وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(16- қисмат)

Пейдоиши нифоқ ва мунофиқин чун бар асари вужуди қудрати муслимин ва заъфи секуляристхо ва секулярзадахост ,бештар жанбайи хукумати – ижтимоий ва иқтисодий он баржаста мешавад ,хар чандки заминахойи фардий – равоний пейдоиши ин падидаро наметавон нодида гирифтки заминасоз буданд .Хатто хамон ярбуъ ва шибхи муши сахроий хам ба далили қудрати мухолиф ва заъфи худиш астки даст ба чанон иқдоми мезанад. Дар хар сурат ,мо ба 60 вижаги ва сифот ишора мекунемки тамоми ин маворидро пушиш дода ва чехраи ровшан аз куффори пинхони дохилий ва дорудастайи секулярзадахоро ба мо нишон бидихад ва дар идома ба рохкор ва чигунаги муқобила бо дорудастайи секулярзадахо бо нигариши қуръоний ва бо иттико ба сийрайи росулулллох саллаллоху алайхи васаллам мепардозем ,иншааллох .

Сифот ва вижагихойи мунофиқин ё секулярзадахо :

 -Ончики аллох фуру фристодаро дуст надоранд :1

«‏ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ»‏ (محمد/9)،

Ин бидон хотир астки чизироки худованд фуру фристода аст дуст намедоранд ,ва лизо худо корхойи ( ник ) ишонро хам ботил ва бесуд мегардонад.

Барои секуляр ва секулярзада амри оддий астки аз қонуни шариати аллох хушиш наёяд .Барои хамин астки хамиша саъй мекунанд аз қуръон ,мафохим ва ахкоми шариат фосила бигиранд ва чизхойи дигариро жойи он бигузоранд .Агар бигуйид ба самти қонуни шариати аллох биёйид фарорийянд , аммо агар гуфта шавад биёйид ба самти секуляризм ,демокраси ,жомеъайи маданий секуляристий ва соири амвол ва хавошиносон саросима ба суйи он мештобанд.Агар ба чанд сафари хорижий Европо ,Австралия ,Амрико ,Русия ва ғейрих жихати тафрих ва хушгузароний бирави ба ту табрик мегуяд ва хушхол хастанд ва туро бо килос медонанд ,аммо агар ба ек сафари хаж ё умра бирави садоишон боланд мешавадки ин пулро ба ниёзмандон ва мухтожон медоди бехтар буд ва ба хар шеваи норохати худишонро эълом мекунанд ва садхо дарди жомеъаро баён мекунандки боисти бо пули ин хаж ё умра дармон мешуд.

2 –  хукми худо ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламро намепазиранд :

«وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَى مَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَیْتَ الْمُنَافِقِینَ یَصُدُّونَ عَنْکَ صُدُودًا» )نساء/۶۱)،

Ва хенгомики ба онхо гуфта мешавад ба суйи ончи худо нозил карда ва ба суйи пайғамбар биёйид ,мунофиқинро мебиники аз қабули даъвати ту эътироз ва сарпичи мекунанд.

Секулярзадахо то онжоки метавонистанд аз қонуни шариати аллох ругардоний мекарданд .Мушаххас буд дар он замони ахкоми хукумати бисёр махдуд ва сода буданд ва соири умури марбут ба зиндаги мисли : чигунаги тарбияти фарзандон ,равиши бархурд бо хамсар ,равиши бархурд бо падар ва модар ва бародар ва ғейрихро шахс метавонист бо хукми ғейри аз хукми аллох анжом бидихад .Онхо дар хар масалаики метавонистанд аз зери қонуни хукумати шариати аллох хориж шаванд саъй мекарданд аз қавонини дини секуляризм пейравий кунанд ,мисли хамин алъон .Секулярзадахо дар масоили тарбияти ,хонуводаги ,иқтисоди шахсий ,варзиший ,фархангий ,ижтимоий ва тақрибан хар чизики бидонанд метавонанд бар халофи шариати аллох онро анжом диханд ,дариғ намекунанд ва хамон барномахо ва қавонини секуляристиро дар зиндаги пиёда мекунанд ,хатто зохиришонро хам шабихи секуляристхо мекунанд чи расид ба инки барномаи зиндагишонро шабихи секуляристхо кунанд.

(идома дорад……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(41)

دویمه موضوع چې د مسلمان په تکفیر کې د مخنیوي لامل کېدای شي، هغه غیرعمدي کړنې دي چې د هېرېدنې، تېروتنې او نورو په شان حالتونو په بڼه ترسره کېږي،
چې د هېرېدنې، تېروتنې او خطا ورته نورو حالتونو په نامه یادېږي:
موږ پوهېږو چې د انسان کارونه یا خو قصدي وي یا غیر قصدي. داسې شیان لکه هېره، تېروتنه، او کله چې انسان د وېرې، غوسې یا زیاتې خوښۍ له امله بې اختیاره کوم عمل وکړي،دا هم د غیر عمدي چارو برخه ده او انسان په غیر عمدي ډول له حق لرې کېږي او جرم ترسره کوي.
او همدا غیر عمدي توب د انسان د ایمان زیانمنېدوی مخه نیسي او د کفر یا ارتداد حکم پرې نه صادرېږي. الله تعالی د داسې مسلمانانو په اړه فرمایي:
–  لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا …(بقره/۲۸۶)،الله تعالی هېڅ چا ته د هغه د توان نه زیات تکلیف نه ورکوي. هر نېک عمل چې وکړي، دا د خپل ځان لپاره دی او هر بد عمل چې وکړي، دا د خپل ځان په زیان کړي دی.ای زموږ پروردګاره! که موږ هېره کړو یا تېروتنه وکړو، ته موږ ته په دې (خاطره) سزا مه راکوه او موږ مه محاسبه کوه.
«رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا».
–  لَيْسَ عَلَيْکُمْ جُناحٌ فيما أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَ لکِنْ ما تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ وَ کانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحيماً (احزاب/۵(کله چې تاسو تېروتنه وکړئ، په تاسو باندې ګناه نشته «أَخْطَأْتُمْ بِهِ». خو هغه څه چې ستاسو د زړونو اراده وي (او په قصد او اختیار سره ترسره شي)، نو په هغې کې ګناه او سزا شته). دقت او پاملرنه وکړئ دوستانو،«تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ»
دلته عمدي والی د عمل په زړه پورې تړلی دی. پامو وکړه! دلته عمدي والی، که د خبرو په اړه وي یا د عمل په اړه، له زړه سره تړلی دی – «تَعَمَّدَتْ قُلُوبُکُمْ».

