک، شَخصنِی مُکَلَّف بوُلِیشِی مِعیارلَردَن بِیرِیدِیر وَ بوُ یِیردَه مَنَه بُو گوُدَک قَندَی جِنایَت قِیلدِی؟ اَخِیر اوُلِیم جَزاسِیگه لایِیق بوُلَه دِیگن جِنایَت قِیلگه نِی یُوق- کوُ؟

حُرمَتلِی بِرادَرلَر وَ آپَه – سِینگِیللَر، دوُستلَر اِعتِبار بِیرِینگلَر! سِیزلَرنِی نَظَرِینگِیزدَه کافِرلَرنِی جَمِیعیَتِیدَه مَنَه بُو گوُدَکنِی مُرتَدلَر حُکمِیگه شامِل قِیلَه دِیگن،اَمّا باشقَه گوُدَکلَرنِی اَصلِی کافِرلَرنِی حُکمِیگه شامِل قِیلَه دِیگن قَندَی فَرق بار؟ هِیچ نَرسَه یوُق.

اِرتِداد قاتِللِیکدَن، زِنادَن، شَرابخُورلِیکدَن وَ باشقَه جِنایَتلَردَن کوُرَه بَتتَرراق جِنایَت حِسابلَه نَه دِی. اِیندِی اَگر آتَه – آنَه مَنَه بُو جِنایَتگه دوُچار بوُلِیشگن بُولسَه، اوُنِی یَنگِی توُغِیلگن بالَه سِی هَم مَنَه شوُ جِنایَت بِیلَن مَحکوُم بوُلِیشِی وَ اوُنِی اوُشلَب آلِینسَه آتَه – آنَه سِینِی جِنایَتِی سَبَبلِی جَزالَه نِیشِی عَقلگه توُغرِی کِیلَه دِیمِی؟ اَلبَتَّه یوُق. مَنَه بُو حُکمنِی قَندَی قِیلِیب اوُنِی اوُستِیدَه صادِر قِیلَه سَن؟ مَنَه بوُ آشکار ظُلمدِیر، شوُندَی بِیر آشکار ظُلمکِی، اَلله تَعالَی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلگن بِی گوُناه قِیزلَرنِی اوُلدِیرِیش حَددِیدَگِی ظُلم حِسابلَه نَه دِی:    «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ». قَیسِی گوُناهلَرِی اوُچُون اوُلدِیرِیلِیشدِی؟ مَنَه بُو گوُدَک قَیسِی گوُناهِی سَبَبلِی اوُلدِیرِیلَه دِی؟ قَندَی گوُناه قِیلگن وَ قَندَی جِنایَت قِیلگنکِی، بُو گوُدَکلَر اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک؟ اِسلام آچِیق- آیدِین ظُلملَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش اوُچُون اِیمَس، بَلکِی مَنَه بوُندَی ظُلملَرنِی آلِیب تَشلَش اوُچُون کِیلگن، مَنَه بوُنِی اِنکار قِیلِیب بوُلمَیدِی وَ اِسلام هَر قَندَی ظُلمدَن پاکدِیر.

مَنَه بُو حالَتدَه، بُو گوُدَک مُرتَدلَرنِی حُکمِیگه اِیمَس، بَلکِی اوُشَه یِیردَه بوُلگن وَ اوُسِیب اوُلغَیگن جایِیدَگِی اَصلِی کافِرلَرنِی حُکمِیگه تابِع بوُلَه دِی؛ اوُلَر قوُلگه توُشِیب قالَه دِیگن بوُلسَه ، اَگر تَوبَه قِیلِیشسَه، اوُلَرنِی تَوبَه سِی قَبوُل بوُلَه دِی. اَگر اِسلامگه قَیتِیشسَه بوُنِی هَم قَبوُل قِیلِینَه دِی. مُرتَدلَردَه بوُنِی عَکسِی بوُلِیب،قوُلگه توُشِیشلَرِیدَن آلدِینگِی تَوبَه لَرِی قَبوُل قِیلِینَه دِی. اَگر مَنَه بُو مُرتَدزادَه لَر یَهُودِی،نَصرانِی، مَجُوسِی یا صابِیئِن بوُلگن بوُلِیشسَه،اَهلِی کِتابنِی وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی وَ زِمَّه اَهلِینِی یا مُعاهِدَه اَهلِینِی اِمتِیازلَرِیدَن هَم بَهرَمَند بوُلِیشَه دِی، اَمّا اَگر مَنَه مُرتَدزادَه لَر سِکوُلارِیست یا مُشرِک بوُلگن بوُلسَه؛ مَنَه بوُ حالَتدَه، اَهلِی کِتاب وَ شِبهِ اَهلِی کِتابنِی کافِرلَرِینِی اِیمَس، اَنَه اوُشَه سِکوُلارِیستلَرنِی، مُشرِکلَرنِی حُکمِیگه شامِل بُولَه دِی.

مَنَه بوُلَر اَهلِی قِبلَه توُرلِی – هِیل تَعوِیلاتلَر وَ اِجتِهادلَرگه اِیگه بوُلگن عُمُومِی اوُرِینلَر جُملَه سِیدَگِی نَرسَه لَر بوُلِیب، فَقَطگِینَه شوُرا اوُشَه وَقتدَگِی مَوجُود زَمان وَ مَکانگه مُناسِب واحِد رَعینِی مُسُلمانلَرنِی اَمِیرِی وَ رَهبَرِینِی کَنَلِی آرقَه لِی اِرایَه بِیرَه دِی.

