وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(25- қисмат)

Табиий аст замоники жамъи атрофи росулуллох саллаллоху алайхи васалламро сафих ,ахмақ ва ба истелох кўхнапараст медонанд ,намехоханд худишонро шабихи инхо кунанд.Холо агар ба секулярзадахо бигуянд мисли сахоба иймон биёварид ,мисли сахоба таслими қонуни шариати аллох шавид ,мисли сахоба бо фарзандонитон ,хонуводатон,хамсоятон ва жомеъа бархурд кунид ,зуд мегуянд алъон жомеъа аваз шуда ва алъон наметавон ин қавонинро риоят кард .Алъон жомеъа рушд карда ва бо қавонини 1400 сол пеш наметавон онро идора кард .

Яъни алъон асри хавопимо ,қатор ,мошин ,компютер ,интернет ва мохвора аст ,мамнуияти зино ,шаробхори ,хам жинсбози ,дузди ,қатл ,ғорот ва ташкили хонувода бар асоси қавонини шариат ,ижройи худуд бар асоси қонуни шариати аллох ва ғейрихро наметавон ба кор бурд .Инхо чанин иддаохойи пучи доранд.

Ин сафиххо ва ахмақхо намедонанд охар масалан чи робитайи бейни риояти хуқуқи завжайн бо пешрафт ва техноложи вужуд дорад ? Масалан қаблан чун мардум бо шутр ва асб ва улоғ мусофират мекарданд эхтиром бейни завжайн ва риояти хуқуқи онхо буда ,ва холоки хавопимо ,қатор ,интернет ва мошин омаданд бояд бо лагад ва зери по гузоштани хуқуқ ,масъулиятхо ва вазифа бо хам рафтор кунанд.

Қуръон 1400 сол пеш гуфта ба волидини худ эхсон кунид ,холо эхсон ба волидин дар тули қарнхо чи фарқи бо хам карда аст ? Гуфта дуруғ ва хиёнат бад аст ; зино ва тажовуз ба номуси дигарон бад аст , холо хам бад аст ; қатли инсони бегунох бад аст ,холо хам бад аст. Ба хамин тартиб мавориди мовжуд дар қонуни шариати аллох то рузи қиёмат собит ва ғейри қобили тағйиранд , ва жойгузин шудан хавопимо ба жойи асб онро тағйир намедихад .

«أطعَمَهُم مِن جُوعٍ وَ آمَنَهُم مِن خَوفٍ»

Хамиша хуб аст.

«فَلیَعبُدُوا رَبَّ هَذَا البَیت»

Хамиша хуб аст.

Аммо инро бидонид ,инхо дуруғгу хастанд . Дар хамон замон росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам тобеъи қонуни шариати аллох намешуданд ва муслимини хамон замонро ба хотири риояти ин арзишхойи мовжуд дар қонуни шариати аллох ,кўхнапараст ва сафих ва ахмақ медонистанд ва худишонро табъан ровшанфикр ,модерн ,оқил ва имрузи.

•  -17- Муслиминро ба хотири мусалмон будан ва намодхойи исломийшон масхара мекунанд :

«يَحْذَرُ الْمُنَافِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِءُوا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُونَ* وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِءُونَ* لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/64-66)،

Мунофиқон метарсидандки сураи бар зидди ишон нозил шавад ва ончиро дар дил доранд ба руйишон биёварад ва ошкориш созанд .Бигу : хар андоза мехохид масхара кунид ,бегумон худованд ончироки аз он бим дорид ошкор ва хувейдо месозад .Агар аз он бозхост куни ,мегуянд : бози ва шўхи мекардем .Бигу : оё бо худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард? Узрхохи накунид .Шумо пас аз иймон овардан ,кофар шудаид .Агар хам бархи аз шуморо ( ба хотири тўвба кардан ) бибахшем ( ки маъмулан тарафдорони ва муқаллидини онхо хастанд ), бархи дигариро намебахшем .Зеро онон ба журмхойи худ идома медиханд ( касони хастандки то охар дар ин саф ва гурух мемонанд ва тўвба намекунанд.)

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(91- қисм)

Улар мунофиқлар ва секулярзадалар жумласидан бўлган пайтларида хам вохид ақидага эга бўлишмаган, уларни бир жойда жамланишга олиб келган нарса, исломий хукуматни қудратига мухолиф бўлганликлари ( исломий хукуматни борлиғига ёки уни бир қисмига) ва исломий қудрат уларга ўзларини хақиқий ақидаларини ошкор қилишга ва кўнгиллари хохлаган нарсаларини ислом номи билан  қилишларига  ва муртадларни жибхасига ўтиб олишларига рухсат бермасди, энди ўзларини  ислом билан  таркибий аралаш рафторларини,ақидаларини ва нафсоний истакларини яшириб ўтиришга хожат қолмаган, шу сабабли хам улар бир неча турли-хил дасталарга тақсим бўлишади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламни умрларини охирида ва Абу Бакр розиаллоху анхуни хилофатини бошланишида мана буларни бир қисми тўғридан- тўғри секуляризм динига қайтиб кетишди ва мушрик бўлишди; баъзилари эса сажжоъ, мусайламайи каззобга ўхшаб пайғамбарликни иддао қилишди, баъзилари эса фақат намозни бекор  қилишди, баъзилари эса закотни бекор  қилишди ва баъзилари хам ўзларини секуляристик эътиқодларига қайтиб кетишди ва исломдан,ғайри исломдан таркиб топган бир маъжун,аралашмани ташкил қилишди. Умуман айтганда улар хеч қачон  бир хил бўлишмаган. 

Уларни хаммаси, яъни маккани фатхидан сўнг янги мусулмон бўлган ва хали-хануз исломни асослари билан тўлиқ танишмаган ва ислом уларни рухи билан унс бўлмаган ва заиф иймонга эга бўлган кишилар бўлиб улардан  қўлларидан келганча суистефода қилишди ва ўзларини хадафларини илгари суриш учун бир абзор сифатида фойдаланишди. Худди шу шева билан бугунги кундаги секуляр кофирлар динфурушларни ва жохил ,иймони заиф мусулмонлардан иборат уламоларни хамкорлигида улардан суистефода қилишяпти.

