وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

Бисмиллахир рохманир рохим

“ба рости хамд ва сипос танхо лойиқи худост уро шукр мегуем ва аз у дархости кўмак ва омурзиш мекунем, ва панох мебарем ба худо аз шурури нафсхойимон ва аз бадийхойи аъмолимон, хар касики худо уро хидоят кунад хеч каси наметавонад уро гумрох кунад ва хар касики худованд уро гумрох намояд хеч каси наметавонад уро хидоят дихад ва шаходат медихамки хеч илохи бар хаққи ба жуз аллох нестки танхо ва бешарик аст, ва шаходат медихамки Мухаммад банда ва фристодайи уст”.

-“эй касоники иймон овардаид ончунонки шойиста аст, аз аллох пархез кунид ва намирид магар онки мусалмон бошид”.

-“эй мардум аз парвардигоритон бипархезид, парвардигорики шуморо аз ек инсон биёфарид ва (сипас) хамсаришро аз новъи у офарид ва аз он ду нафар мардон ва занони фаровони мунташир сохт. Ва аз худойи бипархезидки хамдигарро баду сўганд медихид, ва бапархезид аз инки пейванди хешовандиро қатъ кунид зеро бегумон худованд муроқиби шумо аст.”

-“эй мўъминон аз аллох пархез кунид ва сухани хақ ва дуруст бигуйид. Дар натижа аллох аъмолитонро шойиста мегардонад ва гунохонитонро мебахшояд. Ва хар каси аз аллох ва пайғамбариш фармонбурдорий кунад , қатъан ба пийрузий ва комёбийи бузурги даст меёбад.”

Аммо баъад: росттарин сухан, китоби худо ва бехтарин равиш, равиши Мухаммад саллаллоху алайхи васаллам аст, ва бадтарин умур навоварий дар дин аст, ва хар тоза пейдо шудайи дар дин, бидъат; ва хар бидъати гумрохий ва хар гумрохий дар оташ аст.

 Ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.

Аллох мутаол рози баъсати тамоми фристодахойишро дар миёни тамоми умматхо ингуна баён мекунад:

    وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ ۖ (نحل/36)

-Ва дар миёни хар уммати пайғамбариро барангехтемки аллохро ибодат кунид ва аз тоғут дурий кунид.

Ва дар мовриди касоники ин дастуришро анжом медиханд мефармояд:

فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ(بقره/256)

-Касики ба тоғут кофар шавад ва ба худо иймон овард, ба дастгирайи мохками чанг зада астки, гусистан ва пора шудан барои он нест.

Пас, тамоми пайғамбарон дар тули торих барои ин омадандки ибтидо ба инсонхо ёд бидихандки аз тоғут дурий кунанд ва куфр ба тоғут кунанд, ва ба дунболи ин амри мухим, ибодатхойишонро ба аллох ихтисос диханд; ва медонем ибодат , хам тамоми умури зиндагийи инсон хамчун аъмоли қалбий ва забоний ва баданий ва молий аз кор кардан бигир то иқомайи намоз, жиход кардан, садақа додан, касби илм ва ……… ва хатто шевайи мурданро нез дар бар мегирад. Ба хамин далил астки аллох мутаол амр мекунадки:

قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ*لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ(انعام/162-163)

Бигу дар хақиқат намози ман ва ибодатхо ва шаъоири ман ва зиндагий ва марги ман барои худо парвардигори жахониён аст. Уро шарики нест ва бар ин (кор) дастур ёфтам ва ман нухустин мусалмонам.

Дар ин сурат, куфр ба тоғут муқаддамайи барои иймон ба аллох ва ибодати аллох мешавад. Иймон ба аллох ва ибодати аллох, табақайи дувуми сохтумони ақидайи мусалмонро ташкил медихадки бар руйи куфр ба тоғут ва дурий аз тоғут ва тўлидоти ақидатийи зидди тўвхидийи тоғут бано шуда аст, ва хамма медонемки руйи хаво наметавон табақайи дувуми сохтумонро сохт. Балки, аввал бояд пояхойи табақайи аввалро устувор кунем, ба дунболи он суроғи табақайи дувум ва жузъиёти табақайи дувум биравем. Хар чи пояхойи табақайи аввал мустахкамтар ва аз руйи илм ва огохий  бано шаванд, ба хамон мезон табақайи баъдий аз истихком ва амнияти болотари бархурдор мешавад.

Пас, шинохти тоғут ва куфр ба он, амри бисёр мухимми астки бахши асосий аз ақидайи мусалмонро ташкил медиханд; ва нисфи рисолати тамоми пайғамбарон дар тули торихи башарият буда аст, аммо агар хамин алъон дар бисёри аз жавомеъ биравид ва бипурсид тамоми пайғамбарон барои чи чизи омаданд? Мумкин аст камтар каси битавонад жавоби сахих бидихад, дар холики нисфи ақидайи онхоро ташкил медихад.

Аммо, агар аз хамин афрод дар мовриди  он 50 дар сади дигарики табақайи дувуми ақида аст суъол кунид, мумкин аст боз дар мовриди наздик ба 40 дар сади он,мисли шинохт ва иймон ба илохики худиш худишро дар каломиш маърифий карда, шинохт ва иймон ба бехишт ва жаханнамики аллох дар шариатиш маърифий карда, душман шиносий ва даража бандийи шаръийи душманон, жиход фи сабилиллах, лузуми тахкими шариати аллох ва хукумати исломий, жойгохи вахдат дар миёни муслимин, дуст доштани аллох ва авлиёйи аллох, чигунагийи хидояти зиндагий ва марг дар масирики аллох дуст дорад ва масоили ин чанини суъол бипурсид, боз шинохти онхо зиёд ба қуръон наздик нест, ва мумкин аст шинохти ончунони надошта бошанд ва бештар шинохтишон шинохти олудайи бошад. Аммо, агар дар мовриди одоби шахсий чун шевайи тахорат, сивок, азкори субхгохон ва шомгохон, азкори пас аз намоз, намозхойи суннат, эътикоф, риояти хижоб , пархез аз нишастан бар руйи қабр, ва садхо масалайи ризи дигар аз ин мусулмон суъол шавад маъмулан иттилоъати хубий дар ихтиёри шумо қарор медихад. Амалан ин банда худо ба шумо мефахмонадки масоили дигарро барояш мухимтар нишон доданд, ё худиш аз миёни инхамма масоили шариат танхо ин масоил барояш мухим хастандки аз аллох бигирад ва ……..

ادامه خواندن Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(30- қисмат)

Ин муллохойи дин фуруш ва уламойи суъ дар жанги нарм ва равоний боиси мохкам кардан хукм ва қудрати тоғутхо шуданд,ва бахусус имруза еки аз сарбозони жанги равонийи тоғутхойи секуляри жахоний ва махаллий ба хисоб меояндки, муқаддамайи жанги низомий ва тасаллути зохирийи ин куффор бар мардумро фарохам мекунанд.

Дар ин сурат, тафовути миёни нийрухойи мусаллах, пиёда низом, халабонхойи амрикоий, исроилий, урдуний, арабистоний, туркияий ва ……ки бо гулула ва бомб алайхи муслимин жангиданд, бо касики бо фатво ва таблиғ дар бахши равоний аз тоғут пуштибоний мекунад вужуд надорад, балки бояд гуфт жанги равоний бисёр хатарноктар ва мухаррибтар аз жанги низомий аст. Чун макони жанги равоний қалб, иймон ва даруни инсонхост, ва замоники ин марказ фосид ва нобуд шуд, хамма чизи ек инсон нобуд мешавад ва тоғутхо ба рохатий ба ахдофи худ мерасанд.

