شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(90- قسمت)

الله تعالی همین مؤمنین را بعد از نصرت خودش باعث قدرتمند کردن رسول الله صلی الله علیه و سلم معرفی می کند. قطعاً همین مؤمنین باعث قدرتمند کردن ما و مؤمنین هم تا روز قیامت می شوند: «هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)، او همان کسی است که تو را با یاری خود و توسط مؤمنان (مهاجر و انصار) تقویت و پشتیبانی کرد.‏برادران، این ها ابزار قدرت ما هستند. مؤمنین، برادران شما، «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» برادران شما ابزار قدرت شما هستند که خدا بعد از نصرت خودش آن را در اختیار شما و ما قرار داده است.

خوب، حالا بخش ناچیزی از این مؤمنین که برادران ماهستند: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»، و باید به آن ها رحم کنیم تا الله به ما هم رحم کند: ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، و باید به جای جنگی که انتخاب کرده اند صلح برقرار کنیم تا الله به ما رحم کند: فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ. آن ها جنگ برپا کردند ما باید صلح برقرار کنیم. این یکی از وظایف ماست تا چه؟ تا الله به ما رحم کند و ما باید نسبت به آن ها«رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ»باشیم،و نسبت به آن ها «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» باشیم به جای جنگی که آن ها انتخاب کرده اند.

حالا، این دسته ی ناچیز جاهلانه(گاه ناچیز هم نیستند و خیلی زیادند) و به دلیل تأویلات غلط در جبهه ی مرتدین قرار گرفته اند و زمانی که ما با آن ها صحبت می کنیم (حالا چه قبل از جنگ یا در حین جنگ یا بعد از جنگ) این ها خودشان آگاه می شوند و توبه می کنند؛ یعنی از صف کفار و مرتدین به صف مسلمین می آیند نه اینکه در وضع موجود دست از مذهب یا تفسیر خاص خودشان بردارند و تابع تفسیر فقهی کسی شوند که شما می گویید. زمانی که این ها صف خودشان را جدا می کنند و توبه می کنند و با مسلمین هم مسیر می شوند؛ ملائکه هم برای پذیرش توبه ی این ها دعا می کنند: رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ. این جا برای همه درخواست توبه می کنند، قشر خاصی را متمایز نکردند: فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

با این مقدمه و نگرش، سراغ درس امروزمان می رویم که روش برخورد با این دسته از مؤمنینی که به خودشان و سایر مسلمین ظلم کردند و ما باید به خاطر برادری مان در دین و ثمرات قدرت بخش این برادری و ترس از قیامتمان به آن ها کمک کنیم. چه کمکی به ان ها کمک بکنیم؟ کمک کنیم که چیزی را که قطع کرده اند دوباره با کمک هم، با هم به عنوان یک وظیفه آن را دوباره وصل کنیم چیزی را که آن ها قطع کردند: وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱)، و کسانی که برقرار می کنند پیوندهائی را که خدا به حفظ آنها دستور داده است، و از پروردگارشان می‌ترسند و از محاسبه بدی (که در قیامت به سبب گناهان داشته باشند) می ترسند.

به همین دلیل، ما می خواهیم چیزی که آن ها جاهلانه آن را قطع کردند به هر دلیلی، به آن ها کمک کنیم تا با کمک همدیگر آن را وصل کنیم، و آن ها را دوباره به صف مسلمین و جامعه ی مسلمین برگردانیم، و با کمک آن ها دوباره به خودمان هم قدرت بدهیم و به آن ها هم قدرت ببخشیم.

همان طور که در درسهای گذشته عرض کردیم، منافقین و سکولارزده ها با تمام جاهلیت و صفات ناپسند و پلیدی که با خود دارند تنها در زمان ضعف مسلمین و حکومت اسلامی ابراز وجود می کنند  و آشکار می شوند، و آشکارا با برگشت و عقبگرد خود اسمشان را عوض  می کنند و ما عنوان مرتدین بر آن ها اطلاق می کنیم. این ها آشکارا در برابر مسلمین صف آرائی می کنند و جبهه ی آشکاری را در برابر مسلمین  تشکیل می دهند. اما، این افراد آشکار دارای عقیده ی واحدی نیستند.

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(21- қисмат)

10 – ба сурати ошкор дигаронро ба адами хамкори бо рахбарият ва муслимин даъват мекунанд ва нақши боздорандаги доранд:

«هُمُ الَّذِینَ یَقُولُونَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى یَنْفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَکِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَفْقَهُونَ» (منافقون/۷)،

 Онон касони хастандки мегуянд : бар касоники атрофи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастанд инфоқ накунид то аз тарафи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дур шаванд ,……..дар холики хазоини осмонхо ва замин аз он худост ва ле мунофиқин онро дарк намекунанд.

Бале ,мегуянд бар касоники атрофи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хастанд инфоқ накунид то аз атрофи у дур шаванд.Харбаи иқтисодий ва ин сабки мухосараи иқтисодий муслимин чизи будаки қаблан тавассути секуляристхойи қурайш дар воқеайи шаъби Аби Толиб ба ижро дар омада буд ва ин секулярзадахо мубтакири тахрими иқтисодий муслимин набуданд.Фақат корики  секуляристхойи қурайш карда буданд онхо хам мехостанд хамин корро анжом диханд ба сабки ва равиши онхо аммо аз коноли дигари. Алъон хам мухосараи иқтисодий ва тахримхойи иқтисодий секуляристхойи Амрико ва соири куффори секуляр ва тоғутхойи махаллий алайхи муслимин идомаи хамон сиёсатхойи секуляристхойи қурайш ва қабли аз онхо алайхи муслимин буда аст.Инхо мехоханд манобеъи молий муслиминро хушик кунанд то еки аз абзорхойи қудратгирий муслимин астки инхо мехоханд ин абзорро аз бейн бибаранд .Чун қудрати иқтисодий ба хамрохи қудрати таблиғий ва низомий се абзори хастандки нехзат ва хукуматро ба жилов мебурд ва руз ба руз қудратмандтар мекунад.

