وَاعْتَصِمُوا

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(19- қисм)

Мана булар мусулмонлардан комил суратда аллох нозил қилган хамма нарсага таслим бўлишни талаб қиладиган оятларларни намунасидир. мусулмонлар “самиъна ва атоъна” деб итоат қилишлари лозим. Яъни эшитдик ва итоат қилдик, шу. Баъзиларини қабул қилиб баъзиларини бир четга суриб қўйиша олмайди. Агар улар бу ишни қиладиган бўлишса, шубхасиз уларни хаммаси кофирдирлар.

«أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً»

Мана бу ерда  ислом динини “ошкор” ахкомларидан бирини инкор қилиш хақида айтиляпти, тушунгандирсиз? Шахс учун “ошкор” бўлган ислом динини ахкомларидан бирини яъни ислом динидаги “ошкор” хукм экани маълум бўлган ахкомлардан бирини инкор қилишдир.

Ахли суннат деб маъруф бўлган мазхаблар ва фирқалар,мазхабга оид фиқхий масалаларни инкор қилишни иртидодга боис бўлмайди,деб хисоблашади. Яъни уларни  мазхабидаги  етакчилар , аввалги шогирдлар  айтишганки, агар бир киши ўзини мазхабига ё фалон мазхабга тегишли ижтиходни инкор қилса, бу уни иртидодига боис бўлмайди, мана бу ишни қилган киши муртад хам бўлмайди. Уларни назари бўйича хар қандай кишини сўзини рад қилса ё қабул қилса бўлади, фақат росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олиб келган нарсаларини  рад қилиб бўлмайди. Шундай бўладиган бўлса, фалон мазхабни ижтиходига қаршилик қилиш,инсонни аллохга қаршилик қилиши эмас,балки бир инсонни бошқа бир  инсонга қаршилик қилиши  демакдир, мана бу диққат қилиниши керак бўлган нихоятда мухим нуқта хисобланади.

Мана бу мазхабни бошида турганларни умумий қоидаси бўлган,фақат кейинги асрлар ва йиллар давомида бунга амал қилинган эмас, райда ва қазвинда,хуросонда,бағдодда ва бошқа мусулмонлар яшайдиган диёрларда минглаб мусулмонлар ханафий,шофеъий, ханбалий ва бошқа мазхабларни назарига қаршилик қилишни оқибатида қатл қилинган ва уларни тарихий фожеъаларини хамма яхши билади, тарих мана бу биродарчилик,ички жангларни мусулмонлар учун шармандали доғ сифатида ёзиб қолдирган.

Албатта 12 имомлик шиъалар хам ташайъю мазхабидаги зарурий  масалаларни инкор қилишлик иртидодга боис бўлмайди,дейишади. Буни Мухаммад Боқир хавонсорий ё (миркабир) манохижул маъориф ёки шиъа ақидаларини маданияти китобида келтирган. 12 имомлик шиъёлар шундай  эътиқодга эгаки, бир кишининг  шиъа мазхабини арконларидан,усулларидан бўлмиш мазхаб заруриётларини инкор қилиши, ислом динидан эмас,балки  фақат шиъа мазхабидан чиқишига боис бўлади. Шахид соний хам ижмоъга мухолифат қилишликни заруриётларни инкор қилишга мисол ,деб билмайди. Яъни динни заруриётларини инкор қилишга мисол бўлмайди, модомики  мана бу масалага ижмоъ иқома қилган бўлса, динни заруриётлари деб саналади. Бундан ташқари, динни заруриётлари деб номланган ва ижмоъ қилинган нарсалар ,мусулмонларнинг ахли хал ва ақди томонидан тасдиқланган бўлиши лозим ва мана бу ижмоъни устида барча мусулмонларнинг ахли хал ва ақди томонидан ижмоъ қилинган бўлиши керак. Агар бир киши мана бундай нарсани инкор қиладиган бўлса, улар мана бу  мазхабларини заруриётларига тегишли эмас, балки  динни заруриётларини ва аллохни шариатидаги қонунларни, ислом динини инкор қилишига боис бўлади,деб билишади.

Бу холатда, шиъа мазхабида мазхабга тегишли заруриётларни инкор қилиш ё мазхабдан келиб чиққан ижмоъни инкор қилиш, шахсни иртидодига боис бўлмайди,балки фақатгина динни заруриётларини инкор қилишликни ўзи иртидодга боис бўлади,деб билишади.

Мана бу нарсага барча мазхабларни ва мусулмонлар орасидаги фирқаларни етакчилари иттифоқ қилган назардир. Агарчи афсуски барча фирқаларни орасида баъзи бир кишилар мана бу қоидадан узоқлашишган бўлса хам,ва ўзлари хамда бошқа фирқалар учун зиллатга ва адашишга боис бўлишган бўлса хам.

(давоми бор……)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(19- قیسم)

مَنَه بوُلَرنِی مُسُلمانلَردَن کامِل صُورَتدَه اَلله نازِل قِیلگن هَمَّه نَرسَه گه تَسلِیم بُولِیشنِی طَلَب قِیلَه دِیگن آیَتلَرنِی نَمُونَه سِیدِیر. مُسُلمانلَر «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» دِیب اِطاعَت قِیلِیشلَرِی لازِم. یَعنِی اِیشِیتدِیک وَ اِطاعَت قِیلدِیک، شوُ. بَعضِیلَرِینِی قَبوُل قِیلِیب بَعضِیلَرِینِی بِیر چِیتگه سوُرِیب قوُیِیشَه آلمَیدِی. اَگر اوُلَر بُو اِیشنِی قِیلَه دِیگن بوُلِیشسَه، شُبهَه سِیز اوُلَرنِی هَمَّه سِی کافِردِیرلَر.  “أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً”

مَنَه بُو یِیردَه اِسلام دِینِینِی “آشکار” اَحکاملَرِیدَن بِیرِینِی اِنکار قِیلِیش حَقِیدَه اَیتِیلیَپتِی، توُشوُنگندِیرسِیز؟ شَخص اوُچُون “آشکار” بُولگن اِسلام دِینِینِی اَحکاملَرِیدَن بِیرِینِی یَعنِی اِسلام دِینِیدَگِی “آشکار” حُکم اِیکَه نِی مَعلوُم بوُلگن اَحکاملَردَن بِیرِینِی اِنکار قِیلِیشدِیر.

اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بوُلگن مَذهَبلَر وَ فِرقَه لَر، مَذهَبگه آئِد فِقهِی مَسَلَه لَرنِی اِنکار قِیلِیشنِی اِرتِدادگه بائِث بوُلمَیدِی، دِیب حِسابلَه شَدِی. یَعنِی اوُلَرنِی مَذهَبِیدَگِی یِیتَکچِیلَر، اَوَّلگِی شاگِیردلَر اَیتِیشگنکِی، اَگر بِیر کِیشِی اوُزِینِی مَذهَبِیگه یا فَلان مَذهَبگه تِیگِیشلِی اِجتِهادنِی اِنکار قِیلسَه، بُو اوُنِی اِرتِدادِیگه بائِث بوُلمَیدِی، مَنَه بُو اِیشنِی قِیلگن کِیشِی مُرتَد هَم بوُلمَیدِی. اوُلَرنِی نَظَرِی بُویِیچَه هَر قَندَی کِیشِینِی سوُزِینِی رَد قِیلسَه یا قَبوُل قِیلسَه بوُلَه دِی، فَقَط رَسُول الله صلی الله علیه وَسَلَّمنِی آلِیب کِیلگن نَرسَه لَرنِی رَد قِیلِیب بوُلمَیدِی. شوُندَی بوُلَه دِیگن بوُلسَه، فَلان مَذهَبنِی اِجتِهادِیگه قَرشِیلِیک قِیلِیش،اِنساننِی اَلله گه قَرشِیلِیک قِیلِیشِی اِیمَس، بَلکِی بِیر اِنساننِی باشقَه بِیر اِنسانگه قَرشِیلِیک قِیلِیشِی اِیمَس، بَلکِی بِیر اِنساننِی باشقَه بِیر اِنسانگه قَرشِیلِیک قِیلِیشِی دِیمَکدِیر، مَنَه بُو دِققَت قِیلِینِیشِی کِیرَک بوُلگن نِهایَتدَه مُهِم نوُقطَه حِسابلَه نَدِی.

مَنَه بُو مَذهَبنِی باشِیدَه توُرگنلَرنِی عُمُومِی قائِدَه سیی بوُلگن، فَقَط کِییِینگِی عَصرلَر وَ یِیللَر دَوامِیدَه بوُنگه عَمَل قِیلِینگن اِیمَس،رَعیدَه، قَزوِیندَه ،خُراساندَه، بَغداددَه وَ باشقَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه مِینگلَب مُسُلمانلَر حَنَفِی، شافِیعِی،حَنبَلِی وَ باشقَه مَذهَبلَرنِی نَظَرِیگه قَرشِیلِیک قِیلِیشنِی عاقِبَتِیدَه قَتل قِیلِینگن وَ اوُلَرنِی تَرِیخِی فاجِیعَه لَرِینِی هَمَّه یَحشِی بِیلَه دِی، تَرِیخ مَنَه بُو بِرادَرچِیلِیک،اِیچکِی جَنگلَرنِی مُسُلمانلَر اوُچُون شَرمَندَه لِی داغ صِیفَتِیدَه یازِیب قالدِیرگن.

اَلبَتَّه 12 اِماملِیک شِیعَه لَر هَم تَشَیُّع مَذهَبِیدَگِی ضَرُورِی مَسَلَه لَرنِی اِنکار قِیلِیشلِیک اِرتِدادگه بائِث بُولمَیدِی، دِییِیشَه دِی. ^[1]  بوُنِی مُحَمَّد باقِر خَوانسارِی یا (مِیرکَبِیر) مَناهِجُ المَعارِف یاکِی شِیعَه عَقِیدَه لَرِینِی مَدَنِیَتِی کِتابِیدَه کِیلتِیرگن. 12 اِماملِیک شِیعَه لَر شوُندَی اِعتِقادگه اِیگه کِی، بِیر کِیشِینِینگ شِیعَه مَذهَبِینِی اَرکانلَرِیدَن، اوُصوُللَرِیدَن بوُلمِیش مَذهَب ضَرُورِیاتلَریینِی اِنکار قِیلِیشِی، اِسلام دِینِیدَن اِیمَس، بَلکِی فَقَط شِیعَه مَذهَبِیدَن چِیقِیشِیگه بائِث بوُلَه دِی. شَهِید سانِی هَم اِجماعگه مُخالِفَت قِیلِیشلِیکنِی ضَروُرِیاتلَرنِی اِنکار قِیلِیشگه مِثال، دِیب بِیلمَیدِی. یَعنِی دِیننِی ضَرُورِیاتلَرِینِی اِنکار قِیلِیشگه مِثال بُولمَیدِی، مادامِیکِی مَنَه بُو مَسَلَه گه اِجماع اِقامَه قِیلگن بوُلسَه، دِیننِی ضَرُورِیاتلَرِی دِیب سَنَلَه دِی. بوُندَن تَشقَرِی، دِیننِی ضَرُورِیاتلَرِی دِیب ناملَنگن وَ اِجماع قِیلِینگن نَرسَه لَر، مُسُلمانلَرنِینگ اَهلِی حَل وَ عَقدِی تامانِیدَن تَصدِیقلَنگن بوُلِیشِی لازِم وَ مَنَه بُو اِجماعنِی اوُستِیدَه بَرچَه مُسُلمانلَرنِینگ اَهلِی حَل وَ عَقدِی تامانِیدَن اِجماع قِیلِینگن بوُلِیشِی کِیرَک. اَگر بِیر کِیشِی مَنَه بوُندَی نَرسَه نِی اِنکار قِیلَه دِیگن بوُلسَه، اوُلَر مَنَه بوُ مَذهَبلَرِینِی ضَرُورِیاتلَرییگه تِیگِیشلِی اِیمَس، بَلکِی دِیننِی ضَرُورِیاتلَرِینِی وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی، اِسلام دِینِینِی اِنکار قِیلِیشِیگه بائِث بوُلَه دِی، دِیب بِیلِیشَه دِی. 

بَو حالَتدَه، شِیعَه مَذهَبِیدَه مَذهَبگه تِیگِیشلِی ضَرُورِیاتلَرنِی اِنکار قِیلِیش [2]یا مَذهَبدَن کِیلِیب چِیققَن اِجماعنِی اِنکار قِیلِیش، شَخصنِی اِرتِدادِیگه بائِث بوُلمَیدِی، بَلکِی فَقَطگِینَه دِیننِی ضَرُورِیاتلَرِینِی اِنکار قِیلِیشلِیکنِی اوُزِی اِرتِدادگه بائِث بوُلَه دِی، دِیب بِیلِیشَه دِی.

مَنَه بُو نَرسَه گه بَرچَه مَذهَبلَرنِی وَ مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَگِی فِرقَه لَرنِی یِیتَکچِیلَرِی اِتِّفاق قِیلگن نَظَردِیر. اَگرچِی اَفسُوسکِی بَرچَه فِرقَه لَرنِی آرَه سِیدَه بَعضِی بِیر کِیشِیلَر مَنَه بُو قائِدَه دَن اوُزاقلَه شِیشگن بوُلسَه هَم، وَ اوُزلَرِی هَمدَه باشقَه فِرقَه لَر اوُچُون زِللَتگه وَ اَدَه شِیشگه بائِث بوُلِیشگن بوُلسَه هَم.

