شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(97- قسمت)

پس، مشخص شد که در زمان صدور حکم، استثنائات و موارد نادر درنظر گرفته نمی شوند و حکم بر اکثریت قاطعی صادر می شود که شناخته شده، آشکار و معروف هستند و به چنین حکمی عمل می شود، و استثنائات و مجهول الحال هم زمانی که مشخص شدند مشمول حکم خاص خودشان می شوند.

حاطب بن ابی بلتعه رضی الله عنه مثال خوبی است. این صحابی گرامی که در درسهای قبل هم به او اشاره کردیم مرتکب کاری شد که عمر بن خطاب رضی الله عنه او را تکفیر کرد و حکم کافر را بر او اطلاق کرد و رسول الله صلی الله علیه وسلم هم معترض این حکمش نشد و نگفت که این حکمی که صادر کردی اشتباه است بلکه، تحقیقات را لازم دانست و در ضمن این تحقیقات مشخص شد که حاطب رضی الله عنه قصد ارتداد نداشته، یعنی هدفش این نبوده که مرتد شود بلکه، تأویل کرده و چنین شخصی با چنین عذرهائی با آنکه تکفیر می شود؛ اما، این ارتداد حکمی بوده و حالا که حقیقت روشن شده و مشخص شده که حقیقتاً مرتد نبوده، پس حکم ارتداد از او برداشته می شود.

این جاست که می گوییم عمر بن خطاب رضی الله عنه عجله کرده، عده ای از علما می گویند عجله کرده حکم ارتداد این شخص اشتباه بوده است. اما، وقتی قاعده ی کلی را نگاه می کنیم می بینیم که ارتداد حکمی و حکماً داده و منتظر شدیم تحقیقات نشان داد که ایشان مرتد نبوده مرتد حقیقی نیستند ایشان ارتداد حکمی بوده همان کار شایع و رایج مرتدین را انجام داده است. ارتداد حکمی و ارتداد حقیقی اینگونه مشخص می شود و ابزاری است برای نجات مسلمین.

مثل کسی که دچار قتل می شود و به جرم قتل بازداشت می شود، یعنی، پس از آنکه شخص آشکارا دچار قتل می شود و به جرم قتل هم بازداشت می شود می گویند این شخص قاتل است و باید قصاص شود، اما دلایل و مدارکی که می آورد مشخص می کند که این شخص هدف و قصد او کشتن این شخص نبوده، بلکه به صورت غیر عمد در چنین جرمی افتاده است. پس، حکم قصاص از روی او برداشته می شود و مثلاً دیه می دهد. تشخیص این مرحله هم کار متخصصین و قضات ویژه است و هر کسی نمی تواند از عهده ی آن برآید.

سؤالی که ممکن است برای خیلی ها پیش بیاید این است که، حالا ما قصد و نیت این ها را که جای آن در قلب است چگونه می توانیم بفهمیم؟ از روی قرائن و شواهد. وگرنه غیر از الله کسی نمی داند در قلب انسانها چه می گذرد و ما تنها بر اساس ظاهر، قرائن و شواهدی که می بینیم می توانیم به قصد این افراد پی ببریم، هر چند ممکن است دچار اشتباه هم شویم. یعنی، شخص مجرم با دلایلی که می آورد بتواند ما را فریب دهد اما، باز ما بر اساس ظاهر و قرائن حکم می کنیم و تنها قرائن هستند که به ما نشان میدهند شخص در قتلی که مرتکب شده به صورت عمدی بوده یا غیر عمد.

شخصی گلوله را به پای شخص دیگر شلیک کرده اما، او به خاطر همین جراحت و عفونت آن فوت کرده، و شخص دیگری مستقیماً و به عمد گلوله را به سر شخص زده و او را کشته است. هر دو می گویند ما قصدمان کشتن نبوده است. تو چگونه می فهمی کدام یک از این ها راست گفته؟ و ادعای کدام یکی درست است و ادعای کدام یکی دروغ؟ از روی شواهد و قرائن.

یا دو نفر با هم شوخی می کنند و یکی ازآن ها دیگری رادر آب هل می دهد و در آب خفه می شود و می میرد، یکی دیگرشخصی را در آب می اندازد و آنقدر سر او رادر آب نگه می دارد که می میرد. بعد هر دو می گویند که قصد ما کشتن این ها نبوده است. تو چگونه می توانی تشخیص دهی که کدام یکی راست می گوید و کدام یکی دروغ می گوید؟ از طریق قرائن و شواهد. 

(ادامه دارد……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(48- қисмат)

Инхо хатто аз бозгуйи торихи исломий муслимин ва хатто аз бозгуйи торихи исломий ва бар иззати миллати худишон хам метарсанд ва саъй мекунанд худишон торихсози кунанд . Чун бо тамоми мафосидики доранд ришаи дар торихи миллати худишон хам надоранд . Дам аз қонуни шариати аллох бизани инхо метарсанд, дам аз торихи воқеий мардум бизани инхо метарсанд ,хулоса хар чи бигуйии инхо хиёл мекунанд дори алайхи онхо сухбат мекуни . Хатто агар исми онхоро хам наёвари ва танхо воқеиятхоро баён куни ,инхо аз воқеиятхо метарсанд ва хиёл мекунанд ин харфро алайхи онхо зади .

46 – дуру хастанд:

 «يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ» (آل عمران/167)،

Ишон бо дахон чизи мегуяндки дар дилишон нест ( ва гуфтор ва кардоришон бо хам намехонад ) ва худованд ( аз хар каси дигари ) донотар бидон чизи астки пинхониш медоранд.

Инхо инсонхойи нодуруст ва кофари хастандки бо забонхоишон адойи хуб будан ,дурусткор будан ва адойи муслиминро дармеоваранд . Мегуянд мо барои ташкили хукумати исломий ,қонуни шариати аллох ва ташкили хукумати исломий талош мекунем ,аммо маромномаи хизбишон ба сирохат масири секуляризм ва демокраси секуляристиро тей мекунад .Амалишон чизи дигари мегуяд ,гуфторишон чизи дигари аст.

47 – дуруғгу хастанд :

«وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ» (منافقون/1)،

Худованд гувохи медихадки мунофиқон дуруғгу хастанд .