………………………

Холо

 Аз шумо бародарон ва хахарони геромий мепурсам: оё аз худ пурсидаидки чиро аллох мутаол дар қуръон аз каламайи зулумат яъни торикийхо, ба сурати жамъ истефода мекунад, дар холики каламайи нурро ба сурати муфрад оварда? Аллох мутаол мефармояд:

 «الْحَمْدُلِلَّهِ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَجَعَل الظُّلُمَاتِ وَالنُّورَ» (أنعام/ ۱)یا می فرمایند:«هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّور» (رعد/۱۶)

Бале, дар жохилият ва тавассути ин тоғутхойи мушаххас ва махдуд “илох”хойи фаровоний тўлид мешаванд ва роххойи ботили бисёр зиёд ва рангоранг хастандки, ба бахши аз ин “илох”хо ишора шуд; аммо рохи хақ танхо еки аст. Танхо бо куфр ба тамоми ин тоғутхо ва тамоми “илох”хойи тўлид шуда тавассути ин тоғутхо – чи мешноси ва чи намешноси, чи онхойики дидайи ё надидайи –ва бебовар шудан ба ин тоғутхо ва жохилият ва тамоми “илох”хойи тўлид шуда тавассути ин куффор,ва дар мархалайи дувум иймон ба аллох астки шумо ба хақ расидаид. Иймон ба аллох нур аст ва еки аст.

Аз аллох мутаол хосторем мо ва шуморо хамчун асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар куфр ба тоғут яъни куфр ба шайтон ва куффори панжгонайи 

1. الَّذِينَ هَادُوا 2-  وَالصَّابِئِينَ 3-  وَالنَّصَارَىٰ 4-  وَالْمَجُوسَ 5-  وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (حج/17)

ва дур рехтани тамоми “илох”хойи мухталиф ва рангоранг ва мутаъаддиди тўлид шуда тавассути ин тоғутхо ва сипас иймон ба аллох муваффақ ва собит қадам нигах дорад ва оқибатимонро ба хейр кунад.

سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَ بِحَمْدِكَ، لاَإِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ

Вассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух.[1]

---

[1]پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

(29- қисмат)  

Холо, кохонхо ва сохирон, ин мусайламайи каззобики аввалин хизби иртидодийро дар миёни курдхойи мусалмон дуруст кард ва бунёнгузори ин бидъати бузург ва суннати сиъа дар миёни ин муслимин шуда астро ба кужо расонданд? Борзонийи хоин ва муздури режими сехюнистийро то кужо боло бурданд? Қосимлуйи коммунист ва муздури режими баъсийи саддам хусайнро ба кужо расонданд? Шумо магар жалол толибонийи хоин ба дин ва миллати курдро намешносид? Дар мовриди ин жинояткорики тамоми умришро дар хиёнат ва куштори муслимин ва ривожи анвоъи фасодхо сипарий карда, магар намебинид пас аз маргиш, кохинхо ва сохиронишон дар расонахойи мохвораий чикор мекунанд? Дар мовриди тоғути миср, абдунносир чи? Дар мовриди тоғути туркия, мустафо камол пошо отатурк чи? Дар мовриди шохон фосиди оли саъуд чи? Дар мовриди тоғути коммунист ва фосиди усбакистон каримов чи? Ва садхо намунайи дигарки хамма ва хамма тавассути кохинхо ғусли таъмид дода мешаванд ва хар чанд вақт ек бор ин сенориохойи такрорийро мушохида мекунем.

Боризтарин намунайи зиндайи такрори сенориойи умфисис ва кохинхойи мовжуд дар курдистони сурия, туркия ва ироқро мо солхост дар тоғути секуляр ва коммунисти отеисти муздур ба номи абдуллох ужалон ва нақши расонахойи вобаста ба ин жинояткор мушихада мекунем. Фақат кофий астки шумо шинохти аз бовархо ва ақоиди ин жинояткори муздур ва таносуби он бо ақоиди муслимини курд дошта бошид то ба умқи хиёнати кохинхо ва сохирони мовжуд дар расонахойики аз ин жони химоят мекунанд пей бибарид. Бале,мусибати бузургики хам акнун муслиминро гирифтор карда, пейвастани уламо ва муллохойи дин фуруш (балъамхойи баъуро) ва дарсхондахойи хоин ва секуляр тахти унвони ровшанфикр, доктор, лисонс, фовқи лисонс ва …….. ба тоғутхойи чун фиръавн, ахзоби секуляр, хуккоми тоғути махаллий тобеъи куффори секуляри жахоний ва мантақаий, ва масалайи фитна дар дин ва истефодайи абзорийи ахзоби секуляри бумий ва жахоний, аз ихсосоти исломийи мардум ва шубхоти уламойи суъ аст. Уламойи суъики аксаран расонахойи мохвораий ва манобири масожидро хам дар ихтиёр доранд ва ба мейл ва орзуёри арбобони тоғути худ бо оёт, аходис ва ихсосоти диний ва ватан дустийи мардум дар растойи ахдофи арбобонишон бозий мекунанд!

Бо мутолаъайи достони синуха, ва қабли аз он ва мухимтар аз он, бо мутолаъайи қуръон ва суханони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мутаважжих мешавемки пейдойиши ин мовжудият чизи жадиди нестки моро дастпоча кунад ё натавонем офатишонро бартараф кунем, хоинини секуляр хамиша дар тули торих вужуд доштанд ва хам акнун хам хастанд. Аммо, дар мовриди хоинини мовжуд дар шариатхойи осмоний ва бахусус охарин шариати аллохки тавассути росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омада пайғамбар аз ин хоинин ва уламойи суъ бо ановини чун рувайбиза ,аимматул музиллин, дуъату ала абваби жаханнам ёд карда, ва шариат роххойи дафъи ин офатхоро хам нишон дода аст.         [1][2][3]

(идома дорад…..)

---

[1]شعيب الأرناؤوط ، تخريج المسند13298 / إنَّ أمامَ الدَّجَّالِ سِنينَ خَدَّاعةً، يُكَذَّبُ فيها الصادِقُ، ويُصَدَّقُ فيها الكاذِبُ، ويُخَوَّنُ فيها الأمينُ، ويؤْتَمَنُ فيها الخائنُ، ويَتكلَّمُ فيها الرُّوَيْبِضةُ. قيل: وما الرُّوَيْبِضةُ؟ قال: الفُوَيْسِقُ يَتكلَّمُ في أمرِ العامَّةِ.

