اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

(متن کامل مطلب)

  • در مورد شرایط رهبر دولت اسلامی و دارالاسلام  هم عرض شد که یکی از شروط زیر بنائی رهبر دارالاسلام این است که باید مسلمان باشد.

در دارالاسلام امام و رهبر جانشین نبوت در امر پاسداری از دین الله و تطبیق و حکم کردن بر اساس دین الله در دنیا و مدیرت امور دنیا بر اساس قانون شریعت الله است . الله تعالی می فرماید:  وَأَنزَلْنَا إِلَیْکَ الْکِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَیْنَ یَدَیْهِ مِنَ الْکِتَابِ وَمُهَیْمِناً عَلَیْهِ و بر تو ( ای پیغمبر ) کتاب را نازل کردیم که ملازم حق ، و موافق و مصدّق کتابهای پیشین، و شاهد و حافظ آنها است. فَاحْکُم بَیْنَهُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاءهُمْ عَمَّا جَاءکَ مِنَ الْحَقِّ (مائده/48) پس میان آنان بر طبق چیزی حکم کن که خدا بر تو نازل کرده است ، و به خاطر پیروی از امیال و آرزوهای ایشان ، از حق و حقیقتی که برای تو آمده است روی مگردان.  حالا اگررهبر مسلمانی مرتد شود باید برداشته شود و هیچ ولایتی بر مسلمین ندارد.

عباده بن صامت رضی الله عنه می گوید: دَعانا النبيُّ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ فَبايَعْناهُ، فقالَ فِيما أخَذَ عَلَيْنا: رسول الله صلی الله علیه وسلم ما را فراخواند وبا ایشان بیعت کردیم و مضمون عهدی که از ما گرفت این بود که:  أنْ بايَعَنا علَى السَّمْعِ والطَّاعَةِ،في مَنْشَطِنَا وَمَكْرَهِنَا، وَعُسْرِنَا وَيُسْرِنَا وَأَثَرَةٍ عَلَيْنَا، از ایشان در خوشی و ناخوشی و سختی وراحتی وترجیح دادن دیگران بر ما اطاعت و پیروی کنیم  وَأَنْ لَا نُنَازِعَ الْأَمْرَ أَهْلَهُ، إلَّا أنْ تَرَوْا كُفْرًا بَواحًا، عِنْدَكُمْ مِنَ اللَّهِ فيه بُرْهانٌ [1]و اینکه با صاحبان حکم در گیر نشویم، و فرمود: مگر اینکه خودتان از آنان کفر آشکار و واضحی را مشاهده کنید که برای آن در نزد خداوند دلیل قاطعی وجود دارد.

امام ماوردی رحمه الله می گوید: امامت و رهبریت موضوعی جهت جانشینی نبوت در حراست و پاسداری از دین و سیاست دنیاست، و عقد این امامت و رهبری برای کسی که باید چنین وظایفی را در امت عهده دار شود واجب است .[2]

به نظر شما چگونه کسی که به محتوا و مفاهیم چهار گانه ی دین برای اسلام یا حتی کلیت اسلام ایمان ندارد می تواند چنین وظیفه ای را انجام دهد؟  چگونه امانت حراست و پاسداری از دین الله و مومنین باید به کسی سپرده شود که در اساس به آن و قوانین آن اعتقادی ندارد؟ این کافر با پذیرش کفر به نفس خودش خیانت کرده و به دین الله خیانت کرده و با کفرش به الله خیانت کرده، إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ‏.( حج / ۳۸) مسلّماً الله از مومنین دفاع می‌کند. مسلّماً خداوند خیانت پیشگان کافر را دوست نمی‌دارد.‏

پس چنین خائنی چگونه مورد اعتماد است که دین و دارالاسلام و جان و مال و ناموس و آبروی مسلمین به وی سپرده شود؟ اگر روزی مومنین دارای قدرتی جهت آزاد سازی سرزمینهای تحت حاکمیت دارالکفرها شدند آیا اگر این رهبر نصرانی باشد جهت فتح سرزمینهای نصرانی و تطبیق قانون شریعت الله در این سرزمینها با هم کیشان خود خواهد جنگید؟ یا اگر یهودی یا مجوس یا سکولار باشند؟ هر کسی کمی عقل داشته باشد و بر مبانی و اصول دین اسلام هم آگاهی نداشته باشد می داند که چنین توهمی تنها مختص انسانهای فریب خورده و عقب مانده است.

الله تعالی می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآيَاتِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ( آل عمران/118).ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! از غیر خود محرم اسرار برنگزینید، آنان از هرگونه شر و فسادی در حق شما کوتاهی نمی‌کنند. آنان آرزوی رنج و زحمت شما را ( در دل ) دارند دشمنانگی از دهان آنان آشکار است ، و آنچه در دل دارند بزرگتر است. ما نشانه‌هائی را (که بتوان با آنها دشمن را از دوست باز شناخت) برای شما بیان کردیم اگر اهل عقل و درایت هستید.‏

زمانی که این کفار در این گونه مسائل کاملاً شخصی و فردی نمی توانند به عنوان محرم اسرار مومنین قرار گیرند آنوقت چگونه می توانند امام و رهبر مومنین در امور حکومتی شوند که امنیت در دین و دارالاسلام و جان و ناموس و مال و عقل و آبرو مومنین به این حاکمیت بسته است؟

الله تعالی می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ أَتُرِیدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَیْکُمْ سُلْطَاناً مُّبِیناً ‏(نساء/144) ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! کافران را به جای مؤمنان به  سرپرستی نگیرید . مگر می‌خواهید حجّت و برهان آشکاری علیه خود به دست خدا دهید ( بر این که شما هم جزو منافقانید؟ چون تنها منافقین هستند که ادعای مسلمان بودن دارند اما می خواهند کفار سرپرست آنها شوند) .‏

بر این اساسامام ابن عابدين حنفی رحمه الله می گوید: کافر بر مسلمان ولایت و سرپرستی نداردف چه ولایت و سرپرستی عامه و چه خاصه، کافر نمی تواند امام و رهبر بر مسلمین شود، و کافر نمی توان بر مسلمین قاضی  شود ، و کافر نمی تواند شاهد در میان مسلمین باشد، و در ازدواج زن مسلمان ولایت و سرپرستی ندارد، و حضانت و سرپرستی مسلمان هم به کافر داده نمی شود و نمی تواند ولی و وصی چنین مسلمان شود.[3]

ادامه خواندن اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

(6-қисм)  

 Мунофиқлар тўдаси ( секулярзадалар) аллох таоло хор,залил қилган кишини аллох таоло унга иззат берган кишидан афзал қилишни исташади,

   «مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ »  (صافات/154)

Ахир аллох таоло қуйидагича мархамат қилмаганмиди?