Дуруғгу будан аввалин ва асосийтарин сифоти фардий – равоний онхостки аллохи мутаол шахсияти даруний мунофиқинро бо он мешносонад. Яъни дар гуфтахо ,ваъдахо ва пеймонхоишон дуруғгу  ва дағалбоз хастанд. Ба дигар сухани инки наметавон ба сухан ва зохири инхо эътимод кард . Хатто вақтики расонахоро барраси кунид мутаважжих мешавидки расонахойи куффори ошкор чун расонахойи Амрико ,Британия ,Фаранса ,Русия ,Жапан ,Чин ва ғейрих дар дуруғгуйи харгиз ба пойи расонахойи махаллий инхо намерасанд . Барои хамин ,каси аз ин кофари жахоний хам ба ахборишон ахамияти намедихад ва онхоро ба унвони манбаъ маърифий намекунанд ва онхоро таъйид хам наменамоянд . Тасвирики мутаъаллиқ ба чандин сол гузашта астро ба алъон васл мекунад ,ба рохати ахбори дуруғро нашр медихад ,санадсози мекунад ,тафсир ва тахлили нодурустро ироъа медихад, он хам ба амд ва дар камоли оромиш .

Чун , инхо аслан эътиқоди ба мафохим ва арзишхойи дини ислом ва хатто меъёрхойи мовриди пазириши секуляристхойи ошкори чун қурайш ва Абу Суфён секуляр дар дарбори императори румро надоранд ,инхо дуруғгу хастанд :

«وَمِنَ النَّاسِ مَن یَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْیَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِینَ» ‏(بقره/8)،

Дар миёни мардум дастахойи хастандки мегуянд : мо ба худо ва рузи ростохез бовар дорем . Дар суратики бовар надоранд ва жузви мўъминон ба шумор намеоянд .

Инхо на ба қонуни шариати аллох эътиқод доранд ва на ба ровшангарихо ва суннати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бовар доранд . Барои хамин ,шараф ва номус,ғайрат ,садақот ва ростгуйи ,жиход ва дифоъ аз адолат ,рифох ва амният ,оромиши муслимин ,мубараза бо ишғолгарон ва мутажовизин назди онхо эътибори надорад.Назди инхо танхо каси арзиши хатто миллиятро дорадки мисли онхо пейру дини секуляризм бошад ё секулярзада ва хоин ба дини ислом ва муслимин . Барои хамин ,шумо харгиз ек секулярзадаро намебинидки дар ростойи ахдофи муслимин  бо ек жамоати шариатгаро муттахид шаванд ,балки дар баробари бо хар секуляристи муттахид мешаванд. Инро магар мо дар садхо гурухи ба зохир исломгаро ва ахзоб ба зохир исломгаро секулярзада надидаем?Чиро хаммаи мо дидаем.

(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(47- қисмат)

44 – бо ин вужуд хуш суханики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мажзуби сухбатхоишон мешавад :

 «وَ إِن یقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ»(منافقون/4)،

Ба инхо гуш медод ва мажзуби онхо мешуд аммо ,фахм ва фиқхи шаръий аз ахкомро надоранд ва фақат каламотироки ба он ниёз доранд ва метавонанд мардумро бо он фариб дихандро такрор мекунанд :

«وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ»

Ва дар жойи дигари мегуяд :

  1. «وَلَکنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یعْلَمُونَ» (منافقون/7).

Мунофиқ бо онки барои дунё ,хифзи дунё ,ёдгири улуми моддий ва касби лаззатхойи дунёвий талош мекунад аммо ,асосан тамойули ба ёдгири ва фахми дақиқ масоили марбут ба қонуни шариати аллох ва ахкоми қуръон надорад. Чун ,дар асоси хохони татбиқи ин ахкоми шариат дар зиндаги дунёвий инсонхо нест.

Секулярзадахо хохони татбиқи ин ахкоми шариат дар зиндаги дунёвий инсонхо нестанд . Барои хамин астки дарки шаръий ва сахихи аз аллох , қонуни аллох ,дунё ,бехишт ва жаханнам ва ғейрих наметавонанд ба даст биёваранд. Онхо худишон намехоханд бифахманд ва аллох хам бар дилишон мухр мезанад . Барои хамин астки тамойули хам надоранд дар мажолисики хузур доранд аз хамон аллохки худишро дар қуръон маърифий карда ва ибодотики дастури онро дода ёд шавад, аз дустони аллох ,хукумати исломий ,татбиқи қонуни шариати аллох ва мужохидини шариатгаро сухбат шавад . Чун , дар ин заминахо фахми дурусти надорад ва метарсад сарафканда шавад. Фахми дурустики надорад хеч ,мухолифи ингуна маворид хам хаст у мухолифи хукумати исломий аст , мухолифи татбиқи шариати аллох аст ,мухолифи мужохидини шариатгарост . Аммо , мумкин аст дар мовриди ахкоми жузъий ва мовриди ихтилофи муслимин , ё дар мовриди масоили умумий ва находхойи маданий секуляристи ва ғейрих дасти болойи дошта бошад.

45 – бо вужуди хуш хайкали ,чарб забони ва чоплусий хамчун тахта чуби дохили пук хастанд ( тахта чубики дохили он пусида бошад ) монанди чанин тахта чуби хастандки ба девор такия дода шуда , беришаанд ( канда шуда бошад ва ба девор такия дода бошанд ) ва ба дарди кори дигари чун сутуни манзил ё чуби сақф ва ё инки чизи аз он бисозанд намехуранд, бемасрафанд ва арзиши ғейри аз сузондан надоранд. Барои хамин гуфта гуфта ,такия додан . Яъни хатто агар онхоро дироз кунандки руйи он бинишинанд арзиши нишастан руйи онро хам надоранд , ба дарди чизи дигари жуз сузондан намехуранд :

«‏وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُکَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ کَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ یَحْسَبُونَ کُلَّ صَیْحَةٍ عَلَیْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى یُؤْفَکُونَ» (منافقون/4)،

Хенгомики ишонро мебини пикар ва симоишон туро мегирад ва ба шигуфти меоварад ( ва ба худ мегуйи : чи инсонхойи бовақор ва барозандайи ! ) ва хенгомики ба сухан дар меоянд ( ба иллати халовати каломишон ) ба суханонишон гуш фаро медихи ( бо вужуди ин жазбаи симо ва гиройи гуфтори ) онон ингор тахтахойи хастандки бар девор такия дода шуда бошанд ( бежон ва беиймон ,хайкалхойи ту холи ,дарунхойи бенур ва сафо,нақшхойи бар дар ва деворхо .) Хар фарёдиро бар зидди худ мепандоранд ва хар овозиро ба забони хувиш ! онон душманон бишмор ва аз ишон бархазар бош . Худоишон бикушад ! Чигуна ( аз хақ ) баргардонда мешаванд ( ва мунхариф мегарданд ?!).

