وَاعْتَصِمُوا – برگه 384 – پروسه ی اجتناب ناپذیر«اتحاد»، دوران گذار به «وحدت» اسلامی

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

(матлабни комил матни)

Бисмиллах валхамдулиллах; аммо баъад: ассаламу алайкум ва рохматуллохи ва барокатух

Бугунги кунда афғонистон дорул исломи хақида афғон шумул,аёлларни хуқуқи унвони остидаги бутун жахон секуляр кофирлари томонидан қилинаётган талабларга гувох бўлиб турибмиз, хатто саййид Қутбни сўзи билан айтганда “катта шайтон” ёки Усома бин Лодинни сўзи билан айтганда эса “илонни боши” бўлмиш,хамда афғонистонда ва бошқа исломий минтақаларда энг ифлос жиноятларни қилган америка хам ўзига хизмат қилганларни рўйхатини беришга журъат қилган, ва бу иш орқали у уларнинг исломий иморатни хокимиятида ишга жойлашишларини талаб қилган. Натога аъзо бўлган давлатлар хам шундай ахмоқона талабларни қилишган, хатто хоинлар ва мунофиқларни тўдаси ёки ички секулярзадалар хам ўзлари учун шартлар таъйин қилишган. Хозирги пайтгача уч марта катта хиёнатларни қилган хон фартут хирот ва ўзини динига,миллатига,тупроғига бир неча марта хиёнат қилган хоинни болалари ғулом оталари билан бирга шуларни жумласидандир, уларни барчаси ўтган 20 йил орасида америка,нато босқинчиларини ёнида туриб, уларга қарши хеч қандай қаршилик қилмаган холда юришди, хозирги кунда эса шу кимсалар дорул исломга қарши иморатни чегарасидан ташқарида туриб мажозий фазода “бағоват жибхасини” ташкил қилишган; мана бу расво бўлган хоинлар инқилобга қарши бўлганларни сафида туриб ички пинхон мунофиқлар тўдасини қўзғалон қилишга даъват қилишяпти. Улар миллатни орасидан қочиб ошкор бўлган қисматдир, аллох таоло улар хақида мархамат қиладики:

Албатта биз сизни уларга қарши оёқлантирурмиз, сўнгра улар (мадинада) сиз билан бирга тура олмай қолурлар, магар лаънатга дучор бўлган холларида озгина (вақт тура олурлар холос). (у пайтда) улар қаерда топилсалар ушланурлар ва ўлдириб ташланурлар. (Бу) илгари ўтган зотлар хақидаги аллохнинг йўли-қонунидир. Аллохнинг йўлини эса харгиз ўзгартира олмассиз.

Албатта дорул исломдан жудо бўлган мунофиқларни устида мана бу равишни фақат росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўзлари ижро қилганлар холос ,деб тасаввур қилмаслигимиз керак,балки бу ўтган қавмларда хам бўлган суннатдир,

«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»

Инсон яратилгандан буён бу ошкор мунофиқлар хақидаги суннат бўлиб, қиёмат кунигача хам мавжуддир, бу содиқ мўъминлар томонидан ижро қилиниши керак, аллох таоло мархамат қиладики:

«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»

Худони суннатида хеч қандай ўзгариш мавжуд эмас.

Имоми ибни Хазм рохимахуллох айтадики: агар бир киши ўзини ихтиёри билан мажбур бўлмаган холда дорул куфрга ё дорул харбга кирса ва у ерда туриб мусулмонларни ихтиёридаги маконларни ахолисига қарши душманчилик қилса, у мана бу иши билан муртад бўлади ва диндан чиқади, агар у мусулмонларни қўлига тушадиган бўлса, муртадларни ахкомлари уни устида ижро бўлади, уни ўлдиришга ва молини халол бўлишига, аёли билан никохини ботил бўлишига ўхшаш муртадларга хос ахкомлар. Мана бу очиқ хукмлар дорул исломни чегарасидан ташқарида дорул куфрларда дорул исломни қаршисига таблиғ бўйича фаолият олиб бораётган ёки харбий фаолиятлар қилаётган ошкор мунофиқларга тегишлидир. Агарчи улар баъзи бир исломий шиорларни авом халқни алдаш ва дили бемор мусулмонларни мудирият қилиш учун бажариб юришган бўлса хам, бу амалларини уларга фойдаси бўлмайди.^[1]

«الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12)

Аллох таоло дорул исломдан жудо бўлган мана бу ошкор бўлган мунофиқлар хақида мархамат қиладики:

وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89)

Улар ўзлари кофир бўлганлари каби сизлар хам кофир бўлиб, улар билан баробар бўлиб қолишларингизни истайдилар. Бас, сизлар то аллох йўлида хижрат қилмагунларича уларни дўст тутманглар! Агар юз ўгирсалар, уларни топган жойингизда тутиб ўлдирингиз ва улардан на бир дўст ва на бир ёрдамчи олмангиз!

Шундай экан ўзларини дорул исломдан жуда қилиб олган ошкор мунофиқларни таклифи мушаххас, хатто улар худди зирор масжидига ўхшаш ошкор бўлганликларига энг кам аломатларни кўрсатишса хам уларни шариатдаги таклифлари аниқ бўлади. Мунофиқлар тўдасини хавфсизлиги ўзларини мусулмонларни жамиятидан ажрамаган ва мусулмонлар ўртасида махфий қилиб туришган бўлса сақлаб турилади ва улар дорул исломни хукуматини турли-хил органларида масъулларни либосларини кийиб олиб ёки масжидларни минбаридан туриб ёки ахборот воситаларида дорул исломни байроғи остида ўзларини фасодларини ,бузғунчиликларини давом эттира олишади……хақиқий хатар ўзларини мўъминларни жамоати билан бир хил қилиб олган пинхон тўда томонидан келади.

ادامه خواندن

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

(مطلبنی کامل متنی)

بسم الله والحمد لله؛ امّا بعد: السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

بُوگوُنگِی کوُندَه اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی حَقِیدَه اَفغان شُمُول، عَیاللَرنِی حُقوُقِی عُنوانِی آستِیدَگِی بوُتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِی تامانِیدَن قِیلِینَیاتگن طَلَبلَرگه گوُواه بوُلِیب توُرِیبمِیز، حَتّی سَیِّید قُطبنِی سوُزِی بِیلَن اَیتگندَه “کَتتَه شَیطان” یاکِی اُسامَه بِن لادِیننِی سوُزِی بِیلَن اَیتگندَه اِیسَه ” اِیلاننِی باشِی” بوُلمِیش، هَمدَه اَفغانِستاندَه وَ باشقَه اِسلامِی مِنطَقَه لَردَه اِینگ اِفلاس جِنایَتلَرنِی قِیلگن اَمِیرِکَه هَم اوُزِیگه حِذمَت قِیلگنلَرنِی رُویخَطِینِی بِیرِیشگه جُرعَت قِیلگن وَ بُو اِیش آرقَلِی اوُ اوُلَرنِینگ اِسلامِی اِمارَتنِی حاکِمِیَتِیدَه اِیشگه جایلَشِیشلَرِینِی طَلَب قِیلگن. نَتاگه اَعضا بُولگن دَولَتلَر هَم شوُندَی اَخماقانَه طَلَبلَرنِی قِیلِیشگن، حَتّی خائِنلَر وَ مُنافِقلَرنِی توُدَه سِی یاکِی اِیچکِی سِکوُلارزَدَه لَر هَم اوُزلَرِی اوُچُون شَرطلَر تَعیِین قِیلِیشگن. حاضِرگِی پَیتگچَه اوُچ مَرتَه کَتتَه خِیانَتلَرنِی قِیلگن خان فَرتوُت حِرات وَ اوُزِینِی دِینِیگه، مِللَتِیگه، توُپراغِیگه بِیر نِیچَه مَرتَه خِیانَت قِیلگن خائِننِی بالَه لَرِی غُلام آتَه لَرِی بِیلَن بِیرگه شوُلَرنِی جُملَه سِیدَندِیر، اوُلَرنِی بَرچَه سِی اوُتگن 20 یِیل آرَسِیدَه اَمِیرِکَه، نَتا باسقِینچِیلَرِینِی یانِیدَه توُرِیب، اوُلَرگه قَرشِی هِیچ قَندَی قَرشِیلِیک قِیلمَگن حالدَه یُورِیشَدِی، حاضِرگِی کوُندَه اِیسَه شوُ کِیمسَه لَر دارُ الاِسلامگه قَرشِی اِمارَتنِی چِیگرَه سِیدَن تَشقَرِیدَه توُرِیب مَجازِی فَضادَه “بَغاوَت جِبهَه سِینِی” تَشکِیل قِیلِیشگن؛ مَنَه بُو رَسوا بُولگن خائِنلَر اِنقِلابگه قَرشِی بُولگنلَرنِی صَفِیدَه توُرِیب اِیچکِی پِینهان مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی قوُزغَلان قِیلِیشگه دَعوَت قِیلِیشیَپتِی. اوُلَر مِللَتنِی آرَسِیدَن قاچِیب آشکار بُولگن قِسمَتدِیر، اَلله تَعالی اوُلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

اَلبَتَّه بِیز سِیزنِی اوُلَرگه قَرشِی آیاقلَنتِیرُورمِیز، سوُنگرَه اوُلَر (مَدِینَه دَه) سِیز بِیلَن بِیرگه توُرَه آلمَی قالوُرلَر، مَگر لَعنَتگه دوُچار بوُلگن حاللَرِیدَه آزگِینَه ( وَقت توُرَه آلوُرلَر حالاص). (اوُ پَیتدَه) اوُلَر قَیِیردَه تاپِیلسَه لَر اوُشلَنوُرلَر وَ اوُلدِیرِیب تَشلَنوُرلَر. (بوُ) اِیلگرِی اوُتگن ذاتلَر حَقِیدَگِی اَلله یوُلِی- قانوُنِیدِیر. اَلله نِینگ یوُلِینِی اِیسَه هَرگِیز اوُزگرتِیرَه آلمَسسِیز.

اَلبَتَّه دارُ الاِسلامدَن جُودا بوُلگن مُنافِقلَرنِی اوُستِیدَه مَنَه بُو رَوِیشنِی فَقَط رَسُول اَلله صَلی الله علیه وسلمنِی اوُزلَرِی اِجرا قِیلگنلَر حالاص، دِیب تَصَوُّر قِیلمَسلِیگِیمِیز کِیرَک، بَلکِی بُو اوُتگن قَوملَردَه هَم بُولگن سُنَّتدِیر، «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ» اِنسان یَرَتِیلگندَن بُویان بُو آشکار مُنافِقلَر حَقِیدَگِی سُنَّت بوُلِیب، قِیامَت کوُنِیگچَه هَم مَوجُوددِیر، بُو صادِق مُؤمِنلَر تامانِیدَن اِجرا قِیلِینِیشِی کِیرَک، اَلله تَعالی مَرحَمَت قِیلَدِیکِی: «وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» خُدانِی سُنَّتِیدَه هِیچ قَندَی اوُزگرِیش مَوجُود اِیمَس.

