وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(60-қисмат)

Дар инжо метавон гуфтки агар тамоми ахли шахр ва рустойи кушта шаванд ва хамма нобуд гарданд, бо мусалмони нобуд шаванд,бехтар ва осонтар аз он астки муртад ва кофариро ва бахусус кофар муртадиро хокими худишон кунанд, ва ин хокими кофар ё муртад бархалофи қонуни шариати аллох ва бар асоси қавонини куфрий бар онхо хукумат кунад ва қавонини куфришро билижбор бар онхо тахмил намояд ва бар онхо ижро кунад, ва инхо бар халофи қонуни шариати аллох мажбур шаванд ба ин қавонини куфрий амал кунанд. Яъни агар инсон мисли асхобул ухдуд шавад бо ислом ва бо тўвхид ва бо дин бимирад хазорон бо бехтар аз ин астки даст аз мафохими чохоргонаи диниш бикашад ва залилона зиндаги кунад ва дар қиёмат хам бигуяд:

“نَحنُ کُنَّا مُستَضعَفِینَ فِی الأرضِ”،

Бигуяд мо дар замин мустазъаф будем ва хижрат накунад.

9-.Пеймони ошти бо муртаддин дар сурати сахих астки рахбарият ташхис дода бошад муслимин аз қудрати камтари бархурдор хастанд ва тавони дафъи шарри муртаддинро дар вазъи мовжуд надоранд. Ё маслахати вужуд дошта бошадки худ рахбарият қудрати ташхиси онро дорад. Танхо дар сурати ошти бо онхо сахих астки рахбарияти муслимин ташхис дода бошад.

10-.Агар муртад дар замони иртидодиш журми қатл ё дузди ё зиноро анжом дода бошад ва ё харобий ,зарар ва зиёни ба бор оварда бошад ва пас аз он тўвба карда бошад раъйи асох ин астки бояд тавони хаммаро бидихад. Хар чандки иддаи аз уламо мегуянд тўвба гунохои собиқро пок мекунад, ва ё инки мумкин аст амир ё хокими исломий бано ба далоили чун ташвиқи муртаддин ба тўвбаки муртаддинро ташвиқ ба тўвба кунадки даст аз куфр бикашанд бано ба далоили мумкин аст худиш жуброни хасорат кунад ё на , дар хар сурати тасмим бо рахбарият ва амири муслимин астки чигуна бо муртади тўвбакор бархурд шавад.

11-.Умуми уламо талаби тўвба аз муртад хенгоми дастгир шуданро вожиб медонанд ва иддаи хам хастандки онро суннат медонанд. Хар чандки ин муртад дар хар сурати дар хенгоми дастгири кушта шавад ( чун жанг буда ва дастгир шуда), аммо шойистатар ин астки аз у дархости тўвба шавад ва бо иймон аз дунё биравад.

12-.Агар мусалмони дар баробари ек муртади дучори журми мешуд ,аз у интиқом гирифта намешавад балки танхо танбехи мухтасари мегардадки он хам бастаги дорад ба раъйи амир ва фармондайи муслимин.

13-.Агар муртади кушта шуд хуниш хадар меравад ва хеч каси аз хонувода ва тоифаи у хақ надорад дархости интиқом ё дия кунад. Ин мовриди астки хийли аз бародарони мо бахусус дар Ироқ ва Афғонистон дар мовриди онхо дучори иштибох мешаванд, иддаи таъассуби жохилият онхоро мегирад ва муртакиби журми мешавандки панох бар худо мумкин аст ба хотири ек кофар дастишон ба хуни ек мусалмон олуда шавад ва тамоми аъмолишон ботил шавад ва худишон хам бо куфр аз дунё бираванд. Пас ,агар муртади кушта шавад хуниш хадар меравад ва хеч каси аз хонувода ва тоифаи у хақ надорад дархости интиқом ё дия кунад.

14- .Агар каси мол ва доройи муртадро хадар дихад бояд ба хамон андозаки хадар додаро ба байтул моли муслимин тахвил дихад, чун байтул мол сохиби чанин моли аст. Хам акнун ,агар дар сарзаминхоики хукумати исломий набуд ва жамоатхои муслимин хам набудандки чанин вазифаиро анжом диханд дар ин сурат, ман бар ин боварамки агар шахс ба хамон андозайики аз амволи муртаддин хадар дода агар ба хамон андоза садақа дихад иншааллох кориш дуруст аст.

15 – .Шахси муртад вақтики асир шуд ё иртидоди ошкори у машаххас шуд хамон конолхо убур кард ва мушаххас шудки муртад шуда ба сурати зиндони ва барда дар намеояд ва аз у сарона ва жизъя хам қабул намешавад. Балки ,ё тўвба мекунад ва дубора мусалмон мешавад ва ё инки дар сурати тавоноий ва мутаносиб бо қудратгири муслимин ва ташхиси рахбарияти жомеъа ба қатл мерасад. Дар инжо тибқи хукми

«تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ»

Бо онхо бархурд мешавад. Монанди секуляристхо ё хамон мушрикин бо онхо бархурд мешавад; ё бояд кушта шаванд ё мусалмон шаванд.

16- .Агар муртаддин тоифатул мумтанаъа бошанд ,яъни муртаддиники дорои қудрати низомий ва гурухи бошанд ва гурухи созмондехи шуда бошанд ба сурати жамоат ва хизб даромада бошанд дорои қудрати низомий бошандки аз қонуни шариати аллох сарпичи мекунанд ва монеъ аз ин мешавандки қонуни шариати аллох татбиқ дода шавад, хукми онхо бо соири муртаддин фарқ дорад.

Тоифатул мумтанаъа ,шомили тамоми гуруххо ,жамоатхо ,тавоиф ва довлатхойи муртаддин мешавандки бо далили нийрухойи низомий ,амниятий ва ижроийки доранд ” тоифа ва жамоати боздоранда ва зери бори қонуни шариат нару ” мешуяндки хозир нестанд қонуни шариати аллох бар онхо хукумат кунад ва бо қудрати низомий ва башарийки доранд аз ижройи шудан қонуни шариати аллох жиловгири мекунанд. Мисли  хамин хукуматхои секуляри хоким бар муслимин мисли Туркия ё хамин ахзоби секуляр ва муртади кумалахо,демократхо ,порти, екити ва хизби коргарони ужалон мусайламаи каззоби маосири курдхо ва соири хукуматхо ва ахзоби секулярики мушобихи онхо хастанд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(59- қисмат)

Илова бар ин , харгуна хамкори ва хамрохи довталабона ва ихтиёри дар систем ва манзумаи хукумати муртаддин ба манзилаи шарик шудан дар хукми муртаддин аст. Барои хамин астки ахли қибла дар ин масала ихтилоф надорандки муртад шудани хоким ба сурати занжиравор муртад шудани низомиён ,нирухои амнияти ва соири кормандон ва ходимин ва зери мажмуъайи ин хокими муртадро шомил мешавадки довталабона ва ба мейли худишон дар ихтиёри ин хокими муртад ва жихати тахкими қавонини куфрий он даромаданд. Чун инхо хастандки хукумати ин хокими муртадро нигах доштанд ва боиси давоми хукумат ва қонуни куфрий у ва жанги бо қонуни шариати аллох хастанд. Ба хамин далил нийрухойи низомий ,амнияти ,қазоий ва соири органхойи хукуматий шомили хукми рахбаронишон мешаванд.

Бояд диққат шавадки , ин хукм танхо машмули зери мажмуъахои фармонбари ин хоким мешавад ва мардуми аъвом ва касоники зери дасти инхо қарор гирифтандро шомил намегардад, магар замоники ин мардум хам ба хукуматроний ва қавонини куфрий ин муртад рози бошанд ва аз он химоят ва пуштибоний кунанд хатто агар бо ек калама бошад.