Янги мусулмон бўлганларни вазиятини бани исроилнинг тутқунликдан  янги озод бўлган қавмига ўхшатса бўлади, Мусо алайхиссаломнинг бир неча кун ғоиб бўлганликларидан сўнг, ораларида Хорун алайхиссалом бўлганликларига қарамасдан улар сомирий номли фирибгарни хийла-найрангига алданишади ва бузоққа сиғинишади. Мана бу нарса яна такрорланиши мумкин, бу бир тажриба бўлиб ундан дарс-ибрат  олиниши хамда бу ишни режалаштириб яна қайтадан такрорланишини  олдини олиш  керак.

Бизларни ўзимиз хам эрондаги 57 йилдаги бутун давлат инқилобини аввалларида эрондаги мавжуд барча мазхаблар,фирқалар яъни шиъа,сунний ва…….иштирок этган мана бу сенариони такрорланишига гувох бўлган эдик. Пахлавийларни секуляр хукуматини қўлидан янги қутулган янги миллат, мусулмонларнинг қудрати бўлмаганлиги сабабли осонлик билан кумалалар,демократлар, ишчилар йўли, ранжбарон, тўда,фидоийларга ўхшаш  турли-туман кофир секуляр хизбларни ва махаллий муртадларни ўлжасига айланган эдик ва мана бу кофир секуляр ахзоблар осонлик билан бизларнинг  мусулмонларимиздан ёрдам олишарди. Уларни ўзларининг  секуляристик ва куфр мақсадларини йўлида харж қилиб юборишарди ва пахлавий секуляристларини қўлидан янги қутилиб чиққан минглаб курдларни ўзларини йўлида қурбон қилишди. Мана буларни хаммаси махаллий секуляр кофирларни, ташқи эронликларни, ироқни баъас секуляристлар хизбини ва уларга муттахид бўлганларни йўлида қурбон бўлишди, ўша пайтларда америка хам мана булар билан  бирга бўлган эди.  Мана бу, садрил ислом муртадларининг тарихини янгидан такрорланиши бўлган эди,улар сафарбар қилинган кишилардан  қандай қилиб умумий сафарбарликни, хилма-хил ва нобаробар таркибни вужудга келтиришга қодир бўлган эдилар? Хозирда хам курдлар яшайдиган минтақалардаги ва бошқа минтақалардаги  муртадлар бир-бирлари билан фарқ қилишади.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(91- قیسم)

اوُلَر مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر جُملَه سِیدَن بوُلگن پَیتلَرِیدَه هَم واحِد عَقِیدَه گه اِیگه بوُلِیشمَه گن، اوُلَرنِی بِیر جایدَه جَملَه نِیشگه آلِیب کِیلگن نَرسَه، اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِیگه مُخالِف بوُلگنلِیکلَرِی (اِسلامِی حُکوُمَتنِی بارلِیغِیگه یاکِی اوُنِی بِیر قِیسمِیگه) وَ اِسلامِی قُدرَت اوُلَرگه اوُزلَرِینِی حَقِیقِی عَقِیدَه لَرِینِی آشکار قِیلِیشگه وَ کوُنگِیللَرِی هاحلَه گن نَرسَه لَرِینِی اِسلامنِی نامِی بِیلَن قِیلِیشلَرِیگه وَ مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه اوُتِیب آلِیشلَرِیگه رُحصَت بِیرمَسدِی، اِیندِی اوُزلَرِینِی اِسلام بِیلَن تَرکِیبِی اَرَه لَش رَفتارلَرِینِی، عَقِیدَه لَرِینِی وَ نَفسانِی اِیستَکلَرِینِی یَشِیرِیب اوُتِیرِیشگه حاجَت قالمَه گن، شُو سَبَبلِی هَم اوُلَر بِیر نِیچَه توُرلِی- هِیل دَستَه لَرگه تَقسِیم بوُلِیشَه دِی.

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی عُمرلَرِینِی آخِیرِیدَه وَ اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ نِی حِلافَه تِینِی باشلَه نِیشِیدَه مَنَه بُولَرنِی بِیر قِیسمِی توُغرِیدَن- توُغرِی سِکوُلارِیزم دِینِیگه قَیتِیب کِیتِیشدِی وَ مُشرِک بوُلِیشدِی؛ بَعضِیلَرِی اِیسَه سَجّاع، مُسُیلَمَه یِی کَذّابگه اوُحشَب پَیغَمبَرلِیکنِی اِدَّعا قِیلِیشدِی، بَعضِیلَرِی اِیسَه فَقَط نَمازنِی بِیکار قِیلِیشدِی، بَعضِیلَرِی اِیسَه زَکاتنِی بِیکار قِیلِیشدِی وَ بَعضِیلَرِی هَم اوُزلَرِینِی سِکوُلارِیستِیک اِعتِقادلَرِیگه قَیتِیب کِیتِیشدِی وَ اِسلامدَن، غَیرِی اِسلامدَن تَرکِیب تاپگن بِیر مَعجُون، اَرَه لَشمَه نِی تَشکِیل قِیلِیشدِی. عُمُوماً اَیتگندَه اوُلَر هِیچ قَچان بِیر هِیل بوُلِیشمَه گن.

اوُلَرنِی هَمَّه سِی، یَعنِی مَککَه نِی فَتحِیدَن سُونگ یَنگِی مُسُلمان بوُلگن وَ هَلِی –هَنُوز اِسلامنِی اَساسلَرِی بِیلَن توُلِیق تَنِیشمَه گن وَ اِسلام اوُلَرنِی رُوحِی بِیلَن اُنس بوُلمَه گن وَ ضَعِیف اِیمانگه اِیگه بوُلگن کِیشِیلَر بوُلِیب اوُلَردَن قوُللَرِیدَن کِیلگنچَه سوُئِستِفادَه قِیلِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی هَدَفلَرِینِی اِیلگه رِی سوُرِیش اوُچُون بِیر اَبزار صِیفَتِیدَه فایدَه لَه نِیشَه دِی. حوُددِی شوُ شِیوَه بِیلَن بوُگوُنگِی کوُندَگِی سِکوُلار کافِرلَر دِینفُرُوشلَرنِی وَ جاهِل، اِیمانِی ضَعِیف مُسُلمانلَردَن عِبارَت اوُلَمالَرنِی هَمکارلِیگِیدَه اوُلَردَن سُوئِستِفادَه قِیلِیشیَپتِی.