ښه! رسول الله صلی الله علیه وسلم هم د دې آیتونو او ورته آیتونو د روښانتیا لپاره داسې فرمایي چې:
“الله تعالی زما د امت تېروتنې، هېره او هغه څه چې په زور پرې وکړل شي، معاف کړي دي.”
«إِنَّ اللهَ تَجَاوَزَ لِي عَنْ أُمَّتِي الخَطَأَ وَالنِّسْيَانَ وَمَا اسْتُكْرِهُوا عَلَيْهِ».
تېروتنه دې معنی لري چې څوک غواړي یو کار ترسره کړي، خو د هغه د کار نتیجه د هغه څه خلاف وي چې هغه یې غوښتل. لکه:
• د خیبر په غزو کې محترم صحابي، عامر بن اکوع رضی الله عنه غوښتل د دښمن یو عسکر ووژني.خو د هغه وار پر خپل ځان ولګېد او هغه خپله ووژل شو.
یو صحابي وویل: عامر ځان وژنه وکړه او دا د هغه د اعمالو باطلېدو لامل شو. سلمه رضی الله عنه، د اکوع ورور، له اوښکو ډکو سترګو سره د رسول الله صلی الله علیه وسلم خدمت ته راغی او ویې ویل:
مالک؟ او یې زیاته کړه: وویل شول چې د عامر اعمال باطل شول؛ پیامبر صلی الله علیه وسلم وفرمایل: څوک دا خبره کړې ده؟ وویل شول: ستاسو له یارانو څخه یو.رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل:
كَذَبَ مَنْ قَالَ ذَلِكَ، بَلْ لَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ.هغوی دروغ ویلي دي، هر چا چې دا خبره کړې ده، هغه دروغ ویلي دي، بلکې د عامر لپاره دوه برابره ثواب لرئ او شته.

په دې حدیث کې، د رسول الله صلی الله علیه وسلم محترم صحابي عامر بن اکوع رضی الله عنه قصداً د ځان وژنې نیت نه درلود. رسول الله صلی الله علیه وسلم دا روښانه کړه چې ځکه دا کار د تېروتنې او خطا له امله و، نو په همدې دلیل له عفوې لاندې راځي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(88- қисм)

Иртидоддан бошқа далилларга кўра муртадларни жибхасига тушиб қолган ва ўзлари хохлаган ё хохламаган суратда муртадларни фойдасига ва исломий хукуматни ва бошқа жиходий жамоатларни қаршисига жангга кирган мусулмонларга қарши муомала қилиш шеваси.

Агар бир қисқа бир муқаддима билан бугунги бахсимизни бошласак яхши бўлса керак.

Аллох таоло мархамат қиладики: 

    «تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)،

(Мушрик жамоаларнинг  ширк келтиришлари сабабли) устларидаги осмонлар ёрилиб кетишга яқин бўлур. Фаришталар эса парвардигорга хамду сано айтиш билан (у зотни айбу нуқсондан ва “шерик”лардан) покларлар ва ердаги (мўъмин ва мусулмон) кишилар учун ( аллохдан) мағфират сўрарлар. Огох бўлингизким, албатта аллохнинг ўзигина мағфират қилгувчи, мехрибондир.

Мана шу фаришталар мўъминлар учун махсусан тавба қилиб яна қайтадан аллохни  шариатидаги йўлга қайтган кишиларни хаққига дуо қилишларини яна аллох таоло мархамат қилиб айтяпти:

 «الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)،

Аршни кўтариб турадиган ва унинг атрофидаги (фаришталар) парвардигорларига хамду сано айтиш билан ( у зотнинг барча айбу нуқсонлардан) поклаб- тасбех айтурлар ва у зотга иймон келтирурлар хамда иймон келтирган кишиларни мағфират қилишини сўрарлар: ” парвардигоро, ўзинг рахмат-мехрибонлик ва илм жихатидан барча нарсадан кенгдирсан. Бас, тавба- тазарруъ қилган ва сенинг йўлингга эргашган кишиларни ўзинг мағфират қилгин ва уларни дўзах азобидан сақлагин.”

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мусулмонларни тарғиб қилиб  ва мана бу дастадаги оятларни  ойдинлаштириб изохлаб бериб мархамат қиладиларки: 

«الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ».

