دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

Дорул исломдаги рахбарият.

(9-қисм)

-Ибни Нажим рохимахуллох (980хижрий) айтадики: вохид аср ва замонда бир неча имомни бўлиши жоиз эмас. ^[1]

Моликийлар:

-Ибни Қаттон рохимахуллох (628 хижрий) исломий ғарбдаги моликийларни энг катта шайхи айтадики: мусулмонларни уламолари шунга иттифоқ қилишганки, бир замонни ўзида бутун ер юзида икки имом ва рахбар бирга ёки бир-биридан жудо холатда бир маконда ё турли-хил маконларда  мусулмонларни устида хокимият қилмасликлари лозим, ва айтадики: мусулмонлар битта имом, битта халифа, битта амир, битта қози бўлишига ижмоъ қилишган.^[2]

                   Шофеъийлар:

-Имоми Шофеъий рохимахуллох (204 хижрий) айтадики:

” وما أجمع المسلمون عليه: من أن يكونَ الخليفةً واحداً والقاضي ٌ واحد، والأمير ٌ واحد، والإمامُ”^[3]

Мусулмонлар ижмоъ қилишган нарса шуки: халифа битта, қози битта, амир битта, рахбар битта бўлиши керак. Сизлар бир тасаввур қилиб кўринглар, бир шахарда бир неча қози ўзининг бир неча хил хукмлари билан мавжуд бўлса! Бири яхудий қози, яна бир эса секуляр либирал демократ ва яна бири коммунист секуляр ва …….ёки хатто бир динни ва мазхабни ўртасида хам бир неча назар ва бир неча қози мавжуд бўлса ва сиз бир қозини олдига борасиз ва сизга қарши томон эса бошқа бир қозини хузурига боради ва уларни хар бири бир-биридан фарқли хукм чиқаради ва ……хеч бир жанжалда хеч ким шаръий натижага ета олмайди, шу сабабли хам хатто унда яхудийлар, мушриклар хам хозир бўлган мадина паймонида , росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ихтилофларни хал қилувчи қози,маржаъ бўладилар.

-Имоми Мовридий рохимахуллох (450 хижрий) айтадики:

” وَإِذَا عُقِدَتِ الْإِمَامَةُ لِإِمَامَيْنِ فِي بَلَدَيْنِ لَمْ تَنْعَقِدْ إمَامَتُهُمَا؛ لِأَنَّهُ لَا يَجُوزُ أَنْ يَكُونَ لِلْأُمَّةِ إمَامَانِ فِي وَقْتٍ وَاحِدٍ “^[4]

икки диёрда иккита рахбариятга боғланса, мана бу иккисини имомати мунъақид бўлмайди ва боғланмайди; чунки бир замонда “уммат” учун икки рахбарни бўлиши мумкин эмас.

 У киши изох берадиларки, фуқахо ва мухаққиқлар иттифоқ қилган нарса шуки, рахбарият  

«بَيْعَةً وَعَقْدًا»

бўлади,аёлни никохлашдаги валий амрни ишига ўхшайди, агар мана бу аёлни икки нафарга  никохланса,олдинроқ никохланган киши билан никохи боғланади, агар бир замонни ўзида аёл киши икки нафарга никохланса, хар иккисини никохи фосид бўлади ва мана бундай никох тўғри бўлмайди. Рахбариятни масаласи хам мана шу шаклда бўлади, дорул исломни  рахбариятини хам бир замонни ўзида икки кишига бериб бўлмайди.

-Имоми Мовардий рохимахуллох (450 қамарий) айтадики: бир замонни ва бир диёрни  ўзида икки ё уч имомни хокимияти жоиз эмас. Абул Маъолий Жавиний рохимахуллох (478 қамарий) хам айтадики,уни асрида хам имом ва рахбарни бир неча бўлишини тақиқлангани борасида уламоларни ижмоъси мавжуд бўлган.  ^[5][6]

-Имоми Нававий рохимахуллох ( 676 қамарий) хам айтади: уламолар бир замонни ўзида икки рахбарга рахбарлик хукми берилмайди,деб иттифоқ қилишган, мана бунда дорул исломни миқёси кенг бўладими ё йўқми фарқи йўқ.

Ханбалия:

-Имоми Рахибоний рохимахуллох ( 1243 қамарий) дамашқдаги ханбаийларни муфтиси айтадики: ^[7]

” لَا يَجُوزُ تَعَدُّدُ الإمامِ”^[8]

бир неча рахбар жоиз эмас.

Зохирийлар:

-Ибни Хазм Андалусий рохимахуллох ( 456 қамарий) айтадики: аллох таоло ички тафарруқ, курашлар, жангларни харом қилган, агар икки имом мавжуд бўладиган бўлса, харом бўлган тафарруқ вужудга келади, курашлар ва жанглар хам вужудга келади , аллох таоло томондан оғиб гунох ва бўйин товлашга  дучор бўлинади. ^[9]

Ибни Хазм рохимахуллох айтадики: мусулмонларни уламолари иттифоқ қилишганки,бир замонни ўзида бутун дунё бўйича икки рахбар ва имом мусулмонларни устида хокимият қилиши мумкин эмас, бирга хам ва алохида хам ёки икки маконда ё бир маконда хам жоиз эмас. ^[10]

الشيعة الإثني عشرية یا الإمامية یا الجعفرية

12 имомлик ёки жаъфарий шиъалари:

Шиъалар “тадбирий вилоят”, “танзимий вилоят”, “фақих вилояти” ва “итоат қилиниши вожиб бўлган имом” ибораларини дорул исломни хокими,рахбари учун фойдаланишади ва  мана бу маънолардаги вилоят жаъфарий шиъаларини назари бўйича яъни: хукумат ва давлатни идора қилиш ва муқаддас шариат қонунларини ижроси ва амирал мўъминин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхуни ва бошқа ахли байтни аиммаларини сийратини истинод қилиш билан шунга эътиқод қилишадики, “итоат қилиниши вожиб бўлган имом” хамиша битта бўлган ва битта бўлиши керак. ^[11]

(давоми бор……)

ادامه خواندن Дорул исломдаги рахбарият.

دارُ الاِسلامدَگِی رَهبَرِیَت.

(9-قیسم)

• اِبنِ نَجِیم رَحِمَهَ الله (980 هجری) اَیتَدِیکِی: واحِد عَصر وَ زَماندَه بِیر نِیچَه اِمامنِی بُولِیشِی جائِز اِیمَس. ^[1]

مالِیکِیلَر:

• اِبنِ قَطّان رَحِمَهُ الله (628 هِجرِی) اِسلامِی غَربدَگِی مالِیکِیلَرنِی اِینگ کَتتَه شَیخِی اَیتَدِیکِی: مُسُلمانلَرنِی اوُلامالَرِی شوُنگه اِتِّفاق قِیلِیشگنکِی، بِیر زَماننِی اوُزِیدَه بوُتوُن یِیر یُوزِیدَه اِیککِی اِمام وَ رَهبَر بِیرگه یاکِی بِیر- بِیرِیدَن جُودا حالَتدَه بِیر مَکاندَه یا توُرلِی- هِیل مَکانلَردَه مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حاکِمِیَت قِیلمَسلِیکلَرِی لازِم وَ اَیتَدِیکِی: مُسُلمانلَر بِیتتَه اِمام ، بِیتتَه خَلِیفَه، بِیتتَه اَمِیر، بِیتتَه قاضِی بُولِیشِیگه اِجماع قِیلِیشگن. ^[2]

