نویسنده: admin

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(101- قیسم)

 قَرَنگلَر، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مُعاذ اوُچُون قَندَی طَرزدَه قِیلَه دِیگن اِیشلَرِینِی دَرَجَه لَرگه، مَرحَلَه لَرگه اَجرَه تِیب بِیرَه دِیلَر: سِین اَهلِی کِتابدَن بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن، سِین اَهلِی کِتابدَن بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن، شوُ سَبَبلِی اوُلَرنِی دَعوَت قِیلَه دِیگن نَرسَنگنِی اِینگ اَوَّلِی اَلله نِی تَوحِدِی بوُلسِین.  «أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللَّهَ تَعَالَى» اوُلَرنِی تَنِیب آلگچ ، اَلله اوُلَرگه بِیر کِیچَه کوُندُوزدَه بِیش وَقت نَماز اوُقِیشنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل.  «فَإِذَا عَرَفُوا ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ» اَگر اوُلَر بُو اِیشلَرنِی بَجَه رِیشسَه، خُداوَند اوُلَرنِینگ ماللَرِی اوُچُون آرَه لَرِیدَگِی فَقِیرلَرگه بِیرِیلَه دِیگن زَکاتنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل.   «فَإِذَا صَلَّوْا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ غَنِيِّهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فَقِيرِهِمْ» اَگر اوُلَر بُو دَستوُرگه اِطاعَت قِیلِیشسَه، اوُلَردَن زَکاتنِی آل، اَمّا آدَملَرنِی اِینگ یَحشِی ماللَرِینِی آلِیشدَن پَرهِیز قِیلگِین. «فَإِذَا أَقَرُّوا بِذَلِكَ فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِ النَّاسِ»^[1]

مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ نِی اوُزِی رِوایَت قِیلَه دِیکِی: .

بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ” ^[2]

 سِین اَهلِی کِتابدَن بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن، شوُنِینگ اوُچُون اوُلَرنِی یَککَه اَلله دَن باشقَه مَعبوُد یوُقلِیگِیگه وَ مِین اَلله نِینگ اِیلچِیسِی اِیکَه نِیمگه گوُواهلِیک بِیرِیشگه دَعوَت قِیل. اَگر اوُلَر بوُنِی قَبوُل قِیلِیشسَه، اَلله اوُلَرگه بِیر کِیچَه کوُندوُزدَه بِیش وَقت نَمازنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل. اَگر اوُلَر بوُنِی هَم قَبوُل قِیلِیشسَه، اَلله اوُلَرنِینگ مال – دَولَتلَرِی اوُچُون بایلَرِیدَن آلِینِیب اوُزلَرِینی آرَه سِیدَگِی فَقِیرلَرگه بِیرِیلَه دِیگن زَکاتنِی فَرض قِیلگه نِیدَن خَبَردار قِیل. اَگر اوُلَر بوُنِی هَم قَبوُل قِیلِیشسَه، اوُلَردَگِی اِینگ یَحشِی ماللَرِینِی آلِیشدَن پَرهِیز قِیل. مَظلوُمنِی دُعاسِیدَن قوُرققِین، چوُنکِی اوُ بِیلَن اَلله نِی اوُرتَه سِیدَه پَردَه یوُقدِیر.   

بُو رَسُول اَلله صَلَّی اَلله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِی بوُلِیب، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(یوسف/108) اَیتِینگ: “مِینِی یوُلِیم شوُدِیر. مِین اَلله گه دَعوَت قِیلَه مَن. مِین وَ مِینگه اِیرگشگن کِیشِیلَر اَنِیق حُجَّتگه – اِیشانچگه اِیگه مِیز. 

مَنَه بُو رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رَوِیشلَرِی بوُلِیب اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(احزاب/21) ( اِی مُؤمِنلَر)، سِیزلَر اوُچُون – اَلله وَ آخِیرَت کوُنِیدَن اوُمِیدوار بوُلگن هَمدَه اَلله نِی کوُپ یاد قِیلگن کِیشِیلَر اوُچُون اَلله نِینگ پَیغَمبَرِی (اِیمان – اِعتِقادِی وَ حوُلقِی –اَطوارِیدَه ) گوُزَل نَمُونَه باردِیر.

رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ اوُزلَرِی هَم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَر:  مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ^[3]  کِیمکِی بِیزلَرنِینگ دَستوُرِیمِیزگه مُوافِق کِیلمَیدِیگن اِیشنِی قِیلسَه، اوُ رَد قِیلِینَه دِی.

بِیز هَم شوُنگه اَساسلَنگن حالدَه شَرعِی دُشمَنشُوناسِی وَ دُشمَنلَرنِی دَرَجَه لَرگه اَجرَه تِیش دَرسِیدَه کافِرلَرنِینگ جَمِیعیَتِی وَ اوُلَرگه تِیگِیشلِیک اَحکاملَر بارَه سِیدَه یِیتَرلِی اَندازَه دَه صُحبَتلَشدِیک، مُسُلمانلَرنِینگ مَوجُود وَضِیعیَتِی بِیلَن تَینِیشِیش حَقِیدَه هَم آلدِینگِی دَرسِیمِیزدَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ آلدِی شَرطلَرِی وَ اِیختِیاجلَرِی صِیفَتِیدَه عُمُومِی نَرسَه لَرنِی قَدرلِی دُوستلَرِیمِیز اوُچُون بَیان قِیلِیب بِیردِیک، اوُندَه اِسلام جَمِیعیَتشوُناسلِیگِی وَ اِسلام اَنتراپالاگِیَه سِی  توُشوُنچَه لَرِینِی بَرچَه نَوِینِی بِیزلَرگه کوُرسَه تِیب بِیرِیلگن، اَمّا اَفسُوسکِی بَعضِی بِیر بِرادَرلَرِیمِیز مَنَه بوُ توُشوُنچَه لَرنِی بوُتوُنلَی توُشوُنِیشمَیدِی، اوُلَر حَتَّی رُوم سُورَه سِینِی اَوَّلِیدَگِی آیَتِیگه اوُحشَش اوُزلَرِیدَه مُسُلمانلَرنِینگ مُناسَبَتِینِی هَم کوُرسَه تَه آلِیشمَیدِی،اوُلَرنِینگ مَنَه بُو جاهِللِیکلَرِی جوُدَه کوُپ اوُرِینلَردَه آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِی قَرشِیسِیدَه آشکارَه توُسِیق هَم بوُلِیشیَپتِی، باشقَه بِیر تاماندَن اِیسَه دُشمَن هَم مُسُلمانلَرنِینگ مَنَه بُو جاهِللِیگِینِی کَنَلِی آرقَه لِی، اوُزلَرِینِینگ اِسلامگه زِد بوُلگن مَقصَدلَرِینِی،رِیجَه لَرِینِی حوُددِی شوُ مُسُلمانلَرنِی قوُلِی بِیلَن پِیادَه قِیلیَپتِی.

(دوامی بار…….)