Нихоятда гўзалдир. Рахм қилувчи кишиларга аррохман ( атшонга ўхшаган рахмга тўладир; рахмга нихоятда тўлган бўлади) рахм қилади. Демак, сизлар хам ер ахлига рахм қилинглар, шунда сизларга хам осмондагилар рахм қилишади.

Кўрдингизми, малоикалар мўъминлар учун махсусан таввоб ва рахмли кишилар учун мағфират талаб қилишади. Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху хам ривоят қилишича, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хадиси қудсийда мархамат қиладиларки:

 “قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي”،

Агар мени рахматимни хохласанглар,мени махлуқотимга рахм қилинглар.

Уларга рахм қилиниши керак бўлган аллохни махлуқотлари жуда кўп, аммо инсонларни орасида рахм қилинишига лойиқ бўлганлар мўъминлар, биродарлар,опа-сингиллар ва сени хонадонинг бўлишади; мўъминлар хам сени хонадонингни жумласидан бўлишади, бу хонадон бошқаларга хам шомил бўлади, аллох таоло алохида хослаб мархамат қиладики:

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)،

Мўъминлар хеч шак-шубхасиз оға-инилардир. Бас,сизлар икки оға-инингизни ўртасини ўнглаб қўйинглар! Аллохдан қўрқинглар – шояд у зот томонидан бўладиган рахматга эришсангизлар.

(давоми бор……)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(88- قیسم)

اِرتِداددَن باشقَه دَلِیللَرگه کوُرَه مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالگن وَ اوُزلَرِی هاحلَه گن یا هاحلَه مَه گن صُورَتدَه مُرتَدلَرنِی فایدَه سِیگه وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ باشقَه جِهادِی جَماعَتلَرنِی قَرشِیسِیگه جَنگگه کِیرگن مُسُلمانلَرگه قَرشِی مُعامَلَه قِیلِیش شِیوَه سِی.

اَگر  بِیر قِیسقَه بِیر مُقَدِّیمَه بِیلَن بوُگوُنگِی بَحثِیمِیزنِی باشلَه سَک یَحشِی بوُلسَه کِیرَک.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:

      «تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)، )  (مُشرِک جَماعَه لَرنِینگ شِیرک کِیلتِیرِیشلَرِی سَبَبلِی) اوُستلَرِیدَگِی آسمانلَر یارِیلِیب کِیتِیشگه یَقِین بوُلوُر. فَرِیشتَه لَر اِیسَه پَروَردِیگارگه حَمدُو سَنا اَیتِیش بِیلَن (اوُ ذاتنِی عَیبُو نوُقصاندَن وَ “شِیرِیک” لَردَن) پاکلَر وَ یِیردَگِی (مُؤمِن وَ مُسُلمان) کِیشِیلَر اوُچُون ( اَلله دَن) مَغفِیرَت سُورَرلَر. آگاه بوُلِینگِیزکِیم، اَلبَتَّه اَلله نِینگ اوُزِیگِینَه مَغفِیرَت قِیلگوُچِی، مِیهرِیباندِیر.

مَنَه بُو فَرِیشتَه لَر مُؤمِنلَر اوُچُون مَخصُوصاً تَوبَه قِیلِیب یَنَه قَیتَه دَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی یوُلگه قَیتگن کِیشِیلَرنِی حَققِیگه دُعا قِیلِیشلَرِینِی یَنَه اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلِیب اَیتیَپتِی:  

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)، ) عَرشنِی کوُتَه رِیب توُرَه دِیگن وَ اوُنِینگ اَطرافِیدَگِی (فَرِیشتَه لَر) پَروَردِیگارِیگه حَمدُو سَنا اَیتِیش بِیلَن ( اوُ ذاتنِینگ بَرچَه عَیبُو نوُقصانلَردَن) پاکلَب – تَسبِیح اَیتوُرلَر وَ اوُ ذاتگه اِیمان کِیلتِیرُورلَر هَمدَه اِیمان کِیلتِیرگن کِیشِیلَرنِی مَغفِیرَت قِیلِیشِینِی سوُرَرلَر: ” پَروَردِیگارا، اوُزِینگ رَحمَت – مِهرِبانلِیک وَ عِلم جِهَتِیدَن بَرچَه نَرسَه دَن کِینگدِیرسَن. بَس، تَوبَه – تَضَرُّع قِیلگن وَ سِینِینگ یوُلِینگگه اِیرگشگن کِیشِیلَرنِی اوُزِینگ مَغفِرَت قِیلگِین وَ اوُلَرنِی دوُزَح عَذابِیدَن سَقلَه گِین.”

رَسُول اَلله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّم هَم مُسُلمانلَرنِی تَرغِیب قِیلِیب وَ مَنَه بُو دَستَه دَگِی آیَتلَرنِی آیدِینلَشتِیرِیب اِیضاحلَب بِیرِیب مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   «الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ» [1]. نِهایَتدَه گوُزَلدِیر. رَحم قِیلوُچِی کِیشِیلَرگه اَلرَّحمَن ( عَطشانگه اوُحشَه گن رَحمگه توُلَه دِیر؛ رَحمگه نِهایَتدَه توُلگن بوُلَه دِی) رَحم قِیلَه دِی. دِیمَک، سِیزلَر هَم یِیر اَهلِیگه رَحم قِیلِینگلَر، شوُندَه سِیزلَرگه هَم آسماندَگِیلَر رَحم قِیلِیشَه دِی.