11 -Танхо дар панохи дажхойи мохкам ё қудратхойи ошкора кофар бо муслимин межанганд ва қабли аз чанин имконоти вориди жанг бо муслимин намешаванд :

«لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَرَاءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْقِلُونَ» (حشر/۱۴)

Чунончи гуфтем ,таркиби секулярзадахо таркиби ек дасти нест балки ,хислатхойи мухталиф доранд ва хатхойи мутафарриқи хастандки ек жараёниро ташкил доданд.Барои хамин астки хамиша ихсоси заъаф мекунанд чун тафарруқ ,хамиша заъаф меоварад.Илова бар ин ,инхо инсонхойи тарсу ва буздили хастандки танхо куффори ошкора қудратманд қодир ба рахбарияти инхо мебошанд. Ин чизи астки мо ба каррот онро мушохада кардаем.

Агар инхо қудрати мисли Амрико ,Англиз ,Русия ва тоғутхойи махаллийро набинанд адади нестандки ошкора дар муқобили муслимин ибрози вужуд кунанд ,худишон хам инро хуб медонанд.Фақат кофий аст лахзайи ин ба истелох қалъахо бардошта шаванд ва ин ба истелох қалъахо онхоро танхо бигузоранд то саранжом инхоро бибинем.Шумо чанд рузи гузашта дидидки Амрико аз секуляристхойи кофари Курдистон дар баробари хашди шаъбий Ироқ химоят накард ,натижа чи шуд? Мушмаргхойи секуляр ва кофар дар камтар аз чанд соат бештар аз 40 дар сад хокишонро аз даст доданд хатто баъзихо мегуянд бештар . Ин мухтасси сагмаргхойи секуляр ва кофари Курдистон нест. Дар Афғанистон ,Покистон ва хамин дували араб атрофи халижи форс ва соири тоғутхойи даст нишонда хам қоида хамин аст .Фақат кофий аст барои чанд соат ин секуляристхойи жахонийки хамчун ек қалъа аз онхо химоят мекунанд даст аз ин химоят бикашанд ,он вақт хохидки чақадар дар баробари мардуми худ ва муслимин давом хоханд овард.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(20- қисмат)

Бехтарин маъруф,тўвхид ,қонуни шариати аллох ва ташкили хукумати исломий астки инхо мардумро ба дури аз онхо даъват мекунанд; ва бадтарин чизхо хам хар чизи астки жойгузини инхо шавад яъни хар чизики жойгузини тўвхид , ё қонуни шариати аллох ва ё ташкили хукумати исломий шавадки мардумро ба суйи он даъват мекунанд .Барномаи мунофиқин хам хамин аст .Даъват ба дини секуляризм ва ругардони аз хукумати исломий ва находхойи марбут ба он ,ижоди шубха дар мовриди ахком ва қавонини ижроий шариати аллох ,мафосиди ахлоқий ,рафторий ва бебандубориро ба бахонахойи мухталиф дар миёни муслимин роиж ва фарханги мекунанд. Дар умури риз хам мисли : сигор ,геройиш ба маводи мухаддир ,машруботи алкули ,лухтигарий ва бехаёий ,иқдомоти ошкори онхо дар ин шоха аст ва тахти ановини мухталиф ба мубораза бо арзишхойи хуб ва пасандидаи исломий иқдом мекунанд.

Бо онки мумкин аст зан дар ек қисмат ва мард хам дар мавориди ,дар бахши дигари дар тарвижи мункарот ва мафосид талош кунанд,аммо хадафи муштарак онхо еки аст ; ва мардони мунофиқ ,занони мунофиқ ва секулярзада хамма аз ек қимошанд ва дар такмили ин барномахойи зидди исломий даст ба дасти хам доданд.Инхо бо кўмаки хам мухитро олуда мекунанд ва дар мухити олуда рохаттар метавонанд ба соири ахдофишон бирасанд.Мисли хамон тархи андалусий карданки муқаддама ва заминасози жихати инхидоми кулли муслимин буд.Хатто ин бечорахойи секулярзада хам дар андалус нобуд шуданд.

Мунофиқин ва дорудастаики бо худишон хамрох карданд бо онки муслиминро ба сафохат муттахам мекунанд ва худишонро оқил медонанд аммо ,дар баробари арзишхойи илохий ва комилан маъқул ва мовриди қабули мардумки бо хостахойи секуляристи онхо муғойирот дорад мухолифат мекунанд ,ва шуруъ мекунанд ба ханжаршикани дар баробари усули ақидатий ва ахлоқий мовриди пазириши мардуми худишон. Ин хамон тахожуми ақидатий ,фархангий ва фикрий астки мо 24 соата дар расонахойи ижтимоий ва мохвараий секуляристхо ва секулярзадахо бо он мувожих хастем ё дар зиндаги муридонишон дар атрофи худимон онхоро мебинем ва хамкори ва хамоханги онхо бо соири куффор секуляри хорижийро дар жанги равоний алайхи қонуни шариати аллох ва арзишхойи исломий мардум мебинем. Инхо арзишхойи исломий ва мовриди пазириши мардуми мусалмон моро ,хамоханг бо куффори ошкори хорижий ,мовриди хадаф қарор доданд.