شافِیعِیلَر:

اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله (204 هِجرِی ) اَیتَدِیکِی:  ” وما أجمع المسلمون عليه: من أن يكونَ الخليفةً واحداً والقاضي ٌ واحد، والأمير ٌ واحد، والإمامُ”^[3] مُسُلمانلَر اِجماع قِیلِیشگن نَرسَه شوُکِی:  خَلِیفَه بِیتتَه، قاضِی بِیتتَه، اَمِیر بِیتتَه، رَهبَر بِیتتَه بُولِیشِی کِیرَک. سِیزلَر بِیر تَصَوُّر قِیلِیب کوُرِینگلَر، بِیر شَهرِدَه بِیر نِیچَه قاضِی اوُزِینِینگ بِیر نِیچَه هِیل حُکملَرِی بِیلَن مَوجُود بوُلسَه! بِیرِی یَهُودِی قاضِی، یَنَه بِیرِی اِیسَه سِکوُلار لِیبِیرَل دِیماکرَت وَ یَنَه بِیرِی کامُّونِیست سِکوُلار وَ ……..یاکِی حَتَّی بِیر دِیننِی وَ مَذهَبنِی اوُرتَسِیدَه هَم بِیر نِیچَه نَظَر وَ بِیر نِیچَه قاضِی مَوجُود بُولسَه وَ سِیز بِیر قاضِینِی آلدِیگه بارَسِیز وَ سِیزگه قَرشِی  تامان اِیسَه باشقَه بِیر قاضِینِی حُضُورِیگه بارَدِی وَ اوُلَرنِی هَر بِیرِی بِیر- بِیرِیدَن فَرقلِی حُکم چِیقَرَدِی وَ ……هِیچ بِیر جَنجَلدَه هِیچ کِیم شَرعِی نَتِیجَه گه یِیتَه آلمَیدِی، شوُ سَبَبلِی هَم حَتَّی اوُندَه یَهوُدِیلَر، مُشرِکلَر هَم حاضِر بُولگن مَدِینَه پَیمانِیدَه، رَسُول اَلله صلی الله عَلَیهِ وَسلم اِیختِلافلَرنِی حَل قِیلوُچِی قاضِی، مَرجَع بوُلَدِیلَر.

 اِمامِی مَورِیدِی رَحِمَهُ الله (450 هجری) اَیتَدِیکِی:   ” وَإِذَا عُقِدَتِ الْإِمَامَةُ لِإِمَامَيْنِ فِي بَلَدَيْنِ لَمْ تَنْعَقِدْ إمَامَتُهُمَا؛ لِأَنَّهُ لَا يَجُوزُ أَنْ يَكُونَ لِلْأُمَّةِ إمَامَانِ فِي وَقْتٍ وَاحِدٍ “^[4]  اِیککِی دِیاردَه اِیککِیتَه رَهبَرِیَتگه باغلَنسَه، مَنَه بُو اِیککِیسِینِی اِمامَتِی مُنعَقِد بُولمَیدِی وَ باغلَنمَیدِی؛ چوُنکِی بِیر زَماندَه “اوُمَّت” اوُچُون اِیککِی رَهبَرنِی بُولِیشِی مُومکِین اِیمَس.

اوُ کِیشِی اِیضاح بِیرَدِیلَرکِی، فُقَها وَ مُخَقِّقلَر اِتِّفاق قِیلگن نَرسَه شوُکِی، رَهبَرِیَت «بَيْعَةً وَعَقْدًا» بُولَدِی، عَیالنِی نِکاهلَشدَگِی وَلِی اَمرنِی اِیشِیگه اوُحشَیدِی، اَگر مَنَه بُو عَیالنِی اِیککِی نَفَرگه  نِکاهلَنسَه، آلدِینراق نِکاهلَنگن کِیشِینِی نِکاهِی باغلَنَدِی، اَگر بِیر زَماننِی اوُزِیدَه عَیال کِیشِی اِیککِی نَفَرگه نِکاهلَنسَه، هَر اِیککِیسِینِی نِکاهِی فاسِد بُولَدِی وَ مَنَه بوُندَی نِکاهِی توُغرِی بُولمَیدِی. رَهبَرِیَتنِی مَسَلَه سِی هَم مَنَه شُو شَکلدَه بُولَدِی، دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِیَتِینِی هَم بِیر زَماننِی اوُزِیدَه اِیککِی کِیشِیگه بِیرِیب بُولمَیدِی.

• اِمامِی ماوَردِی رَحِمَهُ الله (450 قَمَرِی ) اَیتَدِیکِی: بِیر زَماننِی  وَ بِیر دِیارنِی اوُزِیدَه اِیککِی یا اوُچ اِمامنِی حاکِمِیَتِی جائِز اِیمَس. اَبُوالمَعالِی جَوِینِی رَحِمَهُ الله (478 قَمَرِی) هَم اَیتَدِیکِی، اوُنِی عَصرِیدَه هَم اِمام وَ رَهبَرِنِی بِیر نِیچَه بُولِیشِینِی تَقِیقلَنگنِی بارَسِیدَه اوُلامالَرنِی اِجماعسِی مَوجُود بُولگن.   ^[5][6]
• اِمامِی نَوَوِی رَحِمَهُ الله (676 قَمَرِی) هَم اَیتَدِیکِی: اوُلامالَر بِیر زَماننِی اوُزِیدَه اِیککِی رَهبَرگه رَهبَرلِیک حُکمِی بِیرِیلمَیدِی، دِیب اِتِّفاق قِیلِیشگن، مَنَه بُوندَه دارُ الاِسلامنِی مِقیاسِی کِینگ بوُلَدِیمِی یا یوُقمِی فَرقِی یُوق.

حَنبَلِیَه:

اِمامِی رَحِیبانِی رَحِمَهُ الله (1243 قَمَرِی) دَمَشقدَگِی حَنبَلِیلَرنِی مُفتِیسِی اَیتَدِیکِی: ^[7] ” لَا يَجُوزُ تَعَدُّدُ الإمامِ”^[8]  بِیر نِیچَه رَهبَر جائِز اِیمَس.

ظاهِرِیلَر:

• اِبنِ حَزم اَندَلوُسِی رَحِمَهُ الله ( 456 قَمَرِی) اَیتَدِیکِی: اَلله تَعالَی اِیچکِی تَفَرُّق، کوُرَشلَر، جَنگلَرنِی حَرام قِیلگن، اَگر اِیککِی اِمام مَوجُود بُولَدِیگن بُولسَه، حَرام بُولگن تَفَرُّق وُجُودگه کِیلَدِی، کوُرَشلَر وَ جَنگلَر هَم وُجُودگه کِیلَدِی، اَلله تَعالَی تاماندَن آغِیب گوُناه وَ بُویِین تاولَشگه دوُچار بُولِینَدِی. ^[9]

اِبنِ حَزم رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: مُسُلمانلَرنِی اوُلامالَرِی اِتِّفاق قِیلِیشگنکِی، بِیر زَماننِی اوُزِیدَه بوُتوُن دُنیا بوُیِیچَه اِیککِی رَهبَر وَ اِمام مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حاکِمِیَت قِیلِیشِی موُمکِین اِیمَس، بِیرگه هَم وَ اَلاهِیدَه هَم یاکِی اِیککِی مَکاندَه یا بِیر مَکاندَه هَم جائِز اِیمَس. ^[10]