[2]تزمذی2229/  إنَّما أخافُ علَى أمَّتي الأئمَّةَ المضلِّينَ قالَ وقالَ رسولُ اللهِ صلَّى اللَّهُ عليهِ وسلَّمَ لا تزالُ طائفةٌ من أمَّتي علَى الحقِّ ظاهرينَ لا يضرُّهم من خذلُهم حتَّى يأتيَ أمرُ اللَّهِ

[3]مسلم1847/ بخاری3606/ كانَ النَّاسُ يَسْأَلُونَ رَسولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ عَنِ الخَيْرِ، وكُنْتُ أَسْأَلُهُ عَنِ الشَّرِّ مَخَافَةَ أَنْ يُدْرِكَنِي، فَقُلتُ: يا رَسولَ اللَّهِ، إنَّا كُنَّا في جَاهِلِيَّةٍ وشَرٍّ، فَجَاءَنَا اللَّهُ بهذا الخَيْرِ، فَهلْ بَعْدَ هذا الخَيْرِ مِن شَرٍّ؟ قالَ: نَعَمْ، قُلتُ: وهلْ بَعْدَ ذلكَ الشَّرِّ مِن خَيْرٍ؟ قالَ: نَعَمْ، وفيهِ دَخَنٌ، قُلتُ: وما دَخَنُهُ؟ قالَ: قَوْمٌ يَهْدُونَ بغيرِ هَدْيِي، تَعْرِفُ منهمْ وتُنْكِرُ، قُلتُ: فَهلْ بَعْدَ ذلكَ الخَيْرِ مِن شَرٍّ؟ قالَ: نَعَمْ، دُعَاةٌ إلى أَبْوَابِ جَهَنَّمَ، مَن أَجَابَهُمْ إلَيْهَا قَذَفُوهُ فِيهَا، قُلتُ: يا رَسولَ اللَّهِ، صِفْهُمْ لَنَا؟ فَقالَ: هُمْ مِن جِلْدَتِنَا، ويَتَكَلَّمُونَ بأَلْسِنَتِنَا، قُلتُ: فَما تَأْمُرُنِي إنْ أَدْرَكَنِي ذلكَ؟ قالَ: تَلْزَمُ جَمَاعَةَ المُسْلِمِينَ وإمَامَهُمْ، قُلتُ: فإنْ لَمْ يَكُنْ لهمْ جَمَاعَةٌ ولَا إمَامٌ؟ قالَ: فَاعْتَزِلْ تِلكَ الفِرَقَ كُلَّهَا، ولو أَنْ تَعَضَّ بأَصْلِ شَجَرَةٍ، حتَّى يُدْرِكَكَ المَوْتُ وأَنْتَ علَى ذلكَ.

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(28- қисмат)

Ва боз синухи ё синуха интур изофа мекунадки: дар он замоники ба суханони кохинон ва  дуруғхойишон гуш медодам, ва барои миср ва мардумики дар зери шаллоқхойи фароъана ва кохинон камар хам карда буданд хушхол будам, ва дар замоники фуж-фуж мардум, хамон мардумики хар кудом аз онон ба сурати дард тозиёнайи фиръавнро чашида буданд, гиря сар дода буданд, садойи зорийи мардумро шанидамки монанди занони фарзанди мурда нола сар дода буданд, ва садойи гиря ва нолайи шанидамки аз садойи зорийи дигарон бартарий гирифта буд ва суханони номафхумиро зимзима мекард, хисси кунжковийи худро бо дақиқ шудан ба чехраш сироб намудам ва дар камоли нобоварий уро шинохтам. У хамон ихнотуни ожиз ва алил будки уро бар пушти улоғ баста буданд то ба замин наёфтад. Ба суйи у шитофтам то шояд уро ками ором созам, чун фикр мекардам  дар натижайи марги фиръавн гиряйи хушхолий сар дода аст аммо …….ихнотун ришта хиёламро панба кард, чун то чишмиш ба ман офтод бо садойи боланд фарёд зад: “эй синухи! Харгиз фикр намекардамки умфисис ба ин андоза одил ва бузург, ва дар хаққи мардум мехрабон бошад, то инки суханони кохинонро дар мовриди вай шанидам. Ва акнун ин манамки мегирям. Чун дар тули ин солхо кинайи ин худойи бузургро ба жойи ишқ ва ижлоли вай дар қалбам анбор карда будам. Эй синухи! Ман чиқадар гумрох будам”.

Синухи мегуяд: “хенгомики ихнотун ин суханонро бо иймони росих бар забон меронад ман хайрон ба даст ва пойи бурида ва сурати дар хам рехтайи у нигох мекардам, ва гуё у хайрати нигоххойи манро дарёфта ва фикр манро хонда буд, чун боз фарёд сар додки: умфисис хақ доштки манро ба ин руз биндозад, чун сазойи касики авомири худовандро ижобат накунад жуз ин нест. Ори, ин аст сазойи касики худованди холиқи худро нофармоний кунад. Ва чи саодати болотар аз инки шахс сазойи аъмолишро мустақиман ва ба дасти худи худованд бибинад, ва ман аз ин амр хушхолам.”

Магар мо хам акнун дар мохворахо ва аз конолхойи муллохойи дин фуруш ва хоин чанин сенориойиро дар мовриди секуляристхойи муртадди чун жамон абдунносир, қози мухаммад, мустафо борзоний, қосимлу ва ахиран жалол толибоний мушохада накардем? Магар хамин секуляристхо бо ниқоби ровшанфикрий хамин кори кохинхоро анжом надоданд? Қози мухаммад аз хамон ибтидо ба дастури хунхўртарин коммунисти қарни гузашта, яъни сталин, иқдом ба ташкили аввалин хизби секуляри иртидодий дар миёни курдхойи мусалмон намуд. Тамоми хизбхойики баъди аз у то алъон хастанд хамма пас мондахо ва иншиъоботи аз хамон хизби секуляр ва муртадди демократи курдистони эроний хастандки хамин қози мухаммад муртад ба дастури сталин бунёнгузорий карда аст. Ба дастури сталин бо рохкорхойи боқиров иқдом ба ташкили жумхурий ба сабки жумхурийхойи секуляристий ва социалистийи шўравийи собиқ намуд ва дар нихоят, пас аз итмоми торих масрафиш тавассути секуляри социалистхойи шўравий дур андохта шуд ва чун ба далили ровшангарийхойи уламойи он замон ва судури фатвойи иртидоди у тавассути касони чун мулло халил рохимахуллох аз пуштивонайи мардумий хам бархурдор набуд дар интихойи бечорагий ва ноумидий ва зиллат дастгир шуда ва тавассути ек секуляристи эронийи дигарики аз жониби амрико химоят мешуд эъдом шуд. У каси будки вақти шўравий ба у пушт кард хийли талош намудки мардуми курд аз у химоят карда ва ба нафъи у бижанганд. Аммо, мардум уро рахо карданд. Чун мардум  мусалмон буданд ва аз наздик инхоро мешнохтанд. Мулло халил рохимахуллох алайхи инхо фатвойи жиход дода буд ва хукми иртидоди инхоро содир карда буд. Мулло халилики хеч кудом аз секуляристхо қасд надоранд уро ба мардум бишносонанд то мардум надонанд иллати инки қози мухаммадро муртад дониста чи буд? Қози мухаммад ингуна дар камоли нанг ва хўри ва зиллат тавассути ризохони секуляр эъдом шуд.

