وَاعْتَصِمُوا

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(22- قسمت)

البته، در این زمینه هم مدافعین طاغوتها و عده ای از ساحران و علمای سوئی که در اختیار طواغیت و به نفع طواغیت در حال انجام وظیفه هستند شبهاتی را برای جادو کردن مسلمین در این زمینه درست کرده اند. ما می دانیم که این انکار برای مسلمانی است که بخشی از ماست و مثل ما به تمام قانون شریعت الله اعتقاد دارد و مثل ما خودش را از جامعه ی مسلمین جدا نکرده، اما اگر جدا کرده باشد، چه؟ اگر به جمع کفار آشکار رفته باشد، چه؟ 

اگر این شخص هم اکنون هم در حال انجام دادن جرم باشد و بداند که جرم است و همه او را ببینیم چه؟ یا تا زمانی که مرده باشد همین جرم را انجام داده باشد چه؟ آیا جایی برای تردید ما می ماند تا مثلاً یک بار دیگر بیاییم و از او بپرسیم؟ یا جایی برای انکار همین شخص هم می ماند؟

مشخص است، شخص مسلمان حرفی زده و یا عملی از او سر زده که مال مثلاً یهودیان، نصرانیها، مجوس یا سکولاریستها بوده، و ما خیال کردیم که این شخص به جمع همان گروهها رفته، و شاهدان هم گواهی دادند که این شخص چنین عمل یا گفتاری از او سر زده، اما خود این شخص می گوید این حرف را اصلاً نزدم و انکار می کند و ما هم از وی می پذیریم که این شخص از میان مسلمین با این سخن و کلام خودش به جای دیگری نرفته، حالا اگر بداند که کارش جرم است و واقعاً او را همانجا ببینیم، چه؟ می توان حرف کسی را که داخل دریا رفته و می گوید در دریا نیستم را قبول کنیم؟ کسی که مست است و داخل مشروب فروشی می گوید من شراب نخوردم، می توان حرف او را باور کرد؟

اگر کسی آشکارا به یکی از احزاب سکولار کمونیست، دمکرات لیبرال یا به یهودیت، نصرانیت و مجوسیت و غیره ملحق باشد و بگوید من سکولار یا یهودی، نصرانی و مجوس نیستم و مسلمانم، این دروغ آشکاری گفته است.

 حضور او در فلان حزب سکولار و در دست داشتن سمتهای مختلف در آن و غیره عملی را نشان می دهد که با گفتارش در تضاد بوده و فقط برای فریب مسلمین است. کاملاً آشکار است همچنانکه سکولاریستهای مرتد کردستان برای فریب مسلمین می گویند قاضی محمد مرتد بنیانگذار اولین حزب ارتدادی سکولار در کردستان بوده، سکولاریست نبوده، یا عبداللطیف سلفی آل سعود می گوید: در کردستان عراق ولی امر ما مسعود بارزانی می گوید من سکولار نیستم. این ساحر می گوید: رهبر حزب دمکرات کردستان عراق گفته من سکولار نیستم پس نمی توان او را سکولار دانست چون اقرار کرده که نیست.

 صرف نظر از اینکه خود همین ساحر (عبداللطیف) یکی از سلفی های دروغگوی آل سعود و از کاسه لیسهای طاغوتهاست و نمی توان حرف او را قبول کرد، و صرف نظر از این که صحبتهای بارزانی در دفاع از دین سکولاریسم و اینکه همیشه خودش را مدافع سکولاریسم دانسته و تنها یک بار هم یک کلمه علیه سکولاریسم نگفته، با آنکه تمام رسانه ها هم در اختیار او هستند، و هزاران جوان کُرد را در راه دین سکولاریسم و سکولاریستهای جهانی به رهبری آمریکا و نوکرانش به کشتن داده، فقط کافی است به مرامنامه ی حزبی او مراجعه شود یا حداقل به همین عنوان حزب دمکرات کردستان او توجه شود و فقط کلمات را در نظر بگیریم(به عنوان دمکرات توجه شود) که دموکراسی و دمکرات کلاً بر اساس سکولاریسم تعریف شده است.

(ادامه دارد…….)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(7)

دوی تر دې هم بد عملونه وکړل، ځینې یې له مسلمانانو څخه یو درجې لوړ کړل او د مؤمنانو په ډله کې شول، خو دومره جرم یې وکړ چې یو ځل بیا د کفارو په صف کې شول:«وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ ۚ قُلْ أَبِاللَّهِ وَآيَاتِهِ وَرَسُولِهِ كُنتُمْ تَسْتَهْزِئُونَ*لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ ۚ إِن نَّعْفُ عَن طَائِفَةٍ مِّنكُمْ نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ» (توبه/65-66)،که ته له دوی څخه پوښتنه وکړه، دوی به ووايي: موږ لوبې کولې او ټوکې مو کولې. ووایه: آیا دا ممکنه ده چې له خدای، د هغه له آیتونو او د هغه له پیغمبر سره لوبې او ټوکې وکړې؟ووایه: بښنه مه کوه. تاسي له ایمان راوړلو وروسته کافر شوې یاست.که موږ له تاسو څخه ځینې بخښنه وکړو ، موږ به ځني نور نه بخښو. ولې؟ ځکه چې دوی جرمونو ته دوام ورکوي.«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ».دوی د ایمان راوړلو وروسته هم بیرته دوبار کفر ته راستانه شول.
دا آیت په واضح ډول وايي چې د خدای سره ټوکې کول ، او د هغه هر آیتونه او قوانین ، او د هغه رسول صلی الله عليه وسلم ، سره ، کفر دی چې یو سړی د ایمان له مرحلې څخه بیرته راګرځوي او هغه کافر کوي.دا د ټوکو په اړه دي؛دا د ټوکو په اړه ده؛ اوس پرېږدو چې دا بې ادبی او بې احترامي قصدي ده او په دې قضیو کې د ټوکې او جديت حکم یو شان دی.دا مهمه نه ده چې یو څوک د الله جل جلاله، د هغه له احکامو، آیاتونو او د هغه له رسول سره ملنډې وهي او که جدي وي.
په دې آيت کې الله تعالی نه وايي: تا درواغ ويل، دا خبرې د تفريح او لوبي لپاره نه وې، بلکې فرمايي: دا ستا لپاره عذر نه شي کېدای او له دې شيانو سره ټوکې نه شئ کولای.تاسو د ایمان له راوړلو وروسته په دې کار سره کافر شوئ….«لَا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ»یعني دا هغه کلمې دي چې د ټوکې په موخه وي، نه د بد نیت لپاره.دوه مرحله بیرته شاته را ګرځي ول شوی او کافر کېږي.

د دې کټګورۍ جرم”كَفَرُوا بَعدَ إسلَامِهِم” نه ده، بلکې هغه دوی مؤمنان ګڼي، چې له مسلمان کېدو څخه یو مرحله لوړ دی، او د دوی د ایمان شاهدي ورکوي، او د دوی جرم”كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ” دی.په دې صورت کې مؤمن هم د منافق صفتونه ځانګړتياوې لرلی شي او په ځينو پړاوونو کې دا ځانګړتياوې د هغه د مرتد کېدو لامل هم کېدای شي.نو د منافقینو او سیکولرزدهو ډله په ظاهره مسلمانانو له دې ډلې څخه یو برخه تشکیل جوړوي.«كَفَرُوا بَعدَإسلَامِهِم» یا «كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِیمَانِكُمْ»،دا تر ټولو لوی جرم دی چې یو مسلمان او په ځانګړې توګه یو مؤمن یې ترسره کوي، او په دې توګه چې الله تعالی یو مسلمان او مؤمن د دې ستر جرم له امله له تکفیر کړي،او له اسلام څخه د وتلو حکم صادره کړي.او له اسلام څخه بېرته کفارو ته د راګرځولو حکم صادر کړي.