یَنگِی مُسُلمان بوُلگنلَرنِی وَضِیعیَتِینِی بَنِی اِسرائِلنِینگ توُتقِینلِیکدَن یَنگِی آزاد بُولگن قَومِیگه اوُحشَتسَه بوُلَه دِی، مُوسَی عَلَیهِ السَّلامنِینگ بِیر نِیچَه کوُن غائِب بوُلگنلِیکلَرِیدَن سُونگ، آرَه لَرِیدَه هارُون عَلَیهِ السَّلام بوُلگنلِیکلَرِیگه قَرَمَسدَن اوُلَر سامِرِی ناملِی فِیرِیبگرنِی خِیلَه – نَیرَنگِیگه اَلدَه نِیشَه دِی وَ بوُزاققَه سِیغِینِیشَه دِی. مَنَه بُو نَرسَه یَنَه تَکرارلَه نِیشِی موُمکِین، بُو بِیر تَجرِیبَه بوُلِیب اوُندَن دَرس- عِبرَت آلِینِیشِی هَمدَه بُو اِیشنِی رِیجَه لَشتِیرِیب یَنَه قَیتَه دَن تَکرارلَه نِیشِینِی آلدِینِی آلِیش کِیرَک.

بِیزلَرنِی اوُزِیمِیز هَم اِیراندَگِی 57 یِیلدَگِی بوُتوُن دَولَت اِنقِلابِینِی اَوَّللَرِیدَه اِیراندَگِی مَوجُود بَرچَه مَذهَبلَر، فِرقَه لَر یَعنِی شِیعَه، سُنِّی وَ ……اِیشتِراک اِیتگن مَنَه بوُ سِینَه رِینِی تَکرارلَه نِیشِیگه گوُواه بوُلگن اِیدِیک. پَهلَه وِیلَرنِی سِکوُلار حُکوُمَتِینِی قوُلِیدَن یَنگِی قوُتوُلگن یَنگِی مِللَت، مُسُلمانلَرنِینگ قُدرَتِی بوُلمَه گنلِیگِی سَبَبلِی آسانلِیک بِیلَن کوُمَلَه لَر،دِیماکرَتلَر، اِیشچِیلَر یوُلِی، رَنجبَران، توُدَه، فِدائِیلَرگه اوُحشَش توُرلِی- توُمَن کافِر سِکوُلار حِزبلَرنِی وَ مَحَلِّی مُرتَدلَرنِی اوُلجَه سِیگه اَیلَنگن اِیدِیک وَ مَنَه بوُ کافِر سِکوُلار اَحزابلَر آسانلِیک بِیلَن بِیزلَرنِینگ مُسُلمانلَرِیمِیزدَن یاردَم آلِیشَردِی. اوُلَرنِی اوُزلَرِینِینگ سِکوُلارِیستِیک وَ کُفر مَقصَدلَرِینِی یوُلِیدَه حَرج قِیلِیب یُوبارِیشَه دِی وَ پَهلَه وِی سِکوُلارِیستلَرِینِی قوُلِیدَن یَنگِی قوُتِیلِیب چِیققَن مِینگلَب کوُردلَرنِی اوُزلَرِینِی یوُلِیدَه قُربان قِیلِیشدِی. مَنَه بوُلَرنِی هَمَّه سِی مَحَلِّی سِکوُلار کافِرلَرنِی، تَشقِی اِیرانلِیکلَرنِی، عِراقنِی بَعَث سِکوُلارِیستلَر حِزبِینِی وَ اوُلَرگه مُتَّحِد بُولگنلَرنِی یوُلِیدَه قُربان بوُلِیشدِی، اوُشَه پَیتلَردَه اَمِیرِکَه هَم مَنَه بوُلَر بِیلَن بِیرگه بوُلگن اِیدِی. مَنَه بُو، صَدرِ الاِسلام مُرتَدلَرِینِینگ تَرِیخِینِی یَنگِیدَن تَکرارلَه نِیشِی بوُلگن اِیدِی، اوُلَر سَفَربَر قِیلِینگن کِیشِیلَردَن قَندَی قِیلِیب عُمُومِی سَفَربَرلِیکنِی، هِیلمَه – هِیل وَ نابَرابَر تَرکِیبنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشگه قادِر بوُلگن اِیدِیلَر؟ حاضِردَه هَم کوُردلَر یَشَیدِیگن مِنطَقَه لَردَگِی وَ باشقَه مِنطَقَه لَردَگِی مُرتَدلَر بِیر- بِیرلَرِی بِیلَن فَرق قِیلِیشَه دِی.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(91- قسمت)

زمانی هم که جزو منافقین و سکولارزده ها بودند باز دارای عقیده ی واحدی نبودند، و تنها چیزی که آن ها را دور هم جمع می کرد مخالفت با قدرت حکومت اسلامی بود (با بخش هایی از حکومت اسلامی یا کل حکومت اسلامی) و قدرت اسلامی اجازه نمی داد این ها عقاید واقعی خودشان را آشکار کنند یا به میل خودشان هرچه خواستند به نام اسلام انجام دهند. اما، زمانی که درون خودشان را آشکار می کنند و هر چه خواستند را انجام می دهند و مشمول جبهه ی مرتدین می شوند دیگر ضرورتی برای پنهان کردن عقایدشان و رفتارهای ترکیبی شان از اسلام و خواسته های نفسانی شان ندارند، به همین دلیل به چند دسته ی مختلف تقسیم می شوند.

در اواخر عمر رسول الله صلی الله علیه وسلم و ابتدای خلافت ابوبکر رضی الله عنه عده ای از این ها مستقیماً به سراغ دین سکولاریسم برگشتند و مشرک شدند؛ عده ای خودشان ادعای پیامبری کردند مثل سجاع و مسیلمه ی کذاب و دیگران، عده ای هم فقط نماز را حذف کردند، عده ای هم فقط زکات را حذف نمودند و عده ای دیگر هم به سایر باورهای سکولاریستی خودشان برگشتند و معجونهای ترکیبی از اسلام و غیر اسلام درست کردند. در کل یک دست نبودند.