اِمامِی اِبن حَزم رَحِمَهُ الله اَیتَدِیکِی: اَگر بِیر کِیشِی اوُزِینِی اِیختِیارِی بِیلَن مَجبُور بوُلمَگن حالدَه دارُ الکُفرگه یا دارُ الحَربگه کِیرسَه وَ اوُ یِیردَه توُرِیب مُسُلمانلَرنِی اِیختِیارِیدَگِی مَکانلَرنِی اَهالِیسِیگه قَرشِی دُشمَنچِیلِیک قِیلسَه، اوُ مَنَه بُو اِیشِی بِیلَن مُرتَد بُولَدِی وَ دِیندَن چِیقَدِی، اَگر اوُ مُسُلمانلَرنِی قوُلِیگه توُشَدِیگن بوُلسَه، مُرتَدلَرنِی اَحکاملَرِی اوُنِی اوُستِیدَه اِجرا بُولَدِی، اوُنِی اوُلدِیرِیشگه وَ مالِینِی حَلال بوُلِیشِیگه، عَیالِی بِیلَن نِکاحِینِی باطِل بوُلِیشِیگه اوُحشَش مُرتَدلَرگه خاص اَحکاملَر. مَنَه بُو آچِیق حُکملَر دارُ الاِسلامنِی چِیگرَه سِیدَن تَشقَرِیدَه دارُ الکُفرلَردَه دارُ الاِسلامنِی قَرشِیسِیگه تَبلِیغ بُویِیچَه فَعالِیَت آلِیب بارَیاتگن یاکِی حَربِی فَعالِیَتلَر قِیلَیاتگن آشکار مُنافِقلَرگه تِیگِیشلِیدِیر. اَگرچِی اوُلَر بَعضِی بِیر اِسلامِی شُعارلَرنِی عَوام حَلقنِی اَلدَش وَ دِیلِی بِیمار مُسُلمانلَرنِی مُدِیرِیَت قِیلِیش اوُچُون بَجَرِیب یُورِیشگن بُولسَه هَم، بُو عَمَللَرِینِی اوُلَرگه فایدَه سِی بوُلمَیدِی.^[1] «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12)

اَلله تَعالی دارُ الاِسلامدَن جُودا بُولگن مَنَه بُو آشکار بُولگن مُنافِقلَر حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

اوُلَر اوُزلَرِی کافِر بوُلگنلَرِی کَبِی سِیزلَر هَم کافِر بوُلِیب، اوُلَر بِیلَن بَرابَر بوُلِیب قالِیشلَرِینگِیزنِی اِیستَیدِیلَر. بَس، سِیزلَر تا اَلله یوُلِیدَه هِجرَت قِیلمُگوُنلَرِیچَه اوُلَرنِی دُوست توُتمَنگلَر! اَگر یُوز اوُگِیرسَلَر، اوُلَرنِی تاپگن جایِینگِیزدَه توُتِیب اوُلدِیرِینگِیز وَ اوُلَردَن نَه بِیر دوُست وَ نَه بِیر یاردَمچِی آلمَنگِیز!

ادامه خواندن

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

پیاده شده از سخنرانی تصویری: شیخ المجاهد ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(متن کامل مطلب)

بسم الله، و الحمد لله؛ اما بعد: اسلام علیکم و رحمه الله و برکاته

امروزه در مورد دارالاسلام افغانستان ما شاهد درخواستهائی از جانب کفار سکولار جهانی تحت عنوان افغان شمول، حقوق زنان و شعارهائی از این دست هستیم که حتی «شیطان بزرگ» به قول سید قطب و «سرافعی» به قول اسامه بن لادن، یعنی آمریکایی که کثیفترین جنایات را در افغانستان و سایر سرزمینهای اسلامی مرتکب شده است به خودش جرئت داده است لیستی از مزدورانش را ارائه دهد که حاکمیت امارت اسلامی این مزدوران را در دولت انقلابی خودش جاسازی کند و کشورهای عضو ناتو نیز باز چنین گستاخی هائی کرده اند وحتی خائنین فراری و دارودسته ی منافقین یا سکولار زده های داخلی نیز به خودشان جرئت داده اند که برای خود شرط و شروطی تعیین کنند مثل این خان فرتوت هرات که تا کنون ۳ بار مرتکب خیانت بزرگ شده و آن غلام بچه های خائن نیز به همراه پدرانشان چندین بار مرتکب خیانت به دین و ملت و خاک خود شده اند و همگی در نزدیکترین خیانت خود مدت ۲۰ سال در کنار اشغالگران آمریکایی و ناتو بوده و بدون آنکه در برابر این اشغالگران جنایتکار مقاومتی نشان دهند و جنگی انجام دهند هم اکنون در برابر دارالاسلام «جبهه ی بغاوت» را در فضای مجازی و خارج از مرزهای دارالاسلام تشکیل داده اند؛ خائنین رسوا شده ای که در سختترین دوران گذار هر حاکمیت انقلابی، در صف ضدانقلابها قرار گرفته و دارودسته ی منافقین داخلی را به شورش و خرابکاری دعوت می کنند.

اینها بخش آشکار شده و فراری منافقین میان این ملت هستند که الله تعالی در موردشان می فرماید:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (احزاب/۶۱) نفرین شدگان و رانده شدگان هستند، هر کجا یافته شوند، گرفته خواهند شد و پیاپی به قتل خواهند رسید؛ البته نباید چنین تصور کنیم که فقط رسول الله صلی الله علیه و سلم این روش را در مورد این منافقین جدا شده از دارالاسلام اجرا کرده بلکه «سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ» این سنّت، در مورد پیشینیان هم بوده، سنت الله از زمان خلقت تاکنون در مورد این منافقین آشکار شده است، تا روز قیامت این سنت وجود دارد و باید توسط مومنین صادق اجرا شود و الله تعالی می فرماید:«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا» و در سنّت خدا هیچ دگرگونی وجود ندارد.

امام ابن حزم رحمه الله مي گوید: هر كسي كه بدون اجبار و با اختيار خود وارد دارالكفر و دارالحرب گردد و از آنجا با ساكنان مكانی دشمنی بورزد كه در اختيار مسلمين است، در اين صورت با اين كارش مرتد می شود و از دين خارج مي گردد و هر زمانی كه به چنگ مسلمين افتاد تمام احكام مرتدين شاملش می شود، مثل كشتنش و حلال بودن مالش و باطل شدن نكاح با همسرش و ديگر احكام مختص مرتدين. ^[1] این حکم واضح تمام منافقین آشکار شده ای است که از دارالکفرها و خارج از مرزهای دارالاسلام بر علیه دارالاسلام فعالیت تبلیغی یا نظامی می کنند هر چند پاره ای از شعائر اسلامی را نیز برای عوام فریبی و مدیریت و بسیج مسلمین بیمار دل «الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ» ‏(احزاب/12) انجام دهند.

الله تعالی به صراحت در مورد این منافقین آشکار شده و جدا شده از دارالاسلام می فرماید: وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ‏(نساء/89) آنان دوست می‌دارند که شما کافر شوید همان گونه که خود کافر شده‌اند و (در کفر با ایشان) مساوی شوید . پس در این صورت یارانی از ایشان نگیرید (و آنان را از خود ندانید) تا آن گاه که در راه خدا هجرت می‌کنند (و ایمان آوردن خود را با هجرت به دارالاسلام ثابت می‌ کنند). ولی اگر از این کار سر باز زدند آنان را هر کجا یافتید بگیرید و اسیر کنید، و بکشید، و از میان ایشان سرپرست و پشتیبانی انتخاب نکنید.

پس تکلیف منافقین جدا شده از دارالاسلام که خود را آشکار کرده اند مشخص است، حتی زمانی هم که مرتکب کمترین علائم آشکار شدن یعنی تشکیل مرکزی مثل ضرار در دارالاسلام می شوند باز تکلیف آنها در شریعت مشخص است و مصونیت دارودسته ی منافقین تا زمانی است که خودشان را از جامعه ی مسلمین جدا نکرده باشند و در میان مسلمین خودشان را مخفی کرده باشند، با این وجود خطر واقعی از سوی همین دارودسته ی منافقینی است که صف خود را جدا نکرده و در ارگانهای مختلف حکومتی دارالاسلام نفوذ کرده و لباس مسئولان را پوشیده و یا در منابر مساجد و دستگاههای رسانه ای و تبلیغی به مفاسد و تخریبات خود تحت پرچم دارالاسلام ادامه می دهند…. خطر واقعی از سوی این نفوذی های پنهان است که خود را همرنگ جماعت مومنین کرده اند.

ما در میان همین مفسدینِ بخش جنگ روانی و رسانه، علاوه بر قشر لیبرال، با طبقه ای از مُلاها و مولوی های متحجری برخورد می کنیم که در لباس دفاع از مذهبی خاص و حمله به سایر مذاهب و تفاسیر اسلامی، آگاهانه، عمداً و به میل خودشان و آشکارا سعی می کنند با دروغسازی و قیچی کاری در منابع شرعی با دامن زدن و بزرگ نمائی اختلافات ریز و قابل چشم پوشی فقهی، و ایجاد تفرق و جنگ داخلی، به اتحاد میان مسلمین و امنیت به وجود آمده صدمه بزنند و به عنوان ستون پنجم برای دشمنان دارالاسلام خوراک تبلیغاتی و حتی خائن و قربانی تولید کنند.