د دومره ستر جرم سره سره چې الله تعالی د دوی د تکفیر حکم صادر وي،او دوی د اسلامي حکومت په منګولو کې وو، خو د دوي سره د مرتدانو په څېر چلند نه کېږي،او د مسلمانانو له صف څخه نه شړل کیږي،بلکې په ساده توبه سره د دوی جرم معاف کیږي، حال دا چې موږ ټول پوهیږو چې دا منافقین او سیکولران په خپلو خبرو کې څومره درواغجن، قسم خوړلي، منافقان، چلبازان او فریبکاران دي.
په هر حال د هغوی توبه قبلیږي او د مرتدانو په څیر چلند نه کیږي، بلکې د جهالت او نورو عذرونو په وړاندې کولو سره د مسلمانانو په ګټو کې شاملیږي او د یو مسلمان په څیر یې ساتنه کیږي. دا د هغه مسلمان او مؤمن برخلیک دی چې د منافقینو او سیکولرزدهو په ډله کې وي او دومره لوی جرم یې کړی وي او توبه یې وباسي.توبه ډیره ډیره مهمه دي.دلته یو کس په داسې یوه کلمه یا عمل سره مرتد شوی دی، خو دې ظاهري توبې هغه ژغورلی دی.که څه هم موږ نه پوهیږو او شک لرو چې آیا د هغه توبه دروغ وه یا ریښتیا.خو موږ ډاډه یو چې هغه توبه وکړه او بیا مسلمان شو او دا توبه به یې هغه څخه په دنیا کې قبوله کیږي.ځکه له شک او ګمان څخه ډاډ غوره دی او باید شک پریږدو او یقین واخلو.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

.Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(21- қисм)

2-Шахсни жиноятини исбот қилиш учун иккинчи йўл,энг камида шариат қабул қиладиган  иккита одил  киши томонидан ироя бериладиган гувохлик ва шаходат ёки бўлмасам шаръий хужжатлар,далиллар асосидаги шаръий баййиналар лозим бўлади,ундан жиноятни исбот қилиш учун фойдаланилади; мана бу икки одил инсон хам шариат қабул қиладиган даражада бўлиши керак.

Яъни агар шариат таъйин қилган ўзига хос шароитларга эга бўлган  мана бу  икки одил инсон шаръий далиллар,баййиналар билан фалончи яхудий,насроний, секулярист,мажус бўлган ёки фалон сўзни айтган  ё амални қилган деса, мана бу шахсни жиноятини исбот қилиш учун бир абзор бўлади. Энди, агар шахс иқрор бўлса ва гувохлар,далиллар мана бу шахсни секуляр бўлганини  кўрсатса, бу мана бу шахснинг шундай жиноятни исботига  кифоя қилади. Айтиб ўтилганидек худудлардаги иртидод масаласи ўртага ташланади. Худди қатл,ўғрилик, зино ва бошқа худудларга ўхшаш бундай жиноятларни исбот қилиш мана бу равиш билан ё шахсни ўзини иқрор бўлиши асосида собит бўлиши керак ёки гувохларни шаходати ва далиллар билан собит бўлиши лозим.

3-Шахсни жиноятини исбот қилиш учун учинчи йўл, истефоза ё одамларни орасида машхур бўлиши,гап тарқалиши бўлади, шу даражада машхур бўлиши лозимки инкор қилишга ўрин қолмаслиги керак. Курдистонни аввалги секуляри ва муртад хизбни асосчиси қози  мухаммад бунга мисол бўла олади,у мана бу хизбни демократ хизб сифатида вужудга келтирган эди. Уни хеч ким кўрмаган ёки бирор жойда у хақида ўқимаган бўлиши мумкин, аммо у ўзини шухрати воситасида қози мухаммад мавжуд эканини ва бу шахс курдистондаги муртад хизбни аввалги асосчиси эканини  кўрсатди.

Хўп, шу ергача шахсга қўйилган тухматни собит қилдик, яъни ё уни ўзи иқрор бўлди ё гувохлар ва далиллар уни собит қилишди ёки одамларни орасидаги машхурлиги билан собит бўлади ва шахс унга иқрор бўлди. Бу ерда тарқалган гаплар ва гувохларни шаходати мавжуд. Агар уни устида гувохлик берилган шахс ёки гувох сифатида шаходат берган кишилар,одамлар орасида тарқалган гаплар билан бирга қўйилса,аммо бу шахс туриб буларни инкор қилса,биз хам уни сўзини қабул қиламиз. Буни олдин хам айтиб ўтган эдик, уни сўзини қабул қиламиз. Мана бу хукмни далили одил гувохларни ёлғончига чиқариш эмас; балки уни далили мана бу шахс томонидан уни инкор этилганидир, мана бу ислом динига қайтиш,тавба хисобланади. Яъни мана бу шахс хамма нарсани инкор қиладиган бўлса,бу унинг тавба қилганини билдиради ва худди тавбадек ундан қабул қилинади.

 Бу шу маънони билдирадики, шахс асли хақиқатни билади,бу борада шак-шубха йўқ, аммо шунга қарамасдан уни рад қилади,оёқ-ости қилади, яъни у асли хақиқат нима эканини жуда яхши билади,аммо уни инкор қилади,бу ерда  иккиланиб ўтиришга хожат йўқ. Мусулмон хақида бизни қоидамиз хусни зон ,яхши гумон қилиш ва масалани мусулмон учун яхшилик бўлган томонга буриш ва имкони борича  унга узр келтиришдир. Шу сабабли хам мусулмонни мана бу инкорини мусулмонни фойдасига тафсир қиламиз, уни инкори тавбани бир нави бўлиб гуёки шахс тавба қилган бўлади.

Аммо агар худди шу ишни бир кофир ислом хақиқатларини қаршисида қиладиган бўлса, мана бу кофир шахс қайсарликка тушиб қолибди ва аллохни шариатидаги қонунларни,ислом динини  хақ эканига ишонса хам, аммо уни инкор қиляпти,деймиз.

 «وَجَحَدُوا بِها وَاسْتَیقَنَتْها أنْفُسُهُمْ» (نمل/14)،

Агар бир кофир инкор ,қайсарлик қиладиган бўлса, биз бу шахс учун бир нарса қила олмаймиз,фақат уни ўз холига ташлаб қўямиз.

Мана бу бир мусулмоннинг ё бир кофирнинг ички,пинхон ишлари  борасидаги инкоридир, бизлар дунёда иртидодга боғлиқ бўлган  мушаххас ва маълум жиноят учун биринчи марта мусулмон учун шахсни жохиллиги сабабли тавбага тафсир қиламиз, аммо агар  иккинчи марта мана шу маълум ва мушаххас жиноятни қиладиган бўлса, унда узр келтирилмайди, балки у огохона,қасддан ва ўзини ихтиёри билан мана бу жиноятни қилган бўлади, худди биринчи марта қилганидек  хатто унинг  инкор қилиши хам, бу ерда унга фойда  келтирмайди.