همه ی این ها، از تازه مسلمانانی که پس از فتح مکه مسلمان شده بودند، هنوز آشنایی کاملی با مبانی اسلام نداشتند، و اسلام با روحشان مأنوس نشده بود و ضعف ایمان داشتند نهایت سوءاستفاده را کردند و همچون یک ابزاردر پیشبرد اهدافشان از آن ها استفاده نمودند. به همین شیوه ای که امروزه کفار سکولار با همکاری دین فروشان وعلمای سوء از مسلمین جاهل و ضعیف الایمان استفاده ی ابزاری می کنند.

وضعیت این تازه مسلمانان را می توان به وضعیت قوم تازه از بند آزاد شده ی بنی اسرائیل تشبیه کرد که پس از غیبت چند روزه ی موسی علیه السلام و با وجود هارون علیه السلام فریب حقه بازی به نام سامری را خوردند و گوساله پرست شدند. این ممکن است باز هم تکرار شود و تجربه ای است که باید از آن درس گرفت و برایش برنامه ریخت و از تکرار مجدد آن جلوگیری کرد.

خود ما هم در اوایل انقلاب سراسری 57 ایران که کل مذاهب و فرق موجود در ایران، شیعه، سنی و … در آن شرکت داشتند شاهد تکرار چنین سناریویی بودیم. یک ملت تازه رها شده از دست حکومت سکولار پهلوی، به دلیل فقدان قدرت مسلمین به آسانی طعمه ی انواع احزاب سکولار کافر و مرتد محلی و غیر محلی چون کومله ها، دمکراتها، راه کارگر، رنجبران، توده، فدائیان اکثریت و اقلیت و غیره شدیم و این احزاب سکولار کافر به راحتی از میان مسلمین ما یارگیری کردند، آن ها را در راه اهداف سکولاریستی و کفری خودشان خرج نمودند و هزاران کُرد تازه رها شده از دست سکولاریستهای پهلوی را قربانی راه خودشان کردند. همگی اینها قربانی راه کفار سکولار بومی و غیر بومی ایرانی و حزب سکولاریست بعث عراق و سایر متحدین آن ها که در آن زمان آمریکا هم با آن ها بود شدند. این تکرار تاریخ مرتدین صدر اسلام بود که چگونه این ها می توانستند بسیج عمومی به وجود بیاورند و ترکیب ناهماهنگ و مختلف از کسانی که بسیج کرده بودند به وجود بیاورند. هم اکنون هم ترکیب جبهه ی مرتدین مناطق کردنشین و سایر مناطق با هم تفاوت دارد.

(ادامه دارد…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(24- қисмат)

15 – зимни доштани фасоди даруни ,ба махзи онки чашми қудрати хукуматиро дур бибинанд тамоми мовжудот чи инсон ,чи хайвон ва табиат аз фасоди зохирий онхо дар амон намемонад :

«وَإِذَا تَوَلَّى سَعَى فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ‏» (بقره/205)،

Ва хенгомики пушт мекунад ва меравад ,дар замин ба талош меофтад то дар он фасод ва табохи варзад ва заръ ва насл ( инсонхо ва хайвонот ) ро нубуд кунад ва худованд фасод ва табохиро дуст надорад.

Ин афрод зимни талош жихати қонуншикани ва қонунгуризий ,дар хар амри зиндагики назорати қонун бар онхо заиф бошад ё назорати аз тарафи муслимин бар онхо вужуд надошта бошад , ва қудрати вужуд надошта бошадки ба хотири он битарсанд хеч чизи аз зулм ва фасоди онхо дар амон намемонад. На бачча , на зан , на хамсоя , на шарики кори , на рафиқ ,на номуси мардум , на обруйи мардум ,на қовм ва хеши , на хамсафар , на хайвон ,на хатто табиат . Хеч мовжуди аз фасоди онхо дар амон намемонад ,чун дасти қонун ва қудрати хукуматиро дур мебинанд ва қудрати нестки аз он битарсанд ва риоят кунанд.

16 – мўъминини мухлисро сафих ва ахмақ ва табъан худро олим ва ровшанфикр медонанд:

«وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)،

Ва хенгомики бидонон гуфта шавад иймон биёварид хамон гунаки тудаи мардум иймон оварданд , мегуянд оё хамонанди бехирадон иймон биёварем? Огох бошид ! Ишон бехирадонанд  ва лекин нимедонанд.

Замоники муслиминро сафих,содаловх ва хушбовар медонанд дар баробар ,шайтонат,дуруйи ва нифоқи хидишонро дар қолиби заранги ,оқили ва хушёри фарз мекунанд. Алъон хам бейни хийлихо роиж шуда мегуянд : фалони заранг буд ва масалан сари чанд нафарро кулох гузошт , ё заранг буд ва моли чанд нафарро хурд бидуни инки он чанд нафар бимахманд, ё заранг буд ва фалониро ба хотири сирвати падариш гирифт ва сирвати уро боло кашид ва талоқ дод ва ғейрих .Пасти ,ризолат,тўвтиъа ва тахриб назди инхо заранги ва оқилий мешавад ; таслими хақ шудан ва содиқона зиндаги кардан хам мешавад сифохат ,содаги ,ақаб мондаги ва кўхнагаройи . Аммо ,аллох таоло мегуяд инхо худишон сафих ва ахмақ хастанд аммо ба ин сифохати худ огох нестанд. Ин бадтирин балойи астки бар сари секуляристхо омада ,ба ин сифохати худишон огох нестанд

«وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ».

Инхоки қаблан бо адабиёти юноний ,хиндий ва зурвоний ва акнун  хам бо адабиёти секуляристи ,демокраси хохи ва жомеъайи маданий ба сабки секуляристхо ба жанги қонуни шариати аллох ва муслимин пойбанд омаданд,худишонро дар интихойи ақл ва тараққий ва пешрафт мебинанд ва муслимини шариатгаро ва рахбари шариатгаройи онхоро сафих,нодон ,ақабмонда ,ва кўхнапараст фарз мекунанд. Ва жолиб инжостки хам акнун ,бо бахонахойи мухталиф ва таъвилоти хосси худишон таржих медиханд ,худишонро аз назари зохир хам хамчунонки гуфтем бо пайғамбар ,аимма ва муслимини шариатгаро мутамойиз мекунанд . Намехоханд зохиришон хам шабихи инхо бошад.