کوُردِینگِیزمِی، مَلائِکَه لَر مُؤمِنلَر اوُچُون مَخصُوصاً تَوّاب وَ رَحملِی کِیشِیلَر اوُچُون مَغفِرَت طَلَب قِیلِیشَه دِی. اَبُو بَکر صِیدِّیق رَضِیَ الله عَنهُ هَم رِوایَت قِیلِیشِیچَه، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم حَدِیث قُدسِیدَه مَرمَحَت قِیلَه دِیلَرکِی:  “قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي”، اَگر مِینِی رَحمَتِیمنِی هاحلَه سَنگلَر، مِینِی مَخلوُقاتِیمگه رَحم قِیلِینگلَر.

اوُلَرگه رَحم قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن اَلله نِی مَخلوُقاتلَرِی جُودَه کوُپ، اَمّا اِنسانلَرنِی آرَه سِیدَه رَحم قِیلِینِیشِیگه لایِیق بوُلگنلَر مُؤمِنلَر، بِرادَرلَر، آپَه – سِینگِیللَر وَ سِینِی خانَدانِینگ بوُلِیشَه دِی؛ مُؤمِنلَر هَم سِینِی خانَدانِینگنِی جُملَه سِیدَن بُولِیشَه دِی، بُو خانَدان باشقَه لَرگه هَم شامِل بُولَه دِی، اَلله تَعالَی اَلاهِیدَه خاصلَب مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)، ) مُؤمِنلَرهِیچ شَک – شُبهَه سِیز آغَه – اِینِیلَردِیر. بَس، سِیزلَر اِیککِی آغَه – اِینِینگِیزنِی اوُرتَه سِینِی اوُنگلَب قوُیِینگلَر! اَلله دَن قوُرقِینگلَر – شایَد اوُ ذات تامانِیدَن بوُلَه دِیگن رَحمَتگه اِیرِیشسَنگِیزلَر.

(دوامی بار……)

---

[1]– قال الألباني في السلسلة الصحيحة، 2/630
رواه أبو داود (4941) و الترمذي (1/350 ) و أحمد (2/160) و الحميدي (591) و الحاكم (4/159) و صححه و وافقه الذهبي و الخطيب في “التاريخ(260/3) و أبوالفتح الخرقي فيالفوائد الملتقطة (222 – 223)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(88- قسمت)

شیوه ی برخورد با مسلمینی که بنا به دلایلی غیر از ارتداد در جبهه ی مرتدین افتاده اند و خواسته یا ناخواسته به نفع مرتدین و علیه حکومت اسلامی و یا سایر جماعتهای جهادی وارد جنگ می شوند.

اگر با یک مقدمه ی کوتاه وارد مبحث امروز شویم بهتر باشد.

الله تعالی می فرماید:

• «تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)، آسمانها نزدیک است از بالا درهم بشکافند و فرشتگان به تسبیح و تقدیس پروردگارشان مشغول اند و برای کسانی که در زمین هستند درخواست آمرزش می‌کنند. آگاه باش که الله بخشنده ای است که رحم می کند. يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ. برای کسانی که در زمین هستند طلب بخشش و آمرزش می کنند.

همین فرشته ها برای مؤمنین و بخصوص برای کسانی که توبه می کنند و دوباره به مسیر شریعت الله بر می گردند باز هم الله تعالی می گوید که دعا می کنند:

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)، آنان که بردارندگان عرش خدایند و آنان که گردانندگان  آن هستند به ستایش پروردگارشان مشغول و سرگرم اند و به او ایمان دارند و برای مؤمنان طلب آمرزش می‌کنند (و می‌گویند:) پروردگارا! مهربانی و دانش تو همه چیز را فرا گرفته است.پس،ببخش و در گذر از کسانی که توبه می کنند و برمی‌گردند و راه تو را در پیش می‌گیرند و آنان را از عذاب دوزخ نجات بده محفوظ فرما و آن ها را مصون بدار.

رسول الله صلی الله علیه وسلم هم در تشویق مسلمین و توضیح و تبیین این دسته از آیات می فرماید:

«الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ».[1]خیلی قشنگ است. کسی که رحم می کند الرَّحمَن (و پر از رحم است مانند عطشان؛ او که پر از رحم است) به او رحم می کند. پس، شما هم به اهل زمین رحم کنید تا کسانی که در آسمان ها هستند به شما رحم کنند.

مگر ملائکه را ندیدید چگونه برای مؤمنین و مخصوصاً کسانی که تواب هستند و اهل رحم هستند طلب بخشش می کنند. ابوبکر صدیق رضی الله هم روایت می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم با ذکر حدیثی قدسی فرموده:”قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي”، اگر رحمت مرا می خواهید فَارْحَمُوا خَلْقِي، به مخلوقاتم رحم کنید.

مخلوقات الله زیادند که باید به آن ها رحم شود اما، در میان انسانها، اولین انسانهائی که شایسته ی رحم کردن هستند مؤمنین، برادران، خواهران و خانواده ی تومی باشند؛ مؤمنین هستند که خانواده ی تو را هم دربرمی گیرند، دیگران را هم شامل می شودکه الله تعالی حِصراً فرموده: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)، فقط مؤمنان برادران همدیگرند، فقط حصراً.پس، میان برادران خود صلح برقرار کنید، و از خدا ترس و پروا داشته باشید، تا به شما رحم شود لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ.‏همه اش رحم است تاکنون.

(ادامه دارد…….)