Дубора такрор мекунам ва боз мегуям диққат шавад, инхо шомили хукми рахбарони муртад ва кофаришон мешаванд на мардуми аъвомки бо вужуди ин хукумат мажбур шуданд баъзи аз умуришонро ба икрох дар ин систем бигузорананд ва ба вужуди чанин хукумати рози нестанд. Аллохи мутаол хам нийрухойи атрофи фиръавн мисли дин фурушони монанди Балъами Боъуро ва низомиёнро машмули хукми фиръавн мекунад ва дар кинори хам аз онхо ба сурати ексон ном мебарад :

:«إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا خَاطِئِينَ».

Яъни ” хомон ” вузароиш буданд касоники дар системи идори у хастанд, ” жунудахума “ки мушаххас аст артешихо ва низомиёни у буданд ” балъами баъуро ” ки дин фурушон ва мужриёни жанги равоний ва фикриш буданд. Мусалласи касифики хамиша алайхи дини аллох ва қонуни шариати аллох фаолият карда аст. Хомон ,сирватмандон хастанд, вузарои сирватманд хастанд. Балъами баъуро дин фурушон буданд ва артешихо хамки мушаххас аст , зар ва зур ва тазвир.

Албатта ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам илова бар онки хамон хукми рахбаронро бар зери дастони фармонбариш жорий мекард ; хампиймононро боз шарики журми хамдигар ва шомили ек хукм қарор медод. Асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам хамин бархурдро бо муртаддин ва нирухои тахти фармони онхо ва хар касики бо онхо муттахид буд мекарданд. Ба гунаики еки аз авомили хамла ба Эрони сосоний хамкори сосониён бо муртаддин ба шумор меравад. Сосониён аз муртаддин алайхи хукумати муслимин химоят карданд еки аз далоили хамла ба Эрони сосоний хамин химояти онхо аз муртаддин буд.

Чун қаблан арз кардемки огохона ва ба мейли худ,хукм бурдан назди куффор , ва бар асоси қонуни онхо мушкилотро хал кардан дар воқеъ садама задан ба маъони чохоргонаи дин махсуб мешавадки дар дарси аввал онро ровшан кардем, ва куфри ошкори астки инсонро аз дини ислом хориж мекунад, ва ин фитнаи астки журми он аз қатл бузургтар ва шадидтар аст:

 “وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”(بقره/217)،

Диққат кунид, ва баргардондани мардум аз дин бадтар аз куштан аст. Табиий аст агар ек мусалмонро бикуши аллох таоло дар қиёмат монанди ек мусалмон бо у бархурд мекунад ва хисоб ва китобиш мушаххас аст, аммо агар муртад шавад чи? Муртад шудан бехтар аст ё кушта шуданиш? Ба хамин далил аллох таоло мефармояд:

“وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا”،

Ва баргардондани мардум аз дин бадтар аз куштани онхост. Мушрикин ё хамон секуляристхо пейваста бо шумо хоханд жангид то агар битавонанд шуморо аз динитон баргардонанд

« وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا»

Гуфтем манзури онхо аз баргардондани мо аз дин хамон чохор мовриди астки дар дарси аввал ба ишора кардем ва чанд дақиқа пеш хам ба сурати мовридий онхоро ном бурдем.

Дар жойи дигар аллох таоло мефармояд :

“وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ” (بقره/191)،

Ва хар жо ононро дарёфтид ишонро бикушид, ва ононроки шуморо аз онжо берун карданд берун кунид, ва фитна аз куштан бадтар аст

«وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ»

Ва фитна аз куштан бадтар аст.

Дар инжо фитна яъни даст кашидан аз дин ва куфрро бар худ пазирофтан. Яъни куфрро пазирофтан , яъни даст кашидан аз чохор мафхуми дин. Чун қаблан хам арз кардем мушрикин ва куффори секуляр дар хамон се сол аввалки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовриди ахлоқи умумий сухбат мекард, дар мовриди масоили бутхо ва чизи хусусий ва шахсий мегуфт каси кори ба кориш надошт . чун қабли аз инхо ханифхо хам хаминро гуфта буданд ва дар системи хукумати онхо буданд. Аммо онхоки мехоханд моро аз дин баргардонанд манзуришон чист? Хамон чохор мафхуми дин аст.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(58-қисмат)

Инхо намунаи ахкоми хастандки бар секуляристхои муртад ва ошкори чун кумалахо , демократхо ,пикакахо, портихо ва тамоми ахзоби секуляр ва муртадики мебинем, ва хар касики бо қовл ё амали аз чохор мархала ва чохор филтер абур дода шуда бошад ва ин шахс аз дин баргардад ва ба кофари ошкори табдил шавад, ин ахком бояд бар инхо ижро гардад. Ин ахком иборатанд аз :

1-Бароат аз худиш ва аз ақоидишки , табиий аст мо уро кофар медонем. Дар аввалин мархала мо уро кофар медонем ва аз худиш ва ақоидиш бароат мекунем. Қаблан хам арз кардемки ,бароат аз мушрикин аввал бояд аз худиш бошад ва аз худишонки бароат карди хамон улгуйи саййидина Иброхим алайхиссаломки хаст табиий аст аз ақоидишон хам бароат мешавад. Яъни муртаддин машмули хамон хукми бароат аз мушрикин мешаванд. Чизики ахли китоб ва шибхи ахли китоб намешуданд ва фақат мухтасси мушрикин будки мо имруза онхоро секулярист меномем.

2-Аз муртад набояд тахти хеч унвони пуштибоний кард,на бо қалб ,на бо забон ва на бо даст. Тахти хеч унвони набояд аз муртаддин химоят ,пуштибоний ва тарафдори шавад. Хатто набояд дар жанг бейни муртаддин бо куффори ошкор ахли китоб (яхуд ва насоро ) ва шибхи ахли китоб хам аз муртаддин пуштибони шавад. Хар чандки ин муртад еки аз наздикон ва қовми хешхои шумо бошад ва кофари  ахли китоб ё шибхи ахли китоб аз ек нажод ё қораи дигар бошад. Ин еки аз дарсхойи ибтидоий сураи Рум астки қаблан ба он ишора кардем ва иншааллох дар дарсхои дигар дар мовриди даража банди душмани бештар ба он ишора мешавад.

3-Мусалмон ба никохи муртад дар намеояд ва чунончи хамсар дошта бошад бояд аз у жудо шавад. Аллохи мутаол мефармояд:

:«لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ یَحِلُّونَ لَهُنَّ» (ممتحنه‌/10)،

Ин занон барои он мардон , ва он мардон барои ин занон халол нестанд. Ин хукми мушрикин ва секуляристхостки бояд руйи инхо татбиқ шавад, ва агар заниш аз у дури накунад заниш хам пас аз иқомаи хужжати набавий ва гузарондан аз хамон филтерхо у хам монанди шўхариш муртад мешавад; чун огохона ва бидуни узри ва ба мейли худиш хукми возих ва ошкор аллохро ба хотири амёли пасти дунёвий рад карда аст.

4-Муртад масъулияти сарпарасти кардан фарзандон ва шўхар додани духтарониш аз у гирифта мешавад ва хаққи вилоят ,сарпарасти ва итоат кардан барояш намемонад ва дигар наметавон аз у итоат кард.

5-Муртад сохиби молиш нест ва қовли сахих ин астки мол ва сирвати муртад ба ғанимат гирифта мешавад. Далил барои ни кор хам достони шахси астки бо еки аз хамсарони падариш никох ва издивож карда буд ва асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам пас аз куштани у амволишро хам бурданд.

6-Хайвоники тавассути муртад забх шуда бошад харом аст ва масраф намешавад. Дубора мегуям ва бояд барои чандумин бор такрор шавадки хукми муртад мисли хукми мушрикин ва секуляристхост на мисли куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб. Барои хамин астки ахкоми муртаддин бо ахкоми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб фарқ дорад.