 أَفَمَن کَانَ مُؤْمِناً کَمَن کَانَ فَاسِقاً لَّا یَسْتَوُونَ ‏(سجده/18)

Ахир мўъмин бўлган киши билан фосиқ-итоатсиз кимса тенг бўлурми? (йўқ), баробар бўлмаслар!

Демак шахсий масалаларда бўладими ё ижтимоъий ,хукуматий масалаларда бўладими, уларни хаммасида кофирларнинг мўъминларни ва дорул исломни устида хукмронлик қилишларига хеч қандай йўл  мавжуд эмас; шу билан бирга, нафийи сабил қоидаси мусулмонлар билан кофирларни ўртасидаги жуда кўп қарордодларни хам бекор қилади, бошқа истелох билан айтганда вето қилиш хаққи бор; яъни агарчи ахд ва паймонда ахдга вафо қилиш вожиб бўлса хам, аммо агар  ахд қилингач бу орада аллохни шариатидаги хокимиятни асли ва дорул исломни истиқлоли хатарга тушадиган бўлса, нафийи сабил қоидаси майдонга тушади ва дорул ислом билан тузилган ахдни бекор қилади.

Мана бу бекор қилинишни ва вето қилиш хаққини иккита мисол билан изох беришга рухсат берасизлар: аллох таоло мўъминларга амр қилиб мархамат қиладики:

   یَٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِ (مائده/۱)

Эй мўъминлар, ахдларга (ўзаро келишган битимларга) вафо қилингиз!

Аммо агар мана бундай паймон тузилгандан сўнг, бу паймон аллохни шариати назари бўйича харом эканлиги, ундан нахий қилингани ва аслида фосид экани ёки уни сабаблари,иллатлари фосид  экани  мушаххас бўлса, мана бу муомалалар рибо, тижорат бўйича бўладими ёки никохлашда бўладими……… уни ботил,бекор қилиш вожиб бўлади. 

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

الصُّلْحُ جَائِزٌ بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ إِلَّا صُلْحاً أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا.

Мусулмонлар орасида сулх жоиздир, магар харомни халол қиладиган ёки халолни харом қиладиган сулх жоиз эмас.

وقالَ رسولُ اللَّهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ : المسلمونَ على شروطِهم .[1]

Мусулмонлар ўзларини шартларида собит туришади ва уни ижро қилишда,уни риоя қилиш бўйича  вазифага эгадурлар.

«المسلمونَ على شروطِهم ، إِلَّا شرطا أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا »[2]

Мусулмонлар ўзларини шартларига вафо қилишлари керак ва шартларга амал қилишлик лозимдир, магар харомни халол қиладиган ёки халолни харом қиладиган шартларга амал қилиш лозим эмас.

Жаъфарий шиъалари хам мана бу борада Аби Абдуллох розиаллоху анхудан ривоят қилишадики:

« الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ إِلَّا كُلَّ شَرْطٍ خَالَفَ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ، فَلَا يَجُوزُ»[3]

Мусулмонлар ўзларини қарордодларига,шартларига пойбанд бўлишлари керак, магар худони китобига мухолиф бўлган шартларга риоя қилиш жоиз эмас.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

(6-قیسم)

مُنافِقلَر توُدَه سِی (سِکوُلارزَدَه لَر) اَلله تَعالَی حار، زَلِیل قِیلگن کِیشِینِی اَلله تَعالَی اوُنگه عِزَّت بِیرگن کِیشِیدَن اَفضَل قِیلِیشنِی اِیستَشَدِی،        «مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ »  (صافات/154) اَخِیر اَلله تَعالَی قوُیِیدَگِیچَه مَرحَمَت قِیلمُگنمِیدِی؟  أَفَمَن کَانَ مُؤْمِناً کَمَن کَانَ فَاسِقاً لَّا یَسْتَوُونَ ‏(سجده/18) اَخیر مُؤمِن بوُلگن کِیشِی بِیلَن فاسِق- اِطاعَتسِیز کِیمسَه تِینگ بوُلوُرمِی؟ (یوُق)، بَرابَر بوُلمَسلَر!

دِیمَک شَخصِی مَسَلَه لَردَه بوُلَدِیمِی یا اِجتِمائِی، حُکوُمَتِی مَسَلَه لَردَه بوُلَدِیمِی، اوُلَرنِی هَمَّه سِیدَه کافِرلَرنِینگ مُؤمِنلَرنِی وَ دارُ الاِسلامنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشلَرِیگه هِیچ قَندَی یُول مَوجُود اِیمَس؛ شوُ بِیلَن بِیرگه، نَفِییِ سَبِیل قائِدَه سِی مُسُلمانلَر بِیلَن کافِرلَرنِی اوُرتَسِیدَه جُودَه کوُپ قَراردادلَرنِی هَم بِیکار قِیلَدِی، باشقَه اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه وِیتا قِیلِیش حَققِی بار؛ یَعنِی اَگرچِی عَهد وَ پَیماندَه عَهدگه وَفا قِیلِیش واجِب بوُلسَه هَم، اَمّا اَگر عَهد قِیلِینگچ بُو آرَدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی حاکِمِیَتنِی اَصلِی دارُ الاِسلامنِی اِستِقلالِی خَطَرگه توُشَدِیگن بُولسَه، نَفِییِ سَبِیل قائِدَه سِی مَیدانگه توُشَدِی وَ دارُ الاِسلام بِیلَن توُرِیلگن عَهدنِی بِیکار قِیلَدِی.

مَنَه بُو بِیکار قِیلِینِیشنِی وَ وِیتا قِیلِیش حَققِینِی اِیککِیتَه مِثال بِیلَن اِیضاح بِیرِیشگه رُحصَت بِیرَسِیزلَر: اَلله تَعالَی مُؤمِنلَرگه اَمر قِیلِیب مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:      یَٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِ (مائده/۱) اِی مُؤمِنلَر، عَهدلَرگه (اوُزَرا کِیلِیشگن بِیتِیملَرگه) وَفا قِیلِینگِیز!

اَمّا اَگر مَنَه بوُندَی پَیمان توُزِیلگندَن سُونگ، بُو پَیمان اَلله نِی شَرِیعَتِی نَظَرِی بُویِیچَه حَرام اِیکَنلِیگِی، اوُندَن نَهِی قِیلِینگنِی وَ اَصلِیدَه فاسِد اِیکَنِی یاکِی اوُنِی سَبَبلَرِی، عِللَتلَرِی فاسِد اِیکَنِی مُشَخَّص بوُلسَه، مَنَه بُو مُعامَلَه لَر رِبا، تِجارَت بُویِیچَه بوُلَدِیمِی یاکِی نِکاهلَشدَه بُولَدِیمِی…….اوُنِی باطِل،بِیکار قِیلِیش واجِب بوُلَدِی.