(идома дорад…….)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(63- қисм)

 Мана шу тартибда, ислом тарихида жуда кўп умумий иртидодлар юз берган,лекин мана бу 14 аср давомидаги иртидодларни барчасига ишора қилишни имкони йўқ. Намуна сифатида Хуросондаги синбод хуррамдин ва муздакий (улар иштирок холатидаги ақидага яъни бугунни тили билан айтганда социалистик ақидага эга бўлишган эди,хуросондаги умумий иртидод шулар томонидан амалга оширилади) томонидан уюштирилган иртидодни келтирса бўлади, ўзини зардўштийларни ваъда қилинган кишиси деб таништирган ва пайғамбарликни иддаъо қилган  устоз сейс зардўштийлар динини кўп ислохотлар билан тирилтирмоқчи бўлиб хуросонда зухур қилади ва  умумий иртидодни вужудга келтиради; аввал пайғамбарликни иддаъо қилган сўнгра эса худоликни хам иддаъо қилиб чиққан ниқобланган оқ  либослилар  гурухи томонидан мавароуннахрда амалга оширилган умумий иртидодни хам келтирса бўлади, улар мол ва бойликни иштирокида муздакийлар таълимотини тирилтиришган бўлиб, мана бу муздакий шахсга эргашганлар масжидларни ёқиб юборишар ва аёлларни ўғирлашар эдилар, бу ишларни курдларни мусайламайи каззоби ужалонни хизби ироқни курдистонида ва бошқа турли- хил жойларда қилишган. Буни хамма яхши билади. Одамлар уларни пак номи билан яхши танишади. Мана бу кимсалар собиқ муздакийларни йўлини давом эттирувчилари эканлигини тасдиқлайдиган жуда кўп далиллар,гувохлар мавжуд. Хуросондаги қизил либослилар хам яна бошқа бир умумий иртидодни йўлга қўювчилардан бўлишган, улар хам ана ўша муздакийларнинг иштирокий ақидаларини олиб келишади ва исломдаги барча харомларни халол қилиб озод қилиб олишади ва кўнгиллари хохлаган нарсадан ибо қилишмасди. Хозирда хам хамжинсбозларнинг байроқларига ,белгиларига бир эътибор беринглар, у хақида тахқиқ қилинглар. Улар хамжинсбозларни кўчалардаги намойишларида ўзларини бехаёликларини расмий холга келтириш учун ўзларини гурухларини ўртасида уларни байроқлари билан чиқишади ва ўзларини хукмронлиги остидаги диёрларда улар  мана шу муздакийларни йўлини давом эттирувчилари эканликларини кўрсатишади.

Озарбайжонда, эронни курдистонини бир қисмида ва туркияда хам бобак хуррамдин томонидан умумий иртидод вужудга келтирилган. Улар хозирги даврдаги курдларни мусайламайи каззобининг  мафияси  эга бўлган ақидага яъни аёллар озодлиги,жинсий озодлик,бошқа озодликларга ………эга бўлишган.  Бобак хуррамдин эронни курдларини бир қисмида ,туркияда,озарбайжонда бошлаган қиёми 20 йилга чўзилди, у хам бойлик,аёллар ва бошқа нарсалардаги муштаракликни яъни муздакийларни ақидасини ривожлантирган эди. Улар  худди бугунги кундаги коммунистлар,кумалалар, курдларни мусайламайи каззоби ужалонни ақидасига ўхшаган нарсани таблиғ қилишарди.

Шубхасиз бобак хуррамдинга ўхшаганлар хуросонда ва бошқа жойларда 20 йил давомида мана бу ишни давом эттиришди, ўтган асрларда курдистондаги куфр ва секуляр хизбни аввалги асосчиси бўлмиш қози Мухаммад хам мана бу минтақаларда умумий иртидод жараёнини йўлга қўйган кимса бўлган, хозирги даврда эса масайламайи каззоб ужалон, мусулмон курдларидан иборат  жамиятнинг  катта қисмини ўртасида умумий иртидодни,  бошқа чап ва либирал секуляр гурухларни хамрохлигида йўлга қўйган, мана бу  беркитиб яшириб бўлмайдиган нарса. Хеч ким буни пинхон қила олмайди. Уларнинг ўтган ўн йилликлардан буён умумий иртидодни бошлашганлиги айни хақиқат бўлиб хеч ким курдларни орасида уни инкор қила олмайди.

Табаристонда хам мозёр бин қоран хам хуррамдинни ва муздакийларни иштирокий ақидалари билан бу минтақани одамларини орасида умумий иртидодни уюштирган ва курдларни мухаммад қозисига ўхшаб у хам табаристондаги умумий иртидодни асосчисига айланди. Бех офарид ва исхоқ турк хам зардўштийликка қайтиш орқали бу ишни қилишади, уларни хар бири ўзини навбатида ўзлари хукмрон бўлган минтақаларда  хуросонда  умумий иртидодни йўлга қўйишади.

Мана буларни аксари умавийларни нобуд бўлиши билан аббосийларни қудратга келишини орасидаги қудрат бўшлиғи вужудга келган даврга тегишлидир. Мана шу гурухлар аббосийлар яна қайтадан хукумат қудратини қўлга киритгач яна мунофиқларни равишига ўтиб олишади, баъзи ўринларда исломий ниқобни  чехрасига  тутиб олган ғуллотларни гурухларига кириб кетишди ва қуромита, Кермоншохни алиюллохийлари  ва ироқни язидийлари ва бошқаларга ўхшаш гурухларни вужудга келтиришди,  дарсимни атрофидаги алавийларга ўхшаганлар хам вужудга келди, бўлиб хам булар бошқа бир шева билан  мусулмонларни бир қисмида умумий иртидодни бир навини вужудга келтиришадики, бизларни хўромийларимизни бир қисми хам мана бу мусибатдан омонда қолишмайди ва хозирда хам уларнинг андак,бир оз қисми хали хануз алиюллохий ғуллотларини ақидаларида  қолиб кетишган.(давоми бор…….

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(63- قیسم)