7-.Намоз хондан пушти сари муртад ботил аст ва хаққи имомат барои мардумро надорад. Ва касики пушти сари у намоз хонда бошад бояд намозишро дубора бихонад; чи дониста бошад ин шахс муртад аст чи надониста бошад, аммо ,касони чун имоми Ахмад рохимахуллох ба хукми ” аззарурот табихул махзурот” ва барои жиловгирий аз фаромуш шудан ва тарки намозхои жамоат ва жумъа ,ба хукми зарурот мегуяд:

“مَنْ قَالَ ذَلِكَ الْقَوْلَ لَا يُصَلَّى خَلْفَهُ الْجُمُعَةَ وَ لَاغَيْرَهَا: إِلَّا أَنَّا لَانَدَعُ إِتْيَانَهَا فَإِنْصَلَّى رَجُلٌ أَعَادَ الصَّلَاةَ، يَعْنِي خَلْفَ مَنْ قَالَ: الْقُرْآنُ مَخْلُوقٌ”.

Касони хастандки гуфтанд намози жумъа ва ғейри он хам пушти сариш хонда намешавад. Аммо ,ман мегуям хондан ба жамоат намозхоро рахо накунид аммо ,замоники пушти саришон намоз хондид онро дубора кунид. Яхё бин Муъин рохимахуллох хам мегуфт : чихил сол астки ба далили зухури жухамийхо тавассути Маъмуни Аббосий ман намози жумъамро дубора мехонам.

8-.Хукумат ва байъат бо муртад ботил мешавад агар дорои қудрати хукумати бошад. Чун аллохи мутаол мефармояд:

«وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا» (نساء/141)،

Харгиз худованд рохи қарор надода астки дар он кофарон бар мўъминон чийра шаванд.

Замоники валояти падар бар фарзандиш ва вилояти шўхар бар зан ва фарзандониш бо муртад шудан аз бейн меравад табиий аст ва шакки нестки рахбарият ва фармонравойи барои кофар мунъақид намешавад, ва агар хокими муртад шавад; масалан  кофари секулярист ё кофари ахли китоб ё шибхи ахли китоб шавад азл мегардад, ва хукми рахбарият ва фармондехи у хадар меравад, ва итоат кардан аз у хам бардошта мешавад ва бар муслимин вожиб мегардадки уро бардоранд. Агар натавонистанд чанин хокими кофар  ва муртадиро бардоранд бояд он сарзаминро ба хотири амал ба қонуни шариати аллох тарк кунанд ва хижрат намоянд. Ин еки аз хамон мавориди астки хижрат бар муслимин вожиб мешавад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(57-қисмат)

Хам акнун агар ек қабила ё нажод ё мазхаби ё сарзамини рахбариятиш дар ихтиёри муртаддини секуляр қарор мегирад ва қонуни муртаддини секулярист бар онхо тахмил мешавад ва қасд доранд дубора жараёни иртидоди умумийро дар миёни муслимин находина кунанд, ин ба маъни муртад шудани тамоми мардумони он диёр ва пейравони он мазхаб нест. Балки ,муртаддиники жараёни иртидоди умумийро рахбарий мекунанд ва саъй менамоянд бо қудрати хукуматий ва находхойи тахти пушиши он ба ин иртидоди умумий доман бизананд қишри хосси хастанд, қишри хосси хастандки бо зури аслаха ва химояти куффори ошкори секуляр бар муслимин тахмил шуданд.

Бовар кунид,онхо дуруст аст аслаха доранд ва бар муслимин тахмил шуданд аммо ,фақат кофий аст ек лахза химояти куффори секуляри ошкор аз онхо бардошта шавад то бифахмемки ин миллат чигуна бо онхо бархурд мекунад. Инхо наметавонанд ек руз давом биёваранд дар баробари миллати ситамдидаи худишон ба шарти инки химояти куффори ошкор ва секуляри хорижийро надошта бошанд. Оли саъуд давом меоварад? Иморот, Бахрайн ,Кувейт, Афғонистон ,Покистон ва ……инхо давом меоваранд? Ғейри мумкин аст давом биёваранд. Инхо бар муслимин тахмил шуданд ва бояд хамчун росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хисоби муслимин собитқадам тахти хокимияти инхоро аз муртаддин жудо донист, ва хаммаро бо ек чашм надид, ва аз хар сухан ва амалики моро аз қонуни шариати аллох дур мекунад ва ба оташи жаханнам наздик менамояд бояд пархез куним ва бидуни дар назар гирифтани хохишхойи нафсоний ва танаффур аз қовм ва мазхабики мумкин аст ихтилофоти хам бо он дошта бошем бояд рохи адолат ва табъият аз қонуни шариати аллох ва наздик шудан ба бехиштро дар пеш бигирем на рохи хамин секуляристхоро дар Миёнмор ё дар Африқои марказий.

Хам акнун ,иртидоди умумий фарогирий дар сарзаминхои мусалмоннишин дар жараён аст. Чунончи муслимин аз адолат дури кунанд ва аз масири сахихи жиход мунхариф шаванд ва масири золиминро дар пеш бигиранд харгиз нахоханд тавонист бо гунох ва маъсият дар баробари душманони мужаххаз ба охарин текнолижихои бесобиқа давом биёваранд. Касоники огохона ин вазиъати бухроний иртидоди умумий ба дини секуляризм ва мазохиби мухталифи онро мебинанд аммо ,боз ба далили танаффур аз фирқа ва тафсири мухолифишон масири золимин ,масири тафарруқ ,масири заиф кардани муслимин ва масири кушт ва куштори дохилий бейни ахли қибларо тей мекунанд бояд ба ин суъол жавоб дихандки бо чи руйи дар махзари аллох хозир мешаванд ва чи жавоби барои ин зулми ошкоришон ба дини аллох ва бандагони аллох доранд?

Ахкоми мухтас ба муртаддин ба сурати мовридий ва мухтасар.

Арз шудки дар дунё агар шахси мусалмонки муттахам ба журми иртидод шуда аз марохили чохоргона ва филтерхои 1. Исботи журм, 2. Таъйиди журм тавассути аллох ва росулиш. 3. Шурути такфир. 4.мавонеъи такфир абур дода шуд ва боз бо яқин ва бидуни кучактарин шак ва шубхаи олуда ва фосид ташхис дода шуд дар ин сурат , ин шахс ба ек кофари ошкор табдил мешавадки унвони мусалмон аз вай бардошта мешавад ва муртади ошкори мешавад мисли соири муртаддинки сафи худишонро ошкора аз сафи муслимин жудо карда буданд ; холо ,агар ин шахси муртад тўвба накард ва таслими қонуни шариати аллох нашуд, тамоми ахкоми куффори секуляр ва мушрикин бар у жорий мешавад. Дубора  ёдовари мекунамки ахкоми куффори мушрик ва секуляр бар онхо ижро мешавад на ахкоми куффори ахли китоб мисли яхудий ва насроний ё куффори шибхи ахли китоб мисли мажус ва собиий.

Дар инжо лозим аст барои пархез аз чанин журми хатарноки ба чанд хукми аз ахкомики бояд бар муртаддин ижро гардад ишора шавад то шахс ба авоқиби журм ва беморийи худиш хам ошноий дошта бошад ва мутаважжих шавадки ин бемори ек беморийи сода мисли сармохурдаги нест балки , беморийи хатарноки аст мисли саратон ,сил ,тоъун, вабо , ва беморихойи монанди он , ва шахс бояд хавосиш ба суханони ва аъмолиш бошад.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(122- қисм)

 Бугунги кунда уларни хаёли бўйича, уларни исмини рофизий деб қўйган киши Муғийра бўлади, чунки улар ундан жудо бўлган эдилар. Яъни имоми Табарийни айтишича, улар машхур ғолий Муғийра ибни Саъиддан жудо бўлишгани учун хам Муғийра уларни рофизий деб номлаган; демак, уларга бу исмни қўйган киши Муғийра бўлади. Яъни бу ерда бу нарсани улар шундай  хаёл қилишади, чунки улар Муғийрадан жудо бўлганликлари сабаб Муғийра хам уларга бу номни қўйган. Муғийра ибни Саъид энг хатарли ғуллотлардан бўлган. Улар имоми Табарийни асрида бундай тушунчага эга бўлишган.

