وَاعْتَصِمُوا

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(62- қисм)  

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам муборак  умрларини охирги кунларида қабрларни зиёрат қилган пайтларида мархамат қилган эдиларки:

 السَّلامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاحِقُونَ. وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا. قَالُوا: أَوَ لَسْنَا إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ:أَنْتُمْ أَصْحَابِي، وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ

Мана бу диёрда сокин бўлган эй мўъминлар сизларга салом, албатта агар аллох хохласа бизлар хам тезда сизларга эргашамиз. Биродарларимизни кўришни яхши кўрардим! Шунда айтишди: биз сизни биродарларингиз эмасмизми  эй росулуллох? Мархамат қилдилар: сизлар мени асхобларимсиз, аммо бизларни биродарларимиз хали келишмаган. Ёки:

«وَلَكِنْ إِخْوَانِي الَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي .

мени кўрмасдан туриб менга иймон келтирганлар мени биродарларим бўлишади.

Бунга қўшимча равишда росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шундай кишилар хақида сухбатлашадиларки, улар исломни ёниб турган кўмирга ўхшаб қўлларида ушлаб туришади ва унга сабр қилишади, буни натижасида уларга 50 та сахобани ажр- мукофоти  берилади, мархамат қиладиларки:

  إِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامًا الصَّبْرُ فِيهِنَّ مِثْلُ الْقَبْضِ عَلَى الْجَمْرِ، لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلًا يَعْمَلُونَ مِثْلَ عَمَلِكُمْ، قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنَّا أَوْ مِنْهُمْ؟! قَالَ بَلْ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْكُمْ .

Ха, бундай шахслар кимлар экани  мушаххасдур. Агар сиз хар қандай диёрга хатто кофир диёрларга бориб соқол қўйсангиз ё намоз ўқисангиз ё закотни берсангиз ё хайрия ишлари билан машғул бўлсангиз, хар ойда умрага борсангиз ва хар йили хажга борсангиз ёки мисвокдан фойдалансангиз ё шимингизни почасини калта қилиб олсангиз ё хожатга чап оёғингиз билан кирсангиз ё бошқа шахсий ишларингизни амалга  оширсангиз хам, америкада ва европада,австралияда ё бошқа куфр давлатларида сиз билан хеч кимни иши йўқ. Демак мана шу даражадаги исломни сақлаб туришлик қўлда чўғ бўлиб турган кўмирни ушлаб туриш билан баробар эмас, балки хатто ўзларини шу даражада машғул қилган кимсаларни барча кофирлар хам тарғиб қилишади ва уларга масжид хам қуриб беришади, шунингдек бир муддат олдин россияда шундай кишиларга энг катта масжидни қуриб беришди ва мамлакатни  кофир раиси хам уларни масжидларини кўришга борди. Шу нарса очиқ- ойдинки, улар чўғ бўлиб турган кўмирни ушлаб турувчилар жумласига шомил бўлишмайди, балки фирқайи ножиядан бўлган ва қуролли холатда кофирларга қарши жанг қилган кишилар мана бу сабр ва мукофотга шомил бўлишади. Улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни биродарлари хисобланишади  

إِخْوَانِي الَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي.

Демак, бизлар шу нарсага иймон келтирамизки, бизларни муқобилимиздагилар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни биродарлари бўлишади, тўғрими? Сен росулуллох саллаллоху алайхи васалламни биродарлари билан қандай муносабатда бўласан? Хўп, қани менга жавоб беринглар-чи? Яқин дўстингни биродарига қандай муносабатда бўлган бўлардинг? Агар насроний ё яхудийлардан рифиқангиз бўлса, уни ака-укасига қандай муносабатда бўлар эдингиз? Хўп, энди менга айтингчи, мусулмон бўлган ва сиз уни кўришни яхши кўрган  росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг  биродарларига нисбатан қандай муносабатда бўлардингиз? Агар росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг биродарлари айтиб ўтилган 50 та сахобанинг андозасича ажр бериладиган собирлардан бўлса, нима қилардингиз?

Ха, росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг биродарлари агарчи вохид уммат ва вохид жамоат хам нобуд бўлса хам, улар мавжуддурлар ва то қиёмат кунигача хам улар бор ва қуролланган холда кофирлар билан жанг қилишади ва мусулмонлар ана ўшаларни канали орқали яна қайтадан ўзларининг  вохид умматини ва вохид жамоатини қайтара олишади. Улар мусулмонларнинг зохирий ва дунёвий хамиша тирик  шўъласи ва умиди бўлишади, улар асрлар давомида турли- хил мазхабларни ва тафсирларни орасида мавжуд бўлишган, моликий мазхабидаги Юсуф ибни Тошфинни лашкарини орасидами ёки шофеъий мазхабидаги Салохиддин Айюбийни лашкаридами ё шиъа мазхабидаги Нафас Закияни лашкаридами ё сўфий маслакидаги моликий Умар Мухторни лашкаридами ё нақшбандий маслакидаги ханафий Усмонийларни лашкаридами ёки мотрудий диюбандий бўлган толибонни лашкаридами ё ибни Таймияни асридаги Миср ва Шомда ва уни атрофларида яшаган ва ақидавий , рафторий булғанишларга эга бўлган ва ислом сабабли муғулларга қарши жанг қилган мусулмонлар бўладими ёки хозирги даврда мусулмонлар яшайдиган диёрларда ўзлари эга бўлган тафсирлар ва мазхаблар билан бирга ташқи босқинчи секуляр кофирлар ва бошқа кофирлар,махаллий муртадлар билан ислом сабабли жанг ва қитол қилаётган бошқа мусулмонлар бўладими, буни фарқи йўқ.