(идома дорад…..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(23- қисмат)

13 – аз мардум тарс доранд ,аз мардум хаё ва шарм доранд ва аъмоли нопасанди худро аз онхо пинхон мекунанд аммо ,аз аллох пинхон намекунанд :

«يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا» (نساء/ 108)،

Онон метавонанд хиёнати худро аз мардум пинхон доранд ,ва ле наметавонанд онро аз худо пинхон кунандки хамиша бо онон аст .Хенгомики шабонгохон пинхоний бар гуфторики худо аз он хушнуд нест,муттафиқ ва хамдаст мегарданд ва худованд аз ончи мекунанд комилан огох аст.

Ин секулярзадахо олами ғайбро фаромуш карданд ва эътиқоди ба умури маънавий тўвхидий боздоранда надоранд ,ва тамоми хаё ва тарсишон аз қудратхойи зохирий аст. Ин афрод ба далили қудрати мовжуд дар миёни мардум ( хох қудрати хукумати ё қудрати ижтимоий ва мардумий ) дар жилови чашми мардум ,муртакиби гунох ва маосий намешаванд аммо ,дар танҳоий ва хуфо ба рохати муртакиби гунох мешаванд ва худованди бузургро ба хисоб намеоваранд то аз у андак тарси дошта бошанд. Секулярзадахо ва мунофиқин тарс аз мардум ва жалби ризояти мардум бароишон мухимтар ва бузургтар аз тарс аз аллох ва хушнудий аллох аст.

14 – аз мужохидини хукумати исломий бештар аз аллох метарсанд :

«لَأَنْتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ» (حشر/۱۳). [1]

Ба хамин далил мебинемки ёронишонро бо макр ва фариб ва ваъдахойи дуруғин ба жанг бо муслимин мефристанд аммо ,онхоро танхо мегузоранд ва худишон фарор мекунанд ,худишонро пушти хамон қалъахойи тоғутхо ва куффори ошкор пинхон мекунанд . Дар хамин жанг еки ду сол пеш Курдистони Ироқ, Арабистон ,Иморот ,Қатар ,Бахрайн ,Афғанистон ,Покистон ,Яман ,Миср ва ғейрихки ин кишвархо рох андохтанд чанд малаи секулярзадаи мунтасиб ба ахли суннатро дидаики дар жанг кушта шаванд ? Ё захми шаванд ?Ё аслан ба жибхахойи жанг бираванд ? Хеччи .Аммо ,шаб ва руз муридон ва хамватанони бечораро бо адабиёти шибхи исломий сехр мекарданд ,ва онхоро бо бахонахойи жохилий ва зидди исломий ба кушторгох мефристоданд ва мефристанд.

Ин куффори пинхон ,мунофиқин ва секулярзадахо барои хушнуд кардани муслимин ахамияти қоил нестанд ,чун эътиқоди ба бунёнхойи ихвайи исломий ,

«إنَّمَا المُؤمِنُونَ إخوَة»

Ва соири бунёнхойи шариат надоранд, ва тазохури онхо дар пораи маворид барои бахра бардори аз энержийи муслимин аст, ва инки чунончи вазият дар оянда аваз шуд аз аксил амали муслимин дар амон бимонанд . Ошкор накардани куфри инхо ба жихати тарс ва вохима , надоштани шахомати руёруйи ва душмани сарих бо хукумати исломий аст на тарс аз аллох . Инхо бештар аз онки аз аллох битарсанд аз муслимини қудратманд метарсанд.Хатто дар равобити фардишон хам бештар аз онки аз аллох битарсанд аз қудрати муслимин метарсанд .Куллан аз қудрат метарсанд аз хар касики қудрат дошта бошад. Агар қудрати муслимин ва қудрати хукумати набошад бидуни тарс аз аллох муртакиби хар жиноёти мешаванд ва хеч шарми хам аз аллох надоранд.

(идома дорад……)

---

[1] هراس شما در سینه‌های ایشان ، بیش از هراس آنان از خدا است ! این بدان خاطر است که ایشان مردمان نفهم و نادانی هستند 

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(43)

بل مورد چې د تکفیر د مخنیوي لپاره یو خنډ او مانع ګڼل کېږي، اکراه او جبراً کول دي:
په اکراه کې، شخص یو کار د زور او مجبوریت له مخې ترسره کوي، او که دا مجبوریت نه وای، نو هغه شخص به دغه کار نه وای کړی.

لکه هغه وخت چې د قریشو سکولاریستانو عمار بن یاسر رضی الله عنهما ته مجبور کړل چې داسې خبرې وکړي چې په زړه یې پرې باور نه درلود، او الله سبحانه وتعالی د هغه او هغو کسانو په اړه چې ورته حالت کې د کفارو په دام کې راځي، فرمایي:
«مَن کَفَرَ بِاللّهِ مِن بَعْدِ إیمَانِهِ إِلاَّ مَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ وَلَکِن مَّن شَرَحَ بِالْکُفْرِ صَدْراً فَعَلَیْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ»‏(نحل/۱۰۶)،هغه کسان چې وروسته له ايمان راوړلو کافرېږي، پرته له هغو کسانو چې (د فشار او مجبوریت لاندې) اړ کېږي چې کفر څرګند کړي، په داسې حال کې چې زړونه یې پر ايمان ټينګ ولاړ دي.
هو! هغه کسان چې بیا په خپله خوښه کفر مني او خپل سینې د بیا کفر لپاره پراخوي، د الله قهر او سخت غوسه (په دې دنیا کې) به ورباندې وي، او (په آخرت کې) به لوی عذاب ولري.
دلته، مجبوره او مُکرَه شوی شخص د عذاب څخه په دنیا او قیامت کې مستثنی شوی دی.
«إِلاَّمَنْ أُکْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِیمَانِ»،بجز هغو کسانو چې مجبورېږي کفر وکړي، او په همدې حال کې یې زړونه پر ايمان ټينګ او ثابته ولاړ وي.
دا چې یو مسلمان تر کومې اندازې د کفارو د اکراه او مجبوریت په وړاندې مقاومت کولی شي، دا د هغه د ایمان په کچه پورې اړه لري او هېڅ ټاکلی حد او اندازه ورته نشي ټاکل کېدی.
سیمه رضی الله عنها د کفارو د غوښتنو په وړاندې زغم درلود او حاضر نه شوه چې حتی د خپل ژوند په بیه هم وي، په ژبه کفر و نه کاروي.او د زمان د طاغوت پر مخ یې لاړې توک کړه.
خو د هغه زوی، عمار، د جبر او مجبوریت له امله د کفری خبرې وکړې.

