وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

.Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(24- қисм)

Мана бу суратда,шахс томонидан  айтилган сўз ё қилинган амал иртидод хаддидаги жиноят хисобланади, “бу бизни зиммамизда эмас” балки, фақат аллох ва росулига қайтади, уни манбаъси хам фалон олимни раъйи ё фалон имомни,мужтахидни,ёки ўтган даврларда бўлганидек фалончи катта кишининг ўзини замонидаги гурухлар ёки бўлмасам ўзига хос мазхаблар,гурухлар,фикрлар хақида айтган  раъйи эмас, ёлғиз қуръон ва сахих суннат бўлади. Мана бу жуда кўп дўстларимиз диққат қилмайдиган нуқталардан биридир,яъни улар ўзига хос даврдаги ва мана бу олимни асридаги ўзига хос гурухга алоқадор бўлган бир олимни фатвосини,раъйини,уни айтган сўзини бир хукм сифатида ўзларини хозирги замонларига хам татбиқ қилишмоқчи бўлишади. Яъни аслиятда бу раъйларга нисбатан худди қуръон ва суннатга ўхшаб муносабатда бўлишади.  Албатта буни ўзлари инкор қилишлари мумкин,аммо амалда бу ишларни қилишади, бўлиб хам уларни қилаётган бу ишлари очиқ-ошкор  хато хисобланади.

Хар қандай гурухлар ва мазхаблар ўзини даврида ўзига хос эргашувчиларга эга бўлган ва агар уни ихтиёрида қудрат бўлмаган бўлса хам ундан ўнлаб балки юзлаб шохалар ажраб чиққан ва уларни хар бири ана ўша мазхабни иддао қилишган, мана бу мазхаб ва гурухни орасида жуда кўп адашган  шохалар бўлган бўлиши хам мумкин,қатъан мавжуд бўлган бу хозирги пайтда хам шунга ўхшаш мавжуд. Хўп, бир олим келиб мана шундай гурухлар хақида гапирган ва ана ўша олимни хукмига мустахақ бўлган бўлиши хам мумкин, уларни қилган ишлари сабабли ўша хукмга мустахақ бўлишган ва ўша замонни олими мана бу хос  гурухни ана ўша раъйга мустахақ қилган, аммо мана шу гурух ва мазхаб бошқа даврларда мана бу гурухда  яхши ё ёмон ўзларишлар вужудга келган,бу хам табиий, уларни кўпчилиги яхшилик томонга бурилган ёки жуда кўп ёмонлар эса йўқолиб кетган, худди хозиргача вужудга келган ё йўқолиб кетган юзлаб фирқаларга ўхшайди; хўп, энди бошқа даврларда ўзгарган ва яхши ё ёмон томонга харакат қилган мана бу гурух кўриниб турганидек бошқа хукмга мустахақ бўлади ва олдинги ўтган даврдаги олимни хукми янгиларни дардига емайди. Бу холатда олдинги олимни хукмини мана буларни устида татбиқ қилиб бўлмайди,балки ” бизларни хозирги вазиятдаги собит меъёримиз фақат ва фақат қуръон ва сахих суннатдир ва ўзгарувчан нарсалар борасида собит раъй хам мавжуд эмас”.

Хозирги пайтдаги бизларни шофеъий, ханафийларимиз ёки бошқа мазхабдагилар ва бизларни орамизда вужудга келган турли-хил гурухлар, бундан 40-50 йил олдинги даврга қараганда нихоятда фарқ қилади, уларни  янги хукмларга эхтиёжи бор, энди бир неча аср олдинги даврда ўтган фалончи гурух ё мазхаб эргашувчилари қандай бўлгани хақида гапирмаса хам бўлади.

Музаффар Султоний хўромонни тарих китобида айтадики: бутун хўромонда аёллар жинсини орасида хам, эркаклар жинсини орасида хам бирорта бенамоз топилмайди,балки уларни хаммаси намозхон ва ахли исломдирлар. Мана бу ўзимизни хўромонга тегишли бир неча йил олдинги холат, хозирги хўромондаги одамлар хам шундайми? Албатта йўқ. Демак улар хақида хозир бошқа хукм содир бўлиши керак ва бир қанча йилдан сўнг бошқа бир хукмга мустахақ бўлишлари хам мумкин.

Хар қандай суратда, мусулмон шахсни иртидодига боис бўладиган сўзни ё амални исботи учун танхо меъёр, хозирги ё ўтган замондаги фалончи олимни ё донишмандни раъйи эмас, фақат ва фақат қуръон ва сахих суннат бўлади. Хозирги пайтда гапираётган донишманд хам қуръон ва сахих суннатга истинод қилган холда бир кишини жиноят билан муттахам қила олади.

(давоми бор……..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(24- قیسم)

مَنَه بُو صُورَتدَه شَخص تامانِیدَن اِیتِیلگن سوُز یا قِیلِینگن عَمَل اِرتِداد حَددِیدَگِی جِنایَت حِسابلَه نَدِی، “بوُ بِیزنِی زِمَّه مِیزدَه اِیمَس” بَلکِی، فَقَط اَلله وَ رَسُولِیگه قَیتَه دِی، اوُنِی مَنبَع سِی هَم فَلان عالِیمنِی رَعیِی یا فَلان اِمامنِی، مُجتَهِدنِی یاکِی اوُتگن دَورلَردَه بوُلگه نِیدِیک فَلانچِی کَتتَه کِیشِینِی اوُزِینِی زَمانِیدَگِی گوُروُهلَر یاکِی بوُلمَه سَم اوُزِیگه خاص مَذهَبلَر، گوُرُوهلَر، فِکرلَر حَقِیدَه اَیتگن رَعیِی اِیمَس، یالغِیز قُرآن وَ صَحِیح سُنَّت بوُلَه دِی. مَنَه بوُ جوُدَه کوُپ دُوستلَرِیمِیز دِققَت قِیلمَیدِیگن نوُقطَه لَردَن بِیرِیدِیر،یَعنِی اوُزِیگه خاص دَوردَگِی مَنَه بُو عالِمنِی عَصرِیدَگِی اوُزِیگه خاص گوُرُوهگه عَلاقَه دار بوُلگن بِیر عالِمنِی فَتواسِینِی، رَعینِی، اوُنِی اَیتگن سوُزِینِی بِیر حُکمِ صِیفَتِیدَه اوُزلَرِینِی حاضِرگِی زَمانلَرِیگه هَم تَطبِیق قِیلِیشماقچِی بوُلِیشَه دِی. یَعنِی اَصلِیَتدَه بُو رَعیلَرگه نِسبَتاً حوُددِی قُرآن وَ سُنَّتگه اوُحشَب مُناسَبَتدَه بوُلِیشَه دِی. اَلبَتَّه بوُنِی اوُزلَرِی اِنکار قِیلِیشلَرِی موُمکِین، اَمّا عَمَلدَه بُو اِیشلَرنِی قِیلِیشَه دِی، بوُلِیب هَم اوُلَرنِی قِیلَه یاتگن بُو اِیشلَرِی آچِیق- آشکار خَطا حِسابلَه نَدِی.

