دسته: مطالب به زبان ترکی(اویغوری، اوزبیکی، قزاقی، تورکمن و…)

انواع دارالاسلام

(2-قسمت)  

البته فقها نیز حکومتهای موجود در دارالاسلام را درجه بندی کرده اند:

1. مرتبه عالی دارالاسلام  را «دارالعدل » نامیده اند.
2. مرتبه دوم و پائین تر از این را «دارالفسق» و «دارالبغی» نامیده اند.
3. و آخرین درجه را نیز به «دار اهل الذمه» اختصاص داده اند.

دارالعدل همان :« خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » ای است که در اختیار جانشینان رسول الله صلی الله علیه وسلم تا زمان امیر المومنین علی بن ابی طالب و فرزندش حسن رضی الله عنهما بود و دارالبغی هم دارالاسلامی است که در اختیار اهل بغی از مسلمین قرار دارد مثل حکومت معاویه که در برابر خلافت اسلامی قرار گرفته بود و مناطقی را تحت کنترل خودش داشت. دارالفسق هم یعنی دارالاسلامی که در آن فسقهائی به صورت آزاد صورت می گیرد مثل پاره ای دوران حاکمیت شاهان اموی و عباسی و عثمانی و…. .

تمامی این موارد جزو «دارالاسلام» هستند اما «دارالفسق» و «دارالبغی» مورد تأئید اسلام نیستند و اگر کسی چون حسن بن علی  رضی الله عنهما یا آنهمه صحابه به «دارالبغی» معاویه تن می دهند از روی ناچاری و مجبوری و به دلیل حالت اضطرار و ضرورتی است که در آن افتاده اند و راه دیگری باقی نمانده است.

یا زمانی که حاکمیت یزید بن معاویه و عبدالملک بن مروان و حجاج بن یوسف سقفی بر مسلمین تحمیل می شود دارالفسقی شکل می گیرد که مرتکب بزرگترین فسق یعنی ریختن به ناحق خون مسلمین می شوند و هر کسی هر چه در این زمینه دوست دارد بر سر مومنینی چون حسین بن علی و عبدالله بن زبیر رضی الله عنهم و هزاران مومن دیگر در می آورد بدون آنکه کسی بتواند جلوی آنها را بگیرد. چون جلو قدرت حکومت را تنها با قدرت حکومتی می توان گرفت همان کاری که رسول الله صلی الله علیه وسلم انجام داد و همان کاری که ابوبکر و عمر و عثمان با ساسانیان و رومی ها و غیره انجام دادند و همان کاری که معاویه با علی و حسن رضی الله عنهما انجام داد.

یا پائین تر از این توسط مامون و معتصم و واثق عباسی به واسطه ی دوران 15 ساله ای تحت عنوان دوران محنت خلق قرآن «دارالفسقی» بر مسلمین تحمیل می شود که در ضمن آن صدها مومن زندانی و شکنجه و حتی اعدام می شوند. به همین ترتیب در دوران مختلف فسقهای مختلفی باعث تولید «دارالفسق» های مختلف در میان مسلمین شده اند. 

این «دارالبغی» ها و این «دارالفسق» ها هرگز مورد تأئید اسلام نبوده و نیستند اما بعد از آنکه مسلمین اسباب انهدام «دارالعدل» خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ را فراهم کرده و از این نعمت خود را محروم کردند،به هزاران فسق خود را مبتلا و آلوده کرده اند و تا زمانی که بار دیگر به همان «دارالعدل»، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ ، بر نگردند این «دارالبغی» ها و این «دارالفسق» ها وجود خواهند داشت و باید شاهد هزاران فسق غیر شرعی مثل تفرق و تسلط کفار بر مسلمین و فقر و گمراهی های آشکار و بسیاری از مفاسد اخلاقی و رفتاری باشند که تنها راه نابودی آنها حکومتی اسلامی بر منهاج نبوت و تولید امت واحدی است، و از بین بردن این فسقها هرگز کار انسانهای متفرق و گروهها و جماعتهای گوناگون و متفرق و انجمنهای خیریه و تبلیغی و غیره نبوده و نیست بلکه تنها کار حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ است.چون به قول عمر بن خطاب و عثمان بن عفان رضی الله عنهما:« إنَّ اللهَ یَزَعُ بالسُّلطان ما لا یَزَعُ بالقرآن» خداوند با قدرت حکومتی، کاری را به انجام می‌رساند، که با قرآن به انجام نمی‌رساند.

(ادامه دارد……)

Дорул исломни навлари.

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух (5)

(1-қисм)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки, мусулмонларни “дорул исломи” нубувват давридан сўнг то қиёмат кунигача хукумат жихатидан “уч даврни” босиб ўтади:

1-Росулуллох саллаллоху алайхи васаллламни манхажларига ва равишларига мувофиқ бўлган хилофат, 

خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ.

2-Шохигарлик даври, бу даврни ўзи иккита катта дастага тақсим бўлади, баъзилари зўравонлик  билан хамрох бўлади,

ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَاضًّا،

баъзилари зулм ва якка хокимлик билан хокимият бошқаради

ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيّاً

3-Росулуллохни равишлари ва манхажларига мувофиқ хилофатни яна қайтиб келиши,

ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ[1]

Бу ерда шуни таъкидлаб ўтиш жоиз бўладики, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бу ўринда дорул куфр хақида эмас,балки  “дорул ислом” хақида сухбат қиляптилар. Яъни мана бу зўравон,золим шохлар хам аллохни шариатидаги қонунларга тобе бўлишади ва улар аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи мусулмондирлар, аммо мана бу мусулмонда фисқ мавжуд ва у ахли бидъатдир. Чунки шохигарлик хилафату ала минхажин нубувватни ўрнига келиб олган энг катта бидъат хисобланади.

Нўъмон ибни Башир рохимахуллох айтадики, Умар ибни Абдулазиз рохимахуллох хокимиятга келган пайтида мана бу хадисни ёзиб юбордим ва у кишига қарата: эй амирал мўъминин хокимиятдаги мана бундай бидъатлардан узоқда бўласиз,деб умид қиламан.Мана бу иккисидан кейин ъоз ва золим хокимият бошланса керак, у киши хурсанд бўлдилар.

Мана бу холатда бизлар хозирда хам нубувват манхажига асосланган икки исломий хокимиятни орасидаги “дорул ислом”дамиз, улардан бирини 30 йилдан сўнг қўлдан бой бердик, ва хозирча бошқасини қўлга киритганимиз йўқ. Нубувват манхажига асосланган исломий хокимият икки асос яъни шўро ва умумий назоратга кўра шаклланган бўлиб икки мухим йўналишга эга:

«أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» و«َآَمَنَهُمْ مِنْ خوف”

мана бу икки йўналиш орқали ер юзида аллохни бандалари учун

«فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ»

га муносиб шароит яратилгунича давом этилади, бу яратилишдан бўлган асосий мақсаддир:

وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)

“Мулкан ъаззан” ва “мулкан жабрийян” дан иборат хар иккиси бидъат ва фисқлар бўлиб аллох таоло ўзини шариатини мана бу бидъатларни илдизини инсонларни ижтимоъий хаётидан йўқотиш учун юборгандир, у зот харгиз мана бу бидъат ва фисқларни истамайди,мана булар хокимият ишидаги манъ қилинган арзишларга қарши нарсалардир, исломни йўналишларидан бири хам фисқларни,бидъатларни йўқотиш бўлади, аммо ночорликдан “зарурат” хукми сифатида”хилафату ала минхажин нубувват”ни ўрнига бадал сифатида  яна қайтадан “дарул адл”ни “хилафату ала минхажин нубувват”ни қўлга киритгунгача   фойдаланиб турилади.