Ўша замондаги уларга рофизий деб ном берилаётган шиъалар эса мана бу номни уларга муғийра қўйган деб ўйлашарди. Муғийра аввал ўзини Боқир алайхиссаломни ноиби деб таништиради, сўнгра Боқир рохимахуллохни худони хаддига етказгач, ўзини пайғамбар ва у киши тарафидан одамларга юборилган имом деб таништиради. Мана бу шахс унинг мана бу куфриётларидан тавба қилиб уни рад қилган кишиларни рофизий деб номлаган. Уларга қарата сизлар рофизийсизлар,дерди, улар ибни Таймияни асригача хам муғийра уларга рофизий деган,деб ўйлашарди ; демак, уни ўзи мана бу калимани хам вужудга келтирган. Хар қандай холатда хам, хамма шуни яхши билар эдики, рофизий деб  амирини, хизбини, гурухини, хукуматини танхо ташлаб кетган ва уни рад қилган  кишиларга айтилади, энди бу амир яхши бўладими ё ёмонми фарқ қилмайди.

Албатта, Ёфъийни тарихида хам келтирилишича, Зайд рохимахуллох қиём қилган пайтида хам бир гурух у кишини олдига келиб айтишадики: Абу Бакр розиаллоху анхудан, Умар розиаллоху анхудан бароат қилишингни эълон қил, шунда сенга байъат берамиз. У киши бароат қилмайман дейдилар. Шунда улар бундай бўлса биз сендан бош тортамиз ва сени рад қиламиз,дейишади. Зайд айтадики: кетаверинглар, сизлар рофизийсизлар.

  اذهبوا فأنتم الرافضة.

Бошқа бир жумлада келишича, яъни сизлар Жаъфар Содиқдан бош тортган кимсалар бўласизлар, хозир мендан хам бош тортдингиз. Зайд Жаъфар Содиқ алайхиссаломни амакиси бўлган. Яъни уларга қарата айтадики, сизлар олдин Жаъфар Содиқдан хам бош тортган кимсалар бўласизлар, сизлар рофизийсизлар. Бу худди бугунги кунда бор кетавер сен мадхалийсан ёки сен ихвонуш шаётиндансан ёки сен хайз ва нифос билан машғул бўлиб қолган салафийлардан бўласан ёки мадхалий салафийларидан бўласан деганга ўхшайди.

Уламоларни аксари ахли кўфанинг Зайд ибни Али алайхиссаломни тарк қилиб бош тортишлари, мана бу номни қўйилишига сабаб бўлган,деган фикрда. Бўлиб хам мана бу нарса зайдийларнинг кўз- қараши бўйича ақидавий,тарихий хақиқатларга ёки мана бу азизларни тушунчасига тўғри келмайди. Очиқ-ойдин кўриниб турганидек, Зайд алайхиссаломни замонларида ахли кўфадан бўлган бир гурухга рофизий номи берилган, чунки Зайд рохимахуллохни ўзи хам шиъа бўлган. Энди мана булар қайси дастадан бўлишган? Абул хаттобни дастасидан эдилар. Зайд рохимахуллох уларга қарата рофизий,деган кишилар қайси дастадан бўлишган? Зайдни ўзи эса шиъалардан эди. У киши қайси дастага рофизий деб ном берган? Абул хаттобни дастасига бу ном берилган.

Хўп, энди мана бу абул хаттоб ўзи ким? Абул хаттоб ғуллотни рахбарларидан ва мунофиқлардан бири бўлиб, у аввал Жаъфар Содиқ алайхиссаломни асхобларидан эди, лекин бир муддатдан сўнг у  энг мухим ва энг хатарли хисобланган ғолийлар фирқасини ташкил қилади; яъни шу даражага етадики, у ўзидан олдинги ва кейинги фирқаларни хаммасини ўзини таъсирига туширади ва жуда кўп ғуллотлар ундан сўнг то хозирги кунгача хам ўзларидаги  ақидани ундан олишган. Абул хаттоб муғийра ибни саъидга эргашиб қилган энг ёмон,баттар ишларидан бири шу бўлган эдики, сахих хужжатга эга бўлган хадисларни қалбакисини вужудга келтиради ва уларни шиъаларни китобларига аимма рохимахуллохни номи билан киргизади. Бу нихоятда хатарли иш эди. Мана бу ёлғон ривоятларни поклаш ишлари хозирда хам тамом бўлган эмас.

 Шиъа аиммалари муғийрани хам абул хаттобни хам такфир қилишган, шиъа аиммаларидан бўлмиш Жавод рохимахуллох айтадики: абул хаттобга ва уни асхобларига ва у хақида лаънат айтишдан тўхтаган ё тардид қилган кимсаларга худовандни лаънати бўлсин. Эътибор беринглар, мана бу такфирий рофизийлар ва ғуллотни қаршисидаги буюк кишиларнинг муносабатларига намуна бўлади, иншааллох фирқаларни орасидаги фирқа бахсида кўпроқ,батафсилроқ бу хақида сухбат қиламиз.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(122- قیسم)

. بوُگوُنگِی کوُندَه اوُلَرنِی خَیالِی بُویِیچَه، اوُلَرنِی اِسمِینِی رافِیضِی دِیب قوُیگن کِیشِی مُغِیرَه بوُلَه دِی، چوُنکِی اوُلَر اوُندَن جوُدا بوُلگن اِیدِیلَر. یَعنِی اِمامِی طَبَرِینِی اَیتِیشِیچَه، اوُلَر مَشهُور غالِی مُغِیرَه اِبنِ سَعِیددَن جوُدا بوُلِیشگه نِی اوُچُون هَم مُغِیرَه اوُلَرنِی رافِیضِی دِیب ناملَه گن؛ دِیمَک ، اوُلَرگه بُو اِسمنِی قوُیگن کِیشِی مُغِیرَه بوُلَه دِی. یَعنِی بُو یِیردَه بُو نَرسَه نِی اوُلَر شوُندَی خَیال قِیلِیشَه دِی، چُونکِی اوُلَر مُغِیرَه دَن جوُدا بوُلگنلِیکلَرِی سَبَب مُغِیرَه هَم اوُلَرگه بُو نامنِی قوُیگن. مَغِیرشه اِبنِ سَعِید اِینگ خَطَرلِی غوُلّاتلَردَن بوُلگن. اوُلَر اِمامِی طَبَرِینِی عَصرِیدَه بوُندَی توُشوُنچَه گه اِیگه بوُلِیشگن.

اوُشَه زَماندَگِی اوُلَرگه رافِیضِی دِیب نام بِیرِیلَه یاتگن شِیعَه لَر اِیسَه مَنَه بوُ نامنِی اوُلَرگه مُغِیرَه قوُیگن دِیب اوُیلَه شَردِی. مُغِیرَه اَوَّل اوُزِینِی باقِر عَلَیهِ السَّلامنِی نائِبِی دِیب تَنِیشتِیرَه دِی، سوُنگرَه باقِر رَحِمَهُ الله نِی خُدانِی حَددِیگه یِیتکَزگچ، اوُزِینِی پَیغَمبَر وَ اوُ کِیشِینِی طَرَفِیدَن آدَملَرگه یوُبارِیلگن اِمام دِیب تَنِیشتِیرَه دِی. مَنَه بوُ شَخص اوُنِینگ مَنَه بوُ کُفرِیاتلَرِیدَن تَوبَه قِیلِیب اوُنِی رَد قِیلگن کِیشِیلَرنِی رافِیضِی دِیب ناملَه گن. اوُلَرگه قَرَتَه سِیزلَر رافِیضِیسِیزلَر، دِیردِی، اوُلَر اِبنِ تَیمِیَّه نِی عَصرِیگه چَه هَم مُغِیرَه اوُلَرگه رافِیضِی دِیگن، دِیب اوُیلَه شَردِی؛ دِیمَک، اوُنِی اوُزِی مَنَه بوُ کَلِیمَه نِی هَم وُجُودگه کِیلتِیرگن. هَر قَندَی حالَتدَه هَم، هَمَّه شوُنِی یَحشِی بِیلَر اِیدِیکِی،رافِیضِی دِیب اَمِیرِینِی، حِزبِینِی، گوُروُهِینِی،حُکوُمَتِینِی تَنها تَشلَب کِیتگن وَ اوُنِی رَد قِیلگن کِیشِیلَرگه اَیتِیلَه دِی، اِیندِی بُو اَمِیر یَحشِی بُولَه دِیمِی یا یامانمِی فَرق قِیلمَیدِی.

