دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

بِسمِ الله وَ الحَمدُ لله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلام عَلَیکُم و رحمة الله و برکاته (6) اِیککِینچِی قِسمَت:

(1-قیسم)

2- دارُ الکُفردَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه عَمَل قِیلِیشگه وَ دِیننِی آشکار قِیلِیشگه قادِر بُولمَسَه وَ هِجرَت قِیلِیش اِمکانِی هَم مَوجُود بُولمَسَه وَ کَسَللِیک یا زِندانگه توُشِیش یاکِی قَرِی کِیشِیلَر وَ گوُدَکلَرگه اوُحشَش ضَعِیف بُولگنلِیگِی سَبَبلِی هِجرَت قِیلِیشگه اِمکان تاپمَسَه. مَنَه بُوکِیشِیلَر اَلله نِی عِذنِی بِیلَن عُذرلِی حِسابلَنَدِی، اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگنکِی: [1]  « إلا الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لا یَسْتَطِیعُونَ حِیلَةً وَلا یَهْتَدُونَ سَبِیلا » (نساء 98). فَقَط بِیران چارَه تاپِیشگه قادِر بُولمَی، هِجرَت یُولِینِی اِیستَب تاپَه آلمَی چارَه سِیز قالگن کِیشِیلَر، عَیاللَر وَ بالَه لَر بارکِی، بُوندَیلَرنِی شایَد اَلله عَوف اِیتسَه. زاتاً اَلله عَوف اَیتگوُچِی، مَغفِیرَت قِیلگوُچِی بُولگن ذاتدِیر.

اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلگنِیدِیک،هِجرَت دارُ الاِسلامدَگِی فُقَرالِیکنِی اِیککِینچِی اَساسِیدِیر: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ  وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَئِکَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَکُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ (انفال/72) اَلبَتَّه، اِیمان کِیلتِیرگن، هِجرَت قِیلگن وَ مالوُ جانلَرِی بِیلَن اَلله یُولِیدَه کوُرَشگن ذاتلَر وَ (مَککَه دَن هِجرَت قِیلِیب کِیلگن مُهاجِرلَرگه) اوُی – جای بِیرِیب، یاردَم قِیلگن ذاتلَر – اَنَه اوُشَه لَر بِیر- بِیرلَرِیگه دُوستدِیرلَر. ( یَعنِی، تِیرِیکلَرِی بِیر- بِیرِیگه هَمکار، اوُرتَه لَرِیدَه اوُلِیم بُولسَه، بِیر- بِیرلَرِیگه مِعراثخُوردِیرلَر). اِیمان کِیلتِیرگن، اَمّا هِجرت قِیلمَگن ( یَعنِی هَلِی – هَنُوز مَککَه دَه یَشَب توُرگن) کِیشِیلَر اِیسَه تا هِجرَت قِیلمَگوُنلَرِیچَه سِیزلَر اوُلَرگه دُوستلِیک قِیلَه آلمَیسِیزلَر( یَعنِی، بِیر- بِیرِینگِیزگه هَمکار، مِعراثخُور بُولَه آلمَیسِیزلَر).

دِیمَک دارُ الاِسلامنِی فُقَراسِی بُولِیشگه خَقلِی بُولگن اوُزِینِی مُسُلمان اِیکَنِینِی اِدَّعا قِیلگن کِیشِیلَر، مُؤمِنلَر جُملَه سِیدَن بُولِیشِی، اوُندَن سُونگ دارُ الاِسلامدَه ساکِن بوُلِیب یَشَشلَرِی یاکِی دارُ الاِسلامگه هِجرَت قِیلِیشلَرِی لازِم بُولَدِی، بُونِی نَتِیجَه سِیدَه اوُلَر دارُ الاِسلامدَگِی فُقَرالِیک حُقوُقلَرِیدَن، هَموِلایَت بُولِیش نِعمَتِیدَن بَهرَمَند بُولِیشَدِی وَ اِسلام دِینِینِینگ، دارُ الاِسلامنِینگ قَرشِیسِیدَگِی اوُزلَرِینِی وَظِیفَه لَرِینِی هَم عَدا قِیلِیشَدِی.

هِجرَت اَلله نِینگ دِینِیگه وَ دارُ الاِسلامگه نِسبَتاً توُغرِی اِعتِقادنِی نِشانَه سِی، هَمدَه دِیننِی سَقلَشگه وَ حِمایَه قِیلِیشگه بِیرِیلگن عَهد حِسابلَنَدِی. هِجرَت دارُ الاِسلامگه وَ اوُنِی حُکوُمَتِیگه نِسبَتاً اِعتِقادگه دَلالَت قِیلسَه، جِهاد اِسلامِی حُکوُمَتنِی وَ دارُ الاِسلامنِی مُخافِظَت قِیلِیشگه، اوُنِی یَنَدَه رِواجلَنتِیرِیشگه پایبَند بوُلِیشگه وَ باسقِینچِی کافِرلَر تامانِیدَن باسِیب آلِینگن یِیرلَرنِی بَرچَه سِینِی آزاد قِیلِینگوُنچَه شُو حالدَه دَوام اِیتِیشلِیککَه اِیشارَه قِیلَدِی. اَمّا هِجرَتدَه هَم بِیزلَر توُسَتدَن یُوز بِیرَدِیگن حالَتلَرگه گوُواه بوُلَمِیز.    « وَإِنِ اسْتَنصَرُوکُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَیْنَکُمْ وَبَیْنَهُم مِّیثَاقٌ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ» (انفال/72)  اَگر اوُلَر دِین یُولِیدَن سِیزلَردَن یاردَم سُورَسَلَر، یاردَم قِیلِیش زِمَّه نگِیزدَه دِیر. مَگر اوُلَرگه اوُرتلَرِینگِیزدَه ( اوُرِیشمَسلِیک حَقِیدَه) عَهد – پَیمان بُولگن قَومگه ضَرَر یِیتکَزِیش بِیلَن یاردَم قِیلمَیسِیزلَر. اَلله قِیلَیاتگن عَمَللَرِینگِیزنِی کوُرگوُچِیدِیر.

مَنَه بُو زَمِینَه بُویِیچَه اَبُو جَندَل رَضِیَ الله عَنهُ وَ اَبُو بَصِیر کوُردِی رَضِیَ الله عَنهُ نِی، هَمدَه باشقَه مُؤمِنلَرنِی واقِیعَه سِیگه اِیشارَه قِیلَمِیز، حُدَیبِیَه صُلحِی اوُلَرگه مَنَه بُو اِضطِرارِی، مَجبُورِی حالَتنِی وُجُودگه کِیلتِیرگن اِیدِی. اَبُو جَندَل رَضِیَ الله عَنهُ حُدَیبِیَه صُلحِیدَن سُونگ قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِینِی قوُلِیدَن قاچِیب کِیلگن پَیتِیدَه، رَسُول الله صَلی الله عَلَیهِ وَسَلَّم تامانِیدَن قُرَیش سِکوُلارِیستلَرِیگه تاپشِیرِیلَدِی. (دوامی بار……)

ادامه خواندن مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 6  قسمت دوم :

(1-قسمت)

1. توانائی آشکار کردن دین و عمل کردن به قانون شریعت الله در دارالکفر را نداشته باشد، و امکان هجرت هم برایش وجود نداشته باشد و نتواند به دلیل بیماری یا زندانی شدن و یا ضعیف بودن مانند پیران و کودکان هجرت کند[1]. اینها باذن الله دارای عذر هستند به دلیل فرموده الله تعالی : « إلا الْمُسْتَضْعَفِینَ مِنْ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لا یَسْتَطِیعُونَ حِیلَةً وَلا یَهْتَدُونَ سَبِیلا » (نساء 98). « مگر آن دسته از مردان و زنان و کودکانی که براستی تحت فشار قرار گرفته‏اند (و حقیقتاً مستضعفند)؛ نه چاره‏ای دارند، و نه راهی (برای نجات از آن محیط ) می‏یابند».