Зўравон ва золим шохигарлик хукуматларини равишини ислом тасдиқламайди хам қабул хам қилмайди,аммо улар барибир вужудга келишади, худди шунга ўхшаб дорул куфрларни хам тасдиқланмайди аммо улар мавжуд. Мусулмонлар зарурат ва изтирор хукми сабабли ва ўзлари учун мухайё қилишган асбоблар учун ёки бепарво вахатокор аждодларини меърос қилиб қолдирган ирси сабабли, бадал сифатида “хилафату ала минхажин нубувват”дан бошқа “дорул ислом”даги бошқа исломий хокимиятларни ночорликдан қабул қилади, биз уни “исломий изтирорий бадал” деб номлаймиз. Яъни хилафату ала минхажин нубувватни бадалидир, ва изтирор ва ночорлик холатида қабул қилинган, ундан хам мухимроғи аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилади ва исломийдир.

(давоми бор……)

ادامه خواندن Дорул исломни навлари.

دارُ الاِسلامنِی نَولَرِی.

بِسمِ الله وَ الحَمدُ لله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلام عَلَیکُم و رحمة الله و برکاته (5)

(1-قیسم)

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم مَرحَمَت قِیلَدِیلَرکِی، مُسُلمانلَرنِی “دارُالاِسلامِی” نُبُوَّت دَورِیدَن سُونگ تا قِیامَت کوُنِیگچَه حُکوُمَت جِهَتِیدَن “اوُچ دَورنِی” باسِیب اوُتَدِی:

  رسول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی مَنهَجلَرِیگه رَوِیشلَرِیگه مُوافِق بُولگن خِلافَت، خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّة-

–  شاهِیگرلِیک دَورِی، بُو دَورنِی اوُزِی اِیککِیتَه کَتتَه دَستَه گه تَقسِیم بوُلَدِی، بَعضِی زُورَوانلِیک بِیلَن هَمراه بُولَدِی، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَاضًّا، بعضیلری ظلم و یککه حاکملیک بیلن حاکمیت باشقردی ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيّاً

–  رَسُول الله نِی رَوِیشلَرِی وَ مَنهَجلَرِیگه مُوافِق خِلافَتنِی یَنَه قَیتِیب کِیلِیشِی، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ[1]

بُو یِیردَه شُونِی تَأکِیدلَب اوُتِیش جائِز بُولَدِیکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلم بُو اوُرِیندَه دارُ الکُفر حَقِیدَه اِیمَس، بَلکِی “دارُ الاِسلام” حَقِیدَه صُحبَت قِیلِیَپتِیلَر. یَعنِی مَنَه بُو زُورَوان، ظالِم شاهلَر هَم اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه تابِع بُولِیشَدِی وَ اوُلَر اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُچِی مُسُلمانلَردِیر، اَمّا مَنَه بُو مُسُلماندَه فِسق مَوجُود وَ اوُ اَهلِی بِدعَتدِیر. چُونکِی شاهِیگرلِیک خِلافَتُ عَلَی مِنهاج النّبوّة نِی اوُرنِیگه کِیلِیب آلگن اِینگ کَتتَه بِدعَت حِسابلَنَدِی.

نُعمان اِبنِ بَشِیر رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی، عُمَر اِبنِ عَبدُ العَزِیز رَحِمَهُ الله حاکِمِیَتگه کِیلگن پَیتِیدَه مَنَه بُو حَدِیثنِی یازِیب یُوباردِیم وَ اوُ کِیشِیگه قَرَتَه: اِی اَمِیر المُؤمِنِین حاکِمِیَتدَگِی مَنَه بُوندَی بِدعَتلَردَن اوُزاقدَه بُولَسِیز، دِیب اوُمِید قِیلَمَن. مَنَه بُو اِیککِیسِیدَن کِییِین عاض وَ ظالِم حاکِمِیَت باشلَنسَه کِیرَک، اوُ کِیشِی حُورسَند بُولدِیلَر.

مَنَه بُو حالَتدَه بِیزلَر حاضِردَه هَم نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِیککِی اِسلامِی حاکِمِیَتنِی آرَسِیدَگِی “دارُ الاِسلام”دَه مِیز، اوُلَردَن بِیرِینِی 30 یِیلدَن سُونگ قوُلدَن بای بِیردِیک، وَ حاضِرچَه باشقَه سِینِی قوُلگه کِیرِیتگنِیمِیز یُوق. نَبَوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حاکِمِیَت اِیککِی اَساس یَعنِی شوُرا وَ عُمُومِی نَظَرگه کوُرَه شَکللَنگن بُولِیب اِیککِی مُهِم یُونَلِیشگه اِیگه: «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» و«َآَمَنَهُمْ مِنْ خوف” منه بو ایککی یونه لیش آرقلی ییر یوزیده الله نی بنده لری اوچون  «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ» گه مُناسِب شَرائِط یَرَتِیلگوُنِیچَه دَوام اِیتِیلَدِی، بُو یَرَتِیلِیشدَن بُولگن اَساسِی مَقصَددِیر: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)

«مُلْكًا عَاضًّا» و «مُلْكًا جَبْرِيّاً» دَن عِبارَت هَر اِیککِیسِی بِدعَت وَ فِسقلَر بُولِیب اَلله تَعالَی اوُزِینِی شَرِیعَتِینِی مَنَه بُو بِدعَتلَرنِی اِیلدِیزِینِی اِنسانلَرنِی اِجتِمائِی حَیاتِیدَن یُوقاتِیش اوُچُون یُوبارگندِیر، اوُ ذات هَرگِیز مَنَه بُو بِدعَت وَ فِسقلَرنِی اِیستَمَیدِی، مَنَه بوُلَر حاکِمِیَت اِیشِیدَگِی مَنع قِیلِینگن اَرزِیشلَرگه قَرشِی نَرسَه لَردِیر، اِسلامنِی یُونَلِیشلَرِیدَن بِیرِی هَم فِسقلَرنِی، بِدعَتلَرنِی یُوقاتِیش بُولَدِی، اَمّا ناچارلِیکدَن “ضَرُورَت” حُکمِی صِیفَتِیدَه « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » نِی اوُرنِیگه بَدَل صِیفَتِیدَه یَنَه قَیتَه دَن “دارُ العَدل” نِی  « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » نِی قوُلگه کِیرِیتگوُنگچَه فایدَلَنِیب توُرِیلَدِی.