Нуқтаи жолиби ин оя ва оёти мушобих ин астки аллох таоло дар мовриди мунофиқ ,аз каламаи мунофиқин ва мунофиқот истефода карда 

«الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ»

Аммо ,дар мовриди соири куффор аз каламоти кафирин ва кофирот истефода накарда ва фақат каламаи кофар барои зан ва мард ба кор рафта аст.Яъни дар воқеъ ,ба дур аз тўвхин ба занхо ва хонумхо ,бояд гуфтки ин секуляризм фосид шудаи шибхи исломий ва ин аъмоли ноши аз тарс,зеробий ,фитнагари ва ғейрихки холи аз жўвхараи мардонаги аст, фарханг ва рафторхойиро тўлид кардаки хам занон метавонанд дар он мутаххассис ва устод шаванд хам мардон . Яъни занон метавонанд мудирият ва рахбариятро дар даст бигиранд хам мардон .Бархалофи бисёри аз умури дигарики фақат мардон метавонанд дар он рахбар ва устод шаванд ё мардон бехтар аз занон метавонанд дар он устод шаванд . Албатта корхойи хам хастандки занон бехтар аз мардон метавонанд дар он устод шаванд.Аммо дар миёни дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқини фосид ,дар кашондани муслимин ба мафосид ,мункарот ва дур кардани онхо аз умури пасандида ва қонуни шариати аллох ,зан ва мард мисли хам метавонанд устод ва мохир шаванд.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(42)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(42)

یا په بل ځای کې رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمایي: کله چې بنده خپل رب ته توبه وباسي او د هغه لور ته را وګرځي، الله تعالی له تاسو ټولو نه زیات خوشحالېږي.
کله چې له تاسو څخه څوک په یو لرې او غیرآباد صحرا کې خپل د سورلۍ وسیله چې خواړه او څښاک ورسره دي له لاسه ورکړي، او کله چې د هغې له پیدا کولو څخه ناهیلی شي، د یوه ونې لاندې وغځېږي چې لږه استراحت وکړي،په همدې حال کې، په ناڅاپي ډول خپله سورلۍ د خپل سر تر څنګ ومومي. بیا یې افسار ونیسي او له ډېرې خوښۍ ووايي:
قَالَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ اللَّهُمَّ أَنْتَ عَبْدِی وَأَنَا رَبُّکَ أَخْطَأَ مِنْ شِدَّةِ الْفَرَحِ،دغه شخص د ډېرو خوشالیو له امله وایي: پروردګاره! ته زما بنده او زه ستا پروردګار یم. دغه شخص یوازې د ډېرو خوښیو له امله تېروتنه او اشتباه وکړه.
هیڅ شک نشته چې که څوک الله تعالی د بنده په توګه خطاب کړي، دا ښکاره کفر دی. بې له شکه که څوک په قصدي او شعوري توګه دا وکړي، دا د اسلام له دايرې څخه د وتلو سبب ګرځي، خو کله چې څوک په دې ډول له تېروتنې او غلطۍ څخه خبرې وکړي، نو د خپلې تېروتنې له امله معذور ګڼل کېږي او پرې حکم نه کېږي.
البته، د ګناه معاف کول او پر تېروتونکي یا هېره کوونکي کس د سختۍ نه کول معنی نه لري چې په شرعي حدودو کې ټاکل شوي او مشخصو جرمونو باندې احکام ورنه تطبیق کېږي.
ځکه چې د تېروتنې او هېرېدنې په مسئله کې ځینې حکمونه شته چې حتی د تېروتنې په صورت کې هم باید تطبیق شي، په ځانګړې توګه که د الله بندګانو حقوقو سره تړاو ولري. لکه د غیر عمدي قتل قضیه چې څوک په غیر عمدي ډول یو څوک ووژني؛ په دې حالت کې باید د هغه د تېروتنې د جبران لپاره دیه او کفاره ورکړل شي.
یا لکه هغه څوک چې وضو کول هېر کړي او بې وضو لمونځ وکړي، خو وروسته له لمونځ څخه ورته یاد شي.په دې حالت کې باید لمونځ یې بیا تکرار کړي، یا هغه څوک چې د فرض لمونځ وخت تېر شي او لمونځ یې هېر شي، کله چې ورته یاد شي باید هغه لمونځ بیا ترسره کړي.
دلته ګناه د هغه د ايمان زيانمن کړی نه دی، او همدا هېرېدل او تېروتنې هغه خنډونه دي چې د ايمان د زيانمنېدو مخنيوی وکړي، خو هغه زيان چې شوی، بايد جبران شي. په هر صورت، غير عمدي چارې لکه هېرېدل او تېروتنې د مسلمان شخص د تکفير مخه نيسي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(19- қисмат)

Мухолифат бо чанин рахбарияти ва мутазалзил кардани жойгохи он дар воқеъ ,он руйи сикаи дини секуляризм ва баёни ақоидишон астки бо адабиёти олуда онро баён мекунанд .Инхо журъат онро надорандки рўк ва рост мисли секуляристхойи кофар ошкора бигуянд дин набояд дар зиндаги дахолат кунад.Мисли куффори секуляр ошкора журъати онро надоранд бигуянд мо барои умури ижроий жомеъа ,чун умури хукумати ва қонунгузори ,додгоххо ,хонувода ,омузиш ва парвариш ва ғейрих худимон барои худимон қонун дуруст кардем ва ниёзи ба қонуни аллох надорем.