اَلله تَعالَی بِیزلَرگه شوُندَی دَرکنِی،فَهملَشنِی عِنایَت قِیلِیشلِیگِینِی سوُرَیمِیزکِی، شوُراگه یوُزلَه نِیش وَ اوُزِیمِیزنِی مُطلَق دِییِیشدَن پَرهِیز قِیلِیش، تَفَرُّقدَن پَرهِیز قِیلِیش بِیلَن وَ وَحدَتنِی،قُدرَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیش،هَمدَه واحِد اوُمَّتنِی تَشکِیل قِیلِیشنِی اوُزِیمِیزدَه وُجُودگه کِیلتِیرَه آلَیلِیک، بوُنِی سَبَبلَرِینِی اوُزِیمِیزدَه مُهَیّا قِیلَیلِیک وَ اَلله تَعالَی اوُزِیمِیزدَه مُهُیّا قِیلِینگن مَنَه بُو سَبَبلَر بِیلَن بِیزلَرنِی زَلِیللِیکدَن،سوُستلِیکدَن، اوُبُوهَتسِیزلِیکدَن، بِیر- بِیرِیمِیزنِی قِیرغِین قِیلِیشدَن نَجات بِیرسِین وَ بِیزلَرگه غَلَبَه نِی، نُصرَتنِی نازِل قِیلسِین وَ بِیزلَرنِی اوُستِیمِیزدَگِی تَشقِی سِکوُلار باسقِینچِی مُتَّحِد دُشمَننِی وَ اوُلَرنِی مَحَلِّی نَوکَرلَرِینِی، مِنطَقَه دَگِی طاغوُتلَرنِی شَررِینِی آلِیب تَشلَه سِین.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(87- قسمت)

در هر صورت، کسانی چون امام شافعی رحمه الله، ابویوسف حنفی رحمه الله (یکی از شاگردان بزرگ امام ابوحنیفه رحمه الله)، امام احمد حنبل رحمه الله و دیگران هم ارتداد کودک را معتبر نمی دانند. طبیعی هم هست چون یکی از شروط تکفیری که قبلاً خواندیم و بیان کردیم اینکه شخص باید مکلف باشد، مکلف بودن شخص یکی از معیارهاست و این کودک چه جرمی مرتکب شده؟ جرمی مرتکب نشده که مستحق عقوبت کشته شدن هم باشد.

برادران و خواهران گرامی، نگاه کنید دوستان! به نظر شما فرق این کودک با سایر کودکان در جوامع کفار در چیست که این کودک مشمول حکم مرتدین می شود اما، سایر کودکان مشمول حکم کفار اصلی؟ هیچ چیزی.

ارتداد جرم است، جرمی بدتر از قتل، زنا، شراب خواری و سایر جرمها. حالا، اگر والدین هر کسی مرتکب این جرمها شده باشند معقول و شرعی است نوزادشان هم به همان جرم محکوم شود و اگر به او دست پیدا کرد او را به جرم والدینش مجازات کرد؟ مطمئناً خیر. چگونه می توانی این حکم را بر روی او صادر کنی؟ این ظلم آشکاری است، ظلم آشکاری است در حد کشتار دختران بی گناهی که الله تعالی در موردشان می فرماید: «بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ». با‌ چه‌ گناهی کشته‌ شدند؟  این کودک با چه گناهی کشته می شود؟ چه گناهی و چه جرمی کرده که کشته می شود؟ اسلام برای برداشتن اینگونه ظلمها آمده، نه تولید چنین ظلمهائی که واضح و آشکار است و نمی توان آن را انکار کرد و اسلام از هرگونه  ظلمی بری است.

در این صورت، آن کودک تابع حکم همان كفار اصلی به حساب می آید که در آن بوده و در آن رشد کرده نه مرتدين؛ و هنگام دست یابی به آن ها چنانچه توبه کردند توبه ی آن ها پذیرفته می شود. برگشتند به اسلام از آن ها قبول می کنیم. بر خلاف مرتدین که تنها توبه ی آن ها قبل از دست یابی به آنان پذیرفته می شود. و اگر این مرتدزاده ها یهودی، نصرانی، مجوس یا صابئی شده باشند مشمول حکم کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب می شوند و از امتیازاتی چون اهل ذمه بودن یا معاهده و غیره هم برخوردار می شوند اما، اگر این مرتدزاده ها سکولاریست و مشرک شده باشند؛ در این صورت، مشمول حکم همان سکولاریستها و مشرکین می شوند نه مشمول کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب. 

این ها ازجمله موارد عمده ای بودند که اهل قبله در آن تأویلات و اجتهادات مختلفی دارند و فقط شوراست که می تواند رأی واحد را متناسب با وضع موجود زمانی و مکانی جامعه از کانال امیر و رهبر مسلمین ارائه دهد.