(давоми бор…….)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(21- قیسم)

1. شَخصنِی جِنایَتِینِی اِثبات قِیلِیش اوُچُون اِیککِینچِی یوُل، اِینگ کَمِیدَه شَرِیعَت قَبوُل قِیلَه دِیگن اِیککِیتَه عادِل کِیشِی تامانِیدَن اِرایَه بِیرِیلَه دِیگن گوُواهلِیک وَ شَهادَت یاکِی بوُلمَسَم شَرعِی حُجَّتلَر،دَلِیللَر اَساسِیدَگِی شَرعِی بَیِّنَه لَر لازِم بُولَه دِی،اوُندَن جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش اوُچُون فایدَه لَه نِیلَه دِی؛ مَنَه بُو اِیککِی عادِل اِنسان هَم شَرِیعَت قَبوُل قِیلَه دِیگن دَرَجَه دَه بوُلِیشِی کِیرَک.

یَعنِی اَگر شَرِیعَت تَعیِین قِیلگن اوُزِیگه خاص شَرائِطلَرگه اِیگه بُولگن مَنَه بُو اِیککِی عادِل اِنسان شَرعِی دَلِیللَر، بَیِّنَه لَر بِیلَن فَلانچِی یَهُودِی، نَصرانِی، سِکوُلارِیست، مَجُوسِی بُولگن یاکِی فَلان سوُزنِی اَیتگن یا عَمَلنِی قِیلگن دِیسَه، مَنَه بُو شَخصنِی جِنایَتِینِی اِثبات قِیلِیش اوُچُون بِیر اَبزار بوُلَه دِی. اِیندِی، اَگر شَخص اِقرار بُولسَه وَ گوُواهلَر، دَلِیللَر مَنَه بُو شَخصنِی سِکوُلار بوُلگه نِینِی کوُرسَتسَه، بُو مَنَه بُو شَخصنِینگ شوُندَی جِنایَتنِی اِثباتِیگه کِفایَه قِیلَه دِی. [1]  اَیتِیب اوُتِیلگه نِیدِیک حُدوُدلَردَگِی اِرتِداد مَسَلَه سِی اوُرتَه گه تَشلَه نَدِی. حوُددِی، قَتل، اوُغرِیلِیک،زِنا وَ باشقَه حُدُودلَرگه احُشَش بوُندَی جِنایَتلَرنِی اِثبات قِیلِیش مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن یا شَخصنِی اوُزِینِی اِقرار بوُلِیشِی اَساسِیدَه ثابِت بوُلِیشِی کِیرَک یاکِی گوُواهلَرنِی شَهادَتِی وَ دَلِیللَر بِیلَن ثابِت بوُلِیشِی لازِم.

• شَخصنِی جِنایَتِینِی اِثبات قِیلِیش اوُچُون اوُچِینچِی یوُل، اِستِعفاضَه یا آدَملَرنِی آرَه سِیدَه مَشهُور بوُلِیشِی، گپ تَرقَه لِیشِی بوُلَه دِی، شُو دَرَجَه دَه مَشهُور بوُلِیشِی لازِمکِی اِنکار  قِیلِیشگه اوُرِین قالمَسلِیگِی کِیرَک. کوُردِستاننِی اَوَّلگِی سِکوُلارِی وَ مُرتَد حِزبنِی اَساسچِیسِی قاضِی مُحَمَّد بوُنگه مِثال بُولَه آلَه دِی، اوُ مَنَه بُو حِزبنِی دِیماکرَت حِزب صِیفَتِیدَه وُجُودگه کِیلتِیرگن اِیدِی. اوُنِی هِیچ کِیم کوُرمَه گن یاکِی بِیرار جایدَه اوُ حَقِیدَه اوُقِیمَه گن بوُلِیشِی موُمکِین، اَمّا اوُ اوُزِینِی شوُهرَتِی واسِیطَه سِیدَه قاضِی مُحَمَّد مَوجُود اِیکَه نِینِی وَ بُو شَخص کوُردِستاندَگِی مُرتَد حِزبنِی اَوَّلگِی اَساسچِیسِی اِیکَه نِینِی کوُرسَتدِی.

حوُپ، شُو یِیرگه چَه شَخصگه قوُیِیلگن توُحمَتنِی ثابِت قِیلدِیک، یَعنِی یا اوُنِی اوُزِی اِقرار بوُلدِی یا گوُواهلَر وَ دَلِیللَر اوُنِی ثابِت قِیلِیشدِی یاکِی آدَملَرنِی آرَه سِیدَگِی مَشهُورلِیگِی بِیلَن ثابِت بوُلَه دِی وَ شَخص اوُنگه اِقرار بوُلدِی. بُو یِیردَه تَرقلگن گپلَر وَ گوُواهلَرنِی شَهادَتِی مَوجُود. اَگر اوُنِی اوُستِیدَه گوُواهلِیک بِیرِیلگن شَخص یاکِی گوُواه صِیفَتِیدَه شَهادَت بِیرگن کِیشِیلَر، آدَملَر آرَه سِیدَه تَرقلگن گپلَر بِیلَن بِیرگه قوُیِیلسَه، اَمّا بُو شَخص توُرِیب بوُلَرنِی اِنکار قِیلسَه، بِیز هَم اوُنِی سوُزِینِی قَبوُل قِیلَه مِیز. بوُنِی آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگن اِیدِیک، اوُنِی  سُوزِینِی قَبوُل قِیلَه مِیز. مَنَه بُو حُکمنِی دَلِیلِی عادِل گوُواهلَرنِی یالغانچِیگه چِیقَه رِیش اِیمَس؛ بَلکِی اوُنِی دَلِیلِی مَنَه بُو شَخص تامانِیدَن اوُنِی  اِنکار اِیتِیلگه نِیدِیر، مَنَه بُو اِسلام دِینِیگه قَیتِیش، تَوبَه حِسابلَه نَدِی. یَعنِی مَنَه بُو شَخص هَمَّه نَرسَه نِی اِنکار قِیلَه دِیگن بوُلسَه، بُو اوُنِینگ تَوبَه قِیلگه نِینِی بِیلدِیرَه دِی وَ حوُددِی تَوبَه دِیک اوُندَن قَبوُل قِیلِینَه دِی.

بُو شُو مَعنانِی بِیلدِیرَه دِیکِی، شَخص اَصلِی حَقِیقَتنِی بِیلَه دِی، بُو بارَه دَه شَک – شُبهَه یُوق، اَمّا شوُنگه قَرَمَسدَن اوُنِی رَد قِیلَه دِی، آیاق- آستِی قِیلَه دِی، یَعنِی اوُ اَصلِی حَقِیقَت نِیمَه اِیکَه نِینِی جوُدَه یَحشِی بِیلَه دِی، اَمّا اوُنِی اِنکار قِیلَه دِی، بُو یِیردَه اِیککِیلَه نِیب اوُتِیرِیشگه حاجَت یُوق.  مُسُلمان حَقِیدَه بِیزنِی قائِدَه مِیز حُسنِی ظان، یَحشِی گوُمان قِیلِیش وَ مَسَلَه نِی مُسُلمان اوُچُون یَحشِیلِیک بوُلگن تامانگه بوُرِیش وَ اِمکانِی بارِیچَه اوُنگه عُذر کِیلتِیرِیشدِیر. شُو سَبَبلِی هَم مُسُلماننِی مَنَه بُو اِنکارِینِی مُسُلماننِی فایدَه سِیگه تَفسِیر قِیلَه مِیز، اوُنِی اِنکارِی تَوبَه نِی بِیر نَوِی بوُلِیب گوُیاکِی شَخص تَوبَه قِیلگن بوُلَه دِی.