الشيعة الإثني عشرية یا الإمامية یا الجعفرية

12 اِماملِیک یاکِی جَعفَرِی شِیعَه لَرِی:

شِیعَه لَر “تَدبِیرِی وِلایَت”، “تَنظِیمِی وِلایَت”، “فَقِیه وِلایَتِی” وَ “اِطاعَت قِیلِینِیشِی واجِب بوُلگن اِمام” عِبارَه لَرِینِی دارُ الاِسلامنِی حاکِمِی، رَهبَرِی اوُچُون فایدَلَنِیشَدِی وَ مَنَه بُو مَعنالَردَگِی وِلایَت جَعفَرِی شِیعَه لَرِینِی نَظَرِی بوُیِیچَه یَعنِی” حُکوُمَت وَ دَولَتنِی اِدارَه قِیلِیش وَ مُقَدَّس شَرِیعَت قانوُنلَرِینِی اِجراسِی وَ اَمِیرَ المُؤمِنِین عَلِی اِبنِ اَبِی طالِب رَضِیَ الله عَنهُ نِی وَ باشقَه اَهلِی بَیتنِی اَئِمَّه لَرِینِی سِیرَتِینِی اِستِناد قِیلِیش بِیلَن شوُنگه اِعتِقاد قِیلِیشَدِیکِی، “اِطاعَت قِیلِینِیشِی واجِب بُولگن اِمام” هَمِیشَه بِیتتَه بُولگن وَ بِیتتَه بُولِیشِی کِیرَک. ^[11]

(دوامی بار……)

ادامه خواندن دارُ الاِسلامدَگِی رَهبَرِیَت.

رهبریت در دارالاسلام

ادامه خواندن رهبریت در دارالاسلام

Дорул исломдаги рахбарият.

(8-қисм)  

Энди шу ерда бир савол туғилади: бир хукуматга ва бир рахбариятга эга бўлган ягона дорул ислом бўладими, ёки бир неча рахбарларга ва бир неча хукуматларга эга бўлган бир қанча дорул исломлар хам бўлиши мумкинми? ( 7- бўлим)

Бир қанча рахбариятга қаршилик қилишни ахамияти, исломий вахдатни ахамиятига ва дорул исломни вахдатига ва аллохни шариатининг вохид татбиқига боғлиқ нарса, бир неча рахбариятга эга бўлишлик вахдатни парчаланишига ва тафарруқни ижод бўлишига ва дорул исломни тақсимланишига ва аллохни шариати одамларни устида турли-хил шевалар билан тахким қилинишига боис бўлади.

Вохид рахбарият мана бу уч мақсадни химоя қилиб туради. Шу сабабли хам жуда кўп уламолар ижмоъга ўхшаган иттифоқни баён қилишганки, унда дорул исломда бир замонни ўзида бир неча рахбарни бўлишини ғайри шаръий ва мумкин эмас,дейилади.

Исломий хукумат уни илдизларини мўъминларни ва “дорул ислом”ни ўртасида мустахкам қилган улил амр шўроси билан бирга, худди шу шўрони мутахассислари вохид рахбарни ўзини ижроъий ишлари бўйича намояндаси деб таништиради, зохирдаги кўриниш,белги тавхиддир. Жамиятни хукуматий, ижроий, дунёвий масалаларидаги тавхид, ва аллохни шариатидаги вохид қонунни ижро қилиш ва тафарруқ ширкига монеълик қилиш ва барча мусулмонлар учун вохид раъй сифатида вохид ижмоъни ироя беришдир. Шубхасиз тавхид  кўп сонли бўлиш ва тафарруқ билан келиша олмайди.

Ахли суннат ва жамоат жумхурини назари шуки, бир замонни ва бир маконни ўзида бир неча аимма,рахбарни бўлиши жоиз эмас ва имоми Нававий айтадики: уламолар шунга иттифоқ қилишганки, вохид асрда ва замонда икки рахбарга байъат қилинмайди. Мовардий хам айтадики, агар икки диёрда икки рахбар ва имомга паймон боғланадиган бўлса , уларни хеч қайси бирини байъати тўғри бўлмайди, чунки бир замонда умматга эга бўлиш учун икки рахбар ва имомни бўлиши тўғри эмас.  ^[1][2]

Дорул исломдан чиқиб кетиб ўзлари учун  ислом номи билан  гурух ва даста ташкил қилаётган мунофиқлар тўдасини ўлдирилишини далилларидан бири хам, кўп ададдаги рахбарият ва тафарруқ ширкини ва исломга паралел харакатларни вужудга келишини олдини олишдир, агар дорул исломни хукумат қудрати бўлмайдиган бўлса мунофиқларни тўдаси албатта  мана бундай захарли махсулотларни дунёга келтиришади.

Бир замонни ўзида икки рахбарни бўлишини маън қилиш борасида ахли суннат ва жамоат икки дастага бўлинишган:

 1-Ахли суннат ва жамоатни мутлақо аксарияти ва баъзи мўътазилалар айтишадики,икки рахбарни бўлиши мутлоқо мумкин эмас, бу ерда исломий диёрларни ва дорул исломни қанчалик кенг бўлишини фарқи йўқ. Мана бу кўз-қарашни тарафдорлари шунчалик кўп ва унга мухолиф бўлганларни йўқлиги сабабли, имоми Нававий барча уламолар мана бу назарни тарафдорлари экан ва мана бу назарга иттифоқ қилишган, деб ўйлаган эди. Мана бу буюк имомни сўзларига хужжат келтириш учун исломий турли-хил мазхабларнинг бир неча назарига ишора қилмоқчиман: ^[3]

Ханафия:

-Абул Юсри Баздавий рохимахуллох ( 493 хижрий) айтадики: барча ахли қибла айтадики: икки кишига имомат ва рахбариятни боғлашлик жоиз эмас,( ёки имомат икки нафарга ақд қилиниши мумкин эмас) , агар мана бу имомат ва рахбарлик бир кишига боғланган бўлса, бошқа бир кишига хам боғланиши мумкин эмас, агар иккинчи кишига ақд боғланган тақдирда хам, аввалгиси имом ва рахбар хисобланади…… аммо каромияларни айтишича, имомат ва рахбарият икки ё ундан кўпроқ нафарга боғланса бўлади, аммо ахли суннат ва жамоат айтадики: мана бу сахобаларни ижмоъсига ва умматни ижмоъсига хилофдир, ахли суннат ягона рахбарни танлашга ижмоъ қилишган, чунки бир нафарга имоматни ва рахбариятни боғлашлик жангларни йўқотиш ва қўзғалон,инқилобларни бостириш учун вожибдир, икки нафарга имоматни боғлашлик жангларни ижод бўлишига ва инқилоб,қўзғалонларни вужудга келишига боис бўлади,демак мумкин эмас.   ^[4]

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Дорул исломдаги рахбарият.

دارُ الاِسلامدَگِی رَهبَرِیَت.