---

[1] صحیح بخاری- التوحید 6937/ صحیح مسلم- الایمان 19/ سنن الترمذی-الزکاة 625، البر و الصلة 2014/ سنن النسائی- الزکاة 2435/ سنن اب داود- الزکاة 1584/ سنن اب ماجه – الزکاة 1783/ سنن الدارمی – الزکاة 1614/ مسند احمد- من مسند بنی هاشم 233/1

[2] صحيح البخاري6851. 4027. 1408. 1372. 1314/صحيح مسلم31. 30/جامع الترمذي567/سنن أبي داود1355/ سنن النسائى الصغرى2486. 2402/سنن ابن ماجه1773/سنن الدارمي1592. 1579/مسند أحمد بن حنبل1995/صحيح ابن خزيمة2128و دیگران

[3] رواه البخارى موصولا (2/166) ومعلقا مجزوما (2/25 , 4/437) ومسلم (5/132) وأبو داود (رقم 4606) وابن ماجه (رقم 14) والدارقطنى (ص 52 ـ 521) وأحمد (6/146 , 180 , 240 , 256 , 270) وأبو بكر الشافعى فى ” الفوائد ” (106/2) وعنه القضاعى فى مسند الشهاب (29/1) والهروى فى ” ذم الكلام ” (1/4/1)ودیگران

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(101- قسمت)

 نگاه کنین رسول الله صلی الله و علیه وسلم چه طوری برای معاذ اولویت بندی و مرحله بندی می کند: همانا تو بنزد قومى از أهل كتاب مى روى لذا پس أولين چيزى كه آنها را بسوى آن دعوت مى دهى توحید الله  باشد.«أَوَّلَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَى أَنْ يُوَحِّدُوا اللَّهَ تَعَالَى» وچون خداوند را شناختند پس آنها را با خبر نما كه خداوند در شبانه روزشان پنج نماز بر آنها فرض نموده است. «فَإِذَا عَرَفُوا ذَلِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ فَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي يَوْمِهِمْ وَلَيْلَتِهِمْ» وچون اين را نجام دادند پس آنها را با خبر نما كه خداوند در أمولشان زكات فرض نموده است كه به فقيران خودشان باز گردانده مى شود. «فَإِذَا صَلَّوْا فَأَخْبِرْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ زَكَاةً فِي أَمْوَالِهِمْ تُؤْخَذُ مِنْ غَنِيِّهِمْ فَتُرَدُّ عَلَى فَقِيرِهِمْ» وچون از اين دستور اطاعت کردند از آنها زكات را بگير واز گرفتن بهترين مالهاى مردم پرهيز نما.«فَإِذَا أَقَرُّوا بِذَلِكَ فَخُذْ مِنْهُمْ وَتَوَقَّ كَرَائِمَ أَمْوَالِ النَّاسِ»[1]

خود  معاذ رضی الله عنه روایت می کند: بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ:إِنَّكَ تَأْتِي قَوْمًا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَادْعُهُمْ إِلَى شَهَادَةِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَوَاتٍ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللَّهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةً، تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِيَائِهِمْ، فَتُرَدُّ فِي فُقَرَائِهِمْ، فَإِنْ هُمْ أَطَاعُوا لِذَلِكَ، فَإِيَّاكَ وَكَرَائِمَ أَمْوَالِهِمْ، وَاتَّقِ دَعْوَةَ الْمَظْلُومِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ اللَّهِ حِجَابٌ” [2]همانا تو بنزد قومى از أهل كتاب مى روى لذا آنها را بسوى اين  كه به جز خداوند ديگر معبود برحقى نيست ومن فرستاده خداوند هستم دعوت بده.اگر آنها اين را پذيرفتند، آنها را آگاه نما كه خداوند در شبانه روز پنج نماز بر آنها فرض نموده است. اگر آنها اين را پذيرفتند آنها را آگاه نما كه خداوند در أمولشان زكات فرض نموده است كه از ثروتمندانشان گرفته شده و به فقيران خودشان باز گردانده مى شود. اگر آنها اين را پذيرفتند از گرفتن بهترين مالهايشان پرهيز نما. واز دعاى مظلوم بترس زيرا در ميان آن وخداوند پرده اى نيست.

این روش رسول الله صلی الله علیه وسلمِ که الله تعالی می فرماید: قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ(یوسف/108)بگو : این راه من است که من (مردمان را) با آگاهی و بینش به سوی خدا می‌خوانم و پیروان من هم ( چنین می‌باشند)، و خدا را منزّه می‌دانم، و من از زمره مشرکان نمی‌باشم .

این روش رسول الله صلی الله علیه وسلمِ که الله تعالی می فرماید: لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا(احزاب/21) سرمشق و الگوی زیبائی در (شیوه پندار و گفتار و کردار) پیغمبر خدا برای شما است. برای کسانی که (دارای سه ویژگی باشند:) امید به خدا داشته، و جویای قیامت باشند، و خدای را بسیار یاد کنند.

و خود رسول الله صلی الله علیه وسلم هم می فرماید:مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ[3]هر كس كارى را انجام دهد كه مطابق با دستورات ما نباشد آن رد است.

ما هم بر همین اساس دردرس دشمن شناسی شرعی و درجه بندی دشمنان به اندازه ی کافی در مورد جامعه ی کفار و احکام مربوط به آنها صحبت کردیم، در مورد شناخت از وضع موجود مسلمین هم درجلسات قبلی به عنوان یک پیش شرط و پیش نیاز وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی کلیاتی راخدمت دوستان گرامی عرض کردیم که در کل نوعی مفاهیم کلی جامعه شناسی اسلامی و مردم شناسی اسلامی را به ما نشان می دهد اما متأسفانه عده ای از برادران ما نسبت به این مفاهیم کلی در چنان ناآگاهی به سر می برند که حتی نمی توانند واکنشی شبیه واکنش مسلمین درآیات اولیه ی سوره ی روم از خودشان نشان بدهند، و آشکارا در موارد زیادی این جهلشان مانعی در برابر وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی است، و از سوی دیگردشمنان هم از کانال این جهل مسلمین توانستند اهداف و نقشه های ضد اسلامی خودشان را توسط همین مسلمین پیاده کنند.

(ادامه دارد…….)

---

[1] صحیح بخاری- التوحید 6937/ صحیح مسلم- الایمان 19/ سنن الترمذی-الزکاة 625، البر و الصلة 2014/ سنن النسائی- الزکاة 2435/ سنن اب داود- الزکاة 1584/ سنن اب ماجه – الزکاة 1783/ سنن الدارمی – الزکاة 1614/ مسند احمد- من مسند بنی هاشم 233/1

[2] صحيح البخاري6851. 4027. 1408. 1372. 1314/صحيح مسلم31. 30/جامع الترمذي567/سنن أبي داود1355/ سنن النسائى الصغرى2486. 2402/سنن ابن ماجه1773/سنن الدارمي1592. 1579/مسند أحمد بن حنبل1995/صحيح ابن خزيمة2128و دیگران

[3] رواه البخارى موصولا (2/166) ومعلقا مجزوما (2/25 , 4/437) ومسلم (5/132) وأبو داود (رقم 4606) وابن ماجه (رقم 14) والدارقطنى (ص 52 ـ 521) وأحمد (6/146 , 180 , 240 , 256 , 270) وأبو بكر الشافعى فى ” الفوائد ” (106/2) وعنه القضاعى فى مسند الشهاب (29/1) والهروى فى ” ذم الكلام ” (1/4/1)ودیگران

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(50- қисмат)

Дар инжо хар шўхи ва мазохики бар хилофи қонуни шариати аллох бошад нохақ аст, мисли:

-шўхи кардан ба аллох таоло ё еки аз оёт ё қавониниш ё шўхи кардан ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам.

وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّمَا کُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللّهِ وَآیَاتِهِ وَرَسُولِهِ کُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ (توبه/65)

Агар аз онон бозхост куни, мегуянд: бози ва шўхи мекардем. Бигу: оё ба худо ва оёти у ва пайғамбариш метавон бози ва шўхи кард?!

لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ إِن نَّعْفُ عَن طَآئِفَةٍ مِّنکُمْ نُعَذِّبْ طَآئِفَةً بِأَنَّهُمْ کَانُواْ مُجْرِمِینَ (توبه/70)

Узрхохи накунид. Шумо пас аз иймон овардан, кофар шудаид. Агар хам бархи аз шуморо ( ба сабаби тўвбайи мужаддад ва анжоми корхойи шойиста) бибахшем, бархи дигарро намебахшем. Зеро онон ба журми худ идома медиханд.

-шўхийи нобажойи дигар мисли: дуруғ гуфтан барои хандондани мардум:

وَيْلٌ لِلَّذِي يُحَدِّثُ بِالحَدِيثِ لِيُضْحِكَ بِهِ القَوْمَ فَيَكْذِب، وَيْلٌ  لَهُ، وَيْلٌ لَهُ.[1]

Вой бар касики ба дуруғ сухбат мекунад барои инки дигаронро бихандонад; вой бар чанин шахси.