ادامه خواندن

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

( 8 – қисм)

Макка фатх бўлган пайтида хам росулуллох саллаллоху алайхи васаллам қуйидаги хабарга кўра:

اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه

Бугун рахмат ва кечириш кунидир,

اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1]

Қўли мусулмонларни қонига беланган ва мусулмонларни азоблаган ва мусулмонларни иқтисодий мухосара қилган,бундан бошқа юзлаб жиноятларни амалга оширган асл кофирларни кечиради,аммо уларни орасидаги икки гурух агарда каъбани пардасига осилиб олган тақдирда хам ўлдиришга буюради:

1-Асл кофирларни орасида шеър,оханг, қўшиқни қолибида мўъминларга ва дорул исломга қарши фаолият қилиб рухий жангларни олиб борган кимсалар, агар мана бу кимсалар аёллар,канизлар бўлган тақдирда хам ўлдиришга буюрилади. [2]

2-Аввал мусулмон бўлиб сўнг исломга ва дорул исломга хиёнат қилиб муртад бўлган кимсалар, Абдуллох ибни Сарахга ўхшаш, у аввал мусулмон бўлади, хатто вахийни котиби бўлган,аммо ундан сўнг исломдан чиқиб яна қайтадан секуляр мушрик бўлади. Бунга ўхшаш кимсалар дорул исломни ташлаб дорул куфрдан панох топишади, улар мўъминлар маккани фатх қилмасларидан илгари тавба хам қилишмайди, дорул куфрга қўшилиш билан ўзларини сафларини мўъминлардан жудо қилиб олишади. [3]

Каъбани пардасига осилиб олган ибни Хатал росулуллох саллаллоху алайхи васалламни буйруқларига кўра ўлдирилади, абдуллох ибни сарах эса унга уч марта байъат бериш талаб қилингандан сўнг хам қабул қилмайди, аммо баъзи бир маслахатларга кўра ва Усмон ибни Афвон ўртага тушганлиги боис байъатни қабул қилишга мажбур бўлади, аммо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ёронларига ошкора айтадиларки:[4]

أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5]

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уч марта бу сўзни айтиб кутиб турганликларини сабаби, асхоблардан бири туриб абдуллох ибни сарахни ўлдиришини умид қилган эдилар. Шуниси нихоятда қизиқки, росулуллох саллаллоху алайхи васалламни кечирим пайтидаги кутиб туришларини ўзига яраша далили бор эди. Абдуллох ибни сарах Усмон ибни Афвонни ўртага тушганлиги сабабли кечирилган бўлса хам ва Усмон ибни Афвонни эмишган биродари бўлганига ва Усмонни хилофати пайтида у мисрни хокими хам бўлганига қарамасдан, аммо Усмонни ўлдирилиши масаласида бетараф бўлиб турган ва дорул исломни рахбари уни эмишган биродари бўлиб туриб уни душманларини баробарида ташлаб қўяди ва уни ўлимидан сўнг кейинги халифа Али ибни Абу Толибга хам байъат хам бермайди. Шаръий дорул ислом рахбарияти мавжуд бўлганига қарамасдан уни қабул қилишдан бош тортди ва ўзини қуйидаги сўзларга лойиқ қилиб олади: [6]

«مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7]

Бу ердаги дорул исломда мавжуд бутун жахон секуляр кофирларининг ахборот воситаларини қўзғатишлари ва турли-хил хабарларини хатаридан қочиб юрган мунофиқларни,мунофиқларни тўдасини,иймони заъиф мўъминларни хоинлар ва муртадлар доирасига кирмасларидан олдин тавба қилишга даъват қилайлик, албатта аллох таоло мана буларга таъйин қилган тавбаси хақида мархамат қиладики:

« إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا *

Албатта, мунофиқлар дўзахнинг энг тубан жойида бўлурлар. Ва улар учун бирон мададкор топа олмайсиз.

إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145)

Магар тавба қилиб ўзларини ўнглаган ва аллохга боғланиб, динларини аллох учун холис қилган зотлар- ана ўшаларгина мўъминлар билан бирга бўлурлар. Яқинда аллох мўъминларга улуғ ажр ато этажак!

Асл кофирлар танхо тавба қилиш ва исломга кириш билангина пок бўлишади, мана бу оят очиқ-ойдин мархамат қилиб турганидек, мунофиқлар ва секулярзадалар учун тавба қилиш имкони мавжуд, аммо танхо тавбани ўзи кифоя қилмайди, чунки улар муфсид бўлишган ва тавбадан сўнг “ислох” бўлишлари лозим ва қилган фасодларини ювишлари керак ,учинчи мархалада эса таваккуллари,умидлари америкага,англияга, россияга,хитойга ё жахондаги бошқа тоғутларга ё туркиядаги, покистондаги,ўзбекистондаги, тожикистондаги, иморатдаги, қатардаги, оли саъуддаги махаллий тоғутларга эмас, балки аллохни ўзига бўлиши шарт. Кейинги мархалада эса

«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»،

яъни динни тўрт мафхумини 1- хукумат қудрати, 2- қонун ва дастурлар, 3- итоат қилиш, 4- жазолаш ва мукофот беришни фақат аллохни ўзи учун холис қилиши ва барча секуляристик сифатлардан ўзини поклаши керак.

У мана бу мархалада қудрат ва хокимиятни танхо аллохни ўзиники ,деб билиши керак, қонун ва дастурларни хам танхо аллохники,дейиши лозим, итоат қилишни хам танхо аллохга тегишли дейиши ва итоатни исломий хукуматга ва аллохни шариатидаги қонунларга махсус қилиши керак, ва нихоят мукофот беришни жазолашни хам танхо аллохни динига хослаши лозим. Мана бу равиш билан дин холис аллохники бўлади. Шу шаклда 1- тавба қилиб,2- ўзларини ислох қилиб, 3- фақат аллохни ўзига боғланиб , 4- динларини аллох учун холис қилишлари керак.

Энди рухий жангларни олиб борувчилари,мунофиқлар тўдаси, муртадлар секуляр босқинчилар бўлмиш америка ва натони афғонистонда тупроғидаги охирги лахзаларигача мужохидларга қарши жанг қилишди, америка ва бошқа босқинчилар томонидан ташлаб кетилгандан сўнг,таслим бўлишга мажбур бўлишди; афғонистон исломий иморати хам афв эълон қилди ва хатто мана бу муртадлар,мунофиқлар тўдасини,рухий жангларни олиб борувчиларни хукуматни турли-хил ташкилотларига махсусан харбий қўшинга ишга олди ва таслим бўлганларни йўлини очиқ холда қўйиб қўйди, аслини олганда афви умумий ахли бағий бўлган мусулмонларга ва асл кофирларга тегишли бўлади, муртадларга ва рухий жангларни олиб борувчиларга эса тегишли эмас, мана бу таслим бўлганлар ночор бўлганликлари боис таслим бўлишган эди.

(давоми бор….)

[1] صحيح البخاري4280 / أسد الغابة، ج ۲، ص ۲۸۴،/ فتح الباري شرح صحيح البخاري،كتاب المغازي، باب أين ركز النبي صلى الله عليه وسلم الراية يوم الفتح ، ج 7، ص 597

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[3] النسائي 4069 وأبو داود 4358 / عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِى سَرْحٍ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .

[4] صحيح أبي داود 2685 أخرجه البخاري (1846)، ومسلم (1357) باختلاف يسير./ أنَّ رَسولَ اللَّهِ صلَّى اللهُ عليه وسلَّمَ دَخَلَ عَامَ الفَتْحِ وعلَى رَأْسِهِ المِغْفَرُ، فَلَمَّا نَزَعَهُ جَاءَ رَجُلٌ فَقالَ: إنَّ ابْنَ خَطَلٍ مُتَعَلِّقٌ بأَسْتَارِ الكَعْبَةِ، فَقالَ: اقْتُلُوهُ.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

[6] مغازی واقدی ص۶۳۱ / تاریخ طبری، ج ۳، ص ۱۱۸۷/ فتح الباری، ج ۸، ص ۱۱-۱۲٫ / خورشید نبوت؛ ترجمهٔ فارسی «الرحیق المختوم» تالیف: شیخ صفی الرحمن مبارکفوری، ترجمه: محمد علی لسانی فشارکی، نشر احسان ۱۳۸۸

[7] مسلم1848 / مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً، ومَن قاتَلَ تَحْتَ رايَةٍ عُمِّيَّةٍ يَغْضَبُ لِعَصَبَةٍ، أوْ يَدْعُو إلى عَصَبَةٍ، أوْ يَنْصُرُ عَصَبَةً، فَقُتِلَ، فقِتْلَةٌ جاهِلِيَّةٌ، ومَن خَرَجَ علَى أُمَّتِي، يَضْرِبُ بَرَّها وفاجِرَها، ولا يَتَحاشَى مِن مُؤْمِنِها، ولا يَفِي لِذِي عَهْدٍ عَهْدَهُ، فليسَ مِنِّي ولَسْتُ منه. وفي رواية : لا يَتَحاشَ مِن مُؤْمِنِها.

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

( 8 – قیسم)

مَکَّه فَتح بُولگن پَیتِیدَه هَم رَسُول الله صلی الله علیه وسلم قوُیِیدَگِی خَبَرگه کوُرَه: اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه بُوگوُن رَحمَت وَ کِیچِیرِیش کوُنِیدِیر، اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1] قوُلِی مُسُلمانلَرنِی قانِیگه بِیلَنگن وَ مُسُلمانلَرنِی عَذابلَگن وَ مُسُلمانلَرنِی اِقتِصادِی مُخاصَرَه قِیلگن، بُوندَن باشقَه یوُزلَب جِنایَتلَرنِی عَمَلگه آشِیرگن اَصل کافِرلَرنِی کِیچِیرَدِی، اَمّا اوُلَرنِی آرَسِیدَگِی اِیککِی گوُرُوه اَگردَه کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن تَقدِیردَه هَم اوُلدِیرِیشگه بُویُورَدِی:

اَصل کافِرلَرنِی آرَسِیدَه شِعر، آهَنگ، قوُشِیقنِی قالِیبِیدَه مُؤمِنلَرگه وَ دارُ الاِسلامگه قَرشِی فَعالِیَت قِیلِیب رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارگن کِیمسَه لَر، اَگر مَنَه بُو کِیمسَه لَر عَیاللَر، کَنِیزلَر بوُلگن تَقدِیردَه هَم اوُلدِیرِیشگه بُویُورِیلَدِی. [2]
اَوَّل مُسُلمان بُولِیب سوُنگ اِسلامگه وَ دارُ الاِسلامگه خِیانَت قِیلِیب مُرتَد بوُلگن کِیمسَه لَر، عَبدُالله اِبنِ سَرَحگه اوُحشَش، اوُ اَوَّل مُسُلمان بُولَدِی، حَتّی وَحِینِی کاتِیبِی بوُلگن، اَمّا اوُندَن سُونگ اِسلامدَن چِیقِیب یَنَه قَیتَه دَن سِکوُلار مُشرِک بوُلَدِی. بوُنگه اوُحشَش کِیمسَه لَر دارُ الاِسلامنِی تَشلَب دارُ الکُفردَن پَناه تاپِیشَدِی، اوُلَر مُؤمِنلَرنِی مَکَّه نِی فَتح قِیلمَسلِیکلَرِیدَن اِیلگرِی تَوبَه هَم قِیلِیشمَیدِی، دارُالکُفرگه قوُشِیلِیش بِیلَن اوُزلَرِینِی صَفلَرِینِی مُؤمِنلَردَن جُودا قِیلِیب آلِیشَدِی. [3]

