نویسنده: admin

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)

(4-қисм)

Аби Қилоба рохимахуллох хам айтадики:

فَوَاللَّهِ ما قَتَلَ رَسولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ أحَدًا قَطُّ إلَّا في إحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ: رَجُلٌ قَتَلَ بجَرِيرَةِ نَفْسِهِ فَقُتِلَ، أوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إحْصَانٍ، أوْ رَجُلٌ حَارَبَ اللَّهَ ورَسولَهُ، وارْتَدَّ عَنِ الإسْلَامِ[1]

Аллохга қасамки, пайғамбаримиз мана бу учта сифатдан бирига эга бўлган кишиларнигина ўлдирганлар: бир киши бошқа бир кишини қасддан ўлдирган бўлса, ёки турмуш қурган киши зино қилган бўлса, ёки аллох ва росулига қарши жанг қилган ва исломдан муртад бўлган киши.

Мана бу ўринларда хам гохида хукм содир қилиш мутахассисларга боғлиқ бўлиб  қолади. Қуддома розиаллоху анхуга ўхшаш сахоба хато “таъвил” қилиш билан тахлил хаддидаги жиноятни қилиб қўяди, у киши узрга эга деб ташхис берилади ва у киши хақида  такфир бўлмаган,деб хукм содир қилинади.

Шунга ўхшаш қасос ва ражм (тош отиш) хукмларини содир қилиш бўйича хам гохида мутахассисларга боғланиб қолади, мушаххас хуқуқлар билан исломга кириб келган кишини устида иртидод хукмини содир қилиш хам осон бўлмайди,балки агар бир шахс мукаффара ва куфр бўйича муттахам қилинган бўлса, биз уни “тўрт филтер”дан ( 1- жиноятни исбот қилиш, 2- жиноятни аллох ва росули томонидан тасдиқланиши, 3- такфирни шартлари, 4- такфирни монеъликлари) ўтказамиз, агар бу шахс 1-огох холида ва ақидавий,амалий жахлга эга бўлмаган холатда,2- қасддан ва унутиб қўйган ёки хато сабабли бўлмаган бўлса, 3- мажбур бўлмаган холда ўзини ихтиёри билан мана бу мукаффарани содир қилган бўлса,”ишонч” билан шубхасиз фосид деб ташхис берилса унга муртад дея оламиз, шахс мана бу усул билан муртад бўлмаган ва ошкор кофирларга қўшилмаган бўлса, агарчи у ахли бидъат бўлса хам  у мусулмонлар жумласидан хисобланади, уни хатто  бир калима билан бўлса хам қўрқитишга сизни хаққингиз йўқ.

 «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»[2]

Аммо  аввалги исломий хукумат қулагандан ва турли-хил шохигарликлар қудратга келгандан сўнг бизлар мусулмонлар тарихида нималарни кўрдик?

Имоми Шофеъий рохимахуллох моликийлар томонидан уриб калтакланади ва ногирон бўлиб қолади,хамда мана шу калтакланишни оқибатида хам бир муддатдан сўнг вафот топади, аслида мана бу мазхабий тўқнашувлар рошидинни исломий хукумати қулагандан сўнг бошланган эди,  мана  хозирги пайтгача у  давом этиб келяпти. Бу ерда барча мусибатларни зикр қилиш учун бир муфассал китоб ёзилиши керак,бизни бугунги мажлисимизда  бунга имконият  йўқ, шу сабабли бугунги бахсимизга алоқаси бўлган бир неча ўринга ишора қиламиз:

Мусулмонлар ўзларини нобуд бўлишлари учун заминани сон-саноқсиз тафрақалар ва ички жанглар хилма-хил фосид рафторлар билан мухайё қилганликларини хаммамиз яхши биламиз. Оли хўжанд хонадони рахбарлигидаги “дардашт” махалласидаги шофеъийлар билан оли соъид хонадони рахбарлигидаги “жубора” махалласини ханафийларини ўртасидаги жангларни унутиб бўладими? Мана бу хонадонни хар иккиси ўзини бир мазхабни намояндаси деб билишарди, улар шунчалик одамларни қийин ахволга солиб ташлаган эдиларки, одамлар улардан безор бўлиб чарчаган ва бир золим пайдо бўлиб мана бу икки хонадонни бир неча асрлик жангларидан нажот беришларини орзу қилардилар.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

(4 –قیسم)

اَبِی قِلابَه رَحِمَهُ الله هَم اَیتَدِیکِی:   فَوَاللَّهِ ما قَتَلَ رَسولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ أحَدًا قَطُّ إلَّا في إحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ: رَجُلٌ قَتَلَ بجَرِيرَةِ نَفْسِهِ فَقُتِلَ، أوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إحْصَانٍ، أوْ رَجُلٌ حَارَبَ اللَّهَ ورَسولَهُ، وارْتَدَّ عَنِ الإسْلَامِ[1]  اَلله گه قَسَمکِی، پَیغَمبَرِیمِیز مَنَه بُو اوُچتَه صِیفَتدَن بِیرِیگه اِیگه بوُلگن کِیشِیلَرنِیگِینَه اوُلدِیرگنلَر: بِیر کِیشِی باشقَه بِیر کِیشِینِی قَصددَن اوُلدِیرگن بوُلسَه، یاکِی توُرمُوش قوُرگن کِیشِی زِنا قِیلگن بوُلسَه یاکِی اَلله وَ رَسُولِیگه قَرشِی جَنگ قِیلگن وَ اِسلامدَن مُرتَد بُولگن کِیشِی.

مَنَه بُو اوُرِینلَردَه هَم گاهِیدَه حُکم صادِر قِیلِیش مُتَخَصِّصلَرگه باغلِیق بوُلِیب قالَدِی. قُدّامَه رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَش صَحابَه خَطا “تَعوِیل” قِیلِیش بِیلَن تَحلِیل حَددِیدَگِی جِنایَتنِی قِیلِیب قوُیَه دِی، اوُ کِیشِی عُذرگه اِیگه دِیب تَشخِیص بِیرِیلَدِی وَ اوُ کِیشِی حَقِیدَه تَکفِیر بُولمَگن، دِیب حُکم صادِر قِیلِینَدِی.