-шўхийи нобажойи дигар барои тўлиди шодий ин астки ижоди руъб ва тарс ва вахшат дар дигарон кунад: сахобайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам таъриф мекунанд; бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хамсафар буданд. Еки аз афрод хобиш бурд; дигарон рафтанд бандиро оварданд ва хостандки бо он вайро бибанданд; дар ин хенгом он шахс аз тарс парид. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуданд:

: «لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يُرَوِّعَ مُسْلِمًا»

Жоиз нест мусалмон бародари мусалмонишро битарсонад. [2]

• -Шўхийи нобажойи дигарки баъзихо барои тўлиди шодий аз он истефода мекунанд масхара кардани дигарон ва айбжуйи ва додани лақабхойи зишт ва ғийбат астки аз сифоти мунофиқин ва секулярзадахост ва шахси мўъминро ба доирайи муслимини фосиқ мекашонадки агар тўвба накунад жузви золимин аст.
• . 
•  بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ ۚ وَمَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ (حجرات/11)

Ин шўхихойи нобажо боиси азияти муслимин ва ижоди кина мешавад. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ وَلَا يَحْقِرُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا” وَيُشِيرُ إِلَى صَدْرِهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ، “بِحَسْبِ امْرِئٍ مِن الشَّرِّ أَنْ يَحْقِرَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ كُلُّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَمَالُهُ وَعِرْضُهُ”.[3]

Мусалмонон бародари хамдигаранд ва набояд еки аз онон дигариро мовриди зулм ва тахқир қарор дихад ва екдигарро танхо намегузоранд, тақво инжост – ба сийнашон се бор ишора карданд –барои бадийи инсон хамин қадар кофий астки бародари мусалмонишро тахқир кунад. Хун, мол ва арз ва обруйи хар мусалмони бар мусалмони дигар харом аст.

Барои хифзи обруйи дигарон лозим аст андозайи шўхи ва син ва жинсияти тарафи муқобилро дар назар бигиранд. Ва намешавад бо хар каси ек шўхиро анжом дод. Чун мумкин аст шўхи ба дарди баччахо ё навжавонон ва жавонон бихурад аммо хамин шўхи бо ек бузургсол ва кўхансол мояйи азият ва тамасхара ва обрурезий бишавад. Ё ек шўхи мумкин аст ба дарди мардхо бихурад аммо барои занхо на. Хамчунин барои хифзи обруйи худимон лозим аст бо нодонхо ва ахмақхо ва касоники шинохти аз онхо надорем шўхи накунем. Инжостки шахси ба Суфён бин Уяйна рохимахуллох гуфт: шўхи кори нопасандида ва нохушоянди аст. Суфён ба у мегуяд: балки шўхи суннат аст аммо нисбат ба фардики дар вақт ва макониш онро анжом дихад.

(идома дорад……..)

---

[1] سنن ابی داود و ترمذی  

[2] سنن ابی داود و صححه  آلبانی 

[3] أخرجه أحمد (2/277 ، رقم 7713) ، ومسلم (4/1986، رقم 2564) . وأخرجه أيضًا: البيهقي (6/92، رقم 11276)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(49- қисмат)

Медонем бо онки тарона ё гуроний ва рақс ва пойкубий абзори барои ижоди шодий хастанд аммо бидуни шак ва қатъан шодий фақат гуроний ва рақс ва пойкубий нест. Аммо чиро дар ин расонахо ва бахусус шабакахойи мохвораийи куффор ва муртаддини махаллий ва мунофиқин ва секулярзадахо инхамма ба тарона ва рақс ахамият дода мешавад? Чун ин ду моврид аз тарафи муслимин эхмол шуданд ва нодида гирифта шуданд ва шайтон аз коноли ёрониш ин халоъроки ниёзи инсонхост мехохад пуриш кунад ва аз ин гуша бештарин энержийи худишро аз тариқи муридониш созмондехи карда ва …….

Пас сехр ва макришонро ботил кунки хийли заиф аст ва ижоза надихид аз ин коноли ақоид ва бовархойи фосиди худишонро ба жомеъа тахмил кунанд, барои ин ду моврид хамки наздик ба чанд даха аст камкори шуда ва халоъ ба вужуд омада даст ба кор шавид, ва бо бахрагирий аз торихи исломий миллатимон дубора ёд бигиридки чигуна ин абзори шодийро дар миёни миллати худ фархангий кунид, ва инжури заработи мухлики худитонро бар душмани ворид кунидки аз ин ду коноли хамалоти фархангий ва ақидатий ва тахрибий худишро шуруъ карда ва бо сарфи миллиярдхо доллор ва рох андозийи онхамма шабакайи мохворайики Амрико ва Исроил ва Русия ва соири куффори жахоний ва мантақаий бароишон рох андохтанд мустақиман бо махлут намудани ақоид ва рафтор ва улгудахихойи олуда аз тариқи тарона ва гуроний ва рақс ва халпарка, қонуни шариати аллох ва иймони муслиминро хадаф гирифтанд.

Хушёр бош ва мутмаъин хам бошки дар сурати хушёри ту сехр ва макри инхо чизи нест чун аллох таоло дар мовриди раисишон мефармояд:

إِنَّ کَیْدَ الشَّیْطَانِ کَانَ ضَعِیفاً ‏(نساء/76) 

Бегумон нейранги шайтон хамиша заиф буда аст.

Шодий ноши аз мазох ва шўхийи каломий:

Абдуллох ибни Хорис бин Жазъ розиаллоху анху мегуяд: хеч касиро надидамки ба андозайи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мазох ва шўхи карда бошад аммо мазох ва шўхихойи у хамма хақ буд, хамчунин хеч касиро надидамки бештар аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам табассум карда бошад. Жарир бин Абдуллох бижилий розиаллоху анху хам мегуяд: баъди аз онки иймон овардам хар вақт бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мулоқот мекардам дар руйи ман механдид. Анас бин Молик розиаллоху анху хам мегуяд: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам аз хамма базлагутар буд. Хамчунин мегуядки росули худо саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

: «رَوِّحُوا القُلوبَ سَاعَهً بَعْدَ سَاعَهٍ»؛[1].

Дилхоро соат ба соат шодоб ва сарзинда созид.[2].

Ба хамин далил аст аз Суфён Саврий рохимахуллох пурсиданд: оё мазох ва шўхи айб аст? Гуфт: на, балки суннат аст; чун росули худо саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

«إنی لأَمْزَحُ ولا أقولُ إلاّ الحقّ»؛

Хамоно ман шўхи мекунам, аммо жуз хақ сухани намегуям[3]

(идома дорад……..)

---

[1] طبرانی

[2] ابوداوود در مراسیل، ترمذی در شمایل

[3] طبرانی

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(100- қисм)

 Ха, аллох таоло фақат мана бундай уммат ва жамоатни тасдиқлайди ва ўзини нусратини хам шундай муттахид  уммат ва жамоат учун юборади, шундай экан қадрли биродар аллох таоло қуйидагича мархамат қилган пайтида:

 وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ(بینه/5)

очиқ-ойдин эълон қилади:

أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُۚ (زمر/3)

ва амр қилади:

   فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (غافر/14)

ахир сен хар куни бир неча бор ахд бериб айтасанки:

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ(فاتحه/5)

сен ўзингга яна бир бор мурожаъат қилиб кўр, сени жиходингда булғаниш вужудга келишига қандай нафсоний нарса сабаб бўлди? Сен ўзингни ўн марталаб мухокама қил ва ниятингни фақат ва фақат аллохни ризоси учун тартибга келтир, фақат шу .

 مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ

бу қуйидаги оятни тафсири бўлиб уни равшанлаштириб беради:

إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .

биз ўзимизни қуйидаги айтилган кунга тайёрлашимиз керак:

يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء/88-89)

У кунда на молу- давлат ва на бола-чақа фойда бермас;** Магар аллох хузурига тоза дил билан келган кишиларгина (фойда берур).