کَعبَه نِی پَردَه سِیگه آسِیلِیب آلگن اِبنِ خَطَل رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی بُویرُوقلَرِیگه کوُرَه اوُلدِیرِیلَدِی، عَبدُالله اِبنِ سَرَح اِیسَه اوُنگه اوُچ مَرتَه بَیعَت بِیرِیش طَلَب قِیلِینگندَن سوُنگ هَم قَبوُل قِیلمَیدِی، اَمّا بَعضِی بِیر مَصلَحَتلَرگه کوُرَه وَ عُثمان اِبن عَفّان اوُرتَگه توُشگنلِیگِی بائِث بَیعَتنِی قَبوُل قِیلِیشگه مَجبُور بوُلَدِی، اَمّا رسول الله صلی الله علیه وسلم یارانلَرِیگه آشکارَه اَیتَدِیلَرکِی: [4]

أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5] رسول الله صلی الله علیه وسلم اوُچ مَرتَه بُو سُوزنِی اَیتِیب کوُتِیب توُرگنلِیکلَرِینِی سَبَبِی، اَصحابلَردَن بِیرِی توُرِیب عَبدُالله اِبنِ سَرَحنِی اوُلدِیرِیشِینِی اوُمِید قِیلگن اِیدِیلَر. شوُنِیسِی نِهایَتدَه قِیزِیقکِی، رَسُول الله صلی الله علیه وسلمنِی کِیچِیرِیم پَیتِیدَگِی کوُتِیب توُرِیشلَرِینِی اوُزِیگه یَرَشَه دَلِیلِی بار اِیدِی. عَبدُالله ابن سَرَح عُثمان اِبنِ عَفّاننِی اِیمِیشگن بِرادَرِی بُولگنِیگه وَ عَثماننِی خِلافَتِی پَیتِیدَه اوُ مِصرنِی حاکِیمِی هَم بوُلگنِیگه قَرَمَسدَن، اَمّا عُثماننِی اوُلدِیرِیلِیشِی مَسَلَه سِیدَه بِیطَرَف بوُلِیب توُرگن وَ دارُ الاِسلامنِی رَهبَرِی اوُنِی اِیمِیشگن بِرادَرِی بوُلِیب توُرِیب اوُنِی دُشمَنلَرِینِی بَرابَرِیدَه تَشلَب قوُیَه دِی وَ اوُنِی اوُلِیمِیدَن سُونگ کِییِینگِی خَلِیفَه عَلِی اِبنِ اَبِی طالِبگه هَم بَیعَت بِیرمَیدِی. شَرعِی دارُ الاِسلام رَهبَرِیَتِی مَوجُود بوُلگنِیگه قَرَمَسدَن اوُنِی قَبُول قِیلِیشدَن باش تارتَدِی وَ اوُزِینِی قوُیِیدَگِی سوُزلَرگه لایِیق قِیلِیب آلَدِی: [6]

«مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7] بُو یِیردَگِی دارُ الاِسلامدَه مَوجُود بُوتوُن جَهان سِکوُلار کافِرلَرِینِینگ اَخبارات واسِیطَه لَرِینِی قوُزغَتِیشلَرِی وَ توُرلِی –هِیل خَبَرلَرنِی خَطَرِیدَن قاچِیب یوُرگن مُنافِقلَرنِی، مُنافِقلَرنِی توُدَه سِینِی، اِیمانِی ضَعِیف مُؤمِنلَرنِی خائِنلَر وَ مُرتَدلَر دائِرَه سِیگه کِیرمَسلَرِیدَن آلدِین تَوبَه قِیلِیشگه دَعوَت قِیلَیلِیک، اَلبَتَّه اَلله تَعالی مَنَه بُولَرگه تَأیِین قِیلگن تَوبَه سِی حَقِیدَه مَرحَمَت قِیلَدِیکِی:

« إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا * اَلبَتَّه، مُنافِقلَر دُوزَحنِینگ اِینگ توُبَن جایِیدَه بُولوُرلَر. وَ اوُلَر اوُچُون بِیران مَدَدکار تاپَه آلمَیسِیز.

مَگر تَوبَه قِیلِیب اوُزلَرِینِی اوُنگلَگن وَ اَلله گه باغلَنِیب دِینلَرِینِی اَلله اوُچُون خالِص قِیلگن ذاتلَر- اَنَه اوُشَه لَرگِینَه مُؤمِنلَر بِیلَن بِیرگه بُولوُرلَر. یَقِیندَه اَلله مُؤمِنلَرگه اوُلوُغ اَجر عَطا اِیتَجَک!

اَصل کافِرلَر تَنها تَوبَه قِیلِیش وَ اِسلامگه کِیرِیش بِیلَنگِینَه پاک بوُلِیشَدِی، مَنَه بُو آیَت آچِیق- آیدِین مَرحَمَت قِیلِیب توُرگنِیدِیک، مُنافِقلَر وَ سِکوُلارزَدَه لَر اوُچُون تَوبَه قِیلِیش اِمکانِی مَوجُود، اَمّا تَنها تَوبَه نِی اوُزِی کِفایَه قِیلمَیدِی، چُونکِی اوُلَر مُفسِد بُولِیشگن وَ تَوبَه دَن سُونگ “اِصلاح” بُولِیشلَرِی لازِم وَ قِیلگن فَسادلَرِینِی یُووِیشلَرِی کِیرَک، اوُچِینچِی مَرحَلَه دَه اِیسَه تَوَکُّللَرِی، اوُمِیدلَرِی اَمِیرِکَه گه، اَنگلِیَه گه، راسسِیَه گه، حِتایگه یا جَهاندَگِی باشقَه طاغوُتلَرگه یا توُرکِیَه دَگِی، پاکِستاندَگِی، اوُزبِیکِستاندَگِی، تاجِکِستاندَگِی، اِمارَتدَگِی، قَطَردَگِی، آلِی سَعُوددَگِی مَحَلِّی طاغوُتلَرگه اِیمَس، بَلکِی اَلله نِی اوُزِیگه بوُلِیشِی شَرط. کِییِینگِی مَرحَلَه دَه اِیسَه «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، یَعنِی دِیننِی توُرت مَفهُومِینِی 1- حُکوُمَت قُدرَتِی،2- قانُون وَ دَستوُرلَر،3- جَزالَش وَ مُکافات بِیرِیشنِی فَقَط اَلله نِی اوُزِی اوُچُون خالِص قِیلِیشِی وَ بَرچَه سِکوُلارِیستِیک صِیفَتلَردَن اوُزِینِی پاکلَشِی کِیرَک.

اوُ مَنَه بُو مَرحَلَه دَه قُدرَت وَ حاکِیمِیَتنِی تَنها اَلله نِی اوُزِینِیکِی، دِیب بِیلِیشِی کِیرَک، قانُون وَ دَستوُرلَرنِی هَم تَنها اَلله نِیکِی، دِییِیشِی لازِم، اِطاعَت قِیلِیشنِی هَم تَنها اَلله گه تِیگِیشلِی دِییِیشِی وَ اِطاعَتنِی اِسلامِی حُکوُمَتگه وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرگه مَخصُوص قِیلِیشِی کِیرَک وَ نِهایَت مُکافات بِیرِیشنِی، جَزالَشنِی هَم تَنها اَلله نِی دِینِیگه خاصلَشِی لازِم. مَنَه بُو رَوِیش بِیلَن دِین خالِص اَلله نِیکِی بُولَدِی. شوُ شَکلدَه 1- تَوبَه قِیلِیب، 2- اوُزلَرِینِی اِصلاح قِیلِیب، 3- فَقَط اَلله نِی اوُزِیگه باغلَنِیب، 4- دِینلَرِینِی اَلله اوُچُون خالِص قِیلِیشلَرِی کِیرَک.

اِیندِی رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرِی، مُنافِقلَرنِی تُودَه سِی، مُرتَدلَر سِکوُلار باسقِینچِیلَر بوُلمِیش اَمِیرِکَه وَ نَتانِی اَفغلنِستان توُپراغِیدَگِی آخِیرگِی لَهزَه لَرِیگچَه مُجاهِدلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلِیشدِی، اَمِیرِکَه وَ باشقَه باسقِینچِیلَر تامانِیدَن تَشلَب کِیتِیلگندَن سوُنگ، تَسلِیم بُولِیشگه مَجبُور بوُلِیشَدِی؛ اَفغانِستان اِسلامِی اِمارَتِی هَم عَوف اِعلان قِیلَدِی وَ حَتّی مَنَه بُو مُرتَدلَر، مُنافِقلَر توُدَه سِینِی، رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرنِی حُکوُمَتنِی توُرلِی- هِیل تَشکِیلاتلَرِیگه مَخصُوصاً حَربِی قوُشِینگه اِیشگه آلَدِی وَ تَسلِیم بوُلگنلَرنِی یوُلِینِی آچِیق حالدَه قوُیِیب قوُیَدِی، اَصلِینِی آلگندَه عَوفِی عُمُومِی اَهلِی بَغِی بُولگن مُسُلمانلَرگه وَ اَصل کافِرلَرگه تِیگِیشلِی بوُلَدِی، مُرتَدلَرگه وَ رُوحِی جَنگلَرنِی آلِیب بارُوچِیلَرگه اِیسَه تِیگِیشلِی اِیمَس، مَنَه بُو تَسلِیم بوُلگنلَر ناچار بوُلگنلِیکلَرِی بائِث تَسلِیم بوُلِیشگن اِیدِی.

(دوامی بار…..)

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

(8 – قسمت)

در زمان فتح مکه نیز با آنکه رسول الله صلی الله علیه وسلم با محتوای پیام: اَلْیَومَ یَومُ الْمَرحَمَه (امروز، روز رحمت و گذشت است) به جای: اليومَ يَوْمُ المَلْحَمَةِ [1] کفار اصلی را بخشید که دستشان به خون مسلمین آلوده شده بود و مسلمین را شکنجه کرده بودند و مسلمین را محاصره اقتصادی کرده بودند و صدها جنایت دیگر مرتکب شده بودند اما با این وجود دستور داد دو گروه اگر به پرده های کعبه هم آویزان شده باشند باز کشته شوند و آنها را نبخشید:

در میان کفار اصلی، مجریان جنگ روانی که در قالب شعر و ترانه و غیره بر علیه مومنین و دارالاسلام فعالیت کرده بودند حتی اگر زنان و کنیزهایی ترانه خوان بوده باشند. [2]
مرتدین، که قبلاً مسلمان بوده و بعد با خیانت به اسلام و دارالاسلام مرتد شده بودند مثل عبداللَّه بن سعد بن ابی سَرح که ابتدا مسلمان شد و حتی کاتب وحی هم شد اما بعد از آن از اسلام برگشت و دوباره سکولار (مشرک) شد[3] و دارالاسلام را رها کرده بودند و به دارالکفرسکولار مکه پناه آورده بودند و قبل از آنکه مومنین با جنگ مسلحانه منطقه را فتح کنند و قبل از آنکه مومنین به آنها دست پیدا کنند توبه نکرده بودند و با پیوستن به دارالاسلام صف خود را از کفار جدا نکرده بودند.