شُونگه اوُحشَش قَصاص وَ رَجم (تاش آتِیش) حُکملَرِینِی صادِر قِیلِیش بوُیِیچَه هَم گاهِیدَه مُتَخَصِّصلَرگه باغلَنِیب قالَدِی، مُشَخَّص حُقوُقلَر بِیلَن اِسلامگه کِیرِیب کِیلگن کِیشِینِی اوُستِیدَه اِرتِداد حُکمِینِی صادِر قِیلِیش هَم آسان بوُلمَیدِی، بَلکِی اَگر بِیر شَخص مُکَفَّرَه وَ کُفر بُویِیچَه مُتَّحَم قِیلِینگن بُولسَه ،بِیز اوُنِی “توُرت فِیلتِیر”دَن ( 1- جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش، 2- جِنایَتنِی اَلله وَ رَسُولِی تامانِیدَن تَصدِیقلَنِیشِی، 3- تَکفِیرنِی شَرطلَرِی،4- تَکفِیرنِی مانِعلِیکلَرِی) اوُتکَزَمِیز، اَگر بُو شَخص 1- آگاه حالِیدَه وَ عَقِیدَه وِی، عَمَلِی جَهلگه اِیگه بوُلمَگن حالَتدَه، 2- قَصددَن وَ  اوُنوُتِیب قوُیگن یاکِی خَطا سَبَبلِی بوُلمَگن بوُلسَه، 3- مَجبُور بُولمَگن حالدَه اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن مَنَه بُو مُکَفَّرَه نِی صادِر قِیلگن بوُلسَه، “اِیشانچ” بِیلَن شُبهَه سِیز فاسِد دِیب تَشخِیص بِیرِیلسَه اوُنگه مُرتَد دِییَه آلَمِیز، شَخص مَنَه بُو اُصُول بِیلَن مُرتَد بوُلمَگن وَ آشکار کافِرلَرگه قوُشِیلمَگن بُولسَه، اَگرچِی اوُ اَهلِی بِدعَت بُولسَه هَم اوُ مُسُلمانلَر جُملَه سِیدَن حِسابلَنَدِی، اوُنِی حَتّی بِیر کَلِیمَه بِیلَن بوُلسَه هَم قوُرقِیتِیشگه سِیزنِی حَققِینگِیز یُوق.  «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»[2]

اَمّا اَوَّلگِی اِسلامِی حُکوُمَت قوُلَگندَن وَ توُرلِی- هِیل شاهِیگرلِیکلَر قُدرَتگه کِیلگندَن سُونگ بِیزلَر مُسُلمانلَر تَرِیخِیدَه نِیمَه لَرنِی کوُردِیک؟

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله مالِیکِیلَر تامانِیدَن اوُرِیب کَلتَکلَنَدِی وَ ناگِیران بوُلِیب قالَدِی، هَمدَه مَنَه شُو کَلتَکلَنِیشنِی عاقِبَتِیدَه هَم بِیر مُددَتدَن سُونگ وَفات تاپَدِی، اَصلِیدَه مَنَه بُو مَذهَبِی توُقنَشُولَر راشِیدِیننِی اِسلامِی حُکوُمَتِی قوُلَگندَن سُونگ باشلَنگن اِیدِی، مَنَه حاضِرگِی پَیتگچَه اوُ دَوام اِیتِیب کِیلیَپتِی. بُو یِیردَه  بَرچَه مُصِیبَتلَرنِی ذِکر قِیلِیش اوُچُون مُفَصَّل کِتاب یازِیلِیشِی کِیرَک، بِیزنِی بوُگوُنگِی مَجلِیسِیمِیزدَه بوُنگه اِمکانِیَت یُوق، شُو سَبَبلِی بوُگوُنگِی بَحثِیمِیزگه عَلاقَه سِی بوُلگن بِیر نِیچَه اوُرِینگه اِیشارَه قِیلَمِیز:

مُسُلمانلَر اوُزلَرِینِی نابوُد بوُلِیشلَرِی اوُچُون زَمِینَه نِی سان- سَناقسِیز تَفَرَقَه لَر وَ اِیچکِی جَنگلَر هِیلمَه – هِیل فاسِد رَفتارلَر بِیلَن مُهَیّا قِیلگنلِیکلَرِینِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَمِیز. آلِی خُوجَند خانَدانِی رَهبَرلِیگِیدَگِی “دَردَشت” مَحَلَّه سِیدَگِی شافِیعِیلَر بِیلَن آلِی صاعِد خانَدانِی رَهبَرلِیگِیدَگِی “جُوبارَه” مَحَلَّه سِینِی حَنَفِیلَرِینِی اوُرتَسِیدَگِی جَنگلَرنِی اوُنوُتِیب بُولَدِیمِی؟ مَنَه بُو خانَداننِی هَر اِیککِیسِی اوُزِینِی بِیر مَذهَبنِی نَمایَندَه سِی دِیب بِیلِیشَردِی، اوُلَر شوُنچَه لِیک آدَملَرنِی قِییِین اَحوالگه سالِیب تَشلَگن اِیدِیلَرکِی، آدَملَر اوُلَردَن بِیزار بوُلِیب چَرچَگن وَ بِیر ظالِم پَیدا بُولِیب مَنَه بُو اِیککِی خانَداننِی بِیر نِیچَه عَصرلِیک جَنگلَرِیدَن نَجات بِیرِیشلَرِینِی آرزُو قِیلَردِیلَر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

(4 –قسمت)

أبِي قِلَابَةَ رحمه الله نیز می گوید: فَوَاللَّهِ ما قَتَلَ رَسولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ أحَدًا قَطُّ إلَّا في إحْدَى ثَلَاثِ خِصَالٍ: رَجُلٌ قَتَلَ بجَرِيرَةِ نَفْسِهِ فَقُتِلَ، أوْ رَجُلٌ زَنَى بَعْدَ إحْصَانٍ، أوْ رَجُلٌ حَارَبَ اللَّهَ ورَسولَهُ، وارْتَدَّ عَنِ الإسْلَامِ[1] به الله قسم پیغمبر، احدی را نکشت مگر اینکه یکی از این سه ویژگی را داشت: فردی که از روی خودخواهی، کسی را کشته بود، یا مردی که زنای محصنه کرده بود، یا کسی که با خدا و رسولش به محاربه بر خواسته بود و از اسلام مرتد شده بود.