(8-قیسم)

اِیندِی بُو یِیردَه بِیر سَوال توُغِیلدِی: بِیر حُکوُمَتگه وَ بِیر رَهبَرِیَتگه اِیگه بُولگن یَگانَه دارُ الاِسلام بُولَدِیمِی، یاکِی بِیر نِیچَه رَهبَرلَرگه وَ بِیر نِیچَه حُکوُمَتلَرگه اِیگه بُولگن بِیر قَنچَه دارُ الاِسلاملَر هَم بُولِیشِی مُومکِینمِی؟  ( 7- بوُلِیم)

بِیر قَنچَه رَهبَرِیَتگه قَرشِیلِیک قِیلِیشنِی اَهَمِیَتِی، اِسلامِی وَحدَتنِی اَهَمِیَتِیگه وَ دارُ الاِسلامنِی وَحدَتِیگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِینِینگ واحِد طَتبِیقِیگه باغلِیق نَرسَه، بِیر نِیچَه رَهبَرِیَتگه اِیگه بوُلِیشلِیک وَحدَتنِی پَرچَه لَنِیشِیگه وَ تَفَرُّقنِی اِیجاد بُولِیشِیگه وَ دارُ الاِسلامنِی تَقسِیملَنِیشِیگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِی آدَملَرنِی اوُستِیدَه توُرلِی – هِیل شِیوَه لَر بِیلَن تَحکِیم  قِیلِینِیشِیگه بائِث بوُلَدِی.

واحِد رَهبَرِیَت مَنَه بُو اوُچ مَقصَدنِی حِمایَه قِیلِیب توُرَدِی. شُو سَبَبلِی هَم جُودَه کوُپ اوُلامالَر اِجماعگه اوُحشَگن اِتِّفاقنِی بَیان قِیلِیشگنکِی، اوُندَه دارُ الاِسلامدَه بِیر زَماننِی اوُزِیدَه بِیر نِیچَه رَهبَرنِی بُولِیشِینِی غَیرِی شَرعِی وَ موُمکِین اِیمَس، دِییِیلَدِی.

اِسلامِی حُکوُمَت اوُنِی اِیلدِیزلَرِینِی مُؤمِنلَرنِی وَ “دارُ الاِسلام” نِی اوُرتَسِیدَه مُستَحکَم قِیلگن اوُلِی الاَمر شُوراسِی بِیلَن بِیرگه، حوُددِی شوُ شوُرانِی مُتَخَصِّصلَرِی واحِد رَهبَرنِی اوُزِینِی اِجرائِی اِیشلَرِی بُویِیچَه نَمایَندَه سِی دِیب تَنِیشتِیرَدِی، ظاهِردَگِی کوُرِینِیش، بِیلگِی تَوحِددِیر. جَمِیعیَت حُکوُمَتِی، اِجرائِی، دُنیاوِی مَسَلَه لَرِیدَگِی تَوحِد وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی واحِد قانوُننِی اِجرا قِیلِیش وَ تَفَرُّق شِیرکِیگه مانِعلِیک قِیلِیش  وَ بَرچَه مُسُلمانلَر اوُچُون واحِد رَعیِ صِیفَتِیدَه واحِد اِجماعنِی اِرایَه بِیرِیشدِیر. شُبهَه سِیز تَوحِد کوُپ سانلِی بُولِیش وَ تَفَرُّق بِیلَن کِیلِیشَه آلمَیدِی.

 اَهلِی سُنَّت وَ جَماعَت جوُمهُورِینِی نَظَرِی شوُکِی، بِیر زَماننِی وَ بِیر مَکاننِی اوُزِیدَه بِیر نِیچَه اَئِمَّه، رَهبَرنِی بوُلِیشِی جائِز اِیمَس وَ اِمامِی نَوَوِی اَیتَدِیکِی: اوُلامالَر شوُنگه اِتِّفاق قِیلِیشگنکِی، واحِد عَصردَه وَ زَماندهَ اِیککِی رَهبَرگه بَیعَت قِیلِینمَیدِی. ماوَردِی هَم اَیتَدِیکِی، اَگر اِیککِی دِیاردَه اِیککِی رَهبَر وَ اِمامگه پَیمان باغلَنَدِیگن بُولسَه، اوُلَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِینِی بَیعَتِی توُغرِی بُولمَیدِی، چوُنکِی بِیر زَماندَه اُمَّتگه اِیگه بوُلِیش اوُچُون اِیککِی اِمام وَ رَهبَرنِی بُولِیشِی توُغرِی اِیمَس. ^[1][2]

دارُ الاِسلامدَن چِیقِیب کِیتِیب اوُزلَرِی اوُچُون اِسلام نامِی بِیلَن گوُرُوه وَ دَستَه تَشکِیل قِیلَیاتگن مُنافِقلَر توُدَه سِینِی اوُلدِیرِیلِیشِینِی دَلِیللَرِیدَن بِیرِی هَم، کوُپ عَدَدَّه گِی رَهبَرِیَت وَ تَفَرُّق شِیرکِینِی وَ اِسلامگه پَرَلِیل  حَرَکَتلَرنِی وُجُودگه کِیلِیشِینِی آلدِینِی آلِیشدِیر، اَگر دارُ الاِسلامنِی حُکوُمَت قُدرَتِی بوُلمَیدِیگن بوُلسَه مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی اَلبَتَّه مَنَه بُوندَی زَهَرلِی مَخصُولاتلَرنِی دُنیاگه کِیلتِیرِیشَدِی.

بِیر زَماننِی اوُزِیدَه اِیککِی رَهبَرنِی بُولِیشِینِی مَنع قِیلِیش بارَسِیدَه اَهلِی سُنَّت وَ جَماعَت اِیککِی دَستَه گه بوُلِینِیشگن:

1. اَهلِی سُنَّت وَ جَماعَتنِی مُطلَقا اَکثَرِیَتِی وَ بَعضِی مُؤتَزِیلَه لَر اَیتِیشَدِیکِی، اِیککِی رَهبَرنِی بوُلِیشِی مُطلَقا موُمکِین اِیمَس، بُو یِیردَه اِسلامِی دِیارلَرنِی وَ دارُ الاِسلامنِی قَنچَه لِیک کِینگ بُولِیشِینِی فَرقِی یُوق. مَنَه بُو کوُز- قَرَشنِی طَرَفدارلَرِی شوُنچَه لِیک کوُپ وَ اوُنگه مُخالِف بوُلگنلَرنِی یُوقلِیگِی سَبَبلِی، اِمامِی نَوَوِی بَرچَه اوُلامالَر مَنَه بُو نَظَرنِی طَرَفدارلَرِی اِیکَن وَ مَنَه بُو نَظَرگه اِتِّفاق قِیلِیشگن،دِیب اوُیلَگن اِیدِی. مَنَه بُو بُویُوک اِمامنِی سوُزلَرِیگه حُجَّت کِیلتِیرِیش اوُچُون اِسلامِی توُرلِی- هِیل مَذهَبلَرنِینگ بِیر نِیچَه نَظَرِیگه اِیشارَه قِیلماقچِیمَن: ^[3]

حَنَفِیَه:

أَبُو اليُسْرِ البَزْدَوِيُّ رحمه الله (493 هجری) اَیتَدِیکِی: بَرچَه اَهلِی قِبلَه اَیتَدِیکِی: اِیککِی کِیشِیگه اِمامَت وَ رَهبَرِیَتنِی باغلَشلِیک جائِز اِیمَس، ( یاکِی اِمامَت اِیککِی نَفَرگه  عَقد قِیلِینِیشِی موُمکِین اِیمَس)، اَگر مَنَه بُو اِمامَت وَ رَهبَرلِیک بِیر کِیشِیگه  باغلَنگن بُولسَه، باشقَه بِیر کِیشِیگه هَم باغلَنِیشِی مُومکِین اِیمَس، اَگر اِیککِینچِی کِیشِیگه عَقد باغلَنگن تَقدِیردَه هَم، اَوَّلگِیسِی اِمام وَ رَهبَر حِسابلَنَدِی…….اَمّا کَرامِیَه لَرنِی اَیتِیشِیچَه، اِمامَت وَ رَهبَرِیَت اِیککِی یا اوُندَن کوُپراق نَفَرگه باغلَنسَه بُولَدِی، اَمّا اَهلِی سُنَّت وَ جَماعَت اَیتَدِیکِی: مَنَه بُو صَحابَه لَرنِی اِجماعسِیگه وَ اوُمَّتنِی اِجماعسِیگه خِلافدِیر، اَهلِی سُنَّت یَگانَه رَهبَرنِی تَنلَشگن، اِجماع قِیلِیشگن، چُونکِی بِیر نَفَرگه اِمامَتنِی وَ رَهبَرِیَتنِی باغلَشلِیک جَنگلَرنِی یُوقاتِیش وَ  قوُزغَلان، اِنقِلابلَرنِی باستِیرِیش اوُچُون واجِبدِیر، اِیککِی نَفَرگه اِمامَتنِی باغلَشلِیک جَنگلَرنِی اِیجاد بُولِیشِیگه وَ اِنقِلاب، قوُزغَلانلَرنِی وُجُودگه کِیلِیشِیگه بائِث بوُلَدِی، دِیمَک مُومکِین اِیمَس.   ^[4]

(دوامی بار……)

ادامه خواندن دارُ الاِسلامدَگِی رَهبَرِیَت.

رهبریت در دارالاسلام

(8-قسمت)

حالا سوالی که پیش می آید اینکه: یک دارالاسلام با یک حکومت و یک رهبریت، یا دارالاسلامهای متعدد با حکومتهای متعدد و رهبرهای متعدد؟ (بخش8)

اهمیت ممانعت از تعدد رهبریت از اهمیت وحدت اسلامی و وحدت دارالاسلام و تطبیق واحد شریعت الله می آید، تعدد در رهبریت باعث انهدام وحدت و ایجاد تفرق و تقسیم دارالاسلام و تحکیم شریعت الله به شیوه های مختلف بر مردم می شود.

رهبریت واحد از این سه مقصد محافظت می کند. به همین دلیل بسیاری از علماء اتفاق شبه اجماعی را بیان کرده اند مبنی بر اینکه در دارالاسلام در زمانی واحد وجود بیشتر از یک رهبر غیر شرعی است و مجاز نیست .

حکومت اسلامی با شورای اولی الامری که ریشه های آن را در میان مومنین و «دارالاسلام» مستحکم کرده، و همین شورای متخصصین امر رهبری واحد را به عنوان نماینده ی اجرائی خود در امور حکومتی معرفی کرده است، نماد و مظهر ظاهری توحید است. توحید در مسائل حکومتی و اجرائی و دنیوی جامعه، و اجراء کردن واحد قانون شریعت الله، و ممانعت از شرک تفرق،  و ارائه ی اجماعی واحد به عنوان رای واحد به تمام مسلمین. بدون شک توحید با تعدد و تفرق سازگار نیست.

نگرش جمهور اهل سنت و جماعت بر این است که در زمانی واحد و مکانی واحد تعدد الأئمة و رهبر جایز نیست و امام نووی می گوید: علماء  اتفاق دارند که در عصر و زمانی واحد با دو رهبر بیعت منعقد نمی شود.^[1] و ماوردی هم می گوید که اگر در دو سرزمین با دو رهبر و امام پیمان بسته شود بیعت هیچ یک درست نیست چون در یک زمان برای امت داشتن دو رهبر و امام درست نیست.^[2]

یکی از دلایل قتل دارودسته ی منافقین که از دارالاسلام خارج شده و می خواهند برای خود گروه و دسته ای به نام اسلام تشکیل دهند جلوگیری از تعدد رهبریت و جلوگیری از شرک تفرق و جلوگیری از تولید جریانات موازی با دارالاسلام و حتی جلوگیری از تولید جریانات موازی با خود اسلام است که قطعاً اگر قدرت حکومتی دارالاسلام نباشد دارودسته ی منافقین دست به چنین تولیدات مسمومی خواهند زد.

اهل سنت و جماعت در این زمینه ی ممنوعیت وجود دو رهبر در یک زمان، دو دسته شده اند:

1. اکثریت مطلق اهل سنت و جماعت و بعضی از معتزله می گویند که به صورت مطلق وجود دو رهبر ممنوع است و فرق ندارد سرزمینهای اسلامی و دارالاسلام تا چه اندازه گسترده و وسیع باشد . به اندازه ای طرفداران این دیدگاه زیاد و مخالفی نداشت که امام نووی چنین می پنداشت تمام علماء طرفدار چنین دیدگاهی هستند و بر چنین دیگاهی اتفاق دارند ^[3]. که جهت مستند کردن سخنان این امامان بزرگوار به  چند دیدگاه مذاهب مختلف اسلامی اشاره می کنیم: 

الحنفية :

• أَبُو اليُسْرِ البَزْدَوِيُّ رحمه الله (493ه) می گوید: تمام اهل قبله می گویند: مجاز نیست برای دونفر امامت و رهبریت بسته شود (یا مجاز نیست امامت برای دو نفر عقد شود)، و اگر این امامت و رهبری به عقد یکی در امد دیگر مجاز نیست به عقد یکی دیگر درآید، حتی اگر به عقد یکی دیگر در بیاید باز امام و رهبر همان اولی است … اما کرامیه می گویند امامت و رهبریت به عقد دو نفر یا بیشتر در می آید ، اما اهل سنت و جماعت می گویند: این خلاف اجماع صحابه، و خلاف اجماع امت است ، و  اهل سنت بر انتخاب یک رهبر اجماع دارند، چون عقد امامت و رهبری برای یک نفر جهت از بین بردن درگیری ها و  خاموش کردن انقلابات و شورش ها واجب است، و عقد امامت برای دو نفر  باعث ایجاد درگیری ها و تولید انقلابات و شورش ها می شود پس مجاز نیست. ^[4]

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن رهبریت در دارالاسلام

Дорул исломдаги рахбарият.

(7-қисм)   

Шариатга жохил аммо хукумат қудратига эга  бўлган мусулмон хоким, агар имоми Абу Ханифага ё имоми Жаъфар Содиқга ё имоми Шофеъийга ё имоми Ахмад ибни Ханбалга ё имоми ибни Хазм андалусийга ўхшаш минглаб мужтахид олимлар уни ихтиёрида бўлса, ўзини жохилона раъйини мана бу дастадаги мужтахидларни илмидан афзал қўйиши ва мана бу мужтахидларни раъйини инобатга олмаслиги мумкин. Шу билан бирга мана бу мужтахидларни, олимларни  баробарида ўзини атрофига ахли бидъатни жамлаши мумкин, бу ерда мунофиқларни тўдаси хам афзал қудратга айланишади, мана бу хоким ахли бидъатни химояси  остида мана бу буюк олимлар,мужтахидларга нисбатан кўп фожеъаларни келтира олади, агар сизлар хойрул қурундаги исломий  мужтахидларни,аиммаларни ёки бошқа асрлардаги уламоларни хаётларини кўриб чиқсангиз, хаммасидан хабардор бўласизлар. 

