دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

اصل و استراتژی توحید و دعوت (2) (بخش 13)

(1-قسمت)

در همان دوره ی مکی که عده ای آنرا بهانه ای برای عدم اعلان توحید کامل و عدم اعلان کفر به طاغوت و ولاء و براء  و راضی نگه داشتن احساسات کفارسکولار و حتی مرتدین سکولار محلی و عدم «عمل» به اسلام کامل قرار داده اند،  رسول الله صلی الله علیه و سلم به فرمان الله  با قاطعیت هر چه تمام تر و بدون کوچک ترین سازش و مداهنه ای با اعلان توحید کامل ^[1]سکولاریست های قریش را با لفظ «کافر» مورد مخاطب قرار داده و از بکار بردن کلمه ی کافر و جاهل ، نادان و آنچه لیاقتش را دارند، ابایی نیز ندارد؛  تا کفار بفهمند که کفر به طاغوت، ولاء و براء، تبلیغ اسلام کامل و پایبندی به قوانین شریعت و اخلاق و رفتارعقیدتی چیزهایی نیستند که قابل معامله و سازش باشند.

در همان دوران ضعف و ناتوانی در مکه این سخن ابراهیم در سوره ی انعام نازل می شود که : إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفاً وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (انعام/79). بي گمان من رو به سوي كسي مي‌كنم كه آسمانها و زمين را آفريده است، و من (از هر راهي جز راه او) به كنارم و از زمره‌ي سکولاریستها (به زبان عربی = مشركان)  نيستم .

بله، زمانی که گفتی من جزو سکولاریستها نیستم و «عملاً» از سکولاریستها فاصله گرفتی در واقع قوانین و احکام آنها را نیز رد کرده ای و کسی که عملاً با سکولاریستهاست و در زبان چیز دیگری می گوید حداقلش این است که دروغگوئیه که جزو دارودسته ی منافقین است.

زمانی که بزرگان سکولار قریش چون وليد بن مغيره، عاص بن وائل،  حارث بن قيس،  امية بن خلف و … از رسول الله صلی الله علیه وسلم می خواهند که یک سال قوانین دین سکولاریستی آنها حاکم شود و سالی هم قوانین دین اسلام، سوره ی کافرون « قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ » به عنوان هفده  یا هیجدهمین سوره ی قرآن نازل می شود تا نشانی باشد از استقلال قانون و رفتار عقیدتی مسلمین و اینکه یک مسلمان هرگز تحت فرمان کفار نمی رود. لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ (کافرون/6) دين شما براى خودتان و دين من براى خودم. علاوه بر این سوره، الله تعالی به سکولاریستهای قریش می فرمایند:«قُلْ أَفَغَیْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّی أَعْبُدُ أَیُّهَا الْجَاهِلُونَ» ( زمر/ 64)  !بگو: ای نفهم ها، آیا به من فرمان می‏دهید که غیر خدا را عبادت کنم؟

سکولاریست های قریش زمانی که این اندازه قاطعیت رسول الله صلی الله علیه و سلم را مشاهده نمودند به طور کامل ناامید نشدند، بلکه با کمی عقب نشینی و تنازل،  از رسول الله صلی الله علیه و سلم خواستند که بعضی از قوانین و دستوراتی که آورده است را تعدیل کند و گفتند : « … ائْتِ بِقُرْآنٍ غَيْرِ هَٰذَا أَوْ بَدِّلْهُ…»  قرآنی جز اين قرآن بياور يا همین قرآن را تغییر بده.

اما باز به رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمان می رسد که با قاطعیت در جوابشان بگوید که: «قُلْ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أُبَدِّلَهُ مِن تِلْقَاء نَفْسِي إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا يُوحَى إِلَيَّ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ» (یونس/ 15) بگو: مرا نرسد كه خودسرانه و به ميل خود آن را تغيير دهم . من جز به دنبال چيزي نمي‌روم و جز چيزي را نمي‌گويم كه بر من وحي گردد . اگر از فرمان پروردگارم تخطّي كنم، از عذاب روز بزرگ مي‌ترسم .

کفار سکولار (مشرک) اهل سازش و مداهنه با شریعت گرایان هستند: و َدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ( قلم /9) ‏ ايشان دوست مي‌دارند كه نرمش و سازش نشان دهي، تا آنان هم نرمش و سازش كنند .

(ادامه دارد…..)

ادامه خواندن اصل و استراتژی توحید و دعوت (2) (بخش 13)

Дорул исломни дорул куфр билан бўлган алоқаларига хоким бўлган усуллар. (12 бўлим)

(матлабни комил матни)

Мана бу мушаххас замина борасида “ислом ва секуляризм динини ўзаро алоқалари” китобини иккинчи ва учинчи жилдида муфассал сухбат қилинган, бу ерда хам мухтасар суратда мана бу усулларга ишора қилмоқчимиз. Иншааллох.

Дорул ислом ва дорул куфрлардаги мавжуд хукуматларни ичида шундай ташкилотлар борки, башарни зехнини қурилмаси ва инсонни моддий илмини,тажрибаларини самараси бўлади, мана бу ташкилотлар одатда ижтимоъий муносабатларни енгиллаштириш ва қонунларни тахким қилиш ва такомуллашиш томонга кетаётган улар  учун яратилган мақсадларни пиёда қилишда ишлатилади.

 Мисол тариқасида келтирилса, иқтисодий масалаларда девон ташкилоти эронликлар томонидан вужудга келтирилган нарса бўлиб, Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху томонидан қабул қилинади ва уни айбларини йўқотиш учун комил холатга келтирилади ва  шу тартибда мана бу иқтисодий ташкилот хозирги замонга етиб келгунига қадар жуда кўп ўзгаришларга дучор бўлган.

Мана бу холатда бу хавфсизлик,қазоий,санъатий,харбий, таълим-тарбияга оид,рифохий,хизмат кўрсатувчи, тозалик, қурилиш, таблиғот,тижоратга  ва……..оид хукуматни ичидаги   ташкилотларни худди бошқа  абзорларга ўхшаш ўзгартирса бўлади ва агар нотўғри асарлари мавжуд бўлса аллохни шариатидаги қонунларга муносиб равишда уни нотўғри ёқмайдиган асарларини олиб ташласа бўлади. Агар ундан кўра яхшироқ асарларни хохласак унга бизларни аллохни шариатини кўз-қараши бўйича мақсадларга етказадиган  бошқа нарсаларни қўша оламиз; албатта барча давлатларда ташкилотларни қонунлари бўйича ислохотлар амалга оширилади, албатта мана бундай моделлардан фойдаланган давлатларни тажрибаларидан фойдаланиш қийматли,қадрли иш хисобланади.

Мана бу холатда, бу ташкилотлар башарни қўли билан ясалган машина,аслахага ўхшаб ўзгариб такомуллашишда давом этади ва бир тафаккурни,фикрни,ақидани ихтиёрида бўла олади ва бу ақида,фикр ундан худди бир абзордек фойдаланади.

