پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد» اسلامی، دوران گذار از تفرق کنونی به «وحدت» اسلامی (4)
(3 –قسمت)
آیا تمام صوفی ها و اشعری ها و ماتریدی ها و در کل تمام اهل قبله به تمام این موارد ایمان ندارند؟ پس اگر دارند (که دارند) بیائید سخن الله و رسول و جبرئیل را قبول کنیم که آنها را اهل ایمان می دانند و سخن اهل هوا و هوس را بیاندازیم دور و دیدگاهمان را از الله و رسولش و جبرئیل یاد بگیریم .
الله تعالی و رسولش صلی الله علیه وسلم ما را چنین دعوت کرده و در برابر این دعوت الله تعالی تنها دوموضع می توان گرفت :
- إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۚ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (نور/51) مؤمنان هنگامی که به سوی خدا و پیغمبرش فرا خوانده شوند تا میان آنان داوری کند ، سخنشان تنها این است که میگویند : شنیدیم و اطاعت کردیم ! و رستگاران واقعی ایشانند .
- یا مثل کفار یهودی بعد از آنکه به الله پیمان دادند که آنچه به آنها داده شده را محکم بگیرند و به آن عمل کنند اما در برابر گفتند: قَالُوا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا (بقره/93) گفتند : شنیدیم ، ولی نافرمانی کردیم!
رسول الله صلی الله علیه وسلم باز به 5 مورد امر می کند: أَنا آمرُكُم بخَمسٍ اللَّهُ أمرَني بِهِنَّ، السَّمعُ والطَّاعةُ والجِهادُ والهجرةُ والجمَاعةُ[1] من شما را به پنج چیز امر میکنم که خداوند آنها را به من امر کرده: شنیدن، اطاعت، جهاد، هجرت کردن و با جماعت بودن (وحدت).
شما باید مشخص کنید که موضع شما در برابر پیام واضح و روشن الله و رسولش صلی الله علیه وسلم چیست؟ 1- موضع مومنین و مفلحین ؟ «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» 2- یا موضع یهود؟ «سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا»
انس بن مالک رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که فرموده است: «أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ، إِلَّا بِحَقِّهَا» قِيلَ: وَمَا حَقُّهَا؟ قَالَ: «زِنًى بَعْدَ إِحْصَانٍ، أَوْ كُفْرٌ بَعْدَ إِسْلَامٍ، أَوْ قَتْلُ نَفْسٍ فَيُقْتَلُ بِهِ»[2] من مأمور هستم تا با مردم بجنگم، تا اینکه بگویند: لااله الاالله. وقتی گفتند، جان و مالشان از ناحیه من محفوظ است. مگر اینکه خودشان مستحق قتل و تصاحب اموال باشند. شخصی پرسید که مستحقین قتل و تصاحب اموال چه کسانی هستند؟ فرمود: کسی که زنای محصنه بکند، یا مرتد بشود و از اسلام برگردد، و یا اینکه کسی را کشته باشد؛ که در این صورت کشته می شود.
در حدیث دیگری باز رسول الله صلی الله علیه و سلم می فرماید: لا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، يَشْهَدُ أنْ لا إلَهَ إلَّا اللَّهُ وأَنِّي رَسولُ اللَّهِ، إلَّا بإحْدَى ثَلاثٍ: النَّفْسُ بالنَّفْسِ، والثَّيِّبُ الزَّانِي، والمارِقُ مِنَ الدِّينِ التَّارِكُ لِلْجَماعَةِ.[3] یا می فرماید: النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالْمُرْتَدُّ عَنِ الإِسْلامِ التَّارِكُ لِدِينِهِ فَغَيَّرَ إِيمَانَهُ الْمُفَارِقُ لِلْجَمَاعَةِ [4]. حلال نیست گرفتن جان یک مسلمانی که شهادت می دهد که لا اله الا الله و محمد رسول الله مگر در سه صورت: ثیب(مرد یا زن) زناکار، نفس در مقابل نفس و شخصی که دین خود را ترک می کند و از جماعت فاصله می گیرد. یعنی خون شخص مسلمان تنها در سه حالت حلال می شود:1- زن یا مردی که ازدواج کرده و بعد دچار زنا شود 2- کسی که مرتکب قتل نفس شود 3- مرتد
از انس بن مالک رضی الله عنه پرسیده شد : يَا أَبَا حَمْزَةَ، مَا يُحَرِّمُ دَمَ العَبْدِ وَمَالَهُ؟ فَقَالَ: مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا، وَصَلَّى صَلاَتَنَا، وَأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا، فَهُوَ المُسْلِمُ، لَهُ مَا لِلْمُسْلِمِ، وَعَلَيْهِ مَا عَلَى المُسْلِمِ [5] ای ابا حمزه! چه چیزی خون و مال بنده را محترم می کند؟ گفت: هر کس به یگانگی خداوند شهادت بدهد، و رو به قبله ما بایستد، و مثل ما نماز بخواند، و از ذبیحه ما بخورد؛ مسلمان است. و تمام حقوق یک مسلمان را دارد. (ادامه دارد……)
[1] صحیح ترمذی 2863/ صحیح الترغیب 552
[2] المعجم الأوسط، طبرانی،(1/25-26) / ؛ هیثمی در مجمع الزوائد(1/24-27)؛ متقی هندی در کنز العمّال فی سنن الاقوال و الافعال. تفسیرطبری، ج 15 ص 81/ تفسیر ابن ابی حاتم، ج8 ص 2729/ مقدسی در الأحادیث المختاره ج 5 ص 280 ح 1917 (مفهوم واحد با الفاظ مختلف)
[3] بخاری 6878 و مسلم / ملا علي قاري ، شرح مسند أبي حنيفة 359
[4] سنن أبي داود4352
[5] بخاری 388 / السنن الصغرى للنسائي 3946