 Хар қандай холатда хам, иймонни таълим олгандан сўнг онгли,мақсадли ва харакатли вахдатни қўлга киритиш учун керакли бўлган биринчи ўриндаги эхтиёж ва муқаддамотлардан бири, мана бу фирқайи ножиядаги ғариблар – улар хар қандай мазхабда ва тафсирда бўлишларидан қатъий назар – билан муттахид бўлиш лозим ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламнинг бу биродарлари билан вохид қудратни вужудга келтириш ва бир-биримизни қўллаб- қувватловчи бўлишимиз керак:

 هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ‏(انفال/62)

Улар хар қанча ўзимизга ўхшаган хатоларга ва хатто фикрий,рафторий булғанишларга эга бўлишса  ва дилсўзлик билан ислох қилишга эхтиёжи бўлган тақдирда хам бу ишни амалга оширимиз керак.

(давоми бор………)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(62- قیسم)

رَسُول اَلله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مُبارَک عُمرلَرِینِی آخِیرگِی کوُنلَرِیدَه قَبرلَرنِی زِیارَت قِیلگن پَیتلَرِیدَه مَرحَمَت قِیلگن اِیدِیلَرکِی:    السَّلامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاحِقُونَ. وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا. قَالُوا: أَوَ لَسْنَا إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ:أَنْتُمْ أَصْحَابِي، وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ^[1]  مَنَه بُو دِیاردَه ساکِن بوُلگن اِی مُؤمِنلَر سِیزلَرگه سَلام، اَلبَتَّه اَگر اَلله هاحلَسَه بِیزلَر هَم تِیزدَه سِیزلَرگه اِیرگه شَه مِیز. بِرادَرلَرِیمِیزنِی کوُرِیشنِی یَحشِی کوُرَردِیم! شوُندَه اَیتِیشدِی: بِیز سِیزنِی بِرادَرلَرِینگِیز اِیمَسمِیزمِی اِی رَسُول الله؟ مَرحَمَت قِیلدِیلَر: سِیزلَر مِینِی اَصحابلَرِیمسِیز، اَمّا بِیزلَرنِی بِرادَرلَرِیمِیز هَلِی کِیلِیشمَه گن. یاکِی:  «وَلَكِنْ إِخْوَانِيالَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي^[2] . مِینِی کوُرمَسدَن توُرِیب مِینگه اِیمان کِیلتِیرگنلَر مِینِی بِرادَرلَرِیم بوُلِیشَه دِی.

بوُنگه قوُشِیمچَه رَوِیشدَه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم شوُندَی کِیشِیلَر حَقِیدَه صُحبَتلَه شَه دِیلَرکِی، اوُلَر اِسلامنِی یانِیب توُرگن کوُمِیرگه اوُحشَب قوُللَرِیدَه اوُشلَب توُرِیشَه دِی وَ اوُنگه صَبر قِیلِیشَه دِی، بوُنِی نَتِیجَه سِیدَه اوُلَرگه 50 تَه صَحابَه نِی اَجر- مُکافاتِی بِیرِیلَه دِی، مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:    إِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامًا الصَّبْرُ فِيهِنَّ مِثْلُ الْقَبْضِ عَلَى الْجَمْرِ، لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلًا يَعْمَلُونَ مِثْلَ عَمَلِكُمْ، قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنَّا أَوْ مِنْهُمْ؟! قَالَ بَلْ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْكُمْ .^[3] 

حَه، بوُندَی شَخصلَر کِیملَر اِیکَه نِی مُشَخَّصدوُر. اَگر سِیز هَر قَندَی دِیارگه حَتَّی کافِر دِیارلَرگه بارِیب ساقال قوُیسَنگِیز یا نَماز اوُقِیسَنگِیز یا زَکاتنِی بِیرسَنگِیز یا خَیرِیَه اِیشلَرِی بِیلَن مَشغوُل بوُلسَنگِیز، هَر آیدَه عُمرَه گه بارسَنگِیز وَ هَر یِیلِی حَجگه بارسَنگِیز یاکِی مِسواکدَن فایدَه لَنسَنگِیز یا شِیمِینگِیزنِی پاچَه سِینِی کَلتَه قِیلِیب آلسَنگِیز یا حاجَتگه چَپ آیاغِینگِیز بِیلَن کِیرسَنگِیز یا باشقَه شَخصِی اِیشلَرِینگِیزنِی عَمَلگه آشِیرسَنگِیز هَم، اَمِیرِکَه دَه وَ یِیوراپَه دَه،اَوسترَه لِیَه دَه یا باشقَه کُفر دَولَتلَرِیدَه سِیز بِیلَن هِیچ کِیمنِی اِیشِی یوُق. دِیمَک مَنَه شُو دَرَجَه دَگِی اِسلامنِی سَقلَب توُرِیشلِیک قوُلدَه چوُغ بوُلِیب توُرگن کوُمِیرنِی اوُشلَب توُرِیش بِیلَن بَرابَر اِیمَس، بَلکِی حَتَّی اوُزلَرِینِی شوُ دَرَجَدَه مَشغوُل قِیلگن کِیمسَه لَرنِی بَرچَه کافِرلَر هَم تَرغِیب قِیلِیشَه دِی وَ اوُلَرگه مَسجِید هَم قوُرِیب بِیرِیشَه دِی، شوُنِینگدِیک بِیر مُدَّت آلدِین راسِّیَه دَه شوُندَی کِیشِیلَرگه اِینگ کَتتَه مَسجِیدنِی قوُرِیب بِیرِیشدِی وَ مَملَکَتنِی کافِر رَئِیسِی هَم اوُلَرنِی مَسجِیدلَرِینِی کوُرِیشگه باردِی. شوُ نَرسَه آچِیق- آیدِینکِی، اوُلَر چُوغ بوُلِیب توُرگن کوُمِیرنِی اوُشلَب توُرُوچِیلَر جُملَه سِیگه شامِل بُولِیشمَیدِی، بَلکِی فِرقَه یِی ناجِیَه دَه بوُلگن وَ قوُراللِی حالَتدَه کافِرلَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگن کِیشِیلَر مَنَه بُو صَبر وَ مُکافاتگه شامِل بوُلِیشَه دِی. اوُلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی بِرادَرلَرِی حِسابلَه نِیشَه دِی. إِخْوَانِي الَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي

دِیمَک، بِیزلَر شوُ نَرسَه گه اِیمان کِیلتِیرَه مِیزکِی، بِیزلَرنِی مُقابِیلِیمِیزدَگِیلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم نِی بِرادَرلَرِی بوُلِیشَه دِی، توُغرِیمِی؟ سِین رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی بِرادَرلَرِی بِیلَن قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلَه سَن؟ حوُپ، قَنِی مِینگه جَواب بِیرِینگلَر- چِی؟ یَقِین دوُستِینگنِی بِرادَرِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلگن بوُلَردِینگ؟ اَگر نَصرانِی یا یَهُودِیدَن رَفِیقَنگِیز بوُلسَه، اوُنِی اَکَه – اوُکَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلَر اِیدِینگِیز؟ حوُپ،اِیندِی مِینگه اَیتِینگچِی مُسُلمان بوُلگن وَ سِیز اوُنِی کوُرِیشنِی یَحشِی کوُرگن رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ بِرادَرلَرِیگه نِسبَتاً قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلَردِینگِیز؟ اَگر رَسُول الله  صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم نِینگ بِرادَرلَرِی اَیتِیب اوُتِیلگن 50 تَه صَحابَه نِینگ اَندازَه سِیچَه اَجر بِیرِیلَه دِیگن صابِرلَردَن بوُلسَه، نِیمَه قِیلَردِینگِیز؟

حَه، رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ بِرادَرلَرِی اَگرچِی واحِد اوُمَّت وَ واحِد جَماعَت هَم نابوُد بوُلسَه هَم، اوُلَر مَوجُوددوُرلَر وَ تا قِیامَت کوُنِیگه چَه هَم اوُلَر بار وَ قوُراللَنگن حالدَه کافِرلَر بِیلَن جَنگ قِیلِیشَه دِی وَ مُسُلمانلَر اَنَه اوُشَه لَرنِی کَنَلِی آرقَه لِی یَنَه قَیتَه دَن اوُزلَرِینِینگ واحِد اوُمَّتِینِی وَ واحِد جَماعَتِینِی قَیتَه رَه آلِیشَه دِی. اوُلَر مُسُلمانلَرنِینگ ظاهِرِی وَ دُنیاوِی هَمِیشَه تِیرِیک شُعلَه سِی وَ اُمِیدِی بوُلِیشَه دِی، اوُلَر عَصرلَر دَوامِیدَه توُرلِی- هِیل مَذهَبلَرنِی وَ تَفسِیرلَرنِی آرَه سِیدَه مَوجُود بوُلِیشگن، مالِکِی مَذهَبِیدَگِی یوُسُف اِبنِ تاشفِیننِی لَشکَرِینِی آرَسِیدَمِی یاکِی شافِیعِی مَذهَبِیدَگِی صَلاحِ الدِّین اَیُّوبِینِی لَشکَرِیدَمِی یا شِیعَه مَذهَبِیدَگِی نَفَس زَکِیَه نِی لَشکَرِیدَمِی یا نَقشبَندِی مَسلَگِیدَگِی حَنَفِی عُثمانِیلَرنِی لَشکَرِیدَمِی یا اِبنِ تَیمِیَّه نِی عَصرِیدَگِی مِصر وَ شامدَه وَ اوُنِی اَطرافلَرِیدَه یَشَه گن وَ عَقِیدَه وِی، رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرگه اِیگه بُولگن وَ اِسلام سَبَبلِی مُوغوُللَرگه قَرشِی جَنگ قِیلگن مُسُلمانلَر بوُلَه دِیمِی یاکِی حاضِرگِی دَوردَه مُسُلمانلَر یَشَیدِیگن دِیارلَردَه اوُزلَرِی اِیگه بوُلگن تَفسِیرلَر وَ مَذهَبلَر بِیلَن بِیرگه تَشقِی باسقِینچِی سِکوُلار کافِرلَر وَ باشقَه کافِرلَر، مَحَلِّی مُرتَدلَر بِیلَن اِسلام سَبَبلِی جَنگ وَ قِتال قِیلَه یاتگن باشقَه مُسُلمانلَر بوُلَه دِیمِی، بوُنِی فَرقِی یوُق.