 Дорул исломни намояндаси бўлган ва “аллохни шариатидаги қонунларни” олиб борувчиси ва ўзини ичида мана шунча ташкилотларга жой берган исломий хукуматни ўзини хам турли-хил қолиблари бор. Яъни суннат бўлмиш “нубувват манхажига асосланган хилофат” шўролик хукумат бўлиши мумкин ёки бундан бошқа бидъатга асосланган подшохликлар бўлиши мумкин, “меърос бўлиб қоладиган” ,”мустабид” ва ……умавийларни,аббосийларни,усмонийларни……. шохларига ёки конституцияни  монархиясига ёки бугунги кунда либирал демократ,социалист,коммунист хукуматларига хоким бўлган конституциявий монархияга,аристокрация,алигархияга ёки турли-хил жумхуриятларга,феодализм, федерализм,конфедерализм ва уларни ичига турли-туман ақидаларни қуйса бўладиган бошқа ўнлаб хукумат қолибларига ўхшайди. Масалан: франция ё германия федерал жумхурини ичига секуляризм ва уни турли-хил либирал навлари қуйилган ёки хитой халқ жумхуриятини ичига ёки карея халқ жумхуриятини ичига социалистлар,чап секуляризмни навлари қуйилган. Демак бу ерда қолиб ё стакан мухим эмас,балки қолиб ни ичига қуйилган нарса мухимдир.     ^[1][2]

Мана бу холатда “хукумат” тартибли,бирлашган қудрат бўлиб, мана бу қолибларни бирини ўзига танлаб олади ва ўзини ақидасига муносиб хос қонунларни хам мана бу қолибга қуяди ва ўзини ихтиёрида бўлган хилма-хил ташкилотлар тадбирини  қилади ва сиёсатини,йўлини мушаххас қилади ва ижтимоъий рафторларни йўлга солади ва бу рафторларни назорат қилиб боради ва жамиятга хоким бўлган қонунларга мутобиқ амр ва нахий қилади.

Бу ердаги энг мухим ва асосий нуқта шуки, барча хукуматларни мохияти хам итоатга,буйинсунишга асослангандир, бу хукумат қудрати ва қонун,дастурлардан кейинги  динни учинчи маъноси,мафхуми бўлади. Энди агар одамлар қонунга итоат қилишмаса, хукумат ўзини ихтиёридаги хукумат қудрати ва харбий қудрат билан одамларни жазолайди ва уларни аслахани кучи билан жамиятни асосий қонунларида таъйинланган йўлдан харакат қилишга мажбур қилади.  Мана бу динни тўртинчи маъно ва мафхуми яъни жазолаш ва мукофот беришдир.

 Дорул исломдаги исломий давлатни мана бу хокимияти,ўзини ихтиёридаги хукуматни каналлари, ижтиходни қабул қиладиган ўзгарувчан ташкилотлари орқали ўзини замон ва маконни эхтиёжларига муносиб татбиқ бера олади, бу жамиятда  учта асосий йўналишга эга:

 أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ-1

(Очликни йўқотиш ва дорул исломда иқтисодий фаровонликни таъминлаш). Мана бу исломий давлатни собит иқтисодий вазифаси бўлиб, одатда у холатга даражама-даража етиб боради, аммо энди “кундалик эхтиёжларга” ва  “мавжуд вазиятга” муносиб равишда қайси система билан мана бу асос пиёда қилиниши ўзгарувчандир, хамиша ва хамма жойда ягона қолибни,шаклни, тузилишни таклиф қилиб бўлмайди. Бу ерда уни мухтавосини эмас, масалан хукумат қолибларини,системани қолибларини, иқтисодий равишларни бир-бири билан муқояса қилса бўлади. Зеро мана бу системаларга қуйиладиган мухтаво, жамиятда хоким бўлган қонунлардан ва хокимият мақсадларидан жудо бўлмайди.

ادامه خواندن Дорул исломни дорул куфр билан бўлган алоқаларига хоким бўлган усуллар. (12 бўлим)

دار الاِسلامنِی دارُ الکُفر بِیلَن بُولگن عَلاقَه لَرِیگه حاکِم بُولگن اوُصُوللَر. ( 12- بُولِیم)

(مطلبنی کامل متنی)  

مَنَه بُو مُشَخَّص زَمِینَه بارَسِیدَه “اِسلام وَ سِکوُلارِیزم دِینِینِی اوُزَرا عَلاقَه لَرِی” کِتابِینِی اِیککِینچِی وَ اوُچِینچِی جِیلدِیدَه مُفَصَّل صُحبَت قِیلِینگن، بُو یِیردَه هَم مُختَصَر صُورَتدَه مَنَه بُو اوُصُوللَرگه  اِیشارَه قِیلماقچِیمِیز. اِنشاءَالله.

دارُ الاِسلام وَ دارُ الکُفرلَردَگِی مَوجُود حُکوُمَتلَرنِی اِیچِیدَه شوُندَی تَشکِیلاتلَر بارکِی، بَشَرنِی ذِهنِینِی قوُرِیلمَسِی وَ اِنساننِی ماددِی عِلمِینِی، تَجرِیبَه لَرِینِی ثَمَرَه سِی بُولَدِی، مَنَه بُو تَشکِلاتلَر عادَتدَه اِجتِمائِی مُناسَبَتلَرنِی یِینگِیللَشتِیرِیش وَ قانوُنلَرنِی تَحکِیم قِیلِیش وَ تَکاموُلَّه شِیش تامانگه کِیتَیاتگن اوُلَر اوُچُون یَرَتِیلگن مَقصَدلَرنِی پِیادَه قِیلِیشدَه اِیشلَتِیلَدِی.

مِثال طَرِیقَه سِیدَه کِیلتِیرِیلسَه، اِقتِصادِی مَسَلَه لَردَه دِیوان تَشکِیلاتِی اِیرانلِیکلَر تامانِیدَن وُجُودگه کِیلتِیرِیلگن نَرسَه بُولِیب، عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ الله عَنهُ تامانِیدَن قَبوُل قِیلِینَدِی وَ اوُنِی عَیبلَرِینِی یُوقاتِیش اوُچُون کامِل حالَتگه کِیلتِیرِیلَدِی وَ شُو تَرتِیبدَه مَنَه بُو اِقتِصادِی تَشکِیلات حاضِرگِی زَمانگه یِیتِیب کِیلگوُنِیگه قَدَر جُودَه کوُپ اوُزگرِیشلَرگه دوُچار بُولگن.

مَنَه بُو حالَتدَه بُو حَوفسِیزلِیک، قَضائِی، صَنعَتِی، حَربِی، تَعلِیم- تَربِیَه گه آئِد، رِفاهِی، حِذمَت کوُرسَتوُچِی، تازَه لِیک، قوُرِیلِیش، تَبلِیغات، تِجارَتگه وَ …..آئِد حُکوُمَتنِی اِیچِیدَگِی تَشکِیلاتلَرنِی حوُددِی باشقَه اَبزارلَرگه اوُحشَش اوُزگرتِیرسَه بوُلَدِی وَ اَگر ناتوُغرِی اَثَرلَرِی مَوجُود بُولسَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مُناسِب رَوِیشدَه اوُنِی ناتوُغرِی یاقمَیدِیگن اَثَرلَرِینِی آلِیب تَشلَسَه بوُلَدِی. اَگر اوُندَن کوُرَه یَحشِیراق اَثَرلَرنِی هاحلَسَک اوُنگه بِیزلَرنِی اَلله نِی شَرِیعَتِینِی کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه مَقصَدلَرگه یِیتکَزَدِیگن باشقَه نَرسَه لَرنِی قوُشَه آلَمِیز؛ اَلبَتَّه بَرچَه دَولَتلَردَه تَشکِیلاتلَرنِی قانوُنلَرِی بُویِیچَه اِصلاحاتلَر عَمَلگه آشِیرِیلَدِی، اَلبَتَّه مَنَه بُوندَی مادِیللَردَن فایدَلَنگن دَولَتلَرنِی تَجرِیبَه لَرِیدَن فایدَلَنِیش قِیمَتلِی، قَدرلِی اِیش حِسابلَنَدِی.