نو، موږ نشو کولی خلکو ته امر وکړو.دا د شخص د ايمان درجې او د زړه پراخوالي پورې تړلی دی،
خو د اسلام علماوو د دې قاعدې نه لکه قتل او زنا مستثنی کړي دي
او په دي باور دی چې په هر حالت کې، يو مسلمان نشي کولی دا دوه جرمونه ترسره کړي، حتی که د هغه د ژوند په بیه هم ختم شي.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(22- қисмат)

12 – бу сурати кур ва номушаххас иқдом ба терори муслимин мекунанд хар чанд пайғамбари аллох бошад.Секуляристхо ва биттаб  секулярзадахо хам хар чандки иддаои озодий баён ,озодий ақида ,озодий амал ,эхтиром ба аксарият ва шуорхойи инчунин доранд ва гуши хаммаро бо ин иддаохо ва дуруғхо пур карданд аммо ,дар амал на ба аксарият эхтиром мегузоранд ва на ба озодий баён ,ақида ва амал ; инхо хеч озодий ва хуқуқи барои шариати ислом қоил нестанд.Озодий ва хуқуқи башар ва ғейрих танхо шомили секуляристхо ва хизби шайтон мешавад ва танхо чизики барои шариати аллох қоил хастанд диктатори дини секуляризм ва тахмили он бар муслимин аст хар чандки муслимин ба ин секуляризм хам рози набошанд.Аммо аз коноли хамин секулярзадахойики ақалият хастанд онро бар муслимин тахмил мекунанд ва хар касироки бар сари рохишон қарор бигирад ба сурати мусаллахона аз бейн мебаранд . Чун стротежик ва дипламоси секуляристхо дар бархурд бо муслимин  ва дини ислом бар асоси қитол ва жанги мусаллахона устувор аст :

«ولا یزالون یقاتلونکم حتی یرودوکم عن دینکم ان استطاعوا».

Аслаха ва хушунат ,забони аслий гуфтимони дини секуляризм бо дини ислом то рузи қиёмат хохад буд.

Инхо бароишон фарқ намекунад касики бо у межанганд ва мехоханд уро хазф кунанд пайғамбари худост ё еки аз идома дихандагони рохиш . Агар натавонанд дар жанг мустақим уро аз бейн бибаранд саъй мекунанд бо ғадр ва хиёнат уро терор кунанд . Терори номуваффақи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тавассути секулярзадахо иқдоми дар ростойи пиёда кардани ин сиёсати собит секуляристхо дар бархурд бо мужриёни қонуни шариати аллох буд.

Дар рохи бозгашт аз жанги Табук ва дар ек рохи кухистоний ва саригарданаий ,мунофиқинки сурати худишонро пушонда буданд саъй карданд росулуллох саллаллоху алайхи васалламро терор намуда ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламро даруни дараи парт кунанд. Дар он лахза ,фақат Аммор ва Хузайфа бо ишон буданд ва Хузайфа бо гурз аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дифо кард ва аллох дар дили мунофиқин тарс андохт – хамон раъбики худованд бо он ба кўмаки муслимин меояд – онро дар дили мунофиқин андохт ва онхо фарор карданд. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба кўмаки вахий онхоро шинохт аммо ,чун бидуни баййина – ин хийли мухим аст – ва далили моддий ва зохирий наметавон касиро мужозот кард лизо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чизи нагуфтанд ва фақат усоми мунофиқинро барои Хузайфа фош карданд аммо ба ишон гуфтандки ин усомиро ба каси нагуяд,Хузайфа амини рози росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шуд ва ин лақаби ишон аст. Дар иртибот бо хамин достон астки худованди мутаол мефармояд :

«وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ»،

Ва ишон дар пейи анжоми кори бар омадандки харгиз ба он даст наёфтанд.

Дар хамин чанд соли гузашта ,чанд нафар аз бародарони мо тавассути хамин секулярзадахойи тарсуйи буздил дар хенгоми намози мағриб ё ишоъи ё субх аз пушти сар ва буздилона терор шуданд ? Чанд нафар аз ин бародарони мо дар бозорхо ,кучахо ва хатто дарби хонахоишон тавассути ин секулярзадахо ва секуляристхо терор шуданд ? Хазфи физикий мужриёни қонуни шариати аллох ва тарафдорони қонуни шариати аллох еки аз абзорхойи собити инхост.Барои хамин астки аллох таоло танхо бо забони аслаха бо онхо сухбат мекунад чун инхо хам ғейри аз забони аслаха ва хушунат забони дигари намефахманд.

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(90- қисм)

Аллох таоло мана шу мўъминларни ўзини нусратидан кейин росулуллох саллаллоху алайхи васалламни қудратманд бўлишига боис бўлган нарса ,деб таништиради. Албатта мана шу мўъминлар бизларни ва мўъминларни то қиёмат кунигача қудратманд бўлишларига сабаб бўлади:

«هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)،

У сизни ўз ёрдами ва мўъминлар билан қувватлантирган ва уларнинг (мўъминларнинг) дилларини бирлаштирган зотдир.

Биродарлар, мана булар бизларнинг қудратимизни абзорлари бўлишади. Мўъминлар, сизларни биродарингиздир,

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»

сизларни биродарларингиз сизни қудратингизни абзори бўлиб, аллох ўзини нусратидан сўнг бу абзорни  хаммамизни ихтиёримизга бериб қўйгандир.

Хўп, энди мўъминларни бир қисми хисобланган  бизларнинг  биродарларимиз хам:

 «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»،

бизлар мана буларга хам рахм қилишимиз керак, то аллох бизларга хам рахм қилса:

 ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ،

улар ушлаб олишган жангни ўрнига ўртада сулх тузишимиз керак, то аллох бизларга хам рахм қилса:

 فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ.