مَنَه شُو تَرتِیبدَه، اِسلام تَرِیخِیدَه جُودَه کوُپ عُمُومِی اِرتِدادلَر یوُز بِیرگن، لِیکِن مَنَه بُو 14 عَصر دَوامِیدَگِی اِرتِدادلَرنِی بَرچَه سِیگه اِیشارَه قِیلِیشنِی اِمکانِی یوُق.نَمُونَه  صِیفَتِیدَه خُراساندَگِی سِنباد خُرَّم دِین وَ مَزدَکِی ( اوُلَر اِیشتِراک حالَتِیدَگِی عَقِیدَه گه یَعنِی بوُگوُننِی تِیلِی بِیلَن اَیتگندَه ساسِیالِیستِیک عَقِیدَه گه اِیگه بوُلِیشگن اِیدِی، خُراساندَگِی عُمُومِی اِرتِداد شوُلَر تامانِیدَن عَمَلگه آشِیرِیلَه دِی) تامانِیدَن اوُیُوشتِیرِیلگن اِرتِدادنِی کِیلتِیرسَه بوُلَه دِی،اوُزِینِی زَردوُشتِیلَرنِی وَعدَه قِیلِینگن کِیشِیسِی دِیب تَنِیشتِیرگن وَ پَیغَمبَرلِیکنِی اِدَّعا قِیلگن اوُستاز سَیس زَردوُشتِیلَر دِینِینِی کوُپ اِصلاحاتلَر بِیلَن تِیرِیلتِیرماقچِی بوُلِیب خُراساندَه ظُهُور قِیلَه دِی وَ عُمُومِی اِرتِدادنِی وُجُودگه کِیلتِیرَه دِی؛ اَوَّل پَیغَمبَرلِیکنِی اِدَّعا قِیلگن سوُنگرَه اِیسَه خُدالِیکنِی هَم اِدَّعا قِیلِیب چِیققَن نِقابلَنگن آق لِباسلِیلَر گوُرُوهِی تامانِیدَن ماوَراءُالنَّهردَه عَمَلگه آشِیرِیلگن عُمُومِی اِرتِدادنِی هَم کِیلتِیرسَه بوُلَه دِی، اوُلَر مال وَ بایلِیکنِی اِیشتِراکِیدَه مَزدَکِیلَر تَعلِماتِینِی تِیرِیلتِیرِیشگن بوُلِیب، مَنَه بُو مَزدَکِی شَخصگه اِیرگشگنلَر مَسجِدلَرنِی یاقِیب یُوبارِیشَر وَ عَیاللَرنِی اوُغِیرلَه شَر اِیدِیلَر، بُو اِیشلَرنِی کوُردلَرنِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی اوُجَلاننِی حِزبِی عِراقنِی کوُردِستانِیدَه وَ باشقَه توُرلِی- هِیل جایلَردَه قِیلِیشگن. بوُنِی هَمَّه یَحشِی بِیلَه دِی. آدَملَر اوُلَرنِی پَک نامِی بِیلَن یَحشِی تَنِیشَردِی. مَنَه بُو کِیمسَه لَر سابِق مَزدَکِیلَرنِی یوُلِینِی دَوام اِیتتِیرُوچِیلَرِی اِیکَنلِیگِینِی تَصدِیقلَیدِیگن جوُدَه کوُپ دَلِیللَر،گوُواهلَر مَوجُود. خُراساندَگِی قِیزِیل لِباسلِیلَر هَم یَنَه باشقَه بِیر عُمُومِی اِرتِدادنِی یوُلگه قوُیُوچِیلَردَن بوُلِیشگن، اوُلَر هَم اَنَه اوُشَه مَزدَکِیلَرنِینگ اِیشتِراکِی عَقِیدَه لَرِینِی آلِیب کِیلِیشَه دِی وَ اِسلامدَگِی بَرچَه حَراملَرنِی حَلال قِیلِیب آزاد قِیلِیب آلِیشَه دِی وَ کوُنگِیللَرِی هاحلَه گن نَرسَه دَن اِبا قِیلِیشمَسدِی. حاضِردَه هَم هَمجِنسبازلَرنِینگ بَیراقلَرِیگه، بِیلگِیلَرِیگه بِیر اِعتِبار بِیرِینگلَر، اوُ حَقِیدَه تَحقَیق قِیلِینگلَر. اوُلَر هَمجِنسبازلَرنِی کوُچَه  نَمایِیشلَرِیدَه اوُزلَرِینِی بِیحَیالِیکلَرِینِی رَسمِی حالگه کِیلتِیرِیش اوُچُون اوُزلَرِینِی گوُرُوهلَرِینِی اوُرتَه سِیدَه اوُلَرنِی بَیراقلَرِی بِیلَن چِیقِیشَه دِی وَ اوُزلَرِینِی حُکمرانلِیگِی آستِیدَگِی دِیارلَردَه اوُلَر مَنَه شوُ مَزدَکِیلَرنِی یوُلِینِی دَوام اِیتتِیرُوچِیلَرِی اِیکَنلِیکلَرِینِی کوُرسَه تِیشَردِی.

آذَربَیجاندَه، اِیراننِی کوُردِستانِینِی بِیر قِیسمِیدَه وَ توُرکِیَه دَه هَم بابَک خُرَّم دِین تامانِیدَن عُمُومِی اِرتِداد وُجُودگه کِیلتِیرِیلگن. اوُلَر حاضِرگِی دَوردَگِی کوُردلَرنِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابِینِینگ مَفِیَه سِی اِیگه بوُلگن عَقِیدَه گه یَعنِی عَیاللَر آزادلِیگِی، جِنسِی آزادلِیک، باشقَه آزادلِیکلَرگه ……..اِیگه بوُلِیشگن. بابَک خُرَّم دِین اِیراننِی کوُردلَرِینِی بِیر قِیسمِیدَه، توُرکِیَه دَه، آذَربَیجاندَه باشلَه گن قِیامِی 20 یِیلگه چوُزِیلَه دِی، اوُ هَم بایلِیک، عَیاللَر وَ باشقَه نَرسَه لَردَگِی مُشتَرَکلِیکنِی یَعنِی مَزدَکِیلَرنِی عَقِیدَه سِینِی رِواجلَنتِیرگن اِیدِی. اوُلَر حوُددِی بوُگوُنگِی کوُندَگِی کامُّونِیستلَر، کوُمَلَه لَر، کوُردلَرنِی مُسَیلَمَه یِی کَذّابِی اوُجَلاننِی عَقِیدَه سِیگه اوُحشَه گن نَرسَه نِی تَبلِیغ قِیلِیشَردِی.

شُبهَه سِیز بابَک خُرَّم دِینگه اوُحشَه گنلَر خُراساندَه وَ باشقَه جایلَردَه 20 یِیل دَوامِیدَه مَنَه بُو اِیشنِی دَوام اِیتتِیرِیشدِی، اوُتگن عَصرلَردَه کوُردِستاندَگِی کُفر وَ سِکوُلار حِزبنِی اَوَّلگِی اَساسچِیسِی بوُلمِیش قاضِی مُحَمَّد هَم مَنَه بُو مِنطَقَه لَردَه عُمُومِی اِرتِداد جَرَیانِی یوُلگه قوُیگن کِیمسَه بوُلگن، حاضِرگِی دَوردَه اِیسَه مُسَیلَمَه یِی کَذّاب اوُجَلان، مُسُلمان کوُردلَرِیدَن عِبارَت جَمِیعیَتنِینگ  کَتتَه قِیسمِینِی اوُرتَه سِیدَه عُمُومِی اِرتِدادنِی باشقَه چَپ وَ لِیبِیرَل سِکوُلار گوُرُوهلَرنِی هَمراهلِیگِیدَه یوُلگه قوُیگن، مَنَه بُو بِیرکِیتِیب یَشِیرِیب بوُلمَیدِیگن نَرسَه. هِیچ کِیم بوُنِی پِنهان قِیلَه آلمَیدِی. اوُلَرنِینگ اوُتگن اوُن یِیللِیکلَردَن بُویان عُمُومِی اِرتِدادنِی باشلَشگنلِیگِی عَینِی حَقِیقَت بوُلِیب هِیچ کِیم کوُردلَرنِی آرَه سِیدَه اوُنِی اِنکار قِیلَه آلمَیدِی.

طَبَرِستاندَه هَم مازیار بِن قارن هَم خُرَّم دِیننِی وَ مَزدَکِیلَرنِی اِیشتِراکِی عَقِیدَه لَرِی بِیلَن بُو مِنطَقَه نِی آدَملَرِینِی آرَه سِیدَه عُمُومِی اِرتِدادنِی اوُیُوشتِیرگن وَ کوُردلَرنِی مُحَمَّد قاضِیسِیگه اوُحشَب اوُ هَم طَبَرِیستاندَگِی عُمُومِی اِرتِدادنِی اَساسچِیسِیگه اَیلَندِی. بِیه آفَرِید وَ اِسحاق توُرک هَم زَردُوشتِیلِیککَه قَیتِیش آرقَه لِی بُو اِیشنِی قِیلِیشَه دِی، اوُلَرنِی هَر بِیرِی اوُزِینِی نَوبَتِیدَه اوُزلَرِی حُکمران بُولگن مِنطَقَه لَردَه خُراساندَه عُمُومِی اِرتِدادنِی یوُلگه قوُیِیشَه دِی.