اَلبَتَّه ، یافعِینِی تَرِیخِیدَه هَم کِیلتِیرِیلِیشِیچَه، زَید رَحِمَهُ الله قِیام قِیلگن پَیتِیدَه هَم بِیر گوُرُوه اوُ کِیشِینِی آلدِیگه کِیلِیب اَیتِیشَه دِیکِی؛ اَبُو بَکر رَضِیَ الله عَنهُ دَن، عُمَر رَضِیَ الله عَنهُ دَن بَرائَت قِیلِیشِینگنِی اِعلان قِیل، شوُندَه سِینگه بَیعَت بِیرَه مِیز. اوُ کِیشِی بَرائَت قِیلمَیمَن دِییدِیلَر. شوُندَه اوُلَر بوُندَی بوُلسَه بِیز سِیندَن باش تارتَه مِیز وَ سِینِی رَد قِیلَه مِیز، دِییِیشَه دِی. زَید اَیتَه دِیکِی: کِیتَه وِیرِینگلَر، سِیزلَر رافِیضِیسِیزلَر.   اذهبوا فأنتم الرافضة. 

باشقَه بِیر جُملَه دَه کِیلِیشِیچَه، یَعنِی سِیزلَر جَعفَر صادِقدَن باش تارتگن کِیمسَه لَر بوُلَه سِیزلَر، حاضِر مِیندَن هَم باش تارتدِینگِیز. زَید جَعفَر صادِق عَلَیهِ السَّلامنِی عَمَکِیسِی بوُلگن. یَعنِی اوُلَرگه قَرَتَه آیتَه دِیکِی، سِیزلَر آلدِین جَعفَر صادِقدَن هَم باش تارتگن کِیمسَه لَر بوُلَه سِیزلَر، سِیزلَر رافِیضِیسِیزلَر. بُو حوُددِی بوُگوُنگِی کوُندَه بار کِیتَه وِیر سِین مَدخَلِیسَن یاکِی سِین اِخوانُ الشَّیاطِینسَن یاکِی سِین حَیض وَ نِفاس بِیلَن مَشغُول بوُلِیب قالگن سَلَفِیلَردَن بوُلَه سَن یاکِی مَدخَلِی سَلَفِیلَرِیدَن بُولَه سَن دِیگنگه اوُحشَیدِی.

اوُلَمالَرنِی اَکثَرِی اَهلِی کوُفَه نِینگ زَید اِبنِ عَلِی عَلَیهِ السَّلامنِی تَرک قِیلِیب باش تارتِیشلَرِی، مَنَه بُو نامنِی قوُیِیلِیشِیگه سَبَب بوُلگن، دِیگن فِکردَه. بوُلِیب هَم مَنَه بُو نَرسَه زَیدِیلَرنِینگ کوُز- قَرَشِی بوُیِیچَه عَقِیدَه وِی، تَرِیخِی حَقِیقَتلَرگه یاکِی مَنَه بُو عَزِیزلَرنِی توُشوُنچَه سِیگه توُغرِی کِیلمَیدِی. آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک، زَید عَلَیهِ السَّلامنِی زَمانلَرِیدَه اَهلِی کوُفَه دَن بوُلگن بِیر گوُروُهگه رافِیضِی نامِی بِیرِیلگن،چوُنکِی زَید رَحِمَهُ الله نِی اوُزِی هَم شِیعَه بوُلگن. اِیندِی مَنَه بوُلَر قَیسِی دَستَه دَن بوُلِیشگن؟ اَبوُ الخَطّابنِی دَستَه سِیدَن اِیدِیلَر. زَید رَحِمَهُ الله اوُلَرگه قَرَتَه رافِیضِی، دِیگن کِیشِیلَر قَیسِی دَستَه دَن بوُلِیشگن؟ زَیدنِی اوُزِی اِیسَه شِیعَه لَردَن اِیدِی. اوُ کِیشِی قَیسِی دَستَه گه رافِیضِی دِیب نام بِیرگن؟ اَبُو الخَطاّبنِی دَستَه سِیگه بُو نام بِیرِیلگن.

حوُپ، اِیندِی مَنَه بُو اَبُو الخَطّاب اوُزِی کِیم؟ اَبُو الخَطّاب غوُلّاتنِی رَهبَرلَرِیدَن وَ مُنافِقلَردَن بِیرِی بوُلِیب، اوُ اَوَّل جَعفَر صادِق عَلَیهِ السَّلامنِی اَصحابلَرِیدَن اِیدِی، لِیکِن بِیر مُددَتدَن سُونگ اوُ اِینگ مُهِم وَ اِینگ خَطَرلِی حِسابلَنگن غالِیلَر فِرقَه سِینِی تَشکِیل قِیلَه دِی؛ یَعنِی شوُ دَرَجَه گه یِیتَه دِیکِی، اوُ اوُزِیدَن آلدِینگِی وَ کِیییِنگِی فِرقَه لَرنِی هَمَّه سِینِی اوُزِینِی تَأثِیرِیگه توُشوُرَه دِی وَ جوُدَه کوُپ غوُلّاتلَر اوُندَن سوُنگ تا حاضِرگِی کوُنگه چَه هَم اوُزلَرِیدَگِی عَقِیدَه نِی اوُندَن آلِیشگن. اَبُو الخَطّاب مُغِیرَه اِبنِ سَعِیدگه اِیرگه شِیب قِیلگن اِینگ یامان بَتتَر اِیشلَرِیدَن بِیرِی شوُ بوُلگن اِیدِیکِی، صَحِیح حُجَّتگه اِیگه بوُلگن حَدِیثلَرنِی قَلبَه کِیسِینِی وُجُودگه کِیلتِیرَه دِی وَ اوُلَرنِی شِیعَه لَرنِی کِتابلَرِیگه اَئِمَّه رَحِمَهُ الله نِی نامِی بِیلَن کِیرگِیزَه دِی. بوُ نِهایَتدَه خَطَرلِی اِیش اِیدِی. مَنَه بُو یالغان رِوایَتلَرنِی پاکلَش اِیشلَرِی حاضِردَه هَم تَمام بوُلگن اِیمَس.