اگر چه ابن خَطَل که به پرده ی کعبه آویزان شده بود به دستور رسول الله صلی الله علیه وسلم به قتل می رسد [4]و با آنکه بعد از سه بار امتناع از پذیرش بیعت مجدد مرتدینی چون عبدالله بن ابی سَرح به علت مصلحتهائی و با پادرمیانی عثمان بن عفان مجبور به پذیرش بیعت می شود اما رسول الله صلی الله علیه وسلم آشکارا به یارانش می گوید: أَمَا كَانَ فِيكُمْ رَجُلٌ رَشِيدٌ، يَقُومُ إِلَى هَذَا حَيْثُ رَآنِي كَفَفْتُ يَدِي عَنْ بَيْعَتِهِ فَيَقْتُلَهُ [5] رسول الله صلی الله علیه وسلم با سه بار درنگ کردن امیدوار بود یکی از اصحاب، عبدالله بن ابی سَرح را به قتل برساند.[6] اما جالب است بدانید درنگ رسول الله صلی الله علیه وسلم در بخشش مرتدین بی دلیل نیست . عبدالله بن ابی سَرح با آنکه با پادرمیانی عثمان بن عفان بخشیده شد و با آنکه برادر رضاعی عثمان بن عفان بود و در زمان خلافت عثمان حاکمیت مصر را نیز داشت اما در مساله ی قتل عثمان بی طرف ماند و رهبریت دارالاسلام که برادر رضاعی او هم بود را در برابر دشمنان رها کرد و بعد از قتل عثمان نیز به خلیفه بعدی مسلمین علی بن ابی طالب بیعت نداد و با وجود رهبریت شرعی دارالاسلام از دادن بیعت به او طفره رفت و کناره گیری کرد و خودش را مشمول: «مَن خَرَجَ مِنَ الطَّاعَةِ، وفارَقَ الجَماعَةَ فَماتَ، ماتَ مِيتَةً جاهِلِيَّةً»[7] کرد.

لازم است در اینجا منافقین و دارودسته ی منافقین و مومنین ضعیف الایمان موجود در دارالاسلام را که در معرض انواع اخبار و تحریکهای رسانه ای کفار سکولار جهانی و مرتدین محلی و منافقین آشکار شده ی فراری هستند قبل از وارد شدنشان به دایره ی خائنین و مرتدین به توبه دعوت کنیم، البته توبه با لوازمی که الله تعالی برای اینها تعیین کرده که می فرماید: « إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا * بیگمان منافقان در اعماق دوزخ و در پائین‌ترین مکان آن هستند و هرگز یاوری برای آنان نخواهی یافت (تا به دادشان رسد)، إلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا(نساء/146-145) مگر کسانی (از ایشان) که توبه کنند (تَابُوا) و برگردند و به اصلاح بپردازند (وَأَصْلَحُوا) و به الله متوسّل شوند (وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ) و دین خودشان را خالصانه از آن الله کنند (وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ). پس آنان از زمره مؤمنان خواهند بود و الله به مؤمنین پاداش بزرگی خواهد داد.‏

بر خلاف کفار اصلی که تنها با توبه و ورود به اسلام پاک می شوند، این آیه واضح می فرماید که برای منافقین و سکولارزده ها توبه وجود دارد اما تنها توبه کافی نیست، چون مفسد بوده اند باید بعد از توبه «أَصْلَحُوا» کنند و مفاسدشان را جبران کنند و در مرحله ی سوم، توکل و امیدشان به الله باشد دیگر توکلشان به این نباشد که آمریکا و انگلیس و روسیه و چین و سایر طاغوتهای جهانی و منطقه ای مثل ترکیه و پاکستان و ازبکستان و تاجیکستان و امارات و قطر و آل سعود و …از آن ها حمایت کنند. در مرحله ی بعدی و مهم ترین مرحله بعد از توبه «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، یعنی همان چهار مفهوم دین 1- قدرت حکومتی 2- قانون و برنامه 3- اطاعت کردن 4- مجازات و پاداش را برای الله خالص کنند و از تمام صفات سکولاریستی که به آن آلوده بوده اند خودشان را پاک کنند.

در این مرحله ی «وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ»، قدرت و حاکمیت را تنها مال دین الله بدانند، قانون و برنامه را تنها مال الله بدانند، اطاعت کردن را تنها مخصوص حکومت اسلامی و قانون شریعت الله بدانند و در نهایت، پاداش دادن ها و مجازات کردن هایشان (که آزاد و ممنوع برای آن ها قرار داده شده) را نیز تنها و تنها مختص دین الله بدانند. به این شیوه، دین، خالص مال الله می شود. و به این شکل بعد از 1- (تَابُوا) 2- (وَأَصْلَحُوا) 3- (وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ) این دستور چهارمِ«وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ» هم انجام می شود.

حالا عده ای از این مرتدین و دارودسته ی منافقین و مجریان جنگ روانی که تا آخرین لحظات حضور اشغالگران سکولار آمریکا و ناتو در خاک افغانستان با مجاهدین جنگیدند، به دلیل رها شدن توسط آمریکا وسایر اشغالگران، مجبور به تسلیم شدند؛ امارت اسلامی افغانستان هم با عفو عمومی و حتی استخدام مرتدین و دارودسته ی منافقین و مجریان جنگ روانی در نهادهای مختلف حکومتی و بخصوص ارتش، راههای نفوذ این تسلیم شده ها را باز گذاشت در حالی که عفو عمومی شامل مسلمین اهل بغی و کفار اصلی می شود نه مرتدین و کفار مجری جنگ روانی که ناچاراً و در حین جنگ تسلیم شده اند.

(ادامه دارد…..)

[2] ابن كثير، اسيرة النبويّة، ج 3، ص 563 به بعد.

[5] صحيح أبي داود 4359/ ابن الملقن ، البدر المنير 7/450

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

(7- қисм)

Хар қандай суратда хам, дорул исломга “хиёнат қилиш” баданни бир ишораси билан бошланади ва пинхоний хабарларга ундан сўнг дорул куфр билан қуролли ва рухий жангларга ошкор қўшилишга етиб боради. Албатта бу ердаги хоин билан жосусни фарқи шуки, агар бир мусулмон ё дорул исломни аъзоси дорул исломни хабарларини,маълумотларини душманга етказадиган бўлса, “хиёнатга” дучор бўлган бўлади, аммо агар ташқи душман мана бу хабар,маълумотларни,дорул исломни сирларини ўғирласа уни ишига “жосуслик” дейилади.

Шу билан бирга шахсни “хиёнати” бошқаларни номусига нисбатан хам бўлиши мумкин ёки ўзи тузган ахд ва паймонга нисбатан ёки шахсий ва ижтимоъий доирада бўладиган турли-хил хиёнатлар бўлиши мумкин; аммо бу ердаги бизни назаримиздаги энг катта хиёнат аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламга хиёнат қилиниши бўляпти, омонатлар ё номусларга нисбатан бўлган “хиёнатларни” хаммасини шахснинг дорул ислом билан тузган ахд ва паймонига боғлиқ бўлади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оддий холатда ё хар қандай шароитда дорул исломга “хиёнат” қилган ва дорул куфрни ёнига ўтиб олган кимсаларни кечирмаган; бани назир,бани қайнақоъ, бани қурайза яхудийлари ……..”хиёнат” қилишган пайтида харгиз уларни кечирмадилар,балки жазоладилар. [1]

Бани қайнақоъни яхудийлари сотувчилик қилиб ўтирган мусулмон аёлни босим остига олишади ва ундан ниқобини очишни талаб қилишади, мана бу мўъмин аёл бундан бош тортганлиги боис,бир яхудий уни либосини бир четини бу аёл сезмаган холда бир жойга боғлаб қўяди, мусулмон аёл турмоқчи бўлиб ўрнидан турганда либоси тортилгани сабабли баданини бир қисми очилиб қолади,бу атрофдаги яхудийлар кулишади, лекин бу ерда мана буларни кўрган мусулмон биродаримиз жиноятчи яхудийни ўлдиради ва яхудийлар хам хаммаси жамланган холда мусулмон биродаримизни шахид қилишади; бани қайнақоъ яхудийларини барча тоифаси жамланиб мана бу қотилларни химоя қилишади ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам уларни мухосара қиладилар, таслим бўлишгач уларни боғлаб қўйиб кейин ўлдиришга буйруқ берадилар; мунофиқларни рахбари бўлган Абдуллох ибни Убай бу ишга аралашади ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан уларни ўлдирмасликни сўрайди. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фақат бир даража енгиллик берадилар ва бутун мол-мулкларини қўйиб фақат аёл ва болаларини олиб мадинадан чиқиб кетишга буюрадилар, яъни уларни “хиёнатлари” сабабли сургунга жўнатиб кечирмайдилар. [2][3]

Шундай бўлгач, агар бир миллат бир мусулмонни ўлимида ё мусулмонларга қарши хиёнатда шерик бўладиган бўлса, мана бу миллатни барчаси бирга жазоланиша лозим, худди бани қурайза миллатини хиёнатига ўхшаб жиноят қилишганидек, улар Саъад ибни Муъоз розиаллоху анхуни хукми билан бани қурайзани барча эркаклари ва болиғ ўғилларини – уларни сони 600 дан 900 нафаргача деб эълон қилинган- боши узилади; хамма одамлар мана бу хиёнатни жазоси нима бўлишини яхши билишарди, бу ерда қози бўлган хар қандай мўъмин киши шу хукмни содир қиларди; бу худди бир неча миллиярд мусулмонга маст қилувчи ичимликни ичганни хукми нима ,дейилишига ўхшайди? Агар мана бу миллиярд мусулмон алохида хукм содир қилган тақдирда хам,уларни хаммаси ягона бир хил хукмни содир қилади. “Хиёнатни” хукми хам худди шунга ўхшайди.

Або изза секуляр бадр жангида асирга олинган пайтида оиласини катталиги,қизлари сабабли озод бўлади ва бундан сўнг мусулмонларга қарши жангга чиқмасликка ахд-паймон қилади, аммо яна мана бу паймонига “хиёнат” қилиб иккинчи марта ухуд жангида хам қатнашади,асирликка тушгач мана бу хоинга бошқа фурсат берилмайди ва ўлдирилади.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам “хиёнат”га дучор бўлган шахсларни ё хатто миллатларни харгиз кечирмаганлар; бадр жангида қизлари сабабли озод қилинган або иззатни хам ухуд жангида яна такрорлаган “хиёнати” учун кечирмадилар ва унга машхур хадисни айтиб

«لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[4]

“Мўъмин киши бир тешикдан икки марта чақилмайди”,-дедилар ва бошини танасидан жудо қилдилар; бани назирни ,бани қайнақоъни,бани қурайзани яхудийлари хам кечирилгани йўқ, хотиб ибни аби балтаъа розиаллоху анху хам агар уни хиёнати собит бўлганда албатта кечирилмасдан ўлдириларди.