---

[1]– قال الألباني في السلسلة الصحيحة، 2/630
رواه أبو داود (4941) و الترمذي (1/350 ) و أحمد (2/160) و الحميدي (591) و الحاكم (4/159) و صححه و وافقه الذهبي و الخطيب في “التاريخ(260/3) و أبوالفتح الخرقي فيالفوائد الملتقطة (222 – 223)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(15- қисмат)

Ва дар жойи дигари аллох таоло мефармояд :

‏«وَعَدَ الله الْمُنَافِقِینَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْکُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَالِدِینَ فِیهَا هِیَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللّهُ وَلَهُمْ عَذَابٌ مُّقِیمٌ» ‏(توبه/68)،

Худованд ба мардон ва занони мунофиқ ва ба кофарон ваъдаи оташи жаханнам додаки жовдона ва хамиша дар он мемонанд ,ва жаханнам барои ( азоби ) ишон кофий аст. ( илова бар он )худо ононро лаъан ва нафрин ва аз рахмати худ ба дур дошта ва доройи азоби хамишаги хоханд буд. Бале ,ин сарневишти қиёмати онхост.

Аммо ,барои инки дар дунё хукми инхоро бо куффор еки надонем мунофиқинро ба унвони табақа ва гурухи жудойи аз куффор ном мебарад .Мисли хамин оётики зикр шуд. Ё ояи :

‏

«وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِکَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِینَ کَفَرُوا لِیَسْتَیْقِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَیَزْدَادَ الَّذِینَ آمَنُوا إِیمَاناً وَلَا یَرْتَابَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ وَلِیَقُولَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلاً کَذَلِکَ یُضِلُّ اللَّهُ مَن یَشَاءُ وَیَهْدِی مَن یَشَاءُ وَمَا یَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّکَ إِلَّا هُوَ وَمَا هِیَ إِلَّا ذِکْرَى لِلْبَشَرِ» ‏(مدّثر/31)،

Ва касоники

«وَلِیَقُولَ الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ»

Дар дилишон бемори ( нифоқ ) аст ва кофарон бигуянд : худо масалан аз баёни ин ( чанин адади ) чи мехоста бигуйид ? Чанин суъолиро матрах кунид .Инжо хам нигох кунид

«الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْکَافِرُونَ»

ро оварда аст.

Аллох таоло ин секулярзадахоро дар дунё жузви душманон ва хамчунин жузви муслимин ба хисоб оварда ; яъни хам душмананд хам жузви муслимин хастанд .Хар чандки дини аслий куффори мунофиқ ,дини секуляризм аст аммо ,дар зохир адойи муслиминро дар меоваранд ва иддаи аз муслиминро секулярзада намуда ва бо худишон хамрох карданд .Ин секулярзадахо агар зуд ба худишон наёянд ва тўвба накунанд ,ба ислохи мафосид ва харобихойи ақидатий ва амалики карданд иқдом нанамоянд,динишонро барои аллох холис накунанд ва бо хамин секулярзадагий,беморийхо ва олудагихойи секуляристхо бимиранд , дар қиёмат хам бо хамон куффори секуляр дар жаханнам хоханд буд. Ин оёт мехохад инро ба мо бигуяд .

Пас шинохти ин бахш аз афроди мовжуд дар жомеъаки бахши аз жомеъашиносий исломий аст ва бахши аз хатарноктарин душмани муслиминро ташкил медиханд барои зиндаги фардий ,хонуводагий ,дусти бо дигарон ,мусофиратхо ,фаолиятхойи иқтисодий ,ижтимоий ,омузиший ,хукуматий ,муборизотий ,даъват ва таблиғ ва тамоми арсахойи зиндаги ба унвони ек зарурат  мовриди ниёзи мўъминин аст ва ба сурати ек зарурат худишро нишон медихад ва лозим ва зарурий аст.

Аллохи мутаол дар шиносоийи дорадастаи секулярзадахо ва куффори пинхони дохилий ва чанин амри мушкили ба ёри муслимин омада ва бо бозгу кардани холати онхо ва хашдорхойи айни ва бо маърифий аъмоли зохирий онхо , даруни беморишонро маърифий карда аст ва дар оёти мухталифи ба маърифий аъмол ва сифоти ин куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо мепардозад .Дар инжо ,мо ба сурати мовридий ва мухтасар ба бахши аз сифоти секулярзадахо мепардозем ва саъй мекунем ек жамбанди сода ва ба дур аз такаллуф дошта бошем , ва баёни бақийяи сифотро ба худи азизон меспорем.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(14- қисмат)

Ингуна аллохи мутаол мехохад дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқинро аз машмул шудан ба хукми худи куффори мунофиқ ,куффори аслики худишонро  пинхон карданд ором –ором онхоро берун бикашад .Ором- ором онхоро машмули ахкоми дигар намояд .Ба хамин далил астки дар масалаи азоб додан хам аллох таоло саф ва дорудастаи  мунофиқин ва секулярзадахоро ду то мекунад :

«لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ» ‏(توبه/66)

Узрхохи накунид. Шумо пас аз иймон овардан ,кофар шудаид . Агар хам бархи аз шуморо ( ба сабаби тўвба мужаддад ва анжоми корхои шойиста ) бибахшем ,бархи дигарро намебахшем .Зеро онон ба журмхойи худ идома медиханд.