(دوامی بار……)

---

[1]– خوانساری محمدباقر خوانساری (میرکبیر)، مناهج المعارف یا فرهنگ عقائد شیعه، ترجمه میرسیداحمد روضاتی،تهران، چاپاحمد روضاتی، ۱۳۵۱ ش، ص820

[2] شیعه ی 12 امامی، روافض و غلات هر کدام با هم متفاوت اند 

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(19- قسمت)

این ها نمونه آیه هائی هستند که از مسلمین می خواهند به طور کامل تسلیم تمام آنچه شوند که الله نازل کرده است. مسلمین باید «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» داشته باشند. یعنی شنیدیم و اطاعت کردیم، همین. و نمی توانند بعضی را قبول کنند و بعضی را نه. اگر این کار را کردند: «أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً» یعنی، بدون شک و گمان هر کسی که این کار را بکند همه ی آن ها کافرند.

این در مورد انکار کردن یکی از احکام «آشکار» دین اسلام است. متوجه شدید؟، یکی از احکام «آشکار» دین اسلام که برای این شخص «آشکار» و روشن شده که حکم«آشکار» دین اسلام است اما این مسلمان آن را انکار می کند که می داند احکام«آشکار» دین اسلام است.

 مذاهب و فرق معروف به اهل سنت، انکار کردن مسائل فقهی مذهب را باعث ارتداد نمی دانند. یعنی سر مذهب ها و شاگردان اولیه ی آنان گفته اند اگر کسی اجتهاد خودشان یا اجتهاد فلان مذهب را انکار کند باعث ارتداد وی نمی شود، هر کسی که این کار را انجام دهد مرتد نمی شود. از نظر این ها سخن هر کسی قابل رد و پذیرش است، الّا آنچه که رسول الله صلی الله علیه و سلم آورده است. در این صورت، مخالفت با اجتهادات فلان مذهب، مخالفت یک انسان است با یک انسان دیگر، نه مخالفت انسان با الله تعالی. این نکته ی خیلی مهمی است که باید به آن دقت شود.

این قاعده ی کلی این سر مذهب ها بوده هر چند که سال ها و قرون بعدی به آن عمل نشده و هزاران مسلمان در ری، قزوین، خراسان، بغداد و سایر سرزمین های مسلمان نشین صرفاً به دلیل مخالفت با رأی حنفی، شافعی، حنبل و غیره به قتل رسیده اند و فجایعی که تاریخ آن ها را همه می دانیم و تاریخ این جنگهای برادر کشی و داخلی را به عنوان لکه ی ننگی برای مسلمین ثبت کرده است.

البته، شیعیان 12 امامی هم انکار مسأله ی ضروری مذهب تشیّع را باعث ارتداد نمی‏ دانند.^[1] این را محمدباقر خوانساری یا (میرکبیر)، در کتاب مناهج المعارف یا فرهنگ عقائد شیعه می آورد. شیعیان 12 امامی بر این باورند چنانچه انکار ضروریات مذهب از اصول و ارکان مذهب شیعه باشد، فقط موجب خروج از مذهب شیعه است نه خروج از دین اسلام. شهید ثانی هم مخالفت با اجماع را مصداق انکار ضروریات نمی‏داند. یعنی مصداق انکار ضروریات دین نمی داند، مگر این که مسأله‏ای که بر آن اجماع اقامه شده، از ضروریات دین به شمار بیاید. علاوه بر آن، چیزی هم که بر آن اجماع شده به عنوان ضرورت دین بر آن اجماع شده، باید توسط اهل حَلّ و عقد از مسلمانان تحققّ پیدا کرده باشد و این اجماع توسط  اهل حل و عقد کل مسلمین روی آن اجماع شده باشد. وقتی کسی چنین چیزی را انکار کند. آن ها این را باعث انکار ضروریات دین و قانون شریعت الله و دین اسلام می دانند نه چیزی که مربوط به ضرورت مذهبشان باشد.

در این صورت، در مذهب شیعه،[2] انکار یکی از ضروریات مذهب و انکار اجماعی که ناشی از مذهب باشد را باعث ارتداد شخص نمی داند بلکه، تنها انکار کردن ضروریات دین را باعث ارتداد می داند.

این همان چیزی است که تمام سر مذهب ها و فرقِ میانِ مسلمین بر آن اتفاق نظر دارند. هر چند که متأسفانه در میان تمام فرق عده ای از پیروان آن ها از چنین قواعدی دوری کرده اند و باعث انحرافات و ذلت هائی برای خود و سایر فرق هم شده اند.

(ادامه دارد……)

---

[1]– خوانساری محمدباقر خوانساری (میرکبیر)، مناهج المعارف یا فرهنگ عقائد شیعه، ترجمه میرسیداحمد روضاتی،تهران، چاپاحمد روضاتی، ۱۳۵۱ ش، ص820

[2] شیعه ی 12 امامی، روافض و غلات هر کدام با هم متفاوت اند 

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(4)

د منافقینو او سیکولرانو په بحث کې وویل شول چې د منافقینو او سیکولرانو د کټګور ډله یو شان نه ده بلکې دا د داخلي پټو کفارو له خورا لږ او کم شمېر څخه جوړه ده او د دې لږ شمیر خلکو په شاوخوا کې د مسلمانانو لوی شمیر شتون لري او د دهغو لږ شمیر شاوخوا اخیستي دي.د مسلمانانو دغه ډله چې هم دوی شاخوا ګیرچاپر اخستی ده.دوی پخپله هغه کسانی دي چه یا تازه مسلمان شوی دی او دوی د الله تعالی په شریعت پوره پوهه نه لري او په اصطلاح ضعیف الایمان دي.او له دوی څخه هر څوک ښايي د ښکاره کافر په شک کې اخته شي او دوکه شي.یا داسې کسان شته چې په زړونو کې یې ناروغي ده او په خپلو نفسونو یې ظلم کړی دی.

الله تعالي دا ټول په منافقینو او سیکولراشوی ډله په برخه کی شمېرلي دي.او تر څو چې له مسلمانانو څخه نه وي جلا شوي او د مسلمانانو په منځ کې ورک شوي وي، هغه یې د مسلمانانو ډله برخه کې شمېرلي دي.هو، دا متفرقه ډله د مسلمانانو په شان چلند کوي تر څو چې په مسلمانانو کې وي او په وینا او عمل کې ناروغ وي.د ټولو نورمونو ماتولو او رواني جګړې سره چې دوی یې پیل کړي، دوی لاهم مسلمانان ګڼل کیږي.