اَمّا اَگر حوُددِی شوُ اِیشنِی بِیر کافِر اِسلام حَقِیقَتلَرِینِی قَرشِیسِیدَه قِیلَه دِیگن بوُلسَه، مَنَه بُو کافِر شَخص قَیصَرلِیککَه توُشِیب قالِیبدِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَکِی قانوُنلَرنِی، اِسلام دِینِینِی حَق اِیکَه نِیگه  اِیشانسَه هَم، اَمّا اوُنِی اِنکار قِیلیَپتی، دِییمِیز.     “وَجَحَدُوا بِها وَاسْتَیقَنَتْها أنْفُسُهُمْ” (نمل/14 ) اَگر بِیر کافِر اِنکار قِیلِیب ، قَیصَرلِیک قِیلَه دِیگن بُولسَه، بِیز بوُ شَخص اوُچُون بِیر نَرسَه قِیلَه آلمَیمِیز، فَقَط اوُنِی اوُز حالِیگه تَشلَب قوُیَه مِیز.

مَنَه بُو بِیر مُسُلماننِینگ یا بِیر کافِرنِینگ اِیچکِی، پِنهان اِیشلَرِی بارَه سِیدَگِی اِنکارِیدِیر، بِیزلَر دُنیادَه اِرتِدادگه باغلِیق بُولگن مُشَخَّص وَمَعلوُم جِنایَت اوُچُون بِیرِینچِی مَرتَه مُسُلمان اوُچُون شَخصنِی جاهِیللِیگِی سَبَبلِی تَوبَه گه تَفسِیر قِیلَه مِیز، اَمّا  اِیککِینچِی مَرتَه عُذر کِیلتِیرِیلمَیدِی، بَلکِی اوُ آگاهانَه، قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن مَنَه بُو جِنایَتنِی قِیلگن بوُلَه دِی، حوُددِی بِیرِینچِی مَرتَه قِیلگه نِیدِیک حَتَّی اِنکار قِیلِیشِی هَم، بُو یِیردَه اوُنگه فایدَه کِیلتِیرمَیدِی.

(دوامی بار…….)

---

[1] در درسهای گذشته عرض کردیم که سکولار، معادل امروزین مشرک موجود در قرآن وفقه است، و کسی که سکولار است در واقع،همان مشرک می باشد و اسم آن عوض شده است. یعنی چیزی بسیار بدتر از کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب.

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(21- قسمت)

1. دومین مورد برای ثابت کردن جرم شخص، گواهی و شهادت یا همان بینه های شرعی هستند که بر اساس دلایل و مدارک شرعی که حداقل توسط دو انسان عادل مورد پذیرش شرع ارائه می شوند، به عنوان موردی جهت اثبات جرم از آن استفاده می شود؛ که این دو انسان عادل هم باید مورد پذیرش شرع باشند.

 یعنی اگر دو انسان عادل با شرایط خاص که شریعت تعیین کرده و با دلایل و بینه های شرعی شهادت دادند و گفتند که فلانی یهودی، نصرانی، سکولاریست،[1] مجوس و غیره شده، یا فلان گفتار یا عمل را مرتکب شده، این هم می شود یکی از ابزارهای اثبات جرم شخص. حالا، اگراقرار شخص و یا شواهد و مدارک نشان دهند که این شخص سکولار شده، همین کافی است که ارتکاب چنین جرمی را ثابت کنیم. همچنانکه گفتیم مسأله ی ارتداد در حدود مطرح می شود. مثل قتل، دزدی، زنا و سایر حدود، اثبات چنین جرمی به همان شیوه یا باید بر اساس اقرار خود شخصِ مجرم ثابت شود یا دلایل و شهادت شهود این را ثابت کنند. غیر از این، راه سومی برای اثبات جرم این شخص از آن استفاده می شود.

• سومین مورد برای ثابت کردن جرم شخص، اِستفاضه یا شايع شدن و مشهور شدن در ميان مردم است، طوری كه به اندازه ای مشهور باشد كه جايی برای انكار باقی نمانده باشد. مثل اینکه قاضی محمد بنیانگذار اولین حزب سکولار و مرتد کردستان است که تحت عنوان حزب دمکرات آن را درست کرد. ممکن است کسی هرگز او را ندیده باشد یا حتی در جایی هم نخوانده باشد اما، به واسطه ی شهرت توانسته قبول کند که قاضی محمد وجود داشته و این شخص، بنیانگذار اولین حزب مرتد کردستان است. 

خوب، تا اینجا تهمتی که به شخص زده شده را ثابت کردیم، یعنی یا خودش اقرار کرده یا شاهدان با دلایلشان آن را ثابت کرده اند یا بین مردم مشهور شده و ثابت شده، و شخص به آن اقرار کرده است. چیزها و شایعاتی که هست و شاهدین گفته اند. اگر شخص گواهی دهنده یا کسانی که گواهی دادند را به همراه همین شایعاتی که در داخل مردم هستند اگر این شخص بیاید و اینها را انکار کند ما هم حرف او را می پذیریم. قبلاً هم عرض کردیم حرف او را می پذیریم. دليل اين حکم، تکذيب شاهدان عادل نيست؛ بلکه دليلش اين است که انکار ارتداد توسط این شخص، توبه و رجوع به دين اسلام محسوب می شود. یعنی وقتی که این شخص همه چیز را انکار می کند به این معنی است که او توبه کرده و مثل توبه از وی پذیرفته می شود.

انکار، به این معنی است که شخص واقعیت را می داند و در آن شک و تردیدی ندارد اما، با این وجود آن را رد میکندو به اصطلاح زیر آن میزند، یعنی اصلاًدر آن تردید ندارد و می داند واقعیت چیست اما آن را انکار میکند. قاعده ی ما در مورد مسلمان، حسن ظن و گرایش به تفسیر مسائل به سمت وسوی خوبیبرای مسلمان و آوردن عذر برای اوست تا آنجایی که امکان داشته باشد. برای همین، این انکار مسلمان را این طوری به نفع مسلمان تفسیر می کنیم که این انکار نوعی توبه است و شخص توبه کرده است.

اما، اگر همین کار را یک کافر در برابر واقعیتهای اسلام انجام دهد، می گوییم این شخص کافر در عناد و لجبازی افتاده و با وجود یقین به حقانیت قانون شریعت الله و دین اسلام اما، آن را انکار می کنند. «وَجَحَدُوا بِها وَاسْتَیقَنَتْها أنْفُسُهُمْ» (نمل/14)، اگر یک کافر دچار انکار، لجبازی و جحود شود ما نمی توانیم کاری برای این شخص لجباز بکنیم وتنها او را رها می کنیم.

این انکار توسط یک مسلمان یا توسط یک کافر در اموری است که درونی بوده و پنهان هستند، و ما در دنیا برای بار اول در جرمی مشخص و معلومِ مربوط به ارتداد می توانیم مسلمان را به دلیلِ جهلِ شخص به توبه تفسیر کنیم، اما بار دوم که همین جرم معلوم و مشخص را مرتکب شود دیگر عذری ندارد، بلکه آگاهانه و عمدی و به میل خود مرتکب چنین جرمی شده و انکار آن نمی تواند در این جرم مشخصی که قبلاً مرتکب آن شده بود سودی برایش داشته باشد.

(ادامه دارد……)

---

[1] در درسهای گذشته عرض کردیم که سکولار، معادل امروزین مشرک موجود در قرآن وفقه است، و کسی که سکولار است در واقع،همان مشرک می باشد و اسم آن عوض شده است. یعنی چیزی بسیار بدتر از کفار اهل کتاب و شبه اهل کتاب.