 “Онгли, мақсадли ва харакатланувчи вахдатнинг” тўсиқларидан яна бири “ шаръий антропологияни билмаслик”дур.

Хақиқатда эса бу тўсиқ кофир жамиятни  нотўғри танилишига ёки улар хақидаги хато билимларга, махсусан мусулмонларнинг хозирги вазиятини нотўғри танишликка ва мусулмон жамияти борасидаги хато илмларга  ишора қиляпти.

Аллох таолони қуйидаги оятлар билан мархамат қилганини яхши биламиз:

 إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159)

Биз нозил қилган хужжатлар ва хидоятдан иборат (Мухаммаднинг хақ пайғамбар эканлиги хақидаги) нарсаларни одамларга китобда (тавротда) равшан қилиб берганимиздан кейин беркитган кимсаларни шубхасиз аллох лаънатлагай ва лаънатловчи зотлар (фаришталар ва мўъминлар) лаънатлагайлар.

Мана бу холатда очиқ- ойдин кўриниб турганидек, мақсад аллохнинг шариатидаги қонунни энг майда масалаларини пинхон қилиш эмас, балки ундан бўлган мақсад, ла илаха иллаллохни очиқ ва равшан баён қилгандан ва  иймонни таълим бергандан сўнг аллохнинг даъватини жамиятидаги турли-хил табақаларни ўртасида қандай қилиб ақл ва зийраклик билан олдинга юргизса бўлади?

Қуйидаги аллохнинг амрини

  ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125)

даъватимизда риоят қила оламиз?

Қандай қилиб аллохнинг амри бўлмиш

 وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83)

ни риоят қила оламиз?

Аллохнинг амри бўлмиш қуйидаги оятни

 وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  (اسراء/53)

халқнинг турли-хил қайси табақаларини устида  фойдаланса бўлади?

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг сийратларини текшириб чиқадиган бўлсак, мана бу шаръий услубларни пиёда қилиш учун у киши шаръий антропология  хақида қанчалик чуқур илмга эга бўлганликларини ва мақсадларига етиш учун бу илмдан фойдаланганликларини  тушуниб етамиз. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам умумий суратда мархамат қиладиларки:

 «الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»

“Яманликлар ахли иймондурлар ва куфр хам шарқ тарафидадур ( куфр бош кўтарадиган минтақа) сукунат ва оромиш ахли ғанамни ўртасидадур( чўпонлар ва мол-чорва билан ишлайдиганлар) ва фахрланиш,риё (бир ривоятда) кибр,ўзини катта тутишлик туя ва от эгаларини,хамда сахровий арабларни ўртасидадур.”

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу орқали асхобларини атрофларидаги улар  муомала қилаётган одамлар билан ошно қилишни хохлагандилар. Хатто ўзларининг рухий жангларини ижрочиси бўлмиш шоир Хассон ибни Собит розиаллоху анхуни қурайш секуляристларини ўзини шеърлари билан хажв ва танқид қилишга буюрган пайтларида, олдинроқ Абу Бакр розиаллоху анхудан Хассон розиаллоху анхуни ўзларининг (маккада) ўтган кунлари ва ахволларидан хабардор қилишни сўраган эдилар.

Ёки Муоз розиаллоху анхуни даъватчи ва лашкарни амири сифатида яман халқини олдига жўнатаётган пайтларида, Муозга аллох билан қандай муносабатда бўлишни,муомала қилишни эслатиб ва ўзини хавойи нафси билан қандай муносабатда бўлишини, муомала қилишни эслатиб, унга яман халқи билан қандай муносабатда бўлишни,муомала қилишни ўргатиб Муозга қараб мархамат қилдиларки: “ сен ахли китоб бўлган қавмни олдига кетяпсан”, у киши Муоз учун қандай қавмга ва қандай ақидага рўбарў келишини мушаххас қилдилар ва уларга қандай муносабатда бўлишни хам баён қилдилар ва улар билан сухбатлашишни Муоз учун даражаларга тақсимлаб бердилар,   ямандаги ахли китоб учун биринчи ўринда айтилиши керак бўлган нарсаларни хам маълум ва ошкор қилдилар ва биринчи бўлиб уларга айтилиши лозим бўлган амрни хам таъйин қилдилар, биринчи ўриндаги ишни қабул қилишгач ва бу иш уларни орасида ўрнашиб  олгач иккинчи ўринни кўндаланг қил, иккинчи ўрин қабул қилиниб ўрнашиб бўлгач, навбат учинчи ўринга келади, учинчи ўрин хам ўрнашиб қабул қилингач эса навбат учинчи ўринни яхшилаб ижро қилишга келади.

(давоми бор……..)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(100- قیسم)

حَه، اَلله تَعالَی فَقَط مَنَه بوُندَی اوُمَّت وَ جَماعَتنِی تَصدِیقلَیدِی وَ اوُزِینِی نُصرَتِینِی هَم شوُندَی مُتَّحِد اوُمَّت وَ جَماعَت اوُچُون یوُبارَه دِی، شوُندَی اِیکَن قَدرلِی بِرادَر اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلگن پَیتِیدَه:   وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ(بینه/5) آچِیق آیدِین اِعلان قِیلَه دِی:  أَلَالِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُۚ (زمر/3) وَ اَمر قِیلَه دِی:     فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (غافر/14)  اَخِیر سِین هَر کوُنِی بِیر نِیچَه بار عَهد بِیرِیب اَیتَه سَنکِی:   إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ(فاتحه/5) سِین اوُزِینگگه یَنَه بِیر بار مُراجَعَت قِیلِیب کوُر، سِینِی جِهادِینگدَه بوُلغَه نِیش وُجُودگه کِیلِیشِیگه قَندَی نَفسانِی نَرسَه سَبَب بوُلدِی؟ سِین اوُزِینگنِی اوُن مَرتَه لَب مُحاکَمَه قِیل وَ نِیَتِینگنِی فَقَط وَ فَقَط اَلله نِی رِیضاسِی اوُچُون تَرتِیبگه کِیلتِیر، فَقَط شُو.  مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ^[1]  بُو قوُیِیدَگِی  آیَتنِی تَفسِیرِی بوُلِیب اوُنِی رَشمَنلَشتِیرِیب بِیرَه دِی:   إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ . بِیز اوُزِیمِیزنِی قوُیِیدَگِی اَیتِیلگن کوُنگه تَیّارلَه شِیمِیز کِیرَک:   يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء/88-89)  اوُ کوُندَه نَه مالوُ- دَولَت وَ نَه بالَه – چَه قَه فایدَه بِیرمَس؛ ** مَگر اَلله حوُضوُرِیگه تازَه دِیل بِیلَن کِیلگن کِیشِیلَرگِینَه (فایدَه بِیرُور.)

“آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَتنِینگ” توُسِیقلَرِیدَن یَنَه بِیرِی “شَرعِی اَنتراپالاگِیَه نِی بِیلمَسلِیک” دُور.

حَقِیقَتدَه اِیسَه بُو توُسِیق کافِر جَمِیعیَتنِی ناتوُغرِی تَنِیلِیشِیگه یاکِی اوُلَر حَقِیدَگِی خَطا بِیلِیملَرگه، مَخصُوصاً مُسُلمانلَرنِینگ حاضِرگِی وَضِیعیَتِینِی ناتوُغرِی تَنِیشلِیککَه وَ مُسُلمان جَمِیعیَتِی بارَه سِیدَگِی خَطا عِلملَرگه اِیشارَه قِیلیَپتِی.