Улар жангни барпо қилишган, бизлар эса сулхни барпо қилишимиз лозим. Мана бу бизларни вазифаларимиздан бири бўлади, нима учун?  То аллох бизларга рахм қилса ва бизлар хам уларга нисбатан рахмли бўлсак,

«رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ»

ва уларга нисбатан

«أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ»

бўлишимиз керак, агарчи улар буни ўрнига жангни танлашган бўлса хам.  

Энди, агар мана бу андак даста жохил холатда (гохида андак хам бўлишмайди,балки жуда кўпайиб кетишади) ва нотўғри,ғалат таъвилотлар сабабли муртадларни жибхасига тушиб қолишади ва биз улар билан сухбатлашган пайтимизда ( энди бу жангдан олдин бўладими ё жанг пайтида бўладими ё жангдан сўнг бўладими) улар огох бўлишади ва тавба қилишади; яъни кофир ва муртадларни сафидан мусулмонларни сафига ўтишади, улар мавжуд вазиятда ўзларини хос мазхабларидан ё тафсирларидан бош тортиб сизлар айтаётган бошқа кишини фиқхий тафсирига эргашиб кетишмайди. Улар ўзларини сафларини жудо қилган ва тавба қилган хамда мусулмонлар билан бир йўлга тушган пайтларида; малоикалар хам уларни тавбаларини қабул бўлиши учун дуо қилишади:

 ملائکه هم برای پذیرش توبه ی این ها دعا می کنند: رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ.

Мана бу ерда хамма учун тавба сўрашяпти, алохида бир қатламни ажратиб қўйишган эмас:

فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

Мана бу муқаддима ва кўз-қараш билан бугунги дарсимизга йўналамиз ва унда ўзларига ва бошқа мусулмонларга зулм қилган мўъминлардан бўлган мана бу дастага муносабат билдириш равишини ўрганамиз, бизлар биродар бўлганимиз ,динимиз ва мана бу биродарчиликни қудратбахш самараси ва қиёматимиздан қўрққанлигимиз сабабли уларга ёрдам беришимиз керак. Уларга қандай ёрдам берсак бўлади? Улар узиб қўйишган нарсани  бир вазифа сифатида қайтадан боғлашларига ёрдам беришимиз лозим: 

 وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱)،

Улар аллох боғланишга буюрган нарсаларни (яъни, қариндош-уруғлар билан алоқани) боғлайдилар. Парвардигорларидан қўрқадилар ва оғир хисоб-китобга дучор бўлишдан қўрқиб, (доим чиройли амаллари қилишга интиладилар).

Шу сабабли хам, хар қандай далилга кўра улар  жохил холатда узиб қўйган нарсаларни бир-биримизни ёрдамимизда боғлашга харакат қиламиз  ва уларни яна қайтадан мусулмонларни сафига, мусулмонларни жамиятига  қайтарамиз ва уларни ёрдами билан ўзимизга хам яна қайтадан қудрат берамиз ва уларга хам қудрат бағишлаймиз.

Шунингдек ўтган дарсларимизда айтиб ўтганимиздек, мунофиқ ва секулярзадалар ўзлари эга бўлган барча жохилиятлари,хуник ва пасткаш  сифатларига қарамасдан, фақатгина мусулмонлар ва исломий хукумат  заиф бўлган пайтларида ўзларини намоён қилишади ва ошкор бўлишади, ўзларини ошкора ортга қайтишлари билан бирга исмларини хам ўзгартиришади ва биз уларга муртадлар унвонини қўямиз. Улар мусулмонларни сафини баробарида ошкора сафга туришади ва мусулмонларни қаршисида ошкора жибха ташкил қилишади. Аммо мана бу ошкор  шахслар вохид ақидага эга эмаслар.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(90- قیسم)

اَلله تَعالَی مَنَه شُو مُؤمِنلَرنِی اوُزِینِی نُصرَتِیدَن کِییِین رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی قُدرَتمَند بوُلِیشِیگه بائِث بوُلگن نَرسَه، دِیب تَنِیشتِیرَه دِی. اَلبَتَّه مَنَه شُو مُؤمِنلَر بِیزلَرنِی وَ مُؤمِنلَرنِی تا قِیامَت کوُنِیگه چَه قُدرَتمَند بوُلِیشلَرِیگه سَبَب بوُلَه دِی:  «هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)، ) اوُ سِیزنِی اوُز یاردَمِی وَ مُؤمِنلَر بِیلَن قُوَّتلَنتِیرگن وَ اوُلَرنِینگ (مُؤمِنلَرنِینگ) دِیللَرِینِی بِیرلَشتِیرگن ذاتدِیر. بِرادَرلَر، مَنَه بوُلَر بِیزلَرنِینگ قُدرَتِیمِیزنِی اَبزارلَرِی بوُلِیشَه دِی. مُؤمِنلَر، سِیزلَرنِی بِرادَرلَرِینگِیزدِیر،  «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ» سِیزلَرنِی بِرادَرلَرِینگِیز سِیزنِی قُدرَتِینگِیزنِی اَبزارِی بوُلِیب، اَلله اوُزِینِی نُصرَتِیدَن سُونگ بُو اَبزارنِی هَمَّه مِیزنِی اِیختِیارِیمِیزگه بِیرِیب قوُیگندِیر.