زُورَوان وَ ظالِم شاهِیگرلِیک حُکوُمَتلَرِینِی رَوِیشِینِی اِسلام تَصدِیقلَمَیدِی هَم قَبُول هَم قِیلمَیدِی، اَمّا اوُلَر بَرِیبِیر وُجُودگه کِیلِیشَدِی، حُوددِی شُونگه اوُحشَب دارُ الکُفرلَرنِی هَم تَصدِیقلَنمَیدِی اَمّا اوُلَر مَوجُود. مُسُلمانلَر ضَرُورَت وَ اِضطِرار حُکمِی سَبَبلِی وَ اوُزلَرِی اوُچُون مُهَیّا قِیلِیشگن اَسبابلَر اوُچُون یاکِی بِیپَروا وَ خَطاکار اَجدادلَرِینِی مِعراث قِیلِیب قالدِیرگن اِرثِی سَبَبلِی، بَدَل صِیفَتِیدَه « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » دَن باشقَه “دارُ الاِسلام”دَگِی باشقَه اِسلامِی حاکِمِیَتلَرنِی ناچارلِیکدَن قَبُول قِیلَدِی، بِیز اوُنِی “اِسلامِی اِضطِرارِی بَدَل” دِیب ناملَیمِیز. یَعنِی « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ »نِی بَدَلِیدِیر، وَ اِضطِرار وَ ناچارلِیک حالَتِیدَه قَبُول قِیلِینگن، اوُندَن هَم مُهِمراغِی اَلله نی شَرِیعَتِیدَگِی قانُونلَرنِی اِجرا قِیلَدِی وَ اِسلامِیدِیر.

(دوامی بار…….)

ادامه خواندن دارُ الاِسلامنِی نَولَرِی.

انواع دارالاسلام

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش: 5

(1-قسمت)

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید که «دارالاسلام» مسلمین بعد از دوران نبوت تا روز قیامت از لحاظ حکومتی «3دوره» را طی خواهد کرد:

1. خلافت مطابق منهج و روش رسول الله صلی الله علیه وسلم . خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ.
2. دوران شاهیگری که به دو دسته ی کلان تقسیم می شود، که بعضی تنها با خشونت همراه هستند، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَاضًّا، و بعضی ها با استبداد و خودکامگی حاکمیت می کنند، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيّاً
3. بازگشت دوباره خلافت مطابق منهج و روش رسول الله ، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ[1]

باید در همین ابتدای امر بدانیم که رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد «دارالاسلام» صحبت کرده نه دارالکفر. یعنی این شاهان خشونت گرا و مستبد نیز تابع قانون شریعت الله و مجری قوانین شریعت الله و مسلمان هستند اما مسلمانی که در او فسقهائی وجود دارد یا اهل بدعت است. چون شاهیگری یکی از بزرگترین بدعتهائی است که در جای خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ قرار گرفته است.

نعمان بن بشیر رحمه الله هم می گوید بعد از آنکه عمر بن عبدالعزیز رحمه الله به حاکمیت رسید این حدیث را برایش نوشتم و گفتم امیدوارم که امیرالمومنین از چنین بدعتهائی در حاکمیت به دور باشد و بعد از این دو حاکمیت العاض و الجبریه باشد و ایشان خوشحال شد.

در این صورت ما هم اکنون در «دارالاسلام» بین دو حاکمیت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ هستیم، یکی از آنها را بعد از 30 سال از دست دادیم و دیگری هنوز به دستش نیاورده ایم. حاکمیت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ بر دو اساس شورا و نظارت عمومی شکل گرفته است که سه کارکرد مهم دارد: «أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ» و«َآَمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ» تا زمینه های مناسب «فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ» برای بندگان الله در زمین فراهم بشود که هدف نهائی خلقت است: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ (ذاریات/56)

اما حاکمیتهای «مُلْكًا عَاضًّا» و «مُلْكًا جَبْرِيّاً» هر دو بدعتها و فسقهائی هستند که الله تعالی شریعتش را برای ریشه کن کردن چنین بدعتهائی در زندگی اجتماعی انسانها فرستاده است و هرگز این بدعتها و فسقها را نمی پسندد، اینها ممنوعها و ضد ارزشهائی در امر حاکمیت هستند که یکی از کارکردهای اسلام از بین بردن این فسقها و بدعتهاست، اما از روی ناچاری و به حکم «ضرورت» از سوی مسلمین به عنوان جایگزین و «بدیل» « خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » مورد استفاده قرار می گیرند تا زمانی که دوباره به مطلوب خود یعنی «دارالعدل»« خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ » دست پیدا کنند.

این سبکهای حکومتی شاهیگری خشونت طلب و مستبد مورد پذیرش و تأئید اسلام نیستند اما وجود خواهند داشت همچنانکه دارالکفر هم مورد تأئید نیست اما وجود دارد. مسلمین به حکم ضرورت و اضطرار، به دلایل و اسبابی که برای خود فراهم کرده اند، یا وارث ارثیه ی گذشتگان سهل انگار و خطاکار خود شده و بر آنها تحمیل شده است، به عنوان «بدیل» و «جایگزین»مجبور و ناچار به پذیرش حاکمیتهای اسلامی غیر از« خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ »در «دارالاسلام» می شوند که ما از آن به عنوان «بدیل اضطراری اسلامی» یاد می کنیم. یعنی بدیل خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ هستند و در حالت اضطرار و ناچاری مورد پذیرش واقع شده اند و مهمتر آز ان اینکه مجری قوانین شریعت الله نیز هستند و اسلامی محسوب می شوند.

(ادامه دارد……)

ادامه خواندن انواع دارالاسلام

“Икки дар”ни ташхис бериш  бўйича дунёдаги меъёрлар.

 (матлабни комил матни)

Бисмиллах валхамдулиллах, аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Қуръон оятларини ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни сахих суннатларини ва асхобларни турли-хил сўзларини ,хилма-хил исломий мазхабларни назарини кўриб чиқиб мухим,эътиборли нуқтани тушуниб етдик: бир диёрни “дорул куфр” ё “дорул ислом” эканини таъйин қилиш учун “қонун” ва “хокимият” номли меъёр,ўлчов мавжуд экан, бу меъёр ўзини кетида қўл остидагиларни итоатини  ва жазони,мукофотни  таъйинлашга эгадир, бу ана ўша динни тўрт мафхум ва мазмунини ташкил қилади:  1- хукумат қудрати, 2- қонун ва дастурлар, 3- итоат ва бўйсиниш, 4- жазолаш ва мукофот бериш.

Динни мана бу тўрт мафхуми ва мазмуни , исломга хос бўлган ва мусулмонлар томонидан рахбарлик  қилинадиган минтақага “дорул ислом” дейилади, динни мана бу тўрт мафхуми ва мазмунига “куфр” эгалик қиладиган ва ошкор  “олтиталик кофирлар” ни бири яъни:

1. الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین ،سکولاریستها) و 6- مرتدین

хатто Нажжоший розиаллоху анхуга ўхшаш мусулмон томонидан идора қилинадиган минтақага “дорул куфр” дейилади.

Демак “қонун ва хукм” ва “салтанат ва хокимият” мана бу дунёда икки  “дар”ни ташхис бериш бўйича меъёр,ўлчов хисобланади, худди қон ўрнида хокимиятни томирларидаги қонни юргизадиган ва унга хаёт бағишлайдиган нарса “қонун ва хукм” бўлади, мана бу “қонун ва хукм” айтиб ўтилгандек “дорул ислом” ва “дорул куфр” ни ташхис бериш учун меъёр сифатида лозим.