Бале ,инхо бериша хастанд . Замоники аз қуръон ва пайғамбар чизи бигуйи инхо хиёл мекунанд алайхи онхо сухбат мекуни чун ришаи онхо ба онжо барнамегардад , замоники аз сахоба ва аимма чизи бигуйи инхо хиёл мекунанд дори алайхи онхо сухбат мекуни ,чун гуфтор ва рафтори инхо бо қуръон ва суннат ,равиши сахоба ва аимма дар тазод аст, барои хамин дахан боз куни инхо ошуфта ва музтариб мешаванд. Ришахойи ек мусалмон хаминхо хастанд ,қуръон ва суннат ; ва инхо аз ин ришахо надоранд ва бериша мисли ек чуби ту холи ба девор такия дода шудаанд .(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(46- қисмат)

43 – мунофиқин ва секулярзадахо ширин сухани ва хушзабони онхо тури астки мухотобро мутаъажжиб мукунанд ,яъни ин суханони ширин ва хушзабони онхо чизи бади нест ,оёти қуръон ва ахкоми шариат хастанд , ва қасам хам мехуранд хамон чизики мегуянд хамон астки дар дилишон мебошад . Мушаххас аст ,онхо дар мовриди масоили фикрий ва ақидатий сухбат мекунандки мегуянд зохири мо ва чизики мегуем бо чизики дар дилимон аст еки мебошад , дар мовриди мошин ,васила ва абзори дунё ва об ва хавоки сухбат намекунанд :

 «‏‏وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ‏» (بقره/204)،

Дар миёни мардум каси ёфт мешавадки сухани у дар зиндаги дунё ,туро ба шигуфти меандозад ва худоро бар ончи дар дили худ дорад гувох мегирад ( ва иддао мекунадки ончи мегуяд , мувофиқ бо чизи астки дар дарун пинхон медорад , ва кордор ва гуфториш еки аст ). Ва холи онки у сарсахттарин душманон аст

«وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ‏».«مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ»

Ба таажжуб меандозад ,пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро хам ба таажжуб во медорад .

Ин секулярзадахо чоплус ва забонбоз хастанд ва суханони қашанг ва никуйи онхо хатто росулуллох саллаллоху алайхи васалламро хам мутаъажжиб мекунад чи бирасад ба соири сахоба ва ё чи бирасад ба мо. Инхо бо ин сухбатхо худишонро оқилтар ва фахмидатар аз дигарон нишон медиханд то бартари худишонро хифз кунанд , ва хатто мардумро сафих ва ахмақ фарз мекунанд .

Хаммайи ин корхо барои фариб додани бештари мардум аст ба инки инхо хам диндор хастанд , ва ин ба хотири қудрати боздорандаги мардум ва қудрати хукумати исломий астки секулярзадахо то ин андоза риоят мекунанд ва дар локи мунофиқигари худишон фуру мераванд , ва гарна агар ин қудратхо набошад ниёзи ба ин адохо нест ,балки хар кориро анжом медиханд мусалмонро хам адади хисоб намекунанд чи ниёзи дошта бошад ба инки барояш қасам хам бухуранд.

Умар ибни Хаттоб мегуяд : ” бештарин чизики аз вай бар шумо метарсам мунофиқи доност; сухан аз хикмат мегуяд ва амал ба жур мекунад “. Қози Мухаммад миёни курдхо адойи муллохоро дармеовард аммо , ба дастури Сталин аввалин хизби секуляристи ва куфриро дар миёни курдхо дуруст кард ва тамоми ахзобики аз он замон то алъон дар миёни курдхо ба вужуд омаданд аз суннати фосид ва куфри астки ин манбаъи фосид дар миёни курдхо ба дастури Сталин гузошт . Дар холики ,ин шахс дар зохир хам либоси коммунистхоро пушида буд яъни то галуйи у либоси коммунистхо ва артеши сурх буд аммо , амомайи муллохоро барои фариби мардум хам ба сариш карда буд. Хушсухан буд ва ба ин шева мардумро фариб медод.

Шайх Иззиддин Хусайни ек мулло буд аммо нақши рахбарияти рухи коммунистхои кумаларо жихати фариб ва басижи мардум бози мекард ва мегуфт : дар ек дастам қуръонро дорам ва дар дасти дигарам китоби Марксро . Хамин алъон хам касони зиёди аз хамин мовжудоти чун Умар чангиноний ,Саййид Ахмад , Абдуллатиф ва амсолихимро мебинемки дар хидмати дастгохи борзонийхо ,екитихо ва хизби маздурони Ужалон ифойи нақш мекунанд ва дар масожид ва мохворахо ба хуш забони ва чоплуси машхур шуданд . Ё касони фаол дар шабакахойи мохвораий мунтасиб ба ахли суннат ё шийъаро мешносем ва онхоро мушохада мекунемки дар шабакахойи арабий ва бахусус форсий хамин нақшро ба шевайи имрузини он бози мекунанд .

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(45- қисмат)

Бо қасам ва қуръон саъй доранд муслиминро аз худ рози кунанд :

«يَحْلِفُونَ لَکُمْ لِتَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنْ تَرْضَوْا عَنْهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضي‏ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقينَ» (توبه/۹۶)،

Барои шумо сўгандхо мехуранд то аз онон гузашт кунид ва хушнуд шавид . Тоза ,агар хам шумо аз онон гузашт кунид ва хушнуд шавид ,худованд ( аз ишон хашмгин аст ва ) аз гурухики аз фосиқиники аз фармон сарпичи карда ва бар дин шурида бошанд ,гузашт намекунад ва хушнуд намешавад

«فَإِنَّ اللَّهَ لا يَرْضي‏ عَنِ الْقَوْمِ الْفاسِقينَ».

Дар масоили бисёр рези шахсий мумкин аст дида бошидки агар ғийбат кунанд бо қасам тарафро қонеъ мекунанд ,агар муомала кунанд бо қасам тарафро рози мекунанд ва ……..холо дар баробар , агар ба у гуфта шавад чиро ғийбатамро карди ? қасам мехурадки ман чанин ғийбати дар хаққи ту накардам . Бепарво қасами дуруғ мехурад ва хеч абойи хам надорад.