هَر قَندَی حالَتدَه هَم، اِیماننِی تَعلِیم آلگندَن سُونگ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلِی وَحدَتنِی قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون کِیرَکلِی بوُلگن بِیرِینچِی اوُرِیندَگِی اِیختِیاج وَ مُقَدَّماتلَردَن بِیرِی، مَنَه بوُ فِرقَه یِی ناجِیَه دَگِی غَرِیبلَر – اوُلَر هَر قَندَی مَذهَبدَه وَ تَفسِیردَه بوُلِیشلَرِیدَن قَطعِی نَظَر – بِیلَن مُتَّحِد بوُلِیش لازِم وَ رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِینگ بوُ بِرادَرلَرِی بِیلَن واحِد قُدرَتنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیش وَ بِیر- بِیرِیمِیزنِی قوُللَب – قُوَّتلاوچِی بوُلِیشِیمِیز کِیرَک:  هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ‏(انفال/62) اوُلَر هَر قَنچَه اوُزِیمِیزگه اوُحشَه گن خَطالَرگه وَ حَتَّی فِکرِی، رَفتارِی بوُلغَه نِیشلَرگه اِیگه بوُلِیشسَه وَ دِیلسوُزلِیک بِیلَن اِصلاح قِیلِیشگه اِیختِیاجِی بوُلگن تَقدِیردَه هَم بوُ اِیشنِی عَمَلگه آشِیرِیشِیمِیز کِیرَک.

(دوامی بار……)

---

[1] صحيح مسلم 249

[2] مسند الإمام أحمد

[3]الترمذي (3058) / وصححه أيضا بمجموع طرقه الشيخ الألباني في “السلسلة الصحيحة” (494)

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(62- قسمت)

رسول الله صلی الله علیه وسلم در روزهای پایانی عمر مبارکشان در هنگام زیارت قبور فرمودند : السَّلامُ عَلَيْكُمْ دَارَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ، وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لاحِقُونَ. وَدِدْتُ أَنَّا قَدْ رَأَيْنَا إِخْوَانَنَا. قَالُوا: أَوَ لَسْنَا إِخْوَانَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ:أَنْتُمْ أَصْحَابِي، وَإِخْوَانُنَا الَّذِينَ لَمْ يَأْتُوا بَعْدُ[1]سلام بر شما ای مؤمنین ساکن این دیار، همانا اگر خدا بخواهد ما نیز به زودی به شما ملحق خواهیم شد. دوست مى‏داشتم برادرانمان را مى‏ديديم! گفتند: آيا ما برادران تو نيستيم اى رسول خدا؟! فرمود: شما اصحاب من هستيد، اما برادران ما هنوز نيامده‏اند. یا «وَلَكِنْ إِخْوَانِيالَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي[2] . برادران من آنانی هستند که به من ایمان می آورند اما من را ندیدند.

علاوه بر این رسول الله صلی الله علیه وسلم از کسانی صحبت می کند که اسلام را مثل ذغال گداخته در دستشان نگه داشتند و بر آن صبر می کنند و اجر و پاداش 50 صحابه به آنان  داده می شود و می فرماید:  إِنَّ مِنْ وَرَائِكُمْ أَيَّامًا الصَّبْرُ فِيهِنَّ مِثْلُ الْقَبْضِ عَلَى الْجَمْرِ، لِلْعَامِلِ فِيهِنَّ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسِينَ رَجُلًا يَعْمَلُونَ مِثْلَ عَمَلِكُمْ، قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنَّا أَوْ مِنْهُمْ؟! قَالَ بَلْ أَجْرُ خَمْسِينَ مِنْكُمْ .[3]

بله این افراد مشخص هستند کدامها هستند. اگر شما بروید و در هر سرزمینی حتی اگر کافر هم باشد هر چه می خواهید ریش بگزارید، یا نماز بخوانید، یا زکات بدهید و به امور خیریه خودتان را مشغول کنیند، هر ماهه عمره بروید و هر ساله حج کنید، یا از سیواک استفاده کنید، یا پاچه ی شلوارتان را تا می توانید کوتاه کنید، یا با پای چپتان بروید داخل دستشوئی و سایر امور شخصی را انجام بدهید کسی حتی در آمریکا و اروپا و استرالیا و سایر دول کفر با شما کاری ندارد . پس نگه داشتن اسلام تا این حد اصلا مثل نگه داشتن ذغال گداخته در دست نیست، بلکه حتی کسایی که به چنین حدی خودشان را سرگرم کردند مورد تشویق تمام کفار هم قرار می گیرند و برایشان مسجد هم می سازند، همچنانکه  همین چند وقت پیش در روسیه برایشان بزرگترین مسجد را ساختند و حتی رئیس جمهورهای کافر هم به دیدار مساجدشان می روند . واضح است که اینا ن مشمول الْقَبْضِ عَلَى الْجَمْرِ نمی شوند . بلکه کسایی مشمول این صبر و پاداش می شوند که درفرقه ی ناجیه قرار گرفته اند و به صورت مسلحانه در حال جنگ با کفار هستند . اینان برادران رسول الله صلی الله علیه وسلم هستند إِخْوَانِي الَّذِينَ آمَنُوا بِي وَلَمْ يَرَوْنِي.