اَلله تَعالَی نِی قوُیِیدَگِی آیَتلَر بِیلَن مَرحَمَت قِیلگه نِینِی یَحشِی بِیلَه مِیز:    إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159)  بِیز نازِیل قِیلگن حُجَّتلَر وَ هِدایَتدَن عِبارَت (مُحَمَّدنِینگ حَق پَیغَمبَر اِیکَنلِیگِی حَقِیدَگِی) نَرسَه لَرنِی آدَملَرگه کِتابدَه (تَوراتدَه) رَوشَن قِیلِیب بِیرگه نِیمِیزدَن کِییِین بِیرکِیتگن کِیمسَه لَرنِی شُبهَه سِیز اَلله لَعنَتلَه گی وَ لَعنَتلاوچِی ذاتلَر (فَرِیشتَه لَر وَ مُؤمِنلَر) لَعنَتلَه گیلَر.

 مَنَه بُو حالَتدَه آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، مَقصَد اَلله نِینگ شَرِیعَیتِیدَگِی قانوُننِی اِینگ مَیدَه مَسَلَه لَرِینِی پِینهان قِیلِیش اِیمَس، بَلکِی اوُندَن بوُلگن مَقصَد، لا اله الّا الله نِی آچِیق وَ رَوشَن بَیان قِیلگندَن وَ اِیماننِی تَعلِیم بِیرگندَن سوُنگ اَلله نِینگ دَعوَتِینِی جَمِیعیَتدَگِی توُرلِی- هِیل طَبَقَه لَرنِی اوُرتَه سِیدَه قَندَی قِیلِیب عَقل وَ زِیرَکلِیک بِیلَن آلدِینگه یوُرگِیزسَه بوُلَه دِی؟

قوُیِیدَگِی اَلله نِینگ اَمرِینِی اُدْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125) دَعوَتِیمِیزدَه  قَندَی رِعایَت قِیلَه آلَه مِیز؟

قَندَی قِیلِیب اَلله نِینگ اَمرِی بوُلمِیش  وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83) نِی رِعایَت قِیلَه آلَه مِیز؟

اَلله نِینگ اَمرِی بوُلمِیش قوُیِیدَگِی آیَتنِی  وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  (اسراء/53) حَلقنِینگ توُرلِی – هِیل قَیسِی طَبَقَه لَرِینِی اوُستِیدَه فایدَه لَنسَه بوُلَه دِی؟

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ سِیرَتلَرِینِی تِیکشِیرِیب چِیقَه دِیگن بوُلسَک، مَنَه بُو شَرعِی اوُصلوُبلَرنِی پِیادَه قِیلِیش اوُچُون اوُ کِیشِی شَرعِی اَنتراپالاگِیَه حَقِیدَه قَنچَه لِیک چوُقوُر عِلمگه اِیگه بوُلگنلِیکلَرِینِی وَ مَقصَدلَرِیگه یِیتِیش اوُچُون بُو عِلمدَن فایدَه لَنگنلِیکلَرِینِی توُشوُنِیب یِیتَه مِیز. رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم عُمُومِی صُورَتدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:  «الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»^[2] “یَمَنلِیکلَر اَهلِی اِیماندوُرلَر وَ کُفر هَم شَرق طَرَفِیدَه دوُر ( کُفر باش کوُتَه رَه دِیگن مِنقَطَه) سُکوُنَت آرامِیش اَهلِی غَنَمنِی اوُرتَه سِیدَه دوُر( چوُپانلَر وَ مال – چاروَه بِیلَن اِیشلَیدِیگنلَر) وَ فَحرلَه نِیش،رِیا ( بِیر رِوایَتدَه) کِبر، اوُزِینِی کَتتَه توُتِیشلِیک توُیَه وَ آت اِیگه لَرِینِی، هَمدَه صَحراوِی عَرَبلَرنِی اوُرتَه سِیدَه دُور.”

رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم بُو آرقَه لِی اَصحابلَرِینِی اَطرافلَرِیدَگِی اوُلَر مُعامَلَه قِیلَه یاتگن آدَملَر بِیلَن آشنا قِیلِیشنِی هاحلَه گندِیلَر. حَتَّی اوُزلَرِینِینگ رُوحِی جَنگلَرِینِی اِجراچِیسِی بوُلمِیش شاعِر حَسّان اِبنِ ثابِت رَضِیَ الله عَنهُ نِی قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِینِی اوُزِینِی شِعرلَرِی بِیلَن هَجو وَ تَنقِید قِیلِیشگه بُویُورگن پَیتلَرِیدَه، آلدِینراق اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ دَن حَسّان رَضِیَ الله عَنهُ نِی اوُزلَرِینِینگ (مَککَه دَه) اوُتگن کوُنلَرِی وَ اَحواللَرِیدَن خَبَردار قِیلِیشنِی سوُرَه گن اِیدِیلَر.

یاکِی مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ نِی دَعوَتچِی وَ لَشکَرنِی اَمِیرِی صِیفَتِیدَه یَمَن حَلقِینِی آلدِیگه جوُنَه تَه یاتگن پَیتلَرِیدَه، مُعاذگه اَلله بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی، مُعامَلَه قِیلِیشنِی اِیسلَه تِیب وَ اوُزِینِی هَوایِی نَفسِی بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشِینِی، مُعامَلَه قِیلِیشنِی اِیسلَه تِیب، اوُنگه یَمَن حَلقِی بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی، مُعامَلَه قِیلِیشنِی اوُرگه تِیب مُعاذگه قَرَب مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: ” سِین اَهلِی کِتاب بوُلگن قَومنِی آلدِیگه کِیتیَپسَن”، اوُ کِیشِی مُعاذ اوُچُون قَندَی قَومگه وَ قَندَی عَقِیدَه گه رُوبَرُو کِیلِیشِینِی مُشَخَّص قِیلدِیلَر وَ اوُلَرگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیشنِی هَم بَیان قِیلدِیلَر وَ اوُلَر بِیلَن صُحبَتلَه شِیشنِی مُعاذ اوُچُون دَرَجَه لَرگه تَقسِیملَب بِیردِیلَر، یَمَندَگِی اَهلِی کِتاب اوُچُون بِیرِینچِی اوُرِیندَه اَیتِیلِیشِی کِیرَک بوُلگن نَرسَه لَرنِی هَم مَعلوُم وَ آشکار قِیلدِیلَر وَ بِیرِینچِی بوُلِیب اوُلَرگه اَیتِیلِیشِی لازِم بوُلگن اَمرنِی هَم تَعیِین قِیلدِیلَر، بِیرِینچِی اوُرِیندَگِی اِیشنِی قَبوُل قِیلِیشگچ وَ بُو اِیش اوُلَرنِی آرَه سِیدَه اوُرنَه شِیب آلگچ اِیککِینچِی اوُرِیننِی کوُندَه لَنگ قِیل، اِیککِینچِی اوُرِین قَبوُل قِیلِینِیب اوُرنَه شِیب بوُلگچ،نَوبَت اوُچِینچِی اوُرِینگه کِیلَه دِی، اوُچِینچِی اوُرِین هَم اوُرنَه شِیب قَبوُل قِیلِینگچ اِیسَه نَوبَت اوُچِینچِی اوُرِیننِی یَحشِیلَب اِجرا قِیلِیشگه کِیلَه دِی. ^[3]

(دوامی بار……)

---

[1]  رواه أبو داود/ آلبانی ،صحيح الجامع 5965

[2] صحیح مسلم ـ باب 23 ـ صفحه 52 ـ شماره 195

[3] همان ـ باب 9 ـ صفحه 38 ـ شماره 132

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(100- قسمت)

بله، الله تعالی تنها امت و جماعت را تأئید می کند و نصرتش را هم تنها برای چنین امت و جماعت متحدی می فرستد، پس برادر گرامی زمانی که الله تعالی می فرماید: وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ(بینه/5) و به صراحت اعلام می کند که :أَلَالِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُۚ (زمر/3)  و امر می کند: فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ (غافر/14) و روزانه چندین بار تعهد می دهی که:إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ(فاتحه/5) دوباره به خودت مراجعه کن که چه چیز نفسانی باعث شده است که آلودگی در جهادت به وجود بیاید . دهها بار خودت را محاکمه کن و نیتت را تنها وتنها برای خشنودی الله تنظیم کن و بس. مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَأَبْغَضَ لِلَّهِ وَأَعْطَى لِلَّهِ وَمَنَعَ لِلَّهِ فَقَدْ اسْتَكْمَلَ الْإِيمَانَ[1] که تنفسیر و روشنگری است در مورد بخشی از آیه ی: إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ .و لازم است خودمان را برای روزی آماده کنیم که:  يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ * إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ (شعراء/88-89)آن روزی که اموال و اولاد سودی نمی‌رساند .‏ بلکه تنها کسی ( نجات پیدا می‌کند) که با دل سالم به پیشگاه خدا آمده باشد .‏

یکی دیگر ازموانع «وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی» «عدم مردم شناسی شرعی» است

این مانع در واقع به عدم شناخت و یا حتی آگهی های غلط از جامعه ی کفار، و بخصوص عدم شناخت و آگاهی های غلط از وضع موجود مسلمین و جامعه ی مسلمین اشاره دارد.