Пас ,аллох таоло ,муридон ва дунболаравони сипохи лашкарики хақиқат бароишон ровшан шуда ва тўвба кардандро мебахшад .Аммо куффори ангушт шуморишонки на ахли хидоятанд на тўвба ,пас азоб моли инхост.Холо ,агар каси аз ин секулярзадахо ва пейравон тўвба накард ,ин хам мусибати дигари барои мо мешавад . Агар каси аз ин секулярзадахо ва пейравонишон ,пейравони мунофиқин ва куффори аслий тўвба накард дар қиёмат ин пейравони бемор ,жузви хамон куффори секуляри мухсуб мешавандки худишонро шабихи ишон карданд,онхоро дуст доштанд ва дар дорудасташон буданд.

Аллох таоло намунаи беморихойи мунофиқинро зикр карда ва сифотишонро оварда аст.Дастур додаки аз онхо хазар шавад .Дар мовриди онхо эхтиёт кунидки олуда нашавид. Холо каси ба еки аз вирусхойи вогири онхо мубтало ва олуда шуда , ва ба истелох ” мариз ”  шуда аст ; аллох бо шариатиш хам бемориро ташхис дода ва маърифий карда , хам рохи дармонро ба сурати нусха ва доруий дар ихтиёри бемор қарор дода аст.

«وَنُنَزِّلُمِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا» (اسراء/82)،

Яъни хам шифо аст хам рахмат ; ва ек жониба ва билоаваз ва мажжони хам хаст ,он хам барои чи каси ? барои мўъминин . Чун ин қуръон барои золимин коркардиш фақат хисорат задан ба онхост на рахмат .Холо ,агар шахси оқил буда ва фахм ва дарки қалбий дошт ,зуд тўвба мекунад ва шифо меёбад . Аммо агар ба ташхиси доктор таважжухи накард ва аз дору истефода накард,чи мешавад ? Мушаххас аст ,хамчунонки у аллохро фаромуш карда, аллох хам уро рахо мекунад .Докторки маризро рахо кард бемориш бештар мешавад ва кор ба жойи мерасадки дигар дармон фойда надорад .Он замонки бемори ташдид мешавад доктор уро рахо карда аллох таоло мефармояд :

«فِی قُلُوبِهِم مَرَضٌ فَزَادَهُمُ اللهُ مَرَضاً»

Беморишон бештар мешавад ва кор ба жойи мерасадки дармон фойдаи надорад.

Дар ин мархалаки дору фойда надорад аллох таоло дар мовриди беморихойи ақидатий ва даруни аз ин мархалаики ин инсонхо барои худишон ба вужуд оварданд бо иборатхойи чун :

«خَتَمَ اللَّهُ عَلىٰ قُلوبِهِم وَعَلىٰ سَمعِهِم ۖ وَعَلىٰ أَبصارِهِم غِشاوَةٌ»

Ва

«فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ»

Ном мебурд .Қалбики мухр хурда ва баста шуд дигар чизи дар он ворид намешавад ва рохи тағйир ,дармон , фахмидан ва дарк кардан масдуд шуда аст .Дар ин мархала астки ин бемори дили заифул иймон хам табдил ба ек кофари мунофиқ шуда аст.

Агар ин секулярзадахо саффи худишонро аз мунофиқини кофар ё хамон секуляристхойи пинхони дохилий жудо накунанд ва аз куффори секуляр ва пинхони дохилий хазар накунанд ,дар хамин саф бошанд ва бимиранд жузви хамонхо махсуб мешаванд :

:«مَن تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُو مِنْهُمْ»،

Касики бо қовми худро мушобих месозад аз хамон қовм аст ва бо хамонки дуст дорад хашр мешавад ва бояд дар қиёмат мисли пейравони куфр худишонро барои азоб омада кунанд:

«وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً»