مَنَه بُو حالَتدَه، بُو تَشکِیلاتلَر بَشَرنِی قوُلِی بِیلَن یَسَلگن مَشِینَه، اَسلَحَه گه اوُحشَب اوُزگرِیب تَکاموُللَشِیشدَه دَوام اِیتَدِی وَ بِیر تَفَکُّرنِی، فِکرنِی، عَقِیدَه نِی اِیختِیارِیدَه بوُلَه آلَدِی وَ بُو عَقِیدَه، فِکر اوُندَن حُوددِی بِیر اَبزاردِیک فایدَلَنَدِی.

دارُ الاِسلامنِی نَمایَندَه سِی بُولگن وَ “اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی” آلِیب بارُوچِیسِی وَ اوُزِینِی اِیچِیدَه مَنَه شوُنچَه تَشکِیلاتلَرگه جای بِیرگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی اوُزِینِی هَم توُرلِی- هِیل قالِبلَرِی بار. یَعنِی سُنَّت بوُلمِیش “نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن خِلافَت” شوُرالِیک حُکوُمَت بوُلِیشِی مُومکِین یاکِی بوُندَن باشقَه بِدعَتگه اَساسلَنگن پادشاهلِیکلَر بُولِیشِی موُمکِین، “مِعراث بُولِیب قالَدِیگن”، “مُستَبِد” وَ……اوُمَوِیلَرنِی، عَبّاسِیلَرنِی، عُثمانِیلَرنِی …….شاهلَرِیگه یاکِی کانستِیتوُسِیَه نِی مانَرهِیَه سِیگه یاکِی بوُگوُنگِی کوُندَه لِیبِیرَل دِیماکرَت ساسِیالِیست، کامُّونِیست حُکوُمَتلَرِیگه حاکِم بُولگن کانستِیتوُسِیَه وِی مانَرهِیَه گه، اَرِیستاکرَسِیَه، اَلِیگرهِییَه گه یاکِی توُرلِی- هِیل جوُمهُورِیَتلَرگه فِییادالِیزم، فِیدِیرالِیزم، کانفِیدِیرالِیزم وَ اوُلَرنِی اِیچِیگه  توُرلِی – هِیل عَقِیدَه لَرنِی قوُیسَه بوُلَدِیگن باشقَه اوُنلَب حُکوُمَت قالِیبلَرِیگه اوُحشَیدِی. مَثَلاً: فرَنسِیَه یا گِیرمَنِیَه فِیدِیرَل جُومهُورِینِی اِیچِیگه سِکوُلارِیزم وَ اوُنِی توُرلِی- هِیل لِیبِیرَل نَوعلَرِی قوُیِیلگن یاکِی حِتای حَلق جوُمهُورِیَتِینِی اِیچِیگه یاکِی کَرِییَه حَلق جوُمهُورِیَتِینِی اِیچِیگه ساسِیالِیستلَر، چَپ سِکوُلارِیزمنِی نَوعلَرِی قوُیِیلگن. دِیمَک بُو یِیردَه قالِیب یا ستَکَن مُهِم اِیمَس، بَلکِی قالِیبنِی اِیچِیگه قوُیِیلگن نَرسَه مُهِمدِیر.        ^[1][2]

مَنَه بُو حالَتدَه “حُکوُمَت” تَرتِیبلِی، بِیرلَشگن قُدرَت بوُلِیب، مَنَه بُو قالِبلَرنِی بِیرِینِی اوُزِیگه تَنلَب آلَدِی وَ اوُزِینِی عَقِیدَه سِیگه مُناسِب خاص قانوُنلَرنِی هَم مَنَه بُو قالِیبدَه قوُیَه دِی وَ اوُزِینِی اِیختِیاریدَه بوُلگن هِیلمَه – هِیل تَشکِیلاتلَر تَدبِیرِینِی قِیلَدِی وَ سِیاسَتِینِی، یُولِینِی مُشَخَّص قِیلَدِی وَ اِجتِمائِی رَفتارلَرنِی یُولگه سالَدِی وَ بُو رَفتارلَرنِی نَظارَت قِیلِیب بارَدِی وَ جَمِیعیَتگه  حاکِم بُولگن قانوُنلَرگه مُطابِق اَمر وَ نَهِی قِیلَدِی. 

بُو یِیردَگِی اِنیگ مُهِم وَ اَساسِی نوُقطَه شوُکِی، بَرچَه حُکوُمَتلَرنِی ماهِیَتِی هَم اِطاعَتگه، بُویِینسُونِیشگه اَساسلَنگندِیر، بُو حُکوُمَت قُدرَتِی وَ قانوُن، دَستوُرلَردَن کِییِینگِی دِیننِی اوُچِینچِی مَعناسِی، مَفهُومِی بُولَدِی. اِیندِی اَگر آدَملَر قانوُنگه اِطاعَت قِیلِیشمَسَه، حُکوُمَت اوُزِینِی اِیختِیارِیدَگِی حُکوُمَت قُدرَتِی وَ حَربِی قُدرَت بِیلَن آدَملَرنِی جَزالَیدِی وَ اوُلَرنِی اَسلَحَه نِی کوُچِی بِیلَن جَمِیعیَتنِی اَساسِی قانوُنلَرِیدَه تَعیِینلَگن یوُلدَن حَرَکَت قِیلِیشگه مَجبُور قِیلَدِی. مَنَه بُو دِیننِی توُرتِینچِی مَعنا وَ مَفهُومِی یَعنِی جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیشدِیر.

دارُ الاِسلامدَگِی اِسلامِی دَولَتنِی مَنَه بُو حاکِمِیَتِی، اوُزِینِی اِیختِیارِیدَگِی حُکوُمَتنِی کَنَللَرِی، اِجتِهادنِی قَبوُل قِیلَدِیگن اوُزگرُوچَن تَشکِیلاتلَرِی آرقَلِی اوُزِینِی زَمان وَ مَکاننِی اِیختِیاجلَرِیگه مُناسِب طَتبِیق بِیرَه آلَدِی، بُو جَمِیعیَتدَه اوُچتَه اَساسِی یوُنَلِیشگه اِیگه:

1-أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ ( آچلِیکنِی یُوقاتِیش وَ دارُالاِسلامدَه اِقتِصادِی فَراوانلِیکنِی تَعمِینلَش). مَنَه بُو اِسلامِی دَولَتنِی ثابِت اِقتِصادِی وَظِیفَه سِی بُولِیب، عادَتدَه اوُ حالَتگه دَرَجَمَه – دَرَجَه یِیتِیب بارَدِی، اَمّا اِیندِی “کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرگه” وَ “مَوجُود وَضِیعیَتگه” مُناسِب رَوِیشدَه قَیسِی سِیستِیمَه بِیلَن مَنَه بُو اَساس پِیادَه قِیلِینِیشِی اوُزگروُچَندِیر، هَمِیشَه وَ هَمَّه جایدَه یَگانَه قالِیبنِی، شَکلنِی،توُزِیلِیشنِی تَکلِیف قِیلِیب بُولمَیدِی. بُو یِیردَه اوُنِی مُحتَواسِی اِیمَس، مَثَلاً حُکوُمَت قالِیبلَرِینِی، سِیستِیمَه سِینِی قالِیبلَرِینِی، اِقتِصادِی رَوِیشلَرنِی بِیر- بِیرِی بِیلَن مُقایَسَه قِیلسَه بُولَدِی. زِیرا مَنَه بُو سِیستِیمَه لَرگه قوُیِیلَدِیگن مُحتَوا، جَمِیعیَتدَه حاکِم بُولگن قانوُنلَردَن وَ حاکِمِیَت مَقصَدلَرِیدَن جوُدا بوُلمَیدِی.