در این موارد هم باز صدور حکم گاه تخصصی می شود. زمانی که یک صحابی مثل قُدامه رضی الله عنه با «تأویل» اشتباه دچار جرمی در حد تحلیل می شود ایشان دارای عذر تشخیص داده می شوند و حکم به عدم تکفیر ایشان صادر می گردد.

همچنانکه صدور قصاص و رجم برای متهمین گاه نیاز به تخصص خاص دارد صدور حکم ارتداد برای شخصی که با حقوقی مشخص وارد اسلام میشود نیز کار آسان و سلیقه ای نیست، بلکه اگر شخص متهم به مکفره و کفری شد و ما او را از «4 فیلتر» (1- اثبات جرم 2- تأیید جرم توسط الله و رسولش 3- شروط تکفیر 4-موانع تکفیر) گذراندیم و مشخص شد چنین شخصی  1- آگاهانه و بدون داشتن جهلی عقیدتی و عملی 2- عمدا و بدون آنکه فراموش کرده یا از روی خطاء باشد 3- به میل خودش و اختیاری و بدون آنکه مجبور شده باشد، دچار مکفره ای شده و «یقیناً» و بدون شبهه، فاسد تشخیص داده شد به او می گوییم مرتد، و تا زمانی که شخص اینگونه مرتد نشده و جزو کفار آشکار نشده باشد مشمول حکم مسلمین می شود هر چند که اهل بدعت هم باشد و شما حتی حق ترساندن آن با یک کلمه را نیز نداری «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»[2]

اما بعد از فروپاشی حکومت اسلامی اولیه و روی کار آمدن شاهیگری های مختلف ما در تاریخ مسلمین چه دیده ایم؟

امام شافعی رحمه الله توسط مالکی ها مورد ضرب و شتم قرار می گیرد و علیل می شود و بر اثر همین کتک کاری ها پس از مدتی فوت می کند و این درگیری های مذهبی که از زمان انهدام حکومت اسلامی راشدین شروع شده بود تا همین الان ادامه دارد. ذکر تمام مصیبتها خودش یک کتاب مفصل می طلبد و از حوصله ی این جلسه ی ما خارج است، به همین دلیل تنها به ذکر چند مورد مرتبط با بحث امروز اشاره می شود:

همه می دانیم که مسلمین زمینه های نابودی خود را با تفرقهای بی شمار و جنگهای داخلی و مفاسد رفتاری گوناگون فراهم کرده بودند . مگر می توان جنگ مذهبی میان شافعیان کوی «دردشت» به رهبری خاندان آل خجند و حنفی ها ی کوی «جوباره» به رهبری خاندان آل صاعد در اصفهان را فراموش کرد؟ این دو خاندان که هر یک خود را نماینده ی یک مذهب می دانستند چنان عرصه را بر مردم تنگ کرده و باعث نارضایتی و خستگی و بیزاری مردم شده بودند که مردم آرزو می کردند که ظالمی پیدا شود و آنها را از جنگ چند قرنه ی این دو خاندان نجات دهد.

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)

(3-қисм)

Суфийлар,ашъарийлар, мотрудийларни барчаси ва ахли қиблани хаммаси мана бу ўринларга иймон келтиришмайдими? Улар иймон келтирган экан, келинглар уларни ахли иймон дейдиган  аллох ва росулини,жибрилни сўзларини қабул қилайлик ва ахли хаво ва хавасни сўзларини бир четга ташлайлик ва кўз- қарашларимизни аллохдан,росулидан,жибрилдан намуна олиб ўзгартирайлик.

Аллох таоло ва росули саллаллоху алайхи васаллам бизларни шундай даъват қилган, мана бу даъватга фақат икки ўрин билан жавоб берса бўлади:

 إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51)

Аллох ва унинг пайғамбарига ўрталарида хукм чиқариш учун чорланган вақтларида, мўъминларнинг сўзи “эшитдик ва бўйсиндик”, (демоқдир). Ана ўшалар нажот топгувчилардир.

Ёки аллохга ўзларига берилган нарсани махкам ушлашликка ва амал қилишликка  паймон беришгандан сўнг

   قَالُوا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا (بقره/93)

Эшитдик ва лекин осийлик қилдик!-дейишди.

деган яхудий кофирларга ўхшаш бўлиши мумкин.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам яна бешта ўринга амр қиладилар:

أَنا آمرُكُم بخَمسٍ اللَّهُ أمرَني بِهِنَّ، السَّمعُ والطَّاعةُ والجِهادُ والهجرةُ والجمَاعةُ^[1]

Аллох таоло уларни менга буюрган бешта нарсага сизларни  амр қиламан: эшитиш, итоат қилиш, жиход, хижрат қилиш, ва жамоат билан бирга бўлиш.

Энди сиз мушаххас қилиб берингчи, аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламни очиқ ва равшан хабарларига нисбатан тутган ўрнингиз қайси?

1- мўъминлар ва муфлихинни ўрними?

«سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا»

 2- яхудларни ўрними?

«سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا»

Анас ибни Молик розиаллоху анху росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан ривоят қилиб айтадики:

«أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ، إِلَّا بِحَقِّهَا» قِيلَ: وَمَا حَقُّهَا؟ قَالَ: «زِنًى بَعْدَ إِحْصَانٍ، أَوْ كُفْرٌ بَعْدَ إِسْلَامٍ، أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ فَيُقْتَلُ بِهِ»^[2]

Мен одамлар ла илаха иллаллох дегунларича жанг қилишга маъмур бўлдим. Агар уни айтишса, жон ва молларини мени томонимдан химоялаб олишибди. Магар уларни ўзлари ўлимга ва молларини эгаллаб олишга  мустахақ бўлишса. Ўлимга мустахақ бўлиб молларини эгаллаб олинадиган кишилар кимлар бўлади? Мархамат қилдиларки: турмуш қургандан сўнг  зино қилганлар ё муртад бўлганлар ва исломдан қайтиб кетганлар ёки бошқа бир кишини ўлдирган кишилар; мана бу холатларда ўлдирилади.