از الله تعالی خواستاریم به ما چنان درک و فهمی عنایت کندو ببخشد که با روی آوردن و گرایش به شورا و پرهیز از مطلق دانستن خودمان و پرهیز از تفرق، لیاقت و شایستگی دست یابی به وحدت، قدرت و تشکیل امت واحده را در خودمان به وجود بیاوریم و اسباب آن را در وجود خودمان فراهم کنیم و الله تعالی به خاطر این اسبابی که فراهم کرده ایم ما را از ذلیلی، سستی، بی ابهتی و کشت و کشتار میان یکدیگر نجات دهد و پیروزی را بر ما نازل کند و شر دشمنان متحد اشغالگر سکولار خارجی و نوکران محلی، طاغوتهای منطقه ای آن ها را از سرما بردارد.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(11-қисмат)

Хамчунин ,ба воқеияти ғейри қобили инкори  дигари ишора мекунадки дар миёни муслимин хам ,касони хастандки харфхойи инхоро гуш медиханд ва аз ишон харфшинавойи доранд :

:«وَفِیکُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ» (توبه/47)،

Дар миёнитон хам касони хастандки сухани ишонро бишнаванд .Касоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз чигунаги сухбат кардани онхо мутаажжиб мешавад:

«يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا …»

Пайғамбар аз заданишон таажжуб мекунад чигуна боис намешавад мардум ба сухбатхоишон гуш надиханд ва боиси кашондани мардум ба сухбатхойишон намешаванд? Инхо касони хастандки пайғамбар хам аз лахни сухбат карданишон таажжуб мекард .Қатъан инхо чизи халофи шаръ намегуфтанд  аз қуръон ва дин ва шариат сухбат мекарданд .Ба истелох аз маъруфхо сухбат мекарданд.

Дар ин сурат ,жамъ ва дорудастаики мунофиқини кофар бо худишон хамрох карданд ек даст нестанд .Бо инки худишон ду даста хастанд дастаики дар асоси иймон наёварданд ва дастаи дигар хам хастандки мусалмон шуданд ё иймон хам оварданд ва дубора баргаштанд ба хамон дини секуляризм ва ақоиди секуляристи .Аммо он жамъики кулли инхоро ташкил медиханд ( ва мажмуъаики онхоро секулярзадахо маърифий кардем ва дорудастаи мунофиқин ва куффори пинхони дохилий хастанд ) ек даста нестанд.Иддайи хамин мунофиқини кофар хастандки теъдодишон маъмулан хийли кам аст , ва дастайи дигар касони аз муслимин хастандки ба далоили аз инхо харфшинавоий доранд ё хануз дар қалбишон беморий хаст ва аксарияти қотиъ дорадастайи мунофиқин  ё секулярзадахо бо ин хост:

وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب/12)،

Ва ( ба ёд оварид) замонироки мунофиқин ва ононки дар дилхоишон бемори ( нифоқ ) буд мегуфтанд : худо ва пайғамбариш жуз ваъдахойи дуруғин ба мо надоданд.Дар ин оя ” мунофиқун “ро жудо  меоварад.

-لَئِن لَّمْ یَنتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِی الْمَدِینَةِ لَنُغْرِیَنَّکَ بِهِمْ ثُمَّ لَا یُجَاوِرُونَکَ فِیهَا إِلَّا قَلِیلاً ‏(احزاب/60)،

Агар мунофиқон ва бемордилон ва касоники дар Мадина боиси изтироб мешаванд аз кори худ даст накашанд ,туро бар зидди ишон мешуронем ва бар онон мусаллат мегардонем ,онгох жуз муддати андаки дар живори ту дар шахри Мадина намемонанд .Нигох кунид ,ошкора мегуяд :

«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ».

Аллох таоло бо онки мажмуъаи мунофиқинро дар дунё ,ду гурух маърифий мекунад :

«الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ».

Аммо дар дунё хаммаро жузви хамон

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

Хисоб карда ,ва ин ақалийяти мунофиқинро жузви хамон аксарият ва жузви муслимин хисоб намуда аст на баракс .Яъни

 «الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

ро жузви хамон мунофиқини аслий ва куффор хисоб накарда балки ,ақалийяти кучаки  куффор мунофиқини кофарро жузви

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

Хисоб карда аст.Ба хамин далил астки дар жохойи зиёдий аз қуръон замоники сухан аз мунофиқин аст бо хамон лафз

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ»

Мовриди хитоб қарор мегирандки машмули хамон хукми инхо мешаванд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(10- қисмат)

Ин секуляристхойи кофар ва мунофиқи дохилий пинхон шуда ,мурданд .Ин мисоли хуби аст ; мурда чигуна метавонад аз мурдашурхона ба хонаш баргардад? Ё чигуна метавонад аз қабристон ба хонаш баргардад ? Барои хамин астки аллох таоло мефармояд :

«هُمْ لایَرجِعُون»،

Инхо аз масири ғалатики интихоб карданд барнамегарданд ,чун абзори шинохт ва баргашт надоранд .Ек инсони кар ,кўр ва лолики хувишро оқилтар аз шумо медонад ва рохи хувишро бехтар аз рохи шумо медонанд аммо дар холи суқут бошадро ба хеч важхи наметавонид аз суқут нажот дихид ;ин бечора ,на гуш дорадки садои хашдори шуморо бишнавад ,на чашми дорадки жилови похойишро бибинад ва аломатхойи хашдор дихандаро бибинад , ва забон хам надорадки дар сурати суқут дархости кўмак кунад ,пас каси наметавонад ба у кўмак кунад.

Дар хар сурат ,хар ду даста аз куффори ошкор ва пинхон ,кар ,лол ва кўрхойи хастандки иймон намеоваранд .Ин ек асл ва ек воқеийят аст .Мунофиқин харгиз аз ақоиди фосиди худ барнамегарданд.Инхо пас аз шинохти хақиқат даст ба инкор ва лажбози заданд ва пас аз дидани хақ ва хақиқат худишонро ба кури заданд,барои хамин асбобики барои худишон фарохам карданд аллох таоло ба қалбхоишон мухр зада ва дигар даъвати хақ дар он нуфуз намекунад дар қалбхойики мухр хурда даъвати хақ дар он нуфуз намекунад:

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ‏ (منافقون/3)،

Ин ( инфоқ ва дуруғгуйи ва боздоштан аз дин бидон хотир астки иймон оварданд ва сипас кофар шуданд ,пас бар дилхойишон мухр находа шуда ва инхо дигар намефахманд.