Умар Хотибни иртидодини хукмини содир қилган пайтида; Хотиб мана бу “хиёнат” нинг иртидодга боис бўлишини яхши биларди,шу сабабли хам Умар содир қилган хукмни баробарида ўзини химоя қилиб айтдики: мен муртад бўлганим йўқ, сўнг ўзини далилларини келтирди, Хотибни ўтган ўтмиши хам нозил бўлган оятлар хам Хотибнинг “хиёнат”ни қасд қилмаганини тасдиқлайди. Яъни барча сахобалар дорул исломга агарчи бир ишора ё хабар,сўз билан бўлса хам “хиёнат” қилган хар қандай киши муртад бўлишини жуда яхши билишган.

Арабистон ярим оролидаги секуляристларнинг дорул куфрини пойтахти бўлган маккани фатх бўлиши хам, қурайш дорул куфрини муттахидларидан бўлмиш бани бакрни дорул исломнинг муттахидларидан бўлган бани хузоъага хамла қилгани натижасида вужудга келган эди,дарвоқеъ худайбия сулхига қилинган хиёнат бўлган. Яъни агар дорул ислом бошқа бир дорул куфрга қарши бир дорул куфр билан паймон тузган бўлса, аввалги дорул куфр дорул исломга муттахид бўлган дорул куфрга хамла қиладиган бўлса, дорул ислом тузилган паймонга биноан хамла қилган дорул куфрга қарши ўзидаги бор кучлари билан хамла қилиши лозим. Мана бу ерда баъзи бир жохил ва калта фикрли инсонларни назарларига хилоф равишда, дорул ислом куфрни ва ўзига муттахид бўлган дорул куфрни жиноятларини химоя қилган эмас, балки аллохни дастурига биноан ахд-паймонга кўра амал қилган бўлади. [5][6]

وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً ‏(اسراء/34)

Ахдга вафо қилинглар. Зеро, ахд-паймон (қиёмат куни) масъул бўлинадиган ишдир.( давоми бор….

[1] طبری، ج۲، ص۵۵۱؛ /واقدی، ج۱، ص۳۶۴/ابن هشام، ج۳، ص۱۹۹ـ۲۰۰/یعقوبی، تاریخ یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۴۹؛/ حلبی، ج۲، ۲۶۶؛/ واقدی، ج۱، ص۳۷۲

[2] واقدی، مغازی، دکتر مارسدن جونس (تحقیق)، بیروت، عالم الکتب، ۱۴۰۴ق، چاپ سوم، ج ۱، ص ۱۷۶و۱۷۷/ ابن‌اثیر، علی بن ابی‌الکرم؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۲، ص۱۳۸./ طبقات الکبرى، ج ۱، ص ۲۹؛/ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۰۹

[3] ابن‌هشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.

[4] بخاری6133/ مسلم2998 / کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 241، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، 1407ق./ مفید، اختصاص، ص 245، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، 1413ق.

[5] واقدی، المغازی، ج۲، ص۶۱۲؛ /ابن هشام، السیرة النبویة، ج۳، ص۳۳۲، ج۴، ص۳۱ـ۳۲؛/ بلاذری، فتوح البلدان، ص۳۵؛ /طبری، ج۲، ص۶۳۵

[6] واقدی، المغازی، ج۲، ص۷۸۰ـ۷۸۹؛/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۱ـ۳۳، ۳۶ـ۳۷؛/ طبری، ج۳، ص۴۴ـ۴۵/ ابن هشام، السیرة النبویة، ج۴، ص۳۶؛ / ابن سعد، ج۴، ص۲۹۵؛ / مسعودی، التنبیه، ص۲۶۶

خائِنلَر اَفغانِستان دارُ الاِسلامِی اوُچُون تَحدِید قِیلوُچِی بِیر آفَت بوُلِیب، اوُلَر مُؤمِنلَرنِینگ اِیران وَ اَفغانِستان دارُ الاِسلامِیدَن نِیمَه لَرنِی اِیستَشَدِی؟

( 7 – قیسم)

هَر قَندَی صُورَتدَه هَم، دارُ الاِسلامگه “خِیانَت قِیلِیش” بَدَننِی بِیر اِیشارَه سِی بِیلَن باشلَنَدِی وَ پِینهانِی خَبَرلَرگه اوُندَن سُونگ دارُ الکُفر بِیلَن قوُراللِی وَ رُوحِی جَنگلَرگه آشکار قوُشِیلِیشگه یِیتِیب بارَدِی. اَلبَتَّه بُو یِیردَگِی خائِن بِیلَن جاسوُسنِی فَرقِی شوُکِی، اَگر بِیر مُسُلمان یا دارُ الاِسلامنِی اَعضاسِی دارُ الاِسلامنِی خَبَرلَرِینِی، مَعلوُماتلَرِینِی دُشمَنگه یِیتکَزَدِیگن بُولسَه، “خِیانَت”گه دوُچار بوُلگن بوُلَدِی، اَمّا اَگر تَشقِی دُشمَن مَنَه بُو خَبَر، مَعلوُماتلَرنِی، دارُ الاِسلامنِی سِیرلَرِینِی اوُغِیرلَسَه اوُنِی اِیشِیگه “جاسُوسلِیک” دِییِیلَدِی.

شُو بِیلَن بِیرگه شَخصنِی “خِیانَتِی” باشقَه لَرنِی نامُوسِیگه نِسبَتاً هَم بُولِیشِی موُمکِین یاکِی اوُزِی توُزگن عَهد وَ پَیمانگه نِسبَتاً یاکِی شَخصِی یا اِجتِمائِی دائِرَه دَه بوُلَدِیگن توُرلِی هِیل خِیانَتلَر بوُلِیشِی موُمکِین؛ اَمّا بُو یِیردَگِی بِیزنِی نَظَرِیمِیزدَگِی اِینگ کَتتَه خِیانَت اَلله وَ رَسُولِی صلی الله علیه وَسَلَّمگه خِیانَت قِیلِینِیشِی بوُلیَپتِی، اَمانَتلَر یا نامُوسلَرگه نِسبَتاً بوُلگن “خِیانَتلَرنِی” هَمَّه سِینِی شَخصنِینگ دارُ الاِسلام بِیلَن توُزگن عَهد وَ پَیمانِیگه باغلِیق بوُلَدِی.

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم عاددِی حالَتدَه یا هَر قَندَی شَرائِطدَه دارُ الاِسلامگه “خِیانَت” قِیلگن وَ دارُ الکُفرنِی یانِیگه اوُتِیب آلگن کِیمسَه لَرنِی کِیچِیرمَگن؛ بَنِی نَظِیر، بَنِی قَینَقاع، بَنِی قُرَیظَه یَهُودِیلَرِی …….”خِیانَت” قِیلِیشگن پَیتِیدَه هَرگِیز اوُلَرنِی کِیچِیرمَدِیلَر، بَلکِی جَزالَدِیلَر. [1]

بَنِی قَینَقاعنِی یَهُودِیلَرِی ساتوُچِیلِیک قِیلِیب اوُتِیرگن مُسُلمان عَیالنِی باسِیم آستِیگه آلِیشَدِی وَ اوُندَن نِقابِینِی آچِیشنِی طَلَب قِیلِیشَدِی، مَنَه بُو مُؤمِنَه عَیال بوُندَن باش تارتگنلِیگِی بائِث، بِیر یَهُودِی اوُنِی لِباسِینِی بِیر چِیتِینِی بُو عَیال سِیزمَگن حالدَه بِیر جایگه باغلَب قوُیَه دِی، مُسُلمان عَیال توُرماقچِی بُولِیب اوُرنِیدَن توُرگندَه لِباسِی تارتِیلگنِی سَبَبلِی بَدَنِینِی بِیر قِیسمِی آچِیلِیب قالَدِی، بُو اَطرافدَگِی یَهُودِیلَر کوُلِیشَدِی، لِیکِن بُو یِیردَه مَنَه بوُلَرنِی کوُرگن مُسُلمان بِرادَرِیمِیز جِنایَتچِی یَهُودِینِی اوُلدِیرَدِی وَ یَهُودِیلَر هَمَّه سِی جَمعلَنگن حالدَه مُسُلمان بِرادَرِیمِیزنِی شَهِید قِیلِیشَدِی؛ بَنِی قَینَقاع یَهُودِیلَرِینِی بَرچَه طائِفَه سِی جَمعلَنِیب بُو قاتِیللَرنِی حِمایَه قِیلِیشَدِی وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلم اوُلَرنِی مُخاصَرَه قِیلَدِیلَر، تَسلِیم بوُلِیشگچ اوُلَرنِی باغلَب قوُیِیب کِییِین اوُلدِیرِیشگه بوُیرُوق بِیرَدِیلَر؛ مُنافِقلَرنِی رَهبَرِی بُولگن عَبدُ الله اِبنِ اُبَی بُو اِیشگه اَرَلَشَدِی وَ رَسُول الله صلی الله علیه وسلمدَن اوُلَرنِی اوُلدِیرمَسلِیکنِی سُورَیدِی. رَسُول الله صلی الله علیه وسلم فَقَط بِیر دَرَجَه یِینگِیللِیک بِیرَدِیلَر وَ بُوتُون مال- مُلکلَرِینِی قوُیِیب فَقَط عَیال وَ بالَه لَرِینِی آلِیب مَدِینَه دَن چِیقِیب کِیتِیشگه بُویوُرَدِیلَر، یَعنِی اوُلَرنِی “خِیانَتلَرِی” سَبَبلِی سُورگوُنگه چُونَتِیب کِیچِیرمَیدِیلَر. [2][3]

شُوندَی بُولگچ، اَگر بِیر مِللَت بِیر مُسُلماننِی اوُلِیمِیدَه یا مُسُلمانلَرگه قَرشِی خِیانَتدَه شِیرِیک بوُلَدِیگن بُولسَه، مَنَه بُو مِللَتنِی بَرچَه سِی بِیرگه جَزالَنِیشِی لازِم، حُوددِی بَنِی قُرَیظَه مِللَتِینِی خِیانَتِیگه اوُحشَب جِنایَت قِیلِیشگنِیدِیک، اوُلَر سَعَد اِبنِ مُعاذ رَضِیَ الله عَنهُ نِی حُکمِی بِیلَن بَنِی قُرَیظَه نِی بَرچَه اِیرکَکلَرِی وَ بالِیغ اوُغِیللَرِی – اوُلَرنِی سانِی 600 دَن 900 نَفَرگچَه دِیب اِعلان قِیلِیگن – باشِی اوُزِیلَدِی؛ هَمَّه آدَملَر مَنَه بُو خِیانَتنِی جَزاسِی نِیمَه بوُلِیشِینِی یَحشِی بِیلِیشَردِی، بُو یِیردَه قاضِی بوُلگن هَر قَندَی مُؤمِن کِیشِی شوُ حُکمنِی صادِر قِیلَردِی؛ بُو حُوددِی بِیر نِیچَه مِیللِیَرد مُسُلمانگه مَست قِیلوُچِی اِیچِیملِیکنِی اِیچگننِی حُکمِی نِیمَه، دِییِیلِیشِیگه اوُحشَیدِی؟ اَگر مَنَه بُو مِیللِیَرد مُسُلمان اَلاهِیدَه حُکم صادِر قِیلگن تَقدِیردَه هَم، اوُلَرنِی هَمَّه سِی یَگانَه بِیر هِیل حُکمنِی صادِر قِیلَدِی. “خِیانَتنِی” حُکمِی هَم حوُددِی شوُنگه اوُحشَیدِی.