42 – адойи хушка муқаддасхоро дармеоваранд ва пайғамбар саллаллоху алайхи васалламро омили дардисар ва фитна барои худишон медонанд :

«وَمِنْهُم مَّن یَقُولُ ائْذَن لِّی وَلاَ تَفْتِنِّی أَلاَ فِی الْفِتْنَةِ سَقَطُواْ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِیطَةٌ بِالْکَافِرِینَ» ‏(توبه/49)،

Баъзи аз мунофиқон мегуянд : ба мо ижоза биде ( то дар жиход бо румиён ширкат накунем ) ва моро дучори фитна ва фасод (жимоли мохруёни руми ) масоз . Огох бошид ! Хам инки ишон ( бо мухолифати фармони худо ) ба худ фитна ва фасод офтоданд ва ( дучори маъсият ва гунох шуданд ва дар рузи қиёмат ) оташи дўзах ,кофарон ( чун ишон ) ро фаро мегирад.

Инхо хамон касони хастандки агар чашми қудрати хукуматиро дур бибинанд хеч мовжуди аз фасоди инхо дар амон нест ва иқдом  ба хар пасти мекунанд . Инхо дар холи худишонро инқадар покдамон ва боиффат медонистанд ва ба ин бахона аз жиход ва дифоъ аз сархадоти муслимин тафра мерафтандки худишон дар анвоъи мафосиди ахлоқий ғарқ буданд . Илова бар ин , мумкин буд бо юриши куффори ишғолгар ,кулли сарзамин ва номуси муслимин хамки бахши аз ин муслимин хам жузви хонувода ва қабилайи онхо буданд дар хатар биёфтад. Дар ин сурат ,худишон дар таррожи номуси хохар ва модаришон тавассути куффор абойи надоштанд ва бо онхо робита ва валоъ хам доштанд.

Алъон хам хамин қоида аст, мегуянд моро бо қудрати бузурги чун Амрико рубару масоз , моро ба фитна меандози , он замон фитнайи хонумхо буд алъон фитанайи дигариро барои худишон тўлид карданд.Моро бо секуляристхойи кумала ,демократ ,хизби маздурони мусайламайи каззоби курдхо Ужалон ,порти ва екити ва амсолихи рубару масоз . Моро дар фитна наяндоз ва ……..алъон вақти хассоси аст ин сухбатхойи шумо дар мовриди қонуни шариати аллох хам мумкин аст барои мо фитна ва мушкилсоз шавад ва ……..

Яъни рохи жиход ,рохи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ,рохи дин ,рохи қуръон ва суннат дар назари инхо рохи фитна аст. Хатто иддаи сарфи вужуди мо в наздики нажоди бо моро барои худишон боиси фитна медонанд . Хийлихоро дидам ба унвони тажрубаи шахсийки замони гузиниши онхо барои истехдом дар идораи ё нируйи низомий ба таъхир меофтод шойеъ мекарданд омили он ,қовм ва хеши бо мо астки ,масалан гузиниш намешаванд , дар холики хаммаи касоники шойеъа сохта буданд пас аз тей шудани риволи оддий идори марбут ба муассасаики иқдом карда буданд гузиниш хам шуданд . Чун ин кор аслан иртиботи ба ман надошт . Ё еки тағйир ва тахаввулоти дар идорашон мехост рух бидихад ва масалаи кишвари буд ё ихтилофоти даруни гурухи ва идорий ва тўвтиъаи мухтасси буйрукратхо будки моли садхо ва хазорон сол аст ва мо бо хамин тўвтиъа буйрукратхо  ва бо хамин дасисахойи мухтасси хамин буйрукратхо ва идара нишинхо ошно хастем вақтики бо чанин мушкили бармехурад, ба нахви онро ба вужуди ман ба унвони ек қовм ва хеши нажодий нисбат медоданд . Ва мисолхойи зиёд дигарики мумкин аст худитон хам бо онхо даргир шуда бошид. Инхо хаммаш бахона аст ,бахонаи барои табриъайи худишон.

(идома дорад…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(49)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(49)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او  له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(49)

هو، د شورای اولی الامر له ړنګېدو مخکې، اختلاف یوازې تنوع وو، نه تضاد؛ او تنوع تل د شتمنۍ او برکت سرچینه پاتې شوې ده،او کله چې د مسلمانانو اختلافونه په ناسمه لاره روان وو، نو هغه اختلافونه په هماغه د نسيان، خطا او هېرېدنې حلقه کې پاتې کېدل،او د مسلمانانو شورا ته په رجوع سره دغه اختلافات حل کېدل؛ داسې چې ام المومنین عایشه رضی الله عنها د ځینو صحابه کرامو په اړه چې د هغوی سره یې په نظر اختلاف درلود، فرمایلي دي:هغه دروغ نه دی ویلي، کېدای شي هېر شوی وي یا تېروتنه کړې وي، یا مطلب یې نا سم درک کړی وي.
په داسې ټولنه کې، ځینې کسان په هغو مسایلو کې چې اجتهاد پرې کېږي، داسې ښکاري چې اختلاف لري، خو په اصل کې د حکم په باور او د مسئلې په ماهیت کې له نورو سره هېڅ اختلاف نه لري؛ یوازینی توپیر یې له نورو سره د بیان او وړاندې کولو په طریقه کې دی.دغه کسان یوازې په د حکم د بیان او وړاندې کولو طریقه کې له نورو سره اختلاف لري، نه په د حکم په باور او د مسئلې په ماهیت کې.

البته، مخکې مو څو څو ځله وویل چې د شرعي نصوصو ناسم تاویل د رسول الله صلی الله علیه وسلم او صحابه کرامو په عصر کې هم پېښ شوی دی،حتی داسې تأویل چې د تحلیل او تحریم په حد کې وي، لکه هغه چې قدامه رضی الله عنه او ملګرو یې کړي و.
خو، د اسلامي حکومت او د صحابه کرامو د شورا د شتون سره سره، تر هغه وخته چې «حجت نبوي» پر شخص ثابت نه و، او د شرعي لارې نه يې جهالت لېرې شوی نه و، او له هغه څخه توبه نه وه غوښتل شوې، قدامه رضی الله عنه او ملګري يې د آیاتو او شرعي منابعو د ناسم تأویل له امله تکفیر نه شول.