ادامه خواندن دار الاِسلامنِی دارُ الکُفر بِیلَن بُولگن عَلاقَه لَرِیگه حاکِم بُولگن اوُصُوللَر. ( 12- بُولِیم)

اصول حاکم بر روابط بین دارالاسلام با دارالکفر (بخش 12)

(متن کامل مطلب)

در این زمینه ی مشخص به صورت مفصل در جلد دوم و سوم کتاب «روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم» صحبت شده و در اینجا به صورت مختصر به این اصول اشاره می کنیم . ان شاء الله.

در داخل حکومتهای موجود در دارالاسلام و دارالکفر نهادهائی وجود دارند که ساخته ی ذهن بشر و ثمره ی تجربیات و علم مادی انسان هستند و این نهادها نیز معمولاً جهت تسهیل مناسبتهای اجتماعی و تحکیم قوانین و پیاده کردن اهدافی که برای آن ساخته شده اند رو به تکامل بوده اند.

به عنوان مثال در مسائل اقتصادی نهاد دیوان به عنوان یک ابزار توسط ایرانیها ساخته می شود و توسط عمر بن خطاب رضی الله عنه پذیرفته شده و ضمن رفع معایب آن تکامل داده می شود و به همین ترتیب این نهاد اقتصادی تغییر و تحولات زیادی را به خود دیده تا به زمان حاضر رسیده است .

در این صورت این نهادهای امنیتی، قضائی، صنعتی، نظامی، آموزشی، رفاهی، خدماتی، بهداشتی، شهرسازی، تبلیغی، کشاورزی، تجاری و… داخل حکومتی را به راحتی می توان همچون تمام ابزارهای دیگر دستکاری کرد، و متناسب با قوانین شریعت الله اگر آثار نامطلوبی دارند این آثار نامطلوب را برداشت، و اگر خواهان آثار بهتری هستیم می توانیم به آنها چیزهائی را اضافه کنیم که ما را به آثار و اهداف مورد نظر شریعت الله برساند؛ البته در تمام کشورها اصلاحات قوانین نهادها انجام می گیرد و استفاده از تجربیات کشورهائی که این مدلها را به کار گرفته اند بسیار ارزشمند است.

در این صورت این نهادها مثل اسلحه یا ماشین و هر وسیله ای که توسط بشر ساخته می شوند در حال تغییر و  تکامل هستند، و می توانند در اختیار یک تفکر و عقیده قرار گیرند، و این عقیده و فکر همچون یک ابزار از آنها استفاده می کند.

حالا این حکومت اسلامی که نماینده ی «دارالاسلام» و مجری «قانون شریعت الله» بوده و اینهمه نهادهای مختلف را در درون خود شجای داده است خود آن هم قالبهای مختلفی دارد. یعنی ممکن است حکومتی شورائی «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » باشد که «سنت» است یا ملوکیتهائی غیر از این که «بدعت» هستند، مثل ملوکیت «موروثی»، «استبدادی»، و … شاهان اموی و عباسی و عثمانی و… یا ملوکیت «مشروطه»، اریستوکراسی و الیگارشی طبقاتی مثل آنچه که بر حکومتهای دموکرات لیبرال و سوسیالیست و کمونیست کنونی حاکم است، یا مثل انواع جمهوری ها^[1][2]، فدرالیسم، کنفدرالیسم، فئودالیسم و دهها قالب حکومتی دیگر که می توان عقاید مختلفی را در درون آنها ریخت. مثلا در داخل : جمهوری فرانسه یا جمهوری فدرال آلمان سکولاریسم از نوع لیبرال آن ریخته شده یا در داخل جمهوری خلق چین یا جمهوری خلق کره ی شمالی سکولاریسم از نوع سوسیالیستی و چپ آن ریخته شده و یا در داخل جمهوری اسلامی ایران اسلام از نوع تشیع و در امور محلی سایر مذاهب اسلامی ریخته شده است. پس مهم قالب و لیوان نیست بلکه مهم این است چه چیزی در داخل آن ریخته شده است.

در این صورت «حکومت» قدرت سازمان یافته و منسجمی است که یکی از این قالبها را برای خودش انتخاب کرده و قوانین خاص متناسب با عقایدش را نیز در این قالبها ریخته است و با این نهادهای مختلفی که در اختیار دارد هم تدبیر می کند و سیاستها و راهبردها را مشخص می کند و هم به رفتارهای اجتماعی جهت می دهد و بر این رفتارها نظارت می کند و مطابق با قوانین حاکم بر جامعه امر و نهی می کند.

نکته ی خیلی مهم و اساسی این است که ماهیت تمام حکوتها هم مبتنی بر اطاعت و فرمانبرداری است که معنی و مفهوم سوم دین است بعد از قدرت حکومتی و قانون و برنامه. حالا اگر مردم از قوانین اطاعت نکردند حکومت با قدرت حکومتی و نظامی که در اختیار دارد مردم را مجازات می کند و آنها را با زور اسلحه مجبور می کند که در مسیری که قانون اساسی جامعه تعیین کرده حرکت کنند. اینهم معنی و مفهوم چهارم دین که مجازات کردن و پاداش دادن است.

این حاکمیت دولت اسلامی در دارالاسلام از کانال حکومت و نهادهای اجتهاد پذیر و متغییری که در اختیار دارد و می توانند خود را متناسب با نیازها و زمان و مکان تطبیق دهند،3 کارکرد اساسی در جامعه دارد:

ادامه خواندن اصول حاکم بر روابط بین دارالاسلام با دارالکفر (بخش 12)

Дорул исломни дорул куфр билан бўлган алоқаларига хоким бўлган усуллар. (12 бўлим)

(4-қисм)

Тавхид ва давлатни асли ва стротегияси.

Исломни ташқи алоқаларида ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сийратларида, даъватни асли даъватни асоси билан бирга, такидланган асосий усуллардан ва исломий манхажни асосий стротегияларини бири,пойдевори ва дорул исломни, давлатни ва исломий хукуматни  ташқи алоқаларини асосидир.

Даъват ғайри мусулмонлардан исломни қабул қилишни сўрашдир.  

ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ  وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( نحل/ ۱۲۵)

(Эй Мухаммад), Парвардигорингизнинг йўли – динига донолик – хикмат ва чиройли панд- насихат билан даъват қилинг!  Улар ( сиз билан талашиб-тортишадиган кимсалар) билан энг гўзал йўлда мужодала – мунозара қилинг! Албатта парвардигорингизнинг ўзи унинг йўлидан озган кимсаларни жуда яхши билур ва у зот хидоят топгувчи кишиларни хам жуда яхши билур.

قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ‏(یوسف/  ۱۰۸)

Айтинг: “менинг йўлим шудир. Мен аллохга даъват қиламан. Мен ва менга эргашган кишилар аниқ хужжатга – ишончга эгамиз. ( Хар қандай шерикдан) аллохни поклайман. ( Зеро) мен мушриклардан эмасман.”

فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ  وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ‏ (شوری/ 15) ^[1]

Бас (эй Мухаммад), мана шунинг учун ( яъни аввалги қавмлар фирқа- фирқа бўлиб кетганлари сабабли йўлдан озганлари учун – сиз ўз умматингизни бирлик- иттифоқга) даъват қилинг ва ўзингизга буюрилгани янглиғ тўғри йўлда бўлинг хамда уларнинг (мушрикларнинг) хавойи нафсларига эргашманг!

Мана шу асосга кўра росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ўзини қўмондонларига буюрар эдиларки,

« اغْزُوا باسْمِ الله في سَبيلِ الله، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِالله،»

Аллохни номи билан аллохни йўлида жанг қилинглар,( охирги шариатни рад қилиш билан) аллохга куфр келтирган кимсаларга қарши жанг қилинглар, ……хадисни давомида келадики, душманларга рўбарў бўлгандан сўнг аввало:

ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ [2]

Уларни исломни қабул қилишга даъват қил. Агар сизга мусбат жавоб беришса ,улардан қабул қилинг ва улардан қўлингизни тийинг.

Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхудан  хам нақл қилинишича, у киши мархамат қилганлар: ” пайғамбар мени яманга жўнатдилар ва мархамат қилдиларки: эй Али хеч ким билан жанг қилма, магар уни аввал исломга даъват қилган бўлсанг.” ^[3]

Росулуллох саллалоху алайхи васаллам “даъват” ни стратегия сифатидан ироя берган пайтларида қаердан бошлар эдилар? Тоғутга куфр келтириш( ла илаха) ва аллохга иймон келтириш (иллаллох) , бўлиб хам шуни “Мухаммадур росулуллох” саллаллоху алайхи васалламни каналлари орқали амалга оширишарди. Бу яъни тавхид дегани бўлади. Энди агар мана бу йўлда мусулмонлар янги тили чиқиб келаётган болага ўхшаб хатоларга дучор бўладиган бўлса,аста-секинлик билан хатолари ислох қилинади. Бу ердаги мухим нарса шуки, шу шаклда шахс ислом ва тавхид  доирасига киради ва ўзини мана бу исломини зохирда намоз ўқиш ва закотни бериш билан кўрсатади. 

أُمِرْتُ أَن أُقاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَن لا إِلهَ إِلاَّ اللَّه وأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، ويُقِيمُوا الصَّلاةَ، وَيُؤْتُوا الزَّكاةَ، فَإِذا فَعَلوا ذلكَ، عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وأَمْوَالَهم إِلاَّ بحَقِّ الإِسلامِ، وحِسابُهُمْ عَلى اللَّهِ[4]

Мен шаходат бермагунларича ва аллохни вахдониятига “ла илаха иллаллох”, ва пайғамбаримизни рисолатига “Мухаммадан росулуллох”, намозни барпо қилгунларича ва закотни бергунларича жанг қилишга буюрилдим. Агар шундай қилишса, уларни қони ва моли мен томонимдан мухтарам ва мухофизат қилингандир.  Магар инки ислом уларни ўлдиришни ва молларини тортиб олишни хақ деб биладиган ишларни қилишган бўлса ( масалан қотиллик қилишса ё ўғрилик қилишса ё муртад бўлишса ва…….) мана буларни хисоби аллохни қўлидадир.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Дорул исломни дорул куфр билан бўлган алоқаларига хоким бўлган усуллар. (12 бўлим)

دار الاِسلامنِی دارُ الکُفر بِیلَن بُولگن عَلاقَه لَرِیگه حاکِم بُولگن اوُصُوللَر. ( 12- بُولِیم)

(4-قیسم)

تَوحِید وَ دَولَتنِی اَصلِی وَ ستراتِیگِییَه سِی.

اِسلامنِی تَشقِی عَلاقَه لَرِیدَه وَ رَسُول الله  صلی الله علیه وَسَلَّمنِی سِیرَتلَرِیدَه، دَعوَتنِی اَصلِی دَعوَتنِی اَساسِی بِیلَن بِیرگه، تَأکِیدلَنگن اَساسِی اوُصُوللَردَن وَ اِسلامِی مَنهَجنِی اَساسِی ستراتِیگِییَه لَرِینِی بِیرِی، پایدِیوارِی وَ دارُ الاِسلامنِی، دَولَتنِی وَ اِسلامِی حُکوُمَتنِی تَشقِی عَلاقَه لَرِینِی اَساسِیدِیر.

دَعوَت غَیرِی مُسُلمانلَردَن اِسلامنِی قَبوُل قِیلِیشنِی سوُرَشدِیر.

• ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ  وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ  إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( نحل/ ۱۲۵)  ( اِی مُحَمَّد)، پَروَردِیگارِینگِیزنِینگ یوُلِی- دِینِیگه دانالِیک – حِکمَت وَ چِیرایلِی پَند – نَصِیحَت بِیلَن دَعوَت قِیلِینگ! اوُلَر (سِیز بِیلَن تَلَشِیب – تارتِیشَدِیگن کِیمسَه لَر) بِیلَن اِینگ گوُزَل یوُلدَه مُجادَلَه – مُناظَرَه قِیلِینگ! اَلبَتَّه پَروَردِیگارِینگِیزنِینگ اوُزِی اوُنِینگ یُولِیدَن آزگن کِیمسَه لَرنِی جُودَه یَحشِی بِیلوُر وَ اوُ ذات هِدایَت تاپگوُچِی کِیشِیلَرنِی هَم جُودَه یَحشِی بِیلوُر.
• قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ‏(یوسف/  ۱۰۸) اَیتِینگ: “مِینِی یوُلِیم شوُدِیر. مِین اَلله گه دَعوَت قِیلَمَن. مِین  وَ مِینگه اِیرگشگن کِیشِیلَر اَنِیق حُجَّتگه – اِیشانچگه اِیگه مِیز. ( هَر قَندَی شِیرِیکدَن) اَلله نِی پاکلَیمَن. (زِیرا) مِین مُشرِکلَردَن اِیمَسمَن.”
• فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ  وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ‏ (شوری/ 15) ^[1] بَس (اِی مُحَمَّد)، مَنَه شوُنِینگ اوُچُون ( یَعنِی اَوَّلگِی قَوملَر فِرقَه – فِرقَه بوُلِیب کِیتگنلَرِی سَبَبلِی یُولدَن آزگنلِیکلَرِی اوُچُون – سِیز اوُز اوُمَّتِینگِیزنِی بِیرلِیک- اِتِّفاقگه) دَعوَت قِیلِینگ وَ اوُزِینگِیزگه بُویُورِیلگن یَنگلِیغ توُغرِی یُولدَه بوُلِینگ هَمدَه اوُلَرنِینگ (مُشرِکلَرنِینگ) هَوایِی نَفسلَرِیگه اِیرگشمَنگ!  

مَنَه شوُ اَساسگه کوُرَه رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُزِینِی قوُماندانلَرِیگه بُویُورَر اِیدِیلَرکِی،  « اغْزُوا باسْمِ الله في سَبيلِ الله، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِالله،» اَلله نِی نامِی بِیلَن اَلله نِی یوُلِیدَه جَنگ قِیلِینگلَر، ( آخِیرگِی شَرِیعَتنِی رَد قِیلِیش بِیلَن) اَلله گه کُفر کِیلتِیرگن کِیمسَه لَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِینگلَر، …..حَدِیثنِی دَوامِیدَه کِیلَدِیکِی، دُشمَنلَرگه رُوبَرُو بوُلگندَن سُونگ اَوَّلا:  ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ [2] اوُلَرنِی اِسلامنِی قَبُول قِیلِیشگه دَعوَت قِیل. اَگر سِیزگه مُثبَت جَواب بِیرِیشسَه، اوُلَردَن قَبوُل قِیلِینگ وَ اوُلَردَن قوُلِینگِیزنِی تِییِینگ.