خو کله چې د دوی صفونه د کوم دلیل له مخې له مسلمانانو جلا شي، هغوی هم له اسلامي تاوتریخوالي سره مخ کېږي، لکه څنګه چې مو د منافقینو او سیکولرزدهو د پېژندنې په درس کې وویل. 
له همدې امله کله چې دوی د مسلمانانو له صف څخه په قول او عمل سره جلا کوي او د کفارو قول او عمل ته ورګرځي نو ویل کیږي چې مسلمان صف بدل کړی او بیرته راګرځېدلې دی نه منافق.او له اسلام صف څخه د یو مسلمان د کرښې دا بدلون د ښکاره کفارو په لیکو صف کې ، چې یو ډول شاتګ کیدل ګڼل کیږي او شاته بیرته راستنیدل ګڼل کیږي.او کفر ته راګرځېدل بلل کېږي هغه ته مرتد کیدل ویل کیږي

البته د منافقینو او سیکولراشوی ډله یا پخپله مسلمانان په پړاوونو کې به د خلکو په ملاتړ او د هغه حکومت په مرسته چې دوی یې لري وشړل شي او د دوی صفونه به له مسلمانانو څخه جلا او ښکاره شي:«لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا»(احزاب/۶۰)،که منافقان او ناروغا زړه او هغه کسان چې په مدينه کې اضطراب او ګډوډي رامنځته کوي خپل کار نه لاس وانخلي موږ به تا د هغوی پر ضد اوپاروو او پر هغوی به مسلط کړو، بیا به هغوی ستا سره د مدینې په ښار کې د لږ وخت لپاره پاتې نه شي، یعنی دوی به ووځي.
نو يا به مسلمانان په دې ډول وغورځوي او يا به د خپلې خوښې له پټ حالت څخه ځان وباسي او ښکاره شي او په خپله هم خپل صفونه جلا کړي او له اسلامي ټولنې څخه دوی بهر ووځي.

په هر دوه حالتونو کې، دوی د خپل ځان سره د چلند په طریقه کې مساوات بدلوي او تاسو نور دوی ته منافقان او سیکولرشوي نه شئ ویلای ځکه چې دوی اښکار معلوم شوي دي.بلکې دوی سیکولرستان او اښکار کافران شوي دي.

نو دا هغه مرحله ده چې منافقان او سیکولران ترې تیریږي ترڅو له اسلام او یو مسلمان څخه سیکولر او ښکاره کافر شي. دي ته ارتداد بلل کیږي.د منافقینو نوم به له دوی څخه حذف شي او د مرتد او مرتدین کلمې به ورباندې کیښودل شي.ځینې ​​علماء شته چې په مختلفو روایتونو کې د منافق کلمه استعمالوي،یعنی د دغه ډله او ګټګوری د منافقانو ډله نه بلل کیږی، بلکی منافق بلل کیږی.

ښه، منافق یعنی هم هغه پټ کافر دی چې ښکاره شوی دی.اوس، دا څرګنده شوه او موږ کولی شو هغه ته منافق ووایو. تر څو چې دوی ښکاره شوي نه وي، موږ یوازې د منافقین کلمه کارولی شو، نه منافق، مګر کله چې دوی ښکاره شي موږ هر یو ته منافق یا مرتد ووایو او موږ هم دوی ته د مرتدانو ډله هم وایو.ځکه، موږ علی التعین کولی شو دوی له مسلمانانو څخه توپیر کړو.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

 
Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(18- қисм)

Улар аллохга ишонишади,шуни натижасида хам уни сўзларини қабул қилишади. Хозирги пайтда биз жуда кўп оятларни ёки кўп оятлар ва росулуллох саллалллоху алайхи васалламдан ривоят қилинган нарсалар хақида жуда кўп хикматларни билим,бошқача қилиб айтганда тажриба,илм,билим олиш  орқали тажриба қилганмиз ва собит бўлган, сахобалар мана буларни хеч қайси бирини билишмасди. Лекин аллох тарафидан келган хамма нарсага нисбатан бизларни муносабатимиз уни тахлил қилиб ўтирмасдан шу бўлиши керакки,”бима унзила илайхи мир роббихи”  “самиъна ва атоъна” эшитамиз  ва итоат қиламиз ,бўлади. Парвардигор томонидан нозил қилинган хамма нарсага нисбатан мўъминлар эътиқод қилишади.  

«وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِه»

Ёки бошқа бир жойда мархамат қиладики:

«‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا‏» (نساء/136)،

Эй мўъминлар, аллохга, унинг пайғамбарига ва шу пайғамбарга нозил қилган китобига хамда илгари нозил бўлган китобларига иймонингиз комил бўлсин. Кимки аллохга, фаришталарга, китобларига, пайғамбарларига ва охират кунига ишонмаса,демак у жуда қаттиқ адашибди.

Бошқа бир жойда мархамат қиладики:

«إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَیُرِیدُونَ أَن یُفَرِّقُواْ بَیْنَ اللّهِ وَرُسُلِهِ وَیقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَن یَتَّخِذُواْ بَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً* أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَاباً مُّهِیناً» ‏(نساء/۱۵۰-۱۵۱)،

Албатта, аллох ва пайғамбарига ишонмайдиган, аллох билан пайғамбарларининг ораларини ажратишни истайдиган (яъни аллохга ишониб,пайғамбарларини инкор қиладиган) ва “айрим пайғамбарга ишонамиз, айримларига ишонмаймиз”,дейдиган хамда ора йўлни тутишни истайдиган кимсалар – ана ўшалар хақиқий кофирдирлар. Бундай кофирлар учун хор қилгувчи азобни тайёрлаб қўйганмиз.

Исломни ва секуляризмни,социализмни,либирализмни, фалон ақидани бир қисмини олиб хали ундан хали бундан қилиб юрган кимсалар нима қилишади? Янги маъжун тайёрламоқчи бўлишади. Сиз хозир хам уларни хаётларига бир назар ташланг, аралашган бир маъжун хосил бўлган. Унда хам ислом ва хам секуляризм ва хам куфр мавжуд бўлган маъжундан иборат. Чунки уларни ўзлари мана шундай йўлни танлашган. Аллох уларни мақсади шу эканини айтиб турибди. Уларни ўзлари хам, биз хам секуляризмни қабул қиламиз ва хам исломни қабул қиламиз,дейишяпти, хадафлари хам шудир.

«یَتَّخِذُواْبَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً».

Мана бу иккисини орасидаги бошқа янги йўлни танлашмоқчи.