وَمِنْهُم مَّن یَسْتَمِعُ إِلَیْکَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِندِکَ قَالُوا لِلَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفاً أُوْلَئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ ‏(قتال/16)،

Онон касониандки худованд бар дилхойишон мухр находа аст

«طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ»

Ва аз хавохо ва хавасхоишон пейравий мекунанд

• «وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءهُمْ».

رَضُواْ بِأَن یَکُونُواْ مَعَ الْخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لاَ یَفْقَهُونَ ‏(توبه/87)،

Онон бадин хушнудандки бо занони хонанишин боқи бимонанд ( яъни барои жиход берун нараванд ) .Дилхойишон мухр зада шуда аст ва лизо немефахманд.

Пас,куффори пинхони дохилий ё мунофиқинки хомили ақоид ва бовархойи мушрикин ва секуляристхо хастанд харгиз иймон намеоваранд ва даст аз дини секуляризм намекашанд .Чун аслан касики кофар мешавад тибқи қоидаи

«إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ سَوَاءٌ عَلَیْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ»

Харгиз иймон намеоварад,чун абзори шинохтиро аз даст доданд ва аллох ба ин абзорхо мухр зада ва парда кашида :

«خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِیمٌ».

Аллох таоло бо маърифий сифот ва абоди мухталиф дорадастаи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ё ба забони имрузин дорудастаи секуляристхо ва бо маърифий ин секулярзадахо мехохад ек жараён ва дастгохи тўвтиъайиро барои муслимин чехра нигори кунад ва онро ифшо намояд ва бишносандки дар зери пушиши дин ,иймон ва ибодат, қасди зарба задан ба дин ,иймон ва жомеъаи муслиминро доранд.

(идома дорад……..)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(39)

بیهقي او عبدالرزاق رحمهما الله لیکلي دي چې:
عمر بن خطاب رضی الله عنه په شام کې د یوه سړي عذر قبول کړ چې ادعا یې کوله چې د زنا په تحریم باندې نه پوهېده.هغه زنا کړی و، خو دا یې ادعا کوله چې د زنا په حراموالي نه پوهېده. عمر بن خطاب رضی الله عنه د هغه د جهل عذر قبول کړ.دغه ډول د عمر بن خطاب او عثمان رضی الله عنهما نه هم روایت شوی دی چې دوی د یوې غیر عرب جاريې عذر قبول کړ چې په دارالاسلام کې یې زنا کړې وه او ادعا یې کوله چې د زنا د تحریم حکم نه پوهېده.
سبحان الله، که د صحابه کرامو په عصر کې، چې په هغوی کې د اسلام سابقون الاولون وو او اسلامي حکومت د هغوی په لاس کې ټينګ و، داسې خلک پیدا کېدل چې د داسې څرګندو او ښکاره احکامو لکه د زنا د حرمت په اړه جهل او بې خبري درلوده، او د هغوی عذر د جهل په دلیل منل کېده.
په زموږ په عصر کې چې اسلامي حکومت شتون نلري او د قرنونو پیړو راهیسې منافقین او بېلارې کوونکي د ټولنې واک په لاس کې اخیستی دی، نو معلومه خبره ده چې د خلکو په منځ کې د جهل او بې خبرۍ اندازه به څومره زیاته وي. او دا جهل یوازې د زنا په اړه نه دی، بلکې د الله شریعت په ټولو چارو کې دی.
په هر حال، که یو څوک د داسې مجرمانه کار په اړه چې هغه د ارتداد تر کچې رسوي، د جهالت معتبر دلیل ولري، همدغه معتبر جهل د هغه لپاره عذر، بهانه او دلیل ګرځي چې هغه د ارتداد له تور څخه تبرئه کوي او خلاصوي
او همدغه معتبر جهل د دې سبب کېږي چې د هغه د ایمان په زیان رسولو کې خنډ جوړ شي او د هغه پر ضد د حکم صادرولو او تکفیر کولو مخه ونیسي، او دا توپیر نه کوي چې دا مسأله د شریعت الله په کومه برخه پورې اړه لري.
معتبر جهل د ټول شریعت په اړه جاري دی، په ځانګړي ډول په عقیده کې. ځکه چې عقیده نه په تقلید سره اخیستل کېږي او نه په میراث کې ترلاسه کېږي، بلکې انسان باید دا په خپله د تحقیق او پلټنې له لارې، د تجربې او تېروتنې په مسیر کې، او د جهل نه د علم پر لور په تدریجي توګه ترلاسه کړي.
همدغه حرکت چې له جهالته د علم پر لور، له کفره د ایمان پر لور، او له کافرو ټولنې د اسلام پر لور روانه وي، هغه ده چې د الله له نظره پرمختګ او شاته پاتې کېدل معنا او مفهوم ورکوي:
«لِمَنْ شاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ».په هغه صورت کې چې پرمختګ شتون ولري، شاته پاتې کېدل او بېرته تګ څرګند او معلومېږي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(9- қисмат)

Дар ин сурат ,маржаъи ақидатий ,манбаъи ақидатий ва дини аслий мунофиқин ,секуляризм аст ва тамоми мусалмононироки дар дорудастаи инхо гир карданд ва ба беморихойи ақидатий ва рафтори инхо олуда шуданд ,мо онхоро ” секулярзода ” меномем мисли сармозада ё гармозада .Ин исми хақиқий онхо дар ин замон аст ва исми астки муслиминро қодир мекунад равобити худишонро бо мунофиқин танзим кунанд ,ва аз беморийхо ва мусибатхойи онхо худишонро дур намоянд ва аз иймонишон ва аз худишон мухофизат кунанд.