هجرت اساس دوم شهروندی در دارالاسلام  است چنانچه الله تعالی می فرماید: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللّهِ بیگمان کسانی که ایمان آورده‌اند و مهاجرت کرده‌اند و با جان و مال خود در راه خدا جهاد نموده‌اند،  وَالَّذِینَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَئِکَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاء بَعْضٍ و کسانی که پناه داده‌اند و یاری نموده‌اند برخی از آنان یاران و سرپرستان برخی دیگرند (و مسؤول و متعهّد در برابر یکدیگرند) وَالَّذِینَ آمَنُواْ وَلَمْ یُهَاجِرُواْ مَا لَکُم مِّن وَلاَیَتِهِم مِّن شَیْءٍ حَتَّى یُهَاجِرُواْ (انفال/72)  و امّا کسانی که ایمان آورده‌اند ولیکن مهاجرت ننموده‌اند ( و به  دارالاسلام  نپیوسته‌اند) ولایتی در برابر آنان ندارید تا آن گاه که مهاجرت می‌کنند.

پس اعطای شهروندی در دارالاسلام برای کسانی که ادعای مسلمان بودن دارند این است که جزو مومنین شوند و بعد در دارالاسلام سکونت داشته باشند یا با هجرت خود را به این دارالاسلام برسانند تا هم از نعمت ولایت و سرپرستی و حقوق شهروندی اسلامی برخوردار شوند و هم بتوانند وظایف خود در برابر دین اسلام و دارالاسلام را انجام دهند.

هجرت نشانه ی اعتقاد راسخ به دین الله و دارالاسلام و تعهد به صیانت و پاسداری از آن است. هجرت به اعتقاد به دارالاسلام و حکومت آن اشاره دارد و جهاد هم به تعهد و پایبندی به محافظت و توسعه ی حکومت اسلامی و دارالاسلام در زمین تا اینکه به آزاد سازی تمام زمین از اشغالگری کفار بیانجامد اشاره دارد.  اما در هجرت هم باز ما شاهد حالتی طاری هستیم . « وَإِنِ اسْتَنصَرُوکُمْ فِی الدِّینِ فَعَلَیْکُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَیْنَکُمْ وَبَیْنَهُم مِّیثَاقٌ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ» (انفال/72) اگر (مؤمنان غیرمهاجری از دست ظلم و جور دیگران) به سبب دینشان از شما کمک و یاری خواستند، کمک و یاری بر شما واجب است، مگر زمانی که مخالفان آنان گروهی باشند که میان شما و ایشان پیمان باشد.  ( در این صورت رعایت عهد و پیمان ، از رعایت حال چنین مؤمنانی لازم‌تر است. به هر حال) خداوند می‌بیند آنچه را که می‌کنید.

در این زمینه می توانیم به واقعه ی ابوجندل رضی الله عنه و ابوبصیر الکوردی رضی الله عنه و سایر مومنین اشاره کنیم که صلح حدیبیه حالت طاری را برای آنها به وجود آورده بود . ابوجندل رضی الله عنه که پس از صلح حدیبیه از دست سکولاریستهای قریش فرار کرده بود توسط  رسول الله صلی الله علیه وسلم به سکولاریستهای قریش تحویل داده شد. (ادامه دارد……)

ادامه خواندن وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

.

Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

.

(матлабни комил матни)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух / 6-бўлим аввалги қисмат:

 Ислом ва секуляризм динининг ўзаро муносабатлари номли китобда ва шунингдек олтинчи муқаддамот дарсларида мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги  вазифалари ва нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни хусусиятлари……. хақида етарли сухбат қилинган, эслатиб қўйиш учун қисқа кўринишда дорул исломдаги фуқароларнинг учта асоси бўлмиш  “дорул исломнинг” уч асарига (кучайтиришни  ва “дорул исломни дифоъ қилиш, хижрат,рахбарлик) ишора қилиб ўтишга харакат қиламиз.

Шахс ўзига, нима учун аллох таоло инсонларни уч дастага 1- анъамта алайхим, 2- мағзуби алайхим, 3-золлинга тақсим қилган,деб савол берган пайтида, рўбарўсида хилма-хил хаёт равишларига эга инсонлар турганини тушуниб етади ва аллох таоло уларни хар бири билан муносабатда бўлиш учун – қиёматда бўладими ё дунёда бўладими- ўзига хос ахкомлар ва қонунлар таъйин қилган, мусулмонлар дунёда уларни хар бири билан мана шу қонунларга биноан муомала қилиши, рафтор қилиши лозим бўлади. Яъни шахс ўзини мўъминларни,муттақинларни ё ошкор “олтиталик кофирларни” дастасига яъни:

 1الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین ،سکولاریست) و 6- مرتدین] 

ёки ўзини мунофиқларни дастасига қўшган пайтида, ўзи билан қандай муносабатда бўлишингиз хақида хабар берган бўлади ва мана бу шахсни ўзи шариат қонунларида ўзининг ахком бўйича  қайси дастага тегишли эканини таъйин қилади.

Кофирларнинг қайсарлиги,исёнкорликлари сабабли аллохнинг ерни бир қисми “олтиталик кофирлар” томонидан босиб олинган пайтда, мана бу кофирлар ўзларини куфр қонунлари асосида хокимият юргизишади ва буни қарама-қаршисида мўъминлар аллохни ерини бошқа қисмларида хокимият ўрнатишади ва аллохни қонунларини жамиятда ижро қилишади; мана бу икки жибхани қўл остидаги хокимиятда ўзига хос ахкомлар юкланади ва мусулмонларга шундай вазифалар юкланадики, улар бу вазифаларга  худди шаръий дастурдек амал қилишлари лозим бўлади.

Мана бу кўринишда инсонлар учта турли-хил хаёт йўлидаги   дастага бўлинишади ва мусулмонлар мана бу уч йўлдан бирини  босиб ўтиш  орқали бу йўлларни бирига жойлашишади, шу равиш билан диёрлар хам икки бир-биридан фарқли икки  дастага бўлинади ва мўъминлар мана бу диёрларни бирида жойлашишга ва ўзаро хамкорлик қилишга ва ўзларини вазифаларини бажаришлари лозим бўлади.

  1-Дорул исломдаги биринчи фуқаролик асосларидан бири, “дорул ислом”ни  кучайтириш ва уни дифоъ қилишдир.

Шубхасиз “дорул ислом”ни  хам хар қандай ижтимоъий борлиққа ўхшаш қувватланишга, эхтиёт қилинишга эхтиёжи  бор, мўъминлар худди шахсий масалаларда бўлганига ўхшаш ижтимоъий масалаларда хам аллохдан тақво қилишлари керак ва аллохни шариатидаги қонунларга мувофиқ равишда ўзларини ижтимоъий хаётларини олиб боришлари ва хар бир мўъмин ўзи жойлашган синфида  ўзини ижтимоъий вазифаларини бажариши лозим.

Бунга қўшимча агар “дорул ислом”ни бир қисмига душманлар хужум қиладиган бўлса, мусулмонлар қаерда бўлишларидан қатъий назар исломни борлиғини дифоъ қилиш учун жиход қилишлари вожиб бўлади, бу ерда хатто золим хоким билан бирга бўлса хам жиход қилиш  мумкин ва барча исломий мазхабларни фуқахолари мана бу матлабга иттифоқ қилишган. Ахли суннат деб маъруф бўлган мазхаблардан ташқари шиъалар хам ислом борлиғини агарчи золим,мустабид хоким билан бирга бўлса хам дифоъ қилиш лозимлигига эътиқод қилишади, аммо бу ерда албатта исломни борлиғини дифоъ қилиш қасд қилинган бўлиши лозим. Яъни агар бизлар тарихда 12 имомлик усулгаро шиъаларнинг усмонийларнинг исломий изтирорий бадал хукуматини охирларида химоя қилганларини кўрган бўлсак, бу хукуматдаги золим шохларни ёки бўлмасам уларни мазхабларини  химоя қилиш учун эмас,балки исломни борлиғини дифоъ қилиш учун қилинган. Чунки улар бу шохларни мустабид,золим деб билишар  ва мазхабларини хам қабул қилишмасди. Ёки бўлмасам шофеъий мазхабидаги  Ширкух ва Салохиддин Айюбий мисрдаги фотимийларнинг шиъа хукуматини химоя қилишганини ва ханбалий мазхабидаги ибни Таймияга ўхшаганлар шомга хоким бўлган ахли бидъат хукуматини химоя қилганини сабаби, мисрга ва дамашққа  хоким бўлган шохларни ва уларнинг  мазхабларини химоя қилиш эмас,балки салибий кофирлардан  ва муғулларни мушрик кофирларидан ислом борлиғини,”дорул ислом” ни химоя қилиш бўлган. [1]