Бошқа бир хадисда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، يَشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ وأَنِّي رَسولُ اللَّهِ، إلَّا بإحْدَى ثَلاثٍ: النَّفْسُ بالنَّفْسِ، والثَّيِّبُ الزَّانِي، والمارِقُ مِنَ الدِّينِ التَّارِكُ لِلْجَماعَةِ.^[3]   النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالْمُرْتَدُّ عَنِ الإِسْلامِ التَّارِكُ لِدِينِهِ فَغَيَّرَ إِيمَانَهُ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ [4].

Ла илаха иллаллох ва Мухаммадур росулуллох деб шаходат бериб турган мусулмон кишини жонини олиш халол эмас, магар уч суратда мумкин: турмуш қурган (эркак ё аёл) зино қилса, нафсни муқобилида нафс ўлдирилади ва динини тарк қилиб кетган киши ва жамоатдан узоқлашиб кетган киши. Яъни мусулмон шахсни қони фақат уч холатда халол бўлади: 1- турмуш қурган эркак ё аёл зино қилган пайтида,2- бир нафсни ўлдирган киши, 3- муртад бўлган киши.

Анас ибни Молик розиаллоху анхудан савол қилинади:

يَا أَبَا حَمْزَةَ، مَا يُحَرِّمُ دَمَ العَبْدِ وَمَالَهُ؟ فَقَالَ: مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا، وَصَلَّى صَلاَتَنَا، وَأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا، فَهُوَ المُسْلِمُ، لَهُ مَا لِلْمُسْلِمِ، وَعَلَيْهِ مَا عَلَى المُسْلِمِ ^[5]

Эй або Хамза! Бандани қони ва молини нима мухтарам қилади? Айтдики: аллохни ягоналигига шаходат берган ва қибламизга юзланган ва бизга ўхшаб намоз ўқиган ва бизлар сўйган нарсалардан еган хар бир киши ; мусулмондир. Мусулмонни барча хуқуқларига эгадир.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

(3 –قیسم)

صُوفِیلَر، اَشعَرِیلَر، ماترُودِیلَرنِی بَرچَه سِی وَ اَهلِی قِبلَه نِی هَمَّه سِی مَنَه بُو اوُرِینلَرگه اِیمان کِیلتِیرِیشمَیدِیمِی؟ اوُلَر اِیمان کِیلتِیرگن اِیکَن، کِیلِینگلَر اوُلَرنِی اَهلِی اِیمان دِییدِیگن اَلله وَ رَسُولِینِی، جِبرِیلنِی سوُزلَرِینِی قَبُول قِیلَیلِیک وَ اَهلِی هَوا وَ هَوَسنِی سُوزلَرِینِی بِیر چِیتگه تَشلَیلِیک وَ کوُز- قَرَشلَرِیمِیزنِی اَلله دَن، رَسُولِیدَن، جِبرِیلدَن نَمُونَه آلِیب اوُزگرتِیرَیلِیک.

اَلله تَعالی وَ رَسُولِی صلی الله علیه وسلم بِیزلَرنِی شوُندَی دَعوَت قِیلگن، مَنَه بُو دَعوَتگه فَقَط اِیککِی اوُرِین بِیلَن جَواب بِیرسَه بُولَدِی:

1. إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51) اَلله وَ اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه اوُرتَلَرِیدَه حُکم چِیقَرِیش اوُچُون چارلَنگن وَقتلَرِیدَه، مُؤمِنلَرنِینگ سُوزِی “اِیشِیتدِیک وَ بُویسِیندِیک”،( دِیماقدِیر). اَنَه اوُشَه لَر نَجات تاپگوُچِیلَردِیر.
2. یاکِی اَلله گه اوُزلَرِیگه بِیرِیلگن نَرسَه نِی مَحکَم اوُشلَشلِیککَه وَ عَمَل قِیلِیشلِیککَه پَیمان بِیرِیشگندَن سُونگ     قَالُوا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا (بقره/93) اِیشِیتدِیک وَ لِیکِن عاصِیلِیک قِیلدِیک! – دِییِیشدِی. دِیگن کافِرلَرگه اوُحشَش بوُلِیشِی موُمکِین.

رسول الله صلی الله علیه وسلم یَنَه بِیشتَه اوُرِینگه اَمر قِیلدِیلَر:  أَنا آمرُكُم بخَمسٍ اللَّهُ أمرَني بِهِنَّ، السَّمعُ والطَّاعةُ والجِهادُ والهجرةُ والجمَاعةُ^[1] اَلله تَعالی اوُلَرنِی مِینگه بُویُورگن بِیشتَه نَرسَه گه سِیزلَرنِی اَمر قِیلَمَن: اِیشِیتِیش، اِطاعَت قِیلِیش، جِهاد، هِجرَت قِیلِیش وَ جَماعَت بِیلَن بِیرگه بُولِیش.

اِیندِی سِیز مُشَخَّص قِیلِیب بِیرِینگچِی، اَلله وَ رَسُولِی صلی الله علیه وسلمنِی آچِیق وَ رَوشَن خَبَرلَرِیگه نِسبَتاً توُتگن اوُرنِینگِیز قَیسِی؟ 1- مُؤمِنلَر وَ مُفلِیحِین اوُرنِیمِی؟  «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» 2- یَهُودلَرنِی اوُرنِیمِی؟  «سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا»  

اَنَس اِبنِ مالِک رَضِیَ الله عَنهُ رَسُول الله صلی الله علیه وسلمدَن رِوایَت قِیلِیب اَیتَدِیکِی:

«أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ، إِلَّا بِحَقِّهَا» قِيلَ: وَمَا حَقُّهَا؟ قَالَ: «زِنًى بَعْدَ إِحْصَانٍ، أَوْ كُفْرٌ بَعْدَ إِسْلَامٍ، أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ فَيُقْتَلُ بِهِ»^[2]  مِین آدَملَر لا اِلَهَ اِلَّا اَلله دِیگوُنلَرِیچَه جَنگ قِیلِیشگه مَعمُور بُولدِیم. اَگر اوُنِی اَیتِیشسَه، جان وَ ماللَرِینِی مِینِی تامانِیمدَن حِمایَه لَب آلِیشِیبدِی. مَگر اوُلَرنِی اوُزلَرِی اوُلِیمگه وَ ماللَرِینِی اِیگللَب آلِیشگه مُستَحَق بوُلِیشسَه. اوُلِیمگه مُستَحَق بوُلِیب ماللَرِینِی اِیگللَب آلِینَدِیگن کِیشِیلَر کِیملَر بُولَدِی؟ مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: توُرمُوش قُورگندَن سُونگه زِنا قِیلگنلَر یا مُرتَد بُولگنلَر وَ اِسلامدَن قَیتِیب کِیتگنلَر یاکِی باشقَه بِیر کِیشِینِی اوُلدِیرگن کِیشِیلَر؛ مَنَه بُو حالَتلَردَه  اوُلدِیرِیلَدِی.