اَبا عِزَّة سِکوُلار بَدر جَنگِیدَه اَسِیرگه آلِینگن پَیتدَه عائِلَه سِینِی کَتتَه لِیگِی، قِیزلَرِی سَبَبلِی آزاد بُولَدِی وَ بوُندَن سُونگ مُسُلمانلَرگه قَرشِی جَنگگه چِیقمَسلِیککَه عَهد- پَیمان قِیلَدِی، اَمّا یَنَه مَنَه بُو پَیمانِیگه “خِیانَت” قِیلِیب اِیککِینچِی مَرتَه اُحُد جَنگِیدَه هَم قَتنَشَدِی، اَسِیرلِیککَه توُشگچ مَنَه بُو خائِنگه باشقَه فُرصَت بِیرِیلمَیدِی وَ اوُلدِیرِیلَدِی.

رَسُول الله صلی الله علیه وسلم “خِیانَت”گه دوُچار بوُلگن شَخصلَرنِی یا حَتّی مِللَتلَرنِی هَرگِیز کِیچِیرمَگنلَر؛ بَدر جَنگِیدَه قِیزلَرِی سَبَبلِی آزاد قِیلِینگن اَبا عِزَّةنِی هَم اُحُد جَنگِیدَه یَنَه تَکرارلَگن “خِیانَتِی” اوُچُون کِیچِیرمَدِیلَر وَ اوُنگه مَشهُور حَدِیثنِی اَیتِیب «لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[4]

“مُؤمِن کِیشِی بِیر تِیشِیکدَن اِیککِی مَرتَه چَقِیلمَیدِی”،- دِیدِیلَر وَ باشِینِی تَنَه سِیدَن جُودا قِیلَدِیلَر؛ بَنِی نَظِیرنِی، بَنِی قَینَقاعنِی، بَنِی قُرَیظَه نِی یَهُودِیلَرِی هَم کِیچِیرِیلگنِی یوُق، خاطِب اِبنِ اَبِی بَلتَعَه رَضِیَ الله عَنهُ هَم اَگر اوُنِی خِیانَتِی ثابِت بوُلگندَه اَلبَتَّه کِیچِیرِیلمَسدَن اوُلدِیرِیلَردِی.

عُمَر خاطِبنِی اِرتِدادِینِی حُکمِینِی صادِر قِیلگن پَیتِیدَه؛ خاطِب مَنَه بُو “خِیانَت” نِینگ اِرتِدادگه بائِث بوُلِیشِینِی یَحشِی بِیلَردِی، شوُ سَبَبلِی هَم عُمَر صادِر قِیلگن حُکمنِی بَرابَرِیدَه اوُزِینِی حِمایَه قِیلِیب اَیتَدِیکِی: مِین مُرتَد بوُلگنِیم یُوق، سُونگ اوُزِینِی دَلِیللَرِینِی کِیلتِیرَدِی، خاطِبنِی اوُتگن اوُتمِیشِی هَم نازِل بوُلگن آیَتلَر هَم خاطِبنِینگ “خِیانَت” نِی قَصد قِیلمَگنِینِی تَصدِیقلَیدِی. یَعنِی بَرچَه صَحابَه لَر دارُ الاِسلامگه اَگرچِی بِیر اِیشارَه یا خَبَر، سُوز بِیلَن بُولسَه هَم “خِیانَت” قِیلگن هَر قَندَی کِیشِی مُرتَد بوُلِیشِینِی جُودَه یَحشِی بِیلِیشگن.

عَرَبِستان یَرِیم آرالِیدَگِی سِکوُلارِیستلَرِینِینگ دارُ الکُفرِینِی پایتَختِی بوُلگن مَکَّه نِی فَتح بوُلِیشِی هَم، قُرَیش دارُ الکُفرِینِی مُتَّحِدلَرِیدَن بُولمِیش بَنِی بَکرنِی دارُ الاِسلامنِی مُتَّحِدلَرِیدَن بوُلگن بَنِی خُذاعَه گه حَملَه قِیلگنِی نَتِیجَه سِیدَه وُجُودگه کِیلگن اِیدِی، دَرواقِع حُدَیبِیَه صُلحِیگه قِیلِینگن خِیانَت بوُلگن. یَعنِی اَگر دارُ الاِسلام باشقَه بِیر دارُ الکُفرگه قَرشِی بِیر دارُ الکُفر بِیلَن پَیمان توُزگن بوُلسَه، اَوَّلگِی دارُ الکُفر دارُ الاِسلامگه مُتَّحِد بوُلگن دارُ الکُفرگه حَملَه قِیلَدِیگن بوُلسَه، دارُ الاِسلام توُزِیلگن پَیمانگه بِینائاً حَملَه قِیلگن دارُ الکُفرگه قَرشِی اوُزِیدَگِی بار کوُچلَرِی بِیلَن حَملَه قِیلِیشِی لازِم. مَنَه بُو یِیردَه بَعضِی جاهِل وَ کَلتَه فِکرلِی اِنسانلَرنِی نَظَرلَرِیگه خِلاف رَوِیشدَه، دارُ الاِسلام کُفرنِی وَ اوُزِیگه مُتَّحِد بوُلگن دارُ الکُفرنِی جِنایَتلَرِینِی حِمایَه قِیلگن اِیمَس، بَلکِی اَلله نِی دَستوُرِیگه بِینائاً عَهد- پَیمانگه کوُرَه عَمَل قِیلگن بُولَدِی. [5][6]

وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً ‏(اسراء/34) عَهدگه وَفا قِیلِینگلَر. زِیرا، عَهد- پَیمان (قِیامَت کوُنِی) مَسئوُل بوُلِینَدِیگن اِیشدِیر.

(دوامی بار…..)

[3] ابن‌هشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

خائنین آفتهای تهدید کننده دارالاسلام افغانستان و انتظار مومنین از مسئولین دارالاسلام ایران و افغانستان

( قسمت – 7 )

در هر صورت، «خیانت» به دارالاسلام، از یک اشاره بدنی شروع می شود تا یک پیام پنهانی تا پیوستن آشکارا به جنگ روانی یا مسلحانه دارالکفر ها. البته باید بدانیم که فرق خائن با جاسوس در این است که اگر یک مسلمان یا عضوی از دارالاسلام اخبار و سریات دارالاسلام را به دشمن برساند دچار «خیانت» شده است اما اگر دشمن خارجی همین اخبار و سریات دارالاسلام را بدزدد کار او «جاسوسی» است.

در کنار این باز «خیانت» شخص ممکن است نسبت به ناموس دیگران باشد یا نسبت به عهد و پیمانی باشد که بسته است و یا انواع خیانتهای دیگری که در حیطه ی شخص یا اجتماع تعریف شده اند؛ اما بزرگترین خیانتی که در اینجا مد نظر ماست و تمام خیانتهای دیگر مثل خیانت به نفس خود و خیانت به الله و رسول الله صلی الله علیه وسلم و امانتها و عهد و پیمان و نوامیس و غیره را در مجموع در خودش می گیرد «خیانت» به عهد و پیمانی است که شخص مسلمان یا شخص کافر با دارالاسلام بسته است.

رسول الله صلی الله علیه وسلم در حالت عادی آن تحت هیچ شرایطی اشخاصی که به دارالاسلام «خیانت» کرده و در کنار دارالکفرها قرار گرفته بودند را نبخشید؛ زمانی که یهودی های بنی نضیر[1] و بنی قینقاع و بنی قریظه و…. دچار «خیانت» می شوند هرگز آنها را نمی بخشد و آنها را مجازات می کند.

یهودی های بنی قینقاع یک دستفروش زن مسلمان را تحت فشار قرار دادند تا نقابش را بردارد و چون این زن مومن از این کار خودداری کرد مردی یهودی دامان خواهرمان را به جايی گره می زند بدون اينكه خود زن متوجه شود، خواهرمان از جای خوش بلند شد و با کشیده شدن لباسش بخشی از بدنش برهنه شد يهوديان آن اطراف خنديدند ويكی از برادرانمان آن مرد يهودی مجرم را كشت و يهوديان نيز به صورت دسته جمعی برادر مسلمانمان را به شهادت می رسانند؛ کل طائفه ی یهودیان بنی قینقاع از این قاتلین حمایت می کنند[2] و رسول الله صلی الله علیه رسول الله صلی الله علیه و سلم بعد از محاصره و تسلیم شدن آنها دستور داد آنها را ببندند و بعد بكشند؛ عبدالله بن ابي رهبر دارودسته ی منافقین دخالت كرد واز رسول الله صلی الله علیه و سلم تمنا كرد آنها را نكشند. رسول الله صلی الله علیه و سلم با یک درجه تخفیف پذيرفت به شرط اينكه اموال خود را بگذارند و زن و فرزندان خويش را با خود به خارج از مدينه ببرند و آنها را تبعید کرد و این «خیانت» را نبخشید.[3]

در این صورت، اگر یک ملت در قتل یک مسلمان یا خیانتی برعلیه مسلمین سهیم باشد باید تمام افراد این ملت مجازات شوند، مثل خیانتی که ملت بنی قریظه مرتکب شده بودند که به حکم سعد بن معاذ رضی الله عنه تمام مردان بنی قریظه و پسران بالغشان، که تعداد آنان بین ششصد تا نهصد نفر گزارش شده‌است، گردن زده شدند؛ همه حکم اسلام در مورد چنین خائنینی را می دانستند و هر مومنی که قاضی و حَکَم می شد باز چنین حکمی صادر می کرد؛ مثل این است که به چند میلیلارد مسلمان بگوئی حکم مصرف کننده مسکرات چیست؟ اگر چند میلیارد مسلمان هم جداگانه قاضی و حکم شوند باز یک حکم صادر می کنند. حکم «خیانت» هم همینگونه است.