هَر قَندَی گوُرُوهلَر وَ مَذهَبلَر اوُزِینِی دَورِیدَه اوُزِیگه خاص اِیرگه شوُچِیلَرگه اِیگه بوُلگن وَ اَگر اوُنِی اِیختِیارِیدَه قُدرَت بوُلمَه گن بوُلسَه هَم اوُندَن اوُنلَب بَلکِی یوُزلَب شاهَه لَر اَجرَب چِیققَن وَ اوُلَرنِی هَر بِیرِی اَنَه اوُشَه مَذهَبنِی اِدَّعا قِیلِیشگن، مَنَه بُو مَذهَب وَ گوُرُوُهنِی آرَه سِیدَه جوُدَه کوُپ اَدَشگن شاهَه لَر بُولگن بوُلِیشِی موُمکِین قَطعاً مَوجُود بُولگن بُو حاضِرگِی پَیتدَه هَم شوُنگه اوُحشَش مَوجُود. حُوپ، بِیر عالِم کِیلِیب مَنَه شوُندَی گوُرُوهلَر حَقِیدَه گپِیرگن وَ اَنَه اوُشَه عالِمنِی حُکمِیگه مُستَحَق بوُلگن بوُلِیشِی موُمکِین، اوُلَرنِی قِیلگن اِیشلَرِی سَبَبلِی اوُشَه حُکمگه مُستَحَق بوُلِیشگن وَ اوُشَه زَماننِی عالِمِی مَنَه بُو خاص گوُرُوهنِی اَنَه اوُشَه رَعیگه مُستَحَق قِیلگن، اَمّا مَنَه شوُ گوُرُوه وَ مَذهَب باشقَه دَورلَردَه مَنَه بُو گوُرُوهدَه یَحشِی یا یامان اوُزگه رِیشلَر وُجُودگه کِیلگن، بُو هَم طَبِیعِی، اوُلَر کوُپچِیلِیگِی یَحشِیلِیک تامانگه بوُرِیلگن یاکِی جوُدَه کوُپ یامانلَر اِیسَه یوُقالِیب کِیتگن، حوُددِی حاضِرگه چَه وُجُودگه کِیلگن یا یوُقالِیب کِیتگن یوُزلَب فِرقَه لَرگه اوُحشَیدِی؛ حوُپ، اِیندِی باشقَه دَورلَردَه اوُزگرگن وَ یَحشِی یا یامان تامانگه حَرَکَت قِیلگن مَنَه بُو گوُروُه کوُرِینِیب توُرگه نِیدِیک باشقَه حُکمگه مُستَحَق بُولَه دِی وَ آلدِینگِی اوُتگن دَوردَگِی عالِمنِی حُکمِی یَنگِیلَرنِی دَردِیگه یِیمَیدِی. بُو حالَتدَه آلدِینگِی عالِمنِی حُکمِینِی مَنَه بوُلَرنِی اوُستِیدَه تَطبِیق قِیلِیب بوُلمَیدِی، بَلکِی “بِیزلَرنِی حاضِرگِی وَضِیعیَتدَگِی ثابِت مِعیارِیمِیز فَقَط وَ فَقَط قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتدِیر وَ اوُزگرُوچَن نَرسَه لَر بارَه سِیدَه ثابِت رَعی هَم مَوجُود اِیمَس.”  

حاضِرگِی پَیتدَه بِیزلَرنِی شافِیعِی، حَنَفِیلَرِیمِیز یاکِی باشقَه مَذهَبدَگِیلَر وَ بِیزلَرنِی آرَه مِیزدَه وُجُودگه کِیلگن توُرلِی- هِیل گوُرُوهلَر، بوُندَن 40-50 یِیل آلدِینگِی دَورگه قَرَه گندَه نِهایَتدَه فَرق قِیلگن وَ یَنگِی حُکملَرگه اِیختِیاجِی بار، اِیندِی بِیر نِیچَه عَصر آلدِینگِی دَوردَه اوُتگن فَلانچِی گوُرُوه یا مَذهَب اِیرگه شُوچِیلَرِی قَندَی بوُلگه نِی حَقِیدَه گپِیرمَسَه هَم بُولَه دِی.

مُظَفَّر سُلطانِی هوُراماننِی تَرِیخ کِتابِیدَه اَیتَه دِیکِی: بوُتوُن هوُراماندَه عَیاللَر جِنسِینِی آرَه سِیدَه هَم، اِیرکَکلَر جِنسِینِی آرَه سِیدَه هَم بِیرارتَه بِینَماز تاپِیلمَیدِی،بَلکِی اوُلَرنِی هَمَّه سِی نَمازخان وَ اَهلِی اِسلامدِیرلَر. مَنَه بُو اوُزِیمِیزنِی هوُرامانگه تِیگِیشلِی بِیر نِیچَه یِیل آلدِینگِی حالَت، حاضِرگِی هوُراماندَگِی آدَملَر هَم شوُندَیمِی؟ اَلبَتَّه یُوق. دِیمَک اوُلَر حَقِیدَه حاضِر باشقَه حُکم صادِر بُولِیشِی کِیرَک وَ بِیر قَنچَه یِیلدَن سُونگ باشقَه بِیر حُکمگه مُستَحَق بُولِیشلَرِی هَم مُومکِین.

هَر قَندَی صُورَتدَه، مُسُلمان شَخصنِی اِرتِدادِیگه بائِث بوُلَه دِیگن سُوزنِی یا عَمَلنِی اِثباتِی اوُچُون تَنها مِعیار،حاضِرگِی یا اوُتگن زَماندَگِی فَلانچِی عالِمنِی یا دانِیشمَندنِی رَعیِی اِیمَس، فَقَط وَ فَقَط قُرآن وَ صَحِیح سُنَّت بُولَه دِی. حاضِرگِی پَیتدَه گپِیرَه یاتگن دانِیشمَند هَم قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتگه اِستِناد قِیلگن حالدَه بِیر کِیشِینِی جِنایَت بِیلَن مُتَّحَم قِیلَه آلَه دِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(24- قسمت)

در این صورت، حکم به اینکه این سخن یا این عملی که شخص آن را انجام داده جرمی است در حد ارتداد، «بر عهده ی ما نیست» بلکه، فقط به الله و رسولش بر می گردد و منبع آن تنها قرآن و سنت صحیح است نه رأی فلان عالم، فلان امام و مجتهد و فلان بزرگواری که قبلاً بوده اند و چیزی را در مورد گروه های دوران خودشان گفته اند یا درمورد گروه، مذهب و فکر خاصی … چیزی گفته باشند. این یکی از همان نکاتی است که خیلی از دوستان به آن دقت نمی کنند و فقط با رأی و فتوای یک عالم در دوره ای خاص، که مربوط به گروهی خاص هم عصر خود این عالم بوده و این حرف را زده، می خواهند این حکم را بر زمان الان خودشان هم تطبیق دهند. در واقع اینگونه می شود و مثل قرآن و سنت با چنین آرائی برخورد کنند. هر چند که خودشان آن را انکار کنند اما، عملاً همین کار را انجام می دهند در حالی که این یک اشتباه محض است.