عَلِی اِبنِ طالِب رَضِیَ الله عَنهُ دَن  هَم نَقل قِیلِینِیشِیچَه، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلگنلَر: “پَیغَمبَر مِینِی یَمَنگه جوُنَتدِیلَر وَ مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: اِی عَلِی هِیچ کِیم بِیلَن جَنگ قِیلمَه، مَگر اوُنِی اَوَّل اِسلامگه دَعوَت قِیلگن بوُلسَنگ.”  ^[3]

رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلّم “دَعوَت”نِی ستراتِیگِییَه صِیفَتِیدَه اِرایَه بِیرگن پَیتلَرِیدَه قَیِیردَن باشلَر اِیدِیلَر؟ طاغوُنگه کُفر کِیلتِیرِیش ( لا اِلَهَ ) وَ اَلله گه اِیمان کِیلتِیرِیش ( اِلّا الله)، بُولِیب هَم شوُنِی «مُحَمَّد رَسُول اَلله»صلی الله علیه وَسَلّمنِی کَنَللَرِی آرقَلِی عَمَلگه آشِیرِیشَردِی. بُو یَعنِی تَوحِد دِیگنِی بُولَدِی. اِیندِی اَگر مَنَه بُو یوُلدَه مُسُلمانلَر یَنگِی تِیلِی چِیقِیب کِیلَیاتگن بالَه گه اوُحشَب خَطالَرگه دُوچار بوُلَدِیگن بوُلسَه، اَستَه- سِیکِینلِیک بِیلَن خَطالَرِی اِصلاح قِیلِینَدِی. بُو یِیردَگِی مُهِم نَرسَه شوُکِی، شوُ شَکلدَه شَخص اِسلام وَ تَوحِد دائِرَه سِیگه کِیرَدِی وَ اوُزِینِی مَنَه بُو اِسلامنِی ظاهِردَه  نَماز اوُقِیش وَ زَکاتنِی بِیرِیش بِیلَن کوُرسَتَدِی. أُمِرْتُ أَن أُقاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَن لا إِلهَ إِلاَّ اللَّه وأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، ويُقِيمُوا الصَّلاةَ، وَيُؤْتُوا الزَّكاةَ، فَإِذا فَعَلوا ذلكَ، عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وأَمْوَالَهم إِلاَّ بحَقِّ الإِسلامِ، وحِسابُهُمْ عَلى اللَّهِ[4] مِین شَهادَت بِیرمَگوُنلَرِیچَه وَ اَلله نِی وَحدانِیَتِیگه “لا اله الّا الله” وَ پَیغَمبَرِیمِیزنِی رِسالَتِیگه «مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ » ، نَمازنِی بَرپا قِیلگوُنلَرِیچَه وَ زَکاتنِی بِیرگوُنلَرِیچَه جَنگ قِیلِیشگه بُویُورِیلدِیم. اَگر شوُندَی قِیلِیشسَه، اوُلَرنِی قانِی وَ مالِی مِین تامانِیمدَن مُحتَرَم وَ مُخافِظَت قِیلِینگندِیر. مَگر اِینکِی اِسلام اوُلَرنِی اوُلدِیرِیشنِی وَ ماللَرِینِی تارتِیب آلِیشنِی حَق دِیب بِیلَدِیگن اِیشلَرنِی قِیلِیشگن بُولسَه (مَثَلاً قاتِیللِیک قِیلِیشسَه یا  اوُغِیرلِیک قِیلِیشسَه یا مُرتَد بُولِیشسَه وَ ……) مَنَه بوُلَرنِی حِسابِی اَلله نِی قوُلِیدَه دِیر.

(دوامی بار……)

ادامه خواندن دار الاِسلامنِی دارُ الکُفر بِیلَن بُولگن عَلاقَه لَرِیگه حاکِم بُولگن اوُصُوللَر. ( 12- بُولِیم)

اصول حاکم بر روابط بین دارالاسلام با دارالکفر (بخش 12)

(4-قسمت)

اصل و استراتژی توحید و دعوت

در روابط خارجی اسلام و سیرۀ رسول خاتم صلی الله علیه وسلم اصل دعوت با محوریت توحید یکی از اصول اساسی مورد تأکید و زیر بنائی و یکی از استراتژی های اساسی منهج اسلامی و یکی از مبانی روابط خارجی دارالاسلام و دولت و حکومت اسلامی است . «دعوت» یعنی درخواست پذیرش اسلام از غیر مسلمان.

الله تعالی به عنوان یک امر وجوبی امر می کند:

•  ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ مردمان را با سخنان استوار و بجا و حکیمانه و مستدلاّنه و آگاهانه و پندهای  نیکو و زیبا به راه پروردگارت فراخوان،وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ و با ایشان به شیوه هرچه نیکوتر و بهتر گفتگو و مجادله کن‌؛ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ ( نحل/ ۱۲۵)  ( ای پیغمبر ! ) چرا که بی‌گمان پروردگارت آگاه‌تر به حال کسانی است که از راه او منحرف و گمراه می‌شوند و آگاه‌تر به حال کسانی است که رهنمود و راهیاب می‌گردند .‏
• قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي بگو : اين راه من است كه من (مردمان را) با آگاهي و بينش و بصیرت به سوي خدا مي‌خوانم و پيروان من هم (چنين مي‌باشند)، وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ‏ (یوسف/  ۱۰۸) و خدا را پاک و منزّه مي‌دانم، و من از زمره‌ي سکولاریستها (یا به زبان عربی = مشركان) نمي‌باشم.
• فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ تو نیز مردمان را به سوی آن (اسلام دعوت کن) و آن گونه که به تو فرمان داده شده است ایستادگی کن و استقامت داشته باش وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ ‏ (شوری/ 15) ^[1] و از خواستها و هوسهای ایشان پیروی مکن.

بر این اساس رسول الله صلی الله علیه وسلم به فرماندهان خود سفارش می کرد« اغْزُوا باسْمِ الله في سَبيلِ الله، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِالله،» به نام خدا در راه خدا بجنگید و با کسانی که (با رد آخرین شریعتش) به الله کفر کرده اند بجنگید، … در ادامه ی حدیث آمده است بعد از روبرو شدن با دشمنان ابتدا: ادْعُهُمْ إِلَى الإِسْلاَمِ فَإِنْ أَجَابُوكَ فَاقْبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنْهُمْ [2] آنـان  را  بــه  پذيرش  اسلام  فرا  خوان‌.  اگر  به  تو  پاسخ  مثبت  دادند  از  ايشان  بپذير  و  دست  از  ايشـان  بـدار.

از علی بن ابی طالب رضی الله عنه هم نقل شده که فرمود:«پیامبر مرا به یمن فرستاد و فرمود: یا علی با هیچ کس جنگ مکن، مگر این که اول او را به اسلام دعوت کرده باشی».^[3]

زمانی که رسول الله صلی الله علیه وسلم «دعوت» را به عنوان استراتژی ارائه می دهد از کجا شروع می کرد؟ از کفر به طاغوت (لا اله) و ایمان به الله (الا الله) آنهم از کانال «محمد رسول الله»صلی الله علیه وسلم. و این یعنی توحید. حالا اگر در این مسیر مسلمین مثل بچه ای که تازه زبان باز کرده دچار اشتباهاتی هم شوند به تدریج اصلاح می شود. مهم این است که به این شکل شخص وارد دایره ی اسلام و توحید شده است و این اسلام خودش را هم با برپای داشتن نماز و دادن زکات در ظاهر نشان می دهد. أُمِرْتُ أَن أُقاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَن لا إِلهَ إِلاَّ اللَّه وأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ، ويُقِيمُوا الصَّلاةَ، وَيُؤْتُوا الزَّكاةَ، فَإِذا فَعَلوا ذلكَ، عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وأَمْوَالَهم إِلاَّ بحَقِّ الإِسلامِ، وحِسابُهُمْ عَلى اللَّهِ [4] به من امر شده است که با مردم بجنگم تا اینکه شهادت بدهند به وحدانیت خداوند« لا إِلهَ إِلاَّ اللَّه »، و رسالت پیغمبر « مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ »، و نماز به پا دارند، و زکات را بپردازند. پس هر گاه چنین کردند، خون و مالشان از ناحیه من محترم و محافظت شده است. مگر اینکه کاری انجام بدهند که اسلام، کشته شدن و تصاحب اموالش را حق دانسته باشد(مثلاً مرتکب قتل یا دزدی یا ارتداد و… شوند) و حساب این ها با خداست.