2-Мана бу қувватлантиришлар ва дорул исломни дифоъ қилиниши хам “дорул ислом” га хижрат қилиш ,қўшилиш билан амалга ошади ёки “дорул ислом” нинг бошқаруви остида бошқа диёрлардан топширилган вазифаларни бажариш билан бўлади.[2]

ادامه خواندن Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

(مطلبنی کامل متنی)

بِسمِ الله وَ الحَمدُ لله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلام عَلَیکُم و رحمة الله و برکاته (6) اَوّلگِی قِسمَت:

اِسلام وَ سِکوُلارِیزم دِینِینِینگ اوُزَرا مُناسَبَتلَرِی ناملِی کِتابدَه وَ شوُنِینگدِیک آلتِینچِی مُقَدَّمات دَرسلَرِیدَه مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی وَ نُبَوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی خُصُوصِیَتلَرِی حَقِیدَه یِیتَرلِی صُحبَت قِیلِینگن، اِیسلَتِیب قوُیِیش اوُچُون قِیسقَه کوُرِینِیشدَه دارُ الاِسلامدَگِی فُقَرالَرنِینگ اوُچتَه اَساسِی بوُلمِیش “دارُ الاِسلامنِینگ” اوُچ اَثَرِیگه (کوُچَیتِیرِیشنِی وَ “دارُ الاِسلامنِی رِفاع قِیلِیش،هِجرَت، رَهبَرلِیک) اِیشارَه قِیلِیب اوُتِیشگه حَرَکَت قِیلَمِیز. شَخص اوُزِیگه، نِیمَه اوُچُون اَلله تَعالی اِنسانلَرنِی اوُچ دَسته گه 1- أَنعَمتَ عَلَيهِمْ 2-  المَغضُوبِ عَلَيهِمْ  3- و ضَّالِّينَگه تَقسِیم قِیلگن، دِیب سَوال بِیرگن پَیتِیدَه، رُوبَرُوسِیدَه هِیلمَه – هِیل حَیات رَوِیشلَرِیگه اِیگه اِنسانلَر توُرگنِینِی توُشُونِیب یِیتَدِی وَ اَلله تَعالَی اوُلَرنِی هَر بِیرِی بِیلَن مُناسَبَتدَه بُولِیش اوُچُون – قِیامَتدَه بوُلَدِیمِی یا دُنیادَه بُولَدِیمِی – اوُزِیگه خاص اَحکاملَر وَ قانوُنلَر تَعیِین قِیلگن، مُسُلمانلَر دُنیادَه اوُلَرنِی هَر بِیرِی بِیلَن مَنَه شُو قانوُنلَرگه بِینائاً مُعامَلَه قِیلِیشِی، رَفتار قِیلِیشِی لازِم بُولَدِی. یَعنِی شَخص اوُزِینِی مُؤمِنلَرنِی ، مُتَّقِینلَرنِی یا آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَرنِی” دَستَه سِیگه یَعنِی:  1-الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مُشرِکِین ،سِکوُلارِیست) وَ 6- مُرتَدِّین] یاکِی اوُزِینِی مُنافِقلَرنِی دَستَه سِیگه قوُشگن پَیتِیدَه، اوُزِی بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بُولِیشِینگِیز حَقِیدَه خَبَر بِیرگن بوُلَدِی وَ مَنَه بُو شَخصنِی اوُزِی شَرِیعَت قانوُنلَرِیدَه اوُزِینِینگ اَحکام بُویِیچَه قَیسِی دَستَه گه تِیگِیشلِی اِیکَنِینِی تَعیِین قِیلَدِی.

کافِرلَرنِینگ قَیصَرلِیگِی، عِصیانکارلِیکلَرِی سَبَبلِی اَلله نِینگ یِیرِینِی بِیر قِیسمِی “آلتِیتَه لِیک کافِرلَر” تامانِیدَن باسِیب آلِینگن پَیتدَه، مَنَه بُو کافِرلَر اوُزلَرِینِی کُفر قانوُنلَرِی اَساسِیدَه حاکِیمِیَت یُورگِیزِیشَدِی وَ بُونِی قَرَمَه – قَرشِیسِیدَه مُؤمِنلَر اَلله نِی یِیرِینِی باشقَه قِیسملَرِیدَه حاکِمِیَت اوُرنَتِیشَدِی وَ اَلله نِی قانوُنلَرِینِی جَمِیعیَتدَه اِجرا قِیلِیشَدِی؛ مَنَه بُو اِیککِی جِبهَه نِی قوُل آستِیدَگِی حاکِمِیَتدَه اوُزِیگه خاص اَحکاملَر یُوکلَنَدِی وَ مُسُلمانلَرگه شوُندَی وَظِیفَه لَر یُوکلَنَدِیکِی، اوُ بُو وَظِیفَه لَرگه حُوددِی شَرعِی دَستوُردِیک عَمَل قِیلِیشلَرِی لازِم بُولَدِی.

مَنَه بُو کوُرِینِیشدَه اِنسانلَر اوُچتَه توُرلِی- هِیل حَیات یُولِیدَگِی دَستَه گه بُولِینِیشَدِی وَ مُسُلمانلَر مَنَه بُو اوُچ یُولدَن بِیرِینِی باسِیب اوُتِیش آرقَلِی بُو یوُللَرنِی بِیرِیگه جایلَشِیشَدِی، شُو رَوِیش بِیلَن دِیارلَر هَم اِیککِی بِیر- بِیرِیدَن فَرقلِی اِیککِی دَستَه گه بوُلِینَدِی وَ مُؤمِنلَر مَنَه بُو دِیارلَرنِی بِیرِیگه جایلَشِیشگه وَ اوُزَرا هَمکارلِیک قِیلِیشگه  وَ اوُزلَرِینِی وَظِیفَه لَرِینِی بَجَرِیشلَرِی لازِم بُولَدِی.

1- دارُ الاِسلامدَگِی بِیرِینچِی فُقَرالِیک اَساسلَرِیدَن بِیرِی، “دارُ الاِسلام”نِی  کوُچَیتِیرِیش وَ اوُنِی دِفاع قِیلِیشدِیر.

 شُبهَه سِیز “دارُ الاِسلام” نِی هَم هَر قَندَی اِجتِمائِی بارلِیقگه اوُحشَش قُوَّتلَنِیشگه ، اِیختِیاط قِیلِینِیشگه اِیختِیاجِی بار، مُؤمِنلَر حُوددِی شَخصِی مَسَلَه لَردَه بوُلگنِیگه اوُحشَش اِجتِمائِی مَسَلَه لَردَه هَم اَلله دَن تَقوا قِیلِیشلَرِی کِیرَک وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مُوافِق رَوِیشدَه اوُزلَرِینِی اِجتِمائِی حَیاتلَرِینِی آلِیب بارِیشلَرِی وَ هَر بِیر مُؤمِن اوُزِی جایلَشگن صِنفِیدَه اوُزِینِی اِجتِمائِی وَظِیفَه لَرِینِی بَجَرِیشِی لازِم.