رسول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی:  

الصُّلْحُ جَائِزٌ بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ إِلَّا صُلْحاً أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا. مُسُلمانلَر آرَسِیدَه صُلح جائِزدِیر، مَگر حَرامنِی حَلال قِیلَدِیگن یاکِی حَلالنِی حَرام قِیلَدِیگن صُلح جائِز اِیمَس.  وَقالَ رسولُ اللَّهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ : المسلمونَ على شروطِهم .[1]  مُسُلمانلَر اوُزلَرِینِی شَرطلَرِیدَه ثابِت توُرِیشَدِی وَ اوُنِی اِجرا قِیلِیشدَه، اوُنِی رِعایَه قِیلِیش بُویِیچَه وَظِیفَه گه اِیگه دوُرلَر. 

«المسلمونَ على شروطِهم ، إِلَّا شرطا أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا »[2] مُسُلمانلَر اوُزلَرِینِی شَرطلَرِیگه وَفا قِیلِیشلَرِی کِیرَک وَ شَرطلَرگه عَمَل قِیلِیشلِیک لازِمدِیر، مَگر حَرامنِی حَلال قِیلَدِیگن یاکِی حَلالنِی حَرام قِیلَدِیگن شَرطلَرگه عَمَل قِیلِیش لازِم اِیمَس.

جَعفَرِی شِیعَه لَرِی هَم مَنَه بُو بارَدَه اَبِی عَبدُ الله رَضِیَ الله عَنهُ دَن رِوایَت قِیلِیشَدِیکِی:« الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ إِلَّا كُلَّ شَرْطٍ خَالَفَ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ، فَلَا يَجُوزُ»[3]  مُسُلمانلَر اوُزلَرِینِی قَراردادلَرِیگه، شَرطلَرِیگه پایبَند بُولِیشلَرِی کِیرَک، مَگر خُدانِی کِتابِیگه مُخالِف بوُلگن شَرطلَرگه رِعایَه قِیلِیش جائِز اِیمَس.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

(6-قسمت)

دارودسته ی منافقین (= سکولارزده ها) می خواهند کسی را که الله تعالی ذلیلش کرده است را بر کسی که الله تعالی به او عزت داده است برتری ببخشند،«مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ »  (صافات/154)  مگر الله تعالی نمی فرماید: أَفَمَن کَانَ مُؤْمِناً کَمَن کَانَ فَاسِقاً لَّا یَسْتَوُونَ ‏(سجده/18) آیا کسی که مؤمن بوده است، همچون کسی است که فاسق بوده است‌؟! ( نه، هرگز! این دو) برابر نیستند.‏و فسق در اینجا فسق اکبر است، چگونه اینها کافر را بر مسلمان برتری می دهند؟

پس چه در مسائل فردی و چه در مسائل اجتماعی و حکومتی هیچ راهی برای تسلط کفار بر مومنین و دارالاسلام وجود ندارد؛در کنار این،قاعده ی نفی سبیل می تواند بسیاری از قراردادهای بین مسلمین با کفار را هم خنثی کند، و به اصطلاح حق وتو دارد؛ یعنی با آنکه در عهد و پیمانها وفای به عهد واجب است اما اگر عهدی بسته شود که طی آن اصل حاکمیت شریعت الله و استقلال دارالاسلام در خطر بیافتد قاعده ی نفی سبیل وارد میدان می شود و پیمانی که با دارالکفر بسته شده است را خنثی می کند.

اجازه بدهید با دو مثال این خنثی سازی و حق وتو ی قاعده ی نفی سبیل را توضیح دهیم : الله تعالی به مومنین امر می کند و می‌فرماید:  یَٰٓأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوٓاْ أَوۡفُواْ بِٱلۡعُقُودِ (مائده/۱) «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، به پیمان‌ها[یتان] وفا کنید».اما اگر بعد از بستن پیمان مشخص شد که چنین پیمانی از نظر شریعت الله حرام است و از آن نهی شده و در اصل فاسد باشد یا با اسباب و علت‌هایی فاسد شود، چنین پیمانی چه در معاملات ربوی و تجاری باشد چه در عقد نکاح و… واجب است که فسخ  و باطل شوند.

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:

  • الصُّلْحُ جَائِزٌ بَیْنَ الْمُسْلِمِینَ إِلَّا صُلْحاً أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا. صلح ميان مسلمانان جايز است، مگر صلحى كه حرامى را حلال يا حلالى را حرام كند. وقالَ رسولُ اللَّهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ : المسلمونَ على شروطِهم .[1]مسلمانان بر شروط خود هستند و موظف به جرا و مراعات آن مي‌باشند.
  • «المسلمونَ على شروطِهم ، إِلَّا شرطا أَحَلَّ حَرَاماً أَوْ حَرَّمَ حَلَالًا »[2]مسلمانان بايد به شروط خويش وفاكنند وعمل به  شروط  الزامي  است مگر شرطي‌كه  حرامي را حلال يا حلالي  را حرام‌كند (كه عمل بدان الزامي نيست‌.)‌
  • شیعیان جعفری هم در این زمینه از ابی عبدالله رضی الله عنه روایت کرده اند که : « الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ إِلَّا كُلَّ شَرْطٍ خَالَفَ كِتَابَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ، فَلَا يَجُوزُ»[3]مسلمانان لازم است پاى بند قرار دادها و شروط خويش باشند مگر هر شرطى كه مخالف كتاب خداوند باشد كه آن جايز نيست.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

5-қисм)  

Аллохга зулм қилиш ва аллохни шариатидаги қонунларга зулм қилиш ва аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилинишидан юз ўгиришлик, энг катта зулм хисобланади ва шубхасиз мўъминлар учун комил ибодат йўлларига шароит яратиб берган ва мўъминлар аллохни шариатини хаммасига “амал” қила оладиган мухитни мухайё қилган, аммо баъзи масалаларда инсонларни хаққида зулм қилиб қўядиган мусулмон хоким, “аллохни шариатидаги қонунларни” бир четга суриб қўйиб олтиталик кофирлардан бирини қонунини уни ўрнига қўйиб олган ва исломни хаммасига ва комил ибодат учун амал қилиш йўлларини ёпиб қўйган ва аллохни, аллохни динини хаққига катта зулм ва хиёнатни содир қиладиган, аммо уни қонунларига эътироз билдирмайдиган,мухолифат қилмайдиган  баъзи иқтисодий,хавфсизлик масалаларида  адолат ахли бўлган кофир хокимдан яхшироқдир. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам золим имомга,рахбарга қарши қиём қилишдан қайтарганлар ва очиқ куфрга дучор бўлишни халол қилиб олган рахбарга қарши эса қиём қилишга буюрганлар.