Исломий хукумат ўзини ихтиёридаги хилма-хил ташкилотлари билан бирга, олим ва фақих рахбарга эга бўлмайдиган бўлса бу хукуматни аллохни шариатидаги қонунлар асосида идора қилишини имкони йўқ. Ахли суннат “дорул исломни” мана бу рахбарига мужтахид деса, шиъалар фақих дейишади. Яъни мохияти бир хил бўлиб, улардаги фарқ фақат уларни исмларида холос. Уларни бири мужтахидни вилояти деса, бошқаси фақихни вилояти дейди.  Албатта шиъалар ижтиход ва салохият асосидаги қонунда турли-хил фиқхий боблар бўйича фатво бериш учун лозим бўлган илм бўлиши кераклигини зикр қилишган. Бу худди узум, ангур,инаб, истофил  борасидаги турк,форс ва араб,румликни достонига ўхшайди.     [1]

Мўъминлар (яъни 1- анъамта алайхим,2- мағзубин алайхим ва кофирлар,3- золлин ва мунофиқлар) хеч вақт бутун тарих давомида, агарчи мана бу мужтахидлар хилма-хил назарларга эга бўлишган бўлса хам, ёки улил амр шўросини канали орқали хукумат қудратини қўлга киритишган бўлса хам , мужтахидларнинг қудратга келишларидан зарар кўришмаган,балки улар мўъминлар ва дунё учун баракот бўлишган. Аллохни изни билан. Шунингдек агар мўъминлар рахбарият иши бўйича улардан пастроқдаги кишиларни, мужтахид ва фақих рахбарлардан афзал кўришса ва улардан пастроқдаги кишиларни рахбар бўлишларига харакат қилишса, шубхасиз аллохга ва росулига,мўъминларга хиёнат қилишибди.

Имоми Байхақий рохимахуллох ва бошқалар ибни Аббос розиаллоху анхудан нақл қилишадики, росулуллох салллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладилар:

  مَنْ تَوَلَّى مِنْ أُمَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ فِيهِمْ مَنْ هُوَ أَوْلَى بِذَلِكَ وَأَعْلَمُ مِنْهُ بِكِتَابِ اللهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ ، فَقَدْ خَانَ اللهَ وَرَسُولَهُ وَجَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ . ^[2]

Кимки мусулмонларни хукмдорлигига эга бўлса ва мусулмонларни орасида ундан хам муносиброқ, аллохни китоби  ва росулни суннатидан огохроқ киши борлигини билиб туриб бошқа бир кишини бу ишга таъйинласа,аллохга ва росулига хамда барча мусулмонларга хиёнат қилибди. Мана шу мафхумда Умар ибни Хаттоб розиаллоху анхудан нақл қилинадики:

  ” مَن اسْتعملَ رجلاً لِمَوَدَّةٍ أو لِقَرابَةٍ ، لا يستعمِلُه إلاَّ لذلك؛ فقد خانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ والمؤمِنينَ”[3]

 Киши бир шахсни яхши кўрганлиги ё яқинларидан бўлгани учун бошқарув ва рахбарлик ишига қўядиган бўлса, мана бу холатда аллохга ва росулига ва мўъминларга хиёнат қилибди.

Мана бу холатда, бизлар нубувват манхажига асосланган  исломий хилофатни қўлдан бой берганимиздан ва  подшохликлар номли буюк бидъатларга ва исломий изтирорий бадал хокимиятларга дучор бўлганимиздан сўнг, яна қайтадан нубувват манхажи асосидаги исломий хукуматни қўлга киритмагунимизча, рахбарият амрида хос бир мазхабни  ёки хос шахсни  химоя қилмаймиз, балки фақат меъёрларни химоя қиламиз. Барча исломий мазхаблар қабул қиладиган меъёрлар рўёбга чиқиши учун харакат қиламиз, чунки булар бизларни мусулмонларнинг вохид ижмоъсига ва вохид жамоатига етказиб олиб борадиган сабаблардир. Аллохни изни билан.

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Дорул исломдаги рахбарият.

دارُ الاِسلامدَگِی رَهبَرِیَت.

(7-قیسم)

شَرِیعَتگه جاهِل اَمّا حُکوُمَت قُدرَتِیگه اِیگه بوُلگن مُسُلمان حاکِم، اَگر اِمامِی اَبُو حَنِیفَه گه یا اِمامِی جَعفَر صادِقگه یا اِمامِی شافِیعِیگه یا اِمامِی اَحمَد اِبنِ حَنبَلگه یا اِمامِی اِبنِ حَزم اَندَلوُسِیگه اوُحشَش مِینگلَب مُجتَهِد عالِملَر اوُنِی اِیختِیارِیدَه بُولسَه، اوُزِینِی جاهِلانَه رَعیِینِی مَنَه بُو دَستَه دَگِی مُجتَهِدلَرنِی عِلمِیدَن اَفضَل قوُیِیشِی وَ مَنَه بُو مُجتَهِدلَرنِی رَعیِینِی عِنابَتگه آلمَسلِیگِی مُومکِین. شوُ بِیلَن بِیرگه مَنَه بُو مُجتَهِدلَرنِی، عالِملَرنِی بَرابَرِیدَه اوُزِینِی اَطرافِیگه اَهلِی بِدعَت جَملَشِی مُومکِین. بُو یِیردَه مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی هَم اَفضَل قُدرَتگه اَیلَنِیشَدِی، مَنَه بُو حاکِم اَهلِی بِدعَتنِی حِمایَه سِی آستِیدَه مَنَه بُو بُویُوک عالِملَر، مُجتَهِدلَرگه نِسبَتاً کوُپ فاجِیعَه لَرنِی کِیلتِیرَه آلَدِی، اَگر سِیزلَر خَیرُ القُرُوندَگِی اِسلامِی مُجتَهِدلَرنِی، اَئِمَّه لَرنِی یاکِی باشقَه عَصرلَردَگِی اوُلامالَرنِی حَیاتلَرِینِی کوُرِیب چِیقسَنگِیز،هَمَّه سِیدَن خَبَردار بُولَسِیزلَر.

  اِسلامِی حُکوُمَت اوُزِینِی اِیختِیارِیدَگِی هِیلمَه – هِیل تَشکِلاتلَرِی بِیلَن بِیرگه، عالِم وَ فَقِیه رَهبَرگه اِیگه بُولمَیدِیگن بُولسَه بُو حُکوُمَتنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه اِدارَه قِیلِیشِینِی اِمکانِی یُوق. اَهلِی سُنَّت “دارُ الاِسلامنِی” مَنَه بُو رَهبَرِیگه مُجتَهِد دِیسَه، شِیعَه لَر فَقِیه دِییِیشَدِی. یَعنِی ماهِیَتِی بِیر هِیل بُولِیب،اوُلَردَگِی فَرق فَقَط اوُلَرنِی اِسملَرِیدَه حالاص. اوُلَرنِی بِیرِی مُجتَهِدنِی وِلایَتِی دِیسَه، باشقَه سِی فَقِیهنِی وِلایَتِی دِییدِی.اَلبَتَّه شِیعَه لَر اِجتِهاد وَ صَلاحِیَت اَساسِیدَگِی قانوُندَه توُرلِی- هِیل فِقهِی بابلَر بُویِیچَه فَتوا بِیرِیش اوُچُون لازِم بُولگن عِلم بُولِیشِی کِیرَکلِیگِینِی ذِکر قِیلِیشگن. بُو حوُددِی اوُزوُم، اَنگوُر، اِستافِیل بارَسِیدَگِی توُرک، فارس وَ عَرَب، رُوملِیکنِی داستانِیگه اوُحشَیدِی.        [1]