 شِیعَه اَئِمَّه لَرِی مُغِیرَه نِی هَم اَبُو الخَطّابنِی هَم تَکفِیر قِیلِیشگن، شِیعَه اَئِمَّه لَرِیدَن بوُلمِیش جَواد رَحِمَهُ الله اَیتَه دِیکِی: اَبوُ الخَطّابگه وَ اوُنِی اَصحابلَرِیگه وَ اوُ حَقِیدَه لَعنَت اَیتِیشدَن تُوحتَه گن یا تَردِید قِیلگن کِیمسَه لَرگه خُداوَندنِی لَعنَتِی بوُلسِین. اِعتِبار بِیرِینگلَر، مَنَه بُو تَکفِیرلَش رافِیضِیلَر وَ غوُلّاتلَرنِی قَرشِیسِیدَگِی بوُیُوک کِیشِیلَرنِینگ مُناسَبَتلَرِیگه نَمُونَه بوُلَه دِی، اِنشاءَالله  فِرقَه لَرنِی آرَه سِیدَگِی فِرقَه بَحثِیدَه کوُپراق، بَتَفصِیلراق بُو حَقِیدَه صُحبَت قِیلَه مِیز.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(122- قسمت)

امروزه آن ها خیال می کنند کسی که اسم آن ها را گذاشته رافضه، المغيره است زمانی که از او جدا شدند. یعنی امام طبری می گوید این ها چون از غالی مشهور مغیره بن سعید جدا شدند و مغیره هم آن ها را رافضی نامیده؛ پس، کسی که این اسم رابر روی آن ها گذاشته مغیره است. یعنی آن ها خیال می کنند چون از مغیره جدا شدند مغیره این اسم را روی آن ها گذاشته در حالی که زید این اسم را روی آن ها گذاشته بود. مغیره بن سعید يكی از خطرناك‌ترين غلات بود. این ها در عصر امام طبری چنین برداشتی داشتند

شیعیان آن زمان که دیگران به آن ها می گفتند رافضی خیال می کردند چنین اسمی را مغیره روی آن ها گذاشته است. مغیره اول خودش را نائب باقرعلیه السلام معرفی كرد و سپس باقر رحمه الله را به حد خدايی رساند و خودش را پيامبر و امام از طرف او به مردم معرفی کرد. این شخص کسانی را که از این کفریاتش توبه کردند و او را رد نمودند رافضی نامید. به آن ها گفت شما رافضی هستید و تا عصر ابن تیمیه هم آن ها خیال می کردند چون او به آن ها گفته رافضی؛ پس، خودش این کلمه را برایشان تولید کرده است. در هر صورت، همه می دانستند که رافضی یعنی کسی که امیرش را، حزبش را، گروهش را، حکومتش را تنها می گذارد و او را رد می کند حالا، فرق نمی کند این امیر خوب باشد یا بد.

البته، در تاریخ یافعی هم آمده زمانی که زید رحمه الله قیام کرد گروهی پیش اوآمده و به او گفتند: از ابوبکر رضی الله عنه و عمر رضی الله عنه اعلام برائت کن تا به تو بیعت بدهیم. گفت از آن ها برائت نمی کنم. گفتند: پس، ما هم تو را رفض می کنیم، تو را رد می کنیم. زید گفت: بروید شما رافضه هستید. اذهبوا فأنتم الرافضة.

به سخن دیگر یعنی، شما همان هایی هستید که جعفر صادق را رفض کردید و حالا منم رفض کردید. زید عموی جعفر صادق علیه السلام بود. یعنی به آن ها می گوید شما همان کسانی هستید که قبلاً آن ها را هم رفض کردید فأنتم الرافضة، شما همان رافضی ها هستید. مثل این که امروزه به کسی بگویی برو تو همان مدخلی هستی یا تو همان اخوان الشیاطین هستی یا تو همان سلفی حیض و نفاس و دستشویی هستی، تو همان سلفی مدخلی هستی یا تو فلانی هستی، یعنی سابقه اش مشخص است.

اکثر علماء این ترک و رفض اهل کوفه از زید بن علی علیه السلام را علت این نامگذاری می دانند. در حالی که، این نمی تواند با واقعیتهای تاریخی و عقیدتی روافض از نگاه زیدی ها و آنچه این عزیزان برداشت کرده اند تطبیق داشته باشد. مشخص است که در زمان امام زید علیه السلام دسته ای از اهل کوفه بودند که اسم رافضه بر آن ها اطلاق شده چون، خود زید رحمه الله هم شیعه بوده است. حالا این ها کدام دسته بودند؟ دسته ی ابوالخطاب. کدام دسته بودند کسانی که زید رحمه الله به آن ها گفت شما رافضی هستید؟ زید که خودش شیعه بود. کدام دسته بودند که به آن ها گفت رافضی؟ دسته ی ابوالخطاب بودند.

خوب، این ابوالخطاب کیست؟ ابوالخطاب یکی از منافقین و رهبران غلات بود که ابتدا از اصحاب جعفر صادق علیه السلام بود، ولی پس از چندی مهم‌ترين و خطرناکترین فرقه ی غاليه را تشكيل داد؛ یعنی به گونه‌ای كه همه ی فرقه‌های قبل و بعد از خودش را تحت الشعاع قرار داد و بسياری از غلات پس از او، تاکنون هم عقايد خودشان را از او اقتباس كرده اند. يكی از بدترين كارهايی كه ابوالخطاب به پيروی از مغيرة بن سعيد انجام داد، اين بود كه احاديثی با سند صحیح جعل می كرد و آنها را در كتب شیعه و به نام ائمه رحمهم الله جای می‌داد.خیلی خطرناک است. پاک سازی این روایتهای دروغین هنوز هم تمام نشده است.

ائمه ی شیعه، هم مغیره و هم ابوالخطاب را تکفیر کردند و حتی کسی چون جواد، یکی از ائمه ی شیعه رحمه الله می گوید: لعنت خداوند بر ابوالخطاب و اصحاب او و كسانی كه درباره ی لعن او توقف كرده و يا تردید مى كنند. نگاه کنید، این نمونه ای از واکنش های این بزرگواران در برابر این غلات و روافض تکفیری است که إن شاءالله در بحث فرق بین فِرَق، بیشتر و ریزتر در این زمینه صحبت خواهیم کرد.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(56- қисмат)

Хукумати секуляри Миёнмор жихати пушиш додан ба мушкилоти иқтисодий ва мушкилоти сиёсий худ жанги мазхабийро бейни будоийхо ва муслимин ба рох андохт. Секуляристхо хамиша аз мазхаб дар ростои ахдофи худишон истефода мекунанд ва фарқи намекунадки ин мазхаб чи бошад. Қоидайи секулярист дар тули торихи башарият хамин буда аст.

Хукумати секуляри Миёнмор хам дар ек сенориойи дуруғин , ба зани будоий пул додки бигуяд се нафар мусалмон ба зани будоий тажовуз карданд ва уро куштанд. Дар холики ,ин зан харгиз натавонист ин иттихомишро собит кунад. Хамин иттихоми дуруғин бахонаи шуд барои мужозот кардан ва куштори тамоми муслимини Бирма, тамоми муслимини Бирмаро ба хотири ин иттихоми дуруғин шуруъ карданд ба куштори онхо , ва танхо ба журми собит нашудаи се нафарки он се нафарро хам ба нохақ эъдом карданд то ба хол онхамма аз муслиминро куштанд ва хануз хам мекушанд. Ин будоийхо дар гуруххои шибхи низомий чун ” маг” созмондихи шуданд ва тахти химояти артеши секуляри Бирма жинояти ғейри қобили бахшиши худишонро дар хаққи тамоми муслимин шуруъ карданд.

Инро худ созмонхойи секуляр ва куфрий бейнал милалий хам натавонистанд пинхон кунанд, натавонистанд пинхон кунандки тамоми ин жиноёт тахти хидоят ва пушиши артеши секуляри Миёнмор сурат гирифта аст. Ин ек воқеият аст.

Нуктаи дигар инки ,дар Бирма ,Таббет, Чин ,Хинд,Карея ,Япон ва ғейрихки рузона ба хазорон ва балки миллионхо зани будоий тажовуз мешавад ва садои ек рохиби будоий дар намеояд аммо дар Барма ек рохиби фосиди ба номи Виротуки ба нафъи сиёсатхои хукумати секуляри Миёнмор фатво медихад ба хамрохи иддаи дигар аз хамин рохибон ,мардумро ба фатвохоишон алайхи муслимин басиж карданд ва дар панохи хукумат ва артеши секуляристи Миёнмор онхамма фожеъа офаридандки хамма дидем ва мебинем. Ин хамон сенориойи астки дар Африқойи марказий тавассути шибхи низомиёнии насроний ” анти болоко ” ва бо рахбарияти секуляристхо алайхи кулли муслимин он сарзамин дорад пиёда мешавад. Дар хамон сарзамини Африқойи марказий хам дар интихоботи секуляристхо ек секуляристи мусалмонзода бо ек секуляристи насроний дар интихобот ширкат мекунанд. Баъди аз он дар рохи пешбурди ахдофишон насронийхо ва муслиминро харж мекунанд ва он жиноётро офаридандки хам акнун мо мушохада мекунем.