Албатта шуни хам қўшимча қилиб ўтиш керакки,мунофиқлар тўдасининг хозирги вазиятдаги одил кофирдан бўлган манзурлари яхудий ё насроний ё мажусий ё собеин кофирлари эмас, чунки улар умуман айтганда аллох таолони шариати асосида хокимият юргизиш билан мушкилотлари бор,балки уларни манзурлари секуляр кофирлар ( ё араб тили билан айтганда мушриклар) бўлади, мана бу хор бўлганлар иқтисодий,жамиятни кўпайиши ,секуляр кофирларнинг бугунги кундаги жамиятини хавфсизлигини бахона қилиш билан – албатта улар харгиз Балқис маликаси ёки қурайшни секулярлари  мушрикларни диёрида вужудга келтирган нарсани вужудга келтира олишмайди – секуляр кофирларни хокимиятини мусулмонларга шаръий қилиб бермоқчи ва ғайри мустақим равишда мусулмонларни секуляр кофирларни хокимиятини қабул қилишга таслим қилдирмоқчи бўлишади. Мана бу секуляр тузумларининг инқилобчи мухолифларини амали, Сулаймон алайхиссаломни инқилобий амалини ёки росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг ва у кишига эргашган кишиларни амалини савол остига қўймоқчи  ва уни нотўғри деб кўрсатмоқчи бўлишади.

Албатта мунофиқлар тўдаси (секулярзадалар) фақат дорул куфрларнинг бошқа диёрларни талон-тарож қилишни орқасидан вужудга келган, моддий тараққиёт масалаларига яна озодликка, хизбларни сонини кўплигига,шахсий секуляристик тузумдан қутулишга  диққатни қаратиш билан,ўзлари мана бундай қутулишларни соясида, ислом ва мусулмонларни либосида  кўнгиллари нимани хохласа шуни қилишади.

Моддий масалалар бўйича хам “амалда” иқтисодий фаровонликни ва хавфсизликни маккадаги “атъамахум мин жуъ ва аманахум мин хавф”ни – албатта ахли макка фаровонлик, хавфсизликни мана бу даражасига етиб келгунича асрлар давомида вақт керак бўлган – аллох таоло мана бу фаровонлик ва хавфсизликка гувохлик беради ва уни бўрттириб кўрсатади, истелох билан айтганда хозирги секуляр, иқтисодий ривожланган  секуляр жамиятларда хам, уларнинг хозирги даражадаги холатга етиб келгунларига қадар асрлар давомида вақт керак бўлган, уларни холати хам бўрттириб кўрсатилган ва уни адолатни нишонаси дейилади, кейин:  янги ташкил бўлган ва турли-хил иқтисодий,харбий  мухосараларни хатто ахзоблар жангининг хатарларини бошидан ўтказган мадина дорул исломини, росулуллох саллаллоху алайхи  васалламни хокимиятини остидаги дорул исломдаги  “асхоби суфага” ўхшаган уйсизларни,мискинларни хам бўрттириб кўрсатади, турли-туман иллатлар жумладан  ташқи секуляр кофирлар омили сабаб бўлган,  бугунги кундаги мусулмонларнинг хозирги дорул исломидаги иқтисодий мушкилотларни хам бўрттириб кўрсатади ва уни зулмни нишонаси деб таништиради; ва нихоят ўзини шунчалик у ёқдан бу ёққа ташлагандан сўнг, уларни қаршисидаги мухотоб шу хулосага келадики, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг мусулмонларни устидаги хокимиятини ўрнига аби жахлни, абу лахабни ва абдуллох ибни убайни хокимиятини қўйишади, ёки дорул исломдаги мусулмон рахбарларни хокимиятини ўрнига американи,англияни, франсияни, хитойни, россияни, ва бошқа жахондаги кофирларни,хамда махаллий секуляр сотқинларни хокимиятини қўйиб қўйишади. Улар фақат рахбарларни исмини келтиришади ва амалда эса аллохни шариатидаги қонунларни бир четга суриб қўйишади ва мусулмонлардан мана бу кофирларга итоат қилишларини талаб қилишади, аслида эса аллох таоло кофирларга итоат қилишдан нахий қилган ва буни ўрнига  тоғутга куфр келтиришга ва кофирларни инкор қилишга амр қилган.

(давоми бор……)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

(5-قیسم)

اَلله ظُلم قِیلِیش وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه ظُلم قِیلِیش وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکم قِیلِینِیشِیدَن یوُز اوُگِیرِیشلِیک، اِینگ کَتتَه ظُلم حِسالَنَدِی وَ شُبهَه سِیز مُؤمِنلَر اوُچُون کامِل عِبادَت یوُللَرِیگه شَرائِط یَرَتِیب بِیرگن وَ مُؤمِنلَر اَلله نِی شَرِیعَتِینِی هَمَّه سِیگه “عَمَل” قِیلَه آلَدِیگن مُحِیطنِی مُهَیَّا قِیلگن، اَمّا بَعضِی مَسَلَه لَردَه اِنسانلَرنِی حَققِیدَه ظُلم قِیلِیب قوُیَه دِیگن مُسُلمان حاکِم، “اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی” بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیب آلتِیتَه لِیک کافِرلَردَن بِیرِینِی قانوُنِینِی اوُنِی اوُرنِیگه قوُیِیب آلگن وَ اِسلامنِی هَمَّه سِیگه وَ کامِل عِبادَت اوُچُون عَمَل قِیلِیش یوُللَرِینِی یاپِیب قوُیگن وَ اَلله نِی، اَلله نِی دِینِینِی حَققِیگه کَتتَه ظُلم وَ خِیانَتنِی صادِر قِیلَدِیگن، اَمّا اوُنِی قانوُنلَرِیگه اِعتِراض بِیلدِیرمَیدِیگن،مُخالِفَت قِیلمَیدِیگن بَعضِی اِقتِصادِی، حَوفسِیزلِیک مَسَلَه لَرِیدَه عَدالَت اَهلِی بُولگن کافِر حاکِمدَن یَحشِیراقدِیر. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم ظُلم اِمامگه، رَهبَرگه قَرشِی قِیام قِیلِیشدَن قَیتَرگنلَر وَ آچِیق کُفرگه دوُچار بوُلِیشنِی حَلال قِیلِیب آلگن رَهبَرگه قَرشِی اِیسَه قِیام قِیلِیشگه بُویُورگنلَر.