Мунофиқин ва вужуди куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб дар сурати доштани қудрати боздорандаги дар миёни муслимин ва бахусус дар сурати доштани қудрати хукумати исломий ,хукми воксанро дорандки иймони мўъмининро дар баробари куфрийёт ва инхирофот муқовимтар мекунад . Иймони муслиминро росихтар мекунад .Аммо ,агар муслимин қудрати боздорандаги ё хукуматий надошта бошанд,фожеа ва тарожди вахшатноки барои иймон ва мовжудияти муслимин мешавандки мусибати болотар аз инхо барои иймон ва мовжудияти муслимин мумкин нест то ба хол вужуд дошта бошад.

Диққат дошта бошидки мунофиқин ва дорудастаи онхо машмули муслимини мухолиф намешавандки дар ижтиход ё таъвилоти фиқхий бо аъзойи шўрои муслимин ихтилоф доранд .Ин ихтилоф дар шўро неъмати астки муслиминро ба пеш мебурд ва монеъи тафарруқ ва чанд дастаги мешавад ,ба шартики дар дохили шўро бошад ва ижмоий вохид аз он берун биёяд .Чанин ихтилофи ек неъмат аст,амалий аст барои пешрафт ва ба вужуд омадани дидгоххойи новин ва жадид.

Пас ,мунофиқин ва дорудастаики барои худишон тартиб доданд жараён ва гурухи хастанд мутамойизки ,хадафишон фақат ва фақат тахриб ,тафрақа ва зарар задан ба хукумати исломий ва жомеъаи исломий аст.

Нуқтайи муқаддамоти дигар дар мовриди дорудастайи мунофиқин ё секулярзодахо нохамгуни ин гурух ,ва вужуди сиёхи лашкари аз муслимин астки ин куффори пинхони дохилий ба дури худишон жамъ карданд , ва онхоро ба истелох секулярзада карданд.Медонемки аллох таоло тейи мисоли дар мовриди куффори ошкор мефармояд :

«صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ» (بقره/170)،

Ба хамин шева дар мовриди мунофиқин хам фармуда :

«صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ» (بقره/18).

Ба куффори ошкор гуфта ” ла яъқилун ” ба инхо гуфта ” ла яржиъун “.

Мунофиқин ва секулярзадахо замоники забон ,гуш ва чашмики  абзорхойи шинохти хастандро аз даст доданд ,дигар чигуна метавонанд мутаважжих шаванд рохики барои худишон интихоб карданд рохи ғалати аст ? Ва аслан чигуна метавонанд ба инхироф ва хатойи худишон пей бибаранд ? Чигуна метавонанд баргарданд ? Инхо аз назари аллохи мутаол инсонхойи мурдайи хастандки дигар таблиғ ва ёдовари бароишон фойдаи надорад :

«اِنْ هُوَ اِلاَّ ذِکْرٌ وَ قُرآنٌ مُبینٌ لِیُنْذِرَ مَنْ کانَ حَیّاً وَیَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْکَافِرین» (یس/69-70)،

Ин (китоби осмоний ) танхо зикр ва қуръони мубин аст ! То афродироки зинданд “ман кана хайян ” ,бим дихад ва фармони азоб бар онон мусаллам гардад.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(8- қисмат)

Каламайи секуляризм хам имруза чизи астки жойи каламайи мушрикинро гирифта аст.Мохият ва коргард ,еки аст аммо исми онхо дар жавомеъ ва замонхойи мухталиф бо хам фарқ мекунад ва тағйир пейдо мекунад. Дар хар дўврайи мумкин аст исми барои худишон интихоб кунанд ,дар қолиби бираванд ва ле мохиятишон еки аст, коркардишон хам еки аст. Мисли тоифайи аз секуляристхоки қаблан Эронихо ба онхо “зурвон ” мегуфтанд ё ба забони арабий ” дахрий ” ; мумкин аст алъон каламаи зурвонизм ва дахрийгари барои мардум номаънус бошад ,нафахманд онхо ба чи маънойи аст бароишон ғариб бошад бояд хийли ба онхо тўвзих дихид . Аммо ,хамон каламайики имруза хамин дахрийюн барои худишон интихоб карданд ошкортар ва возихтар аст ва мардум рохаттар онро мутаважжих мешаванд .Каламайи материалистро барои худишон интихоб карданд ,атеист ё ба қовли мардум кучабозирий коммунист .Ин каламотроки ба кор мебарид мардум рохаттар метавонанд ин жараёни торихийро бишносанд ва аз онхо хазар кунанд хамон дастурики ба ишон дода шуда  дар мовридишон эхтиёт кунанд.

Забони имрузинки метавонад ба муслимин кўмак кунад аз беморихойи куффори пинхони дохилий ё мунофиқин дар амон бошанд секуляризм аст ,бовархойи секуляристий ,фарханги секуляристий ,ахлоқи секуляристий ва дар кул зиндаги бар асоси меёрхо ва арзишхойи секуляристи астки рузона ва дақиқа ба дақиқа муслиминро мовриди анвоъи тахожумоти ақидати ,фикрий ,фархангий ва хатто низомий қарор доданд.