می دانیم که الله تعالی می فرماید: إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَـئِكَ يَلعَنُهُمُ اللّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (البقرة / 159) بی‌گمان کسانی که پنهان می‌دارند آنچه را که از دلائل روشن و هدایت فرو فرستاده‌ایم، بعد از آن که آن را برای مردم در کتاب بیان و روشن نموده‌ایم، خدا و نفرین‌کنندگان (چه از میان فرشتگان و چه از میان مؤمنان انس و جان)، ایشان را نفرین می‌کنند.

در این صورت واضح و روشن است که، هدف، کتمان ریزترین مسائل قانون شریعت الله نیست، بلکه هدف این است که چه جوری عَلَىٰ بَصِيرَةٍ باید این دعوت الله را پس از بیان صریح و واضح لا اله -الا الله و پس از یاد دادن ایمان می شود در میان طبقات مختلف جامعه به پیش برد؟

چه طوری می شود امر الله: ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَن (نحل/125) را در دعوتمان رعایت کنیم؟

چه طوری می شود امر الله: وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً (بقره/83) را رعایت کرد؟

چه طوری می شود امر الله: وَقُلْ لِعِبَادِي يَقُولُوا الَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  (اسراء/53) را در مورد طبقات مختلف مردم به کار گرفت؟

با بررسی سیره ی رسول الله صلی الله علیه وسلم متوجه می شویم که برای پیاده کردن این اسلوبهای شرعی، ایشان از مردم شناسی عمیقی برخوردار بودند، و در رسیدن به اهدافشان از این شناخت استفاده می کردند . رسول الله صلی الله علیه وسلم به صورت کلی یک جایی می فرماید: «الْإِیمَانُ يَمَانٍ وَالْكُفْرُ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالسَّكِینَةُ فِی أَهْلِ الْغَنَمِ وَالْفَخْرُ وَالرِّيَاءُ فِی الْفَدَّادِینَ أَهْلِ الْخَيْلِ وَالْوَبَرِ»[2] «یمنیان اهل ایمانند و كفر نیز از جانب شرق (منطقه­ای كفر خیز است) است و سكینت و آرامش در بین اهل غنم (چوپانان و كسانی كه با گله سر وكار دارند) است و فخر و ریا و در روایتی خیلاء (کبر و خود بزرگ­بینی) در بین صاحبان شتر (مالداران) و صاحبان اسب و بادیه­نشینان است.»

رسول الله ­صلی الله علیه وسلم اینطوری می­­خواست، اصحابش را به احوال و خلقیات كسانی كه با آنان تعامل دارند آشنا کند . حتی زمانی که به شاعر و مجری جنگ روانیش حسّان بن ثابت رضی الله عنه امر کرد تا سکولاریستهای کافر قریش را با اشعارش مورد نقد و هجو قرار بدهد، مقدمتاً از ابوبكر رضی الله عنه خواست تا حسان رضی الله عنه را از احوال و ایام و اخبار خودشان (در مكه) خبردار و اگاه کند.

یا زمانی که  معاذ رضی الله عنه رابه عنوان یک دعوتگر و امیر لشکر به سوی مردم یمن فرستاد، به معاذ پس از یادآوری چگونگی برخورد و تعامل با الله و چگونگی برخورد و تعامل با هوا و نفس خودش، چگونگی برخورد و تعامل با مردم یمن را به آن یاد داد و به  معاذ فرمودند: «تو به سوی قومی­ از اهل كتاب می­­روی»[3] و برایش مشخص کرد با چه قومی و با چه عقایدی روبرو خواهد شد و چگونگی برخورد با آنها را مشخص کرد و در صحبت کردن با آنها برای معاذ اولویت بندی کرد، و اولویاتی را که برای مخاطب قرار دادن اهل کتاب یمن لازم بود را معلوم و آشکار کرد، و اولین امری که باید به اینان بگویدرا تعیین فرمود، بعد از جا افتادن و قبول اولین مورد به آن گفت مورد دوم این را بگو و بعد از جا افتادن مورد دوم نوبت به مورد سوم می رسد و زمانی که مورد سوم هم جا افتاد و قبولش کردند نوبت می رسه به خوب اجراء کردن مورد سومی.

(ادامه دارد……)

---

[1]  رواه أبو داود/ آلبانی ،صحيح الجامع 5965

[2] صحیح مسلم ـ باب 23 ـ صفحه 52 ـ شماره 195

[3] همان ـ باب 9 ـ صفحه 38 ـ شماره 132

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(48- қисмат)

Илова бар ин уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят мекунадки: росулуллох саллаллоху алайхи васаллам нишаста будки, хаёху ва садойи кудаконро шанидем, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам боланд шуданд, ( дидки ) ек жорияйи хабаший мерақсад ва баччахо дўври уро гирифтанд

«حَبَشِيَّةٌ تَزْفِنُ وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهَا»،

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

: يَا عَائِشَةُ تَعَالَيْ فَانْظُرِي»

Эй Оиша биё ва нигох кун…… .[1] дар инжо возих астки ек жорияйи хабаший рақсида аст ва инки агар рақсидан дар зоти худиш харом буд қатъан росулуллох саллаллоху алайхи васаллам он жорияро аз рақсидан манъ ва нахий мекард ва хукми содир мекард ва илова бар ин уммул мўъмининро ба дидани рақси ин жория даъват намекард ва худиш хам нигох намекард.

Имоми Шофеъий рохимахуллох бо истинод ба ин хадис мегуяд: рақс на харом аст на макрух балки мубох аст ба шарти инки мард адойи муханнасинро дар наёварад, яъни адойи мардхойи заннамо ва суст ва беғайрат ва фоқиди мардонагийро дар наёварад ва гарна харом мешавад. Алъон бояд мутаважжих шуда бошидки чиро дар пойкубийи ( хал паркайи) хўромийхо шумо аз онхойики буйи аз шариат бурданд ё суннати ниёкони мусалмонишон хуб бехишон расида аст хатто тикон додани шона ва мисли бачча қиртийхо хандидан ва адохойи жилфро намебинид,ва бештар онхоро жиддий ва сари сангин мебинид. Ингор дар холи жанганд. Шайххо ва уламохо хам пойкубийи ( хал парка) ва хатто гуроний ва таронахойи хосси худишонро доштанд. Бале, шодийи инхо дар қалб аст ва харакоти зохирийи онхо хам латмайи ба мардонагий ва шахомати онхо ворид намекунад. Халпарка ва пойкубийи суронхо ва шикокхо ва соири лахжахойи курдий, рақси шамшири балучхо,зикри ханжари туркаманхо, азбойи хамалийхойи жунуби Эрон, рақси шамшири арабхо хам дар хамин мояхост,албатта чеченийхо ва соири ақвоми мусалмон хам мутаносиб бо қонуни шариати аллох пойкубийхо ва рақсхойиро ба вужуд овардандки лозим ба зикр нест.