-Бу суратда шуни айта оламизки: уни “асосий қонунлари” аллохни шариатига мувофиқ бўлган тупроқ,диёр дорул исломдир, у ерда аллохни қонуни ғолибдир, аллохни шариатидаги қонунлар асосида идора қилинади, мана бу қонунларга итоат қилиш хам ошкор бўлади, мана бу қонунга кўра ва мана бу қонунни химояси остида яхшиликка амр қилинади ва ёмонликдан нахий қилинади, энди мана бу аллохни шариати ё улил амр шўроси асосида ё барча исломий фирқалар ва тафсирлар бўйича олиб борилади, унда мусулмонларни вохид ижмоъси ва вохид жамоат ва исломий вахдат мавжуддир,ёки изтирорий холатда исломий мазхабларни бирига асосан идора қилинади ва унда исломий иттиход мавжуд ва бу тупроқни,диёрни хокими хам мусулмондир.

-Дорул куфрни “асосий қонунлари” аллохни шариати асосида бошқарилмайдиган жамият бўлиб, аллохни шариатидаги қонунлар хукумат,қазоват, таълим ва тарбия,иқтисод ва бошқа ишларда хамда инсонларни ижтимоъий хаётларини бошқа қирраларида бир четга суриб қўйилган.

Мана бу дорул куфрда Нажжоший розиаллоху анхуга ўхшаш бир мусулмон ёки “олтиталик кофирлар”дан бири хокимлик қилиши мумкин. бу ерда жамиятни устидаги мусулмон ё кофирни рахбар бўлиши “дар”ни исмини дорул куфрдан дорул исломга ўзгартирилишига сабаб бўлмайди,балки бу ердаги асосий меъёр “асосий қонунлар” бўлиб одамларни устида шу қонунларга мувофиқ хукумат бошқарилиши лозим.

Демак хабашага ўхшаш бу дорул куфрни Нажжоший розиаллоху анхудек мусулмон хокими бўлиши хам мумкин, бу ердаги меъёр мана бу жамиятга хоким бўлган “асосий қонунлар”дир, энди шу ерда “дорул ислом”ни хокими мусулмон бўлиши масаласи хам ўртага чиқади,албатта аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчиси шубхасиз бир мусулмон бўлади ва кофир биринчидан дорул исломга рахбарлик қилиш шартига тўғри келмайди,у рахбарлик қилиши учун мужтахид,фақих ва олим бўлиши лозим,шунда мусулмонларнинг хукуматга ва ижтимоъий хаётларига оид ишларни аллохни шариатидаги қонунлар бўйича бошқара олади.

Бу ерда бир мусулмон Нажжоший розиаллоху анхуга ўхшаб ўзини иймонини яшириши ва мусулмонларни маслахати учун кофирларга хоким бўлиши мумкин,диққат қилинглар; бир мусулмон маслахат сабабли кофирларга хоким бўла олади , хатта кофирларни устида куфр ахкомларини хам ижро қилади; бу баъзиларни назари бўйича бир мусулмон мусулмонларни устида куфр ахкомлари асосида хокимият юргиза олади,деган фикрдан комилан фарқ қилади.

Бир мусулмонни кофирлар қонуни асосида кофирларни устида хукмронлик қилиши, мусулмоннинг мусулмонларнинг устида кофирларни қонуни асосида хукмронлик қилишидан катта фарқи бор. Бу ердаги кўпчилик томонидан кўрмасликка олинадиган, аммо энг мухим нарса мана бу жамиятга хоким бўлган “асосий қонунлар” бўлиб, мусулмонларни устида фақат исломий қонунлар асосида хукмронлик қилиш мумкин.

ادامه خواندن “Икки дар”ни ташхис бериш  бўйича дунёдаги меъёрлар.

“اِیککِی دار”نِی تَشخِیص بِیرِیش بُویِیچَه دُنیادَگِی مِعیارلَر.

(مطلبنی کامل متنی)

 بِسمِ الله وَالحَمدُلله، اَمّا بَعَد: اَلسَّلامُ عَلَیکُم وَ رَحمَةُ الله وَ بَراکاتُه

قُرآن آیَتلَرِینِی وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی صَحِیح سُنَّتلَرِینِی وَ اَصحابلَرنِی توُرلِی- هِیل سوُزلَرِینِی، هِیلمَه – هِیل اِسلامِی مَذهَبلَرنِی نَظَرِینِی کوُرِیب چِیقِیب مُهِم، اِعتِبارلِی نوُقطَه نِی توُشوُنِیب یِیتدِیک: بِیر دِیارنِی “دارُالکُفر” یا “دارُ الاِسلام” اِیکَنِینِی تَعیِین قِیلِیش اوُچُون “قانوُن” وَ “حاکِمِیَت” ناملِی مِعیار، اوُلچاو مَوجُود اِیکَن، بُو مِعیار اوُزِینِی کِیتِیدَن قوُل آستِیدَگِیلَرنِی اِطاعَتِینِی وَ جَزانِی،مُکافاتنِی تَعیِینلَشگه اِیگه دِیر، بُو اَنَه اوُشَه دِیننِی توُرت مَفهُوم وَ مَضمُونِینِی تَشکِیل قِیلَدِی:  1- حُکوُمَت قُدرَتِی،2- قانوُن وَ دَستوُرلَر،3-اِطاعَت وَ بُویسِینِیش،4-جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیش.

دِیننِی مَنَه بُو توُرت مَفهُومِی وَ مَضمُونِی، اِسلامگه خاص بوُلگن وَ مُسُلمانلَر تامانِیدَن رَهبَرلِیک قِیلِینَدِیگن مِنطَقَه گه “دارُ الاِسلام” دِییِیلَدِی، دِیننِی مَنَه بُو توُرت مَفهُومِی وَ مَضمُونِیگه “کُفر” اِیگه لِیک قِیلَدِیگن وَ آشکار “آلتِیتَه لِیک کافِرلَر” نِی بِیرِی یَعنِی: 1-الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین ،سکولاریستها) و 6- مُرتَدِّین حَتّی نَجّاشِی رَضِیَ اَلله عَنهُ گه اوُحشَش مُسُلمان تامانِیدَن اِدارَه قِیلِینَدِیگن مِنطَقَه گه “دارُالکُفر” دِییِیلَدِی.

دِیمَک “قانوُن وَ حُکم” وَ “سَلطَنَت وَ حاکِمِیَت” مَنَه بُو دُنیادَه اِیککِی “دار”نِی تَشخِیص بِیرِیش بُویِیچَه مِعیار، اوُلچاو حِسابلَنَدِی، حُوددِی قان اوُرنِیدَه حاکِمِیَتنِی تامِیرلَرِیدَگِی قاننِی یُورگِیزَدِیگن وَ اوُنگه حَیات بَغِیشلَیدِیگن نَرسَه “قانوُن وَ حُکم” بُولَدِی، مَنَه بُو “قانوُن وَ حُکم” اَیتِیب اوُتِیلگنِدِیک “دارُ الاِسلام” وَ “دار الکُفر” نِی تَشخِیص بِیرِیش اوُچُون مِعیار صِیفَتِیدَه لازِم.