پس یقین داریم ما با برادران رسول الله صلی الله علیه وسلم طرف هستیم، درست است؟ تو چه طوری با برادر رسول الله صلی الله علیه وسلم برخورد می کنید؟ خوب جوابم را بدهید ؟ با برادر دوست نزدیکت چه طوری برخورد می کنید؟ اگر خانم نصرانی یا یهودی داشته باشید با برادرش چه طوری برخورد می کنید؟ خوب حالا به من بگوئید با برادر رسول الله صلی الله علیه وسلم که مسلمان است و دوست داشته باشید ببینیدش چگونه برخورد می کنید؟  اگر این برادر رسول الله صلی الله علیه وسلم جزء همان صابرینی باشید که به اندازه ی 50 صحابه به او پاداش داده می شود چه طور؟

بله، این برادران رسول الله صلی الله علیه وسلم همان فرقه ی ناجیه ی مسلح و غربائی هستند که اگرامت واحد و جماعت واحد هم از بین برود باز اینان هستند، و تا روز قیامت هم می مانند، و مسلحانه با کفار خواهند جنگید، و مسلمین تنها از کانال اینان می توانند دوباره به امت واحد و جماعت واحد خودشان برگردند . اینان شعله و امید همیشه زنده ی ظاهری و دنیوی و ملموس مسلمین هستند که در قرون متمادی در میان مذاهب و تفاسیر مختلف وجود داشته اند، چه در میان ارتش یوسف بن تاشفین مالکی مذهب، یا صلاح الدین ایوبی شافعی مذهب، یا نفس زکیه ی شیعه مذهب، یا عمر مختار مالکی صوفی مسلک، یا عثمانی های حنفی نقشبندی مسلک، یا طالبان ماتریدی دیوبندی یا القاعده ی سلفی مسلک، یا مسلمین آلوده ی عقیدتی و رفتاری عصر ابن تیمیه در مصر و شام و اطراف آن که به خاطر اسلام با مغولها می جنگیدند، و یا سایر مسلمینی که هم اکنون در تمام سرزمینهای مسلمان نشین با تمام مذاهب و تفاسیر ی که دارند با کفار اشغالگر سکولار خارجی و سایر کفار و مرتدین محلی به خاطر اسلام در حال جنگ و قتال هستند .

در هر صورت یکی دیگر از پیش نیازها و مقدمات لازم و ضروریِ پس از آموزش ایمان برای رسیدن به وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی این است که با تمام این غربای فرقه ی ناجیه با هر مذهب و تفسیری که دارند باید متحد شوند، و با تمام این برادران رسول الله صلی الله علیه وسلم یک قدرت واحدی را به وجود آورد وتقویت کننده و پشتیبان هم باشیم:هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِینَ‏(انفال/62) هر چند مثل خودمان دارای خطاها و اشتباهات و حتی آلودگی های فکری و رفتاری هم باشند که نیاز به اصلاح دلسوزانه داشته باشد.

(ادامه دارد…….)

---

[1] صحيح مسلم 249

[2] مسند الإمام أحمد

[3]الترمذي (3058) / وصححه أيضا بمجموع طرقه الشيخ الألباني في “السلسلة الصحيحة” (494)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(152- қисмат)

Холо ин амир ва рахбарики итоат аз он ба манзилайи итоат аз аллох ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам махсуб мешавад, ва хукми сипар барои муслиминро дорад мумкин аст дар шароити замоний ва маконийи хоссики муслимин дар он хастанд, бо таважжух ба вазъи мовжуди муслимин ва ниёзхойи рузи муслимин ва шароити мантақаий ва бейнал милалий, хукм ва равишро ироя бидихадки мумкин аст хикмати чанин хукм ва амали барои мо ровшан бошад ё набошад,ва ё шубхоти ба вужуд биёядки жанги равонийи душманони дохилий ва хорижий барои ижоди тафарруқ ва залилийи миёни муслимин ба он доман бизананд.

Дар чанин холати мухимтарин масала ва хассостарин амр, ба мархалайи интихоби рахбар аз тариқи еки аз се абзор бармегардад, агар муслимин аз коноли шўройи улил амр ва тибқи шароити исломий ек рахбари фақих ва мужтахидиро интихоб кардандки хифзи дин, жон, номус, мол ва ватани муслимин ба чигунагийи тасмимоти у бастаги дорад, бояд самъ ва тоах хам барои у бошад, дар сиёсатхойики далилишро медонем ва ё аз хикмати чанин сиёсатхойи бехабарем; мухим эътимод ва вахдати амал дар баробари чанон рахбарияти аст.

Бо ек мисоли аз вокуниши мўъминин дар баробари пеймони сулхи худайбияки- мунофиқи дар миёнишон набуд – ба ин гуфтахо жон медихем ва малмустариш мекунем: медонемки дар пеймони худайбия бо секуляристхойи қурайш, имтиёзоти бузурги ба куффори мушрик ва секуляр дода шуд, ва хатто таназзулоти аз жониби рахбарият сурат гирифтки бар асоси бандхойи он бисёри аз мўътақидоти муслимин нодида гирифта шуданд, ва илова бар он таъаххуд мешавад муслимини мухожири аз дорул куфри Макка дубора ба куффори мушрик ва секуляр тахвил дода бишаванд ва ғейрих.