مَنَه بوُلَرنِی اَکثَرِی اُمَوِیلَرنِی نابوُد بوُلِیشِی بِیلَن عَبّاسِیلَرنِی قُدرَتگه کِیلِیشِینِی آرَه سِیدَگِی قُدرَت بوُشلِیغِی وُجُودگه کِیلگن دَورگه تِیگِیشلِیدِیر. مَنَه شوُ گوُرُوهلَر عَبّاسِیلَر یَنَه قَیتَه دَن حُکوُمَت قُدرَتِینِی قوُلگه کِیرِیتگچ یَنَه مُنافِقلَرنِی رَوِیشِیگه اوُتِیب آلِیشَه دِی، بَعضِی اوُرِینلَردَه اِسلامِی نِقابنِی چِیهرَه سِیگه توُتِیب آلگن غوُلّاتلَرنِی گوُرُوهلَریِگه کِیرِیب کِیتِیشدِی وَ قوُرامِیطَه، کِیرمانشاهنِی عَلِیُّ اللَّهِیلَرِی  وَ عِراقنِی یَزِیدِیلَرِی وَ باشقَه لَرگه اوُحشَش گوُرُوهلَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشدِی، دَرسِیمنِی اَطرافِیدَگِی عَلَوِیلَرگه اوُحشَه گنلَر هَم وُجُودگه کِیلدِی، بوُلِیب هَم بُولَر باشقَه بِیر شِیوَه بِیلَن مُسُلمانلَرنِی بِیر قِیسمِیدَه عُمُومِی اِرتِدادنِی بِیر نَوِینِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشَه دِیکِی، بِیزلَرنِی هوُرامِیلَرِیمِیزنِی بِیر قِیسمِی هَم مَنَه بُو مُصِیبَتدَن آماندَه قالِیشمَیدِی وَ حاضِردَه هَم اوُلَرنِینگ اَندَک، بِیر آز قِیسمِی هَلِی هَنوُز عَلِیُّ اللَّهِی غوُلّاتلَرِینِی عَقِیدَه لَرِیدَه قالِیب کِیتِیشگن.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(63- قسمت)

به همین ترتیب، ارتدادهای عمومی زیادی در تاریخ اسلام رخ داده است که نمی توان به همه ی آن ها در طول این 14 قرن اشاره کرد. برای نمونه می توان به ارتداد عمومی در خراسان توسط سنباد خرم دین و مزدکی (که آن ها عقاید اشتراکی یا به قول امروزی ها، سوسیالیستی داشتند و ارتداد عمومی در خراسان توسط آن ها انجام شد)، و استاذ سیس که خود را موعود زرتشت قلمداد می‌کرد و ادعای پیامبری داشت و در صدد بود که آیین زرتشتی را با برخی اصلاحات احیا کند در خراسان ظهور کرد و ارتداد عمومی به راه انداخت؛ یا می توان به ارتداد عمومی در ماوراءالنهر توسط گروه سپیدجامگان مقنّع که ادعای پیامبری و سپس خدائی می کرد و تعالیم مزدک را در اشتراک مال و ثروت زنده می کرد اشاره نمود و پیروان همین شخص مزدکی مساجد را به آتش می کشیدند و زنان را می دزدیدند،همان کاری که حزب مسیلمه ی کذاب کُردها اوجالان دختران را در کردستان عراق و جاهای مختلف می دزدند. همه این را می دانند. مردم به نام پَک این ها را می شناسند. شواهد و دلایل زیادی وجود دارد که این ها ادامه دهندگان راه همان مزدکیان سابق هستند. سرخ جامگان هم باز درخراسان، بانی یک ارتداد عمومی دیگری شدند که همان عقاید اشتراکی و اباحی گری مزدکی ها را با خودشان می آوردند، و تمام حرامهای اسلام رابرای خودشان حلال و آزاد کرده بودند و از هیچ چیزی که دلشان می خواست ابائی نداشتند. بروید همین الان هم پرچم ها و نمادهای به اصطلاح همجنس بازان را نگاه کنید در میان احزاب سکولاریست و مرتد کردستان، بروید نگاه کنید و تحقیق کنید. در راهپیمایی های همجنس بازها، با پرچم های آن ها و با رسمیت بخشیدن به اباحی گری ها در میان گروه های خودشان و در سرزمین هایی که تحت تسلط آن ها قرار گرفتند ادامه دهنده ی راه همین مزدکی ها هستند.

در آذربایجان و بخشهائی از کردستان ایران و ترکیه هم ارتداد عمومی توسط بابک خرمدین اتفاق افتاده بود. همان عقاید را داشت که الان همین دارودسته ی مافیایی اوجالان مسیلمه ی کذاب کردها همین عقاید را با خودشان تحت عنوان آزادی زنان، آزادی جنسی، آزادی … با خودشان حمل می کنند. بابک خرمدین در بخش هایی از کردهای ایران، ترکیه و آذربایجان قیامی را شروع کرد که مدت 20 سال طول کشید که این هم باز همان عقاید مزدکیان در اشتراک در ثروت و زنها و غیره را ترویج می کرد. چیزی شبیه همین که کمونیستهای امروزین چون کومله ها، مسلیمه ی کذاب کُردها اوجالان و دیگران آن را تبلیغ می کنند.

بدون شک، مثل همین بابک خرمدین که در خراسان و جاهای دیگر به مدت 20 سال این کار را کرد، قاضی محمد هم بنیانگذار اولین حزب سکولار و کفری در کردستان در قرون گذشته، کسی بود که جریان ارتداد عمومی در این مناطق را به راه انداخت و هم اکنون اوجالان، مسیلمه ی کذابی است که اسباب ارتداد عمومی در بخش عظیمی از جمعیت کُردهای مسلمان را به همراه سایر گروه های سکولار چپ و لیبرال فراهم کرده است، این غیر قابل کتمان و پوشاندن است. کسی نمی تواند آن را بپوشاند. ارتداد عمومی واقعیتی است که این ها از دهه های گذشته تاکنون شروع کرده اند، کسی نمی تواند آن را در میان کردها انکار کند.

در طبرستان هم مازیار بن قارن، باز همان باورهای خرم دینان و مزدکی های اشتراکی را بانی ارتدادی عمومی در میان مردم این منطقه کرد، و مثل قاضی محمد کردها، او هم بنیانگذار و بانی ارتداد عمومی در طبرستان شد. به آفرید و اسحاق ترک هم با برگشت به زرتشتی گری هر یک به نوبه ی خودشان بانی ارتداد عمومی در مناطق تحت نفوذ خودشان در خراسان شدند.

اکثر این ها مربوط به زمانی بود که خلاء قدرتی بین نابودی امویان تا قدرت گیری عباسیان به وجود آمده بود. همین گروهها با قدرت گیری حکومت عباسیان دوباره به روش منافقین برگشتند، و در مواردی در گروههای غلاتی خزیدند که نقاب اسلامی به چهره داشتند و گروههایی چون قرامطه، علی اللهی های کرمانشاه، یزیدی های عراق و غیره را به وجود آوردند،ع لوی های اطراف درسیم و … را به وجود آوردند و باز این ها به شیوه ای دیگر، نوعی ارتداد عمومی را در بخشی از مسلمین به وجود آوردند که بخشی از هورامی های ما هم از این مصیبت در امان نماندند و هم اکنون هم عده ای ناچیز و اندکی از آن ها هنوز بر باورهای غلات علی اللهی باقی مانده اند.