• بُو صُورَتدَه شوُنِی اَیتَه آلَمِیزکِی: اوُنِی “اَساسِی قانوُنلَرِی” اَلله نِی شَرِیعَتِیگه مُوافِق بوُلگن توُپراق، دِیار دارُ الاِسلامدِیر، اوُ یِیردَه اَلله نِی قانوُنِی غالِبدِیر، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه اِدارَه قِیلِینَدِی، مَنَه بسو قانوُنلَرگه اِطاعَت قِیلِیش هَم آشکار بوُلَدِی، مَنَه بُو قانوُنگه کوُرَه وَ مَنَه بُو قانوُننِی حِمایَه سِی آستِیدَه یَحشِیلِیککَه اَمر قِیلِینَدِی وَ یامانلِیکدَن نَهِی قِیلِینَدِی، اِیندِی مَنَه بُو اَلله نِی شَرِیعَتِی یا اوُلِی الاَمر شُوراسِی یا بَرچَه اِسلامِی فِرقَه لَر وَ تَفسِیرلَر بُویِیچَه آلِیب بارِیلَدِی، اوُندَه مُسُلمانلَرنِی واحِد اِجماعسِی وَ واحِد جَماعَت وَ اِسلامِی وَحدَت مَوجُوددِیر، یاکِی اِضطِرارِی حالَتدَه اِسلامِی مَذهَبلَرنِی بِیرِیگه اَساساً اِدارَه قِیلِینَدِی وَ اوُندَه اِسلامِی اِتِّحاد مَوجُود وَ بوُ توُپراقنِی، دِیارنِی حاکِمِی هَم مُسُلماندِیر.
• دارُالکُفرنِی “اَساسِی قانوُنلَرِی” اَلله نِی شَرِیعَتِی اَساسِیدَه باشقَرِیلمَیدِیگن جَمِیعَت بوُلِیب، اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر حُکوُمَت، قَضاوَت،تَعلِیم وَ تَربِیَه، اِقتِصاد وَ باشقَه اِیشلَردَه هَمدَه اِنسانلَرنِی اِجتِمائِی حَیاتلَرِینِی باشقَه قِررَه لَرِیدَه بِیر چِیتگه سُورِیب قوُیِیلگن.

مَنَه بُو دارُ الکُفردَه نَجّاشِی رَضِیَ اَلله عَنهُ گه اوُحشَش بِیر مُسُلمان یاکِی “آلتِیتَه لِیک کافِرلَر”دَن بِیرِی حاکِملِیک قِیلِیشِی مُومکِین. بُو یِیردَه جَمِیعَتنِی اوُستِیدَگِی مُسُلمان یا کافِرنِی رَهبَر بُولِیشِی “دار” اِسمِینِی دارُ الکُفردَن دارُ الاِسلامگه اوُزگرتِیرِیلِیشِیگه سَبَب بوُلمَیدِی، بَلکِی بُو یِیردَگِی اَساسِی مِعیار “اَساسِی قانوُنلَر” بُولِیب آدَملَرنِی اوُستِیدَه شوُ قانوُنلَرگه مُوافِق حُکوُمَت باشقَرِیلِیشِی لازِم.

دِیمَک حَبَشَه گه اوُحشَش بُو دارُالکُفرنِی نَجّاشِی رَضِیَ الله عَنهُ دِیک مُسُلمان حاکِمِی بوُلِیشِی هَم موُمکِین، بُو یِیردَگِی مِعیار مَنَه بُو جَمِیعَتگه حاکِم بُولگن “اَساسِی قانوُنلَر”دِیر،اِیندِی شُو یِیردَه “دارُالاِسلام”نِی حاکِمِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُوچِیسِی شُبهَه سِیز بِیر مُسُلمان بوُلَدِی وَ کافِر بِیرِینچِیدَن دارُ الاِسلامگه رَهبَرلِیک قِیلِیش شَرطِیگه توُغرِی کِیلمَیدِی، اوُ رَهبَرلِیک قِیلِیشِی اوُچُون مُجتَهِد فَقِیه وَ عالِم بوُلِیشِی لازِم، شوُندَه مُسُلمانلَرنِینگ حُکوُمَتگه وَ اِجتِمائِی حَیاتلَرِیگه آئِد اِیشلَرنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر بُویِیچَه باشقَرَه آلَدِی.

بُو یِیردَه بِیر مُسُلمان نَجّاشِی رَضِیَ الله عَنهُ گه اوُحشَب اوُزِینِی اِیمانِینِی یَشِیرِیشِی وَ مُسُلمانلَرنِی مَصلَحَتِی اوُچُون کافِرلَرگه حاکِم بُولِیشِی هَم مُومکِین، دِققَت قِیلِینگلَر؛ بِیر مُسُلمان مَصلَحَت سَبَبلِی کافِرلَرگه حاکِم بُولَه آلَدِی، حَتّی کافِرلَرنِی اوُستِیدَه کُفر اَحکاملَرِینِی هَم اِجرا قِیلَدِی؛ بُو بَعضِیلَرنِی نَظَرِی بُویِیچَه بِیر مُسُلمان مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه کُفر اَحکاملَرِی اَساسِیدَه حاکِمِیَت یوُرگِیزَه آلَدِی، دِیگن فِکردَن کامِلاً فَرق قِیلَدِی.

بِیر مُسُلماننِی کافِرلَر قانوُنِی اَساسِیدَه کافِرلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشِیدَن، مُسُلماننِینگ مُسُلمانلَرنِینگ اوُستِیدَه کافِرلَرنِی قانوُنِی اَساسِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیشِیدَن کَتتَه فَرقِی بار. بُو یِیردَگِی کوُپچِیلِیک تامانِیدَن کوُرمَسلِیککَه آلِینَدِیگن، اَمّا اِینگ مُهِم نَرسَه مَنَه بُو جَمِیعَتگه حاکِم بُولگن “اَساسِی قانوُنلَر” بوُلِیب، مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه فَقَط اِسلامِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکمرانلِیک قِیلِیش مُومکِین.

مَنَه بُو «الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ»[1] و « دُعَاةٌ عَلَى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ»[2] وَ «الرُّوَيْبِضَة»[3] وَ «عُلَمَاءِ السَّوْءِ» یَعنِی طاغوُتلَرنِی سَلطَنَتِیدَگِیلَر، اوُ بِیلَن مُسُلمانلَرنِینگ اوُستِیدَگِی کافِر وَ مُرتَدلَرنِینگ حاکِمِیَتِینِی اَساسلَماقچِی بوُلَیاتگن شُبهَه لَردَن بِیرِی حِسابلَنَدِی. بُو آرقَلِی اوُلَر جَمِیعیَتگه حاکِم بُولگن کافِرنِی شَرعِی وَ اِطاعَت قِیلِیش واجب بوُلگن وَلِییِی اَمر قِیلِیب کوُرسَتِیشماقچِی بوُلِیشَدِی، اَگرچِی اوُ کافِر وَ مُرتَد بُولسَه هَم اوُنِی فَرمانلَرِیدَن بوُیِین تاولَشلِیک حَرام اِیکَنِینِی اوُقتِیرماقچِی بُولِیشَدِی، اوُلَر “آلتِیتَه لِیک کافِرلَردَن” بِیرِینِینگ قانوُنِینِی مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه طَتبِیق قِیلِیشیَپتِی. مَنَه بُو اوُلامایِی سُوء  وَ دِین فُرُوش سِحرگرلَر نِهایَتدَه آسانلِیک بِیلَن مُسُلمانلَرنِی تَیّارلَب مَنَه بُو کافِر حاکِمنِینگ قانوُنلَرِیگه اِطاعَت قِیلِیشگه “مَجبُور” هَم قِیلِیشَدِی.