(давоми бор…….)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(18- قیسم)

اوُلَر اَلله گه اِیشانِیشَه دِی، شوُنِی نَتِیجَه سِیدَه هَم اوُنِی سوُزلَرِینِی قَبُول قِیلِیشَه دِی. حاضِرگِی پَیتدَه بِیز جُودَه کوُپ آیَتلَرنِی یاکِی کوُپ آیَتلَر وَ رَسُول الله صَلَّی عَلَیهِ وَسَلَّمدَن رِوایَت قِیلِینگن نَرسَه لَر حَقِیدَه جُودَه کُوپ حِکمَتلَرنِی بِیلِیم، باشقَه چَه قِیلِیب اَیتگندَه تَجرِیبَه، عِلم، بِیلِیم آلِیش آرقَه لِی تَجرِیبَه قِیلگنمِیز وَ ثابِت بوُلگن، صَحابَه لَر مَنَه بُولَرنِی هِیچ قَیسِی بِیرِینِی بِیلِیشمَسدِی. لِیکِن اَلله طَرَفِیدَن کِیلگن هَمَّه نَرسَه گه نِسبَتاً بِیزلَرنِی مُناسَبَتِیمِیز اوُنِی تَحلِیل قِیلِیب اوُتِیرمَسدَن شُو بوُلِیشِی کِیرَککِی،  «بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ»  «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» اِیشِیتَه مِیز وَ اِطاعَت قِیلَه مِیز بوُلَه دِی. پَروَردِیگار تامانِیدَن نازِل قِیلِینگن هَمَّه نَرسَه گه نِسبَتاً مُؤمِنلَر اِعتِقاد قِیلِیشَه دِی.  «وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِه»

• یاکِی باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   ‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا‏» (نساء/136)، اِی مُؤمِنلَر، اَلله گه، اوُنِینگ پَیغَمبَرِیگه وَ شوُ پَیغَمبَرگه نازِل قِیلگن کِتابِیگه هَمدَه اِیلگه رِی نازِل قِیلگن کِتابلَرِیگه اِیمانِینگِیز کامِل بوُلسِین. کِیمکِی اَلله گه، فَرِیشتَه لَرگه، کِتابلَرِیگه،پَیغَمبَرِیگه، آخِیرَت کوُنِیگه اِیشانمَسَه دِیمَک اوُ جُودَه قَتتِیق اَدَه شِیبدِی.
• باشقَه بِیر جایدَه مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:   «إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَیُرِیدُونَ أَن یُفَرِّقُواْ بَیْنَ اللّهِ وَرُسُلِهِ وَیقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَن یَتَّخِذُواْ بَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً* أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَاباً مُّهِیناً» ‏(نساء/۱۵۰-۱۵۱)، اَلبَتَّه ، اَلله وَ پَیغَمبَرِیگه اِیشانمَیدِیگن، اَلله بِیلَن پَیغَمبَرلَرِینِینگ آرَه لَرِینِی اَجرَتَه تِیشنِی اِیستَیدِیگن ( یَعنِی اَلله گه اِیشانِیب،پَیغَمبَرلَرِینِی اِنکار قِیلَه دِیگن) وَ “اَیرِیم پَیغَمبَرگه اِیشانَه مِیز، اَیرِیملَرِیگه اِیشانمَیمِیز”، دِییدِیگن هَمدَه آرَه یوُلنِی توُتِیشنِی اِیستَیدِیگن کِیمسَه لَر- اَنَه اوُشَه لَر حَقِیقِی کافِردِیرلَر. بوُندَی کافِرلَر اوُچُون حار قِیلگوُچِی عَذابنِی تَیّارلَب قوُیگنمِیز.

اِسلامنِی وَ سِکوُلارِیزمنِی، ساسِیالِیزمنِی،لِیبِیرَلِیزمنِی، فَلان عَقِیدَه نِی بِیر قِیسمِینِی آلِیب هَلِی اوُندَن هَلِی بوُندَن قِیلِیب یوُرگن کِیمسَه لَر نِیمَه قِیلِیشَه دِی؟ یَنگِی مَعجُون تَیّارلَه ماقچِی بُولِیشَه دِی. سِیز حاضِر هَم اوُلَرنِی حَیاتلَرِیگه بِیر نَظَر تَشلَنگ، اَرَه لَشگن بِیر مَعجُون خاصِل بُولگن. اوُندَه هَم اِسلام وَ هَم سِکوُلارِیزم وَ هَم کُفر مَوجُود بُولگن مَعجُوندَن عِبارَت. چوُنکِی اوُلَرنِی اوُزلَرِی مَنَه شوُندَی یوُلنِی تَنلَشگن. اَلله اوُلَرنِی مَقصَدِی شوُ اِیکَه نِینِی اَیتِیب توُرِیبدِی. اوُلَرنِی اوُزلَرِی هَم، بِیز هَم سِکوُلارِیزمنِی قَبوُل قِیلَه مِیز وَ هَم اِسلامنِی قَبوُل قِیلَه مِیز، دِییِیشیَپتِی، هَدَفلَرِی هَم شوُدِیر.    “یَتَّخِذُواْبَیْنَ ذَلِکَ سَبِیله”. مَنَه بُو اِیککِیسِینِی آرَه سِیدَگِی باشقَه یَنگِی یوُلنِی تَنلَشماقچِی.

(دوامی بار……)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(18- قسمت)

 آن ها به الله اعتماد پیدا کردند در نتیجه حرف هایش را هم قبول دارند. حکمت های خیلی از آیات هست، خیلی چیزها در مورد خیلی از آیات و روایات رسول الله صلی الله علیه و سلم هست که الان ما آن ها را متوجه شده ایم علم آن ها را به اصطلاح از طریق تجربه، علم و دانش آن ها را تجربه کرده و ثابت نموده است در حالی که هیچ کدام از صحابه این را نمی دانستند. ولی واکنش ما به هر چه از طرف الله آمده بدون این که با آن کلنجار برویم این است که «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» شنیدیم و اطاعت کردیم «بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ». هر چیزی که از طرف پروردگار نازل شده است. «وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِه»کل مؤمنان هم به همه ی آن اعتقاد دارند، همگی به آن اعتقاد دارند.

• و در آیه دیگری می فرماید: «‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنْزَلَ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا‏» (نساء/136)، ‏ای كسانی كه ايمان آورده‌ايد! به خدا و پيغمبرش و كتابی كه بر پيغمبر نازل كرده و به كتاب هائی كه پيش‌تر نازل نموده است (که تحريف و نسيان در آن ها صورت نگرفته بود) ايمان بياوريد. و هر كس كه به خدا، فرشتگان، كتاب های خداوندی، پيغمبرانش و روز رستاخيز كافر شود (و يكی از اين ها را نپذيرد) واقعاً در گمراهی دور و درازی افتاده است. «وَمَنْ يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ»، بله او کتابش را فرو فرستاده به هیچ چیز آن نباید کفر بورزید و بگویید آن را قبول ندارم، قبول ندارم یعنی پوشاندن آن.
• و در جای دیگری می فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ یَکْفُرُونَ بِاللّهِ وَرُسُلِهِ وَیُرِیدُونَ أَن یُفَرِّقُواْ بَیْنَ اللّهِ وَرُسُلِهِ وَیقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ وَیُرِیدُونَ أَن یَتَّخِذُواْ بَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً* أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَاباً مُّهِیناً» ‏(نساء/۱۵۰-۱۵۱)، کسانی که به خدا و پیغمبرانش ایمان ندارند و می‌خواهند میان خدا و پیغمبران جدائی بیندازند و می‌گویند که به برخی از پیغمبران ایمان داریم و به برخی دیگر ایمان نداریم، هدف آن ها از این که به برخی از پیغمبران ایمان دارند و به برخی دیگر ایمان ندارند چیست؟ می خواهند میان کفر و ایمان، بعضی از دستورات الله با بعضی دیگر، بخشی را قبول می کنند و بخشی را نمی پذیرند. می‌خواهند میان آن (کفر و ایمان) راهی برگزینند (و معجون و چیز جدیدی درست کنند).‏ «وَیُرِیدُونَ أَن یَتَّخِذُواْ بَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً» آنان که می گویند «نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَکْفُرُ بِبَعْضٍ» به بعضی از آن ها ایمان داریم اما به بعضی دیگر ایمان نداریم. می خواهند در این وسط یک راه جدید و (معجون جدیدی) درست کنند. الله تعالی می گوید: آنان همگی بی گمان کافرند، «أُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ حَقّاً»، و ما برای کافران عذاب خوارکننده‌ای فراهم آورده‌ایم «وَأَعْتَدْنَا لِلْکَافِرِینَ عَذَاباً مُّهِیناً».