(ادامه دارد……)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.
 

(27- қисмат)

Ба хамин далил астки уламойи қадим ва жадид ба дор ва даста ва сарбоз ва пейравони тоғут гуфтанд: ансори тавоғит ё аъванут тавоғит; барои мисол: фиръавн ва сарбозонишро овардандки аллох дар мовридишон мефармояд:

 وَفِرْعَوْنَ ذِي الْأَوْتادِ (فجر/۱۰)

Ва фиръавники доройи миххо буд. Яъни фиръавники сохиби сарбозони будки мисли мих, хукм ва қудратишро дар хамма жо мохкам карда буданд.

Табақайи севум ё золъи севумро тазвир ташкил медихадки гох аз зар ва зур хам хидматиш барои тоғутхо ва зарариш барои мўъминин бештар буда аст.

Тазвиргарон, босаводхойи шариатхойи осмоний ва секуляристхоки ба унвони ахбор, рохбон, хохом, кохон, мовлавий, шайх, мулло, момуста, устод, диплом, лисонс, фовқи лисонс, доктор ва қарнхост дар миёни мардум шинохта шуда хастанд. Қуръон ба ровшаний ва ба тафсил дар мовриди ин дин фурушон ва авомфарибони секуляр сухбат карда аммо достон ва хотироти торихийи еки аз пизишкони миср хам хастки ин рузхо миёни иддайи шойеъ шуда аст ва метавонад дар шинохти еки аз ин офатхойики дар ихтиёри секуляристий мисли фиръавн буданд дар шинохти ин мовжудот ба мо кўмак кунад. Достони тахти унвони синуха ё синухики гуфта мешавад дар қарни дахум қабли аз торихи насроний, яъни хўвл ва хўши се хазор соли пеш зиндагий карда аст.

Дар бахши аз ин хотироти синуха, мо ба тоғути секуляр ба номи “умфисис” ва тирожди зиндагийи еки аз бузургон ва ашрофи миср ба номи “ихнотун” бар мехурем:

“синухи” дар қисмати аз хотироти худ чанин менависад: рузи машғули қадам задан дар хиёбонхойи миср будамки дар ин замон “ихнотун” роки марди ник сурат, шариф ва сирватманд буд дар холики дар хуни худ меғалтид ва даст ва пойишро қатъ карда  ва бинийи вайро бурида буданд, нақш бар замин дидам. Дар бадани вай хеч жойи солимики аз захми тиғ ва ё зарбахойи шаллоқ дар амон монда бошад ёфт намешуд. Ва бо марг хам фосилайи чандоний надошт. Чун “ихнотун”ро бадин холат мушохада намудам, уро ба маризхонайи худ бурдам то уро аз марг нажот дихам ва мегуяд наздик ба ду мох у ба хуш наёмад. Вақтики ба хуш омад достони худро ингуна бароям баён намуд:

“фиръавн (умфисис) аз ман хоста будки аз куллияйи заминхо ва хар чи дорад хаммаро ба у бидихад ва хамчунин занон, ғуломон, канизон ва хаммаро ба у бибахшад. У хам аз умфисис мехохадки ек дахум аз сирватишро ба бибахшад то битавонад гузарони зиндагий кунад аммо, ин фиръавни секулярки худишро худо медонист рози намешавад. Ва дастхо ва похояшро мебурад ва уро шаллоқ зада ва лахт дар хиёбон рахо мекунад. Рузхо мегузашт ва ихнотун дар холики бо фақр ва бенавоий даст ва панжа нарм мекард ба интиқом аз фиръавни золим ва лав ба дасти каси дигари умид баста буд. Умидвор будки интиқомишро аз у бигирад ё ба дасти худиш ё каси дигари аз у интиқом бигирад. Билахара, фиръавн мурд. Синуха мегуяд ва ман хам ба унвони бузург ва раиси синфи пизишкон дар маросими вафоти у ширкат кардам. Кохинхо дар сўгворийи фиръавн, ин рохиби бузург, хитобахойи видоъ ва худохофизий мехонданд. Хануз сухононишонро дар дил дорамки мегуфтанд: “эй мардуми миср, осмонхо ва заминхо бо фиқдони қалби бузург рубару шуд. Қалбики ба миср ва сокинони он аом аз инсон ва хайвон ва набот ва жимод ишқ меварзид у барои ятимон падар, барои фуқаро дасти кўмак, барои мардум бародар, ва барои миср мажд ва азамат буд. У одилтарин ва мехрабонтарин худоён буд, ва пеш аз дигарон мардуми мисрро дуст медошт. Умфисис моро тарк гуфт то ба худоёни дигар бипейвандад, ва мардумро дар торикий рахо кард.

(идома дорад…….)

 
Дарсхойи муқаддамотий/ дарси севум: шинохти тоғут, аввалин қадам дар вуруд ба ислом
 

 
Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир  хўромий.

(26- қисмат)

Куфр ва бебовар шудан ба тоғут, нисф, муқаддима ва аввалин пилла ва склети аввалин табақайи ақида ва ислом буда аст; бар ин асос чун аъроб ба алфоз ва мафохим ва истелохоти қуръоний комилан ошно буданд хамма медонистандки гуфтани “ла илаха иллаллох” танхо ба забон овардани ек жумла ба теъдоди каламоти бекорбурд нест, ин каламот корбурд доранд. Чун қуръон ба забони онхо нозил шуда буд ва медонистандки “ла илаха” ва дунболи он”иллаллох” аз онхо чи мехохад?

 Пас, агар кофари қасд дорад мусалмон шавад, ибтидо бояд “ла илаха”ро бар забон биёварад ва тамоми тоғутхо ва худоёни дуруғин ва ботили онхоро инкор кунад ва ба онхо кофар ва бебовар шавад, ва ба дунболи он “иллаллох” ро бар забон биёварад ва ахли тўвхид шавад. Замоники таслими чанин қонун нашуд ва аз тоғут дурий кард, он вақт астки мархалайи баъдий пеш меояд; яъни иймон. Ва худованд ба чанин бандагони башорот додаки:

  وَالَّذينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَأَنابُوا إِلَي اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْري‏ فَبَشِّرْعِبادِ(زمر/۱۷)

Касоники аз ибодоти тоғут дурий мекунанд, ва ба суйи худо боз мегарданд, ишонро башорот бод, пас мужда биде ба бандагонам.

…………….

Ровшан шудки,

“илох”созий яъни хар махлуқ ё барномайиро жойгузини аллох ва қонун ва барномаш куни холо ин жойгузини дар баъзи аз маворид ва вижагихо бошад ё дар тамоми вижагихоки, баъзихо дар рубубият ва зоти аллох жойгузинхойи қарор медиханд ё қавонинро жойгузин мекунанд. Дар хар сурат, аввалин қадам дар вуруд ба доирайи ислом ва муслимин, куфр ва бебовар шудан ба тоғут аст. Аммо, куфр ба тоғут хам ба хамин содагийхо нест ва касони хастандки саъй мекунанд нагузоранд мардум ба даражайи куфр ба тоғут бирасанд ва ё агар ба ин даража расиданд аз тоғутхо химоят кунандки уламойи бузургвор, баржастатарин пуштибонони тоғутхоро дар мусалласи “зар ва зур ва тазвир” ном бурданд. Аз “зар ва зур ва тазвир” ба унвони бузургтарин хомиён ва пуштибонони тоғутхо ном бурда шуданд.