Мутаважжих шудемки мазхаби Шофеъий хукмиш бар ибохайи рақс аст аммо дар мазхаби Ханафий ва Молик ва Ханбалий рақс макрух аст. Далили онхо хам ин астки убухат ва шахсияти инсонро пойин меоварад. Албатта иддайи хам иддао кардандки мазхаби Ханафий ва Моликий куллан рақсро харом дониста, аммо ин азизон бароишон шубха шуда ва иштибох матлабро мутаважжих шуданд, чун Ханафийхо ва Моликийхо он даста аз рақсхойиро харом донистандки касони меоянд ва бо ин рақс ибодат мекунанд ва ин рақсро новъи наздик шудани ба аллох медонанд, мисли хамин корики даровеш ва баъзи аз суфийхо анжомиш медихандки ахли илми фиқх дар тахрими ин новъ аз рақс хеч ихтилофи назарий бо хам надоранд.

Дар хар сурат хеч олими ахли суннати рақсиданро харом накарда, холо чи мубох бошад чи макрух, рақс дар зоти худиш харом нест, ва далили хам барои харом будани он вужуд надорад, балки ин амалкарди афроди астки онро дар хамин хадди мубох ё макрух будан нигах медорад ё харомиш мекунад.

Масалан варзиш кардан ек кори мубохи аст, холо еки анжомиш медихад ба нияти инки фахр фуруши кунад ва ё қавий бишавад барои дуздий ё азияти номуси мардум, дар инжо ин варзиш карданики мубох аст хукмиш аваз мешавад ва шахс ба хотири чанин варзиши дучори гунох хам мешавад, аммо агар каси хамин варзишро ба нияти эъдод ва тақвияти бадан барои анжоми бехтар хейр расонийи ба мардум ё жиход фи сабилиллах анжом бидихад ин кор мубох варзиш, шойистайи подош мешавад ва қоидайи

« لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ»

Дар инжо худишро нишон медихад ва ин варзиш кардан чун дар хидмати анжоми ек вожиби аст худиш хам вожиб мешавад.

То алъон бояд мутаважжих шуда бошемки баъди аз нажот аз фақр ва гурснагий ва расидани ба рифох ва баъди аз нажот аз тарс ва ноамний ва расидани ба амният, садхо моврид вужуд дорадки мешавад бо  онхо шахс ва жомеъаро шод кард, мисли фарохам кардани заминахойи тахсилий ва шуғлий ва …… инхо жанбахойи мусбати зиндагий хастандки қобилияти тўлиди шод кардан ва тақвияти дилро дорандки хам ба унвони еки аз абзорхойи саломати даруний метавонанд анжоми вазифа кунанд ва хам бо тақвият ва шорж кардани қалб метавонанд дар афзойиши халлоқият ва фаолияти ашхос ва солимтар кардани равобити ижтимоийи мардум ва хушбин кардани онхо ба зиндагиф ва оянда ва …… ба бехдошти дарунийи инсонхо кўмак кунанд, ва ин яъни тўлиди шодий барои харакоти қудратмандона дар расидани ба ахдофи дунёвий ва ухровий ;аммо чиро куффори жахоний ва муртаддин ва мунофиқин ва секулярзадахойи олудайи махаллий ба жойи таважжух ба ин жанбахойи мутаъаддид ва асосийи шодийзо дар миёни умуми афроди жомеъа танхо бар жанбахойи ғейри шаръий ва бахусус бар се моврид онхам масоили жинсийи номашруъ ва рақс ва тарона ангушт гузоштандки инхо хам аксаран ғейри машруъ ва нопойдор ва зудгузар хастандки хатто боиси новъи афсурдагий ва олудагийи бештар қалбий ва ижоди пучгароий ва ……мешавадки дар нихоят ба макотиби мухталифи шайтонпарасти ва секуляристи хатм мешавад?

(идома дорад……..)

---

[1]البانی در ” صحیح الترمذی” (3691). و ابن حجر   در فتح الباري

Дарсхойи муқаддамотий / дарси хаштум: шодий ба унвони ек ниёзи фитрий ва чигунагийи мудирият ва контроли он.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

Рақс ва пойкубий.

Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анху мегуяд: дар рузи ийд хабашийхо дар масжид дар холи рақс ва пойкубий буданд

« جاء حَبَشٌ يزْفِنُونَ في يوْمِ عِيدٍ في الْمَسْجِدِ»

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои дидани онхо маро садо зад ва маро ба дидани онхо даъват кард

«فَدَعَانِي النبي صلى الله عليه وسلم»

Ва сарамро руйи шонаш қарор додам ва ба томошоий бози онон машғул шудам то жойики аз томошойи онон мунсариф шудам.

 [1]Имоми Ахмад бин Ханбал хам аз уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ривоят мекунадки фармуд:

: وَضَعَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَقْنِي عَلَى مَنْكِبَيْهِ لِأَنْظُرَ إِلَى زَفْنِ الْحَبَشَةِ[2]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам чонайи маро руйи шонаш қарор дод то ман ба рақси хабашаийхо нигох кунам. Имоми Захабий мегуяд: манзур аз “ зафн” рақс аст [3] ва ибни Усайр хам мегуяд: ибороти “ зафн” дар асл ба маънийи рақс ва бози аст хаминтурики дар ривоёти аз уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо ворид шуда аст фармуд:

: قَدِمَ وَفْدُ الْحَبَشَةِ، فَجَعَلُوا يَزْفِنُونَ، وَيَلْعَبُونَ، وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَقُمْتُ وَأَنَا مُسْتَتِرَةٌ خَلْفَهُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، فَنَظَرْتُ حَتَّى أَعْيَيْتُ، ثُمَّ قَعَدْتُ، وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَائِمٌ يَنْظُرُ، فَاقْدُرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ الْمُشْتَهِيَةِ لِلنَّظَرِ.

Хайъати эъзомийи хабашийхо назди мо расиданд ва ба рақс ва бозий пардохтанд ва …….. [4] ва дар жойи дигарий уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо мефармояд:

« وَالْحَبَشَةُ يَلْعَبُونَ بِحِرَابِهِمْ فِي مَسْجِدِ»

Ва хабашийхо бо силоххойишон дар масжид бози мекарданд, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маро бо ридойи худ пушонд то ба бозийи онхо нигох кунам. [5] Дар ин хенгомики хабашийхо машғули шодий ва бозий буданд ва бо нейзахойишон мерақсиданд Умар вориди масжид шуд ва мушти сангриза бардошт ва шуруъ кард ба задани онхо, пайғамбар саллаллоху алайхи васаллам фармуд:

:  دعهم یا عمر[6] :

“ онхоро ба холи худ бигузор эй Умар”

Уммул мўъминин мегуяд: “ хамонтури ман ба хабашийхойики дар масжид машғули бозий буданд нигох кардам то пайғамбар хаста шуданд. Барои хамин астки хамма бояд ниёз ва ихсосоти духтарони жавон ва камсин ва солики алоқа ба лахв ва саргармий ва тафрих дорандро дар назар бигирид.

«فَاقْدِرُوا قَدْرَ الْجَارِيةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ حَرِيصَةً على اللَّهْوِ .[7]

Албатта ин хабашийхо ба унвони хейри муқаддам ва изхори шодий дар хенгоми вуруди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба Мадина хам хамин бозийхо ва пойкубийхоро бо силоххойишон анжом дода буданд: Анас бин Молик розиаллоху анху мегуяд: замоники росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба Мадина қадам гузошт,

لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ،

Хабашийхо барои хейри мақдами у ва изхори шодийшон бо аслахахойишон бози мекарданд,

لَعِبَتْ الْحَبَشَةُ لَقُدُومِهِ فَرَحًا بِذَلِكَ، لَعِبُوا بِحِرَابِهِمْ.[8]

Шавконий мегуяд бозийи онхо шомили гардондани аслахахойишон бо дастхо ва харакоти баданий буд. .[9]

(идома дорад…….)