اَلبَتَّه شوُنِی هَم قوُشِیمچَه قِیلِیب اوُتِیش کِیرَککِی، مُنافِقلَر توُدَه سِینِینگ حاضِرگِی وَضِیعیَتدَگِی عادِل کافِردَن بوُلگن مَنضُورلَرِی یَهُودِی یا نَصرانِی یا مَجُوسِی یا صابِیئِن کافِرلَرِی اِیمَس، چوُنکِی اوُلَر عُمُوماً اَیتگندَه اَلله تَعالَینِی شَرِیعَتِی اَساسِیدَه حاکِمِیَت یوُرگِیزِیش بِیلَن مُشکِلاتلَرِی بار، بَلکِی اوُلَرنِی مَنضُورلَرِی سِکوُلار کافِرلَر ( یا عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَر) بوُلَدِی، مَنَه بُو حار بوُلگنلَر اِقتِصادِی، جَمِیعیَتنِی کوُپَیِیشِی، سِکوُلار کافِرلَرنِینگ بوُگوُنگِی کوُندَگِی جَمِیعیَتِینِی حَوفسِیزلِیگِینِی بَهانَه قِیلِیش بِیلَن – اَلبَتَّه اوُلَر هَرگِیز بَلقِیس مَلِیکَه سِی یاکِی قُرَیشنِی سِکوُلارلَرِی مُشرِکلَرنِی دِیارِیدَه وُجُودگه کِیلتِیرگن نَرسَه نِی وُجُودگه کِیلتِیرَه آلِیشمَیدِی – سِکوُلار کافِرلَرنِی حاکِیمِیَتِینِی مُسُلمانلَرگه شَرعِی قِیلِیب بِیرماقچِی وَ غَیرِی مُستَقِیم رَوِیشدَه مُسُلمانلَرنِی سِکوُلار کافِرلَرنیی حاکِمِیَتِینِی قَبوُل قِیلِیشگه تَسلِیم قِیلدِیرماقچِی بوُلِیشَدِی. مَنَه بُو سِکوُلار توُزُوملَرِینِینگ اِنقِلابچِی مُخالِفلَرِینِی عَمَلِی، سُلَیمان عَلَیهِ السَّلامنِی اِنقِلابِی عَمَلِینِی یاکِی رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِینگ وَ اوُ کِیشِیگه اِیرگشگن کِیشِیلَرنِی عَمَلِینِی سَوال آستِیگه قوُیماقچِی وَ اوُنِی  ناتوُغرِی دِیب کوُرسَتماقچِی بوُلِیشَدِی.

اَلبَتَّه مُنافِقلَر توُدَه سِی (سِکوُلارزَدَه لَر) فَقَط دارُ الکُفرلَرنِینگ باشقَه دِیارلَرنِی تَلان – تَراج قِیلِیشنِی آرقَسِیدَن وُجُودگه کِیلگن ماددِی تَرَقِّیات مَسَلَه لَرِیگه یَنَه آزادلِیککَه ، حِزبلَرنِی سانِینِی کوُپلِیگِیگه، شَخصِی سِکوُلارِیستِیک توُزوُمدَن قوُتوُلِیشگه دِققَتنِی قَرَتِیش بِیلَن، اوُزلَرِی مَنَه بوُندَی قوُتوُلِیشلَرنِی سایَه سِیدَه، اِسلام وَ مُسُلمانلَرنِی لِباسِیدَه کوُنگِیللَرِی نِیمَه نِی هاحلَسَه شوُنِی قِیلِیشَدِی.

ماددِی مَسَلَه لَر بُویِیچَه هَم “عَمَلدَه” اِقتِصادِی فَراوانلِیکنِی وَ حَوفسِیزلِیکنِی مَکَّه دَگِی   « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» نِی – اَلبَتَّه اَهلِی مَکَّه فَراوانلِیک، حَوفسِیزلِیکنِی مَنَه بُو دَرَجَه سِیگه یِیتِیب کِیلگوُنِیچَه عَصرلَر دَوامِیدَه وَقت کِیرَک بوُلگن – اَلله تَعالَی مَنَه بُو فَراوانلِیک وَ حَوفسِیزلِیککَه گوُواهلِیک بِیرَدِی وَ اوُنِی بوُرتتِیرِیب کوُرسَتَدِی، اِصطِلاح بِیلَن اَیتگندَه حاضِرگِی سِکوُلار، اِقتِصادِی رِواجلَنگن سِکوُلار جَمِیعیَتلَردَه هَم، اوُلَرنِینگ حاضِرگِی دَرَجَه دَگِی حالَتگه یِیتِیب کِیلگوُنِیچَه قَدَر عَصرلَر دَوامِیدَه وَقت کِیرَک بوُلگن، اوُلَرنِی حالَتِی هَم بُورتتِیرِیب کوُرسَتِیلگن وَ اوُنِی عَدالَتنِی نِشانَه سِی دِییِیلَدِی، کِییِین: یَنگِی تَشکِیل بوُلگن وَ توُرلِی – هِیل اِقتِصادِی، حَربِی مُخاصَرَه لَرنِی حَتّی اَحزابلَر جَنگِینِینگ خَطَرلَرِینِی باشِیدَن اوُتکَزگن مَدِینَه دارُ الاِسلامِینِی، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّمنِی حاکِمِیَتِینِی آستِیدَگِی دارُ الاِسلامدَگِی “اَصحابِی صُوفَه گه” اوُحشَگن اوُیسِیزلَرنِی، مِیسکِینلَرنِی هَم بوُرتتِیرِیب کوُرسَتَدِی، توُرلِی – توُمَن عِللَتلَر جُملَه دَن تَشقِی سِکوُلار کافِرلَر عامِلِی سَبَب بُولگن، بُوگوُنگِی کوُندَگِی مُسُلمانلَرنِینگ حاضِرگِی دارُ الاِسلامِیدَگِی اِقتِصادِی مُشکِلاتلَرنِی هَم بوُرتتِیرِیب کوُرسَتَدِی وَ اوُنِی ظُلمنِی نِشانَه سِی دِیب تَنِیشتِیرَدِی؛ وَ نِهایَت اوُزِینِی شوُنچَه لِیک اوُ یاقدَن بُو یاقگه تَشلَگندَن سُونگ، اوُلَرنِی قَرشِیسِیدَگِی مُخاطاب شوُ حوُلاصَه گه کِیلَدِیکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّمنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَگِی حاکِیمِیَتِینِی اوُرنِیگه اَبِی جَهلنِی، اَبُو لَهَبنِی وَ عَبدُ الله اِبنِ اُبَینِی حاکِیمِیَتِینِی قوُیِیشَدِی، یاکِی دارُ الاِسلامدَگِی مُسُلمان رَهبَرلَرنِی حاکِیمِیَتِینِی اوُرنِیگه اَمِیرِکَه نِی، اَنگلِیَه نِی،فرَنسِییَه نِی، حِتاینِی،راسسِیَه نِی وَ باشقَه جَهاندَگِی کافِرلَرنِی، هَمدَه مَحَلِّی سِکوُلار ساتقِینلَرنِی حاکِیمِیَتِینِی قوُیِیب قوُیِیشَدِی. اوُلَر فَقَط رَهبَرلَرنِی اِسمِینِی کِیلتِیرِیشَدِی وَ عَمَلدَه اِیسَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیِیشَدِی وَ مُسُلمانلَردَن مَنَه بُو کافِرلَرگه اِطاعَت قِیلِیشلَرِینِی طَلَب قِیلِیشَدِی، اَصلِیدَه اِیسَه اَلله تَعالَی کافِرلَرگه اِطاعَت قِیلِیشدَن نَهِی قِیلگن وَ بُونِی اوُرنِیگه طاغوُتگه کُفر کِیلتِیرِیشگه وَ کافِرلَرنِی اِنکار قِیلِیشگه اَمر قِیلگن.