Ошкор астки ин шеваи қазоват кардан сифоти муслимин нест,балки вижаги куффор астки аз кина,жахолат ,химоқат ва вахшигари онхо сарчишма мегирад ва муслимин аз чанин сифоти пасти бари хастанд. Аммо ,мутаассифона дида шудаки иддаи аз шиъаён ба журми иддаи аз фирақи маъруф ба ахли суннат ба кулли онхо юриш мебаранд ва иддаи аз фирақи маъруф ба ахли суннат хам ба журми иддаи аз шиъаён ба кулли шиъаён юриш мебаранд ва шиъаён танхо ба журми шиъа будан ва журми касони дигари қатли ом мекунанд на хеч чизи дигари. Зан ,бачча ,кудак ва хамма чизро дар Афғанистон мунфажир ва нобуд мекунанд ба журми шиъаики дар Ироқ жиноят карда аст. Хасбуналлоху  ва ниъмал вакил.

Ин услуб ва сифоти жохилият аст на ислом ва қонуни шариати аллох , ва нанги ошкори барои ахли қибла астки душманони қонуни шариати аллох ва бахусус секуляристхо ба он доман зада ва мезананд. Магар хаминхо секуляристхои Англизро дар хамин Ироқ бо риши маснуъий нагирифтандки мерафтанд дар масожиди ахли суннат ва масожиди шиъа ба новбат бомбгузорий мекарданд. Дар мадориси ахли суннат дар мадориси шиъа ба новбат бомбгузорий мекарданд ва онхоро мунфажир менамеданд ва аз ин абзори жанги мазхабий жихати расидан ба ахдофишон истефода мекарданд ва карданд. Ин абзори аст барои секуляристхо жихати ноумид кардани муслимин. Аммо,иддаи аз муслимин хам жохилона ба далили танаффур аз рақиби худ ба он доман мезананд ва чуби ин оташи вайронгар мешаванд дар холики аллохи мутаол ошкоро мефармояд:

: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ کُونُواْ قَوَّامِینَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» ‏(مائده/8)،

Эй касоники иймон овардаид!  Бар адойи вожиботи худо мувозибат дошта бошид,тақвойи худо дошта бошид ва аз руйи додгари гувохи дихид, ва душман будани шумо бо қовми шуморо водор накунадки ( бо ишон) додгари ва адолат накунид. Адолат кунидки адолат ( ба вижа бо душманон) ба пархезгори наздиктар аст. Аз худо битарсидки худо огох аз хар он чизи астки анжом медихид.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(55- қисмат)

Дар баробари қудрати аслахаи инхоки аз тарафи куффори секуляри хорижий ва тоғутхои мантақаи химоят мешаванд, танхо қудрати қуръон ва таблиғи махдуд ва ночиз кофий нест, балки танхо бо қудрати хукуматий ва танхо бо қудрати аслаха метавон бо инхо муқобила кард.

Равиши бархурд бо онхо хам хамон равиши астки бо мунофиқин ва секулярзадахойи мешавадки ё муслимин онхоро аз жомеъайи худишон ихрож карданд ва ошкор шуданд, ё худишон ба мейли худишон сафишонро аз муслимин жудо мекунанд ва куфри худишонро ошкор мекунанд ва мисли куффори ошкор барои муслимин возих ва ошкор мешаванд ва ба сафи куффори ошкор мулхақ мегарданд ва ба истелох муртад мешаванд. Чунончи уммул мўъминин Оиша розиаллоху анхо мефармояд:

:”ارْتَدَّتِ الْعَرَبُ قَاطِبَةً، وَاشْرَأَبَّ النِّفَاقُ”

Яъни : тамоми араб муртад шуданд ва дурруйи ва нифоқ жой гирифт.

Яъни ,бо муртад шудани аъроб чи чизи мустақар шуд? Нифоқ. Бале, мунофиқин ва секулярзадахо нифоқи худишонро ошкор мекунанд, хамон чизироки пинхон карда буданд хаминро ошкор мекунанд. Хамин . Барои хамин то замоники дар миёни мусалмонон хастанд мо наметавонем ба онхо бигуем мунофиқ ,эй мунофиқ. Аммо вақти ошкор карданд дигар тамом шуд, метавон гуфт, чун мунофиқ яъни кофар ,мунофиқ ,муодили кофар аст. Мунофиқ хамон кофар аст ва ле пинхон мебошад, хамин. Пас, инхо машмули хукми куффори ошкор мешавандки куфришонро ибтидо махфий карда буданд ва холо онро ошкор карданд. Дар ин сурат, мисли хар кофари бо онхо бархурд намешавад, балки танхо мисли куффори мушрик  ва секулярхо бо онон бархурд мешавад на мисли куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Нуктаи резики дар инжо лозим аст ба он ишора шавад ва мутаассифона аз тарафи бисёри аз муслимин риоят намешавад ин астки ,хамчунонки мунофиқин дастаи аз миёни муслимин хастанд ва наметавон хаммаи муслиминро мунофиқ донист, ба хамин шева, муртаддин хам дастаи аз муслимин хастанд, дастаи аз фалон мазхаб хастанд, муртаддин хам дастаи аз муслимин хастанд на хаммаи муслимин, на хаммаи он мазхаб , ва наметавон ба далили вужуди инхо хаммаи муслиминро жузви мунофиқин ё муртаддин донист. Иртидоди умумий асри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва соири адвор хам инро ба вузух нишон додаки ,бо вужуди қудратгирий муртаддин ,собитқадамон хам бисёр буданд ва собитқадамони Эроний дар Яман будандки Асвади Ансий еки аз пайғамбарони дуруғинро аз пой дароварданд ва ба дарак фристоданд.

Дастайи аз миёни ханафийхойи хинд будандки ба Англиз дар куштори муслимини довлати Усмоний кўмак мекарданд, ба куштори мардум дар шибхи қораи хинд кўмак мекарданд на хаммаи ханафийхо. Хамин алъон хам дастаи аз ханафийхойи Афғонистон ,Покистон ,Бангладеш ,Ўзбакистон ,Тожикистон ,Чин ,Туркия ва ғейрих хастандки ба куффори секуляри жахоний ва муртаддин ва новкарони хамин куффори секуляри жахоний дар ишғоли ватанишон ,куштор ва саркуби муслимин ва тахкими қонуни куфрий ,поймол шудани номусишон ва аз бейн рафтани динишон кўмак мекунанд на хаммаи ханафийхо; иддаи аз ханафихо хастанд.

Дар Алжазоир ,Марокеш,Моли ,Тунис ,Судан ,Ливия ва ғейрих хам танхо бахши аз моликийхо хастандки дар сафи куффори секуляр алайхи муслимин жангиданд ва хамин алъон хам межанганд. Ба хамин шева дар Миср ,Фаластин ,Курдистони Ироқ , Молайзия ,Яман ва ғейрих хам боз теъдоди аз шофеъийхо хастандки дар сафи увлиёйи шайтон алайхи муслимин межанганд на хаммаи шофеъийхо . Ба хамин шева , дар Ироқ ,Афғонистон ва ғейрих хам танхо бахши аз шиъаён хастандки дар сафи куффори хорижий алайхи муслимин дар холи жанг хастанд на хаммаи шиъаён. Дар Арабистон ва дували халижи форс хам боз теъдоди аз ханбалийхо ва салафийхо хастандки дар сафи куффори секуляри хорижий ба рахбари Амрико ,ното ва соири ишғолгарони алайхи муслимин дар холи жанганд на хаммайи ханбалийхо ва салафийхо.