Албатта ,ин беморийи секуляристи мунофиқин танхо муслиминро олуда накард .Қаблан дар мовриди шариатхойи қаблий ба муваффақияти комил расида буд ,аммо дар торихи охарин шариати аллох ва пас аз рихлати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,ва пас аз онки доманаи хукумати исломий ва тасарруфи сарзаминхойи жадид густарда ёфт иддаи аз куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб хам олуда шуданд ,ва тазохур ба ислом карданд ,ва хамон бовархойи хосси худишонро дар қолиби ривоёт ва тафосири хосси аз ислом ба жомеъаи муслимин тазриқ карданд.

То замони хукумати исломий саййидина Али ибни Аби Толиб қудрати идорий ва контроли хукумати исломий ,шўрои улул амр ,уммат ва ижмо ноши аз он тахаррукоти онхоро мудирийят мекард ва жилови мафосиди онхоро мегирифт.Аммо бо аз бейн рафтани хукумати исломий ,бо табъи тамоми находхойи мудирияти он хам аз бейн рафтанд ва жомеъаи муслимин жўвлонгохи мунофиқин муташаккил аз секуляристхойи мушрик ,куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб шуд.

Аммо дар хар сурат ,чи мусалмони ба бемори ва сифоти куффори пинхони дохилий олуда шавад ,чи ек насроний ё яхудий ,мажус ва соибий ба ин бемори олуда шаванд ,манбаъи ва сарчишмаи ақидатий муштарак хаммаи онхо дини секуляризм аст, он хам секуляризми масх шуда  ,фосид шуда ,жаъли ва тақаллубий.

Мунофиқин бо марокизи секуляристхойи жазиратул араб яъни Макка дар иртибот буданд ,ва дар онжо ва бо хамоханги онхо тарххойи тахрибийшон алайхи муслимин мерехтанд ,ва хатто ба пуштивонайи онхо корхойиро анжом медоданд. Албатта бо яхудиёни Мадина хам дар иртибот буданд ,аммо инхо аз яхудиёни Мадина истефодаи абзори менамуданд ,бештар инхоро ба хиёнат тахрик мекарданд , ба яхудиён ваъдаи хамкори медоданд ва дар нихоят ба хамин яхудиён хам хиёнат мекарданд.Хамин корики секуляристхо бо тамоми пейравони шариатхойи осмоний ва мазохиби исломий то кунун карданд.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(86- қисм)

Яъни мана бу бечора гўдак мувозанатсиз дўстларимиз содир қилган ва уни амалда ижро қилинишини харакатида юришган хукм сабабли, мана бу бечора гўдакларни бу хукм билан ўлдиришади ва мана булар муртадларни фарзандлари бўлиб, уларнинг гўдаклари хам муртад хисобланади, дейишади. Агар мана бу бечора гўдак вафот топса унга жаноза намози хам ўқилмайди ва мусулмонларни қабристонида хам дафн қилинмайди ва ўзинг мана шу маромда давом этадиган  бу сериални давомини кўр, бу гўдак учун қандай дахшатли сенарийни ёзиб қўйишган. Уларнинг мана бунга келтирган далиллари нима ўзи? Шахс муртаддан меърос олмаслигида.

Эй номард, агар бизларни ота-оналаримизни бири муртад бўлса ва биз улардан меърос олмасак, бизларнинг мана шу меърос олмаслигимиз муртад бўлишимизга боис бўладими? Мана бу худони бандалари бундай асоссиз, бепоя хукмларни содир қилиш билан қанчалик берахм, беинсоф бўлиб кетишган? Хурматли дўстлар мана бундай фатволарни бераётган кишилар ўтмишда бор  бўлган  ёки хозирда хам муртадларни фарзандларига шундай муносабатда бўлишяпти.

 Иртидод бир жиноят бўлиб у ўзига хос канал орқали исбот қилиниши ва агар исбот қилинса уни устида хад ижро қилиниши лозим, демак худудлар жумласига киради. Ота-онаси қотил бўлганлиги боис, фарзандлари хам қотил бўлишини эхтимоли бўлганлиги сабабли , бу фарзандларга қотилга ўхшаб муносабатда бўлиниши керак ёки ўлдирилиши керак, деган кишини кўрганмисизлар? Нима қилаётганингизни бир ўйлаб фикрлаб кўринглар?

Инсон борасидаги аслий қоида шуки, у исломий фитратга кўра дунёга келади ва уни оиласи мана бу инсонни хохлаган нарсасига айлантиради. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

  مَا مِنْ مَوْلُودٍ إِلَّا يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ، وَيُنَصِّرَانِهِ، وَيُمَجِّسَانِهِ، كَمَا تُنْتَجُ الْبَهِيمَةُ بَهِيمَةً جَمْعَاءَ، هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ؟ ثُمَّ يَقُولُ أَبُوهُرَيْرَةَ: وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ (روم/30).

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: хар бир янги туғилган бола (ислом) соғлом фитратга кўра дунёга келади, аммо уни ота-онаси уни ё яхудий ё насроний ё мажусий (зардўштий)  қилиб етиштиради. Шунингдек хайвонларни боласи хам туғилган пайтида соғлом дунёга келади, хайвонларни қулоғи кесилган холда дунёга келганини кўрганмисизлар?; сўнгра росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мана бу оятни тиловат қилдилар: аллох инсонларни яратган табиий хилқатни сақлангиз! Аллохнинг яратиши ўзгартирилмас. Энг тўғри дин мана шудир. Лекин кўп одамлар билмаслар.  Хеч бир хайвонни қулоғи кесилган холда дунёга келмайди, балки бошқалар уни қулоғини кесадилар.