Еки аз имтиёзотики росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ба куффори мушрик ва секуляри қурайш медихад хазфи калама бисмиллах ва пок кардани сифати аррохманир рохим аз ибтидои пеймоннома аст. Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо хазфи сифати аллох, номи худишро хам ба унвони пайғамбари худо хазф мекунад, илова бар ин бо тахвил додани муслимин ба куффор мисли қазияйи Абу Басир фарзанди Жобонал курдий розиаллоху анхума, ё нима кора гузоштани хаж ва ғейрих имтиёзотиро ба куффори мушрик ва секуляри Макка медихад ва таназзулотиро анжом медихадки танхо омилики боиси жиловгири аз иғтишош ва тафарруқи миёни муслимин мешавад иймони онхо ва мезони эътимод ва итминони мўъминин ба рахбарияти астки аз коноли шаръий он интихоб шуда аст, ва мутмаъин буданд ин рахбарият тахти контроли қудрати болотар аз худиш аст, ва самъ ва тоах худишонро нисбат ба чанин рахбарияти эълом карданд.

Бале росулуллох саллаллоху алайхи васаллам тахти контроли мустақим аллох буд, ва муслимин мутмаъин будандки тахти контрол аст, ва кори бар халофи раъйи аллох анжом намедихад, баъди аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ин масъули назорат ва контроли рахбарият бар ухдайи шўройи улил амри муслимин астки тахти унвони шўрои ахли хал ва ақд ё шўройи нухбагон ва мутахассисин ва улил амр аз он ёд шуда аст.

Мо дар хамин ек намунайи пеймони худайбия ва байъати ризвонки – хеч мунофиқин дар он набуда аст – метавонем чанд нуктайи мухимро мутаважжих бишавем:

-Еки инки, хийли мухим аст, ин рахбар читури интихоб шуда аст.

-Дувум инки нийруйи огох ва олимтар аз хамма бар чанин рахбарияти назорат дорад, ва агар чанин рахбарияти кориро анжом дод ва чанини нозири дар баробариш сукут кард яъни кориш дуруст аст, чун яқин дорем агар иштибох буд чанин нозири сукут намекард. Ва ин мезони эътимод ва итминони муслимин ба чанин рахбариятиро мерасонад.

– Севум инки мўъминин бо самъ ва тоах ба чанин рахбариятики шинохтанд аз асли “ самиъна ва атоъна” пейравий мекунанд, ва аз қазоватхойи инхирофий ва тафрақа ангиз пархез мекунанд, ва ба хамин содаги вахдати фармондехи ва вахдати амали муслимин хифз мешавад.

Ин барои ононики қасд доранд дар инзиботи сиёсийшон ва дар шевайи бархурди бо рахбаришон аз собиқунал аввалун табаъият кунанд улгуйи муносиби аст:

   : وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ (توبه/100)         

Бале, мо бояд дар хамма чиз аз

وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَار

Табаъияти ба эхсон дошта бошем на фақат дар масоили ризи шахсий. Мухимтарин масалайи баъди аз иймон ба аллох, танзими равобитимон бо рахбарияти астки идорайи еки аз се абзорро бар ухда гирифта ва корбурди сипарро барои муслимин дорад ва дар вазъи мовжуд фарзи айни чун жиходи  бар алайхи куффори ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллийро мудирият ва хидоят мекунад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(151- қисмат)

Барои хамин астки бояд диққат кунидки ин рахбариятики барои еки аз се абзор интихоб мешавад бояд аз коноли шаръиш интихоб шуда бошад, чун мо дин ва жон ва номус ва обру ва мол ва дунёмонро дастиш медихемки мазраъайи охиратимон аст, ва бояд сипари бошадки бишавад дар баробари куффор ва қавонини куфрийи онхо ба онхо панох бурд ва дар пушти ин сипар жиход кард.

Имоми Қуртубий рохимахуллох дар қарни хафтуми хижрий дар мовриди чанин рахбари мегуяд:

«أَنْ يَكُونَ مِمَّنْ يَصْلُحُ أَنْ يَكُونَ قَاضِيًا مِنْ قُضَاةِ الْمُسْلِمِينَ، مُجْتَهِدًا لَايَحْتَاجُ إِلَى غَيْرِهِ فِي الِاسْتِفْتَاءِ فِي الْحَوَادِثِ، وَهَذَا مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ»

“бояд илмиш онқадар бошадки тавоноий дошта бошадки қози бошад аз қозиёни уммати мусалмонон, ба дунболи ин мужтахид бошад ва ғаний аз ин бошадки аз дигарон талаби фатво кунад, ин чизи астки хаммайи уламойи мусалмон бар он иттифоқ карданд”.