Секулярзадахо хамин иддаойи секуляристхойи ошкорро бо муъзигирий ,беғайрати ва бахонатароши дар қолиби мухолифат бо рахбарият яъни мухолифат бо мужри қонуни шариати аллох баён мекунанд.

7 – аз рахбарият айб ва иродхойи нохақ мегиранд :

«وَمِنْهُم مَّن یَلْمِزُکَ فِی الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُواْ مِنْهَا رَضُواْ وَإِن لَّمْ یُعْطَوْاْ مِنهَا إِذَا هُمْ یَسْخَطُونَ» ‏(توبه/58)،

Дар миёни онон касони хастандки дар тақсими садақот аз ту айбжуйи мекунанд ва ирод мегиранд ( ва нисбати  беадолатиро ба ту медиханд) агар бидонон чизи дода шавад хушнуд мешаванд ва агар чизи аз он бадишон дода нашавад хар чи зудтар хашмгин мешаванд ( ахм ва тахм мекунанд).

Ин оя ва оёти мушобих ба мо мегуяндки агар пайғамбари аллох хам боши дар масоили иқтисодий ва ижроий жомеъа ,аз захм забони секулярзадахо дар амон нахохи буд.Пас ,айб ва иродгирий аз системи ижроий хукумати исломий ек беморий астки харгиз аз секулярзадахо жудо намешавад ва хатман бахонаи барои иродгири пейдо мекунанд хар чандки дуруғин хам бошад , ё агар чизи кучаки хам бошад онро ба кухи бузурги табдил мекунанд. Бале ,хамма метавонанд хар чизи агар нияти онро карда бошад аз хар чизи айб ва ирод бигиранд . Чун ба ният айб ва иродгирий ба он чиз нигох мекунанд.

8  – боиси азият ва озори рахбарият мешаванд;

«وَمِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ» (توبه/61)،

Дар миёни мунофиқин касони хастандки пайғамбарро меозоранд ва уро азият мекунанд.

Рахбари муслимин масъули хаммаи сокинини дорул ислом аст чи мусалмон бошад ,чи кофари ахли китоб ва шибхи ахли китоб .Хатто дар мовриди мухити зист ва табиат хам худишро масъул медонад .Холо ,замоники хеч ек аз инхо аз фасод ва тахриби секулярзадахо дар амон набошад ва ба онхо зарар бирасад рахбарият мовриди азият ва озор қарор нагирифта аст ?Агар дастуроти рахбарият мовриди итоат ва пазириш воқеъ нашавад боиси азияти рахбарият намешавад ? секулярзадахо бахусус секулярзадахойи асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,илова бар иртикоби ин журмхо бо рох андохтани анвоъи жангхойи равоний алайхи умури шахсий пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам ва хонуводаи у хам боиси азият ва озори рахбари муслимин мешаванд.

9  – мардумро ба суйи анжоми мункарот ва зиштихо даъват мекунанд ва аз некихо ва маъруфхо боз медоранд:

الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ بَعْضُهُم مِّن بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمُنکَرِ وَیَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوفِ وَیَقْبِضُونَ أَیْدِیَهُمْ نَسُواْ اللّهَ فَنَسِیَهُمْ إِنَّ الْمُنَافِقِینَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ‏(توبه/67)

Мардони мунофиқ ва занони мунофиқ хамма аз ек гурух ( ва ек қимош) хастанд.Онон хамдигарро ба кори зишт фаро мехонанд ва аз кори хуб бозмедоранд ва даст мекашанд.Худоро фаромуш карданд худо хам ишонро фаромуш карда аст воқеан мунофиқин фармонпазир хастанд.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(18- қисмат)

5  –  диктатор ва инхисорталаб хастанд ва дар сурати доштани қудрат ,харгиз ба муслиминики сохиби қудрати хукумати ва иқтидор хастанд ижозаи сукунат ва хаёт намедиханд:

«يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ» (منافقون/ ۸)،

Мегуянд :агар ( аз ғазваи бани мусталиқ ) ба Мадина баргаштем ,бояд афрод бо иззат ва қудрат ,ашхоси хор ва нотавонро аз онжо берун кунанд.Иззат ва қудрат аз он худо ва фристодайи у ва мўъминон аст, ва лекин мунофиқин намедонанд.

Хамчунонки гуфта шуд ,усулан қоидаи дини секуляризм бар диктатори бано шуда аст ,шумо хамин алъон хам мебинидки секуляристхо дар хар нуқтаики қудрат дошта бошанд ба хеч қонуни ғейри аз қонуни дини секуляризм ижоза намедихандки пиёда шавад ва ба шиддати диктатор  ва инхисорталаб хастанд. Ва мусалмоники қавонинишонро напазирад ё аслан ба кишваришон рох намедиханд , ё агар қаблан дар он кишвар буда ва холо тарафдори қонуни шариати аллох шуда бошад мисли ек мужрим бо у бархурд мекунанд ва уро равонайи зиндон ва табъид ва хатто аз кишваришон ихрож менамоянд.