هر گروه و مذهبی در هر دوره ای پیروان خاصی داشته و اگر قدرت هم در اختیار او نبوده باشد ده ها و بلکه صدها شاخه از آن هم جدا شده و هر کدام هم ادعای همان مذهب را داشته اند و ممکن است – وقطعاً صدق می کند و الان هم همین است – که شاخه های انحرافی زیادی هم در درون همان گروه و مذهب وجود داشته باشند. خوب، عالمی آمده در مورد یکی از همین گروه ها صحبت کرده و ممکن است مستحق حکم همان عالم هم بوده باشند، کاری را انجام داده اند و مستحق همان حکم هم شده اند و عالم آن زمان، این گروه خاص را مستحق همان رأی کرده است، اما همین گروه و مذهب در دوره ای دیگر تغییراتی خوب یا بد در آن ها به وجود آمده باشد، طبیعی است خیلی از آن ها به سمت خوبی آمده اند یا خیلی از بدها از بین رفته اند، مثل صدها فرقه ای که تاکنون از بین رفته اند و یا تولید شده اند؛ خوب، حالا وقتی که این گروه در دوره ای دیگر تغییر پیدا کرده و به سمت خوبی یا بدی حرکت کرده ، پس مستحق حکم دیگری می شوند و حکم عالم قبلی در دوره ی گذشته به درد جدیدی ها نمی خورد. در این صورت دیگر نمی توان همان حکم عالم قبلی را در مورد این ها تطبیق داد، بلکه «معیار ثابت ما وضع موجود آن ها و فقط و فقط قرآن و سنت صحیح است و هیچ رأی ثابتی در مورد چیزهای متغیر وجود ندارد».

همین الان شافعی های ما، حنفی های ما، سایر مذاهب ما و گروههای مختلفی که از میان ما به جود آمده اند با 40-50 سال گذشته بسیار متفاوت و مختلف هستند و نیازمند حکم جدیدی می باشند، حالا چه رسد به این که پیروان فلان گروه یا مذهب در چند قرن گذشته چگونه بوده اند.

مظفر سلطانی، در کتاب تاریخ هورامان می گوید: در کلِ هورامان نه درمیان جنس زنان و نه درمیان جنس مردها حتی یکی هم وجود ندارد که نماز نخوان باشد بلکه، همه نمازخوان و اهل اسلام هستند. این مال چند سال پیش همین هورامان خودمان است، اما آیا مردم الان هورامان هم همین طوری هستند؟ مسلماً نه. پس، الان حکم دیگری درموردشان باید صادر شود و ممکن است چند سال دیگر باز مستحق حکم دیگری شوند.

در هر صورت، تنها معیار برای اثبات گفتار یا عملی که باعث ارتداد شخص مسلمان می شود فقط و فقط قرآن و سنت صحیح است، نه رأی فلان عالم یا دانشمند زمان حاضر یا گذشته. دانشمندی هم که هم اکنون حرف می زند باید مستند با قرآن و سنت صحیح باشد، چون شخصی را متهم به جرمی می کند.

(ادامه دارد……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(9)

اوس نو څه باعث شوی چې پټ کافر، منافق او سیکولر یو ښکاره کافر او مرتد ته بدله شی؟یا په بل عبارت، سیکولر، منافقین، منافقان او د هغوی پیروان څنګه ښکاره کافر، مرتد او مرتدین کیږي؟ دا په لنډه توګه ویل کیدی شي چې د کفر هره کلمه او عمل چې لومړی یې د الله تعالی د شریعت او قانون په وړاندې “په ښکاره ډول” جوړوي ، او په دې سره ، دا ژمنه یا عمل هغه د مسلمانې ټولنې څخه “په ښکاره ډول” جلا کوي او هغه بیرته اړوي،او دا قول او عمل د “ښکاره” کفر پرته بل څه نه شي تاويل او تعبیر ونشي،او دا قول او عمل باید د مکلف شخص د علم، پوهې او آزاد ارادې له مخې وي او هیڅ شرعي عذر ونه لري. همدا بس.

البته شافعيانو يوازې د کفر اراده هم په ارتداد کې شامله ګڼلې ده.د مثال په توګه د نيت معنا دا ده چې يو شخص حتمي فيصله لري چې که په راتلونکي کې د مسلمانانو فشار له هغه څخه ليرې شي او د سيکولريزم قانون حاکم شي،موږ پوهیږو چې هغه د شخصي ازادۍ، د دین ازادۍ او داسې نورو عنوانونو لاندې د هغه ملاتړ کوي، او هیڅوک نشي کولی هغه ته زیان ورسوي،په دې صورت کې داسې شخص وايي چې په هغه وخت کې به پرېکړه کوي چې فرصت ورته برابر شي، د بېلګې په توګه به له سيکولر ګوندونو سره يو ځای شي او يا به يهودي، نصراني، مجوسي او داسې نور سره شي،یا که هغه کولی شي او اروپا یا آمریکا ته خپلې پښې خلاصې کړي ، هغه به په راتلونکي کې د اسلام دین پریږدي.
د شافعيانو په وينا او نظر ، په راتلونکي کې د کافر په توګه دا حتمي پرېکړه او اراده به هغه اوس هاظر حال کی کافر کي کیږي.حتی په دې شک چې په راتلونکي کې به کافر شي او که نه، دا به هم په اوسني وخت کې د کفر سبب شي، یا ووایه چې که په راتلونکي کې دا کار وشي زه به کافر شم.د بېلګې په توګه که دغه شخص يا دغه ډله يا دغه حکومت دروغ ووايي، خيانت وکړي، غلا وکړي، يا داسې او داسې کار وکړي، نو زه به د الله له شريعت او قانون څخه لاس واخلم او د يوه سيکولر ګوند غړى شم او يا به يهودي او مسيحي او داسي نور شم؛یا که څوک ماته پناه راکړي زه به عیسوی یا یهودی شم او یا به کوم سیکولر ګوند اروپا ته راوستلای شي، زه به د همدې سیکولر او کافر ګوند غړی شم.یا ووایه چې که په راتلونکي کې دا کار ونه کړي، زه به کافر شم. د بېلګې په توګه که اسلامي حکومت ماته اوبه، برېښنا او نورې اسانتياوې را نه کړي او ګېډه مې ډکه نه کړي، زه به کافر شم او د سيکولر، يهودي، نصراني او داسې نورو ګوندونو غړی شم چې ماته اسانتیاوې برابروي او وراکوي کوي.دا شخص خپل اسلام په راتلونکي کې داسې څه ته ځنډوي چې که د ده د خوښې سره سم شي او که نه، دا کس به کافر شي.
په هر حالت کې د کفر رضایت د کفر سبب ګرځي، که هغه دا رضایت راتلونکي ته وځنډوي یا په اوسني وخت کې وي او دا شخص اوس په حال هاظر کی کافر کیږي.
دین او عقیده هغه څه نه دي چې د یوې ټاکلې ډلې د فساد یا ښه له امله یې ، داسې او داسې ډلې ، داسې خلک ، داسې او داسې حکومت ، یا د ټولې نړۍ د ښه او بد لپاره پریښودل شي یا له هغه نه لاس واخلي.
په دې توګه ، شافعيانو یوازې د کفر اراده کول د کفر سبب ګڼي،او دوی دا ډول شی د ارتداد دحکم تابع ګڼي.البته ، نیت هغه څه نه دي چې نور یې قضاوت کولی شي ، او دا یوازې مسلمانانو ته یادونه کوي چې مسلمانان باید محتاط اوسي چې حتی دوی د ارتداد اراده هم ونه کړي. خو، هغه څه چې ټول پری موافق دي چه د ژبې او عمل له لارې ارتداد (د الفاظو او عملونو له لارې)دي.که څه هم، که د حاطب رضی الله عنه په څیر قضیه وي او هغه د مرتد وینا یا عمل کړی وي.بیا هم د هغه دلایلو او شواهدو له مخې چې هغه راوړي او د هغه د شخصي سابقیه له مخې باید د دې چلند نیت او اراده وڅیړل شي او د دې شخص نیت او نیت ته پاملرنه وشي چې دا ډول کفري وینا او یا عمل ترسره کړي