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(6)

د دې سيکولرزدهو یا منافقینو موقفیت او مقام چې مرتد شوي دي هیڅ اهمیت نلري:

– مهمه نه ده چې دا شخص یو پټ منافق او کافر وي چې د فرصت په لټه کې وي او ورځې شماري تر څو داسې حالت رامنځته شي چې په آزاده توګه خپل عقاید او نظر څرګند کړي او د خپل عقایدو نظر په اساس عمل وکړي.
– یا هغه کمزوری ضعیف الایمانی مسلمان چې په امتحان کې بریالی شوی وي. لکه عبدالله بن جحش چې له خپلې مېرمنې سره حبشې ته هجرت وکړ او هلته مرتد شو.
– یا هغه څوک چې د مشرتابه کور ته ډیر نږدې وي. لکه عبدالله بن ابي سرح چې یو له لومړنیو مهاجرینو او مسلمانانو او د وحی له لیکونکو څخه دی چې د مکې له مهاجرینو سره مدینې ته هجرت وکړ او بیا مرتد شو او بېرته د مکې سیکولرانو سنګت راستون شو.

– یا هغه هر څوک چې وي له خدای پرته بل څوک نشي کولی د هغه د زړه منافقت او د زړه ناروغي تشخیص کړي او موږ هغه د مسلمان په توګه شمیرلی او بیا وروسته بیرته راستون شوی وي.ځکه موږ د منافقینو او سيکولرزدهو په بحث کې ویلي وو چې دا سمه ده چې الله تعالی د دوی د ځینو نومونه رسول الله صلی الله علیه وسلم ته ورکړي وو مګر خدای تعالی په صراحت ډول وايي چې ځینې خلک شتون لري چې تاسو هیڅکله نه پیژني او دا یوازې او يوازي خدای دی چې دوی پیژني.ښه ، د منافقانو او سیکولرزدهو دا ډله چې بیرته راستانه شوي او مرتد شوي هم ممکن د دې ډلې سره تړاو ولري.

دا بېلابېلې ډلې او مختلف ترکیب د سیکولرانو او منافقینو دا بېلابېلې ډلې تر هغه وقت چې د مسلمانانو په منځ کې ورک ول، هر څه به وکړل.د دوی ديو دروغو بخښنې غشتنی سره دوی بخښل کیدل حتی دوی نه په هغه اندازه تیردل اوبخشل کیدل رسول الله صلی الله علیه وسلم یو ساده او زودباور باور ذهن لرونکی شخص ګڼل کیده چې په دې باور کوي رسول الله صلی الله علیه وسلم چه دوی هر څه چې وايي:«وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَأُذُنٌ».دوی فکر کاوه هر څه چې دوی وواي رسول الله صلی الله علیه وسلم به باور کوي په دې ډول دوی غوښتل چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وځوروي او دوی په ساده پوهي ​او زودباوری تورن به کړل.په هر صورت ، که دوی ټول هغه جرمونه چې په مسلمانه ټولنه کې د منافقانو او سیکولرزدهو ته مختصه او تړاو لري ترسره کړي او کار یې تفرقي ته ورسوي ،یعني دوی خپل ځان نه جلا کوي او په ښکاره توګه شاته نه را ګرځي ، دوی زغمل کیږي او مسلمانان هم ګڼل کیږي.

د یو شخص لپاره د مسلمان کیدو څخه لوړ جرم نشته ، مګر په قصدي ، داوطلبانه او شعوري توګه یوه کلمه یا عمل ترسره کوي ، یا داسې عمل یا عمل کوي چې د مسلمان کیدو وروسته یو له کفارو څخه کیږي او بیرته شاته راګرځي ، مګر دا منافقان او سیکولرزدهو داسي دومره عظیم لوی جرم مرتکب شوی دي:«یَحْلِفُونَ بِاللّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدْ قَالُواْ کَلِمَةَ الْکُفْرِ وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ یَنَالُواْ» (توبه/74)،منافقان په خدای قسم خوري چې دوی نه دي ویلي (ویل شوي کلمې) ، په داسې حال کې چې دوی یقینا د کفر خبرې ویلي او د مسلمان کیدو وروسته بیرته کفر ته راستانه شوي.«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ»او دوی د هغه څه کولو اراده درلوده چې دوی یې نه دي ترلاسه کړي (او هغه د پیغمبر صلی الله علیه و سلم ترور او وژنه وه کله چې هغه د تبوک له جګړې څخه راغلی و).
یعني دغو منافقانو دا ډول کارونه تر دې حده ترسره کړل ، بیا یې هم په اسلامي ټولنه کې زغمل کیدل.ځکه چې دوی په هغه وخت کې دا کار وکړ ، هیڅ روښانه دلیل شتون نلري ، هیڅ روښانه شواهد شتون نلري چې دوی به د دې لپاره وغندل شي ، یوازې خدای تعالی مسلمانانو ته دا ډول خبر ورکړی و.ښه ، دوی یو لوی جرم کړی و او د مسلمان کیدو وروسته بیرته کفر ته راستانه شوي.«وَکَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ».

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

.Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(20- қисм)

Хўп, хозир муттахам шахсни жиноятини исбот қилиш ва такфирни шартлари мархаласига етиб келдик.

 Олдин хам  айтиб ўтганимиздек,бизни қибламизни қабул қилган ва бизлар сўйган нарсалардан истеъмол қилган намоз ўқийдиган шахс мусулмон бўлади ва мусулмонни барча насибаси,фойдаларидан бахраманд бўлади, модомики  мана буни акси собит бўлса:

مَنْ صَلَّى صَلاتَنَا وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا وَ أَكَلَ ذَبِيحَتَنَا فَهُوَ الْمُسْلِمُ، لَهُ مَا لَنَا وَعَلَيْهِ مَا عَلَيْنَا.

бундан ташқари, олдин хам айтиб ўтканимиздек, иртидод ва муртад бўлишлик бир мусулмон қилиши мумкин бўлган энг оғир жиноят хисобланади,у худудларга боғлиқ бўлиб,мана бу худудни қазоватга нихоятда яқин алоқаси бор.

Ислом жамиятдаги қазоват бўйича покликни вужудга келтириш учун жиноятни исбот қилиш ва қатъий ахкомларни содир қилиш ва охирида хукмни ижро қилиш бўйича услубларни,чорчўпларни, ўзига хос мархалаларни,каналларни ироя берган, чунки муртад бўлишлик мусулмон шахс қилиши мумкин бўлган энг оғир жиноят хисобланади, шу сабабли хам аллох уни илмини хаммага хам ато қилган эмас ва  бу илм умумий холатга эга эмас , бу жиноятни қилган шахсни иши нихоятда оғир бўлиб уни қазоват қилиниш йўналиши ва хукмини содир қилиниши хам мураккаб хамда оғир, худди ўғирлик,одам ўғирлаш, машрубхўрлик, қасосга ўхшаган ўринларга ўхшаш хукм содир қилиб  бўлмайди,жиноятни собит қилиш ва хукм содир қилиш ва уни ижро қилиш учун шундай  мархалаларни,филтерларни қўйиб қўйилганки, мана бу қазоват заминасида алохида мутахассисликка эхтиёж бор.