باشقَه بِیر حَدِیثدَه رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:

لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، يَشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ وأَنِّي رَسولُ اللَّهِ، إلَّا بإحْدَى ثَلاثٍ: النَّفْسُ بالنَّفْسِ، والثَّيِّبُ الزَّانِي، والمارِقُ مِنَ الدِّينِ التَّارِكُ لِلْجَماعَةِ.^[3]   النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالْمُرْتَدُّ عَنِ الإِسْلامِ التَّارِكُ لِدِينِهِ فَغَيَّرَ إِيمَانَهُ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ [4].

لا اله الّا الله و محمد الرسول الله دِیب شَهادَت بِیرِیب توُرگن مُسُلمان کِیشِینِی جانِینِی آلِیش حَلال اِیمَس، مَگر اوُچ صُورَتدَه مُومکِین: توُرمُوش قوُرگن ( اِیرکَک یا عَیال) زِنا قِیلسَه، نَفسنِی مُقابِیلِیدَه نَفس اوُلدِیرِیلَدِی وَ دِینِینِی تَرک قِیلِیب کِیتگن کِیشِی وَ جَماعَتدَن اوُزاقلَشِیب کِیتگن کِیشِی. یَعنِی مُسُلمان شَخصنِی قانِی فَقَط اوُچ حالَتدَه حَلال بوُلَدِی: 1- توُرمُوش قوُرگن اِیرکَک یا عَیال زِنا قِیلگن پَیتِیدَه، 2- بِیر نَفسنِی اوُلدِیرگن کِیشِی، 3- مُرتَد بُولگن کِیشِی.

 اَنَس اِبنِ مالِک رَضِیَ الله عَنهُ دَن سَوال قِیلِینَدِی:    يَا أَبَا حَمْزَةَ، مَا يُحَرِّمُ دَمَ العَبْدِ وَمَالَهُ؟ فَقَالَ: مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا، وَصَلَّى صَلاَتَنَا، وَأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا، فَهُوَ المُسْلِمُ، لَهُ مَا لِلْمُسْلِمِ، وَعَلَيْهِ مَا عَلَى المُسْلِمِ ^[5]  اِی اَبا حَمزَه! بَندَه نِی قانِی وَ مالِینِی نِیمَه مُختَرَم قِیلَدِی؟ اَیتدِیکِی: اَلله نِی یَگانَه لِیگِیگه شَهادَت بِیرگن وَ قِبلَه مِیزگه یُوزلَنگن وَ بِیزگه اوُحشَب نَماز اوُقِیگن وَ بِیزلَر سُویگن نَرسَه لَردَن یِیگن هَر بِیر کِیشِی ؛ مُسُلماندِیر. مُسُلماننِی بَرچَه حُقوُقلَرِیگه اِیگه دِیر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

(3 –قسمت)

آیا تمام صوفی ها و اشعری ها و ماتریدی ها و در کل تمام اهل قبله به تمام این موارد ایمان ندارند؟ پس اگر دارند (که دارند) بیائید سخن الله و رسول و جبرئیل را قبول کنیم که آنها را اهل ایمان می دانند و سخن اهل هوا و هوس را بیاندازیم دور و دیدگاهمان را از الله و رسولش و جبرئیل یاد بگیریم .

الله تعالی و رسولش صلی الله علیه وسلم ما را چنین دعوت کرده و در برابر این دعوت الله تعالی تنها دوموضع می توان گرفت :

1. إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51) مؤمنان هنگامی که به سوی خدا و پیغمبرش فرا خوانده شوند تا میان آنان داوری کند ، سخنشان تنها این است که می‌گویند : شنیدیم و اطاعت کردیم ! و رستگاران واقعی ایشانند .‏
2. یا مثل کفار یهودی بعد از آنکه به الله پیمان دادند که آنچه به آنها داده شده را محکم بگیرند و به آن عمل کنند اما در برابر گفتند: قَالُوا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا (بقره/93) گفتند : شنیدیم ، ولی نافرمانی کردیم!

رسول الله صلی الله علیه وسلم باز به 5 مورد امر می کند: أَنا آمرُكُم بخَمسٍ اللَّهُ أمرَني بِهِنَّ، السَّمعُ والطَّاعةُ والجِهادُ والهجرةُ والجمَاعةُ^[1] من شما را به پنج چیز امر می‌کنم که خداوند آن‌ها را به من امر کرده: شنیدن، اطاعت، جهاد، هجرت کردن و با جماعت بودن (وحدت).

شما باید مشخص کنید که موضع شما در برابر پیام واضح و روشن الله و رسولش صلی الله علیه وسلم چیست؟ 1- موضع مومنین و مفلحین ؟ «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» 2- یا موضع یهود؟ «سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا»

انس بن مالک رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که فرموده است: «أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ، إِلَّا بِحَقِّهَا» قِيلَ: وَمَا حَقُّهَا؟ قَالَ: «زِنًى بَعْدَ إِحْصَانٍ، أَوْ كُفْرٌ بَعْدَ إِسْلَامٍ، أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ فَيُقْتَلُ بِهِ»^[2] من مأمور هستم تا با مردم بجنگم، تا اینکه بگویند: لااله الاالله. وقتی گفتند، جان و مالشان از ناحیه من محفوظ است. مگر اینکه خودشان مستحق قتل و تصاحب اموال باشند. شخصی پرسید که مستحقین قتل و تصاحب اموال چه کسانی هستند؟ فرمود: کسی که زنای محصنه بکند، یا مرتد بشود و از اسلام برگردد، و یا اینکه کسی را کشته باشد؛ که در این صورت کشته می شود.