 
Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(23- қисм)

Мана бу салтанат салафийларини айтишича, секуляризм куфрдир,уни жуда кўп матлабларида мавжуд, чунки уни йўқ дея олмайди, шунинг учун секуляр ахзоблар кофирдир,дейди. Хўп, энди агар бир киши секулярист хизбни рахбари бўлса,нима бўлади? Мана бу саволга мана бу динфуруш,салтанат сехргарлари жавоб беришлари лозим. Бир секуляр хизбнинг рахбарияти мақомини эгаллаб турган кимса, оддий бир кофир хисобланмайди, балки “аимматул куфр” бўлади. Мана бу хам “аимматул куфр”дир.

 Ўзингиз хам бир ўйлаб кўринглар, ахир биз коммунистларнинг рахбари бўлган  сталинга қараб бу шахс коммунист эмас,дея оламизми? Сталинни химояси билан курдистондаги иртидодий ва секуляр хизбни аввалги бунёнгузори бўлган қози мухаммадга у демократ ва секуляр бўлмаган дея оламизми? Мусулмонларни шунчалик ахмоқ деб фарз қилиш мумкинми? Улар қози мухаммадни устидаги   коммунистларни формасини устига саллани қўйиб олганлиги сабабли  бизларни алдай олишадими?

Демак, шахснинг сўзи аввало у ўзини мусулмонлардан жудо қилмаган ва ошкор кофирларга қўшилмаган  пайтигача эътиборга олинади, ундан ташқари огох бўлиши билан бирга уни сўзлари қилаётган амалига мухолиф бўлмаслиги керак ёки бу амалларни қилаётган холатда бўлмаслиги лозим. Рамазонда тушлик еб ўтирган одам, шу еб турган холида, агар сизни кўзингизга тўғри қараб туриб,мен овқат емаяпман,деса сиз қандай холатга тушган бўлар эдингиз? Қўли сизни чўнтагингизда бўлиб пулингизни ўғирлаётган ёки манзилингизга келиб нарсаларни жамлаётган ўғрини ушлаб олсангиз ва унга нима учун ўғрилик қиляпсан,десангиз? Сизни кўзингизга қараб туриб мен ўғрилик қилмаяпман, мен ўғри эмасман,деса қандай холатга тушган бўлар эдингиз?

Мана бу турли-туман куфриётларни,жиноятларни, ўлимни,ўғриликларни,талончиликни, мусулмонларни қирғинини амалга оширадиган бутун жахон секуляр сотқинларнинг,тоғут хокимларнинг холати бўлиб,мана бу кимсалар одамларни кўзига қараб туриб: бизлар бу ишни қилмаганмиз,дейишади, салтанат уламолари ва сехргарлар хам айтишадики, уларни мана бу инкори рост гапираётганларига далолат қилади.

Мени назарим бўйича мана бу аимматул куфр ва фасодчиларни яхшиси ўзига хос фурсатга қолдирамиз, хозир эса муттахам қилинган мусулмонга қайтамиз, уни ўзига хос мархалалардан ўтказилгандан сўнг унга таъйин қилингандан сўнг,шахсни иртидоди бўйича қатъий хукмни содир қилинади ва жуда хам хатарли томонга йўналади, бу йўл нихоятда хатарлидир.

Энди, агар мусулмон шахс иқрор бўлиб бирор нарсани инкор ва рад қилмаса, уни жинояти исбот бўлади. Аммо мана бу кофий эмас ва хукмни содир қилиб бўлмайди, биз фақат аввалги мархалани босиб ўтдик холос. Иккинчи мархала шуки, мана бу шахсни иртидодига боис бўладиган тухмат,жиноят,куфр эканини хам исбот  қилишимиз керак. Мана бу нарсани фақат ва фақат қуръон ва сахих суннатни қатъий хужжатлари орқали исбот  қилса бўлади.

Олдин собит қилганимиздек мана бу шахсни ўзи хам мана бундай сўзни айтганига иқрор бўлган ва уни жиноятни устида ушлашган эди,лекин уни гапирган сўзи хам шахсни иртидодига боис бўладиган  куфрга оид жиноят эканини хам собит қилиниши  лозим, мана буни фақат қуръон ва суннат бўйича собит қилса бўлади, мана бу қуръондаги ва аллохни шариатидаги қонунлардаги халол ва харомга ўхшаган нарса бўлиб, фақат аллох халол қилиш ё харом қилиш хаққига эга, мусулмонларни бу ерда қиладиган иши шуки мана бу ахкомларни хеч қандай аралашувсиз,тасарруфсиз қуръон ва суннатдан олишади ва унга амал қилишади. Мана бу ерда ижтиходга,таъвилга ва инсонни раъйига ўрин йўқ.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(23- قیسم)

مَنَه بُو سَلطَنَت سَلَفِیلَرِینِی اَیتِیشِیچَه، سِکوُلارِیزم کُفردِیر، اوُنِی جُودَه کوُپ مَطلَبلَرِیدَه مَوجُود، چوُنکِی اوُنِی یوُق دِییَه آلمَیدِی، شوُنِینگ اوُچُون سِکوُلار اَحزابلَر کافِردِیر، دِییدِی. حوُپ، اِیندِی اَگر بِیر کِیشِی سِکوُلارِیست حِزبنِی رَهبَرِی بوُلسَه، نِیمَه بوُلَه دِی؟ مَنَه بُو سَوالگه مَنَه بُو دِینفُرُوش، سَلطَنَت سِیحرگرلَرِی جَواب بِیرِیشلَرِی لازِم. بِیر سِکوُلار حِزبنِینگ رَهبَرِیَتِی مَقامِینِی اِیگللَب توُرگن کِیمسَه، عاددِی بِیر کافِر حِسابلَنمَیدِی، بَلکِی” اَئِمَّةَ الکُفر” بوُلَه دِی. مَنَه بُو هَم “ اَئِمَّةَ الکُفر”دُور.