Зар: дар қуръон яъни мулло ва сармоядорон, сирватмандони хастандки шуракойи воқеъийи тоғутхо дар чаповули сирватхойи мардуманд. Имруза ба унвони кортелхо, тирастхо ва …….дар буржувази,

Копитализми навин ва хатто сармоядороийи довлатий мисли: чин, кубо, кўра шимолий ва амсоли он мушохада кардаид.

Зур: аз тариқи низомиён, пуштибонони тоғутхо, низомиён хам мудофеъини тоғутанд ва дар рохи онхо межанганд. Ба хамин далил, дар қуръон ба унвони кофар маърифий шуданд ва худованд мефармоянд:

  الَّذينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ في‏سَبيلِ اللَّهِ وَالَّذينَ کَفَرُوا يُقاتِلُونَ في‏سَبيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ إِنَّ کَيْدَ الشَّيْطانِ کانَ ضَعيفاً(نساء/۷۶)

Касоники иймон оварданд, дар рохи аллох межанганд ва касоники куфр пешаанд, дар рохи шайтон межанганд. Пас, бо ёрони шайтон бижангид, бегумон нейранги шайтон хамиша заъиф буда аст.

(идома дорад……)

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(62- қисм)

 Нима учун ижтимоъий жиноят хисобланади? Чунки шахс ошкора муртад бўлган пайтида бошқа мусулмонларни маънавий хуқуқларига, иймонига,ишончларига ошкора зарба урган жиноятчи бўлади.  Унга ислом динига киришда мажбурланмайди,деб айтилган,

«لا اکرَاهَ فِی الدِّین»،

Динга кириш бўйича мажбур қилинмайди, аммо агар кирган бўлсанг энди ундан чиқиб кета олмайсан, ўзингни истагинг бўйича хохлаган ишингни қила олмайсан. Мана буни  далилларидан бири шуки, ислом динидан чиқишлик мусулмон кишини шубхага солади ва мусулмонларни сафини заифлаштириш ва ошкор кофирларни жибхасини мустахкамлаш учун рухий жангларни йўлга қўяди ва душманни фойдасига  мусулмонларнинг  эса  иймонига,иродасига қарши  ўзини манфий таъсирини кўрсатади. Бу худди сен билан қарордод имзолаган бир кишини мисолига ўхшайди, мана бу киши бирданига ишни ўртасида қарордодни бажаришдан бош тортади ва ўзини ишига кетиб қолади. Мана бундай иш сизга зарар келтиради. Энди сиз қилаётган ишдан бир киши кетиб қолиши мумкин, унда зарар хам камроқ бўлади, аммо ишда ишлаётганларни хаммаси ишни ташлаб кетиб қолишлари хам  мумкин, бу холатда уни зарари хам кўпроқ бўлиши табиий.

Мана бу суратда, иртидод хам якка суратда бўлиши мумкин, унда уни мусулмонларга нисбатан хатари хам камроқ бўлади, баъзи жойларда эса кўпчиликдан иборат бўлиб катта минтақани қамраб олган  бўлиши мумкин, бу холатда мана бу жараён бир макондаги мусулмонлар дучор бўлишлари мумкин бўлган мусибатли,қўрқинчли балолардан хисобланади. Махсусан мана бу муртадлар қудрат ва хукуматга эга  бўлишганда мусибат кучлироқ  бўлади.

Мунофиқ ва секулярзадалар тўдасининг умумий муртад бўлиши борасида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан кейинги даврда жуда кўп гувохлар топилган, мана бу  иртидодни миқёси шу даражада бўлган эдики, барча араблар муртад бўлибди деб ўйлардинг:

-Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху айтадики:

 “إنَّ العَرَبَ قَد ارتدَّت عَلَى أعقَابِهَا كُفَّارًا”

дархақиқат араблар ортга қайтишди ва кофир бўлишди.

-Анас розиаллоху анху айтадики:

 “إرتَدَّت العَرَب”

яъни араблар муртад бўлишди.

-Ибни Касир рохимахуллох ва ибни Хишом рохимахуллох ибни Исхоқ рохимахуллохдан ривоят қилишганки: ”  Наждда  пайғамбарликни иддаъо қилган  Хувайлид асадийни фарзанди Тулайха рахбарлигидаги асад ва ғатафон қабилалари муртад бўлишди; ямомада мусайламайи каззоб рахбарлигидаги бани ханифа қабиласи муртад бўлишди, пайғамбарликни иддаъо қилган хорис тамимийни қизи Сажжох рахбарлигидаги тамим қабиласи мусайламага никохланади  ва муртад бўлади, фазора қабиласи хам увайна рахбарлигида муртад бўлишади, бахрайндаги робиъа ва бакр ибни воил қабилалари хам нўъмонни фарзанди мунзирни рахбарлигида муртад бўлишди, хазрамавтдаги кинда қабиласи ашъас ибни қайс киндийни рахбарлигида муртад бўлди ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни вафотларидан олдин ўлдирилган асвад ансийни рахбарлигидаги аннас ва мурод қабилалари,музхаж қабиласи хам яманда муртад бўлишди. Сувайлам ва қузоъани бир неча тоифаси хам муртад бўлишди.

Ибни Усайрни ёзишича: “Усомани қўл  остидаги лашкар Абу Бакрни фармони бўйича жўнатилди, баъзи бир қабилаларни хаммаси баъзиларини бир қисми муртад бўлишди, сақиф ва қурайшдан ташқари бошқа қабилалар муртад бўлишди”.  Мана шу тарихчи қўшимча қиладики: “пайғамбаримиз саллаллоху алайхи васалламни рихлатларидан сўнг пайғамбарни қўмондонлари хар тарафдан келиб араблар қўзғалон қилгани ва муртад бўлишгани хақида хабар беришарди.”      

Демак,мана бу ва бунга ўхшаган жуда кўп далилларни бизга кўрсатиб беришича, очиқ-ойдин кўриниб турганидек, хилма-хил қабилаларни ўртасидаги умумий иртидод росулуллох саллаллоху алайхи васалламни умрларини охирида, у зотнинг вафотлари пайтида юз берган. Аммо бу қабилаларни хаммаси ёки бу диёрдаги хамма одамлар муртад бўлишди деган маънода эмасди, балки аксар қабилаларни орасида ўзларини иймонларида собит қадам турган  содиқ мўъминлар хам бўлишган,аммо хар қандай суратда қудратни кўпроқ ,ошкор қисми муртадларни қўлида бўлган эди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам собит қадам бўлиб турган қабилаларга нома ёзиб буйруқ берган эдиларки, мана бу қамраб олувчи балони қаршисида ўзингизни  муносабатингизни  билдиришингиз керак. Ямандаги эронликлар ўзларини иймонларида собит қадам бўлиб қолишади ва яманни, бахрайнни ва арабистон сахросини катта қисмини  ишғол қилиб олган ёлғончи пайғамбарларни бири бўлмиш асвад унсийни ўлдиришга муваффақ бўлишади. Абу Бакр розиаллоху анху хам собит қадам турганларга  мана бу равишдаги номалар  ёзишни давом эттиради.

(давоми бор……)