(دوامی بار…..)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

(5-قسمت)

ظلم به الله و ظلم به قانون شریعت الله و رویگردانی از تحکیم قانون شریعت الله بزرگترین ظلم است و بدون شک حاکم مسلمانی که راههای عبادت کامل را برای مومنین فراهم کرده و مومنین می توانند به تمام شریعت الله «عمل» کنند اما در بعضی از مسائل دچار ظلمهائی در حق الناس می شود بسیار بهتر از حاکم کافری است که «قانون شریعت الله» را کنار گذاشته و قانون یکی از زکفار 6گانه را به جای آن قرار داده و راههای عمل به تمام اسلام و عبادت کامل را بسته و در حق الله و دین الله دچار ظلم بزرگ و خیانت شده اما در بعضی از مسائل اقتصادی و امنیتی که مخالفتی با قوانین خودش ندارد اهل عدالت است . رسول الله صلی الله علیه وسلم بر قیام بر علیه امام و رهبر ظالم منع کرده و قیام بر علیه رهبری که دچار کفر بواحی شده است را حلال کرده است.

البته باید عرض کنم که منظور دارودسته ی منافقین (= سکولارزده ها) از کافر عادل در وضع موجود کفار یهودی یا نصرانی یا مجوس و صابئین نیست، چون اینها در کل با حاکمیت بر اساس قوانین شریعت الله تعالی مشکل دارند بلکه منظورشان کفار سکولار (یا به زبان عربی = مشرک) است و این ذلیل شده ها می خواهند به بهانه های اقتصادی و تکثر گرائی و امنیتی کنونی جوامع کفار سکولار – که هرگز به پای آنچه در  سرزمین مشرک ملکه بلقیس و جامعه ی سکولار قریش نمی رسد- حاکمیت کفار سکولار بر مسلمین را مشروع بدانند و غیر مستقیم مسلمین را به پذیرش حاکمیت این کفار سکولارتسلیم کنند و عمل انقلابی مخالفین این نظامهای سکولار مثل عمل انقلابی سلیمان علیه السلام و یا عمل انقلابی رسول الله صلی الله علیه وسلم و تما پیروان صادق آنها را زیر سوال ببرند و حتی نادرست نشان بدهند.

البته دارودسته ی منافقین (= سکولارزده ها) تنها بر مسائل ترقی مادی دارالکفرهای سکولار که اکثراً از چپاول سایر سرزمینها به وجود آمده و نیز بر رهائی و تکثر گرائی حزبی و رهائی های فردی سکولاریستی این جوامع انگشت گذاشته اند که خودشان در سایه ی چنین رهائیی هر غلطی دلشان خواست می توانند در لباس اسلام و مسلمان انجام دهند.

در مسائل مادی «عملاً» رفاه اقتصادی و امنیت «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ » مکه را که قرنها طول کشیده تا اهل مکه به این درجه از رفاه و امنیت رسیده و الله تعالی بر این رفاه و امنیت گواهی داده را برجسته می کنند، و در جوامع سکولار به اصطلاح پیشرفته ی اقتصادی سکولار هم که چند قرن طول کشیده تا با تاراج اموال سرزمینهای دیگر به اینجا برسند را برجسته کرده  و نشانه ی عدل می دانند، بعد : دارالاسلام مدینه که تازه تأسیس شده و در معرض انواع محاصره های اقتصادی و نظامی و حتی در معرض جنگ احزاب هم قرار گرفته و بی خانمانها و مسکینهائی چون «اصحاب صفه» در دارالاسلام تحت حاکمیت رسول الله صلی الله علیه وسلم را برجسته می کنند و امروزه هم مشکلات اقتصادی دارالاسلام کنونی مسلمین را که از علل مختلفی منجمله عامل خارجی کفار سکولار سرچشمه گرفته است را برجسته کرده و نشانه ی ظلم  معرفی می کنند؛ و در نهایت بعد از اینهمه به در و دیوار زدن می خواهند مخاطب آنها به این نتیجه برسد که اشکالی ندارد حاکمیت ابوجهل و ابولهب و عبدالله ابن ابی به جای حاکمیت رسول الله صلی الله علیه وسلم بر مسلمین قرار گیرد، یا حاکمیت آمریکا و انگلیس و فرانسه و چین و روسیه و سایر کفار جهانی و مزدوران سکولار محلی آنها به جای حاکمیت رهبران مسلمان دارالاسلام قرار گیرد . اینها تنها اسم رهبران را می آورند و عملاً هم قانون شریعت الله را کنار می زنند و هم اطاعت کردن مسلمین را برای این کفار می خواهند در حالی که الله تعالی از دادن اطاعت به کفار نهی کرده و در عوض کفر به طاغوت و انکار کردن کفار را امر کرده است.