زمانی که أبا عزَّةَ سکولار در جنگ بدر دستگیر می شود و به خاطر عیالواری و دخترانش آزاد می شود و پیمان می بندد که دیگر به جنگ با مسلمین برنگردد اما به پیمانش «خیانت» می کند و دوباره در جنگ احد شرکت میکند و اسیر می شود باز برای این عهد شکن خائن فرصت دوباره ای در کار نیست و اعدام می شود.

این از قطعیات است که رسول الله صلی الله علیه وسلم هرگز افراد یا حتی ملتهائی که دچار «خیانت» شده بودند را نبخشید؛ چه أبا عزَّةَ را که در جنگ بدر به خاطر دخترانش آزادش کرد و در احد به خاطر «خیانت» به عهدش با گفتن حدیث معروف «لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[4] مؤمن دو بار از یک سوراخ گزیده نمی‌شود، گردنش را زد؛ و چه یهودی های قبایل بنی نضیر و بنی قینقاع و بنی قریظه و … و چه حاطِب بن ابی بلتعه رضی الله عنه که اگر خیانت او ثابت می شد قطعا بخشیده نشده و جرم ارتداد کشته می شد.

زمانی که عمر، حکم ارتداد حاطِب را صادر کرد؛ حاطِب که می دانست این «خیانت» باعث ارتداد می شود به همین دلیل از خودش در برابر حکمی که عمر صادر کرده بود گفت: من مرتد نشده ام و دلایل خودش را آورد، سوابق حاطِب و آیاتی هم که در این زمینه نازل شدند ثابت کردند که حاطِب قصد «خیانت» نداشت. یعنی تمام صحابه می دانستند که هر کسی نسبت به دارالاسلام دچار «خیانت» شود باعث ارتدادش می شود حتی اگر با یک اشاره باشد یا با یک پیام و سخن، چه رسد به همکاری با دارالکفرها بر علیه دارالاسلام.

‏فتح مکه پایتخت دارالکفر سکولاریستهای شبه جزیره عربستان نیز در نتیجه ی حمله ی دارالکفر سکولار بنی بکراز متحدین دارالکفر تحت حاکمیت سکولاریستهای قریش به دارالکفر سکولار بنی خزاعه از متحدین دارالاسلام[5] و در واقع خیانت به مفاد صلح حدیبیه بود.[6] یعنی اگر دارالاسلام با دارالکفری بر علیه دارالکفر دیگری پیمان ببندد و به این دارالکفر متحد با دارالاسلام حمله شود دارالاسلام ملزم است طبق مفاد پیمانی که بسته متناسب با قدرت نظامی که دارد با آن دارالکفر مهاجم وارد جنگ شود. در اینجا بر خلاف تصورانسانهای جاهل و کوتاه بین، دارالاسلام از کفریات و جنایات این دارالکفر متحد با خود دفاع نکرده است بلکه به دستور الله تعالی در پایبند بودن به عهد و پیمان عمل کرده است که می فرماید: وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ کَانَ مَسْؤُولاً ‏(اسراء/34) و به عهد و پیمان وفا کنید، چرا که از عهد و پیمان پرسیده می‌شود.‏

(ادامه دارد….)

[3] ابن‌هشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.

Хоинлар Афғонистон дорул исломи учун тахдид қилувчи бир офат бўлиб,улар мўъминларнинг эрон ва афғонистон дорул исломидан нималарни исташади?

Шуни яхши билишимиз лозимки, “хиёнат”га дучор бўлаётганлар:

-Биринчидан қилаётган хиёнатларини яхши билишади,яъни қилаётган ишлари “хиёнат” эканини огох холда,қасддан ва ўзларини ихтиёрлари билан қилишади. Аллох таоло мархамат қилидики:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏(انفال/27)

Эй мўъминлар, аллох ва унинг пайғамбарига хиёнат қилмангиз ва билган холингизда сизларга ишониб берилган нарсаларга (яъни динга ва бошқа хар қандай омонатларга) хиёнат қилмангиз!

Мана бу шахс аллох ва росулини хукми мана шу эканини билади, аммо бу хукмдан бош тортган холда, аллох ва росулига “хиёнат” қилади; ёки уни қўлига омонат топширилганини ва унга “хиёнат” қилмаслиги лозимлиги билади,аммо огох холида, қасддан ва ўзини ихтиёри билан унга “хиёнат” қилади.

Иккинчидан бу “хиёнат” ни одамлардан махфий қилади ва хатто уни одамлардан махфий қилишда муваффақ хам бўлиши мумкин:

یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ (نساء/108)

Улар ( ўзларини жиноятларини) одамлардан яшира оладилар, аммо аллохдан яшира олмайдилар.

-Хозирда хам кўриб турганимиздек,босқинчи кофирлар ва секуляр жинояткорларнинг рухий ва қуролли жангларини жибхаси билан ёнма-ён туриб иш олиб боришяпти, аммо баён қилиш озодлиги,демократия, иқлиятлар хуқуқи,афғон шумул,федеролизм,ёлғон,макр ва найранг билан ўзларини ошкор “хиёнат”ларини одамлардан беркитиб юришмаяптими?

Яна бир ўринда эса шахсни “хиёнати” ўзига нисбатан хам бўлиши мумкин:

الَّذِینَ یَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ (نساء/ 107)

Ё аллохга ва пайғамбар саллаллоху алайхи васалламга ёки молиявий омонатга хиёнат қилган бўлади, аллох таоло мархамат қиладики:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِکُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ (انفال/27)

Аби Лубоба розиаллоху анху бани қурайзани хоин яхудлари хақида фақат бир дорул ислом хукуматининг ижтимоъий ва хавфсизлик хабари омонат эди, уни фош бўлмаслиги лозим эди, аммо биргина қўлни ишораси билан амалга оширилди. [1]

Абу Лубоба ансорий дорул исломни пойтахти мадинада бадр ғазоти пайтида, савиқ ғазотида, бани қайнақоъ ғазотида росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ўринбосарлари бўлган эди, бани қурайза билан хам хам паймон эди, шу билан бирга уни моли ва фарзандлари уларни минтақасида бўлган. Яхудийлар Абу Лубобани кўришган пайтида яхудийларни эркаклари уни этагига ёпишишади ва аёллар ,гўдаклари эса ўринларидан туриб зор йиғлаб илтимос қилишга тушишади. [2][3][4]

Абу Лубоба уларни холига ачиниб кетади. Яхудлар айтишадики: абу Лубоба! Агар бизлар Мухаммадни хукмига бўйин эгадиган бўлсак, шундай бўлади деб фикрлайсанми…..? шунда абу Лубоба айтдики: ха! Ва қўли билан бўйнига ишора қилади. Уни манзури сизларни хаммангизни бўйнингиз узилади!-деган маънода эди.

Абу Лубоба шу пайтни ўзидаёқ дорул ислом хукуматини мана бу сирини фош қилиш билан аллох ва росули саллаллоху алайхи васалламга хиёнат қилганини тушунган эди, у келган йўлидан орқага қайтиб кетади, лекин росулуллох саллаллоху алайхи васалламни олдиларига эмас,балки мадинадаги масжидун набийга боради ва ўзини масжидни устунига боғлаб қўяди, бу устун тавба устуни номи билан машхур бўлган, у росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан бошқа хеч ким қўли билан уни бу ердан ечмаслигига ва хеч қачон бани қурайзани ерларига қадам босмасликка қасам ичган эди. [5][6]

Дорул исломга байъат берган мўъминлар ёки хатто бешталик кофирлардан бири 1- аллазина хаду (яхудийлар) 2-собеин (ўзларини Яхё алайхиссаломни эргашувчилари деб биладиган мандоийлар) 3- насоро,4- мажус,5-валлазина ашроку (мушриклар, ахзоб ва секуляристлар) паймонга асосан ўзини тақдирини дорул исломни тақдири билан боғлаган кишилар: мана буларни баён қилиш озодлиги шу даражадаки, дорул исломни манфаъатларига зарба уришмайди,ишора билан бўладими ёки Абу Лубобага ўхшаш баданни тили билан бўладими ёки Хотиб ибни Балтаъага ўхшаш хабар бериш билан бўладими; уни баён қиладиган нарсаси дорул ислом хохлаган нарса бўлиши лозим, хатто агар мана бу қуролли ва рухий жангларда уни баён қиладиган нарсаси Нуъайм ибни Масъуд Ашжаъийни мисолига ўхшаган бўлса хам; албатта барча давлатларни табақаларга бўлинган ўзига хос маълумотлари мавжуд, мана бу маълумотларни,давлат сирларини таъйин қилинган вақтдан эртароқ фош қилган хар қандай кишини хоин ва хавфсизлик жиноятчиси сифатида жазолашади, хатто шахсларни маънавий ва шахсий хуқуқларини сақлаш учун беморларини сирларини тарқатган табиблар хам қаттиқ жазоланади. [7](давоми бор….

[1] ابن کثیر، تفسير ابن كثير، ج4ص41، تفسير سورة الأنفال، تفسير قوله تعالى ” يا أيها الذين آمنوا لا تخونوا الله والرسول وتخونوا أماناتكم “

[2] ابن سعد، محمد بن سعد، طبقات الکبری، ج۳، ص۴۵۷ / طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۷۸ / ابو نعیم اصفهانی، احمد بن عبد الله، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۴/ ابو نعیم اصفهانی، احمد بن عبد الله، معرفه الصحابه، ج۱، ص۴۰۳/ بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۰۹

[3] بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، ج۱، ص۳۱۰

[4] طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۲، ص۴۸۱

[5] ابن خُزَیمه نیشابوری، ابو بکر محمد بن اسحاق، صحیح ابن خزیمه، ج۲، ص۱۰۶۷/ ابو بکر بیهقی، احمد بن حسین بن علی، السنن الکبری، ج۵، ص۴۰۵

[6] واقدی، محمدبن عمر، المغازی، به کوشش مارسدن جونز، لندن، ۱۹۶۶م. ج ۲، ص ۵۰۹؛ ابن هشام، سیرة النبویة، داراحیاء التراث العربی٬ ج۳، ص۲۴۸- ۲۴۹ (در منابع شیعیان جعفری نیز: بحار الانوار، ج 22، ص 67، 93 و 94، و ج 21، ص201 ; تفسیر على بن ابراهیم قمى، ج 1، ص 303 و 304)

[7] واقدی، المغازی، ۱۹۶۶م، ج۲، ص۴۸۰ـ۴۸۲؛ ابن هشام، سیرة النبویة ؛ ج۳، ص۲۴۱ـ۲۴۲؛/ الطبري٬ أبو جعفر محمد بن جرير٬ تاريخ الأمم و الملوك ، تحقيق محمد أبو الفضل ابراهيم ، بيروت، دار التراث ، ط الثانية، ۱۳۷۸ق. ص۵۷۸ـ۵۷۹.