  بوُنگه قوُشِیمچَه اَگر “دارُ الاِسلام” نِی بِیرِی قِیسمِی دُشمَنلَر هُجُوم قِیلَدِیگن بُولسَه، مُسُلمانلَر قَیِیردَه بوُلِیشلَرِیدَن قَطعِی نَظَر اِسلامنِی بارلِیغِینِی دِفاع قِیلِیش اوُچُون جِهاد قِیلِیشلَرِی واجِب بوُلَدِی، بُو یِیردَه حَتّی ظالِم حاکِم بِیلَن بِیرِیگه بُولسَه هَم جِهاد قِیلِیش مُومکِین وَ بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی فُقَهالَرِی مَنَه بُو مَطلَبگه اِتِّفاق قِیلِیشگن. اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بُولگن مَذهَبلَردَن تَشقَرِی شِیعَه لَر هَم اِسلامِی بارلِیغِینِی اَگرچِی ظالِم،مُستَبِد حاکِم بِیلَن بِیرگه بُولسَه هَم دِفاع قِیلِیش لازِملِیگِیگه اِعتِقاد قِیلِیشَدِی، اَمّا بُو یِیردَه اَلبَتَّه اِسلامنِی بارلِیغِینِی دِفاع قِیلِیش قَصد قِیلِینگن بوُلِیشِی لازِم. یَعنِی اَگر بِیزلَر تَرِیخدَه 12 اِماملِیک اُصُولگرا شِیعَه لَرنِینگ عُثمانِیلَرنِینگ اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل حُکوُمَتِینِی آخِیرلَرِیدَه حِمایَه قِیلگنلَرِینِی کوُرگن بوُلسَک، بُو حُکوُمَتدَگِی ظالِم شاهلَرنِی یاکِی بُولمَسَم اوُلَرنِی مَذهَبلَرِینِی حِمایَه قِیلِیش اوُچُون اِیمَس، بَلکِی اِسلامنِی بارلِیغِینِی دِفاع قِیلِیش اوُچُون قِیلِینگن. چُونکِی اوُلَر بُو شاهلَرنِی مُستَبِد، ظالِم دِیب بِیلِیشَر وَ مَذهَبلَرِینِی هَم قَبوُل قِیلِشمَسدِی. یاکِی بُولمَسَم شافِیعِی مَذهَبِیدَگِی شِیرکوُه وَ صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِی مِصردَگِی فاطِمِیلَرنِینگ شِیعَه حُکوُمَتِینِی حِمایَه قِیلِیشگنِینِی وَ حَنبَلِی مَذهَبِیدَگِی اِبنِ تَیمِیَه گه اوُحشَگنلَر شامگه حاکِم بُولگن اَهلِی بِدعَت حُکوُمَتِینِی حِمایَه قِیلگنِینِی سَبَبِی، مِصرگه وَ دَمَشققَه حاکِم بُولگن شاهلَرنِی وَ اوُلَرنِینگ مَذهَبلَرِینِی حِمایَه قِیلِیش اِیمَس، بَلکِی صَلِیبِی کافِرلَردَن وَ مُغُوللَرنِی مُشرِک کافِرلَرِیدَن اِسلام بارلِیغِینِی، “دارُ الاِسلام”نِی حِمایَه قِیلِیش بُولگن. [1]

2- مَنَه بُو قُوَّتلَنتِیرِیشلَر وَ دارُ الاِسلامنِی دِفاع قِیلِینِیشِی هَم “دارُ الاِسلام” گه هِجرَت قِیلِیش، قُوشِیلِیش بِیلَن عَمَلگه آشَدِی یاکِی “دارُ الاِسلام”نِینگ باشقَرُووِی آستِیدَه باشقَه دِیارلَردَن تاپشِیرِیلگن وَظِیفَه لَرنِی بَجَرِیش بِیلَن بُولَدِی. [2]

هِجرَت هَم نِهایَه دَگِی اِبنِ اُثَیرنِی سُوزِیگه بِینائاً: بِیر دِیاردَن باشقَه بِیر دِیارنِی قَصد قِیلِیب چِیقِیش وَ بِیرِینچِی دِیارنِی باشقَه اِیککِینچِی دِیارگه کوُچِیش بِیلَن تَرک قِیلِیشدِیر”. مُسُلمانلَر آلدِین قِیلِیشگنِیدِیک کُفردَن اِسلامگه هِجرَت قِیلِینمَیدِی. شُو سَبَبلِی هَم اوُ پَیتدَه اَنصار وَ مُهاجِر دِیگن سُوزلَر شَکللَنگن اِیدِی.

ادامه خواندن مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

(متن کامل مطلب)

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش 6  قسمت اول:

در کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم و همچنین در درس ششم مقدماتی در مورد وظایف مومنین در برابر دارالاسلام و مختصات حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ و… به اندازه ی کافی صحبت شده است و سعی می کنم جهت یادآوری به صورت گذرا و موردی به3 اثر «دارالاسلام» (واجب بودن تقویت و دفاع از «دارالاسلام»، هجرت، رهبری) که 3 اساس شهروندی در دارالاسلام هستند اشاره کنم .

زمانی که شخص از خودش می پرسد که چرا الله تعالی انسانها  را به سه دسته  1- أَنعَمتَ عَلَيهِمْ 2-  المَغضُوبِ عَلَيهِمْ  3- و ضَّالِّينَ تقسیم کرده؟  متوجه می شود که با انسانهائی با چند سبک زندگی مختلف طرف است و الله تعالی جهت شیوه برخورد با هر یک، احکام و قوانینی -چه در دنیا و چه در قیامت- قرار داده، که مسلمین در دنیا باید طبق این قوانین با هر یک آنها معامله و رفتار کنند. یعنی به محض اینکه شخص خودش را در دسته ی مومنین و متقین یا دسته ای از «کفار6گانه» ی آشکار[یعنی: 1- الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین یا به زبان امروزین سکولاریستها) و 6- مرتدین]   و یا خودش را در دارودسته ی منافقین قرار می دهد به شما پیام می دهد که چگونه برخوردی با او داشته باشید و خود این شخص تعیین می کند که در قوانین شریعت مشمول کدام دسته از احکام می شود.

زمانی هم که به دلیل عناد و سرکشی کفار بخشی از زمین الله توسط «کفار6گانه» ی آشکارغصب می شود و این کفار با قوانین کفری خود بر آن حاکمیت پیدا می کنند، و در برابر، زمانی که مومنین بر بخشهائی دیگر از زمین الله  حاکمیت پیدا می کنند و قوانین الله را در جامعه اجراء می کنند؛ بر هر یک از سرزمینهای تحت حاکمیت این دو جبهه ی کفر و اسلام احکامی بار می شوند و بر مسلمین وظایفی محول می شود که باید به این وظایف همچون دستوری شرعی عمل کنند.

 در این صورت به همان سبک که تفکیک انسانها به سه دسته نمایانگر سه مسیر مختلف زندگی است و مسلمین موظف به طی کردن یکی از این 3 مسیر و قرار گرفتن در یکی از این 3 مسیر هستند به همان سبک سرزمینها نیز به 2 دسته مختلف تقسیم شده اند و مومنین موظف به سکونت و تعاون و همکاری و انجام وظیفه در یکی از این دو سرزمین هستند.

1. اولین موردی از اساس شهروندی دارالاسلام که در اینجا به آن می پردازیم واجب بودن تقویت و دفاع از «دارالاسلام» است.

بدون شک «دارالاسلام» همچون یک موجودیت اجتماعی نیاز به تقویت و مراقبت دارد و بر مومنین واجب است که همچون مسائل فردی در مسائل اجتماعی نیز تقوای الله را داشته باشند و طبق دستورات شریعت الله زندگی اجتماعی خود را به پیش برند و هر مومنی در هر صنفی که قرار دارد به وظایف اجتماعی خود عمل کند.

علاوه بر این اگر بخشی از«دارالاسلام» مورد هجوم دشمنان اسلام قرار گیرد، بر تمامی مسلمانان در هر جایی که باشند واجب است که به قصد دفاع از کیان اسلامی به جهاد بپردازند و جهاد حتی همراه با حکام جائر هم جایز است و فقهای تمام مذاهب اسلامی بر این مطلب اتفاق دارند. غیر از مذاهب معروف به اهل سنت شیعیان نیز بر این باورند که دفاع از کیان اسلامی هرچند همراه با ائمّه جور واجب است، اما باید به قصد دفاع از کیان اسلامی باشد.[1] یعنی اگر دیده می شود که شیعیان اصولگرای 12 امامی در این اواخر از حکومت بدیل اضطراری اسلامی عثمانی ها حمایت می کنند به دلیل دفاع از کیان اسلامی و دارالاسلام است نه به دلیل حمایت از شاهان آنها  چون این شاهان را جائر می دانند یا حتی به دلیل دفاع از مذهب آنها، چون مذهب آنها را هم قبول ندارند.  یا اگر دیده می شود که امثال شیرکو و صلاح الدین شافعی مذهب از حکومت شیعیان فاطمی مصر و امثال ابن تیمیه حنبلی مذهب از حکومت اهل بدعت حاکم بر شام حمایت می کنند به دلیل دفاع از کیان اسلامی و «دارالاسلام» در برابر کفار صلیبی و کفار مشرک مغول است ،نه به دلیل حمایت از شاهان حاکم بر مصر یا دمشق و یا حمایت از مذهب آنها.