د همدې بېلګې په اړه چې موږ څو څو ځله د خوارج په اړه يي بیان کړی دی، په المغني کې راغلي دي:

«که یو کس بېګناه خلک ووژني او د هغوی مالونه په اخستلو له کوم شک او تأویله جواز وګرځوي، نو کافر کېږي.»خو که لکه خوارج د دې کار لپاره تأویل ولري، زیاتره فقها یې، سره له دې چې د مسلمانانو د وینې تویول او د هغوی مالونه اخیستل یې جایز ګڼلي، او هغوی یې د الله تعالی ته نږدې کېدو په نیت کړی وي، تکفیر کړي نه دي”.
او په دوام کې وايي:
«د خوارج مذهب کې دا یوه پېژندل شوې خبره ده چې هغوی د ګڼ شمېر صحابه کرامو او تابعینو تکفیر کاوه، او د هغوی وینه او مال یې حلال ګڼل، او د هغوی وژنه یې د الله تعالی ته د نږدې کېدو وسیله ګڼله، خو سره له دې ټولو، فقها د هغوی د تأویلاتو له امله پرې حکم د کفر صادر نه کړ”.

ګورئ دوستانو، وايي چې خوارج ډېر صحابه کرام تکفیر کړل، ډېر تابعین یې هم تکفیر کړل، د هغوی وینه او مال یې حلال ګڼل، او د هغوی وژنه یې د الله تعالی ته د نږدې کېدو وسیله ګڼله.
هغوی فکر کاوه چې که دا خلک، امام علي رضی الله عنه ووژني، نو د الله تعالی ته به نږدې شي.
هغوی د امام علي رضی الله عنه وژنه، چې د عشره مبشره څخه و او د الله شریعت کې یې لوی مقام درلود، د ځان لپاره د الله تعالی ته د نږدې کېدو وسیله ګڼله. خو سره له دې، چا هغوی تکفیر نه کړل. ولې؟ ځکه چې دوی تأویل کړی و.

نو پام وکړئ دوستانو! زموږ مشران وايي: هغوی چې صحابه کرام او تابعین یې تکفیر کړل، چا هغوی د همدې جرم، یعنې د صحابه او تابعینو د تکفیر په جرم باندې تکفیر نه کړل.
هغوی په خپل ځان ظلم کړی دی، او ته حق نه لرې چې په خپل ځان ظلم وکړې. ځکه که ته هم هغوی تکفیر کړې، نو ته به هم د هغوی په څېر ظالم شې. همدې لپاره، د المغني صاحب وایي:
هیڅوک هغه کسان چې صحابه او تابعین یې تکفیر کړل او د هغوی وینه او مال یې حلال وګڼل او دا کار یې د الله تعالی ته د نږدې کېدو په نیت کړی و، تکفیر نه کړل.

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(44- қисмат)

Метавон гурухи инхо ва дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахоро пейдо кард ва онхоро секулярзадахо ва мунофиқин номид . Аммо ,наметавон гуфт аз миёни инхо кудом еки аз онон мунофиқ асли аст ?Хамон турики мо тамоми гуруххойи ғейри мусалмонро жузви куффор медонем аммо ,намедонем ва наметавонем ташхис дихемки кудом еки аз онхо кофари астки харгиз иймон намеоварад ва нақши килидиро дорад ? Чун касониро дидаемки мусалмон шудандки харгиз бовар намекардем ин еки мусалмон шавад аммо мусалмон шуд .Ин жамъи секулярзадахо хам ба хамин шева аст. Мусалмонони фариб хурдаи заифул иймон ,касоники ба нафси худишон зулм карданд доври инхоро гирифтанд ва онон дохили инхо худишонро қоим карданд ва мо қатъан наметавонем онхоро бишносем ,ва аз тариқи хамин мусалмонони фасод ва бебандубориро дар жомеъа густариш медиханд ва худишон дар омон мемонанд.

41 – жихати жалби назари мўъминини қасам хурони қаххорий хастанд то мўъминин аз суъзон берун биёянд ва хамчун сипари аз қасам хурдан истефода мекунанд :

«‏اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ‏» (منافقون/2)،

Онон сўгандхойи ( дуруғин ) худро сипари ( барои рахойи аз гирифтори омадан ба дасти адолат , ва пушондан чехраи воқеий худишон ) мегардонанд, ва ( худро ва мардумонро ) аз рохи худо боз медоранд . Ишон чи кори бади мекунанд.

Таъбири ” жуннах ” (сипар ) ,ба ин маъни астки онхо хамиша бо мўъминин дар холи жанги равоний хоханд буд ,ин нуқтаи хийли мухимми аст. Сипар ба кор бурда шуда ,” жуннах ” марбут ба жанг аст . Инхо хамиша бо мўъминин дар холи жанги равоний хоханд буд ; хамчунонки хамиша бо муслимин дар холи жанги низомий хоханд буд то ба ахдофишон мерасанд :

«وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»،

Чун сипар махсуси майдонхойи жанг буда аст .Инхо хам дар бахши равоний ва таблиғотий хамиша бо муслимин дар холи жанг хоханд буд ва хам дар бахши низомий ; дан натижа ,набояд фариби зохирсозихойи онхоро хурд.

«وَیَحْلِفُونَ بِاللّهِ إِنَّهُمْ لَمِنکُمْ وَمَا هُم مِّنکُمْ وَلَکِنَّهُمْ قَوْمٌ یَفْرَقُونَ* ‏لَوْ یَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلاً لَّوَلَّوْاْ إِلَیْهِ وَهُمْ یَجْمَحُونَ» ‏(توبه/56-57)،

Ба худо сўганд мехурандки онон аз шумо хастанд ( ва мўъмин ва мусалмонанд ) дар холики аз шумо нестанд ва мардумони тарсуйи хастанд . Агар панохгохи ё ғорхойи ва сардоби пейдо кунанд шитобон бидонжо мераванд ва ба суръат бидон мехазанд .