(ادامه دارد……)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

Нафийи сабилни асли ва исломий иззат (2) (17 бўлим)

(4-қисм)

Аввало аллох  таоло амр қилганки,у зотни нозил қилган қонунлари асосида одамларни ўртасида хокимият ва хукумат юргизилиши керак, аллох таоло нозил қилган нарсани асосида хукм қилмайдиган кишилар аллохга  кофирдирлар ва аллохни бандаларига, аллохни динига  хиёнат қилишган,мўъминлар мана бундай хоинларни химоя қилмасликлари керак:

 إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا (نساء/105)

Албатта биз сизга ушбу хақ китобни (қуръонни) одамлар орасида аллох кўрсатган йўл билан хукм этишингиз учун нозил қилдик. Сиз хоинларни химоя қилгувчи бўлманг.

Хоинларни мудофаъа қилувчилар шуни яхши билишлари лозимки, мусулмон рахбар чегараланган,ўзига хос ўринда жамиятни бир қисмидаги мухолиф  кишиларга нисбатан зулмга дучор бўлади, у ўзини хамфикрлари,хамрохларига ўхшаб мана бу зулм сабабли исломдан чиқиб кетмайди, агар шароит муносиб бўладиган бўлса ва қодир бўлинса, унинг эгри қадамларини қиличлар билан тўғриласа бўлади, мана  бу нарсани росулуллох саллаллоху алайхи васалламни асхоблари росулуллохни халифасига айтишган эди, энди кофир хоким ямандаги Балқис маликасини дорул куфрига ўхшаш жамиятни ёки маккадаги қурайшни дорул куфрига ўхшаган жамиятни вужудга келтириши ва бу жамиятларда оч қолган кишиларни бўлмаслиги ёки уларни қонунларига мухолиф бўлмаган кишиларнинг хавфсизликка эга бўлишлари ва мана бу диёрлардаги кофир хокимлар иқтисодий масалалар бўйича ўзига хос адолат қилишлари  мумкин, аммо шу холатда хам “аллохни шариатидаги қонунлар бўйича хукм қилиш” учун Сулаймон ва пайғамбари хотамга ўхшаб уларга қарши қиём қилса бўлади. Чунки инсонни яратилишидан мақсад фақатгина моддий масалалар ёки озодликдан бахраманд бўлиш эмас,балки инсон ва жинни яратишдан бўлган асли мақсад ибодатни барча қирраларини аллох таоло учун хослашдан иборат: 

 وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)

Демак одил бўлиш хам аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилинган пайтда мумкин бўлади, агарчи кофир “аллохни шариатидаги қонунлар бўйича хукм қилиш” мавжуд бўлишига қарамасдан ширк ва куфр қонунлари асосида хукм қиладиган бўлса, мана бундан кўра юқорироқ,олийроқ зулм ва ситам топилмайди; иккинчидан эса мусулмон хокимни зулми хар қандай андозада бўлишидан қатъий назар  кофирни зулми билан баробар бўла олмайди. Баъзи ўринларда бандаларга зулм қиладиган мусулмон хокимни зулми, баъзи иқтисодий масалаларда ва шахсий озодликларда,умумий ахлоқларда адолат ахли бўлган кофир хокимга нисбатан  “ахаффуз зарарайн” хисобланади.

Агар мана бу кофир хокимлар

« أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ»

ни таъминлаш бўйича Балқис маликаси ёки қурайшни кофирларига баробар келишса хам, аллохга ва аллохни динига ва мўъминларга нисбатан энг катта зулмни қилишган бўлади. Аллох таоло мархамат қиладики:

   فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن کَذَّبَ بِآیَاتِ اللّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا (انعام/157)

Бас, аллохнинг оятларини ёлғон деган ва улардан юз ўгирган кимсадан хам золимроқ ким бор?!(давоми бор……)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

نَفِیِ سَبِیلنِی اَصلِی وَ اِسلامِی عِزَّت (2) ( 17 بوُلِیم)

(4-قیسم)

اَوَّلا اَلله تَعالَی اَمر قِیلگنکِی، اوُ ذاتنِی نازِل قِیلگن قانوُنلَرِی اَساسِیدَه آدَملَرنِی اوُرتَسِیدَه حاکِمِیَت وَحُکُومَت یوُرگِیزِیلِیشِی کِیرَک، اَلله تَعالَی نازِل قِیلگن نَرسَه نِی اَساسِیدَه حُکم قِیلمَیدِیگن کِیشِیلَر اَلله گه کافِردِیرلَر وَ اَلله نِی بَندَه لَرِیگه، اَلله نِی دِینِیگه خِیانَت قِیلِیشگن، مُؤمِنلَر مَنَه بُوندَی خائِنلَرنِی حِمایَه قِیلمَسلِیکلَرِی کِیرَک: إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا (نساء/105) اَلبَتَّه بِیز سِیزگه اوُشبُو کِتابنِی (قُرآننِی) آدَملَر آرَسِیدَه اَلله کوُرسَتگن یوُل بِیلَن حُکم اِیتِیشِینگِیز اوُچُون نازِل قِیلدِیک. سِیز خائِنلَرنِی حِمایَه قِیلگوُچِی بوُلمَنگ.