Бо онки аллох таоло дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро аз куффор мутамойиз карда ,аммо мисли куффор онхоро машмули азоби жаханнам намуда аст.Онхоро мутамойиз карда ,дар дунё аз екдигар матамойиз хастанд аммо дар қиёмат читур ? Онхоро мисли куффор машмули азоби жаханнам карда аст.Дар инжо хам мунофиқинро дар кинори кофарин қарор дода ,ва жойгохи хар дуро жаханнам таъйин карда аст.Тоза ,жойи мунофиқин бадтар аз куффори ошкора аст. Пас иллати судури хукм дар мовриди онхо еки аст ,инхо дар иртикоби журм бо хам буданд ,дар хукм ва сарневишти корхоишон хам бояд бо хам шарик бошанд.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(40)
دا ټکی چې د جهل عذر په اړه ویل کیدای شي، د دین ویش او تقسیم ولدي په اصولو او فروعو باندې، او ځینې خلک غواړي ووایي چې په اصولو کې عذر نشته، خو په فروعو کې عذر شته.
اولاً، دا ډول ویش (چې وایي دین په اصولو او فروعو ویشل شوی) په قرآن او صحیح سنت کې هېڅ بنیاد نه لري. نو دا خبره ستاسو لپاره ډاډ ورکړي چې داسې تقسیم د اسلام په بنسټیزو سرچینو کې موجود نه دی.
او داسې علماء لکه ابن قیم او ابن تیمیه رحمهما الله په دې اړه ویلي دي چې دا ویش (اصولو او فروعو ته) د صحابه کرامو له عصر دورې وروسته رامنځته شوی دی.له همدې امله موږ وینو چې هغه کسان چې په دې تقسیم ویش باور لري، د دین تر ټولو لوی اصول لکه لمونځ چې د دین له ستنو څخه دی، د فروعو په توګه ګڼي. همدارنګه د سلفو تر منځ د اختلاف لرونکو اعتقادي مسایلو په اړه هم دا تقسیم ویش کوي او دا مسایل د فروعو په توګه حسابوي.
موږ وایو: که ستاسو مقصد له اصولو څخه عقیدوي مسایل وي، نو ټول دین اصول دي! ځکه موږ نه شو کولای چې مالي یا بدني عبادتونه ترسره کړو تر څو چې په دې باور ولرو چې دا مشروع دي؛
او باید مخکې له عمله، عقیده شتون ولري؛ که داسې باور موجود نه وي، د الله عبادت به د عمل په وسیله سم ترسره نه شي. وګورئ! دا هم د دغو ستر علماو دیګاه دی په دې مسأله کې.
نو، دا تقسيمول ویش په اصولو او فروعو باندې هېڅ اساس بنسټ په قرآن او سنت کې نه لري.
په دې صورت کې، د جهل عذر (عذر په ناپوهۍ باندې) یعنې د ناپوهۍ منل په ټول دین کې، نه یوازې په یوه برخه کې. او هغه مسایل چې څرګند او روښانه دي، یعنې هغه مسایل چې مخکې له مخکې “د شخص لپاره” څرګند او روښانه شوي وي، نه دا چې یوازې په شریعت کې څرګند او واضح بیان شوي وي؛او یا دا چې د نورو لپاره څرګند او روښانه وي. له همدې امله، باید د یو مسلمان لپاره دا مسایل څرګند او روښانه کړو، او کله چې موږ دا مسایل روښانه او څرګند کړل، بیا د مجرم شخص په اړه د دې مرحلو په طی کولو سره حکم صادروو.
که یو مسلمان حاضر نه وي چې د شرعي لارو څخه خپله ناپوهي رفعه کړي او اجازه ورنه کړي چې څوک ورته مسایل څرګند او روښانه کړي، نو څه پېښېږي؟
په دې حالت کې، داسې کس د هغه زده کوونکي په څېر دی چې پرته له کوم جدي دلیل څخه ټولګي ته حاضر شوی نه دی، له نورو وروسته پاتې شوی، او طبیعي ده چې په ازموینه کې به یې هم ناکامي وي.
دغه کس هېڅ عذر نه لري، ځکه ټول امکانات ورته برابر وو، خو «د خپلې خوښې» له مخې ټولګي ته حاضر شوی نه دی او «د خپلې خوښې» ځان له زده کړې، پرمختګ او لوړو ټولګیو څخه محروم کړی دی.
په همدې توګه، هغه مسلمانان چې مرتد کېږي او ځانونه د درېو لویو کافرانو ډلې (د اهل کتاب کفار، منتسب په اهل کتاب کفارو، او ک مشرک او سکولار کفارو) برخه ګڼي او ځانونه د دوی له ډلې ګڼي،
دې کسانو هم هېڅ عذر نه لري، ځکه عذر په ناپوهي کې یوازې د مسلمانانو لپاره دی، نه د کافرانو لپاره. دا یوه ځانګړې امتيازه ده چې یوازې مسلمانانو ته ځانګړې ده، نه کافرانو ته. په هر حال، که یو مسلمان داسې معتبره ناپوهي ولري، نو دغه ناپوهي به د تکفیر مخنیوی وکړي او حکم به ترې لېرې شي .

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(13- қисмат)

Замоники аллох таоло мефармояд :

«وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّاباً رَّحِیماً» ‏(نساء/64)،

Ва хеч пайғамбариро нафристодаем магар бадин манзурки ба фармони худо аз у итоат шавад . Ва агар онон бидон хангомки ба худ ситам мекарданд ,ба назди ту меомаданд ва аз худо талаби омурзиш менамуданд ва пайғамбар хам барои онон дархости бахшиш мекард ,бегумон худоро бас тўвба пазир ва мехрабон меёфтанд. Аз чи касони сухбат мекунад ? Аз касоники

 «إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ»

Бу худишон зулм карданд.

Ин оя хам ба касони ишора дорадки дар сафи мунофиқин қарор гирифтанд ва қонуни шариати аллохро дар мавориди зери по гузоштанд аммо ,замоники мутаважжих мешавандки ба худишон ва рахбарияти жомеъа зулм карданд пушаймон мешаванд ва аз аллох ва сипас рахбарияти жомеъа тақозойи бахшиш доранд.

Инхо хамон фариб хурдахойи хастандки куффори пинхони дохилий онхоро фариб доданд ва имкони бозгашти онон хаст,махсусан замоники мутаважжих шаванд ба худишон ,жомеъа ,рахбарият ва охирати худишон зулм карданд.

Аллохи мутаол тасрих дорадки хар каси қавонини шариати уро зери по бигузорад ,ба худиш ва жомеъайи муслимин зулм карда ва хар вақт бихохад жуброн кунад ,аввал бояд аз аллох талаби бахшиш кунад:

«فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ»،

Ва инки мефармояд :

«وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»،

Манзур рахбар ва фармондаи муслимин астки бо зери по гузоштан дастуротиш ,боиси озор ,садама ,тўвхин ба у ва зери мажмуъайи шудандки у намояндагишро бар ухда дорад ;

«کُلُّکُم راعٍ و کُلُّکُم مَسئولٌ عَن رَعِیَتِه»

Бо зери по гузоштани дастуротиш ба кулли зери мажмуъахойи у тўвхин карданд .Чун рахбар ,фармонда ва амири муслимин ,онхоро ба пейравий аз қонуни шариати аллох даъват карда аммо ,онхо ба ин дастурот гуш намедоданд ,ва дунболи хаво ва хаваси худишон бар асоси дини секуляризм буданд.