Қасам мехурандки мо хам дар даъват ва таблиғ ,жиход ва мубораза бо ишғолгарон ва тоғутхо бо шумо хастем ва …….аммо ин тарсухо замоники пойи амал ва жиход пеш меояд фарор мекунанд ва хар сурохи пеш биёяд ба он панох мебаранд , ва агар шароити сахти дар рохи аллох пеш биёяд фарорро бар қарор таржих медиханд . Аммо ,мумкин аст хамчун Абдуллох ибни Убай дар рохи пируз гардондани дини секуляризм садхо километр аз Мадина то Макка ,то назди секуляристхои қурайш ранжи сафарро тахаммул кунанд . Тасаввур кун чизи худуди 350 километрро бо асб фақат ба хотири машварат ё тархи ек тўвтиъа ба Макка мерафт. Ё хамчун секулярзадахо бадтарин шароити расидан ба европойи секулярро тахаммул  кунанд. Хар чанд имкони талаф шудан жонишон дар дарёйи мадитарона ва ғейрих хам вужуд дошта бошад, аммо барои ширкат дар килосхойи ровшангари ва ё даъват дар ек рустои дур офтода ё хатто рустои махалли таваллуди худишон садхо узр меоваранд ва дар килосхойишон ширкат намекунанд ва қасам мехурандки мо хам мусалмонем ва хохони даъват ва ислохи уммат ва жиход бо ишғолгарон хастем ва ле мо алъон вақт ва тавонишро надорем ва ғейрих

.(идома дорад……)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум.Душманшиносийи шаръий (3) шиносойи ижмолий ва равиши бархурд бо куффори пинхони дохилий ё мунофиқин ва секулярзодахо

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(43- қисмат)

Агар вориди масжиди шаванд ва чизи бигуянд боиси фасод дар масжид мешаванд. Хамин гуфтан ва хамин хузуришон боиси фасод дар масжид мешавад . Бо рахо кардани адабиёти шариат ва часбидан ба адабиёти равоншиноси секуляристи ,агар дар бейни зан ва шухар сухбати кунанд боиси фасод ва дуба хам зани мешаванд . Бо часбидан ба жомеъашиноси секуляристи ,агар дар умури фарханги ва ижтимоий муслимин сухбат кунанд боиси хароби ва фасод мешаванд. Ва  агар бо хамон адабиёти секуляристи бихоханд дар умури хукумати дахолат кунанд он хукуматро ба фасод мекашонанд , ва хатто дар хар находи хукумати даст дошта бошанд он находро хам бо аъмоли худ ба фасод мекашонанд .Агар бо хамон адабиёти секуляристи бихоханд дар заминаи иқтисодий сухбат кунанд боз боиси олудаги ,фасод ва саргардони мардум мешаванд.

Агар инхоро ба хамин шикл рахо кунид амалан қавонини шариатро таътил мекунанд ва ба жойи он қавонин дини секуляризмро мегузоранд аммо ,бо адабиёти шибхи исломий барои тахмиқи мардум ,барои истихмори пейравонишон тахти номи ислох ва тарафдори аз озодийхойи шахсий секуляристи бо номуси муслимин дар жашинхо ва расонахоишон бози мекунанд ,онхоро лухт ва урён мекунанд . Хамон балойики шайтон бар сари одам ва хаво даровард :

«فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّیْطَانُ لِیُبْدِیَ لَهُمَا مَا وُورِیَ عَنْهُمَا مِن سَوْءَاتِهِمَا» (اعراف/20)،

Сипас шайтон ононро васваса кард то аврот нахон аз дидаи онхоро ба онхо нишон дихад .

Секулярзадахо ба табъийят аз секуляристхо заминаро барои фахшо ва бебандубори жинсий ,ихтилот ба шеваи худишон ,ижоди марокизи фасод ва масрафи анвоъи машруботи алкули ва маводди мухаддир хам фарохам мекунанд …….,тамоми ин корхо тахти унвони озодий ва демокраси ,жомеъайи маданий ва ислохталаби анжом мешавад.

Барои инхо лозимаи тараққий ва тамаддуни равожи лухтигарий ,зино ва фахшо ,машрубхури ,хамжинсбози ва ғейрих тахти унвони озодий занон лозим аст ; ба қовли худишон то ингуна занро аз қавонини шариат озод накунанд жомеъа хам озод намешавад . Магар нашанидаем мегуянд килиди озодий жомеъа дар озодий зан аст. Инро ба каррот дар расонахойи ахзоби секуляр ва мунофиқин дидаем ,хазорон бор шанидаем. То ингуна занро аз қавонини шариати аллох ба қовли худишон озод накунанд жомеъа хам озод намешавад.

Озодий мовриди назари инхо яъни кинор гузоштани қонуни шариати аллох ва жойгузини фасод ва бебандубори тахти унвони ислох талабий ва ровшанфикрий. Дам задан аз қонуни шариати аллох мешавад кўхнапарасти ,ақабмондаги ,хушунатталабий ,ирхоб ,тероризм ва мумониъат аз ислохоти дар жомеъа .Куффори пинхони дохилий ва секулярзадахо худишонро ислохталаб меноманд ва ислохталабий шуори онхост. Хамин каламайи ислохталабий ,тараққий ,мужаддад будан ,таждид кардани дин ,ба руз будан ва тафсир ба руз доштан аз дин боис мешавадки муслимин фарибишонро бухуранд , ва дўвришонро бигиранд , ва ин куффори секулярист дар миёни чанин муслимин секулярзадаи гум шаванд ва натавон дар дунё онхоро пейдо кард.

(идома дорад…….)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(96- қисм)

Ахли илмни наздида қабул қилинган умумий қоида шуки: уни ахволидан бизлар бехабар бўлган яъни мусулмон ё кофирлиги аниқ бўлмаган кишилар? Ёки яхши одамми ё жиноятчими? Мана бундай ахволи мажхул бўлган инсонларни аксариятни жумласидан деб хисоблаймиз. Мунофиқларни хам мана шу шева билан то маълум бўлгунларига қадар  аксариятга шомил қилдик. Ўғриларни орасидаги тўғри одамни хам у бизларга маълум бўлгунига қадар ўғрилар жумласидан деб хисоблаймиз, мана шу шева билан жуда кўп мисолларни келтирсак бўлади.

Иброхим алайхиссаломнинг Сора алайхиссаломга мархамат қилганларини эслайлик:

يَاسَارَةُ! لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ،

Эй Сора! Ер юзида мен ва сендан бошқа хеч қандай мўъмин мавжуд эмас. Мана бу мисолга диққат қилинглар, саййидимиз Иброхим алайхиссалом мана шу шева билан ер юзидаги барчани такфир қиладилар ва фақат ўзлари ва Сора алайхиссаломни мусулмон деб биладилар. Бўлиб хам мана шу замонда саййидимиз Лут алайхиссалом хам тирик бўлганлар. Аллох таоло мархамат қиладики:

 «وَلَمَّا جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْیَةِ إِنَّ أَهْلَهَا کَانُوا ظَالِمِینَ‏* قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ» ‏(عنكبوت/31-32)،

Қачонки бизнинг элчиларимиз (яъни фаришталар) Иброхимга (фарзанд кўриш хақидаги) хушхабарни келтиришгач, айтдилар: “албатта бизлар мана шу қишлоқ ахлини халок қилгувчидирмиз. Чунки унинг ахли золим- кофир бўлдилар”. ** (Иброхим): “Ахир у жойда Лут бор-ку!”-деди. Улар айтдилар: “бизлар у жойда кимлар борлигини яхши билгувчидирмиз. Албатта бизлар (Лутни) ва уни ахли- оиласини қутқарурмиз. Магар унинг хотини (нажот топмас, чунки у) қолиб халок бўлгувчилардан эди.