Мана бу суратда бу гўдак мусулмон фитратига кўра дунёга келади ва уни ота-онаси уни динини таъйин қилади. Энди ота-она муртад бўлса ва бу болани мусулмонларни жамиятига ташлаб кетишса; бу ерда исломий хукумат ва мусулмонларни жамияти унинг  ота-оналик  масъулиятини бўйнига олади, мана булар бу гўдакнинг фитрий исломини сақлаб қолишлари лозим ва уни ўзларини фарзандларидек парвариш беришлари ва бу болани бошқаларнинг  қўлига қулоқларини кесишлари  учун топширмасликлари  керак.  Бир мусулмонни кофирни қўлига топширилмайди, хатто агар бу шахс фитрий исломга эга бўлган тақдирда хам, гўдак мусулмондир!!!

 Энди мана бундай ота-онадан туғилган ва бундай неъматдан,бундай  уни етиштириб чиқарадиган ва уни соясида ўзини фитрий исломини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам олиб келган хос исломга айлантиришга қодир бўладиган  жамиятдан, исломий хукуматдан махрум бўлса ва ота-онасини воситасида ёки бошқа хар қандай шева билан кофирларни орасига тушиб қолса; энди мана бу гўдакни қайси жамиятда ўсганига эътибор бериш керак, у қандай жамиятда униб ўсяпти ва мана бу гўдаклар аслий кофирларни қайси жамиятларида яшашяпти. Чунки бу ерда мана бу ота ё она бу гўдакни динини таъйинлайди ёки иртидодидан сўнг мана бу ота-она жойлашган жамият таъйин қилади, чунки бу жамият уларни парвариш беради.

(давоми бор…..)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(86- قیسم)

یَعنِی مَنَه بُو بِیچارَه گوُدَک مُواظَنَتسِیز دوُستلَرِیمِیز صادِر قِیلگن وَ اوُنِی عَمَلدَه اِجرا قِیلِینِیشِینِی حَرَکَتِیدَه یوُرِیشگن حُکم سَبَبلِی، مَنَه بُو بِیچارَه گوُدَکلَرنِی بُو حُکم بِیلَن اوُلدِیرِیشَه دِی وَ مَنَه بوُلَر مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِی بوُلِیب، اوُلَرنِینگ گوُدَکلَرِی هَم مُرتَد حِسابلَه نَه دِی، دِییِیشَه دِی. اَگر مَنَه بُو بِیچارَه گوُدَک وَفات تاپسَه اوُنگه جَنازَه نَمازِی هَم اوُقِیلمَیدِی وَ مُسُلمانلَرنِی قَبرِستانِیدَه هَم دَفن قِیلِینمَیدِی وَ اوُزِینگ مَنَه شوُ مَرامدَه دَوام اِیتَه دِیگن بُو سِیرِیالنِی دَوامِینِی کوُر، بوُ گوُدَک اوُچُون قَندَی دَحشَتلِی سِینَه رِینِی یازِیب قوُیِیشگن. اوُلَرنِینگ مَنَه بوُنگه کِیلتِیرگن دَلِیللَرِی نِیمَه اوُزِی؟ شَخص مُرتَددَن مِعراث آلمَسلِیگِیدَه.

اِی نامَرد، اَگر بِیزلَرنِی آتَه – آنَه لَرِیمِیزنِی بِیرِی مُرتَد بوُلسَه وَ بِیز اوُلَردَن مِعراث آلمَه سَک، بِیزلَرنِینگ شوُ مِعراث آلمَسلِیگِیمِیز مُرتَد بوُلِیشِیمِیزگه بائِث بوُلَه دِیمِی؟ مَنَه بُو خُدانِی بَندَه لَرِی بوُندَی اَساسسِیز، بِیپایَه حُکملَرنِی صادِر قِیلِیش بِیلَن قَنچَه لِیک بِی رَحم، بِی اِنصاف بوُلِیب کِیتِیشگن؟  حُرمَتلِی دوُستلَر مَنَه بوُندَی فَتوالَرنِی بِیرَه یاتگن کِیشِیلَر اوُتمِیشدَه بار بوُلگن یاکِی حاضِردَه هَم مُرتَدلَرنِی فَرزَندلَرِیگه شوُندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشیَپتِی.

اِرتِداد بِیر جِنایَت بوُلِیب اوُ اوُزِیگه خاص کَنَل آرقَه لِی اِثبات قِیلِینِیشِی وَ اَگر اِثبات قِیلِینسَه اوُنِی اوُستِیدَه حَد اِجرا قِیلِینِیشِی لازِم، دِیمَک حُدُودلَر جُملَه سِیگه کِیرَه دِی. آتَه – آنَه سِی قاتِل بوُلگنلِیگِی بائِث، فَرزَندلَرِی هَم قاتِل بوُلِیشِینِی اِیحتِمالِی بوُلگنلِیگِی سَبَبلِی، بُو فَرزَندلَرگه قاتِلگه اوُحشَب مُناسَبَتدَه بوُلِینِیشِی کِیرَک یاکِی اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک، دِیگن کِیشِینِی کوُرگنمِیسِیزلَر؟ نِیمَه قِیلَه یاتگه نِینگِیزنِی بِیر اوُیلَب فِکرلَب کوُرِینگلَر؟