بله، کسانی که می خواهند از اسلام و سکولاریسم، سوسیالیسم، لیبرالیسم، از فلان عقاید، هم چیزی از اسلام بگیرند و هم چیزی از دموکراسی، لیبرالیسم، و سوسیالیسم و این ها بگیرند، چکار می کنند؟ معجون جدیدی درست می کنند. شما همین الان زندگی آن ها را نگاه کنید، یک معجون است. معجون مختلفی است که هم اسلام در آن وجود دارد هم سکولاریسم و هم کفر در آن هست، همه چیز در آن وجود دارد. چون آن ها می خواهند چنین راهی را انتخاب کنند. الله می گوید هدفشان همین است. می گویند ما سکولاریسم را هم قبول داریم اسلام را هم قبول داریم، هدفشان همین است «یَتَّخِذُواْبَیْنَ ذَلِکَ سَبِیلاً». می خواهند بین این دو تا راه جدیدی را انتخاب کنند. راه دیگری را انتخاب کنند.

(ادامه دارد……)

تعارفي درسونه/پنځم درس: شرعي دښمن پېژندنه (4)/په شرعي ادبياتو کې د مرتد پېژندنه او مرتدین او له مرتدین ډلو سره د چلند څرنګوالی(3)

ښه، په دې او دې ته ورته آيتونو کې الله تعالی ارتداد يو ډول له مخ څخه شاته ګرځېدل ګڼي.سمه ده؟دا پدې مانا ده چې یو شخص د پرمخ په لاره تللي ده او بیا بیرته هماغه ځای ته راستنیږي چې هغه وو.دا پدې مانا ده چې کله تاسو له کوره ووتل، تاسو د کار لپاره یوه لاره سفر کړې اوس، که تاسو له کار څخه کور ته راشئ، دا د بیرته ستنیدو په نوم یادیږي.
خو، مګر که تاسو د کار څخه بل ځای ته لاړ شئ، دی ته بیرته ستنیدل نه ویل کیږي. دا سمه ده؟
نو، د بیرته ستنیدلو معنی د هغه ځای څخه بیرته راستنیدل دي چې تاسو یې یاست، نه نورو ځایونو ته. انسان له کفر څخه حرکت کوي تر څو چې اسلام او ایمان ته ورسیږي، تر هغه چې مسلمان او مؤمن شي خو بیا بیرته خپل اصلي ځای ته د ستنېدو پرېکړه کوي، یعنې کفر ته ورګرځي، دې ته مرتد شوي ویل کېږي.دلته کوچنی ټکی دا دی چې هر ډول راستنیدلی «شعوري، قصدي او اختیاري، عمدی و اختیاری»دا ترسره کیږي. داسمه ده؟

مطلب دا چې انسان پوهېږي چې چېرته ځي، منزل يې چېرته دى او په قصدي توګه بېرته راګرځي. يعنې که د چا سترګې او غوږونه تړلي وي او بېرته يې لومړی ځای تي ور ګرځولی او راوړی وی، هېڅوک نه وايي چې دا شخص بېرته راغلی دی، بلکې وايي چې بېرته يې راوړی دی.نه چې دهغه سترګې او غوږونه یې بند کړوي.یا یې ګواښلي او مجبور یې کړي وي چه بیرته راشئ.د اجبار په صورت کې هم دا نه وايي چې فلانی بیرته راغلی دی بلکه، دوی وايي چې فلانی هغه بیرته راوړی دی.
له همدې امله، یو سخص باید په پوهه او پخپله خوښۍ سره بیرته راستانه شوی وي، نه دا چې دوی هغه بیرته راستانه کړي وی.
یا یو څوک غوښتل چې بل ځای ته لاړ شي هغه لاره په غلطه تلي ده او دا بیرته خپل ځای ته راستون شو دی.په هر دوه حالت سره دغه کس نه غوښتل چې بیرته خپل ځای ته را وګرځي بلکه، یا نورو هغه بیرته راستانه کړی یا هغه غوښتل چې بل ځای ته لاړ شي خو نه پوهیده او غلط اټکلونه یې وکړل او غلطۍ یې کړې چې له امله یې خپله اصلي لاره له لاسه ورکه کړه او بیرته خپل ځای ته ستون شو دی.
نو موږ داسې چا ته نه وایو چې هغه پخپله بیرته راغلی دی.بلکه موږ وایو چې که د هغه په ​​سر زور نه وای یا نور به هغه بیرته نه راګرځولی وي یا هغه پوهېده او بیرته به نه راګرځي دی.

اوس که چاته ووایې چې ته د بیرته راتلو حق نه لرې، که بیرته راشې زه به ته یو ملیون جریمه کړم که څوک هغه په ​​زور راوړي، ایا تاسو به هغه جریمه کوئ؟ مشخص ده چه نه.که هغه غلط شو او بیرته راغی نو څه به وي؟ دا روښانه ده. که دا تاسو ته څرګنده شي چې غلطي شوې ده، تاسو به هغه جریمه نه کړئ.بلکه تاسو به هغه هغه وخت جریمه کړئ چې هغه په ​​پوهه او پخپله خوښۍ سره بیرته راستون شوی وی.په دې وضاحت سره باید پوه شو چې د قبلې د خلکو په منځ کې کومه طبقه شته چې “په خپله پوهه او په خپله خوښه” د کفر او د کفارو ټولنې ته د بیرته ستنیدو لپاره داسې پریکړې کوي.

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(17- қисм)

Уларни сабаблари олдинги мунофиқларни ва секулярзадаларни таниб олиш хақидаги  дарсимизда ишора қилиб ўтганимиздек хилма-хил сабаблар,далиллар бўлиши мумкин. Шахсий- рухий  сабаблар ёки ижтимоъий – сиёсий ё иқтисодий, маданий сабабларга ўхшайди, бу ерда уларга ишора қилиб ўтириш лозим эмас,деб ўйлайман, янги келган дўстларимизни эса олдинги дарсимизни ўқиб чиқишга даъват қиламиз, шунда улар муртадларнинг иртидодини сабабларини тушуниб олишади.