Барои хамин секулярзадахо хам ,хамиша мунтазир ва ба фикри шикасти муслимин ,пийрузи куффор ва кунор гузоштани муслимин аз умури ижроий жомеъа хастанд .Инхо мусалмонони залили мехохандки даст аз мафохими чохоргонаи дини ислом кашида бошанд.Яъни  касиро мехохандки қудрат ва хукумат ба сабки исломий нахўхад, қонуни шариати аллохро нахохад,итоат аз қонуни шариати аллохро нахохад ,подош ва мужозот бар асоси қонуни шариати аллохро нахохад ва дар хар чохор моврид ,тобеъ дини секуляризм бошад ; дини тухи аз дин .Холо ,агар забони чизи дигари хам гуфт мухим нест ,мухим ин астки дар ин чохор моврид даст аз ислом бикашад ва кашида ва аз мусалмонон мехохандки ишколи надорад инхо хам забони дар мовриди хамин қавонин чизи бигуянд ва ле амалан даст бикашанд ва дар ин чохор моврид тобеъи дини секуляризм шаванд .Агар шахс довталабона таслим нашуд саъй мекунанд бо зур уро мажбур ба ин кор кунанд ва агар бо зур хам онро анжом надод ,роххойи хазфи физики уро аз жомеъа дар пеш мегиранд ва саъй мекунанд уро аз жомеъа дур карда ва пок кунанд.

6  – нисбат ба рахбарияти хукумати исломий самъ ва тоат надоранд :

«وَمَن یُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَیَّنَ لَهُ الْهُدَى وَیَتَّبِعْ غَیْرَ سَبِیلِ الْمُؤْمِنِینَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِیراً» ‏(نساء/115)،

Касики бо пайғамбар душманонаги кунад ,баъди аз онки ( рохи ) хидоят ( аз рохи гумрохи барои у ) ровшан шуда аст , ва ( рохи ) жуз рохи мўъминин дар пеш гирад , уро ба хамон жихатики дуст дошта аст рохнамуд мегардонем ва ба дўзахиш дохил мегардонем , ва дўзах чи бад жойгохи аст!.

«نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّی»،

Яъни уро бидон чизи во мегузоремки дустиш медорад .Пайғамбар дар жойи дигари мефармояд :

«الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ»،

Инсон хамрохи каси астки уро дуст дорад .Шахс ,замоники рахбарияти муслиминро рад мекунад ва валоъ ва дусти худро ба тоғутхо ва куффори секуляр медихад бояд мунтазири чанон натажаи вахшатноки хам дар қиёмат бошад. Мунофиқин ба дуруғ мегуяндки ба қуръон иймон доранд ,аммо пайғамбар ва рахбариятро шойистайи итоат намедонанд. Жолиб аст, секулярзадахо мегуянд мо ба қуръон иймон дорем аммо ба рахбариятики мужри қонун аст эътиқод надорем ва онро қабул надорем ва бейни итоат аз аллох ва итоат аз рахбариятики мужри ахком ва қавонини аллох аст тафкик ва жудойи қоил мешаванд.

(идома дорад……)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(89- қисм)

Эътибор беринглар дўстлар, аллох таоло фақат мўъминларни биродар деб номлаган ва бизларга ўзини рахматини қайси шартга кўра юбормоқчи?

فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

Шу сабабли хам аллох таоло росулуллох саллаллоху алайхи васалламга бу йўлда хамрох бўлганларни қуйидагича сифатлайди:

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)،

 Мухаммад аллохнинг пайғамбаридир. У билан бирга бўлган (мўъмин)лар кофирларга  қахрли, ўз ораларида ( мўъминлар билан) эса рахм-шафқатлидирлар. Уларни (мудом) аллохдан фазл- мархамат  ва ризолик тилаб рукуъ,сужуд қилаётган холларида кўрурсиз. Уларнинг юзларида  сажда изидан (қолган) белги аломатлари бордир.

Хатто мана шу мўъминларни бир гурухи муртад бўлса хам, аллох барибир росулуллох саллаллоху алайхи васалламни бу йўлдаги хамрохларини ва аллохни хизбини мўъминларга залиллик билан, рахмли рафтор қиладиган кишилар деб билади. Чунки аллох таоло ва росулидан сўнг мана шу мўъминлар уларни “валий”лари хисобланишади.  

Ха, мана шу мўъминлар бизларни валийларимиз ва бутун дунёдаги  барча мусулмонларни, ахли қиблани  валийлари бўлишган ва бўлишади. Аммо мўъминларни баробарида залил,рахмли деб аллох таоло сифатлаган мана бу гурух, кофирларга нисбатан  қаттиққўл,махкам,иззатли бўлишади. Яъни мўъминларга нисбатан қандай рафторда бўлишлари кераклигини ёки кофирларга қандай рафторда бўлишни  яхши билишади .

 «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ *إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)،

Эй мўъминлар,сизларнинг ичингизда кимда-ким динидан қайтса, аллох бошқа бир қавмни келтирурки, аллох уларни яхши кўрур, улар аллохни яхши кўрурлар. Улар мўъминларга хоксор, кофирларга эса қаттиққўл, бирон маломатгўйнинг маломатидан қўрқмай аллох йўлида курашадиган кишилардир. Бу аллохнинг фазлу мархамати бўлиб, ўзи хохлаган кишиларга берур. Аллох фазлу карами кенг, билгувчидир. ** сизларнинг дўстингиз фақат аллох унинг пайғамбари ва таъзим- тавозеъ қилган холларида намозни тўкис адо этадиган, закотни ( хақдорларга) ато этадиган мўъминлардир. ** Кимки аллохни, унинг пайғамбарини ва мўъминларни дўст тутса (нажот топгай), зеро фақат аллохнинг гурухигина ғолиб бўлгувчидир.