Энди, мана бу қазоват системасида хам умумий холат бор ва хам ўзига хос ва  мутахассисликка эхтиёж бўлган  холат хам бор бўлиб, бу алохида қозиларга боғлиқ бўлади, бир шахсни муртад бўлганини қандай қилиб собит қиламиз? Муттахам бўлган шахс қайси мархалаларни босиб ўтиши лозим ва у иртидодни қатъий хукмини содир қилинишига мустахақ бўлиши ва унга мусулмон эмас,балки муртад дея олишимиз  учун қайси филтерлардан ўтиши керак? Мана бу борада тўртта ўзига хос мархала мавжуд бўлиб ахли қибла мана бу тўрт мархалага иттифоқ қилишган:

-Биринчи мархала,жиноятни исбот қилинишидир: мана бундай хатарли жиноят бўйича муттахам бўлган мусулмон шахсга диққат қилиниши лозим, агар уни жинояти исбот қилинадиган бўлса у муртад ва муртадларга тегишли жазога шомил бўлади, шунинг учун аввало унга қўйилган жиноят исбот қилиниши  керак, одатда ахли қибла мана бу жиноятни исботи учун уч йўлни ироя беришган бўлиб, мана шу йўллар орқали исбот қилиниши лозим:

1-Шахсни жиноятини исбот қилиш учун биринчи йўл, мана бу шахсни ўзини иқрор бўлиши,эътирофидир. Яъни бу шахсни ўзи уни иртидодни хатарига рўбарў қилган  мана бу амални ё сўзни айтганини эътироф қилиши керак. Масалан  мен секуляристман ,дейди, ё кумала ё демократман ё пикакаман ё яхудийман ё насроний ё мажусман,мени мана шу ерга олиб келган мана бундай сўзларни айтдим,дейди.

Энди, баъзиларни назари бўйича, агар мана бу шахс жиноятни қилганини инкор қилса,уни устида хукм ижро қилинмайди ва ундан кейинги мархалаларга ўтилмайди. Имоми Шофеъий рохимахуллох уммун китобида айтадики:

 “من قيل أنه لا يُصلي فَأنْكَرَ صدق”

Яъни: бир кишига намоз ўқимас экансан,дейилганда бу шахс уни инкор қилди ( мен намоз ўқийман,деди), шахсни мана бу инкорини уни рост гапидек қабул қилинади.

Яъни агар бир кишини муттахам қилиб унга сен секулярсан,кумаласан, демократсан,пикакасан,яхудийсан, насронийсан ва бошқасан дейилса ва бу шахс инкор қилса, биз уни сўзини қабул қиламиз ва рост айтяпти деб узрини қабул қиламиз; агарчи уни мунофиқлар ва секулярзадаларни тўдасидан деб билсак ва уни ёлғончилигига,риёкорлигига, қасамхўрлигига ё бошқа фасодларига шубха қилсак  хам уни узрини қабул қиламиз ва уни сўзларини рост деймиз. Нима учун?

 Чунки мана бу мушаххас ва маълум  заминада кишини узри бир марта қабул қилинади, агар иртидодга боис бўладиган  мана шу маълум ва мушаххас жиноятни қасддан ва ўзини ихтиёри билан иккинчи марта такрорласа, бу холатда  уни узри қабул қилинмайди. Ундан ташқари мана бу шахс бизлар учун мажхул бўлиб қолади, у ўзини сафини мусулмонлардан жудо қилмаган ва ўзини аллохни шариатидаги қонунларни барчасига тобеъ ,деб билади.

(давоми бор…..)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(20- قیسم)

حوُپ، حاضِر مُتَّحَم شَخصنِی جِنایَتِینِی اِثبات قِیلِیش وَ تَکفِیرنِی شَرطلَرِی مَرحَلَه سِیگه یِیتِیب کِیلدِیک.

 آلدِین هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک، بِیزنِی قِبلَه مِیزنِی قَبُول قِیلگن وَ بِیزلَر سُویگن نَرسَه لَردَن اِستِعمال قِیلگن نَماز اوُقِیدِیگن شَخص مُسُلمان بوُلَه دِی وَ مُسُلماننِی بَرچَه نَصِیبَه سِی، فایدَه لَرِیدَن بَهرَمَند بُولَه دِی، مادامِیکِی مَنَه بوُنِی عَکسِی ثابِت بوُلسَه:

 مَنْ صَلَّى صَلاتَنَا وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا وَ أَكَلَ ذَبِيحَتَنَا فَهُوَ الْمُسْلِمُ، لَهُ مَا لَنَا وَعَلَيْهِ مَا عَلَيْنَا. بوُندَن تَشقَرِی، آلدِین هَم اَیتِیب اوُتکَه نِیمِیزدِیک، اِرتِداد وَ مُرتَد بوُلِیشلِیک بِیر مُسُلمان قِیلِیشِی موُمکِین بُولگن اِینگ آغِیر جِنایَت حِسابلَه نَدِی، اوُ حُدُودلَرگه باغلِیق بُولِیب، مَنَه بُو حُدُودنِی قَضاوَتگه نِهایَتدَه یَقِین عَلاقَه سِی بار.

اِسلام جَمِیعیَتِیدَگِی قَضاوَت بُویِیچَه پاکلِیکنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش اوُچُون جِنایَتنِی اِثبات قِیلِیش وَ قَطعِی اَحکاملَرنِی صادِر قِیلِیش وَ آخِیرِیدَه حُکمنِی اِجرا قِیلِیش بُویِیچَه اوُصلوُبلَرنِی،چارچُوپلَرنِی، اوُزِیگه خاص مَرحَلَه لَرنِی، کَنَللَرنِی اِرایَه بِیرگن، چوُنکِی مُرتَد بوُلِیشلِیک مُسُلمان شَخصنِی قِیلِیشِی موُمکِین بوُلگن اِینگ آغِیر جِنایَت حِسابلَه نَدِی، شوُ سَبَبلِی هَم اَلله اوُنِی عِلمِینِی هَمَّه گه هَم عَطا قِیلگن اِیمَس وَ بوُ عِلم عُمُومِی حالَتگه اِیگه اِیمَس، بُو جِنایَتنِی قِیلگن شَخصنِی اِیشِی نِهایَتدَه آغِیر بوُلِیب اوُنِی قَضاوَت قِیلِینِیش یوُنَه لِیشِی وَ حُکمِینِی صادِر قِیلِینِیشِی هَم مُرَکَّب هَمدَه آغِیر، حوُددِی اوُغِیرلِیک، آدَم اوُغِیرلَش، مَشرُوبخُورلِیک، قَصاصگه اوُحشَه گن اوُرِینلَرگه اوُحشَش حُکم صادِر قِیلِیب بوُلمَیدِی، جِنایَتنِی ثابِت قِیلِیش وَ حُکم صادِر قِیلِیش وَ اوُنِی اِجرا قِیلِیش اوُچُون شوُندَی مَرحَلَه لَرنِی،فِیلتِیرلَرنِی قوُیِیب قوُیِیلگنکِی، مَنَه بُو قَضاوَت زَمِینَه سِیدَه اَلاهِیدَه مُتَخَصِّصلِیککَه اِیختِیاج بار.

اِیندِی، مَنَه بُو قَضاوَت وَ سِیستِیمَه سِیدَه هَم عُمُومِی حالَت بار وَ هَم اوُزِیگه خاص وَ مُتَخَصِّصلِیککَه اِیختِیاج بُولگن حالَت هَم بار بُولِیب، بُو اَلاهِیدَه قاضِیلَرگه باغلِیق بوُلَه دِی، بِیر شَخصنِی مُرتَد بوُلگه نِینِی قَندَی قِیلِیب ثابِت قِیلَه مِیز؟ مُتَّحَم بُولگن شَخص قَیسِی مَرحَلَه نِی باسِیب اوُتِیشِی لازِم وَ اوُ اِرتِدادنِی قَطعِی حُکمِینِی صادِر قِیلِینِیشِیگه مُستَحَق بوُلِیشِی وَ اوُنگه مُسُلمان اِیمَس، بَلکِی مُرتَد دِییَه آلِیشِیمِیز اوُچُون قَیسِی فِیلتِیرلَردَن اوُتِیشِی کِیرَک؟ مَنَه بُو بارَه دَه توُرتتَه اوُزِیگه خاص مَرحَلَه مَوجُود بوُلِیب اَهلِی قِبلَه مَنَه بوُ تُورت مَرحَلَه گه اِتِّفاق قِیلِیشگن:

• بِیرِینچِی مَرحَلَه، جِنایَتنِی اِثبات قِیلِینِیشِیدِیر: مَنَه بوُندَی خَطَرلِی جِنایَت بُویِیچَه مُتَّحَم بوُلگن مُسُلمان شَخصگه دِققَت قِیلِینِیشِی لازِم، اَگر اوُنِی جِنایَتِی اِثبات قِیلِینَه دِیگن بُولسَه اوُ مُرتَد وَ مُرتَدلَرگه تِیگِیشلِی جَزاگه شامِل بُولَه دِی، شوُنِینگ اوُچُون اَوَّلا اوُنگه قوُیِیلگن جِنایَت اِثبات قِیلِینِیشِی کِیرَک، عادَتدَه اَهلِی قِبلَه مَنَه بُو جِنایَتنِی اِثباتِی اوُچُون اوُچ یوُلنِی اِرایَه بِیرِیشگن بوُلِیب، مَنَه شوُ یوُللَر آرقَه لِی اِثبات قِیلِینِیشِی لازِم:
• شَخصنِی جِنایَتِینِی اِثبات قِیلِیش اوُچُون بِیرِینچِی یوُل، مَنَه بُو شَخصنِی اوُزِینِی اِقرار بُولِیشِی، اِعتِرافِیدِیر. یَعنِی بُو شَخصنِی اوُزِی اوُنِی اِرتِدادنِی خَطَرِیگه رُوبَرُو قِیلگن مَنَه بوُ عَمَلنِی یا سوُزنِی اَیتگه نِینِی اِعتِراف قِیلِیشِی کِیرَک. مَثَلاً مِین سِکوُلارِیستمَن دِییدِی، یا کوُمَلَه یا دِیماکرَتمَن یا پِیکَه کَه مَن یا یَهُودِیمَن یا نَصرانِی یا مَجُوسمَن، مِینِی مَنَه شوُ یِیرگه آلِیب کِیلگن مَنَه بوُندَی سوُزلَرنِی اَیتدِیم، دِییدِی.

اِیندِی، بَعضِیلَرنِی نَظَرِی بوُیِیچَه، اَگر مَنَه بُو شَخص جِنایَتنِی قِیلگه نِینِی اِنکار قِیلسَه، اوُنِی اوُستِیدَه حُکم اِجرا قِیلِینمَیدِی وَ اوُندَن کِییِینگِی مَرحَلَه لَرگه  اوُتِیلمَیدِی. اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله اَمُّ کِتابِیدَه اَیتَه دِیکِی:   “من قيل أنه لا يُصلي فَأنْكَرَ صدق”   یَعنِی: بِیر کِیشِیگه نَماز اوُقِیمَس اِیکَنسَن، دِییِیلگندَه بُو شَخص اوُنِی اِنکار قِیلَه دِی ( مِین نَماز اوُقِیمَن، دِیدِی) شَخص مَنَه بُو اِنکارنِی اوُنِی راست گپِیدِیک قَبوُل قِیلِینَه دِی.

یَعنِی اَگر کِیشِینِی مُتَّحَم قِیلِیب اوُنگه سِین سِکوُلارسَن،کوُمَلَه سَن، دِیماکرَتسَن، پِیکَه کَه سَن، یَهُودِیسَن، نَصرانِیسَن وَ باشقَه سَن دِییِیلسَه وَ بُو شَخص اِنکار قِیلسَه، بِیز اوُنِی سوُزِینِی قَبوُل قِیلَه مِیز وَ راست اَیتیَپتِی دِیب عُذرِینِی قَبُول قِیلَه مِیز؛ اَگرچِی اوُنِی مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی توُدَه سِیدَن دِیب بِیلسَک وَ اوُنِی یالغانچِیلِیگِیگه، رِیاکارلِیگِیگه، قَسَمخوُرلِیگِیگه یا باشقَه فَسادلَرِیگه شُبهَه قِیلسَک هَم اوُنِی عُذرِینِی قَبوُل قِیلَه مِیز یا باشقَه فَسادلَرِیگه شُبهَه قِیلسَک هَم اوُنِی عُذرِینِی قَبوُل قِیلَه مِیز وَ اوُنِی سوُزلَرِینِی راست دِییمِیز. نِیمَه اوُچُون؟

چوُنکِی مَنَه بُو مَشَخَّص وَ مَعلوُم زَمِینَه دَه کِیشِینِی عُذرِی بِیر مَرتَه قَبوُل قِیلِینَه دِی، اَگر اِرتِدادگه بائِث بوُلَه دِیگن مَنَه شوُ مَعلوُم وَ مُشَخَّص جِنایَتنِی قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن اِیککِینچِی مَرتَه تَکرارلَه سَه، اوُ حالَتدَه اوُنِی عُذرِی قَبوُل قِیلِینمَیدِی. اوُندَن تَشقَرِی مَنَه بُو شَخص بِیزلَر اوُچُون مَجهوُل بوُلِیب قالَه دِی، اوُ اوُزِینِی صَفِینِی مُسُلمانلَردَن جُودا قِیلمَه گن وَ اوُزِینِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی بَرچَه سِیگه تابِع، دِیب بِیلَه دِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(20- قسمت)

خوب، الان می رسیم به مراحل اثبات جرمِ شخصِ متهم و شروطِ تکفیر 

قبلاً عرض کردیم، اصل بر این است که شخص نمازخوانی که قبله ی ما را قبول دارد و ذبیحه ی ما را می خورد مسلمان است، و از تمام مزایای مسلمین بهره مند می شود مگر اینکه خلاف آن ثابت شود: مَنْ صَلَّى صَلاتَنَا وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا وَ أَكَلَ ذَبِيحَتَنَا فَهُوَ الْمُسْلِمُ، لَهُ مَا لَنَا وَعَلَيْهِ مَا عَلَيْنَا. علاوه بر آن،عرض کردیم که ارتداد و مرتد شدن جرم است، آنهم سنگین ترین جرمی که یک مسلمان مرتکب آن می شود، و مربوط می شود به حدود و حدود هم ارتباط تنگاتنگی با قضاوت دارند.

اسلام برای به وجود آوردن بهداشت قضائی در جامعه، اسلوب، چهارچوب، مراحل و کانالهای خاصی را برای اثبات جرم، صدور احکام قطعی، و در نهایت اجرای حکم ارائه داده است و چون مرتد شدن سنگین ترین جرمی است که شخص مسلمان مرتکب آن می شود، برای همین در مواردی که الله علم آن را به همه نداده، و علمش حالت عمومیت ندارد، و پرونده ی شخص هم سنگین تر است و سیر قضائی و صدور حکم آن هم پیچیده و سنگین است، و همین طوری نمی توان مثل حکم دزدی یا آدم ربائی، مشروب خواری، قصاص و موارد مشابه حکم صادر کرد، فیلترها و مراحلی را جهت اثبات جرم، صدور حکم و اجرای حکم قرار داده که نیاز به تخصص ویژه در این زمینه ی قضائی دارد.