اوُزِینگِیز هَم بِیر اوُیلَب کوُرِینگلَر، اَخِیر بِیز کامُّونِیستلَرنِینگ رَهبَرِی بوُلگن ستَلِینگه قَرَب بُو شَخص کامُّونِیست اِیمَس، دِییَه آلَه مِیزمِی؟ ستَلِیننِی حِمایَه سِی بِیلَن کوُردِستاندَگِی اِرتِدادِی وَ سِکوُلار حِزبنِی اَوَّلگِی بوُنیانگوُذارِی بوُلگن قاضِی مُحَمَّدگه اوُ دِیماکرَت وَ سِکوُلار بوُلمَه گن دِییَه آلَه مِیزمِی؟ مُسُلمانلَرنِی شوُنچَه لِیک اَخماق دِیب فَرض قِیلِیش موُمکِینمِی؟ اوُلَر قاضِی مُحَمَّدنِی اوُستِیدَگِی کامّوُنِیستلَرنِی فارمَه سِینِی اوُستِیگه سَللَه نِی قوُیِیب آلگنلِیگِی سَبَبلِی بِیزلَرنِی اَلدَی آلِیشَه دِیمِی؟

دِیمُک،شُخصنّینگ سوِزّی اَوَّلا اوُ اوُزِینِی مُسُلمانلَردَن جُودا قِیلمَه گن وَ آشکار کافِرلَرگه قوُشِیلمَه گن پَیتگه چَه اِعتِبارگه آلِینَه دِی، اوُندَن تَشقَرِی آگاه بوُلِیشِی بِیلَن بِیرگه اوُنِی سوُزلَرِی قِیلَه یاتگن عَمَلِیگه مُخالِف بوُلمَسلِیگِی کِیرَک، یاکِی بُو عَمَللَرنِی قِیلَه یاتگن حالَتدَه بوُلمَسلِیگِی لازِم. رَمَضاندَه توُشلِیک یِیب اوُتِیرگن آدَم، شوُ یِیب توُرگن حالِیدَه، اَگر سِیزنِی کوُزِینگِیزگه قَرَب توُرِیب، مِین آوقَت یِیمَه یَپمَن ،دِیسَه سِیز قَندَی حالَتگه توُشگن بوُلَر اِیدِینگِیز؟ قوُلِی سِیزنِی چوُنتَه گِینگِیزدَه بوُلِیب پوُلِینگِیزنِی اوُغِیرلَه یاتگن یاکِی مَنزِیلِینگِیزگه کِیلِیب نَرسَه لَرنِی جَملَه یاتگن اوُغرِینِی اوُشلَب آلسَنگِیز وَ اوُنگه نِیمَه اوُچُون اوُغرِیلِیک قِیلیَپسَن، دِیسَنگِیز؟ سِیزنِی کوُزِینگِیزگه قَرَب توُرِیب مِین اوُغرِیلِیک قِیلمَه یَپمَن، مِین اوُغرِی اِیمَسمَن، دِیسَه قَندَی حالَتگه توُشگن بوُلَر اِیدِینگِیز؟

مَنَه بُو توُرلِی- توُمَن کُفرِیاتلَرنِی، جِنایَتلَرنِی، اوُلِیمنِی، اوُغرِیلِیکلَرنِی، تَلانچِیلِیکنِی، مُسُلمانلَرنِی قِیرغِینِینِی عَمَلگه آشِیرَه دِیگن بوُتوُن جَهان سِکوُلار ساتقِینلَرِینِینگ، طاغوُت حاکِملَرنِینک حالَتِی بوُلِیب، مَنَه بُو کِیمسَه لَر آدَملَرنِی کوُزِیگه قَرَب توُرِیب: بِیزلَر بُو اِیشنِی قِیلمَه گنمِیز، دِییِیشَه دِی، سَلطَنَت اوُلَمالَرِی وَ سِیحرگرلَر هَم اَیتِیشَه دِیِکِی، اوُلَرنِی مَنَه بُو اِنکارِی راست گپِیرَه یاتگنلَرِیگه دَلالَت قِیلَه دِی.

مِینِی نَظَرِیم بُویِیچَه مَنَه بُو اَئِمَّةُ الکُفر وَ فَسادچِیلَرنِی یَحشِیسِی اوُزِیگه خاص فُرصَتگه قالدِیرَه مِیز، حاضِر اِیسَه مُتَّحَم قِیلِینگن مُسُلمانگه قَیتَه مِیز، اوُنِی اوُزِیگه خاص مَرحَلَه لَرنِی اوُتکَه زِیلگندَن سُونگ اوُنگه تَعیِین قِیلِینگندَن سوُنگ، شَخصنِی اِرتِدادِی بُویِیچَه قَطعِی حُکمنِی صادِر قِیلِینَه دِی وَ جُودَه هَم خَطَرلِی تامانگه یوُنَه لَه دِی، بُو یوُل  نِهایَتدَه خَطَرلِیدِیر.

اِیندِی، اَگر مُسُلمان شَخص اِقرار بوُلِیب بِیرار نَرسَه نِی اِنکار وَ رَد قِیلمَه سَه، اوُنِی جِنایَتِی اِثبات بوُلَه دِی. اَمّا مَنَه بُو کافِی اِیمَس وَ حُکمنِی صادِر قِیلِیب بُولمَیدِی، بِیز فَقَط اَوَّلگِی مَرحَلَه نِی باسِیب اوُتدِیک حالاص. اِیککِینچِی مَرحَلَه شوُکِی، مَنَه بُو شَخصنِی اِرتِدادِیگه بائِث بوُلَه دِیگن تُحمَت، جِنایَت، کُفر اِیکَه نِینِی هَم اِثبات قِیلِیشِیمِیز کِیرَک. مَنَه بُو نَرسَه نِی فَقَط وَ فَقَط قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتنِی قَطعِی حُجَّتلَرِی آرقَه لِی اِثبات قِیلسَه بوُلَه دِی.

آلدِین ثابِت قِیلگه نِیمِیزدِیک مَنَه بُو شَخصنِی اوُزِی هَم مَنَه بوُندَی سوُزنِی اَیتگه نِیگه اِقرار بُولگن وَ اوُنِی جِنایَتنِی اوُستِیدَه اوُشلَشگن اِیدِی، لِیکِن اوُنِی گپِیرگن سوُزِی هَم شَخصنِی اِرتِدادِیگه بائِث بوُلَه دِیگن کُفرگه آئِد جِنایَت اِیکَه نِینِی هَم ثابِت قِیلِینِیشِی لازِم، مَنَه بوُنِی فَقَط قُرآن وَ سُنَّت بوُیِیچَه ثابِت قِیلسَه بوُلَه دِی، مَنَه بُو قُرآندَگِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَردَگِی حَلال وَ حَرامگه اوُحشَگن نَرسَه بوُلِیب، فَقَط اَلله حَلال قِیلِیش یا حَرام قِیلِیش حَققِیگه اِیگه، مُسُلمانلَرنِی بُو یِیردَه قِیلَه دِیگن اِیشِی شوُکِی مَنَه بُو اَحکاملَرنِی هِیچ قَندَی اَرَلَه شوُوسِیز، تَصَرُّفسِیز قُرآن وَ سُنَّتدَن آلِیشَه دِی وَ اوُنگه عَمَل قِیلِیشَه دِی. مَنَه بُو یِیردَه اِجتِهادگه، تَعوِیلگه وَ اِنساننِی رَعیِیگه اوُرِین یُوق.