Албатта мунофиқлар тўдаси билан муртадларнинг иртидод сабаблари бир хил бўлиши хам табиий нарса; чунки муртадлар  мунофиқ ва секулярзадаларнинг такомуллашган шакли хисобланади. Улар бир жойдан бошқа бир жойга ўринларини алмаштирган муртадлар,мунофиқлар,секулярзадалар бўлишади, бир поезддан тушиб бошқа бир поездга ўтиришган, йўлни ўзгариши уларнинг  мохиятини ўзгартирмайди. Шу сабабли хам уларни қуръон ва сахих суннатдаги  ички мохиятларини, рафторларини таниб олишлик, уларни мавжуд вазиятларидан ва хозирги замонда  уларга қандай қилиб муносабат билдиришдан огох бўлиш хисобланади.

Шунинг учун хам диққат қилиниши лозим , бизларнинг бахсларимиз ақидавий-тарихий мавзулар бўлиб шахсий-ижтимоъий алоқаларни ва исломий жамиятни алоқаларини тартибга солиш учун  сиёсий-ижтимоъий вазифаларга эгадир, мана бу нихоятда мухим нуқта хисобланади. Уларнинг шаръий манбаълардаги сифатларини таниб олиш орқали ,биз уларни қуръондаги ва ўтган асрлардаги тарихини бугунги кунга олиб келамиз ва ундан бир абзор сифатида фойдаланамиз. Мана бу биз илгари сураётган бахсларни ахамияти,заруратини далилларидан биридир.

Хўп, хозир бизларни мусулмон биродарларимиз ва опа-сингилларимиз жавоб беришсинчи, мусулмон кишини муртад бўлишини , иртидодини меъёри нима?Чунки бизлар бу ерда мунофиқ ё секулярзадаларнинг муртад бўлишлари эмас,балки мусулмонларни муртад бўлишлари хақида гапиряпмиз; биз олдин мунофиқларни,секулярзадаларни мусулмонларни жумласидан деб хисоблаганмиз. Мусулмонларни муртад бўлишларини ва иртидодларини меъёри нима?

Қисқа ва мухтасар қилиб айтганда ислом динини ошкор ахкомларини қасддан ва ихтиёрий равишда, огохона инкор қилишдир. Дўстлар диққат қилдингларми, шахс огохона,қасддан ва ўзини ихтиёри билан ислом динининг ўзига ошкор бўлган  ошкор ахкомларидан бирини инкор қилади. Чунки бошқаларга ошкор бўлиши аммо бу шахсга ошкор бўлмаган бўлиши мумкин, лекин хозир унга хам ошкор бўлган ва у хозир унинг ислом динини ахкомларидан бири эканини яхши билади, аммо у огохона,қасддан ва ўзини ихтиёри билан уни инкор қилади. Мана бу бундай мусулмон кишини иртидодининг меъёридир. Чунки хеч кимдан ноқис ислом қабул қилинмайди,саййид рохимахуллохни сўзига биноан ё комил ислом ё хеч нарса.

Энди, илгари хам айтиб ўтганимдек бу масала жуда хам зарурийдир, бир киши ўзига равшан,ошкор, собит ва мушаххас бўлган ва аллох томонидан келган  аллохнинг  шариатидаги қонунларни ёки аллохни шариатини хаммасини ё аллохни шариатидаги ахкомларни, бир четга суради  ва ўрнига бошқа нарсани қўяди. Аллох таоло мархамат қиладики: 

• «‏آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ‏» (بقره/285)،

Пайғамбар ўзига парвардигоридан нозил қилинган нарсага иймон келтирди ва мўъминлар (хам иймон келтирдилар). Аллохга,фаришталарига, китобларига ва пайғамбарларига иймон келтирган хар бир киши (айтди): ” унинг пайғамбаридан бирон кишини ажратиб қўймаймиз”. Ва “эшитдик ва итоат этдик. Парвардигоро,гунохларимизни мағфират қилишингни сўраймиз. Ва фақат ўзингга қайтажакмиз”,дедилар.

Мана бу мусулмонларни сифатидир. Аллох таоло тарафидан келган хар бир нарсага уларни муносабати фақат шу бўлади: эшитдик ва итоат қилдик, “самиъна ва атоъна; аллох таоло тарафидан келганини фахмлашган пайтида,агарчи итоат қилишдан бўлган хикматни ва аллохни хукмини билишмаган тақдирда хам, эшитдик ва итоат қилдик дейишади.

(давоми бор…..)

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(17- قیسم)

اوُلَرنِی سَبَبلَرِی آلدِینگِی مُنافِقلَرنِی وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِی تَنِیب آلِیش حَقِیدَگِی دَرسِیمِیزدَه اِیشارَه قِیلِیب اوُتگه نِیمِیزدِیک هِیلمَه – هِیل سَبَبلَر، دَلِیللَر بُولِیشِی مُومکِین. شَخصِی- رُوحِی سَبَبلَر یاکِی اِجتِمائِی- سِیاسِی، مَدَنِی سَبَبلَرگه اوُحشَیدِی، بُو یِیردَه اوُلَرگه اِیشارَه قِیلِیب اوُتِیرِیش لازِم اِیمَس، دِیب اوُیلَیمَن، یَنگِی کِیلگن دوُستلَرِیمِیزنِی اِیسَه آلدِینگِی دَرسِیمِیزنِی اوُقِیب چِیقِیشگه دَعوَت قِیلَه مِیز، شوُندَه اوُلَر مُرتَدلَرنِینگ اِرتِدادِینِی سَبَبلَرِینِی توُشوُنِیب آلِیشَه دِی.

اَلبَتَّه مُنافِقلَر توُدَه سِی بِیلَن مُرتَدلَرنِینگ اِرتِداد سَبَبلَرِی بِیر هِیل بوُلِیشِی هَم طَبِیعِی نَرسَه؛ چوُنکِی مُرتَدلَر مُنافِق وَ سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ تَکاموُللَشگن شَکلِی حِسابلَه نَدِی. اوُلَر بِیر جایدَن باشقَه بِیر جایگه اوُرِینلَرِینِی اَلمَشتِیرگن مُرتَدلَر، مُنافِقلَر، سِکوُلارزَدَه لَر بوُلِیشَه دِی، بِیر پایِیزدَن توُشِیب باشقَه بِیر پایِیزدگه اوُتِیرِیشگن، یوُلنِی اوُزگه رِیشِی اوُلَرنِی ماهِیَتِینِی اوُزگرتِیرمَیدِی. شُو سَبَبلِی هَم اوُلَرنِی قُرآن وَ صَحِیح سُنَّتدَگِی اِیچکِی ماهِیَتلَرِینِی، رَفتارلَرِینِی تَنِیب آلِیشلِیک، اوُلَرنِی مَوجُود وَضِیعیَتلَرِیدَن وَ حاضِرگِی زَماندَه اوُلَرگه قَندَی قِیلِیب مُناسَبَت بِیلدِیرِیشدَن آگاه بوُلِیش حِسابلَه نَدِی.