حوُپ،اِیندِی مُؤمِنلَرنِی بِیر قِیسمِی حِسابلَنگن بِیزلَرنِینگ بِرادَرلَرِیمِیز هَم:  «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»، بِیزلَر مَنَه بوُلَرگه رَحمَت قِیلِیشِیمِیز کِیرَک، تا اَلله بِیزلَرگه هَم رَحم قِیلسَه:  ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، اوُلَر اوُشلَب آلِیشگن جَنگنِی اوُرنِیگه اوُرتَه دَه صُلح توُزِیشِیمِیز کِیرَک، تا اَلله بِیزلَرگه رَحم قِیلسَه:   فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ. اوُلَر جَنگنِی بَرپا قِیلِیشگن، بِیزلَر اِیسَه صُلحنِی بَرپا قِیلِیشِیمِیز لازِم. مَنَه بُو بِیزلَرنِی وَظِیفَه لَرِیمِیزدَن بِیرِی بوُلَه دِی، نِیمَه اوُچُون؟ تا اَلله بِیزلَرگه رَحم قِیلَه دِی وَ بِیزلَر هَم اوُلَرگه نِسبَتاً رَحملِی بوُلسَک، «رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ» وَ اوُلَرگه نِسبَتاً  «أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ» بوُلِیشِیمِیز کِیرَک، اَگرچِی اوُلَر بوُنِی اوُرنِیگه جَنگنِی تَنلَشگن بوُلسَه هَم. اِیندِی،اَگر مَنَه بوُ اَندَک دَستَه جاهِل حالَتدَه (گاهِیدَه اَندَک هَم بوُلِیشمَیدِی، بَلکِی جُودَه کوُپَه یِیب کِیتِیشَه دِی) وَ ناتوُغرِی، غَلَط تَعوِیلاتلَر سَبَبلِی مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه توُشِیب قالِیشَه دِی وَ بِیز اوُلَر بِیلَن صُحبَتلَشگن پَیتِیمِیزدَه ( اِیندِی بُو جَنگدَن آلدِین بوُلَه دِیمِی یا جَنگ پَیتِیدَه بوُلَه دِیمیی یا جَنگدَن سُونگ بوُلَه دِیمِی) اوُلَر آگاه بوُلِیشَه دِی وَ تَوبَه قِیلِیشَه دِی؛ یَعنِی کافِر وَ مُرتَدلَرنِی صَفِیدَن مُسُلمانلَرنِی صَفِیگه اوُتِیشَه دِی، اوُلَر مَوجُود وَضِیعیَتدَه اوُزلَرِینِی خاص مَذهَبلَرِیدَن یا تَفسِیرلَرِیدَن باش تارتِیب سِیزلَر اَیتَه یاتگن باشقَه کِیشِینِی فِقهِی تَفسِیرِیگه اِیرگه شِیب کِیتِیشمَیدِی. اوُلَر اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی جُودا قِیلگن وَ تَوبَه قِیلگن هَمدَه مُسُلمانلَر بِیلَن بِیر یوُلگه توُشگن پَیتلَرِیدَه؛ مَلائِکَه لَر هَم اوُلَرنِی تَوبَه لَرِینِی قَبُول بوُلِیشِی اوُچُون دُعا قِیلِیشَه دِی:   رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ. مَنَه بُو یِیردَه هَمَّه اوُچُون تَوبَه سُورَشیَپتِی، اَلاهِیدَه بِیر قَتلَمنِی اَجرَه تِیب قوُیِیشگن اِیمَس:  فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

مَنَه بُو مُقَدِّیمَه وَ کوُز- قَرَش بِیلَن بوُگوُنگِی دَرسِیمِیزگه یُونَه لَه مِیز وَ اوُندَه اوُزلَرِیگه وَ باشقَه مُسُلمانلَرگه ظُلم قِیلگن مُؤمِنلَردَن بوُلگن مَنَه بُو دَستَه گه مُناسَبَت بِیلدِیرِیش رَوِیشِینِی اوُرگه نَه مِیز، بِیزلَر بِرادَر بوُلگه نِیمِیز، دِینِیمِیز وَ مَنَه بُو بِرادَرچِیلِیکنِی قُدرَتبَخش ثَمَرَه سِی وَ قِیامَتِیمِیزدَن قوُرققَه نلِیگِیمِیز سَبَبلِی اوُلَرگه یاردَم بِیرِیشِیمِیز کِیرَک. اوُلَرگه قَندَی یاردَم بِیرسَک بوُلَه دِی؟ اوُلَر اوُزِیب قوُیِیشگن نَرسَه نِی بِیر وَظِیفَه صِیفَتِیدَه قَیتَه دَن باغلَشلَرِیگه یاردَم بِیرِیشِیمِیز لازِم:   وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱) اوُلَر اَلله باغلَه نِیشگه بُویُورگن نَرسَه لَرنِی ( یَعنِی، قَرِینداش- اوُرُوغلَر بِیلَن عَلاقَه نِی) باغلَیدِیلَر. پَروَردِیگارلَرِیدَن قوُرقَه دِیلَر وَ آغِیر حِساب- کِتابگه دُوچار بوُلِیشدَن قوُرقِیب، ( دائِم چِیرایلِی عَمَللَرنِی قِیلِیشگه اِینتِیلَه دِیلَر).

شُو سَبَبلِی هَم، هَر قَندَی دَلِیلگه کوُرَه اوُلَر جاهِل حالَتدَه اوُزِیب قوُیگن نَرسَه لَرنِی بِیر- بِیرِیمِیزنِی یاردَه مِیمِیزدَه باغلَشگه حَرَکَت قِیلَه مِیز وَ اوُلَرنِی یَنَه قَیتَه دَن مُسُلمانلَرنِی صَفِیگه،مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیگه قَیتَه رَه مِیز وَ اوُلَرنِی یاردَمِی بِیلَن اوُزِیمِیزگه هَم یَنَه قَیتَه دَن قُدرَت بِیرَه مِیز وَ اوُلَرگه هَم قُدرَت بَه غِیشلَیمِیز.

شُونِینگدِیک اوُتگن دَرسلَرِیمِیزدَه اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَر اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن بَرچَه جاهِلِیَتلَرِی، حوُنِیک وَ پَستکَش صِیفَتلَرِیگه قَرَمَسدَن، فَقَطگِینَه مُسُلمانلَر وَ اِسلامِی حُکوُمَت ضَعِیف بوُلگن پَیتلَرِیدَه اوُزلَرِینِی نَمایان قِیلِیشَه دِی وَ آشکار بوُلِیشَه دِی، اوُزلَرِینِی آشکارَه آرتگه قَیتِیشلَرِی بِیلَن بِیرگه اِسملَرِینِی هَم اوُزگرتِیرِیشَه دِی  بِیز اوُلَرگه مُرتَدلَر عُنوانِینِی قوُیَه مِیز. اوُلَر مُسُلمانلَرنِی صَفِینِی بَرابَرِیدَه آشکارَه صَفگه توُرِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَرنِی قَرشِیسِیدَه آشکارَه جِبهَه تَشکِیل قِیلِیشَه دِی. اَمّا مَنَه بوُ آشکار شَخصلَر واحِد عَقِیدَه گه اِیگه اِیمَسلَر.

(دوامی بار…..)