Яъни то хафт қарн ин раъйи ахли илми фиқх дар мовриди рахбари жомеъайи ислом буда, ва агар мебинемки иддайи аз уламойи фиқх гуфтанд: агар рахбар илми кофий дошта бошадки ба хадди ижтиход дар дин нарасад ва дар еки аз мазохиби исломий мужтахид бошад боз метавонад рахбар бошад, куллан ба далили изтирор буда аст, ва ба хукми зарурат чанин танозули сурат гирифта аст, ва гарна дар холати оддияш хамон иттифоқи астки имоми Қуртубий дар қарни хафтум баёниш карда астки имом ва рахбари муслимин бояд фақихи мужтахид бошад. Агар чанин набошад хох нохох, дир ё зуд уламо ек табақаро ташкил медиханд ва хукком хам ек табақа мешаванд, мисли оли саъуд ва оли шайх дар низоми саъудий ва хар кудом дар ек фазойи сейр мекунанд ва ектури ба масоил нигох мекунанд, кулли торихи башарият хар замоники уламойи хар мазхаби дар ек табақа қарор гирифтанд ва хукком хам табақайи дар дигар хамиша манбаъи фасод буданд. Аз табақа балъам боъуро бо фиръавн бигир то табақа рухониюн ва хуккоми асри сосоний ё табақайи рохибони насроний ва табақайи хукком дар европо ва ғейрих……ин яъни новъи секуляризми нарм ва хашники бо истихмор ва тахдири мардум аз тариқи омузахойи мазхабий хам тағзия шуда аст. Чизики хамин алъон секуляристхойи муртадди махаллий бо пуштивонайи куффори секуляр ва ишғолгари жахоний талош мекунанд барои авом фарибий ва басижи умумий дар сарзаминхойи муслимин аз он истефода кунанд.

Замоники душманон муваффақ мешаванд ин ду табақайи мужозоро ташкил бидиханд ба сурати тадрижийи уламоъ тавассути хукком мовриди суъистефода қарор мегиранд, ва бо фосилагири уламойи омил, майдон барои аррувайбиза, уламойи суъ, аимматул музиллин ва дуоту ала абваби жаханнам боз мешавад.

Рахбар пас аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар воқеъ коноли астки шўройи нухбагон ва халли  ақди муслимин онро барои табйини қавонини дини ислом дар  умури ижроий ва хукуматийи жомеъа барои муслимини он замон ва макон интихоб мекунад,ва бидуни шак барои табйини чанин қавонини ва чигунагийи татбиқи қонуни шариати аллох ин рахбар бояд аз улуми шаръий мовриди ниёз ба андоза ек қозий ва мужтахид ворид бошад, ва танхо бо чанин шурути вожиби астки хоким ва рахбари муслимин жойгохи аслийи худишро ба даст меоварад.

مَالایتِمُّ الوَاجُبُ إِلّابِهِ فَهُوَ وَاجِب”

Ин жойгох бо чанин шурути ба даст меояд ва ин шурут хам худ ба худ вожиб мешаванд магар дар холати изтирор ва зарурат.

Интури хукм ва ровшангарихойи чанин амир ва рахбариятики аз чанин коноли шаръий интихоб шуда, дар вазъи мовжуди худиш, дастури аллох ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам барои зуруфи замоний ва маконийи мовжуди муслимин махсуб мешавад, росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

مَنْ أَطَاعَنِي فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ، وَمَنْ عَصَانِي فَقَدْ عَصَى اللَّهَ، وَمَنْ يُطِعِ الْأَمِيرَ فَقَدْ أَطَاعَنِي، وَمَنْ يَعْصِ الْأَمِيرَ فَقَدْ عَصَانِي”[1]

“хар каси, аз ман итоат кунад, хамоно аз худо итоат карда аст. Ва хар каси аз ман нофармони кунад, хамоно аз худо нофармони карда аст. Ва хар каси аз амириш, итоат кунад, яқинан аз ман итоат карда аст. Ва хар каси аз у нофармони кунад, яқинан аз ман нофармони карда аст. Дар лафзи дигари дар сахихи Бухорий дар идомайи ин хадис омада аст:

وَإِنَّمَا الإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ، فَإِنْ أَمَرَ بِتَقْوَى اللَّهِ وَعَدَلَ فَإِنَّ لَهُ بِذَلِكَ أَجْرًا، وَإِنْ قَالَ بِغَيْرِهِ فَإِنَّ عَلَيْهِ مِنْهُ»

Хамоно имом сипар аст. Аз у дифоъ мекунанд ва ба у панох мебаранд. Пас агар ба худо тарсий ва адолат, амр кунад, шойистайи подош мешавад. Ва агар халофи он, амр кунад, гунохкор мешавад.

(идома дорад……..)

---

[1]أخرجه البخاري في الجهاد، باب يقاتل من وراء الإمام ويتقي به: 6 / 116،وفيالأحكام: 13 / 111،ومسلم في الإمارة – باب وجوب طاعة الأمراء في غير معصية برقم (1835) : 3 / 1466. والمصنف في شرح السنة: 10 / 69.)

Муқаддамот дарслари / олтинчи дарс: нима қилиш керак? Онгли,мақсадли ва харакатланувчи вахдат.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохнинг аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(61- қисм)

Албатта росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан хам ғариблар қандай кишилар экани борасида савол сўралган? У киши уни жавобига мархамат қилганлар:

« الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس»

ёки бошқа бир лафзда:

«يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي»

одамлар йўқотган мени суннатларимни ислох қилишади; ёки бошқа бир лафзда:

«هم النُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ »

қавм ва қабиладан узоқлашишади, ёки бошқа бир лафзда:

أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ

жуда кўп ёмон инсонларни орасидаги оз сонли солих инсонлар, уларга осий бўлган кимсалар уларга итоат қиладиганлардан кўра кўпроқдур.