)ادامه دارد…….)

ادامه خواندن اصول حاکم بر روابط بین دارالاسلام با دارالکفر (بخش 12)

Дорул исломни дорул куфр билан бўлган алоқаларига хоким бўлган усуллар. (12 бўлим)(1-қисм)

(3-қисм)  

Дорул ислом ва исломий давлат тўрт унсурдан жамият, диёр,хукумат,хокимиятдан таркиб топган, мана бу уч асос ва мушаххас инфратузилмалар билан, махсусан узоқ муддатли ва нахоий,энг чўққидаги мақсадлари билан дорул куфрдан жудо бўлади.

Бу ерда ишора қилиниши лозим бўлган нуқта шуки, давлат билан хукуматни ўртасидаги фарқдир. Хукуматлар давлатни усулларини,йўналишларини пиёда қилиш учун абзор,аппарат хисобланади, пудратчи ва машинага ўхшаган жойгохи бор бўлиб, у ўзгарувчан ва умри черагаланган бўлади, аммо давлатларни умри собит, ўтмишга эга,умри хам узоқ бўлади.

Масалан Абу Бакр Сиддиқни, Умар ибни Хаттобни ва Усмон ибни Афвонни идорий аппаратини сифатлаш учун давлат эмас, “хукумат” истелохидан фойдаланамиз.  Мана бу буюк кишиларни хукумати ўтди; аммо исломий давлат Али ибни Аби Толиб ва Хасан ибни Алининг хукуматини остида ўзини хаётини давом эттирди.

Дорул исломнинг давлат хокимияти хам хукуматлар тарафидан ўзгарувчан бўлиб, уни мослашувчан ташкилотлари ер юзида пиёда бўлади ва у икки ички ва ташқи қирраларга эга:

-Ички хокимият: яъни дорул исломни ичида исломий давлатдан  юқорида турадиган инсоний қудрат манбаъси топилмайди ва дорул исломни аъзолари ўзини исломий давлатига қарши, хеч қандай инсоний иқтидорга эга манбаъга шикоят қила олишмайди.

-Ташқи хокимият ё иқтиқлол : бу мана шу маънони билдирадики, исломий давлат дорул исломдаги одамларни намояндаси бўлади ва халқаро майдонда дорул исломдаги сокин бўлган одамлар томонидан сўзлайди ё бир амални бажара олади.

 Ташқи хокимиятда ва халқаро алоқалар бўйича бизлар биринчи бўлиб дуч келадиган истелох,дипломосий ё ташқи сиёсатни идора қилиш фани ё ташқи сиёсатларни танзим қилишдан иборат бўлиб, у ташқи алоқаларни назорат қилади, ва бу учта умумий мақсадни кўзлаб иш қилади.

1-Дорул исломни ва исломий борлиқни хифз қилиш.

2-Дорул исломни манфаъатларини  хифз қилиш.

3-Мувозанатни мусулмонларни манфаъатлари томонга ўзгартириш ва кофирлар босиб олган диёрларни озод қилиш.

 Мана бу уч мухим  мақсадга етиш учун мусулмонлар  дипломатикаси ва ташқи сиёсатининг хунарини устида усуллар хокимдир, мана бу усуллар гохида дорул исломни олиб борувчиларни музокарага ва бир-бирини тушунишга,сулхга яқинлаштиради ва гохида қуролли жангга етаклайди.

 Албатта ўринлар бўйича жуда кўп оятлар,хадисларга ишора қилишни иложи бўлса хам, аммо “мавзу” жихатидан ва битта умумий усул ва чизиқлар бўйича исломдаги умумий дипломатикани, ташқи сиёсий рафторни 7 та умумий асл билан баён қилса бўлади:

1-Тавхид ва даъватни асли.

2-Аллохни шариатидаги қонунлар хокимиятини асли.

3-Ўзаро икки томонлама хурматли риоя қилиш ва халқаро назокатни асли.

4-Ўзаро муносабатлардаги асл.

5-Ахдга вафо қилишни ва қарордодларни,паймонларни хурмат қилишни асли.

 6-Нафийи сабилни,исломий иззатни ва сиёдатни асли.

7-Хавфсизликни таъминлашни асли.

(давоми бор……)

دار الاِسلامنِی دارُ الکُفر بِیلَن بُولگن عَلاقَه لَرِیگه حاکِم بُولگن اوُصُوللَر. ( 12- بُولِیم)

(3-قیسم)  

دارُ الاِسلام وَ اِسلامِی دَولَت توُرت عُنصُوردَن جَمِیعیَت، دِیار، حُکوُمَت، حاکِمِیَتدَن تَرکِیب تاپگن، مَنَه بُو اوُچ اَساس وَ مُشَخَّص اِینفرَه توُزِیلمَه لَر بِیلَن، مَخصُوصاً اوُزاق مُددَتلِی وَ نَهائِی، اِینگ چوُققِیدَگِی مَقصَدلَرِی بِیلَن دارُ الکُفردَن جُودا بُولَدِی.

بُو یِیردَه اِیشارَه قِیلِینِیشِی  لازِم بُولگن نوُقطَه شوُکِی، دَولَت بِیلَن حُکوُمَت اوُرتَسِیدَگِی فَرقدِیر. حُکوُمَتلَر دَولَتنِی اوُصُوللَرِینِی، یُونَلِیشلَرِینِی پِیادَه قِیلِیش اوُچُون اَبزار، اَپپَه رَت حِسابلَنَدِی، پوُدرَتچِی وَ مَشِینَه گه اوُحشَگن جایگاهِی بار بُولِیب، اوُ اوُزگرُوچَن وَ عُمرِی چِیگرَه لَنگن بوُلَدِی، اَمّا دَولَتلَرنِی عُمرِی ثابِت، اوُتمِیشگه اِیگه عُمرِی هَم اوُزاق بُولَدِی.  

مَثَلاً اَبُو بَکر صِدِّیقنِی، عُمَر اِبنِ خَطّابنِی وَ عُثمان اِبنِ عَفّاننِی اِدارِی اَپپَه رَتِینِی صِیفَتلَش اوُچُون دَولَت اِیمَس، “حُکوُمَت” اِسطِلاحِیدَن فایدَلَنَمِیز. مَنَه بُو بُویُوک کِیشِیلَرنِی حُکوُمَتِی اوُتَدِی؛ اَمّا اِسلامِی دَولَت عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب وَ حَسَن اِبنِ عَلِینِینگ حُکوُمَتِینِی آستِیدَه اوُزِینِی حَیاتِینِی دَوام اِیتتِیرَدِی.

دارُ الاِسلامنِینگ دَولَت حاکِیمِیَتِی هَم حُکوُمَتلَر طَرَفِیدَن اوُزگروُچَن بُولِیب، اوُنِی ماسلَشوُچَن تَشکِیلاتلَرِی یِیر یوُزِیدَه پِیادَه بُولَدِی وَ اوُ اِیککِی اِیچکِی تَشقِی قِیررَه لَرگه اِیگه:

– اِیچکِی حاکِمِیَت: یَعنِی دارُ الاِسلامنِی اِیچِیدَه اِسلامِی دَولَتدَن یوُقارِیدَه توُرَدِیگن اِنسانِی قُدرَت مَنبَع سِی تاپِیلمَیدِی وَ دارُ الاِسلامنِی اَعضالَرِی اوُزِینِی اِسلامِی دَولَتگه قَرشِی، هِیچ قَندَی اِنسانِی اِقتِدارگه اِیگه مَنبَع گه شِکایَت قِیلَه آلِیشمَیدِی.