---

[1] رواه مسلم

[2]مسند امام احمد (٢٣٧٠٩٩)

[3] ذهبی . الفائق(۲/۱۱۲)

[4]ابن اثیر. النهاية(٢/٣٠٥)

[5]صحیح مسلم، أبو الحسن مسلم بن الحجاج النيسابوري، دار إحياء التراث العربي، ج 2، ص 609

[6] متفق علیه

[7]متفق علیه . مسلم بن حجاج نيشابوري، صحيح مسلم، ج 2، ص 609، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، کتاب صلاة العيدين، بَاب الرُّخْصَةِ في اللَّعِبِ الذي لَا مَعْصِيةَ فيه في أَيامِ الْعِيدِ/ محمد بن اسماعيل البخاري، صحيح البخاري، ج 1، ص 173، تحقيق : د. مصطفى ديب البغا، کتاب الصلاة، ابواب المساجد، بَاب أَصْحَابِ الْحِرَابِ في الْمَسْجِدِ . / بخاری کتاب المناقب ج۲ص۱۷۹ و کتاب العیدین ج۱ص۱۲۳ – صحیح مسلم کتاب صلوه العیدین ج۲ص۶۰۸

[8] سنن أبي داود كتاب الأدب باب في النهي عن الغناء.

[9] فإن اللعب هو الحركات الصادرة منهم من تقليب حرابهم بأيديهم وحركة أبدانهم

  Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(99- қисм)

Агар мусулмонлар мана бу уч абзордан бирини канали орқали ўзларини ташкиллаштира олмасалар ва сахобаларни аввалги наслига ўхшаб муттахид бўлган холда мусулмонлар яшайдиган диёрларда хоким бўлиб олган жохилиятни супуриб ташлай олишмаса,орадан узоқ муддат ўтмасдан туриб ироқ, сурия,афғонистон,яман,сумали, ливия, мали, миср,фаластин, миянмор,марказий африка ва кашмирдаги вайронгар жанглардан бир нечтаси бутун жахон босқинчи, кофир секуляристлар ва махаллий муртадлар томонидан мусулмонларни устига мажбурлаб юкланади ва бу жанглар тамом бўлмайди, чунки бизлар динимизни тўрт мафхумидан қўлимизни тортмагунимизгача, ичкаридан бўм-бўш бўлиб уларга ўхшаб  қолмагунмизча  секуляристлар доимо ва хамиша бизлар билан жанг қилишади. 

  وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا (بقره/217)

Улар (кофирлар) қўлларидан келса то динингиздан қайтармагунларича сизлар билан уришаверадилар.

Ха, аллох таоло мана бу мажбурий,хамиша олиб бориладиган жангларни дафъ қилиш ва унга қарши курашиш учун мусулмонларга фақат жамоатни қўйиб қўйган ва мусулмонларнинг жамоати хам фақат уч абзордан бирини канали орқали рўёбга чиқади. Яъни агар нубувват манхажига асосланган исломий хукумат бор бўлса, исломий бадал хукуматни кераги йўқ, агар исломий бадал хукумат бор бўладиган бўлса, жамотлар ё мужохидлар шўросини кераги бўлмайди, исломий бадал хукумат мавжуд бўлмаган холатдагина жамоатлар ва мужохидларнинг шўроси маънога эга бўлади, нубувват манхажига асосланган исломий хукумат мавжуд бўлмаган пайтдагина исломий бадал хукумат маънога эга бўлади. Иккинчиси аввалги ва учинчини йўқлиги сабабли ва учинчи эса аввалги ва иккинчини йўқлиги сабабли изтирорий холатда маънога эга бўлади. Яъни агар аввалги мавжуд бўлса, шунда иккинчи ва учинчини ташлайсиз ва агар аввалги ,иккинчи мавжуд бўладиган бўлса, учинчисини ташлайсиз ва фақатгина аввал ва иккинчи бўлмаган пайтда учинчидан фойдалана  оласиз, ундан пастроқда эса  бошқа йўл  йўқ.

Энди агар бир киши мана бу сахих йўл ва абзор шу эканлигидан хабардор бўлса, аммо огох холида ва ўзини ихтиёри билан бу абзорлардан узоқлашса ва узоқда туриб ўзини созини чаладиган бўлса, бу одам бир ўзига мурожаъат қилсин, уни мана бу йўлга нима тортиб кетгани ва шаръий абзорнинг йўлини нима учун ташлаб кетгани ва бошқа йўлга ва абзорга ёпишиб қолгани  борасида бир фикрласин? Чунки қиёматда мана бу ниятига кўра хисоб-китоб қилинади:

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки: “ қиёмат кунида биринчи бўлиб сўроқ- савол қилинадиган киши, шахид бўлган кишидур, уни олиб келишади ва унга неъматларини танитади ва у хам бу неъматларни танийди. Мана бу неъматлар билан нима қилдинг?,- деб сўралади. У айтадики: сени йўлингда жанг қилдим ва шахид бўлдим. Айтиладики:

«كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ قَاتَلْتَ لِأَنْ يُقَالَ جَرِيءٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

ёлғон айтибсан! Лекин сен қахрамон дейилиши учун жанг қилдинг ва шундай дейилди. Сўнг уни худованд томонидан  буюрилади юзи билан судраб  жаханнамга отиб юборилади.

Илм ўрганган ва уни ўргатган ва қуръон ўқиган бир кишини олиб келинади. Унга айтишадики: сен булар билан нима қилдинг? Айтадики: мен уни сен сабабли  ўргандим ва ўргатдим ва қуръон ўқидим. Шунда унга айтилади:

 «كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ تَعَلَّمْتَ الْعِلْمَ لِيُقَالَ عَالِمٌ وَقَرَأْتَ الْقُرْآنَ لِيُقَالَ هُوَ قَارِئٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَسُحِبَ عَلَى وَجْهِهِ حَتَّى أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

Ёлғон айтибсан! Сен илмни сенга олим дейилиши учун ўргандинг, ва  сенга қори дейилиши учун қуръон ўқидинг, сенга шундай дейилди. Сўнгра худованд  дастур беради ва уни чехраси билан судраб оловга отиб юборилади;

Бир кишини олиб келишадики, худо унга жуда кўп ризқ берган ва унга жуда кўп мол- дунё ато этган. Қиёмат кунида унга неъматларни танитилади ва у уларни танийди, ундан сўралади: сен булар билан нима қилдинг? Айтадики: мен уларни худони йўлида инфоқ- эхсон қилдим, шунда айтилади:

«كَذَبْتَ وَلَكِنَّكَ فَعَلْتَ لِيُقَالَ هُوَ جَوَادٌ فَقَدْ قِيلَ ثُمَّ أُمِرَ بِهِ فَـسُحِبَ عَـلَى وَجْهِهِ ثُمَّ أُلْقِيَ فِي النَّارِ»

Ёлғон айтибсан! Сенга саховатманд дейишлари учун сен бу ишларни қилдинг ва сени хаққингда бу гаплар айтилди. Сўнгра худованд амр қилади уни чехраси билан судраб оловга ташлаб юборилади. “ .

قَالَ أَعْرَابِيٌّ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلْمَغْنَمِ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُذْكَرَ، وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُرَى مَكَانُهُ، وفي رواية: (الرَّجُلِ يُقَاتِلُ شَجَاعَةً، وَ يُقَاتِلُ حَمِيَّةً) وفي رواية: (وَ يُقَاتِلُ غضباً)  فمَنْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟، فَقَالَ مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

Бир сахройи араб росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хузурларига келиб айтдики: эй росулуллох, бир киши мол-мулк учун жанг қилади ва бир киши ном чиқариш учун жанг қилади ва яна бир киши мақомни қўлга киритиш учун жанг майдонига киради. Бошқа бир ривоятда ( шижоат абзори учун ва химояни қўлга киритиш учун жанг қилади) ва бошқа бир ривоятда ( ғазаби сабабли жанг қилади), шундай экан ким худони йўлида  жанг қилади? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қилдиларки: кимки аллохни калимаси олий бўлиши учун жанг қилса, у худони йўлида  жанг қилибди.

(давоми бор……..)