Аллохни йўлида жиход қилишади, учинчи белги, мустахкам туришади:

 يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ

Хар қандай маломатчини маломатидан қўрқишмайди.( мусулмонларни орқаларидан айтилган ва  айтилаётган мана шунча ёлғонлардан. Мана шундай маломатлардан ва сўзлардан қўрқишмайди. Мана булар мўъминларни белгиларидир.)

 ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُاین هم فضل خداست؛

Худованд уни ўзи хохлаган кишига ато қилади ва фаровон фазлга эга ,огох зотдир. Фақатгина аллох ва пайғамбари ва хушуъ ва хузуъ билан намозни адо қиладиган ва закот молини берадиган мўъминлар сизларни дўстингиз,ёронингиз  бўлишади. Кимки аллохни, пайғамбарни ва мўъминларни дўстликка, ёрликка қабул қилса аллохни хизбидан бўлур ва шубхасиз аллохни хизби ғолибдир. Уларни сифатларига,белгиларига эътибор беринглар,

 يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

(давоми бор……..)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(89- قیسم)

اِعتِبار بِیرِینگلَر دوُستلَر، اَلله تَعالَی فَقَط مُؤمِنلَرنِی بِرادَر دِیب ناملَه گن وَ بِیزلَرگه اوُزِینِی رَحمَتِینِی قَیسِی شَرطگه کوُرَه یوُبارماقچِی؟  فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

شُو سَبَبلِی هَم اَلله تَعالَی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمگه بُو یوُلدَه هَمراه بوُلگنلَرنِی قوُیِیدَگِیچَه صِیفَتلَیدِی:   «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)، ) مُحَمَّد اَلله نِینگ پَیغَمبَرِیدِیر. اوُ بِیلَن بِیرگه بوُلگن (مُؤمِن) لَر کافِرلَرگه قَهرلِی، اوُز آرَه لَرِیدَه (مُؤمِنلَر بِیلَن) اِیسَه رَحم- شَفقَتلِیدِیرلَر. اوُلَرنِی (مُودام) اَلله دَن فَضل – مَرحَمَت وَ رِضالِیک طِیلَب روُکوُع، سُجُود قِیلَه یاتگن حاللَرِیدَه کوُرُورسِیز. اوُلَرنِینگ یوُزلَرِیدَه سَجدَه اِیزِیدَن (قالگن) بِیلگِی عَلامَتلَرِی باردِیر.

حَتَّی مَنَه شُو مُؤمِنلَرنِی بِیر گوُرُوهِی مُرتَد بوُلسَه هَم، اَلله بَرِیبِیر رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی بُو یوُلدَگِی هَمراهلَرِینِی وَ اَلله نِی حِزبِینِی مُؤمِنلَرگه زَلِیللِیک بِیلَن، رَحملِی رَفتار قِیلَه دِیگن کِیشِیلَر دِیب بِیلَه دِی. چوُنکِی اَلله تَعالَی وَ رَسُولِیدَن سُونگ مَنَه شُو مُؤمِنلَر اوُلَرنِی “وَلِی”لَرِی حِسابلَه نِیشَه دِی. [1]

حَه، مَنَه شُو مُؤمِنلَر بِیزلَرنِی وَلِیلَرِیمِیز وَ بوُتُون دُنیادَگِی بَرچَه مُسُلمانلَرنِی، اَهلِی قِبلَه نِی وَلِیلَرِی بوُلِیشگن وَ بوُلِیشَه دِی. اَمّا مُؤمِنلَرنِی بَرابَرِیدَه زَلِیل، رَحملِی دِیب اَلله تَعالَی صِیفَتلَه گن مَنَه بوُ گوُرُوه، کافِرلَرگه نِسبَتاً قَتتِیق قوُل، مَحکَم، عِززَتلِی بوُلِیشَه دِی. یَعنِی مُؤمِنلَرگه نِسبَتاً قَندَی رَفتاردَه بوُلِیشنِی یَحشِی بِیلِیشَه دِی.  

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ *إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)، ) اِی مُؤمِنلَر،[2] سِیزلَرنِینگ اِیچِینگِیزدَه کِیمدَه – کِیم دِینِیدَن قَیتسَه، اَلله باشقَه بِیر قَومنِی کِیلتِیرُورکِی، اَلله اوُلَرنِی یَحشِی کوُرُور، اوُلَر اَلله نِی یَحشِی کوُرُورلَر. اوُلَر مُؤمِنلَرگه خاکسار، کافِرلَرگه اِیسَه قَتتِیق قوُل، بِیران مَلامَتگوُینِی مَلامَتِیدَن قوُرقمَی اَلله یوُلِیدَه کوُرَه شَه دِیگن کِیشِیلَردِیر. بُو اَلله نِینگ فَضلوُ مَرحَمَتِی بوُلِیب، اوُزِی هاحلَه گن کِیشِیلَرگه بِیرُور. اَلله فَضلوُ کَرَمِی کِینگ، بِیلگوُچِیدِیر. ** سِیزلَرنِینگ دوُستِینگِیز فَقَط اَلله اوُنِینگ پَیغَمبَرِی وَ تَعظِیم – تَواضِع قِیلگن حاللَرِیدَه نَمازنِی توُکِیس عَدا اِیتَه دِیگن، زَکاتنِی (حَقدارلَرگه) عَطا اِیتَه دِیگن مُؤمِنلَردِیر. ** کِیمکِی اَلله نِی، اوُنِینگ پَیغَمبَرِینِی وَ مُؤمِنلَرنِی دوُست توُتسَه (نَجات تاپگی)، زِیرا فَقَط اَلله نِینگ گوُرُوهِیگِینَه غالِب بوُلگوُچِیدِیر.