 خائِنلَرنِی مُدافَعَه قِیلوُچِیلَر شوُنِی یَحشِی بِیلِیشلَرِی لازِمکِی، مُسُلمان رَهَبر چِیگرَه لَنگن، اوُزِیگه خاص اوُرِیندَه جَمِیعَتنِی بِیر قِیسمِیدَگِی مُخالِف کِیشِیلَرگه نِسبَتاً ظُلمگه دوُچار بُولَدِی، اوُ اوُزِینِی هَمفِکرلَرِی، هَمراهلَرِیگه اوُحشَب مَنَه بُو ظُلم سَبَبلِی اِسلامدَن چِیقِیب کِیتمَیدِی، اَگر شَرائِط مُناسِب بوُلَدِیگن بُولسَه وَ قادِر بُولِینسَه، اوُنِینگ اِیگرِی قَدَملَرِینِی قِیلِیچلَر بِیلَن توُغرِیلسَه بوُلَدِی، مَنَه بُو نَرسَه نِی رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّمنِی اَصحابلَرِی رَسُول الله نِی حَلِیفَه سِیگه اَیتِیشگن اِیدِی، اِیندِی کافِر حاکِم یَمَندَگِی بَلقِیس مَلِیکَه سِینِی دارُ الکُفرِیگه اوُحشَش جَمِیعَتنِی یاکِی مَکَّه دَگِی قُرَیشنِی دارُ الکُفرِیگه اوُحشَگن جَمِیعَتنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشِی وَ بوُ جَمِیعیَتلَردَه آچ قالگن کِیشِیلَرنِی بُولمَسلِیگِی یاکِی اوُلَرنِی قانوُنلَرِیگه مُخالِف بوُلمَگن کِیشِیلَرنِینگ حَوفسِیزلِیککَه اِیگه بوُلِیشلَرِی وَ مَنَه بُو دِیارلَردَگِی کافِر حاکِملَر اِقتِصادِی مَسَلَه لَر بُویِیچَه اوُزِیگه خاص عَدالَت قِیلِیشلَرِی مُومکِین، اَمّا شُو حالَتدَه هَم “اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُویِیچَه حُکم قِیلِیش” اوُچُون سُلَیمان وَ پَیغَمبَرِی خاتَمگه اوُحشَب اوُلَرگه قَرشِی قِیام قِیلسَه بوُلَدِی. چُونکِی اِنساننِی یَرَتِیلِیشِیدَن مَقصَد فَقَطگِینَه ماددِی مَسَلَه لَر یاکِی آزادلِیکدَن بَهرَمَند بُولِیش اِیمَس،بَلکِی اِنسان وَ جِیننِی یَرَتِیشدَن بوُلگن اَصلِی مَقصَد عِبادَتنِی بَرچَه قِیرَّه لَرِینِی اَلله تَعالَی اوُچُون خاصلَشدَن عِبارَت:   وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)  دِیمَک عادِل بوُلِیش هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکم قِیلِینگن پَیتدَه مُومکِین بوُلَدِی، اَگرچِی کافِر “اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُویِیچَه حُکم قِیلِیش” مَوجُود بوُلِیشِیگه قَرَمَسدَن شِیرک وَ کُفر قانوُنلَرِی اَساسِیدَه حُکم قِیلَدِیگن بُولسَه، مَنَه بوُندَن کوُرَه یوُقارِیراق، عالِیراق ظُلم وَ سِیتَم تاپِیلمَیدِی؛ اِیککِینچِیدَن قَطعِی نَظَر کافِرنِی ظُلمِی بِیلَن بَرابَر بوُلَه آلمَیدِی.بَعضِی اوُرِینلَردَه بَندَه لَرگه ظُلم قِیلَدِیگن مُسُلمان حاکِمنِی ظُلمِی، بَعضِی اِقتِصادِی مَسَلَه لَردَه وَ شَخصِی آزادلِیکلَردَه، عُمُومِی اَخلاقلَردَه عَدالَت اَهلِی بُولگن کافِر حاکِمگه نِسبَتاً «اَخَفُّ الضَرَرَین» حِسابلَنَدِی.

اَگر مَنَه بُو کافِر حاکِملَر « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» نِی تَعمِینلَش بُویِیچَه بَلقِیس مَلِیکَه سِی یاکِی قُرَیشنِی کافِرلَرِیگه بَرابَر کِیلِیشسَه هَم، اَلله گه وَ اَلله نِی دِینِیگه وَ مُؤمِنلَرگه نِسبَتاً اِینگ کَتتَه ظُلمنِی قِیلِیشگن بُولَدِی. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:    فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن کَذَّبَ بِآیَاتِ اللّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا (انعام/157) بَس، اَلله نِینگ آیَتلَرِینِی یالغان دِیگن وَ اوُلَردَن یُوز اوُگِیرگن کِیمسَه دَن هَم ظالِمراق کِیم بار؟!

(دوامی بار……)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

اصل نفی سبیل و عزت اسلامی (2) (قسمت 17)

(4-قسمت)

اولاً الله تعالی امر کرده که باید بر اساس قانونی که نازل کرده است در بین مردم حاکمیت و حکومت شود و کسانی که بر اساس آنچه که الله تعالی نازل کرده حکم نمی کنند کفاری هستند که به الله و خودشان و سایر بندگان الله و دین الله خیانت کرده اند و مومنین نباید از چنین خائنینی دفاع کنند : إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُنْ لِلْخَائِنِينَ خَصِيمًا (نساء/105)ما کتاب به حق بر تو نازل کرده‌ایم تا میان مردمان طبق آنچه خدا به تو نشان داده است حکم کنی، و مدافع خائنان مباش.‏

این مدافعینِ خائنین باید بدانند که رهبر مسلمان در مواردی محدود و خاص آنهم نسبت به بخشی از افراد جامعه که مخالفین هستند دچار ظلم می شود و شامل همفکران و هم مسیران خودش نمی شود که با این ظلمها از اسلام خارج نمی شود و در صورت توان و برآورده شدن شرایط حتی می توان کجروی های او را با شمشیر هم راست کرد همان چیزی که اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم به خلیفه ی رسول الله صلی الله علیه وسلم گفتند، اما حاکم کافر با آنکه ممکن است جامعه ای چون دارالکفر ملکه ی بلقیس در یمن را به وجود آورد یا جامعه ای چون دارالکفر قریش در مکه را به وجود آورد که در آن گرسنه ای وجود نداشت و امنیت هم برای هر کسی که مخالفتی با قوانین آنها نداشت وجود داشت، و حکام کافر این سرزمینهاممکن است در مسائل اقتصادی و آزادی های خاصی اهل عدالت باشد اما باز باید جهت «تحکیم قوانین شریعت الله» همچون سلیمان و پیامبر خاتم بر علیه آنها قیام کرد. چون هدف خلق انسان تنها مسائل مادی و آزادی در بهره گیری از این مسائل مادی نیست بلکه هدف خلقت انسان و جن مختص کردن تمام جوانب عبادت برای الله تعالی است : وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)

پس عادل بودن تنها زمانی است که طبق قانون شریعت الله حکم شود و کافر«با وجود قانون شریعت الله» بر اساس شرک و قوانین کفری حکم می کند که ظلمی بالاتر از آن و ظالم و ستکاری بالاتر از آن وجود ندارد؛ ثانیاً: حاکم مسلمان، ظلم آن هر اندازه  هم باشد به اندازه ی ظلم کافر نمی رسد، و ضرر حاکم مسلمانی که مواردی از ظلم به بندگان در او وجود دارد «اخف الضررین» است به نسبت ظلم حاکم کافری که در بعضی از مسائل مادی و آزادی های شخصی و اخلاق عمومی اهل عدالت باشد.

 این حاکم کافر حتی اگر به پای ملکه ی بلقیس یا کفار سکولار قریش هم در تامین « أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» برسند باز خائنینی هستند که با خیانت به الله و دین الله و مومنین مرتکب بزرگترین ظلم یعنی کافر شدن  شده اند. الله تعالی می فرماید : فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن کَذَّبَ بِآیَاتِ اللّهِ وَصَدَفَ عَنْهَا (انعام/157)پس چه کسی ستمکارتر از کسی خواهد بود که آیات خدا را تکذیب کند و از آنها رویگردان شود؟

(ادامه دارد…….)