(دوامی بار…….)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(23- قسمت)

این سلفی درباری می گوید سکولاریسم کفر است، در خیلی از مطالب او هست چون، نمی تواند بگوید نیست و می گوید احزاب سکولار هم کافر هستند. خوب، حالا اگر کسی رهبر یک حزب سکولاریست شود چه؟ این سؤالی است که باید این ساحرهای درباری دین فروش جواب دهند. کسی که به رهبریت یک حزب سکولار می رسد، این یک کافر معمولی نیست بلکه «اَئِمَّةَ الکُفر» است. این «اَئِمَّةَ الکُفر» است.

آخر مگر می توانیم به استالین بگوییم این شخص کمونیست نیست در حالی که رهبر کمونیستها بوده؟ مگر می توان به قاضی محمد بگوییم دمکرات و سکولار نبوده در حالی که با حمایت استالین، بنیانگذار اولین حزب سکولار و ارتدادی در کردستان بوده؟ آیا می توان اینقدر مسلمان را احمق فرض کرده باشند که با عمامه ای که روی لباس فرم کمونیستها بر سر قاضی محمد گذاشتند خیال می کنند می توانند ما را فریب دهند؟  

پس، انکار شخص تا زمانی اعتبار دارد که اولاً خودش را از مسلمین جدا نکرده باشد، و وارد کفار آشکار نشده باشد، و علاوه بر آن ضمن آگاهی بر جرم، گفتار وی با کردارش مخالف نباشد و یا در حال انجام دادن آن نباشد. مردی که در رمضان ناهار می خورد، و میبینی که دارد می خورد، اگر صاف صاف به چشم هایت نگاه کند و بگوید من غذا نمی خورم چه حالتی به  شما دست می دهد؟  کسی که دستش در جیب توست و پولت را می دزدد یا به خانه ات آمده و در حال جمع کردن وسایل می باشد، اگر مچ او را بگیری و بگویی چرا دزدی میکنی؟ صاف صاف به چشم هایت نگاه کند و بگوید من دزدی نمی کنم و دزد نیستم، چه حالتی به شما دست می دهد؟

این حالت حکام طاغوت و مزدوران کفار سکولار جهانی است که انواع کفریات، جنایات، اعدامها، دزدیها، چپاولها، مسلمان کشی ها و کشتارها را انجام می دهند و صاف صاف به چشم های مردم نگاه می کنند و می گویند ما نبودیم، و ساحران و علمای درباری هم می گویند این انکار آن ها به معنی این است که راست می گویند.

به نظرمن این اَئِمَّةَ الکُفر و مفسدین را بهتر است به وقت خودش بسپاریم، و در این فرصت بر می گردیم سراغ مسلمانی که متهم شده بود به ارتکاب جرمی که در صورت عبور از مراحل خاصی که برایش تعیین شده باعث صدور حکم قطعی ارتداد شخص می شود و به سمت و سوی خطرناکی پیش می رود، مسیری که خیلی خطرناک است.

  حالا، اگر شخص مسلمان اقرار کند و چیزی را انکار و رد نکند، جرم او ثابت می شود. اما، این کافی نیست و نمی توان حکم را صادر کرد، و ما تنها مرحله ی اول را طی کردیم. مرحله ی دوم این است، که باید ثابت هم بکنیم که این تهمت، جرم و کفری بوده که باعث ارتداد شخص می شود. این چیزی است که فقط و فقط از طریق نصوص قطعی قرآن و سنت صحیح ثابت می شود.

 قبلاً ثابت کردیم و این فرد هم اقرار کرد که چنین حرفی را زده که به اتهام جرم او را گرفته اند ولی باید ثابت شود که حرفی را که زده جرم کفری بوده که باعث ارتداد شخص می شود، و این هم چیزی است که فقط در قرآن و سنت ثابت می شود، این هم چیزی است شبیه حلال و حرام در قرآن و در قانون شریعت الله، و فقط الله حق حلال کردن یا حرام کردن دارد، و مسلمین تنها کاری که می کنند این است که این احکام را بدون هیچ گونه دخل و تصرفی از قرآن و سنت بگیرند و به آن عمل کنند. اینجا دیگر جای اجتهاد نیست، جای تأویل و رأی انسان نیست.

(ادامه دارد…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(8)

دلته دا شک پیدا کیږي چې آیا یو څوک چې د منافقینو او سیکولرانو په ډله کې وي او داسې عمل یې کړی وي چې الله تعالی هغه تکفیر کړی ده، د هغه توبه رښتیا ده که دروغ؟ مګر، تاسو ډاډه یاست چې هغه توبه کړې ده.
دا یقین له شک او شبه څخه لوړ دی او څوک چې په یقین سره اسلام ته داخل شوی وي د شک، او شبهه او احتمال په واسطه هغه د اسلام څخه نشي ایستل کیدی.دا یو عمومي قاعده ده چې د چه اهل قبلې خلکو هغه منلې ده.دا ټول جرمونه او ګناهونه په نړۍ کې د یو مسلمان لپاره د کبیره او یا صغیره ګناهونو په کچه پاتې کیږي.که کوم مسلمان او مؤمن له دغو جرمونو څخه کوم چې ښکاره او روښانه وي ترسره کړي، هغه به کافر شي.
خو که له ګناه کولو وروسته توبه وباسي او ځان د اسلامي ټولني برخه وګڼي او د هغوی له صفونو څخه جلا نه شي، د هغه توبه به قبوله شي او د مسلمان په شان به ورسره چلند وشي.حتی که هغه د منافقینو او سیکولرشوي ټول جرمونه هم وکړي، د یو سیکولرزدهو مسلمان په څیر به ورسره چلند وشي.
دوی ټول نبوی حجت ختم کړی وي او هیڅ شرعي عذر یې نه درلود،بیا به د دوی لپاره د جهل ناپوهۍ عذر پاتې نه وي او دوی به د هغه چا د حکم شامل تابع وي چې په پوهه، قصدي او په خپله خوښه یې جرم کړی وي.هغه ټکی چې په دې برخه کې باید ذکر شي په یو شخص باندې د نبوی حجت اقامه هغه وخت شوی دی.