• این تقویت کردن و دفاع از دارالاسلام هم تنها با ملحق شدن و هجرت به «دارالاسلام»[2] یا انجام وظیفه تحت مدیریت «دارالاسلام» در سرزمینهای دیگر صورت می گیرد.

هجرت هم به قول ابن الأثیر در النهایة: « خروج از زمینی به سوی زمین دیگر و ترک سرزمین اولی و انتقال به سرزمین دومی». نه هجرت از کفر به اسلام که مسلمین قبلاً انجام داده اند. برای همین است کلمه ی انصار و مهاجر شکل می گیرد.

ادامه خواندن وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

.

Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

.

(4-қисм)

Махсусан агар мана бу  дорул куфр мушрик кофирларни ё секуляристларни қўл остидаги  диёрларда бўлса ,албатта шахс бу ердан хижрат қилиши зарур, чунки секуляристларни хокимияти остидаги мана бу мусулмон секуляризм динини қонунларига тобеъ бўлишга мажбур, у ижтимоъий хаётга тегишли бўлган ислом динининг ижроий масалалардаги қонунларига харгиз  амал қила олмайди.

Бундан ташқари дунёда мухожир бўлмаган кишилардан   росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  ва мўъминлар  бароат қилишади, у киши мархамат қиладиларки:

« أَنَا بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ یُقِیمُ بَیْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِکِینَ »[1]

“мен секуляристларни (араб тили билан айтганда мушрикларни) орасида сокин бўлган хар қандай мусулмондан безорман.”

Уммул мўъминин Оиша розиаллоху анху хижратни ва дорул куфрдаги,дорул исломдаги мўъминларнинг хижрат кейинги ўрнини баён қилиб мархамат қиладики:

لَا هِجْرَةَ الْيَوْمَ، كَانَ الْمُؤْمِنُونَ يَفِرُّ أَحَدُهُمْ بِدِينِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَإِلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَخَافَةَ أَنْ يُفْتَنَ عَلَيْهِ، فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ أَظْهَرَ اللَّهُ الْإِسْلَامَ، وَالْيَوْمَ يَعْبُدُ رَبَّهُ حَيْثُ شَاءَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ [2]

Бу ердаги манзур, энди куфрдан аллохга сари қочиш нахий қилинди,дегани эмас, балки бир макон дорул исломга айлангандан сўнг у ердан хижрат қилинмайди , яъни аслида  дорул куфрдан дорул исломга сари хижрат қилинади.

Биринчи пайғамбарни замонидан то қиёмат кунигача хеч ким секуляристларни (мушрикларни) хокимиятини остида аллохни шариатидаги қонунларни барчасига “комил исломга” амал қилишга қодир бўлмайди, агар шахс секуляристларни орасида яшайдиган бўлса шубхасиз динида фитнага дучор бўлади ва ислом динини ва аллохни шариатидаги қонунларни катта қисмини секуляристларнинг  ва улардаги  қонунларни фойдасига тўхтатиб қўйиши керак бўлади, агар секуляристларни орасида уларнинг қонунларига хилоф равишда аллохни шариатидаги қонунлар бўйича амал қиладиган бўлса,албатта уни озодлиги ва хаёти хатарга тушади. Шу сабабли хам барча исломий мазхаблар бундай диёрлардан дорул исломга хижрат қилишни вожиб дейишади. Имоми Шофеъий рохимахуллох хам айтадики: шундай кишиларга хижрат қилиш фарз бўладики, агар киши ислом келтирган диёрида динида   фитнага дучор бўлса ва у ерда аллохни шариатидаги қонунлар буюрган дастурларга озодона,хавфсиз холатда  амал қила олмаса хижрат қилиши лозим:[3]

 وَدَلَّتْ سُنَّةُ رَسُولِ اللَّهِ – صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ – عَلَى أَنَّ فَرْضَ الْهِجْرَةِ عَلَى مَنْ أَطَاقَهَا، إنَّمَا هُوَ عَلَى مَنْ فُتِنَ عَنْ دِينِهِ بِالْبَلَدِ الَّذِي يُسْلِمُ بِهَا .

Шубхасиз бутун жахон секуляр ва босқинчи кофирларнинг ва уларнинг махаллий сотқинларининг босқинчиликлари сабабли мусулмонларга етган зарар – мусулмонларни динидаги энг катта фитна бўлиб жуда кўпчиликни ошкор иртидодига боис бўлган ва кўпчилик мўъминларни ақидасида офатларни,булғунишларни вужудга келтирган ва мўъминларни динида фитнага дучор қилган – дунёвий,моддий, жисмоний зарарга қараганда бир неча баробар каттароқдир, мусулмонларнинг  “динни тўрт маъно ва мафхумини” аллохни динига хослаши ва жиход қилиш йўлидаги машаққати   ўлдирилиш,зиндонга тушиш, қийноқлар ё овора бўлиш,дарбадар бўлишни машаққатидан кўра улканроқдир. Аллох таоло мархамат қиладики:

«وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنْ الْقَتْلِ» « وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنْ الْقَتْلِ»

(давоми бор…..)

ادامه خواندن Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

(4-قیسم)

مَخصُوصاً اَگر مَنَه بُو دارُ الکُفر مُشرِک کافِرلَرنِی یا سِکوُلارِیستلَرنِی قوُل آستِیدَگِی دِیارلَردَه بُولسَه، اَلبَتَّه شَخص بُو یِیردَن هِجرَت قِیلِیشِی ضَرُور، چُونکِی سِکوُلارِیستلَرنِی حاکِیمِیَتِی آستِیدَگِی مَنَه بُو مُسُلمان سِکوُلارِیزم دِینِینِی قانوُنلَرِیگه تابِع بُولِیشگه مَجبُور، اوُ اِجتِمائِی حَیاتگه تِیگِیشلِی بُولگن اِسلام دِینِینِینگ اِجرائِی مَسَلَه لَردَگِی قانوُلَرگه هَرگِیز عَمَل قِیلَه آلمَیدِی.

بُوندَن تَشقَرِی دُنیادَه مُهاجِر بُولمَگن کِیشِیلَردَن رَسُول الله صلی الله علیه وسلم وَ مُؤمِنلَر بَرائَت قِیلِیشَدِی، اوُ کِیشِی مَرحَمَت قِیلدِیلَرکِی: « أَنَا بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ یُقِیمُ بَیْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِکِینَ »[1] “مِین سِکوُلارِیستلَرنِی (عَرَب تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه مُشرِکلَرنِی) آرَسِیدَگِی ساکِن بُولگن هَر قَندَی مُسُلماندَن بِیزارمَن”.

اُمُّ المُؤمِنِین عائِشَه رَضِیَ الله عَنهُ هِجرَتنِی وَ دارُ الکُفردَگِی ، دارُ الاِسلامدَگِی مُؤمِنلَرنِینگ هِجرَتدَن کِییِینگِی اوُرنِینِی بَیان قِیلِیب مَرحَمَت قِیلدِیکِی:  لَا هِجْرَةَ الْيَوْمَ، كَانَ الْمُؤْمِنُونَ يَفِرُّ أَحَدُهُمْ بِدِينِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَإِلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَخَافَةَ أَنْ يُفْتَنَ عَلَيْهِ، فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ أَظْهَرَ اللَّهُ الْإِسْلَامَ، وَالْيَوْمَ يَعْبُدُ رَبَّهُ حَيْثُ شَاءَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ [2] بُو یِیردَگِی مَنضُور، اِنیدِی کُفردَن اَلله گه سَرِی قاچِیش نَهِی قِیلِینَدِی،دِیگنِی اِیمَس، بَلکِی بِیر مَکان دارُ الاِسلامگه اَیلَنگندَن سُونگ اوُ یِیردَن هِجرَت قِیلِینمَیدِی، یَعنِی اَصلِیدَه دارُ الکُفردَن دارُ الاِسلامگه سَرِی هِجرَت قِیلِینَدِی.