شوُنِینگ اوُچُون  دِققَت قِیلِینِیشِی لازِم، بِیزلَرنِینگ بَحثیلَرِیمِیز عَقِیدَه وِی – تَرِیخِی مَوضُوعلَر بوُلِیب شَخصِی – اِجتِمائِی عَلاقَه لَرنِی وَ اِسلامِی جَمِیعیَتنِی عَلاقَه لَرِینِی تَرتِیبگه سالِیش اوُچُون سِیاسِی- اِجتِمائِی وَظِیفَه لَرگه اِیگه دِیر، مَنَه بُو نِهایَتدَه مُهِم نوُقطَه حِسابلَه نَدِی. اوُلَرنِینگ شَرعِی مَنبَعلَردَگِی صِیفَتلَرِینِی تَنِیب آلِیش آرقَه لِی، بِیز اوُلَرنِی قُرآندَگِی وَ اوُتگن عَصرلَردَگِی تَرِیخِینِی بوُگوُنگِی کوُنگه آلِیب کِیلَه مِیز وَ اوُندَن بِیر اَبزار صِیفَتِیدَه فایدَه لَه نَه مِیز. مَنَه بُو بِیز اِیلگه رِی سوُرَه یاتگن بَحثلَرنِی اَهَمِیَتِی، ضَرُورَتِینِی دَلِیللَرِیدَن بِیرِیدِیر.

حُوپ، حاضِر بِیزلَرنِی مُسُلمان بِرادَرلَرِیمِیز وَ آپَه – سِینگِیللَرِیمِیز جَواب بِیرِیشسِینچِی، مُسُلمان کِیشِینِی مُرتَد بوُلِیشِینِی، اِرتِدادِینِی مِعیارِی نِیمَه؟  چوُنکِی بِیزلَر بُو یِیردَه مُنافِق یا سِکوُلارزَدَه لَرنِینگ مَرتَد بوُلِیشلَرِی اِیمَس، بَلکِی مُسُلمانلَرنِی مُرتَد بوُلِیشلَرِی حَقِیدَه گپِیریَپمِیز ؛ بِیز آلدِین مُنافِقلَرنِی، سِکوُلارزَدَه لَرنِی مُسُلمانلَرنِی جُملَه سِیدَن دِیب حِسابلَه گنمِیز. مُسُلمانلَرنِی مُرتَد بُولِیشلَرِینِی، اِرتِدادلَرِینِی مِعیارِی نِیمَه؟

قِیسقَه وَ مُختَصَر قِیلِیب اَیتگندَه اِسلام دِینِینِی آشکار اَحکاملَرِینِی قَصددَن وَ اِیختِیارِی رَوِیشدَه، آگاهانَه اِنکار قِیلِیشدِیر. دوُستلَر دِققَت قِیلدِینگلَرمِی، شَخص آگاهانَه، قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن اِسلام دِینِینِینگ اوُزِیگه آشکار بوُلگن آشکار اَحکاملَرِیدَن بِیرِینِی اِنکار قِیلَه دِی. چوُنکِی باشقَه لَرگه آشکار بوُلِیشِی اَمّا بوُ شَخصگه آشکار بوُلمَه گن بوُلِیشِی مُومکِین، لِیکِن حاضِر اوُنگه هَم آشکار بوُلگن وَ اوُ حاضِر اوُنِینگ اِسلام دِینِینِی اَحکاملَرِیدَن بِیرِی اِیکَه نِینِی یَحشِی بِیلَه دِی، اَمّا اوُ آگاهانَه، قَصددَن وَ اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن اوُنِی اِنکار قِیلَه دِی. مَنَه بوُ بوُندَی مُسُلمان کِیشِینِی اِرتِدادِینِینگ مِعیارِیدِیر. چوُنکِی هِیچ کِیمدَن ناقِص اِسلام قَبوُل قِیلِینمَیدِی، سَیِّد رَحِمَهُ الله سوُزِیگه بِنائاً یا کامِل اِسلام یا هِیچ نَرسَه.

اِیندِی، اِیلگه رِی هَم اَیتِیب اوُتگه نِیمدِیک بوُ مَسَلَه جُودَه هَم ضَرُورِیدِیر، بِیر کِیشِی اوُزِیگه رَوشَن، آشکار، ثابِت وَ مُشَخَّص بوُلگن وَ اَلله تامانِیدَن کِیلگن اَلله نِینگ شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی یاکِی اَلله نِی شَرِیعَتِینِی هَمَّه سِینِی یا اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی اَحکاملَرنِی، بِیر چِیتگه سوُرَه دِی وَ اوُرنِیگه باشقَه نَرسَه نِی قوُیَه دِی. [1] اَلله تَعالَی مَرحَمَت قِیلَه دِیکِی:  

آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ‏ (بقره //285 ، )  پَیغَمبَر اوُزِیگه پَروَردِیگارِیدَن نازِل قِیلِینگن نَرسَه گه اِیمان کِیلتِیرَدِی وَ مُؤمِنلَر ( هَم اِیمان کِیلتِیرَدِیلَر). اَلله گه، فَرِیشتَه لَرِیگه، کِتابلَرِیگه وَ پَیغَمبَرلَرِیگه اِیمان کِیلتِیرگن هَر بِیر کِیشِی( اَیتدِی):”اوُنِینگ پَیغَمبَرِیدَن بِیران کِیشِینِی اَجرَه تِیب قوُیمَیمِیز”. وَ “اِیشِیتدِیک وَ اِطاعَت اِیتدِیک.پَروَردِیگارا، گوُناهلَرِیمِیزنِی مَغفِرَت قِیلِیشِینگنِی سوُرَیمِیز. وَ فَقَط اوُزِینگه قَیتَه جَکمِیز” ،دِیدِیلَر.  

مَنَه بُو مُسُلمانلَرنِی صِیفَتِیدِیر. اَلله تَعالَی طَرَفِیدَن کِیلگن هَر بِیر نَرسَه گه اوُلَرنِی مُناسَبَتِی فَقَط شوُ بوُلَه دِی: اِیشِیتدِیک وَ اِطاعَت قِیلدِیک، «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا»؛ اَلله تَعالَی طَرَفِیدَن کِیلگه نِینِی فَهملَشگن پَیتِیدَه، اَگرچِی اِطاعَت قِیلِیشدَن بوُلگن حِکمَتنِی وَ اَلله نِی حُکمِینِی بِیلِیشمَه گن تَقدِیردَه هَم، اِیشِیتدِیک وَ اِطاعَت قِیلدِیک دِییِیشَه دِی.

(دوامی بار…..)

---

[1] وقتی می گوییم یک نفر چنین می کند، منظور مسلمان است.