– تَشقِی حاکِمِیَت یا اِستِقلال: بُو مَنَه شُو مَعنانِی بِیلدِیرَدِیکِی، اِسلامِی دَولَت دارُ الاِسلامدَگِی آدَملَرنِی نَمایَندَه سِی بوُلَدِی وَ حَلقَرا مَیداندَه دارُ الاِسلامدَگِی ساکِن بوُلگن آدَملَر تامانِیدَن سوُزلَیدِی یا بِیر عَمَلنِی بَجَرَه آلَدِی.

 تَشقِی حاکِمِیَتدَه وَ حَلقَرا عَلاقَه لَر بُویِیچَه بِیزلَر بِیرِینچِی بُولِیب دُوچ کِیلَدِیگن اِصطِلاح، دِیپلامَتِیکَه  یا تَشقِی سِیاسَتنِی اِدارَه قِیلِیش فَنِی یا تَشقِی سِیاسَتلَرنِی تَنظِیم قِیلِیشدَن عِبارَت بوُلِیب، اوُ تَشقِی عَلاقَه لَرنِی نَظارَت قِیلَدِی وَ بُو اوُچتَه عُمُومِی مَقصَدنِی کوُزلَب اِیش قِیلَدِی.

1. دارُ الاِسلامنِی  وَ اِسلامِی بارلِیقنِی حِفظ قِیلِیش.
2. دارُ الاِسلامنِی مَنفَعَتلَرِینِی حِفظ قِیلِیش.
3. مُواظَنتنِی مُسُلمانلَر تامانگه اوُزگرتِیرِیش وَ کافِرلَر باسِیب آلگن دِیارلَرنِی آزاد قِیلِیش.

مَنَه بُو اوُچ مُهِم مَقصَدگه یِیتِیش اوُچُون مُسُلمانلَر دِپلامَه تِیکَه سِی وَ تَشقِی سِیاسَتینِینگ هَنَرِینِی اوُستِیدَه اوُصُوللَر حاکِمدِیر، مَنَه بُو اوُصُوللَر گاهِیدَه دارُ الاِسلامنِی آلِیب بارُوچِیلَرنِی مُذاکَرَه گه ، بِیر- بِیرِینِی توُشوُنِیشگه ،صُلحگه یَقِینلَشتِیرَدِی وَ گاهِیدَه قوُراللِی جَنگگه یِیتَکلَیدِی.

اَلبَتَّه اوُرِینلَر بُویِیچَه جُودَه کوُپ آیَتلَر،حَدِیثلَرگه اِیشارَه قِیلِیشنِی عِلاجِی بُولسَه هَم، اَمّا “مَوضُوع” جِهَتِیدَن وَ بِیتتَه عُمُومِی اوُصُول وَ چِیزِیقلَر بُویِیچَه اِسلامدَگِی عُمُومِی دِپلامَه تِیکَه نِی، تَشقِی سِیاسِی رَفتارنِی 7 تَه عُمُومِی اَصل بِیلَن بَیان قِیلسَه بُولَدِی:

1. تَوحِید وَ دَعوَتنِی اَصلی.
2. اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر حاکِیمِیَتِینِی اَصلِی.
3. 3-     اوُزَرا اِیککِی تامانلَمَه حُرمَتنِی رِعایَه قِیلِیش وَ حَلقَرا نَزاکَتنِی اَصلیِ.
4. 4-     اوُزَرا مُناسَبَتلَردَگِی اَصل.
5. 5-     عَهدگه وَفا قِیلِیشنِی وَ قَراردادلَرنِی، پَیمانلَرنِی حُرمَت قِیلِیشنِی اَصلِی.
6. 6-     نَفِییِ سَبِیلنِی، اِسلامِی عَززَتنِی وَ سِیادَتنِی اَصلِی.
7. 7-     حَوفسِیزلِیکنِی تَعمِینلَشنِی اَصلِی.

(دوامی بار…….)

اصول حاکم بر روابط بین دارالاسلام با دارالکفر (بخش 12)

(3-قسمت)

دارالاسلام و دولت اسلامی که از چهار عنصر جمعیت، سرزمین، حكومت و حاكمیت، تركیب یافته است با این 3 اساس و زیر ساختهای مشخص، و بخصوص با هدف دراز مدت و غائی آن از دارالکفرها جدا می شود.

 نکته ای که لازم است به آن شاره شود تفاوت بین دولت و حکومت است. حکومت ها ابزار و دستگاه پیاده کردن کارکردها و اصول دولتها هستند و جایگاهی شبیه پیمانکار یا ماشین را دارند که هم متغیر هستند و هم دارای عمر محدود هستند، اما دولت ها ثابت و دارای سابقه و عمر طولانی هستند.

مثلاً برای توصیف دستگاه اداری ابوبکر صدیق و عمر بن خطاب و عثمان بن عفان از اصطلاح«حکومت» استفاده می کنیم و نه دولت. حکومت این بزرگواران رفت؛ اما دولت اسلامی هم چنان توسط حکومت علی بن ابی طالب و حسن بن علی به حیات خودش ادامه داد. 

این حاکمیت دولت دارالاسلام نیز که توسط حکومتهای متغییر و نهادهای انعطاف پذیر آن در زمین واقع پیاده می شود دارای دو جنبه ی داخلی و خارجی است:

• حاکمیت داخلی: یعنی در درون دارالاسلام منبع قدرت انسانی دیگری بالاتر از دولت اسلامی وجود ندارد و اعضای دارالاسلام نمی توانند علیه دولت اسلامی خود به هیچ منبع اقتدار انسانی دیگری شکایت کنند.
• حاکمیت خارجی یا استقلال هم: به این معناست که دولت اسلامی نماینده ی مردمان دارالاسلام است و می تواند در عرصه ی بین المللی از سوی مردمان ساکن در دارالاسلام سخنی بگوید یا عملی را انجام دهد.

اولین اصطلاحی که در حاکمیت خارجی و روابط بین الملل با آن برخورد می کنیم دیپلماسییا فن اداره سیاست خارجی و یا تنظیم سیاستهای خارجی است^[1] که ناظر بر روابط خارجی است و این دیپلماسی در دارالاسلام 3 هدف کلی را دنبال می کند:

1. حفظ دارالاسلام و کیان اسلامی 
2. حفظ منافع دار السلام
3. تغییر موازنه به سمت منافع مسلمین و آزاد سازی سرزمینهای تحت اشغال کفار

جهت رسیدن به این 3 هدف مهم خارجی اصولی بر هنر دیپلماسی و سیاست خارجی مسلمین حاکم هستندکه این اصول گاه مجریان دارالاسلام را به مذاکره و تفاهم و صلح نزدیک می کنند و گاه به جنگ مسلحانه.

با آنکه به صورت موردی می توان به آیات و احادیث زیادی اشاره کرد اما به صورت «موضوعی» و در یک جمع بندی می توان اصول و خطوط کلي ديپلماسي و رفتار سياست خارجی در اسلام را در 7 اصل کلی بیان کرد: 

1. اصل توحيد و دعوت
2. اصل حاکمیت قانون شریعت الله
3. اصل رعايت احترام متقابل و نزاکت بين المللي
4. اصل رفتار متقابل
5. اصل وفاي به عهد و احترام به قراردادها و پيمان ها
6. اصل نفي سيبل و عزت و سيادت اسلامي
7. اصل تامین امنیت

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن اصول حاکم بر روابط بین دارالاسلام با دارالکفر (بخش 12)