مُؤمِنلَر ( یَعنِی 1- أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ  نه 2-  الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ و کفار(کافِرلَر)، 3- وَ نَه الضَّالِّينَ وَ مُنافِقِین(مُنافِقلَر)) هِیچ وَقت بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه، اَگرچِی مَنَه بُو مُجتَهِدلَر هِیلمَه – هِیل نَظَرلَرگه اِیگه بوُلِیشگن بوُلسَه هَم، یاکِی اوُلِی الاَمر شُوراسِینِی کَنَلِی آرقَلِی حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتِیشگن بُولسَه هَم، مُجتَهِدلَرنِینگ قُدرَتگه کِیلِیشلَرِیدَن ضَرَر کوُرِیشمَگن، بَلکِی اوُلَر مُؤمِنلَر وَ دُنیا اوُچُون بَرَکات بوُلِیشگن. اَلله نِی عِذنِی بِیلَن. شوُنِینگدِیک اَگر مُؤمِنلَر رَهبَرِیَت اِیشِی بُویِیچَه اوُلَردَن پَستراقدَگِی کِیشِیلَرنِی، مُجتَهِد وَ فَقِیه رَهبَرلَردَن اَفضَل کوُرِیشسَه وَ اوُلَردَن پَستراقدَگِی کِیشِیلَرنِی رَهبَر بوُلِیشلَرِیگه حَرَکَت قِیلِیشسَه ، شُبهَه سِیز اَلله گه وَ رَسُولِیگه، مُؤمِنلَرگه خِیانَت قِیلِیشِیبدِی.

اِمامِی بَیهَقِی رَحِمَهُ الله وَ باشقَه لَر اِبنِ عَبّاس رَضِیَ الله عَنهُ دَن نَقل قِیلِیشَدِیکِی، رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَدِیلَر:   مَنْ تَوَلَّى مِنْ أُمَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ فِيهِمْ مَنْ هُوَ أَوْلَى بِذَلِكَ وَأَعْلَمُ مِنْهُ بِكِتَابِ اللهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ ، فَقَدْ خَانَ اللهَ وَرَسُولَهُ وَجَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ . ^[2] کِیمکِی مُسُلمانلَرنِی حُکمدارلِیگِیگه اِیگه بوُلسَه وَ مُسُلمانلَرنِی آرَسِیدَه اوُندَن هَم مُناسِبراق، اَلله نِی کِتابِی وَ رَسُولنِی سُنَّتِیدَن آگاهراق کِیشِی بارلِیگِینِی بِیلِیب توُرِیب باشقَه بِیر کِیشِینِی بُو اِیشگه تَأیِینلَسَه، اَلله گه وَ رَسُولِیگه  هَمدَه بَرچَه مُسُلمانلَرگه خِیانَت قِیلِیبدِی. مَنَه شوُ مَفهُومدَه عُمَر اِبنِ خَطّاب رَضِیَ الله عَنهُ دَن نَقل قِیلِینَدِیکِی:   ” مَن اسْتعملَ رجلاً لِمَوَدَّةٍ أو لِقَرابَةٍ ، لا يستعمِلُه إلاَّ لذلك؛ فقد خانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ والمؤمِنينَ”[3]  کِیشِی بِیر شَخصنِی یَحشِی کوُرگنلِیگِی یا یَقِینلَرِیدَن بُولگنِی اوُچُون باشقَرُو وَ رَهبَرلِیک اِیشِیگه قوُیَه دِیگن بُولسَه، مَنَه بُوحالَتدَه اَلله وَ رَسُولِیگه وَ مُؤمِنلَرگه خِیانَت قِیلِیبدِی.

مَنَه بُو حالَتدَه، بِیزلَر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی خِلافَتنِی قوُلدَن بای بِیرگنِیمِیزدَن وَ پادشاهلِیکلَر ناملِی بُویُوک بِدعَتلَرگه وَ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حاکِمِیَتلَرگه دوُچار بُولگنِیمِیزدَن سُونگ، یَنَه قَیتَه دَن نُبُوَّت مَنهَجِی اَساسِیدَگِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی قوُلگه کِیرِیتمَگوُنِیمِیزچَه، رَهبَرِیَت اَمرِیدَه خاص بِیر مَذهَبنِی یاکِی خاص شَخصنِی حِمایَه قِیلمَیمِیز، بَلکِی فَقَط مِعیارلَرنِی حِمایَه قِیلَمِیز. بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَر قَبوُل قِیلَدِیگن مِعیارلَر رُویابگه چِیقِیشِی اوُچُون حَرَکَت قِیلَمِیز، چوُنکِی بُولَر بِیزلَرنِی مُسُلمانلَرنِینگ واحِد اِجماعسِیگه وَ واحِد جَماعَتِیگه یِیتکَزِیب آلِیب بارَدِیگن سَبَبلَردِیر. اَلله نِی عِذنِی بِیلَن.

(دوامی بار……)

ادامه خواندن دارُ الاِسلامدَگِی رَهبَرِیَت.

رهبریت در دارالاسلام

(7-قسمت)

 اگر یک حاکم مسلمانِ جاهل به شریعت و دارای قدرت حکومتی،هزاران عالم مجتهد مثل امام ابوحنیفه یا امام جعفر صادق یا امام مالک و امام شافعی و امام احمد بن حنبل و امام ابن حزم اندلسی وغیره را در اختیار داشته باشد می تواند رای جاهلانه ی خودش را بر علم این دسته از مجتهدین ترجیح دهد و رای این مجتهدین را نادیده بگیرد، و در برابر این مجتهدین و علماء، اهل بدعت را دور خودش جمع کند و دارودسته ی منافقین هم قدرت برتر شوند و این حاکم با پشتوانه ی اهل بدعت در برابر این مجتهدین و علمای بزرگوار مرتکب فجایعی شود که فقط کافی است سری به زندگی این مجتهدین و ائمه ی خیرالقرون و حتی علمای عامل سایر قرون اسلامی بزنید.

حکومت اسلامی با نهادهای مختلفی که دارد، بدون وجود رهبری عالم و فقیه، امکان اداره ی شرعی آن بر اساس قانون شریعت الله وجود ندارد. اهل سنت به این رهبر «دارالاسلام» می گویند مجتهد و شیعیان می گویند فقیه. یعنی ماهیت یکی است و اختلاف تنها در دو اسمِ هم معنی است. یکی می گوید ولایت مجتهد و دیگری می گوید ولایت فقیه. البته شیعیان در قانون اساسی اجتهاد و صلاحيت علمي لازم براي افتاء در ابواب مختلف فقه را ذکر کرده اند . [1] شد همان داستان انگور و عنب و ازم و استافیل شخص فارس زبان و عرب و ترک و رومی . همه یکی است با اسمهای مختلفی .

مومنین (یعنی 1- أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ  نه 2-  الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ و کفار 3- و نه الضَّالِّينَ و منافقین) هیچ گاه در طول تاریخ از قدرت گیری مجتهدین ضرر ندیده اند هر چند که این مجتهدین دیدگاههای مختلفی هم داشته باشند و چنانچه از کانال شورای اولی الامر متخصصین به قدرت حکومتی هم دست پیدا کنند برای مومنین و دنیا برکت می شوند. باذن الله . و چنانچه مومنی در امر رهبریت، کسانی پائین تر از اینها را بر چنین رهبران مجتهد و فقیهی برتری بدهد و برای حاکم شدن رهبریتی پائین تر از اینها بکوشد بدون شک دچار خیانت به الله و رسولش و مومنین شده است .