ادامه خواندن “اِیککِی دار”نِی تَشخِیص بِیرِیش بُویِیچَه دُنیادَگِی مِعیارلَر.

معیار و ملاک تشخیص «دارین» در دنیا

(متن کامل مطلب)

بسم الله و الحمد لله ، اما بعد: السلام علیکم و رحمه الله و برکاته / بخش: 4

در جمع بندی آیات قرآن و سنت صحیح رسول الله صلی الله علیه وسلم و اقوال مختلف اصحاب رسول الله صلی الله علیه وسلم و آراء مذاهب مختلف اسلامی به نکته ی حساس، مهم، قابل توجه و برجسته ای پی بردیم و آنهم اینکه: مناط، معیار و ملاک واحدی برای تعیین «دارالکفر»  یا«دارالاسلام» بودن سرزمینی وجود دارد به نام «قانون» و «حاکمیت» که به دنبال خود اطاعت زیر دستان و تعیین مجازت و پاداش این زیر دستان را نیز به همراه دارد، و این یعنی همان مفاهیم و محتوای چهار گانه ی دین  که عبارت بودند از: 1- قدرت حکومتی 2- قانون و برنامه 3- اطاعت و فرمانبرداری 4- مجازات و پاداش .

حالا در سرزمینی که این چهار معنی و محتوای دین، مختص دین «اسلام» است و توسط مسلمین رهبری می شود«دارالاسلام» است و سرزمینی هم که این 4 معنی و محتوای دین مختص «کفر» است و توسط یکی از «کفار6گانه»ی آشکار یعنی: 1- الَّذِينَ هَادُوا  2- وَالصَّابِئِينَ  3- وَالنَّصَارَىٰ  4- وَالْمَجُوسَ  5- وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مشرکین یا به زبان امروزین سکولاریستها) و 6- مرتدین [ 7- وحتی توسط مسلمانی چون نجاشی رضی الله عنه] اداره می شود «دارالکفر» است.

پس «قانون و حکم» و «سلطه و حاکمیت» معیار و ملاک تشخیص «دارین» در دنیا می شوند و آنچه که به عنوان خون در رگ حاکمیت جریان پیدا می کند و به آن حیات می دهد «قانون و حکم» است و «قانون و حکم» مناط، ملاک و  معیار زیر بنائی جهت تشخیص «دارالاسلام» از «دارالکفر» می شود.

• در این صورت می توانیم بگوئیم : دارالاسلام، خاك و سرزميني است که «قانون اساسی» آن طبق شریعت الله باشد، و قانون الله غالب است، و بر اساس قانون شریعت الله اداره می شود، و اطاعت از اين قوانين آشكار مي گردد، و طبق همين قانون و با پشتوانه ي همين قانون  امر به  خوبي و نهي از بدي صورت مي گيرد؛ حال، این شریعت الله یا براساس شورای اولی الامراست و تمام فرق و تفاسیراسلامی در آن دخالت دارند و اجماع واحد مسلمین و جماعت واحد و وحدت اسلامی وجود دارد، یا در صورت اضطرار و حالت طارئ ( یعنی حالت ناگهانی، گذرا، اتفاقی، عارضی، بي‌سابقه، وغيرمنتظره ) بر اساس یکی از مذاهب اسلامی اداره می شود و اتحادی اسلامی وجود دارد و به دنبال آن حاكم اين خاك و سرزمين نيز مسلمان است.
• و دارالکفر، جامعه ای است که «قانون اساسی» آن بر اساس شریعت الله نباشد و قانون شريعت الله در امور حكومتي، قضايي، آموزش و پرورش، اقتصاد و ديگر جنبه هاي زندگي اجتماعي انسانها كنار گذاشته شده است. 

در این دارالکفر ممکن است یک مسلمان مثل نجاشی رضی الله عنه حاکم باشد یا یکی از «کفار6گانه» که تجسم زمینی طاغوت و حاکمیت طاغوت هستند . در اینجا این مسلمان یا کافر بودنِ رهبریتِ جامعه عاملی جهت تغییر «دار»و سرزمین از دارالکفر به دارالاسلام نمی شود بلکه معیار اصلی «قانون اساسی» است که این رهبر طبق آن بر مردم حکومت می کند.

پس ممکن است در جائی مثل حبشه رهبر مسلمانی باشد مثل نجاشی رضی الله عنه اما سرزمین دارالکفر باشد، در اینجا معیار «قانون اساسی» حاکم بر آن جامعه است و زمانی که مسأله ی مسلمان بودن حاکم «دارالاسلام» مطرح می شود به این دلیل است که مجری قوانین شریعت الله بدون شک یک مسلمان است و کافری نمی تواند ابتدا شروط رهبریت دارالاسلام را داشته باشد و چنان مجتهد، فقیه و عالمی بشود که بتواند مجری قانون شریعت الله در امور زندگی حکومتی و اجتماعی مسلمین باشد.

در اینجا یک مسلمان مثل نجاشی رضی الله عنه می تواند ایمان خود را کتمان کند و جهت مصالح مسلمین حاکم کفار شود، دقت کنید؛ یک مومن جهت مصالحی می تواند حاکم بر کفار شود و حتی مجری احکام کفار بر کفار شود؛ و این کاملاً فرق دارد با اینکه عده ای مدعی هستند یک مسلمان می تواند بر اساس احکام کفری بر مسلمین حاکمیت کند.

ادامه خواندن معیار و ملاک تشخیص «دارین» در دنیا

“Икки дар”ни ташхис бериш  бўйича дунёдаги меъёрлар.

(7-қисм)

“Ўша замондаги” мана бу ўринларни барчаси мусулмонларнинг хокимиятини,аллохнинг шариатидаги қонунлар хокимиятини ва қудрат мусулмонларнинг ва мусулмон рахбарнинг  ихтиёрида  эканини билдирадиган нишоналардан бўлган, хозирги пайтда эса мана буни акси  бўлиб қолган ,европа ва америка ва австралия,россия, сехюнистлар режимига ўхшаш  секуляр дорул куфрларда…….мусулмонлар “динни тўрт мафхуми ва маъносини” секуляристларга топшириб қўйишган ва ноқис ислом,шахсий шиорлар билан кифояланиб қолишган, яъни жумъа ва жамоат  намозлари,азон ва озод хажга бориш ва бошқа секуляристик қонунларга мухолиф бўлмаган шахсий амалларни қила олишади,хамда шахсий озодликларга хам эга бўлишади, лекин хозирги замондаги мана бу нишоналар минтақаларни дорул ислом эканига далолат қилмайди.