اِنسان بارَه سِیدَگِی اَصلِی قائِدَه شوُکِی، اوُ اِسلامِی فِطرَتگه کوُرَه دُنیاگه کِیلَه دِی وَ اوُنِی عائِلَه سِی مَنَه بُو اِنساننِی هاحلَه گن نَرسَه سِیگه اَیلَنتِیرَه دِی. رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:    مَا مِنْ مَوْلُودٍ إِلَّا يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ، وَيُنَصِّرَانِهِ، وَيُمَجِّسَانِهِ، كَمَا تُنْتَجُ الْبَهِيمَةُ بَهِيمَةً جَمْعَاءَ، هَلْ تُحِسُّونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ؟ ثُمَّ يَقُولُ أَبُوهُرَيْرَةَ: وَاقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ (روم/30).  ) هَر بِیر یَنگِی توُغِیلگن بالَه (اِسلام) ساغلام فِطرَتگه کوُرَه دُنیاگه کِیلَه دِی، اَمّا اوُنِی آتَه – آنَه سِی اوُنِی یا یَهُودِی یا نَصرانِی یا مَجُوسِی (زَردوُشتِی) قِیلِیب یِیتِیشتِیرَه دِی. شوُنِینگدِیک حَیوانلَرنِی بالَه سِی هَم توُغِیلگن پَیتِیدَه ساغلام دُنیاگه کِیلَه دِی، حَیوانلَرنِی قوُلاغِی کِیسِیلگن حالدَه دُنیاگه کِیلگه نِینِی کوُرگنمِیسِیزلَر؟ ؛ سوُنگرَه رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَنَه بُو آیَتنِی تِلاوَت قِیلدِیلَر: اَلله اِنسانلَرنِی یَرَتگن طَبِیعِی خِلقَتنِی سَقلَنگِیز!   اَلله نِینگ یَرَه تِیشِی اوُزگرتِیرِیلمَس. اِینگ توُغرِی دِین مَنَه شوُدِیر. لِیکِن کوُپ آدَملَر بِیلمَسلَر. هِیچ بِیر حَیواننِی قوُلاغِی کِیسِیلگن حالدَه دُنیاگه کِیلمَیدِی، بَلکِی باشقَه لَر اوُنِی قوُلاغِینِی کِیسَه دِیلَر.

مَنَه بُو صوُرَتدَه بُو گوُدَک مُسُلمان فِطرَتِیگه کوُرَه دُنیاگه کِیلَه دِی وَ اوُنِی آتَه – آنَه سِی اوُنِی دِینِینِی تَأیِین قِیلَه دِی. اِیندِی آتَه – آنَه مُرتَد بوُلسَه وَ بُو بالَه نِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیگه تَشلَب کِیتِیشسَه؛ بوُ یِیردَه اِسلامِی حُکوُمَت وَ مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِی اوُنِینگ آتَه – آنَه لِیک مَسئوُلِیَتِینِی بوُینِیگه آلَه دِی، مَنَه بُولَر بُو گوُدَکنِینگ فِطرِی اِسلامِینِی سَقلَب قالِیشلَرِی لازِم وَ اوُنِی اوُزلَرِینِی فَرزَندلَرِیدِیک پَروَرِیش بِیرِیشلَرِی وَ بُو بالَه نِی باشقَه لَرنِینگ قوُلِیگه قوُلاقلَرِینِی کِیسِیشلَرِی اوُچُون تاپشِیرمَسلِیکلَرِی کِیرَک. بِیر مُسُلماننِی کافِرنِی قوُلِیگه تاپشِیرِیلمَیدِی، حَتَّی اَگر بُو شَخص فِطرِی اِسلامگه اِیگه بوُلگن تَقدِیردَه هَم، گوُدَک مُسُلماندِیر!!!

اِیندِی مَنَه بوُندَی آتَه – آنَه دَن توُغِیلگن وَ بوُندَی نِعمَتدَن، بوُندَی اوُنِی یِیتِیشتِیرِیب چِیقَه رَه دِیگن وَ اوُنِی سایَه سِیدَه اوُزِینِی فِطرِی اِسلامِینِی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم آلِیب کِیلگن خاص اِسلامگه اَیلَنتِیرِیشگه قادِر بوُلَه دِیگن جَمِیعیَتدَن، اِسلامِی حُکوُمَتدَن مَحرُوم بُولسَه وَ آتَه – آنَه سِینِی واسِیطَه سِیدَه یاکِی باشقَه هَر قَندَی شِیوَه بِیلَن کافِرلَرنِی آرَه سِیگه توُشِیب قالسَه؛ اِیندِی مَنَه بوُ گوُدَکنِی قَیسِی جَمِیعیَتدَه اوُسگه نِیگه اِعتِبار بِیرِیش کِیرَک، اوُ قَندَی جَمِیعیَتدَه اوُنِیب اوُسیَپتِی وَ مَنَه بوُ گوُدَکلَر اَصلِی کافِرلَرنِی قَیسِی جَمِیعیَتلَرِیدَه یَشَشیَپتِی. چوُنکِی بُو یِیردَه مَنَه بُو آتَه یا آنَه بُو گوُدَکنِی دِینِینِی تَأیِینلَیدِی یاکِی اِرتِدادِیدَن سوُنگ مَنَه بوُ آتَه – آنَه جایلَشگن جَمِیعیَت تَأیِین قِیلَه دِی، چوُنکِی بُو جَمِیعیَت اوُلَرنِی پَروَرِیش بِیرَه دِی.

(دوامی بار……)