اَلله نِی یوُلِیدَه جِهاد قِیلِیشَه دِی، اوُچِینچِی بِیلگِی، مُستَحکَم توُرِیشَه دِی:  يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ هَر قَندَی مَلامَتچِینِی مَلامَتِیدَن قوُرقِیشمَیدِی. ( مُسُلمانلَرنِی آرقَه لَرِیدَن اَیتِیلگن وَ اَیتِیلَه یاتگن مَنَه شوُنچَه یالغانلَردَن. مَنَه شوُندَی مَلامَتلَردَن وَ سُوزلَردَن قوُرقِیشمَیدِی. مَنَه بوُلَر مُؤمِنلَرنِی بِیلگِیلَرِیدِیر. )  ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ؛ خُداوَند اوُنِی اوُزِی هاحلَه گن کِیشِیگه عَطا قِیلَه دِی وَ فَراوان فَضلگه اِیگه، آگاه ذاتدِیر. فَقَطگِینَه اَلله وَ پَیغَمبَرِی وَ حوُشوُع وَ حُضُوع بِیلَن نَمازنِی عَدا قِیلَه دِیگن وَ زَکات مالِینِی بِیرَه دِیگن مُؤمِنلَر سِیزلَرنِی دوُستِینگِیز، یارانِینگِیز بوُلِیشَه دِی. کِیمکِی اَلله نِی، پَیغَمبَرنِی وَ مُؤمِنلَرنِی دوُستلِیککَه، یارلِیککَه قَبوُل قِیلسَه اَلله نِی حِزبِیدَن بوُلوُر وَ شُبهَه سِیز اَلله نِی حِزبِی غالِبدِیر. اوُلَرنِی صِیفَتلَرِیگه، بِیلگِیلَرِیگه اِعتِبار بِیرِینگلَر،   يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

(دوامی بار……)


[1] ، یعنی این خطاب به همان مؤمنین است که در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند که می گوید الله و رسولش، سپس رسولش به عنوان قانون، برنامه و منهج رسولش؛ نه این که چیزی در کنار الله تعالی باشد نعوذ بالله بلکه رسول ابتدا به عنوان تبیین کننده و روشنگر قرآن و قانون شریعت الله و سپس به عنوان رهبر جامعه ی اسلامی و مجری قانون شریعت الله .

[2]اولین مزیت و مشخصه ی آن ها را بیان می کند يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(89- قسمت)

نگاه کنید دوستان، الله تعالی فقط مؤمنین را برادر هم نامیده و رحم خودش را به چه شرطی برایمان میفرستد؟ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

به همین دلیل است که الله تعالی هم مسیران رسول الله صلی الله علیه وسلم تا روز قیامت را اینگونه توصیف می کند: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)، محمد رسول الله فرستاده ی خداست، و کسانی که با او هستند در برابر کافران تند و سرسختأَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِو نسبت به یکدیگر مهربان و دلسوزند، رحم می کنند، انتهای رحم رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ. ایشان را در حال رکوع و سجود می‌بینی، (در حال نمازند مشخص است) آنان همواره فضل خدا را می‌جویند و رضای او را می‌طلبند. رضای الله در عمل کردن به دستورات الله است و تبعیت بی قید و شرط و سعمنا و أطعنا در برابر کل شریعت الله. مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ، تناسب و تعادل.

حتی، زمانی که عده ای از همین مؤمنین مرتد شوند باز الله، هم مسیران رسول الله صلی الله علیه وسلم و حزب الله را کسانی می داند که رفتاری آمیخته با رحم و ذلیلی با مؤمنین دارند. چون، پس از الله و رسولش همین مؤمنین هستند که «ولی» آن ها محسوب می شوند.[1]

بله، همین مؤمنین هستند که ولی ما و ولی کل مسلمین در کل دنیا و اهل قبله بوده اند و هستند. اما، در برابر ذلیلی و رحمی که خداوند در برابر مؤمنین از ما می خواهد این گروه که آن ها را توصیف می کند بر کافرین سخت و سفت و باعزت هستند. یعنی می دانند با مؤمنین چگونه رفتاری داشته باشند و با کفار هم چگونه باشند. 

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،[2] أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ *إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)، ای مؤمنان! هرکس از شما از آئین خود مرتد شود و برگردد خداوند جمعیتی را خواهد آورد که خداوند دوستشان می‌دارد و آنان هم خدا را دوست دارند. نسبت به مؤمنان نرم و فروتن و ذلیل هستند و در برابر کافران سخت و نیرومندند،  ویژگی اول، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، ویژگی دوم، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ؛ در برابر مؤمنین فروتن، نرم.أَذِلَّةٍ، ذلیلی؛( خیلی سخت است رعایت بکنی ولی باید رعایت شود که چگونه یاد بگیری در برابر مؤمنین ذلیل باشی و ذلیلی خود را نشان دهی و در برابر کافران، سخت و نیرومند، أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ.)