Яъни америка,англия,сехюнистлар режими, россия, хитой ва япония дорул куфрларида мусулмонларнинг  масжидларга эга бўлишлари,азон айтишлари, хатто хажга боришлари ва бошқа баъзи шахсий ишларни бажаришлари билан минтақалар дорул исломга айланиб қолмайди. Агар масалаларни яхши дарк қилмасанг мунофиқлар дастасини,жаханнам сари даъват қилувчиларни,динфурушларни,”рувайбиза”ни қапқонига тушиб гирифтор бўласан.

Масалан оли саъудни салтанат уламоларидан бири  бўлган ибни Усаймин айтадики: хокими қандай бўлишидан қатъий назар ислом шиорлари ижро қилинадиган минтақага дорул ислом дейилади, хатто агар бу минтақада кофир киши рахбарлик қилаётган бўлса хам

«حتى لو تولى عليها رجل كافر »

ва аллохни шариатидаги қонунларга буюрмаса хам,

«لم يأمَر بشرائعِ الإسلام »

бундай диёр дорул ислом хисобланади,унда намозлар, жумъа намозлари, шаръий ийдлар, рўза,хаж ва шунга ўхшаган нарсалар ижро қилинади,мана бу дорул исломдир,

«حتى لو كان حكامها كفارًا»

хатто агар уни хокими кофир бўлган тақдирда хам. [1]

бу ерда наждийлардан бўлмиш ибни Усаймин ошкора қуръон ва сахих суннатга ва сахобаларни назарларига, турли-хил исломий мазхабларни назарига  хилоф равишда сухбат қилади ва осонлик билан “аллохни шариатидаги қонунлари” ва “рахбар ва хокимни мусулмон бўлиши” бўйича қўйилган меъёрни хазф қилиб ташлайди ва хеч қайси исломий манбаъда мавжуд бўлмаган фақатгина “америка исломида” ё “инглиз ташайъюси” да топиладиган нарса хақида гапиряпти.

Яманлик Муқбил ибни Ходий водиий аслида зайдий мазхабида эди,сўнгра у наждиятга кириб кетади, у айтадики: аксарият одамлари мусулмон бўлган диёр агарчи уни хокими коммунист ё бедин бўлса хам дорул ислом хисобланади,

«حتى ولو كان الحاكمُ إشراكيّاً أو كان لا دينياً»

(агарчи бедин шахс мавжуд бўлмаса хам, лекин шахс хар қандай шахс ё осмоний шариатлардан бирига тобеъ бўлади ё секулярисм динидаги мазхаблардан бирига эргашади. Аммо бу киши бедин деб айтяпти) у дорул куфр хақида хам айтадики: аксар ахолиси кофир бўлган диёрларни дорул куфр дейилади.

«وأمّا دار الكفر فهي البلد التي غالبُ من يَسكُنُها كفّار»[2].

Ибни Жабарайн наждий хам айтадики: масжидларда муаззинлар азон айтадиган ва одамлари намоз ўқийдиган маконларга дорул ислом дейилади. [3]

(давоми бор…..)

ادامه خواندن “Икки дар”ни ташхис бериш  бўйича дунёдаги меъёрлар.

“اِیککِی دار”نِی تَشخِیص بِیرِیش بُویِیچَه دُنیادَگِی مِعیارلَر.

(7-قیسم)

” اوُشَه زَماندَگِی” مَنَه بُو اوُرِینلَرنِی بَرچَه سِی مُسُلمانلَرنِینگ حاکِمِیَتِینِی ، اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر حاکِمِیَتِینِی وَ قُدرَت مُسُلمانلَرنِینگ وَ مُسُلمان رَهبَرنِینگ اِیختِیارِیدَه اِیکَنِینِی بِیلدِیرَدِیگن نِشانَه لَردَن بوُلگن،حاضِرگِی پَیتدَه اِیسَه مَنَه بُونِی عَکسِی بوُلِیب قالگن ، یِوراپَه وَ اَمِیرِکَه وَ اَوِسترَلِیَه،رَاسِّیَه ،صِیهیُونِیستلَر رِیجِیمِیگه اوُحشَش سِکوُلار دارُ الکُفرلَردَه ……..مُسُلمانلَر “دِیننِی توُرت مَفهُومِی وَمَعناسِینِی” سِکوُلارِیستلَرگه تاپشِیرِیب قوُیِیشگن وَ ناقِص اِسلام، شَخصِی شِیعارلَر بِیلَن کِفایَه لَنِیب قالِیشگن، یَعنِی جُمعَه وَ جَماعَت نَمازلَرِی، اَذان وَ آزاد حَجگه بارِیش وَ باشقَه سِکوُلارِیستِیک قانوُنلَرگه مُخالِف بوُلمَگن شَخصِی عَمَللَرنِی قِیلَه آلِیشَدِی، هَمدَه شَخصِی آزادلِیکلَرگه هَم اِیگه بُولِیشَدِی، لِیکِن حاضِرگِی زَماندَگِی مَنَه بُونِشانَه لَر مِنطَقَه لَرنِی دارُ الاِسلام اِیکَنِیگه دَلالَت قِیلمَیدِی.

یَعنِی اَمِیرِکَه، اَنگلِیَه، صِیهیُونِیستلَر رِیجِیمِی، راسِّیَه، حِتای وَ یَپانِیَه دارُ الکُفرلَرِیدَه مُسُلمانلَرنِینگ مَسجِدلَرگه اِیگه بوُلِیشلَرِی، اَذان اَیتِیشلَرِی، حَتَّی حَجگه بارِیشلَرِی وَ باشقَه بَعضِی شَخصِی اِیشلَرنِی بَجَرِیشلَرِی بِیلَن مِنطَقَه لَر دار ُالاِسلامگه اَیلَنِیب قالمَیدِی. اَگر مَسَلَه لَرنِی یَحشِی دَرک قِیلمَسَنگ مُنافِقلَر دَستَه سِینِی، جَهَنَّم سَرِی دَعوَت قِیلوُچِیلَرنِی، دِینفُرُوشلَرنِی،”رُوَیبِیضَه” نِی قاپقانِیگه توُشِیب گِیرِیفتار بوُلَسَن.