Мана бу оят хам аввалги оятдан кейин нозил бўлган бўлиб, Иброхим алайхиссаломга  мана шунча кофирни орасида  Лут алайхиссаломи ва у кишини хамрохларини  холи ошкор ва маълум бўлмаган эди.

Дўстлар диққат қилдингларми, хукмий иртидодни мана бундай равиш билан тушуниб олсангиз бўлади. Аввал бошида саййидимиз Лут алайхиссалом уларни орасида борликлари хам мушаххас эмас эди, уни хукмини хам хаммага ўхшаш содир қилади ва саййидимиз Иброхим алайхиссалом  хаммани такфир қилади. Чунки зохирда хамма шундай холатда бўлган, аммо у кишига Лут алайхиссаломни тирик эканликлари маълум бўлган пайтида , айтиб ўтилган сухбатни ўртага ташлайдилар, бизлар хам мана шу равиш билан мусулмонларни муртад ва кофирларни орасидан ажратиб оламиз.

Мана бу холатда, хукм умумга нисбатланган холда содир қилинади ва  ўртадаги истиснолар хам мушаххас бўлмаган пайтгача аксариятни жумласидан деб хисобланади,чунки улар кўпчиликни орасида хали маълум бўлмаган,ошкор бўлмаган, энди ошкор бўлган вақтларида уларга нисбатан махсус хукм хам содир қилинади.

Дўстлар диққат қилинглар, мисол тариқасида келтирилса, исломий диёрлардаги сокин бўлганларни хаммаси дорул исломни жумласидан хисобланишади ва исломий диёрдаги кофир бўлган  ахли зимма хам дорул исломни жумласидан бўлишади ва дорул куфрга эмас  дорул исломни қоидасига шомил бўлишади, энди дорул куфрда хам у ердаги мусулмонлар дорул исломни эмас, дорул куфрни жумласидан хисобланади, шу сабабли хам у ердаги андак ададдаги мавжуд мусулмонларни устида, кофирлар хокимияти остидаги диёрларда бўладиган  дорул куфрни жумласидан бўлишлик  хукми олиб ташланмайди; аммо энди кофирлар хокимияти ва дорул куфрни диёрларидаги мусулмонлар мушаххас ва маълум бўлган пайтда, мана бу андак мусулмонлар хам  бошқа мусулмонларни хукмига шомил бўлишади ва уларга нисбатан бошқа мусулмонлардек муомала қилинади. Мана бу холатда, истиснолар хам аксариятни жумласидан эмаслиги мушаххас бўлмагунича  аксариятни жумласидан деб хисобланади; яъни ошкор қатъий бўлган, танилган  аксарият мажхул, мушаххас бўлмаган истисноларни жумласидан хисобланмайди. Чунки қоида бу ерда тескари бўлиб қолади.

Мана бу борада, фиқхий масалаларда хам кўриб турганимиздек, умумий қоидага биноан, намоз ва рўза , намоз ва рўзани умумий вақтлари ердаги сокин бўлганларни аксарият ахволига кўра содир қилинади, энди агар шахс шимолий қутбда яшаса, нима бўлади? Мана бу минтақаларда тахминан 6 ой кундузи  ва 6 ой хам кечаси бўлади.(давоми бор…….

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(96- قیسم)

اَهلِی عِلمنِی آلدِیدَه قَبُول قِیلِینگن عُمُومِی قائِدَه شوُکِی: اوُنِی اَحوالِیدَن بِیزلَر بِی خَبَر بوُلگن یَعنِی مُسُلمان یا کافِرلِیگِی اَنِیق بوُلمَه گن کِیشِیلَر؟ یاکِی یَحشِی آدَممِی یا جِنایَتچِیمِی؟ مَنَه بوُندَی اَحوالِی مَجهوُل بوُلگن اِنسانلَرنِی اَکثَرِیَتنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَیمِیز. مُنافِقلَرنِی هَم مَنَه شوُ شِیوَه بِیلَن تا مَعلوُم بوُلگوُنلَرِیگه قَدَر اَکثَرِیَتگه شامِل قِیلدِیک. اوُغرِیلَرنِی آرَه سِیدَگِی توُغرِی آدَمنِی هَم اوُ بِیزلَرگه مَعلوُم بوُلگوُنِیگه قَدَر اوُغرِیلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَیمِیز، مَنَه شُو شِیوَه بِیلَن جُودَه کوُپ مِثاللَرنِی کِیلتِیرسَک بوُلَه دِی.

اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلام سارَه عَلَیهِ السَّلامگه مَرحَمَت قِیلگنلَرِینِی اِیسلَیلِیک:   يَاسَارَةُ! لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ،[1]  اِی سارَه! یِیر یوُزِیدَه مِین وَ سِیندَن باشقَه هِیچ قَندَی مُؤمِن مَوجُود اِیمَس. مَنَه بُو مِثالگه دِققَت قِیلِینگلَر، سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلام مَنَه شُو شِیوَه بِیلَن یِیر یوُزِیدَگِی بَرچَه نِی تَکفِیر قِیلَه دِیلَر وَ فَقَط اوُزلَرِی وَ سارَه عَلَیهِ السَّلامنِی مُسُلمان دِیب بِیلَه دِیلَر. بوُلِیب هَم مَنَه شوُ زَماندَه سَیِّیدِیمِیز لوُط عَلَیهِ السَّلام هَم تِیرِیک بوُلگنلَر. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:    «وَلَمَّا جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْیَةِ إِنَّ أَهْلَهَا کَانُوا ظَالِمِینَ‏* قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ» ‏(عنكبوت/31-32)، ) قَچانکِی بِیزنِینگ اِیلچِیلَرِیمِیز ( یَعنِی فَرِیشتَه لَر) اِبراهِیمگه (فَرزَند کوُرِیش حَقِیدَگِی) خوُشخَبَرنِی کِیلتِیرِیشگچ، اَیتدِیلَر: “اَلبَتَّه بِیزلَر مَنَه شوُ قِیشلاق اَهلِینِی هَلاک قِیلگوُچِیدِیرمِیز. چوُنکِی اوُنِینگ اَهلِی ظالِم- کافِر بوُلدِیلَر.” ** (اَبراهِیم): “اَخِیر اوُ جایدَه لوُط بار- کوُ!” – دِیدِی. اوُلَر اَیتدِیلَر: “بِیزلَر اوُ جایدَه کِیملَر بارلِیگِینِی یَحشِی بِیلگوُچِیدِیرمِیز. اَلبَتَّه بِیزلَر (لوُطنِی) وَ اوُنِی اَهلِی – عائِلَه سِینِی قوُتقَه رُورمِیز. مَگر اوُنِینگ حاطِینِی (نَجات تاپمَس، چوُنکِی اوُ) قالِیب هَلاک بوُلگوُچِیلَردَن اِیدِی.