در حدیث دیگری باز رسول الله صلی الله علیه و سلم می فرماید: لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، يَشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ وأَنِّي رَسولُ اللَّهِ، إلَّا بإحْدَى ثَلاثٍ: النَّفْسُ بالنَّفْسِ، والثَّيِّبُ الزَّانِي، والمارِقُ مِنَ الدِّينِ التَّارِكُ لِلْجَماعَةِ.^[3] یا می فرماید: النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالْمُرْتَدُّ عَنِ الإِسْلامِ التَّارِكُ لِدِينِهِ فَغَيَّرَ إِيمَانَهُ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ [4]. حلال نیست گرفتن جان یک مسلمانی که شهادت می دهد که لا اله الا الله و محمد رسول الله مگر در سه صورت: ثیب(مرد یا زن) زناکار، نفس در مقابل نفس و شخصی که دین خود را ترک می کند و از جماعت فاصله می گیرد. یعنی خون شخص مسلمان تنها در سه حالت حلال می شود:1- زن یا مردی که ازدواج کرده و بعد دچار زنا شود 2- کسی که مرتکب قتل نفس شود 3- مرتد

از انس بن مالک رضی الله عنه پرسیده شد : يَا أَبَا حَمْزَةَ، مَا يُحَرِّمُ دَمَ العَبْدِ وَمَالَهُ؟ فَقَالَ: مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا، وَصَلَّى صَلاَتَنَا، وَأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا، فَهُوَ المُسْلِمُ، لَهُ مَا لِلْمُسْلِمِ، وَعَلَيْهِ مَا عَلَى المُسْلِمِ ^[5] ای ابا حمزه! چه چیزی خون و مال بنده را محترم می کند؟ گفت: هر کس به یگانگی خداوند شهادت بدهد، و رو به قبله ما بایستد، و مثل ما نماز بخواند، و از ذبیحه ما بخورد؛ مسلمان است. و تمام حقوق یک مسلمان را دارد. (ادامه دارد……)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)

( 2-қисм)

Сен мусулмон кишини мушрик дейиш ва ноўрин такфир қилиш орқали фақатгина сен билан бир неча фиқхий амалларда,шаръий манбаъларда ихтилофга эга бўлган кишини ўлдиришга қасд қиляпсан, аслида мана бу кишини ўтмишига назар солсанг уни ўзини,аждодларини исломда кўп фаолиятлари мавжуд, улар минглаб масжидларга эга, агарчи зохирда мужмал исломга эга бўлишса хам дунёда муттақин ва муфлихин кишилардан хисобланишади:

 ‏«أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» (بقره/5)

Мана бу кишиларни кимлар эканига диққат қилайлик?

الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ‏(بقره/3)

Ғайбга ишонадиган,намозни тўкис адо этадиган ва биз ризқ қилиб берган нарсалардан инфоқ- эхсон қиладиган тақволи кишилар учун рахбар- йўлбошчидир.

 « والَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ» ‏(بقره/4)

Улар сизга нозил қилинган ва сиздан илгари тушурилган нарсаларга (динларга) иймон келтиридилар ва охират кунига аниқ ишонадилар.

Ахли қиблани барчаси мана бу ўринларга иймон келтиришмайдими?

1-  یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ

2-  یُقِیمُونَ الصَّلاةَ

3-  وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ

4-  یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ

5-  وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ

Энди шофеъий,шиъа,ханафий,моликий ва …….иборат барча ахли қиблани мана бу ўринларга иймон келтиришидан хабардор бўлган бўлсанг, аллох таолони сўзини қабул қил ва ахли хаво ва хавасни, ахли танаффурни ва кинали сўзларини бир четга ташла ва айтгинки:

 أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (بقره/5)

Сахих суннатда хам келганки, жибрил алайхиссалом пайғамбар саллаллоху алайхи васалламдан савол қилиб айтади:

«أخبرنی عَنْ الْإِیمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِکَتِهِ وَکُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَیْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ.».^[1]

“Менга иймон хақида хабар бер, у киши мархамат қилдиларки: иймон қуйидаги нарсаларга иймон келтиришдан иборатдир: 1- аллохни ягона эканига,2- малоикаларга,3- пайғамбарларга,4- қиёмат кунига, 5- тақдирни яхши ва ёмонига. Шунда рост айтдинг,деди.”

Ислом арконлари хам бешта: ( шаходатайн, намоз,рамазон рўзаси, закот, хаж). Абдуллох ибни Умардан келтирилган хадисда келганки, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 «بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلَی خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاءِ الزَّکَاةِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَیْتِ».^[2]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам яна мархамат қиладиларки:

« مَن صَلَّى صَلَاتَنَا»

кимки бизларга ўхшаб намоз ўқиса,

«واسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا»،

ва бизни қибламизга юзланса,

 «وأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا»

биз сўйган нарсаларни истеъмол  қилишса,

«فَذلكَ المُسْلِمُ الذي له ذِمَّةُ اللَّهِ وذِمَّةُ رَسولِهِ»،

Мана бундай кишилар мусулмондир. Бундай шахсларга аллох ва росули омонлик берган.

 «فلا تُخْفِرُوا اللَّهَ في ذِمَّتِهِ.»[3]

Шундай бўлгач худони омонлигида бўлган кишига хиёнат қилманглар.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)

چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

( 2 –قیسم)

سِین مُسُلمان کِیشِینِی مُشرِک دِییِیش وَ نااوُرِین تَکفِیر قِیلِیش آرقَلِی فَقَطگِینَه سِین بِیلَن بِیر نِیچَه فِقهِی عَمَللَردَه، شَرعِی مَنبَعلَردَه اِختِلافگه اِیگه بوُلگن کِیشِینِی اوُلدِیرِیشگه قَصد قِیلیَپسَن، اَصلِیدَه مَنَه بُو کِیشِینِی اوُتمِیشِیگه نَظَر سالسَنگ اوُنِی اوُزِینِی، اَجدادلَرِینِی اِسلامدَه کوُپ فَعالِیَتلَرِی مَوجُود، اوُلَر مِینگلَب مَسجِدلَرگه اِیگه، اَگرچِی ظاهِردَه مُجمَل اِسلامگه اِیگه بُولِیشسَه هَم دُنیادَه مُتَّقِین وَ مُفلِحیِن کِیشِیلَردَن حِسابلَنِیشَدِی:   ‏«أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» (بقره/5)  مَنَه بُو کِیشِیلَرنِی کِیملَر اِیکَنِیگه دِققَت قِیلَیلِیک؟

الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ‏(بقره/3) غَیبگه اِیشانَدِیگن، نَمازنِی توُکِیس عَدا اِیتَدِیگن وَ بِیز رِزق قِیلِیب بِیرگن نَرسَه لَردَن اِنفاق- اِحسان قِیلَدِیگن تَقوالِی کِیشِیلَر اوُچُون رَهبَر- یوُلباشچِیدِیر.  « والَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ» ‏(بقره/4) اوُلَر سِیزگه نازِل قِیلِینگن وَ سِیزدَن اِیلگرِی توُشُورِیلگن نَرسَه لَرگه ( دِینلَرگه) اِیمان کِیلتِیرَدِیلَر وَ آخِیرَت کوُنِیگه اَنِیق اِیشانَدِیلَر.

اَهلِی قِبلَه نِی بَرچَه سِی مَنَه بُو اوُرِینلَرگه اِیمان کِیلتِیرِیشمَیدِیمِی؟

1-  یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ

2-  یُقِیمُونَ الصَّلاةَ

3-  وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ

4-  یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ

5-  وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ

اِیندِی شافِیعِی، شِیعَه، حَنَفِی، مالِکِی وَ ……..عِبارَت بَرچَه اَهلِی قِبلَه نِی مَنَه بُو اوُرِینلَرگه اِیمان کِیلتِیرِیشِیدَن خَبَردار بوُلگن بوُلسَنگ، اَلله تَعالی نِی سُوزِینِی قَبُول قِیل وَ اَهلِی هَوا وَ هَوَسنِی، اَهلِی تَنَفُّرنِی وَ کِینَه لِی سُوزلَرنِی بِیر چِیتگه تَشلَه وَ اَیتگِینکِی:  أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (بقره/5)

صَحِیح سُنَّتدَه هَم کِیلگنکِی، جِبرِیل عَلَیهِ السَّلام پَیغَمبَر صلی الله علیه وَسَلَّمدَن سَوال قِیلِیب اَیتَدِی: 

«أخبرنی عَنْ الْإِیمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِکَتِهِ وَکُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَیْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ.».^[1] “مِینگه اِیمان حَقِیدَه خَبَر بِیر، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: اِیمان قوُیِیدَگِی نَرسَه لَرگه اِیمان کِیلتِیرِیشدَن عِبارَتدِیر: 1- اَلله نِی یَگانَه اِیکَنِیگه، 2- مَلائِکَه لَرگه،3- پَیغَمبَرلَرگه، 4- قِیامَت کوُنِیگه، 5- تَقدِیرنِی یَحشِی وَ یامانِیگه. شوُندَه راست اَیتدِینگ، دِیدِی.”

اِسلام اَرکانلَرِی همَ بِیشتَه: (شَهادَتَین، نَماز، رَمَضان رُوزَه سِی، زَکات، حَج). عَبدُ الله اِبنِ عُمَردَن کِیلتِیرِیلگن حَدِیثدَه کِیلگنکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: «بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلَی خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاءِ الزَّکَاةِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَیْتِ».^[2]

رسول الله صلی الله علیه وسلم یَنَه مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  « مَن صَلَّى صَلَاتَنَا» کِیمکِی بِیزلَرگه اوُحشَب نَماز اوُقِیسَه، «واسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا»، وَ بِیزنِی قِبلَه مِیزگه یوُزلَنسَه، «وأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا» بِیز سُویگن نَرسَه لَرنِی اِستِعمال قِیلِیشسَه، «فَذلكَ المُسْلِمُ الذي له ذِمَّةُ اللَّهِ وذِمَّةُ رَسولِهِ»، مَنَه بُوندَی کِیشِیلَر مُسُلماندِیر. بوُندَی شَخصلَرگه اَلله وَ رَسُولِی آمانلِیک بِیرگن.  «فلا تُخْفِرُوا اللَّهَ في ذِمَّتِهِ.»[3] شُوندَی بوُلگچ خُدانِی آمانلِیگِیدَه بوُلگن کِیشِیگه خِیانَت قِیلمَنگلَر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن چِیتلَب اوُتِیب بُولمَیدِیگن اِسلامِی “اِتِّحاد” جَرَیانِی، بوُگوُنگِی کوُندَگِی تَفَرُّقدَن اِسلامِی “وَحدَت”گه اوُتِیش دَورِیدِیر. (4)

پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

(2 –قسمت)

اما تو با مشرک خواندن و تکفیر نابجای مسلمین در مورد کشتن کسی صحبت می کنی که تنها در «تاویل» منابع شرعی و چند عمل فقهی باهاش اختلاف داری در حالی که خودش و اجدادش دارای سابقه ی اسلام و دارای هزاران مسجدی است که با داشتن اسلام مجمل و به ظاهر در دنیا جزو متقین و مفلحون هستند: الله متعال در ابتدای سوره  بقره مشخصات کسانی را می آورد که این اشخاص پرهیزگار «هُدًى لِّلْمُتَّقِینَ» و در مسیر هدایت الله قرار گرفته اند و رستگار هستند . ‏«أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ» (بقره/5)  دقت کنیم که اینها چه کسانی؟

الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ وَیُقِیمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ ‏(بقره/3)آن کسانی که به دنیای نادیده و غیب باور می‌دارند ، و نماز را به بر پا می دارند، و از آنچه بهره آنان ساخته‌ایم می‌بخشند .‏ « والَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ» ‏(بقره/4)آن کسانی که باور می‌دارند به آنچه بر تو نازل گشته و به آنچه پیش از تو فرو آمده ، و به روز آخرت هم یقین و اطمینان دارند .