بِیرِینچِی پَیغَمبَرنِی زَمانِیدَن تا قِیامَت کوُنِیگچَه هِیچ کِیم سِکوُلارِیستلَرنِی( مُشرِکلَرنِی) حاکِیمِیَتِینِی آستِیدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بَرچَه سِیگه “کامِل اِسلامگه” عَمَل قِیلِیشگه قادِر بُولمَیدِی، اَگر شَخص سِکوُلارِستلَرنِی آرَسِیدَه یَشَیدِیگن بُولسَه شُبهَه سِیز دِینِیدَه فِتنَه گه دُوچار بُولَدِی وَ اِسلام دِینِینِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی کَتتَه قِیسمِینِی سِکوُلارِیستلَرنِینگ وَ اوُلَردَگِی قانوُنلَرنِی فایدَه سِیگه توُحتَتِیب قوُیِیشِی کِیرَک بُولَدِی، اَگر سِکوُلارِیستلَرنِی آرَسِیدَه اوُلَرنِینگ قانوُنلَرِیگه خِلاف رَوِیشدَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُویِیچَه عَمَل قِیلَدِیگن بُولسَه، اَلبَتَّه اوُنِی آزادلِیگِی وَ حَیاتِی خَطَرگه توُشَدِی. شُو سَبَببلِی هَم بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَر بُوندَی دِیارلَردَن دارُ الاِسلامگه هِجرَت قِیلِیشنِی واجِب دِییِیشَدِی. اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله هَم اَیتَدِیکِی: شوُندَی کِیشِیلَرگه هِجرَت قِیلِیش فَرض بُولَدِیکِی، اَگر کِیشِی اِسلام کِیلتِیرگن دِیارِیدَه دِینِیدَه فِتنَه گه دوُچار بوُلسَه وَ اوُ یِیردَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُویُورگن دَستوُرلَرگه آزادانَه، خَوفسِیز حالَتدَه عَمَل قِیلَه آلمَسَه هِجرَت قِیلِیش لازِم:  [3] وَدَلَّتْ سُنَّةُ رَسُولِ اللَّهِ – صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ – عَلَى أَنَّ فَرْضَ الْهِجْرَةِ عَلَى مَنْ أَطَاقَهَا، إنَّمَا هُوَ عَلَى مَنْ فُتِنَ عَنْ دِينِهِ بِالْبَلَدِ الَّذِي يُسْلِمُ بِهَا . شُبهَه سِیز بُوتوُن جَهان سِکوُلار وَ باسقِینچِی کافِرلَرنِینگ وَ اوُلَرنِینگ مَحَلِّی ساتقِینلَرِینِینگ باسقِینچِیلِیکلَرِی سَبَبلِی مُسُلمانلَرگه یِیتگن ضَرَر- مُسُلمانلَرنِینگ دِینِیدَگِی اِینگ کَتتَه ضَرَر بُولِیب جُودَه کوُپچِیلِیکنِی آشکار اِرتِدادِیگه بائِث بوُلگن وَ کوُپچِیلِیک مُؤمِنلَرنِی عَقِیدَه سِیدَه آفَتلَرنِی، بُولغَنِیشلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرگن مُؤمِنلَرنِی دِینِیدَه فِتنَه گه دوُچار قِیلگن – دُنیاوِی، ماددِی، جِسمانِی ضَرَرگه قَرَگندَه بِیر نِیچَه بَرابَر کَتتَه راقدِیر، مُسُلمانلَرنِینگ “توُرت مَعنا وَ مَفهُومِینِی” اَلله نِی دِینِیگه خاصلَشِی وَ جِهاد قِیلِیش یُولِیدَگِی مَشَقَّتِی اوُلدِیرِیلِیش، زِندانگه توُشِیش، قِیناقلَرگه یا آوارَه بُولِیش، دَربَدَر بُولِیشنِی مَشَقَّتِیدَن کوُرَه اوُلکَنراقدِیر. اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: «وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنْ الْقَتْلِ» « وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنْ الْقَتْلِ»

(دوامی بار…….)

ادامه خواندن مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

(4-قسمت)

بخصوص این دارالکفر اگر سرزمین تحت کنترل کفار مشرک و مشرکین یا سکولاریستها باشد که در این سرزمینهای تحت حاکمیت سکولاریستها مسلمان باید اجباراً تابع قوانین دین سکولاریسم شود و هرگز نمی تواند به قوانین دین اسلام در مسائل اجرائی و امور متعلق به زندگی اجتماعی عمل کند.

در دنیا نیز غیر مهاجرین مشمول برائت رسول الله صلی الله علیه وسلم و سایر مومنین هم می شوند که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: « أَنَا بَرِیءٌ مِنْ کُلِّ مُسْلِمٍ یُقِیمُ بَیْنَ أَظْهُرِ الْمُشْرِکِینَ »[1] «من از هر مسلمانی که در بین سکولاریستها (یا به زبان عربی مشرکین) سکونت دارد بیزارم»

و ام المومنین عایشه رضی الله عنها در بیان هجرت  و موقعیت مومنین در دارالکفر و دارالاسلام  پس از هجرت می فرماید: لَا هِجْرَةَ الْيَوْمَ، كَانَ الْمُؤْمِنُونَ يَفِرُّ أَحَدُهُمْ بِدِينِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَإِلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَخَافَةَ أَنْ يُفْتَنَ عَلَيْهِ، فَأَمَّا الْيَوْمَ فَقَدْ أَظْهَرَ اللَّهُ الْإِسْلَامَ، وَالْيَوْمَ يَعْبُدُ رَبَّهُ حَيْثُ شَاءَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ [2]

در اینجا منظور این نیست که دوری و فرار از کفر به سوی الله از نهی شده های شریعت نمانده بلکه زمانی که مکانی تبدیل به دارالاسلام می شود دیگر از آن هجرتی صورت نمی گیرد بلکه همه از دارالکفرها به سوی دارالاسلام هجرت می کنند.

بدون شک هیچ احدی از زمان اولین پیامبر تا روز قیامت نتوانسته و نخواهد توانست در سرزمینهای تحت حاکمیت سکولاریستها (یا به زبان عربی مشرکین) به تمام قانون شریعت الله و «اسلام کامل» عمل کند و بدون شک اگر شخص بخواهد در میان سکولاریستها زندگی کند دچار فتنه در دین می شود و باید بخشی بزرگ از دین اسلام و قوانین شریعت الله را به نفع سکولاریستها و قوانین سکولاریستی آنها تعطیل کند و اگر در میان سکولاریستها بخواهد برخلاف قوانین سکولاریستی به قانون شریعت الله عمل کند قطعاً  آزادی و زندگیش در معرض خطر قرار می گیرد. به همین دلیل تمام مذاهب اسلامی هجرت از چنین سرزمینهائی را دارالاسلام را واجب می دانند.[3] امام شافعی رحمه الله نیز می گوید هجرت بر کسانی فرض می شود که در سرزمینی که اسلام آورده است در دینش دچار فتنه شود ونتواند آنچه قانون شریعت الله دستور داده است را آزادانه و در کمال امنیت انجام دهد: وَدَلَّتْ سُنَّةُ رَسُولِ اللَّهِ – صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ – عَلَى أَنَّ فَرْضَ الْهِجْرَةِ عَلَى مَنْ أَطَاقَهَا، إنَّمَا هُوَ عَلَى مَنْ فُتِنَ عَنْ دِينِهِ بِالْبَلَدِ الَّذِي يُسْلِمُ بِهَا .

بدون شک ضرری که به دلیل تسلط کفار سکولار و اشغالگر جهانی و مزدوران محلی آنها بر مسلمین وارد می شود -که فتنه ی بزرگی در دین مسلمین شده است و بسیاری را دچار ارتداد آشکار به دین سکولاریسم کرده و عقاید بسیاری از مومنین را نیز دچار آفت و آلودگی نموده و مومنین را دچار فتنه در دین کرده است – چندین برابر بزرگتر از ضرر دنیوی و مادی و جسمی است و بسيار بزرگتر از مشقاتي مثل كشته شدن، زنداني شدن ، شكنجه شدن يا آواره و دربه در شدن است كه  مسلمين به دليل مختص کردن «4معنی و مفهوم دین» به دین الله و جهاد گرفتارش مي شوند. الله تعالی می فرماید: «وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنْ الْقَتْلِ» « وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنْ الْقَتْلِ»

(ادامه دارد….)

ادامه خواندن وظایف مومنین در برابر دارالاسلام

.

Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

(3-қисм)

Шубхасиз иймон келтириш ва куфрдан аллох ва росули сари қочиб ўтишлик, хамма нарсани пойдевори ва хар бир шахсни  хаётида рўй бериши мумкин бўлган энг мухим воқеадир, аммо қуръон оятларидаги хижрат ва мухожир хақидаги дорул исломга алоқаси бўлган сухбатлардан бўлган манзур, бир макондан бошқа бир маконга иймонни мухофизат қилиш ва аллохни шариатидаги дастурларга амал қилишни химоя қилиш учун қилинадиган зохирий хажратдир. Мисол тариқасида келтирадиган бўлсак, аллох таоло мархамат қиладики:

وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلى اللّهِ  (نساء/ 100).

“кимки аллох ва уни росули сари хижратни қасд қилиб уйидан чиқса, сўнг унга ўлим етса, уни ажри аллохни зиммасида қатъийдир”.

Дорул куфрдан “дорул ислом”га қилинган хижрат шахснинг мўъмин эканини нишонаси,белгиси бўлади, узрли бўлган кишилардан ташқари албатта. Чунки аллох йўлида жиход қилиш “дорул ислом” ташкил бўлгандан сўнг  шахснинг мўъмин эканини  аслий нишонаси,белгиси хисобланади, хижрат қилмасдан ва “дорул ислом” ни хокимияти остига ўтмасдан туриб мана бу жиходни  ташкил қилиб  бўлмайди. Демак хижратсиз вожиб бўлган жиход хам амалга ошмайди

 « وَمَا لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ»

Бу суратда шахс жиход қилишга имкон топиши ва мусулмонларни кўпайиши учун, шахсга дорул куфрдан “дорул ислом” сари хижрат қилишлик барча исломий мазхабларни наздида вожибдир, магар шахс узрга эга бўлса ёки “дорул ислом”ни масъуллари томонидан унга дорул куфрда  вазифалар топширилган бўлса ва уни у ерда қолишидаги манфаъат хижратдан кўра кўпроқ бўлса ва у ерда хам ўзини жиходий амалларини давом эттира олса мумкин бўлади. [1]

Мусулмон бўлган кофирлар хам мадинага хижрат қилишни ўрнига ўзларини минтақаларида қолиб закотларини беришарди,хақиқатда эса улар яшаётган минтақалар “дорул ислом”ни бир қисмига айланган яъни одатда “дорул ислом”ни янги озод бўлган чегараларига кирарди. Бу минтақалар ташқи кофирларнинг  хамла қилиш хатарига хам дучор бўларди, улар ўз диёрларида қолиш ёки у ердан “дорул ислом” ни ё пойтахтни ичига кўчиш бўйича ихтиёрга эга эдилар. Яъни “дорул ислом” ни бир қисмидан “дорул ислом”ни бошқа бир қисмига кўчиб ўтиш бўларди. Шунга асосланган холда Мовардий хавийда айтадики:

  فَأَمَّا الْهِجْرَةُ فِي زَمَانِنَا فَتَخْتَصُّ بِمَنْ أَسْلَمَ فِي دَارِ الْحَرْبِ فِي الْهِجْرَةِ مِنْهَا إِلَى دَارِ إِسْلَامٍ، وَلَا تَخْتَصُّ بِدَارِ الْإِمَامِ .

Бизни замонимизда хижрат дорул харбдаги мусулмонларга тегишлидир, улар у ерлардан “дорул ислом”га хижрат қилишлари керак, бу рахбарни ва имомни диёрига хос қилинмаган.

Имоми Шавконий рохимахуллох  нақл қиладики,  ибни Арабий “бахр”да айтадики: дорул куфрдан дорул исломга хижрат қилиш мусулмонларни ижмоъси бўйича вожибдир, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни замонларида бу фарз бўлган эди. [2]

Мўъмин шахс қуръон оятлари ва сахих суннатни асосига кўра хижрат амрига нисбатан икки холатда бўлиши мумкин:

1-Дорул куфрда аллохни шариатидаги қонунларга амал қилишни ва динини ошкор қилишга қодир бўлмаса,аммо хижрат қилишга қодир бўлса.

Шавконий ибни Арабийдан у эса “муснади бизор” деб маъруф бўлган бахруз заххар китобини сохиби Аби Бакр ибни Амр бизордан нақл қилиб барча уламолар ижмоъ қилган нарсалар хақида сухбат қилишича, хижрат мана бундай холатда “вожибул айн” бўлади ва агар кимки хижрат қилмаса дунё ва қиёматда уни оқибатларини кутаверсин, аллох таоло бундай қавмларни дунёвий хаётдан кейинги оқибати хақида мархамат қиладики:

 إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ

Албатта мусулмонлар билан хижрат қилмасдан кофирлар қўл остида яшашга рози бўлиш билан ўз жонларига жабр қилган кимсаларнинг жонларини олиш чоғида фаришталар уларга: “қандай холда яшадингиз?”-деганларида: “биз бу ерда чорасиз бечоралар эдик”,дедилар. (Шунда фаришталар): “хижрат қилсанглар аллохни ери кенг эди-ку?! (нега дину иймонларингиз йўлида бу юртдан хижрат қилмадинглар?) –дейишди. Бундайларнинг жойлари жаханнамдир. қандай ёмон жойдир у!

Мана бундай холатда агар қиз ёки аёл киши у билан бирга хижрат қилишга махрам топа олмаса ва хижрат қилиш йўлларини яхши билса хотиржам бўлса ва хижрат қиладиган йўлида жонини омон бўлишига хотиржам бўлса ,хатто хижратни хатарлари,мушкилотлари дорул куфрда яшашни хатаридан,мушкилотларидан камроқ бўлса, ёлғиз хижрат қилиш унга худди намоз ва рўзадек вожибул айн бўлади. Чунки динни хифз қилиш хам намоз ва рўзага ўхшаш бошқа бировларни рухсати керак бўлмайдиган вожиб хисобланади,бу ерда эркак ва аёлни ўртасида фарқ йўқдир.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Мўъминларнинг дорул исломни баробаридаги вазифалари

مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.

(3-قیسم)

شُبهَه سِیز اِیمان کِیلتِیرِیش وَ کُفردَن اَلله وَ رَسُولِی سَرِی قاچِیب اوُتِیشلِیک، هَمَّه نَرسَه نِی پایدِیوارِی وَ هَر بِیر شَخصنِی حَیاتِیدَه رُوی بِیرِیشِی مُومکِین بُولگن اِینگ مُهِم واقِیعَه دِیر، اَمّا قُرآن آیَتلَرِیدَگِی هِجرَت وَ مُهاجِر حَقِیدَگِی دارُ الاِسلامگه عَلاقَه سِی بوُلگن صُحبَتلَردَن بُولگن مَنضُور، بِیر مَکاندَن باشقَه بِیر مَکانگه اِیماننِی مُخافِظَت قِیلِیش وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی دَستوُرلَرگه عَمَل قِیلِیشنِی حِمایَه قِیلِیش اوُچُون قِیلِینَدِیگن ظاهِرِی هِجرَتدِیر. مِثال طَرِیقَه سِیدَه کِیلتِیرَدِیگن بوُلسَک، اَلله تَعالَی مرحَمَت قِیلَدِیکِی: وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلى اللّهِ  (نساء/ 100). “کِیمکِی اَلله وَ اوُنِی سَرِی هِجرَتنِی قَصد قِیلِیب اوُیِیدَن چِیقسَه سُونگرَه اوُنگه اوُلِیم یِیتسَه، اوُنِی اَجرِی اَلله نِی زِمَّه سِیدَه  قَطعِیدِیر.”