ځکه چې دا ممکنه ده چې یو څوک د دې اندازې جرم ترسره کړي، مګر دا به څو ورځې او حتی کلونه وخت ونیسي چې یو څوک راشي او دې مسلمان ته د نبوی حجت ثبوت ورسوي.په دې صورت کې مسلمان ته د دې نبوي حجت د رسولو وخت په حکم کې بدلون نه راځي،او دا مسلمان به په عذر سره د جاهل مسلمان په توګه پاتې شي تر څو چې د رسول الله صلی الله علیه وسلم حجت ورته ونه رسیږي،او که د نبوي حجت ورته ورسېږي، د هغه توبه به قبوله شي، که څه هم دروغجنه توبه وي،او مخکې له دې چې توبه وباسي، د دومره دروند جرم په کولو سره به د اسلام له دائرې څخه نه وځي،که څه هم هغه په ​​ ساعتونو او حتی ورځو، میاشتو او کلونو کې د دومره سخت جرم سره ژوند کړی وی.
دا مهمه ده چې داسې کس چې دا ډول جرم یې کړی وي د نبوی حجت هغه ته ورسیږئ.د خپل جرم څخه خبر اوسئ،خبر اوسئ چې که یې بیا تکرار کړي نو حد یې څومره دی؟کومې پایلې ورته په تمه دي؟ او تر څو چې دې مرحلې ته نه وي رسېدلی، دا سړی بیا هم مسلمان شمېرل کېږي او د مسلمانانو له حلقې څخه نه شي ایستل کېدای.دا یو له هغو مهمو ټکو څخه دی چې مسلمانانو په ډیپلوماسۍ او له مجرم مسلمانانو سره د چلند طریقه هېره کړې ده او دوی ته باید یادونه وشي چې دا ډول چلند،د اهل قبله دا سنت دود د دوی په منځ کې بیا را ژوندی شي او له مجرم او خطا کاره مسلمانانو سره د ښه چلند لاره غوره کړي چا چې دا ډول جنايتکارې خبرې او عملونه کړي وي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(22- қисм)

Албатта мана бу борада хам, тоғутларни дифоъ қилувчилар ва тоғутларни ихтиёрида туриб тоғутлар учун вазифаларини бажариб келаётган баъзи  уламойи суъ ва сехргарлар мусулмонларни жоду қилиш учун шубхаларни вужудга келтиришган. Мана бу инкор бизни бир қисмимиз бўлган ва бизларга ўхшаш аллохни шариатидаги қонунларни барчасига эътиқод қиладиган мусулмон учунлигини хаммамиз яхши биламиз, у хам худди бизларга ўхшаш ўзини мусулмонларни жамиятидан жудо қилган эмас, аммо агар жудо қилган бўлса, нима бўлади? Агар ошкор кофирларни жамоасига  кетган бўлса, нима бўлади?

Агар мана бу шахс хозир хам жиноятни қилаётган бўлса ва у буни жиноят эканини яхши билса ва хаммамиз уни кўрсак, нима бўлади? Ёки у ўлгунича мана бу жиноятни қилган бўлса, нима бўлади? Бизларни иккиланишимизга ўрин қоладими,яъни яна бир марта келиб ундан сўрай оламизми? Ёки мана бу шахсни инкор қилишига хам ўрин борми?

Булар мушаххасдир, мусулмон шахс масалан яхудийларники, насронийларники, мажусларники ё секуляристларники бўлган сўзни сўзлаган ёки амални қилган ва бизлар уни мана бу гурухларни жамоасига  кетган деб ўйлаган эдик, аммо бу шахснинг  ўзини айтишича, бу сўзларни аслан айтмаган, у буни инкор қиляпти ва биз хам буни ундан қабул қиламиз ва бу шахс мусулмонларни орасидан мана бу сўз,калом билан бошқа жойга бормаган,деймиз, энди агар у қилаётган ишини хақиқатда  жиноят эканини билса ва биз уни ўша жойда кўрсак, нима бўлади? Ўзи денгизни ичига тушиб олиб, мен денгизда эмасман деяётган кимсани гапини қабул қиламизми? Маст бўлган холида шаробхонада туриб мен шароб ичмаганман деб турган кимсани сўзига ишонса бўладими?

Агар бир киши ошкор равишда коммунист,демократ либирал ё яхудият, насроният,мажусият хизбларини бирига эргашган бўлса ва мен секуляр ё яхудий ,насроний,мажус эмасман ва мен мусулмонман,деб турса, мана бу кимса ошкор ёлғон  гапирибди.

Унинг фалончи секуляр хизбда хозир бўлиши ва у ерда хилма-хил мақомларга эга бўлиши,унинг қилаётган амалини гапираётган сўзига қарама- қарши эканини билдириб турибди, бу фақат мусулмонларни фариб бериш учун холос. Бу ерда комил ошкор кўриниб турибди, бу худди курдистондаги секулярист муртадларнинг мусулмонларни фариб бериш учун,  қози мухаммад муртад курдистондаги секуляр иртидодий аввалги хизбни бунёргузори бўлган, у секулярист бўлмаган,деган гапларига ўхшайди, ёки оли саъуддаги салафий абдуллатиф айтадики: ироқни курдистонидаги бизларни валийи амримиз борзонийни айтишича, у секуляр эмас. Мана бу сехргар айтадики: ироқни курдистонидаги демократ хизбни рахбарини айтишича,мен секуляр эмасман,демак уни секуляр деб бўлмайди,чунки у секуляр эмаслигига иқрор бўлган.

Шунга қарамасдан мана шу сехргар (абдуллатиф)ни ўзи оли саъудни ёлғончи салафийларидан бўлади ва тоғутларнинг косасини ялаб юради, уни сўзини қабул қилиб бўлмайди, бундан ташқари борзоний хам хамиша секуляризм динини химоя қилиб сухбат қилади ва ўзини доим секуляризмни мудофаъа қилувчиси деб билади ва агарчи барча ахборот воситалари уни ихтиёрида бўлса хам, бирор марта хам секуляризмга қарши бир калима хам гапирмаган, бўлиб хам у минглаб курд ёшларини секуляризм динини ва америка ва уни навкарларини рахбарлигидаги  жахон секуляристларининг  йўлида қирғинга жўнатган, фақат уни хизбининг маромномасига мурожаъат қилсангиз ёки хаддиақал унинг курдистон демократ хизбини унвонига эътибор берилса, фақат калималарни назарга олинса (демократ сифатида эътибор берилса) унда демократия ва демократ ё умуман айтганда секуляризм асоси бўйича таъриф қилингандир.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(22- قیسم)

اَلبَتَّه مَنَه بوُ بارَه دَه هَم، طاغوُتلَرنِی دِفاع قِیلوُچِیلَر وَ طاغوُتلَرنِی اِیختِیارِیدَه توُرِیب طاغوُتلَر اوُچُون وَظِیفَه لَرِینِی بَجَرِیب کِیلَیاتگن بَعضِی اوُلَمایِی سوُء وَ سِیحرگرلَر مُسُلمانلَرنِی جادوُ قِیلِیش اوُچُون شُبهَه لَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشگن. مَنَه بُو اِنکار بِیزنِی بِیر قِیسمِیمِیز بوُلگن بِیزلَرگه اوُحشَش اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بَرچَه سِیگه اِعتِقاد قِیلَه دِیگن مُسُلمان اوُچُونلِیگِینِی هَمَّه مِیز یَحشِی بِیلَه مِیز، اوُ هَم حوُددِی بِیزلَرگه اوُحشَش اوُزِینِی مُسُلمانلَرنِی جَمِیعیَتِیدَن جوُدا قِیلگن اِیمَس، اَمّا اَگر جوُدا قِیلگن بُولسَه، نِیمَه بوُلَه دِی؟ اَگر آشکار کافِرلَرنِی جَماعَه سِیگه کِیتگن بوُلسَه، نِیمَه بوُلَه دِی؟