حالا، در این سیستم قضائی که هم حالت عمومیت دارد، و هم حالتی خاص و تخصصی و مربوط به قضات ویژه می شود، چگونه مرتد بودن یک شخص را باید ثابت کنیم؟ و شخصی که متهم شده چه مراحلی را باید طی کند و از چه فیلترهائی باید بگذرد که مستحق صدور حکم قطعی ارتداد شود و آنوقت به جای اینکه به او بگوییم مسلمان، به او بگوییم مرتد؟ در این زمینه چهار مرحله ی خاص وجود دارد که اهل قبله بر این چهارمرحله اتفاق کرده اند:

-اولین مرحله، اثبات جرم است: باید دقت شود شخص مسلمانی که متهم به چنین جرم خطرناکی شده  و در صورت اثبات اتهام، مشمول مجازات مرتد و مرتدین می شود، ابتدا باید اتهامی که به او وارد شده ثابت شود، و معمولاً اهل قبله سه راه رابرای اثبات این اتهام ارائه دادند که باید از این راهها این اتهام ثابت شود: 

1. اولین مورد جهت ثابت کردن جرم شخص، اقرار و اعتراف خود شخص متهم است. یعنی خود شخص اعتراف کند مبنی بر اينكه چنین عمل يا گفتاری را انجام داده كه در معرض ارتداد قرار گرفته است. مثلاً بگوید: من سکولاریست هستم، یا کومله و دمکرات هستم، یا پ.ک.ک هستم یا یهودی، نصرانی، مجوس و غیره هستم. چنین حرفی را زدم که مرا به اینجا کشانده است.

حالا، عده ای بر اين رأی هستند كه اگر شخص چنين جرم ارتدادی را انكار کرد حكم بر او اجرا نمی شود و دیگر سراغ مراحل بعدی نمی رویم. امام شافعی رحمه الله در كتاب الأم می گوید: “من قيل أنه لا يُصلي فَأنْكَرَ صدق” يعنی: به كسی گفته شد كه نماز نمی خواند اما اين شخص انكاركرد (و گفت من نماز می خوانم)، اين انكار شخص مانند حرف راست از وی پذيرفته می شود.

 یعنی اگر کسی را به اتهامی بگیرند و به او بگویند که تو سکولار، کومله، دمکرات، پ.ک.ک، یهودی، نصرانی و غیره هستی و این شخص انکار کرد، ما حرف او را قبول می کنیم و می گوییم راست می گوید و عذرش را می پذیریم؛ هرچند که او را جزو دارودسته ی منافقین و سکولارزده ها بدانیم، و در دروغگوئی، ریاکاری، قسم خوری و سایر مفاسد او هم شک نداشته باشیم. اما، باز عذر او را قبول می کنیم و حرف او را راست می دانیم. چرا؟

چون در این زمینه ی مشخص و معلوم تنها یک بار عذر کسی پذیرفته می شود، و اگر همان جرم مشخص و معلومی که باعث ارتداد می شود را عمداً و با میل خودش دوباره تکرار کرد دیگر عذر او پذیرفته نمی شود.علاوه بر این، چنین شخصی برای ما مجهول است و هنوز صف خودش را از مسلمین جدا نکرده و خودش را مسلمانی تابع کل قوانین شریعت الله می داند.

(ادامه دارد……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(5)

ابوبکر رضي الله عنه د مرتدانو د بغاوت په وخت کې له مسلمانانو سره په جومات کې د خبرو پر مهال د دې آيت له يادولو وروسته وويل:«وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِکُمْ وَمَن یَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَیْهِ فَلَن یَضُرَّ اللّهَ شَیْئاً وَسَیَجْزِی اللّهُ الشَّاکِرِینَ» ‏(آل عمران/144)،هغه په ​​واضحه توګه وايي: هغه کسان چې اوس بېرته خپل پخواني دين ته راګرځېدلي دي، په تېر کې که څه هم مسلمانان شوی ول ، خو د خپلو پلرونو او نيکونو دين ته يې زيات تمايل درلود.
مطلب دا چې هغه کسان چې اوس راستانه شوي دي په تیر وخت کي هماغه منافقین او د منافقانو د کټګوری له ډلي وو. هغه په ​​ډيره ښكلا بيان كوي: هغه كسان چې اوس له خپل پخواني دين څخه راګرځيدلي دي، په تيرو وختونو كې سره له دې چې مسلمانان شول، د خپلو پلرونو او نيكونو دين ته يې زيات تمايل درلود.دا څه معنی لري؟ مطلب دا چې دوی تر اوسه مؤمنان نه وو، هماغه سيکولرزدهو او منافقان وو.مطلب دا چې هغه کسان چې اوس راستانه شوي دي پخوا هماغه منافقان وو او د هغوی په صفونو کې وو.یا ازمږ په نننۍ ژبه کې،دوی د ارتداد نه مخکي او راستنیدو، دمخه سیکولر شوي وو ، او اوس هم همداسې دي.ټول هغه کسان چې مرتد کیږی تر دې مخکې د دغو سیکولراشوی په ډله کې وو. موږ ټول کولی شو دا د دوی له خبرو او چلند څخه تشخیص کړو او وپیژنو.

ښه، نو د دې ډلې په اړه ابوبکر رضي الله عنه وايي او که په هغه وخت کې د اسلام په پيل کې د تَغْلِب له قبيلې څخه د سجح بنت حارثه په نوم يوې ښځې هم د پېغمبرۍ دعوه کړې وه او مخکې يې عيسوي وه، خو له اسلام راوړلو وروسته. هغه بیا مرتد شوه او پخپله یو نوی دین پیدا کوي او د پیغمبرۍ ادعا کوي،
له ارتداد څخه مخکي له همدغو منافقانو او سيکولرزدهو څخه شمېرل کېږي او له اسلام څخه تر راستنېدو وروسته ورسره د سيکولرانو په څېر چلند کېږي.د خدای دغه بنده حتی یو نوی دین تولید کړ، کوم چې د سیکولرانو په منځ کې هر څوک چه دین جوړوی د دوی له ډلي څخه ګنل کیږي،
په لږ توپیر سره د مرتدانو سربیره، دوی عموما د سیکولرانو په منځ کې ګڼل کیږي.
برسېره پر دې، موږ پوهیږو چې د انسانانو لخوا تولید شوی هر دین د مشرکانو دین دی یا په نننۍ ژبه کې د سیکولریزم دین دی.
او دوی د کفري ټولنې په احکامو کې د اهل کتاب او منتصب په اهل کتابو کفارو په و حکم کې شامل نه دي.حتی که د سیکانو یا مسیلمه کذاب او داسې نور، د دوی د تولید شوی دین مخلوط وی د سیکولریستي عقیدې څخه، اسلام، یهودیت، عیسویت، مجوسیت، او نور.یا دا هغه څه دي چې له دې څخه خالي دي او یوازې په خپل عقل ، تجربې او ساینس تکیه کوي (هغه اومانیسمی چې اوس یې په اړه خبرې کیږي)
په دې صورت کې مرتد د منافقینو او سیکولرزدهو هغه تکامل یافته پرمختللې بڼه ده چې ښکاره کافران شوي دي.دا یو ډیر په زړه پوری ټکی دی.مرتدین د منافقینو او سیکولرزدهو تکامل یافته پرمختللې بڼه ده، منافقان او سیکولرزدهو ځانونه په ښکاره کافران ګرځولي او په داشکل شوي دي.
دوی له یوې بڼې څخه بلې ته بدل شوي ، دوی مرتدین دي.او مرتدان عموما د هغو مسلمانانو څخه راځي چې مخکې د منافقانو او سیکولراشوی په ډله کې وو او یا د هغوی ځانګړتیاوې له ځانه سره راوړي دي، مګر دوی ممکن د دوی په ځینو کارونو کې د دوی ډلې سره همغږي نه وي، مګر دوی هغوی ورته ځانګړتیاوې صفتونو درلودې.دا یو ډیر مهم ټکی دی چې زما ډیری مسلمان وروڼه او خویندې ورته پام نه کوي.