و در راه خدا جهاد می‌کنند، ویژگی سوم، و می‌ایستند: يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ و از سرزنش هیچ سرزنش‌کننده‌ای هم ترس و هراسی به خود راه نمی‌دهند.(این همه دروغ که پشت سر مسلمین گفته شده و گفته هم می شود. از اینگونه سرزنش ها و گفته ها نمی ترسند. این ها ویژگی های مؤمنین هستند.) ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُاین هم فضل خداست؛ خداوند آن را به هرکس که بخواهد عطا می‌کند و خداوند دارای فضل فراوان و آگاه است.‏تنها خدا و پیغمبر او و مؤمنانی یاور و دوست شمایند که خاشعانه و خاضعانه نماز را به جای می‌آورند و زکات مال به در می‌کنند.‏ و هرکس که خدا و پیغمبر او و مؤمنان را به دوستی و یاری بپذیرد از زمره ی حزب‌الله است و بی‌تردید حزب‌الله پیروز است.‏ویژگی هایشان را نگاه کنید، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

(ادامه دارد…….)


[1] ، یعنی این خطاب به همان مؤمنین است که در عصر رسول الله صلی الله علیه وسلم بودند که می گوید الله و رسولش، سپس رسولش به عنوان قانون، برنامه و منهج رسولش؛ نه این که چیزی در کنار الله تعالی باشد نعوذ بالله بلکه رسول ابتدا به عنوان تبیین کننده و روشنگر قرآن و قانون شریعت الله و سپس به عنوان رهبر جامعه ی اسلامی و مجری قانون شریعت الله .

[2]اولین مزیت و مشخصه ی آن ها را بیان می کند يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(17-қисмат)

3  – жузви хизби шайтон ва тарафдори мушрикин ва секуляристхо хастанд . Медонемки дини секуляризм аз тўлидоти шайтон аст ва пейравони шайтон ба хар шеваики шуда ба секуляризм мутавассил мешаванд .Абдуллох ибн Убай ,хам дар он замон ба жойи ижоди иттиход бо яхудиёни Мадина ё насронихойи Нижрон ва ғейрих бо секуляристхойи қурайш иртибот барқарор мекард ва тарххойи мушрикинро бо онхо мерехт ,чун инхо хам фикрхо ва хамкешхоиш буданд :

«اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ أُوْلَئِکَ حِزْبُ الشَّیْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّیْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ» (مجادله/19)،

Шайтон бар онон чийра гашта  ва ёди худоро аз хотиришон бурда аст .Инон хизби шайтон хастанд.Огох бошид ! Қатъан хизби шайтон зиёнкор ва зиёнборанд.

Дар ин сурат ,мунофиқин жузви дорудастаи пейравони дини секуляризм хастанд ва аз хизби шайтон ва пейравони шайтон хастанд ва шайтон саъй мекунад бо барпо сохтани жанги равоний ва бузургнамойи дустониш боиси ижоди тарс дар миёни муслимин шавад.

. «إِنَّمَا ذَلِکُمُ الشَّیْطَانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیَاءهُ فَلاَ تَخَافُوهُمْ وَخَافُونِ إِن کُنتُم مُّؤْمِنِینَ» ‏(آل عمران/175)‏

Ин танхо шайтон астки шуморо аз дустони худ ( бо пахши шойеот ва суханони бехуда ) метарсонад ,пас аз онон метарсид ва аз ман битарсид агар мўъмин хастид .Пас севумин вижагийи онхо ин астки ба хар шевайи худро ба дорудастаи шайтон наздик мекунанд, хар кудом ба ек андозайи ,то инки мисли баъзихо холис шаванд мисли язидийхо ва алиюллохихо дар шайтонпарасти ё мисли хамин секуляристхойи қавонини худро мустақим аз онхо мегиранд , ё на ,баъзи аз сифотики хизби шайтон дорандро ба худ мегиранд.

4  – лажуж ва мутаассиб ,кур ва кар ва лол хастанд:

«صُمُّ بُکمُ عُمیُّ فَهُم لا یَرجِعُونَ» (بقره/18).

Куффори пинхон шуда дар дорудастаи секулярзадахо ва мунофиқин ғейри аз тахкими дини секуляризм ба хеч чизи дигари рози нестанд ва ғойри аз қавонини дини секуляризм хеч қонуниро намепазиранд .Ин хислати тамоми секуляристхост. Секуляристхо танхо ба диктаторийи дини секуляризм ризоят медиханд ва бо зури аслаха хеч қонуни дигари ғейри аз қонуни дини секуляризмро қубул намекунанд ,хар чанд ин қонун моли аллох бошад  ва худишон хам бидонанки моли аллох аст.Секулярзадахо инро медонанд.

Секулярзадахо хам бо онки медонанд қуръон ва пайғамбар аз тарафи худо омада ва мутмаин хастандки қонуни шариати аллох бехтар аст аммо ,мутаассибона лаж мекунанд ва бо бахонахойи мухталиф бо қонуни шариати аллох носозгори мешаванд ва межанганд .Барои хамин тамоми пулхойи баргашт ба хақиқатро пушти саришон тахриб карданд , ва куффоришон ва рахбаронишон харгиз барнамегарданд ва даъват ва баёни хақоиқ хам суди бароишон дар бар надорад.

(идома дорад…..)