Дар ростойи хамин адабиёт астки аллох таоло кулли дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро дар жамъи фосиқин жой медихад ва мефармояд :

«الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ» ‏(توبه/67)،  

мардони мунофиқ ва занони мунофиқ хамма ек гурух ( ва ек қимош ) хастанд.Онон хамдигарро ба кори зишт фаро мехонанд ва аз кори хуб бозмедоранд ва ( аз базли ва бахшиш дар рохи хейр ) даст мекашанд .Худоро фаромуш карданд ( ва аз парастиши у руйигардон шуданд ) ,худо хам ишонро фаромуш карда аст. Воқеан мунофиқон фармоннопазир ( ва саркаш ва гунохкор ) ва фосиқ хастанд. Аз каламайи ” фосиқ ” истефода карда, яъни  каламайиро ба кор бурдаки ом аст хам мусалмонро дар бар мегирад хам кофарро .

фосиқ барои шахси хам ба кор меравадки дар дарун ба аллох иймон дорад аммо ,дар амал дучори гунох ё олудаги ва бемори шуда аст .Барои мунофиқин хам ба кор меравад . Аммо мунофиқ дар асос ,иймон ба аллох ва рузи қиёмат надорад . Дар ин сурат ,фосиқ хам мусалмони мужрим ,гунохкор ва маризро шомил мешавад ва хам кофарро шомил мешавадки табъан дучори анвоъи гунохон ва зулмхо мешавад.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(12- қисмат)

Дар бахси куффори ошкор ахли китоб ,шибхи ахли китоб ва куффори мушрик ё секуляристхойи кофар ишора кардемки дастайи аз инхо хастандки иймон меоваранд ,ва он хам муқаллидин ва пейравони чашм ва гуш бастайи онхо хастандки ба сурати сиёхи лашкар нақши куффорро бози мекунанд ,адойи рахбаронишонро дар меоваранд ва худишонро шабихи куффор карданд. Дар инжо хам иддаи сиёхи лашкар аз муслимин хастандки хамин нақшро барои куффори пинхони дохилий бози мекунанд .Бозигарони аслий гурух ва дорудастаи мунофиқин ва куффори пинхони дохилий теъдоди кам ва ночизи хастанд ,аммо сиёхи лашкархойики худишонро дар сифоти шабихи онхо карданд ва адойи онхоро дар меоваранд бисёр зиёд ва анбух хастанд.

Барои хамин аллох таоло барои ин фариб хурдахо ,сиёхи лашкархо ва касоники худишонро шабихи куффор карданд масалайи тўвбаро матрах мекунад ; яъни имкони бозгашт ,чизики барои куффор вужуд надорад.Чун худи мунофиқин кофаранд ва кофар қатъан иймон намеоварад. Аллох таоло мефармояд :

«إِنَّ الْمُنَافِقِینَ فِی الدَّرْکِ الأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِیراً* إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا (نساء/146-145)،

Магар касони ( аз ишон )ки тўвба кунанд (табу) ва баргарданд ва ба ислох бипардозанд ( ва аслаху ) ва ба худо мутавассил шаванд (ваътасому биллах ) ва дини худишонро холисона аз он худо кунанд ( ва ахласу динахум лиллах ) .Пас онон аз замраи мўъминон хохад буд ва худованд ба мўъминон подоши бузурги хохад дод.

Ин оя ба сирохат ишора дорадки фақат тўвба барои ин секулярзадахо кофий нест ,дуруст аст тўвба бароишон хаст аммо фақат тўвба барои секулярзадахо кофий нест.Балки бояд ” аслаху ” кунанд ва чун муфсид буданд бояд эълони бароат кунанд ва дар рохи ислохи ақидатий ва рафторий муслимин хар чи аз дастишон бар миоядро бояд анжом диханд . Мафосидишонро жуброн  кунанд дар мовриди мафосидики анжом доданд дар хадди тавонишон ровшангари кунанд.

Дар мархалайи севум ,таваккул ва умидишон ба аллох бошад дигар таваккулишон ба ин набошадки Сталин ,Амрико ,Фаранса ,Туркия ,Русия ва соири куффор аз онхо химоят кунанд .Дар мархалаи баъди ва мухимтарин мархала баъди аз тўвба  ” ва ахласу динахум лиллах ” ,ин хийли мухим аст. Ин хамон чизи астки секуляристхойи кофар ва секулярзадахо дар он нохолиси доранд ;яъни хамон чохор мафхуми динро барои аллох холис кунанд ва аз тамоми хислатхойи секуляристики ба он олуда буданд худишонро пок кунанд.

Дар ин мархала ,қудрат ва хокимиятро танхо моли дини аллох бидонанд,қонун ва барномаро танхо моли аллох бидонанд ,итоат карданро танхо махсуси хукумати исломий ва қонуни шариати аллох бидонанд ва дар нихоят ,подош доданхо ва мужозот карданхоишон ( ки озод ва мамнуъ барои онхо қарор дода шуда ) ро нез танхо ва танхо мухтасси дини аллох бидонанд. Ба ин шева дин ,холис моли аллох мешавад.

«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»

Ин дастури чохорум хам анжом мешавад.

(идома дорад……)