Дар тамоми ин маворид хаммаи ханафийхо ,шофеъийхо ,моликийхо ,шиъахо ,ханбалийхо ,салафийхо ва зайдийхоро ба журми мужримин онхо наметавон онхоро жарима кард, касики бихохад онхоро ба журми хам мазхабихоишон муртад бидонад чанин кори ғейри шаръий ,ғейри ахлоқий ва нишонаи жахли ошкор ба манобеъи шаръий ва хатто мухолифати сарихи бо меъёрхои ахлоқий инсоний аст.

Иртидод журм аст, ва жузви худуд мебошад. Агар шахси дар тоифаи ё мазхабий муртакиби қатли шуда бошад, наметавон кулли он тоифа ё мазхабро қотил донист, ва хаммаро ба журми он шахс мужозот кард ; дар холики ин тоифа ва мардум бо чанин қотили хамрохи ва мушорикат надоштанд, мушорикати амалий. Ин хайвон  сифати ва химоқати астки мо муддати аст дар Миёнмор ё Бирма ва Африқои марказий шохиди он хастем.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(53- қисмат)  

Бале,

«الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ»

Бале,бояд ингуна гуфта шавад

«فَقَاتِلُواأَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ».

Ба хамин далил ва далоили дигар ,тамоми секуляристхойи сарзаминхои мусалмоннишин дар ин дунё,ба хотири валоъ ва дусти ва сарпарастишон ,эъломи валойики ба қавонини секуляристи мухолифи шариати аллох карданд,ва жангидан дар сафи куффори секуляри хорижий хукмишон мисли хукми хамон куффори ошкор аст, ва аз ислом ба сафи хамон куффори ошкор баргаштанд ва дар рохиш межанган ду хун медиханд. Ин баргашт амалий ин афрод аз сафи муслимин ба сафи куффор ,иртидоди возих ва ошкори онхост, хатто агар ду ахволи шахсий хам пораи аз ибодати исломийро анжом диханд мисли пейравони пайғамбарони дуруғин садрил исломки ба аксарияти қотиъ шариати ислом пойбанд буданд.

Пас,жараёни иртидоди умумийки қовмхои чун курдхо бо он даст ва панжа нарм мекунанд чизи жадиди набуда ва нест, аммо агар қудрати исломий дар баробари инхо ба вужуд наёяд мумкин аст хамон балойики бар сари муслимини Андалус омад бар сари ин миллат хам биёяд. Хамчунонки қаблан омада буд. Магар мо тажрубаи алавиёни Дерсим ва изадихойи Санжор ва алиюллохихойи атрофи Долохуро надоштемки ибтидо ғуллот онхоро бо шуорхойи мазхабий фариб доданд ва бо ворид кардани ақоиди маздакиён ,монавиён,метероистхо ва амсолихим ва хатто яхудият ,насроният ва ғейрих маъжуний барои ин курдхо дуруст карданд. Алъон шохиди насли аз инхо хастемки аслан худишонро мусалмон намедонанд ва бо ин шулми шурбоики аз ақоиди мухталиф бароишон аз қарни хафтум ба баъад дуруст карданд ва қизилбошхо ба он созмон доданд дар чунон таваххуми офтодандки хиёл мекунанд ақоидишон марбут чанд хазор сол пеш аст. Мисли инки еки алъон биёяд ва бигуяд пешинаи коммунистхойи кумала дар курдистон ба қабли аз суқрот бармегардад ё хаддиақал ба дўврони қабли аз пайғамбар бармегардадки аллох таоло дар мовриди иддаи аз дахрихо ва ба истелох коммунистхо мегуяд:

:«وَ قَالُوا مَاهِیَ إِلا حَیَاتُنَا الدُّنْیَا نَمُوت وَ نحْیَا وَ مَا یهْلِکُنَا إِلا الدَّهْرُ وَ مَا لهَم بِذَلِک مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلا یَظنُّونَ» (جاثیه/24)،

Мункарони аллох ва рузи қиёмат мегуянд: хаёти жуз хамин зиндаги дунёйики дар он ба сар мебарем дар кор нест. Гурухи аз мо мемиранд ва гурухи жойи ишонро мегиранд, ва жуз табиат ва рузгор ,чизи моро халок намесозад! Онон чанин суханиро аз руйи яқин ва огохи ва илм намегуянд, балки танхо гумон мебаранд ва тахмин мезананд.

Хам акнун хам ,секуляристхо дар расонахоишон чанин иштирокотиро аз миёни соири бовархои бостоний ва милали мухталифики вужуд дорад аз лабалойи китобхоишон берун мекашанд, ғуллотки омаданд ақоиди мухталифи маздакийхо ,монавихо ,митероистхоки ақоидишон вужуд доштанд, насронийхоки буданд, яхудийхо ва мажуски буданд,соибинки дар мантақаи Хузистон ва атрофи он буданд ва зиндаги карданд. Тамоми ин маъжунро дар хамин чанд қарни гузашта дуруст карданд барои хамин ғаллот ,мардуми бечораики дар Дерсим ва Санжор ва бахшхои аз хуромоноти мо дуруст карданд, алъон дар китобхоишон вужуд дорад, дар саранжом нигох кунид вужуд дорад ва мусхафи раш нигох кун вужуд дорад. Саранжом хам ба забони хуромий аст. Инхо аз лобалойи китобхойишон хамин ақоидки баъзихо марбут ба хазор сол пеш аст ва ба қабли аз ислом хам бармегардад берун мекашанд ва расман онхоро дини жадиди нишон медиханд, ва бо зури аслаха аз чанин гумонхо ва зонхои бепоя ва асоси дифоъ хам мекунанд, дар холики хамма медонем умри ин гуруххо бо торихи гуруххои ғуллот фирақи  мунтасиб ба ташайюъ ва тасаввуф гира хурда аст.

Умри инхо зиёд нест мумкин аст ақоиди марбут ба қарнхои пеш дошта бошанд. Хамин алъон ,коммунистхо ва мотериалистроки дар он мантақа мумкин вужуд дошта бошанд ва аз ақвоми мо хам бошад ва ақоиди ин шахс мумкин аст марбут ба димитрис бошад, марбут ба қабли аз милоди насрониятки аз он сухбат мекунанд, марбут ба хазорон сол пеш бошад. Ин намерасонадки қовм ва хеши мо худиш ба тури нажодий аз хазор сол пеш хамин динро дошта балки ,худиш астки хамин динро дорад. Падар ,падарбузург ,қовм ва хешхои у чизи дигари буданд.

Ғуллоти изадий,алиюллохий ва алавийхо падаришон ва аждодишон чизи дигари буданд баъад ба ин маъжун табдил шуданд. Ғуллот инхоро ба чанин табдил карданд ва иртидоди умумийро дар бахшхои ба вужуд оварданд. Хам акнун хам бо зури аслаха ва қудрати таблиғий ва қудрати  расонаики онхо доранд ин таваххумотро ба хурди мардум медиханд ва хатто онхоро асил хам маърифий мекунанд. Чиро? Чун баъзи аз ақоидишон бармегардад ба хамон монавихо ,маздакийхо ,зардуштгари, митероист ,яхудият ,насроният ва ……….ва инхо қабли аз ислом буданд. Жиноят  ва дуруғи махзро нигох кунид. Хамин астки хеч кудом аз онхо наметавонанд онро собит кунанд ба хотири хамин астки аллох таоло мегуяд:

وما لهم بذلک من علم إن هم الا یظنون»

Хеч илми надоранд чун илм бояд тажруба шавад,яъни бояд яқини бошад. Инхо хеч илми надоранд. Хаммаш зон ва гумон ва эхтимол аст ва аз хамин зон ва гумон ва эхтимол ва дуруғ хам бо зури аслаха ва шабакахои мохвораийшон дифоъ мекунанд.

(идома дорад……..)