اَگر مَنَه بُو شَخص حاضِر هَم جِنایَتنِی قِیلَه یاتگن بوُلسَه وَ اوُ بوُنِی جِنایَت اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلسَه وَ هَمَّه مِیز اوُنِی کوُرسَک، نِیمَه بُولَه دِی؟ یاکِی اوُ اوُلگوُنِیچَه مَنَه بوُ جِنایَتنِی قِیلگن بوُلسَه، نِیمَه بوُلَه دِی؟ بِیزلَرنِی اِیککِیلَه نِیشِیمِیزگه اوُرِین قالَه دِیمِی، یَعنِی بِیر مَرتَه کِیلِیب اوُندَن سُورَی آلَه مِیزمِی؟ یاکِی مَنَه بُو شَخصنِی اِنکار قِیلِیشِیگه هَم اوُرِین بارمِی؟

بُولَر مُشَخَّصدِیر، مُسُلمان شَخص مَثَلاً یَهُودِیلَرنِیکِی، نَصرانِیلَرنِیکِی، مَجُوسلَرنِیکِی یا سِکوُلارِیستلَرنِیکِی بوُلگن سوُزنِی سوُزلَه گن یاکِی عَمَلنِی قِیلگن وَ بِیزلَر اوُنِی مَنَه بُو گوُروُهلَرنِی جَماعَه سِیگه کِیتگن دِیب اوُیلَه گن اِیدِیک، اَمّا بُو شَخصنِینگ اوُزِینِی اَیتِیشِیچَه، بُو سوُزلَرنِی اَصلاً اَیتمَه گن، اوُ بُونِی اِنکار قِیلیَپتِی وَ بِیز هَم بوُنِی اوُندَن قَبوُل قِیلَه مِیز وَ بُو شَخص مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَن مَنَه بُو سوُز،کَلام بِیلَن باشقَه جایگه بارمَه گن، دِییمِیز، اِیندِی اَگر اوُ قِیلَه یاتگن اِیشِینِی حَقِیقَتدَه جِنایَت اِیکَه نِینِی بِیلسَه وَ بِیز اوُنِی اوُشَه جایدَه کوُرسَک، نِیمَه بوُلَه دِی؟ اوُزِی دِینگِیزنِی اِیچِیگه توُشِیب آلِیب، مِین دِینگِیزدَه اِیمَسمَن دِییَه یاتگن کِیمسَه نِی گپِینِی قَبوُل قِیلَه مِیزمِی؟ مَست بوُلگن حالِیدَه شَرابخانَه دَه توُرِیب مِین شَراب اِیچمَه گنمَن دِیب توُرگن کِیمسَه نِی سوُزِیگه اِیشانسَه بوُلَه دِیمِی؟

اَگر بِیر کِیشِی آشکار رَوِیشدَه کامُّونِیست، دِیماکرَت لِیبِیرَل یا یَهُودِیَت، نَصرانِیَت، مَجُوسِیَت حِزبلَرِینِی بِیرِیگه اِیرگشگن بوُلسَه وَ مِین سِکوُلار یا نَصرانِی، یَهُودِی، مَجُوس اِیمَسمَن وَ مِین مُسُلمانمَن دِیب توُرسَه ، مَنَه بُو کِیمسَه آشکار یالغان گپِیرِیبدِی.

اوُنِینگ فَلانچِی سِکوُلار حِزبدَه حاضِر بوُلِیشِی وَ اوُ یِیردَه هِیلمَه – هِیل مَقاملَرگه اِیگه  بوُلِیشِی، اوُنِینگ قِیلَه یاتگن عَمَلِینِی گپِیرَه یاتگن سُوزِیگه قَرَمَه – قَرشِی اِیکَه نِینِی بِیلدِیرِیب توُرِیبدِی، بُو فَقَط مُسُلمانلَرنِی فَرِیب بِیرِیش اوُچُون حالاص. بُو یِیردَه کامِل آشکار کوُرِینِیب توُرِیبدِی، بُو حوُددِی کوُردِستاندَگِی سِکوُلارِیست مُرتَدلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی فَرِیب بِیرِیش اوُچُون، قاضِی مُحَمَّد مُرتَد کوُردِستاندَگِی سِکوُلار اِرتِدادِی اَوَّلگِی جِزبنِی بوُنیانگوُذارِی بوُلگن، اوُ سِکوُلارِیست بوُلمَه گن، دِیگن گپلَرِیگه اوُحشَیدِی، یاکِی آلِی سَعُوددَگِی سَلَفِی عَبدُاللَطِیف اَیتَه دِیکِی: عِراقنِی کوُردِستاندَگِی دِیماکرَت حِزبنِی رَهبَرِینِی اَیتِیشِیچَه، مِین سِکوُلار اِیمَسمَن، دِیمَک اوُنِی سِکوُلار دِیب بوُلمَیدِی، چوُنکِی اوُ سِکوُلار اِیمَسلِیگِیگه اِقرار بوُلگن.   

شُونگه قَرَمَسدَن مَنَه شُو سِیحرگر( عَبدُالَّطِیف) نِی اوُزِی آلِی سَعُودنِی یالغانچِی سَلَفِیلَرِیدَن بوُلَه دِی وَ طاغوُتلَرنِینگ کاسَه سِینِی یَلَب یوُرَه دِی،اوُنِی سوُزِینِی قَبوُل قِیلِیب بوُلمَیدِی، بوُندَن تَشقَرِی بارزانِی هَم هَمِیشَه سِکوُلارِیزم دِینِینِی حِمایَه قِیلِیب صُحبَت قِیلَه دِی وَ اوُزِینِی دائِم سِکوُلارِیزمنِی مُدافَعَه قِیلوُچِیسِی دِیب بِیلَه دِی وَ اَگرچِی بَرچَه اَخبارات واسِیطَه لَرِی اوُنِی اِیختِیارِیدَه بوُلسَه هَم، بِیرار مَرتَه هَم سِکوُلارِیزمگه قَرشِی بِیر کَلِیمَه هَم گپِیرمَه گن، بُولِیب هشم اوُ مِینگلَب کوُرد یاشلَرِینِی سِکوُلارِیزم دِینِینِی وَ اَمِیرِکَه وَ اوُنِی نَوکَرلَرِینِی رَهبَرلِیگِیدَگِی جَهان سِکوُلارِیستلَرِینِینگ یوُلِیدَه قِیرغِینگه جوُنَتگن، فَقَط اوُنِی حِزبِینِینگ مَرامنامَه سِیگه مُراجَعَت قِیلسَنگِیز یاکِی حَدِّی اَقَل اوُنِینگ کوُردِستان دِیماکرَت حِزبِینِی عُنوانِیگه اِعتِبار بِیرِیلسَه، فَقَط کَلِیمَه لَرنِی نَظَرگه آلِینسَه ( دِیماکرَت صِیفَتِیدَه اِعتِبار بِیرِیلسَه) اوُندَه دِیماکرَتِییَه وَ دِیماکرَت یا عُمُوماً اَیتگندَه سِکوُلارِیزم اَساسِی بُویِیچَه تَعرِیف قِیلِینگندِیر.

(دوامی بار……)