دارُ الکُفردَن “دارُ الاِسلام” گه قِیلِینگن هِجرَت شَخصنِینگ مُؤمِن اِیکَنِینِی نِشانَه سِی، بِیلگِیسِی بُولَدِی، عُذرلِی بُولگن کِیشِیلَردَن تَشقَرِی اَلبَتَّه. چُونکِی اَلله یُولِیدَگِی جِهاد قِیلِیش “دارُ الاِسلام” تَشکِیل بُولگندَن سُونگ شَخصنِینگ مُؤمِن اِیکَنِینِی اَصلِی نِشانَه سِی، بِیلگِیسِی حِسابلَنَدِی، هِجرَت قِیلمَسدَن وَ “دارُ الاِسلام”نِی حاکِیمِیَتِی آستِیگه اوُتمَسدَن توُرِیب مَنَه بُو جِهادنِی تَشکِیل قِیلِیب بُولمَیدِی. دِیمَک هِجرَتسِیز واجِب بُولگن جِهاد هَم عَمَلگه آشمَیدِی   « وَمَا لاَ يَتِمُّ الْوَاجِبُ إِلاَّ بِهِ؛ فَهُوَ وَاجِبٌ» بُو صُورَتدَه شَخص جِهاد قِیلِیشگه اِمکان تاپِیشِی وَ مُسُلمانلَرنِی کوُپَیِیشِی اوُچُون، شَخصگه دارُ الکُفردَن “دارُ الاِسلام” سَرِی هِجرَت قِیلِیشلِیک بَرچَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی نَزدِیدَه واجِبدِیر، مَگر شَخص عُذرگه اِیگه بُولسَه یاکِی “دارُ الاِسلام”نِی مَسئُوللَرِی تامانِیدَن اوُنگه دارُ الکُفردَه وَظِیفَه لَر تاپشِیرِیلگن بُولسَه وَ اوُنِی اوُ یِیردَه قالِیشِیدَن مَنفَعَت هِجرَتدَن کوُرَه کوُپراق بُولسَه وَ اوُ یِیردَه هَم اوُزِینِی جِهادِی عَمَللَرِینِی دَوام اِیتتِیرَه آلسَه مُومکِین بُولَدِی. [1]

مُسُلمان بُولگن کافِرلَر هَم مَدِینَه گه هِجرَت قِیلِیشنِی اوُرنِیگه اوُزلَرِینِی مِنطَقَه لَرِیدَه قالِیب زَکاتلَرِینِی بِیرِیشَردِی، حَقِیقَتدَه اِیسَه اوُلَر یَشَیاتگن مِنطَقَه لَر “دارُ الاِسلامنِی” بِیر قِیسمِیگه اَیلَنگن، یَعنِی عادَتدَه “دارُ الاِسلامنِی” یَنگِی آزاد بُولگن چِگرَه لَرِیگه کِیرَردِی. بُو مِنطَقَه لَر تَشقِی کافِرلَرنِینگ حَملَه قِیلِیش هَم خَطَرِیگه هَم دُوچار بُولَردِی، اوُلَر اوُز دِیارلَرِیدَه قالِیش یاکِی اوُ یِیردَن “دارُ الاِسلام”نِی یا پایتَختنِی اِیچِیگه کوُچِیش بُویِیچَه اِیختِیارگه اِیگه اِیدِیلَر. یَعنِی “دارُ الاِسلام”نِی بِیر قِیسمِیدَن “دارُ الاِسلام”نِی باشقَه بِیر قِیسمِیگه کوُچِیب اوُتِیش بُولَردِی. شُونگه اَساسلَنگن حالدَه ماوَردِی حاوِیدَه اَیتَدِیکِی:   فَأَمَّا الْهِجْرَةُ فِي زَمَانِنَا فَتَخْتَصُّ بِمَنْ أَسْلَمَ فِي دَارِ الْحَرْبِ فِي الْهِجْرَةِ مِنْهَا إِلَى دَارِ إِسْلَامٍ، وَلَا تَخْتَصُّ بِدَارِ الْإِمَامِ . بِیزنِی زَمانِیمِیزدَه هِجرَت دارُ الحَربِدَگِی مُسُلمانلَرگه تِیگِیشلِیدِیر، اوُلَر اوُ یِیرلَردَن “دارُ الاِسلام” گه هِجرَت قِیلِیشلَرِی کِیرَک، بُو رَهبَرنِی وَ اِمامنِی دِیارِیگه خاص قِیلِینمَگن.

 اِمامِی شَوکانِی رَحِمَهُ الله نَقل قِیلَدِیکِی، اِبنِ عَرَبِی “بَحر”دَه اَیتَدِیکِی: دارُالکُفردَن دارُ الاِسلامگه هِجرَت قِیلِیش مُسُلمانلَرنِی اِجماعسِی بُویِیچَه واجِبدِیر، رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی زَمانلَرِیدَه بسو فَرض بُولگن اِیدِی. [2]

مُؤمِن شَخص قُرآن آیَتلَرِی وَ صَحِیح سُنَّتنِی اَساسِیگه کوُرَه هِچرَت اَمرِیگه نِسبَتاً اِیککِی حالَتدَه بُولِیشِی موُمکِین:

1. دارُ الکُفردَه اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه عَمَل قِیلِیشنِی وَ دِینِینِی آشکار قِیلِیشگه قادِر بُولمَسَه، اَمّا هِجرَت قِیلِیشگه قادِر بُولسَه.

شَوکانِی اِبنِ عَرَبِیدَن اوُ اِیسَه “مُسنَد بذار” دِیب مَعرُوف بوُلگن دِیب مَعرُوف بوُلگن بَحرُالذّخّار کِتابِینِی صاحِبِی اَبِی بَکر اِبنِ عُمَر بذاردَن نَقل قِیلِیب بَرچَه اوُلامالَر اِجماع قِیلگن نَرسَه لَر حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیشِیچَه، هِجرَت مَنَه بُوندَی حالَتدَه “واجِبُ العَین” بُولَدِی وَ اَگر کِیمکِی هِجرَت قِیلمَسَه دُنیا وَ قِیامتده اوُنِی عاقِبتلَرِینِی کوُتَه وِیرسِین، اَلله تَعالَی بوُندَی قَوملَرنِی دُنیاوِی حَیاتدَن کِییِینگِی عاقِبَتِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:  إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرا. (نساء/97)  اَلبَتَّه مُسُلمانلَر بِیلَن هِجرَت قِیلمَسدَن کافِرلَر قوُل آستِیدَه یَشَشگه راضِی بوُلِیش بِیلَن اوُز جانلَرِیگه جَبر قِیلگن کِیمسَه لَرنِینگ جانلَرِینِی آلِیش چاغِیدَه فَرِیشتَه لَر اوُلَرگه: “قَندَی حالدَه یَشَدِینگِیز؟”- دِیگنلَرِیدَه: “بِیز بُو یِیردَه چارَه سِیز بِیچارَه لَر اِیدِیک”، دِیدِیلَر. (شوُندَه فَرِیشتَه لَر): “هِجرَت قِیلسَنگلَر اَلله نِی یِیرِی کِینگ اِیدِی- کوُ؟! (نِیگه دِینوُ اِیمانلَرِینگِیز یُولِیدَه بُو یُورتدَن هِجرَت قِیلمَه دِینگلَر؟) – دِییِیشَدِی. بُوندَیلَرنِینگ جایلَرِی جَهَنَّمدِیر. قَندَی یامان جایدِیر اوُ!

مَنَه بُو حالَتدَه اَگر قِیز یاکِی عَیال کِیشِی اوُ بِیلَن بِیرگه هِجرَت قِیلِیشگه مَحرَم تاپَه آلمَسَه وَ هِجرَت قِیلِیش یوُللَرِینِی یَحشِی بِیلسَه خاطِرجَم بُولسَه وَ هِجرَت قِیلَدِیگن یُولِیدَه جانِینِی آمان بُولِیشِیگه خاطِرجَم بُولسَه، حَتّی هِجرَتنِی خَطَرلَرِی، مُشکِلاتلَرِی دارُ الکُفردَه یَشَشنِی خَطَرِیدَن،مُشکِلاتلَرِیدَن کَمراق بُولسَه، یالغِیز هِجرَت قِیلِیش اوُنگه حُوددِی نَماز وَ رُوزَه دِیک واجِبُ العَین بُولَدِی. چُونکِی دِیننِی خِفظ قِیلِیش اوُچُون هَم نَماز وَ رُوزَه گه اوُحشَش باشقَه بِیراولَرنِی رُحصَتِی کِیرَک بوُلمَیدِیگن واجِب حِسابلَنَدِی، بُو یِیردَه اِیرکَک وَ عَیالنِی اوُرتَسِیدَه فَرق یُوقدِیر.

(دوامی بار…..)

ادامه خواندن مُؤمِنلَرنِینگ دارُ الاِسلامنِی بَرابَرِیدَگِی وَظِیفَه لَرِی.