‏ آیا تمام اهل قبله به این موارد ایمان ندارند؟

1-  یُؤْمِنُونَ بِالْغَیْبِ

2-  یُقِیمُونَ الصَّلاةَ

3-  وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ

4-  یُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَیْکَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِکَ

5-  وَبِالآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ

حالا که متوجه شدی که پیروان تمام اهل قبله اعم از شافعی و شیعه و حنفی و مالکی و … به این موارد ایمان دارند پس سخن الله تعالی را قبول کن و سخن اهل هوا و هوس و اهل تنفر و کینه را بینداز دور و بگو : أُوْلَئِکَ عَلَى هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (بقره/5)

در سنت صحیح هم آمده است که جبریل علیه السلام از پیامبر صلی الله علیه وسلم سؤال می کند و می گوید:«أخبرنی عَنْ الْإِیمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِکَتِهِ وَکُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَیْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ.».^[1] ‏«مرا از ایمان خبر ده، ایشان فرمودند: ایمان عبارت است از این که ایمان بیاوری به 1- یگانگی خدا، 2- به ملائکه، 3- به پیامـبران، 4- به روز قیامت، 5- به سرنوشت و تقدیر خیر و شر آن. گفت: راست گفتی».

ارکان اسلام هم پنج تا هستند: (شهادتین، نماز، روزه رمضان، زکات، حج). در حدیث عبدالله بن عمر رضی الله عنهما آمده که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «بُنِیَ الْإِسْلَامُ عَلَی خَمْسٍ شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاءِ الزَّکَاةِ وَصَوْمِ رَمَضَانَ وَحَجِّ الْبَیْتِ».^[2]

رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز می فرماید: « مَن صَلَّى صَلَاتَنَا» هر كس مانند ما نماز بخواند «واسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا»، و به قبلة ما رونمايد «وأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا» و ذبيحة ما را بخورد، «فَذلكَ المُسْلِمُ الذي له ذِمَّةُ اللَّهِ وذِمَّةُ رَسولِهِ»، چنین شخصی مسلمان است. و چنين شخصي را خدا و رسول،‏ امان داده‌اند. «فلا تُخْفِرُوا اللَّهَ في ذِمَّتِهِ.»[3] پس به كسي كه در امان خدا است خيانت و غدر نكنيد.

(ادامه دارد….)

ادامه خواندن پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)

Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)

(1-қисм)

 Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзлари эга бўлган хукумат қудратини химояси остида қандай кофирлар билан бўлиб хам қандай ақидаларга,амалларга эга бўлган кофирлар билан муттахид бўлганликларини кўриб чиқдик! Энди биз баъзи кишиларни нихоятда  қўрқитиб юборган мусулмонларни орасидаги “иттиход” га даъват қилмоқчимиз!  Мана бу “иттиход”да бизлар мусулмонлар билан фалон оятни  ё тарихий ривоятни  таъвилида,ижтиходида ихтилофга эга бўлишимиз мумкин.

-Нима учун улар бошқа мусулмонлар билан баъзи бир ўринларда ихтилофга эга бўлишса хам, бир жибхада исломий “иттиход”га эриша олишимиз мумкинлигини  тушуниб етишмайди?

 -Душман мусулмонлар билан жанг қилишга қодир бўлмаган жойда уларни ўртасига ихтилоф ташлаш ва  мусулмонларни орасига тафарруқни тарқатиш орқали икки асрдан буён уларни устида хукмронлик қилаётганини билишса хам, нима учун тафарруқга, ички жангларга,қирғин шиорларига чақириб ётишибди?

Хар куни бутун жахон секуляр кофирлари томонидан мўъминлар қатли ом бўлаётган бўлса хам, нима учун жохилона бир-бирларини ўлдиришади? Аслида эса улар  хатто жанг қизиб турган пайтда хам, агар бир кофир жангчи  мен иймон келтирдим,дейдиган бўлса, у билан жанг қилмаслик кераклигини ва Усома ибни Зайдни хатосини такрорламаслик лозимлигини яхши билишади:

 «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ضَرَبْتُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِناً»

-Энди жанг майдонларидан узоқда бўлган ва мусулмон эканлиги хам очиқ-ойдин кўриниб турган кишилар  хақида нима қилиш лозимлиги аниқ нарса, мана бу мусулмон кишиларни танхо гунохи шуки сизларни фикрингиз,таъвилингизга, ижтиходларингизга мухолиф экани холос, аммо улар аллохни шариатига мухолиф эмаслар.

 Агар сен хам мухаллимга ўхшаб нафсоний ва дунёвий далилларга кўра сўз билан ё қўлинг билан мусулмонларни ўлдирсанг ёки уларни ўлдирилишига рози бўладиган бўлсанг, албатта буни жавобини берасан ва ўзингни қуйидаги сўзларга сазовор қилиб оласан:

 «اِذْهَبْ لاَ غَفَرَ اللّهُ لَکَ؛

кетавер аллох сени мағфират қилмасин, чунки сен  росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилган хатарли гунохни қилгансан:

 كُلُّ ذَنْبٍ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَغْفِرَهُ إِلاَّ مَنْ مَاتَ مُشْرِكًا أَوْ مُؤْمِنٌ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا^[1]

Аллох барча гунохларни кечириши мумкин,магар секуляр холда ўлган кишини ё мўъмин киши қасддан ўлдирган мўъминни кечирмайди. Энди секуляр ё мушрик кимса жаханнамда абадий қолади, қотил мўъмин хам – аллох яхшироқ билади- жаханнамда гунохига яраша қолади.

Энди агар сен ўзингни ё гурухингни  ғалат таъвили ва тафсири  сабабли жанг қизиб турган ва  қарор қабул қилиш қийин пайтда , шаходатайнни тили билан айтиб турган ва муртадларни гурухида бўлмаган мусулмонни ўлдирадиган бўлсанг, ўзингни росулуллох саллаллоху алайхи васалламни саволларига тайёрлаб қўй:   

« أَقَتَلْتَهُ بَعْدَمَا قَالَ: لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ؟!»

ёки Усома ибин Зайд розиаллоху анхуга ўхшаб хато қилмоқчимисан? Унда:  

«فَكيْفَ تَصْنَعُ بلا إِله إِلَّا اللَّهُ إِذا جاءَت يوْمَ القيامَةِ؟!»

(давоми бор)

ادامه خواندن Четлаб ўтиб бўлмайдиган исломий “иттиход жараёни, бугунги кундаги тафарруқдан исломий “вахдат”га ўтиш давридир.(4)