مَثَلاً آلِی سَعُودنِی سَلطَنَت اوُلامالَرِیدَن بِیرِی بوُلگن اِبنِ عُثَیمِین اَیتَدِیکِی: حاکِمِی قَندَی بوُلِیشِیدَن قَطعِی نَظَر اِسلام شِیعارلَرِی اِجرا قِیلِینَدِیگن مِنطَقَه گه دارُ الاِسلام دِییِیلَدِی، حَتّی اَگر بُو مِنطَقَه دَه کافِر کِیشِی رَهبَرلِیک قِیلَیاتگن بُولسَه هَم «حتى لو تولى عليها رجل كافر » وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه بُویُورمَسَه هَم، «لم يأمَر بشرائعِ الإسلام » بُوندَی دِیار دارُ الاِسلام حِسابلَنَدِی، اوُندَه نَمازلَر، جُمعَه نَمازلَرِی، شَرعِی عِیدلَر، رُوزَه، حَج وَ شوُنگه اوُحشَگن نَرسَه لَر اِجرا قِیلِینَدِی، مَنَه بُو دارُ الاِسلامدِیر،    «حتى لو كان حكامها كفارًا» حَتَّی اَگر اوُنِی حاکِمِی کافِر بوُلگن تَقدِیردَه هَم. [1]

بُو یِیردَه نَجدِیلَردَن بوُلمِیش اِبنِ عُثَیمِین آشکارَه قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتگه وَ صَحابَه لَرنِی نَظَرلَرِیگه ، توُرلِی- هِیل اِسلامِی مَذهَبلَرنِی نَظَرِیگه خِلاف رَوِیشدَه صُحبَت قِیلَدِی وَ آسانلِیک بِیلَن ” اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرِی” وَ “رَهبَر وَ حاکِمنِی مُسُلمان بُولِیشِی” بُویِیچَه قوُیِیلگن مِعیارنِی حَذف قِیلِیب تَشلَیدِی وَ هِیچ قَیسِی اِسلامِی مَنبَعدَه مَوجُود بوُلمَگن فَقَطگِینَه “اَمِیرِکَه اِسلامِیدَه” یا “اِینگلِیز تَشَیُّع سِی”دَه تاپِیلَدِیگن نَرسَه حَقِیدَه گپِیریَپتِی.

یَمَنلِیک مُقبِیل اِبنِ هادِی وادِیئِی اَصلِیدَه زَیدِی مَذهَبِیدَه اِیدِی، سُونگرَه اوُ نَجدِیَتگه کِیرِیب کِیتَدِی، اوُ اَیتَدِیکِی: اَکثَرِیَت آدَملَرِی مُسُلمان بُولگن دِیار اَگرچِی اوُنِی حاکِیمِی کامُّونِیست یا بِیدِین بُولسَه هَم دارُ الاِسلام حِسابلَنَدِی، «حتى ولو كان الحاكمُ إشراكيّاً أو كان لا دينياً» ( اَگرچِی بِیدِین شَخص مَوجُود بُولمَسَه هَم، لِیکِن شَخص هَر قَندَی شَخص یا آسمانِی شَرِیعَتلَردَن بِیرِیگه تابِع بوُلَدِی یا سِکوُلارِیزم دِینِیدَگِی مَذهَبلَردَن بِیرِیگه اِیرگشَدِی. اَمّا بُو کِیشِی بِیدِین دِیب اَیتیَپتِی) اوُ دارُ الکُفر حَقِیدَه اَیتَدِیکِی: اَکثَر اَهالِیسِی کافِر بُولگن دِیارلَرنِی دارُ الکُفر دِییِیلَدِی. «وأمّا دار الكفر فهي البلد التي غالبُ من يَسكُنُها كفّار»[2].

اِبنِ جَبَرَین نَجدِی هَم اَیتَدِیکِی: مَسجِدلَردَه مُؤَذِّنلَر اَذان اَیتَدِیگن وَ آدَملَرِی نَماز اوُقِیدِیگن مَکانلَرگه دارُ الاِسلام دِییِیلَدِی. [3]

(دوامی بار……)

ادامه خواندن “اِیککِی دار”نِی تَشخِیص بِیرِیش بُویِیچَه دُنیادَگِی مِعیارلَر.

معیار و ملاک تشخیص «دارین» در دنیا

(7-قسمت)

 تمام این موارد «در آن زمان»نشانه های حاکمیت مسلمین و حاکمیت قانون شریعت الله و قبضه ی قدرت در اختیار مسلمین و رهبری مسلمان بود، بر خلاف الان که ممکن است در دارالکفرهای سکولار اروپا و آمریکا و استرالیا و روسیه و رژیم صهیونیستی و … مسلمین با سپردن «4 معنی و مفهوم دین» به سکولاریستها و بسنده کردن به اسلامی ناقص و شخصیدر شعائری مثل نماز جمعه و جماعات و اذان و رفتن آزادانه به حج و سایر اعمال شخصی که مخالفتی با قوانین سکولاریستی نداشته باشداز آزادی های فردیبرخوردار باشند که این موارد نشانه ای از دارالاسلام بودن این سرزمینها نیست.

یعنی چون در دارالکفرهای آمریکا و انگلیس و رژیم صهیونیستی و روسیه و چین و ژاپن غیره که مسلمین مسجد دارند و اذان می دهند و حتی به حج می روند و بعضی دیگر از امور شخصی را انجام می دهند پس این سرزمینها تبدیل به دارالاسلام شده اند، نه اینگونه نیست. اگر خوب مسائل را درک نکنی به راحتی در دام دارودسته ی منافقین و دعوتگران به سوی جهنم و دین فروشان و «الرویبضه» گرفتار می شوی .

به عنوان مثال بن عثیمین یکی از علمای درباری آل سعود می گوید: دارالاسلام سرزمینی است که در آن شعائر اسلام صرفنظر از حکامش اجرا می شود حتی اگر مرد کافری رهبری آن را بر عهده گرفته باشد «حتى لو تولى عليها رجل كافر » و به قانون شریعت الله هم دستور ندهد «لم يأمَر بشرائعِ الإسلام » چنین سرزمینی دارالاسلام است که در آن نمازها و جمعه و عیدهای شرعی و روزه و حج و چیزهایی مثل این اجرا می شوند این سرزمین دارالاسلام است «حتى لو كان حكامها كفارًا» حتی اگر حکام آن کافر هم باشند. [1]

 در اینجا بن عثیمین نجدی آشکارا بر خلاف قرآن و سنت صحیح و آراء صحابه و آراء تمام مذاهب اسلامی صحبت می کند و به همین سادگی معیار«قانون شریعت الله» و «مسلمان بودن رهبر و حاکم» را حذف می کند و چیزی می گوید که در هیچ یک از منابع اسلامی وجود ندارد الا در «اسلام آمریکائی» و «تشیع انگلیسی».

مقبل بن هادي الوادعي در یمن نیز که از مذهب زیدی به نجدیت گرایش پیدا کرده بود می گوید:دارالاسلام سرزمینی است که اکثریت مردم مسلمان باشند هر چند که حاکمش کمونیست یا بی دین باشد «حتى ولو كان الحاكمُ إشراكيّاً أو كان لا دينياً» [هر چند که شخص بی دین وجود ندارد . شخص یا تابع یکی از شریعتهای آسمانی است یا تابع یکی از مذاهب دین سکولاریسم .اما این شخص می گوید بی دین] و در مورد دارالکفر هم می گوید : دارالکفر سرزمینی است که اغلب ساکنان آن کافر باشند.«وأمّا دار الكفر فهي البلد التي غالبُ من يَسكُنُها كفّار»[2].

ابن جبرین نجدی  هم می گوید: دارالاسلام به مکانی گفته می شود که موذنان در مساجد آن اذان گویند و مردم نماز بخوانند. [3]

(ادامه دارد….)

ادامه خواندن معیار و ملاک تشخیص «دارین» در دنیا