مَنَه بُو آیَت هَم اَوَّلگِی آیَتدَن نازِل بوُلگن بوُلِیب، اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلامگه مَنَه شوُنچَه کافِرنِی آرَه سِیدَه لوُط عَلَیهِ السَّلامنِی وَ اوُ کِیشِینِی هَمراهلَرِینِی حالِی آشکار وَ مَعلوُم بُولمَه گن اِیدِی.

دُوستلَر دِققَت قِیلدِینگلَرمِی، حُکمِی اِرتِدادنِی مَنَه بوُندَی رَوِیش بِیلَن توُشوُنِیب آلسَنگِیز بوُلَه دِی. اَوَّل باشِیدَه سَیِّیدِیمِیز لوُط عَلَیهِ السَّلام اوُلَرنِی آرَه سِیدَه بارلِیکلَرِی هَم مُشَخَّص اِیمَس اِیدِی، اوُنِی حُکمِینِی هَم هَمَّه گه اوُحشَش صادِر قِیلَه دِی وَ سَیِّیدِیمِیز اِبراهِیم عَلَیهِ السَّلام هَمَّه نِی تَکفِیر قِیلَه دِی. چوُنکِی ظاهِردَه هَمَّه شوُندَی حالَتدَه بوُلگن، اَمّا اوُ کِیشِیگه لوُط عَلَیهِ السَّلامنِی تِیرِیک اِیکَنلِیکلَرِی مَعلوُم بوُلگن پَیتِیدَه، اَیتِیب اوُتِیلگن صُحبَتنِی اوُرتَه گه تَشلَیدِیلَر، بِیزلَر هَم مَنَه بوُ رَوِیش بِیلَن مُسُلمانلَرنِی مُرتَد وَ کافِرلَرنِی آرَه سِیدَن اَجرَه تِیب آلَه مِیز.

مَنَه بوُ حالَتدَه، حُکم عُمُومگه نِسبَتلَنگن حالدَه صادِر قِیلِینَه دِی وَ اوُرتَه دَگِی اِستِثنالَر هَم مُشَخَّص بوُلمَه گن پَیتگه چَه اَکثَرِیَتنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه نَه دِی، چوُنکِی اوُلَر کوُپچِیلِیکنِی آرَه سِیدَه هَلِی مَعلوُم بوُلمَه گن، آشکار بوُلمَه گن،اِیندِی آشکار بوُلگن وَقتلَرِیدَه اوُلَرگه نِسبَتاً مَخصُوص حُکم هَم صادِر قِیلِینَه دِی.

دوُستلَر دِققَت قِیلِینگلَر، مِثال طَرِیقَه سِیدَه کِیلتِیرِیلسَه، اِسلامِی دِیارلَردَگِی ساکِن بوُلگنلَرنِی هَمَّه سِی دارُ الاِسلامنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَه نِیشَه دِی وَ اِسلامِی دِیاردَگِی کافِر بوُلگن اَهلِی ذِمَّه هَم دارُ الاِسلامنِی جُملَه سِیدَن بوُلِیشَه دِی وَ دارُ الکُفرگه اِیمَس دارُ الاِسلامنِی قائِدَه سِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی، اِیندِی دارُ الکُفردَه هَم اوُ یِیردَگِی مُسُلمانلَر دارُ الاِسلامنِی اِیمَس،دارُالکُفرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَه نَه دِی، شوُ سَبَبلِی هَم اوُ یِیردَگِی اَندَک عَدَدَّه دَگِی مَوجُود مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه، کافِرلَر حاکِمِیَتِی آستِیدَگِی دِیارلَردَه بوُلَه دِیگن دارُ الکُفرنِی جُملَه سِیدَن بوُلِیشلِیک حُکمِی آلِیب تَشلَنمَیدِی؛ اَمّا اِیندِی کافِرلَر حاکِمِیَتِی وَ دارُ الکُفرنِی دِیارلَرِیدَگِی مُسُلمانلَر مُشَخَّص وَ مَعلوُم بوُلگن پَیتدَه، مَنَه بُو اَندَک مُسُلمانلَر هَم باشقَه مُسُلمانلَرنِی حُکمِیگه شامِل بوُلِیشَه دِی وَ اوُلَرگه نِسبَتاً باشقَه مُسُلمانلَردِیک مُعامَلَه قِیلِینَه دِی. مَنَه بُو حالَتدَه، اِستِثنالَر هَم اَکثَرِیَت جُملَه سِیدَن اِیمَسلِیگِی مُشَخَّص بوُلمَه گوُنِیچَه اَکثَرِیَتنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه نَه دِی؛ یَعنِی آشکار قَطعِی بوُلگن، تَنِیلگن اَکثَرِیَت مَجهُول، مُشَخَّص بوُلمَه گن اِستِثنالَرنِی جُملَه سِیدَن حِسابلَه نمَیدِی. چوُنکِی قائِدَه بُو یِیردَه تِیسکَه رِی بوُلِیب قالَه دِی.

مَنَه بُو بارَه دَه، فِقهِی مَسَلَه لَردَه هَم کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک، عُمُومِی قائِدَه گه بِینائاً نَماز وَ رُوزَه ، نَماز وَ رُوزَه نِی عُمُومِی وَقتلَرِی یِیردَگِی ساکِن بوُلگنلَرنِی اَکثَرِیَت اَحوالِیگه کوُرَه صادِر قِیلِینَه دِی، اِیندِی اَگر شَخص شِمالِی قُطبدَه یَشَه سَه، نِیمَه بوُلَه دِی؟ مَنَه بوُ مِنطَقَه لَردَه تَحمِیناً 6 آی کوُندوُزِی وَ 6 آی کِیچَه سِی بوُلَه دِی.

(دوامی بار……)


[1]– رواه البخارى و مسلم