امام بیهقی رحمه الله و دیگران از ابن عباس رضی الله عنهما نقل شد کرده اند که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: مَنْ تَوَلَّى مِنْ أُمَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ شَيْئًا فَاسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ رَجُلًا وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّ فِيهِمْ مَنْ هُوَ أَوْلَى بِذَلِكَ وَأَعْلَمُ مِنْهُ بِكِتَابِ اللهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ ، فَقَدْ خَانَ اللهَ وَرَسُولَهُ وَجَمِيعَ الْمُؤْمِنِينَ . ^[2]کسی که کارگزاری از مسلمین را به کار بگمارد در حالی که می داند در میان مسلمانان کسی هست که شایسته تر از آن و آگاه تر به کتاب خدا و سنت رسولش وجود دارد، به خدا و رسولش و به تمامی مسلمانان خیانت کرده است. با همین مفهوم از عمر بن الخطاب رضي الله عنه نقل شده که: ” مَن اسْتعملَ رجلاً لِمَوَدَّةٍ أو لِقَرابَةٍ ، لا يستعمِلُه إلاَّ لذلك؛ فقد خانَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ والمؤمِنينَ”[3] کسی که شخصی را به خاطر اینکه دوستش دارد یا از نزدیکان او است در کار مدیریت و رهبری انتخاب کند، در این صورت به الله و رسولش و مومنین خیانت کرده است.

در این صورت، ما از زمانی که خلافت اسلامی بر منهاج نبوت را از دست داده و به بدعت بزرگ ملوکیت و این حاکمیتهای بدیل اضطراری اسلامی دچار شده ایم تا زمانی که بار دیگر به حکومت اسلامی بر منهاج نبوت دست پیدا نکرده ایم از مذهب و فرد خاصیدر امر رهبریت حمایت نمی کنیم، بلکه تنها از معیارهاحمایت می کنیم . ما تلاش می کنیم که این معیارهایمورد پذیرش تمام مذاهب اسلامی تحقق پیدا کنند که به عنوان یکی از اسباب ما را در نهایت به اجماع واحد و جماعت واحد مسلمین می رسانند. باذن الله.

(ادامه دارد…….)

ادامه خواندن رهبریت در دارالاسلام

Дорул исломдаги рахбарият.

(6-қисм)

-821қамарий йилда вафот топган Қалқашандий “маъасирул инафати фил маъалимул хилафах” китобидаги дорул исломни имоми ва рахбарини шартлари бахсида айтадики: ўнинчи ўрин: кундалик янги масалалар ёки янги вужудга келган нарсалар ва аллохни шариатидаги ахкомлар  бўйича ижтиход қилиш даражасидаги илмга эга бўлиши керак,ижтиход даражасидаги илмга эга бўлмаган рахбарга мунъақид қилинмайди,сахих бўлмайди; чунки рахбарни  мана бундай ижтиходга эхтиёжи бор ва ишларни исломий сахих равиш билан “сиротол мустақим” ни рост йўлида олдинга суришда мухтож бўлади, мана бу шаръий ижтиходларни панохида шаръий худудлардан хам огох бўлади ва дорул исломда мавжуд инсонларни шаръий хуқуқларини хам беради ва одамларни ўртасида вужудга келган ихтилофларни,жанжалларни,келишмовчиликларни хал қилади, агар мужтахид олим бўлмайдиган бўлса мана бу ишларни хаммасини қилишга қодир бўлмайди. ^[1]

-1360 қамарий йилда вафот топган Абдуррохман Жазирий қуйидагича ёзади: ахли суннатни барча фуқахолари шунга иттифоқ қилишганки, исломий хоким қуйидаги белгиларга эга бўлиши лозим: 1- мусулмон бўлади, 2- мукаллаф бўлади,3- озод бўлади, 4- эркак киши бўлади,5- қурайшдан бўлиши, 6- одамларни дин ахкомларидан огох қила оладиган ва бошқаларни фатвосига эхтиёжи бўлмайдиган олим ва мужтахид бўлиши керак.^[2]

Мана бу барча исломий мазхабларни раъйи бўлиб, имоми Ромилий Мақдисий тўртинчи асрда ахли суннатни ижмоъсидан ва имоми Харамайн Жавиний  барча мусулмонларни ўртасида муттафиқун алайх амр сифатида ва имоми Шотибий рохимахуллох ва бошқалар хам мана бу заминадаги барча ахли илмни иттифоқи сифатида гапиришади, демак ижтиход хаддидаги фақих рахбар барча ахли суннат мазхаблари талаб қилган нарсадир.

Аммо шунга қарамасдан, “дорул исломни” рахбарияти учун хам бошқа ишларга ўхшаш  кутилмаган,изтирорий,зарурат холати вужудга келиши мумкин, бўлиб хам   хукумат  бошқаруви бўйича мужтахид ва мутахассис рахбар мавжуд бўлмаганлиги сабабли, мусулмонлар пастроқдаги даражага яъни қозини даражасидаги кишига тан беришади ва энг баттар холатда хам мусулмонлар тартибсизликларни олдини олиш учун,уларни назарларидан фойдаланиш учун ўзини атрофига уламоларни жамлаган  етарли илмга эга бўлган мусулмон рахбарга юзланишади.

Соғлом ва халол таом ( яъни мужтахид ва фақих рахбар) мавжуд бўлмагач изтирорий ва зарурат холатида, ундан пастроқдаги соғлом бўлмаган,ўлаксалардан иборат таомга  ( олим аммо муқаллид рахбар) дорул исломни “динини” ва бошқа заруратларни,мусулмонларни манфаъатларини  сақлаб қолиш учун мурожаъат қиламиз, аммо мана бу холат мужтахид ва фақих рахбарни бўлмаганлиги боис вужудга келган изтирорий,зарурат сабаблидир. Агар мужтахид ва фақих рахбар мавжуд бўладиган бўлса,зарурат ўртадан кўтарилгани учун ва изтирорий холат йўқолганлиги сабабли ва………фақат аслахани кучи ва харбий қудрат билан ўзларини дорул исломга кириб олишган мусулмон харбий безорилардан ташқари, оддий холатда бўладими ё изтирорий, зарурат холатидами, барча ахли суннат уламолари жамиятни идора қилиш учун аллохни шариати бўйича олим ва фақих рахбар лозимлигига эътиқод қилишади:

  -Чунки қиёмат кунигача мусулмонларни ва дорул исломни асосий қонунлари фақат ягона бўлиб, у хам бўлса аллохни шариатидаги қонунлардир ва мана бу қонунда аниқ огохликка,фиқхга эга бўлмаган киши жамиятда аллохни шариатидаги қонунларни тўғри татбиқ қилиш бўйича мўъминларни вакили бўла олмайди.

 -Жамиятни рахбари хам улил амр шўроси ва ахли хал,ақдни назорати остида бўлишига қарамасдан, у дорул исломни ижроъий ишлари бўйича энг юқори мақомдаги қарор қабул қилувчи шахс хисобланади, аммо агар аллохни шариатидаги қонунларга ва шаръий манбаъларга нисбатан комил фиқхга,билимга,илмга эга бўлмайдиган бўлса, дорул исломни “кундалик эхтиёжлари, ички ва ташқи сиёсатлари бўйича “мавжуд вазиятга” муносиб,  шаръий манбаълардан шаръий қарорларни чиқаришга қодир бўлмайди.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Дорул исломдаги рахбарият.