Мана бу сифатларни бизлар турли-хил, тарқоқ  жамоатлардаги ўзимизнинг биродарларимизда кўрганмиз ва кўряпмиз. Аммо хамма одамларни орасидаги барча фасодларни илдизи бўлган ва қолган хамма фасодлар мана бу уммул фасодни булоғидан келиб чиққан  асосий иллат қайси? Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мархамат қиладиларки:

 لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ

Исломни дастаглари бирма-бир синдирилади, дастагларидан бири нобуд бўлган пайтида одамлар уни яқинидаги дастагга чанг солишади, уларнинг аввали хукмни синдирилишидур ( худони қонуни асосида хукм қилишни бир четга суришади) ва уларни охиргиси намоздур ( намозни тарк қилишади ,хозирги вақтдаги биз кўриб турган кўп сонли  намозни тарк қилувчилар ва намоз ўқимайдиганлар). Биринчи бўлиб фасод бўлган асос хокимият ва аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукм қилиш бўлди, мана бу уммул фасодни кетидан бошқа минглаб фасодлар ва касалликлар мусулмонларни орасида тарқалди ва охирида навбат  намозни тарк қилишга етиб келди. Яъни аллохни шариатидаги қонунлар асосида хукмни тарк қилишдан тортиб то намозни тарк қилишгача бўлган мусулмонлар дучор бўлишган  мусибатлар, фасодларни хаммаси хукумат ва аллохни шариати билан хукм қилмасликдан келиб чиққан, агар мана бу уммул фасод ислох бўлмас экан бошқа ишлар хам ислох бўлмайди.

  Хўп, энди одамларни фасод қилган мана бу уммул фасодни ислох қилиш учун кимларни қонидан фойдаланишяпти?

« الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس»؛

кимлар нубувват манхажига асосланган исломий хукуматни қайтаришни ва  бошқалар фасод қилган росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларининг пойдеворини яна  янгидан ислох қилишни хохлашяпти?

«يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي»؛

мана бундай мақсадларни қўлга киритиш учун кимлар ўзларини қабилаларидан, қавмларидан узоқшашишган ва ё хатто уларни узоқлаштириб юборишган?

«هم النُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ»؛

Жуда кўп ёмон равишга эга одамларни орасида тиқилиб қолган ва уларни сўзларига қулоқ соладиган кишиларни сонидан  уларни сўзларини қабул қилмайдиган кишиларни сони кўпроқ бўлган кишилар кимлар?    

«أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ»

Сиз кўриб турган мана бу кишиларни хаммаси пўлатдек ирода ва мустахкам иймон билан аллохни шариатидаги қонунларни ижро қилувчи исломий хукуматни қайтариш учун ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламни суннатларини дифоъ қилиш учун секуляристларнинг, бутун жахон босқинчи кофирларнинг, махаллий муртадларнинг ва махаллий мунофиқларнинг иттифоқига қарши ўзларининг  қитоли, қуролли жангини бошлашган ва аллох билан  ўзларининг  жонларини жаннатни эвазига муомала қилишган, улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни харгиз яқиндан кўришган эмас, бундан ташқари улар  қуръондан бошқа  сахобалар кўзлари билан кўрган мўъжизаларни хам кўришмаган, улар ўша исломий мухитни хам тажриба қилишган эмас, улар худди сахобаларга ўхшаб кундалик эхтиёжларига жавоб берадиган ва ихтилофларини бартараф қиладиган ягона маржаъга хам эга эмаслар, сахобалар эга бўлган бошқа ўнлаб неъматлардан хам бахраманд бўлишмаган, шунга қарамасдан улар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни рисолатларига иймон келтиришади ва аллох билан муомала хам қилишади: 

إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/111)

Албатта, аллох мўъминларнинг жонларини ва молларини улардан жаннат баробарига сотиб олди – улар аллох йўлида жанг қилишиб (кофирларни) ўлдирадилар ва (ўзлари хам аллох учун шахид бўлиб) ўлдириладилар. (Бундай мўъминларга жаннат берилишига) аллох таврот, инжил ва қуръонда ўзининг хақ ваъдасини бергандир. Аллохдан хам ахдига вафодорроқ ким бор? Бас, (эй мўъминлар), қилган бу савдоларингиздан шод бўлингиз. Мана шу хақиқий буюк бахтдир.

Ха, сиз кўриб турган мана бу азизлар росулуллох саллаллоху алайхи васалламни кўрмасдан туриб иймон келтиришган ва ихтиёр қилишган қуролли қиёмлари билан ўзларини аллохни бандалигидан бошқа барча кишанлардан озод қилишган ва ўзларини фирқайи ножияни йўлига жойлаштиришган ва улар  ўзларининг  қонлари билан аллохни шариатидаги қонунлар ва аллохни дастурлари ва росули уларни наздида хаётларидан кўра хам қадр-қийматда юқорироқ эканига шаходат беришяпти.

(давоми бор…….)

مُقَدَّمات دَرسلَرِی/ آلتِینچِی دَرس: نِیمَه قِیلِیش کِیرَک؟ آنگلِی، مَقصَدلِی وَ حَرَکَتلَه نوُچِی وَحدَت.

شیخ ابو حمزه هورامی حفظه الله نی ااودیا تسمه سیدن یازیب آلینگن.

(61- قیسم)

اَلبَتَّه رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن هَم غَرِیبلَر قَندَی کِیشِیلَر اِیکَه نِی بارَه سِیدَه سَوال سوُرَلگن؟ اوُ کِیشِی اوُنِی جَوابِیگه مَرحَمَت قِیلگنلَر: « الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس» یاکِی باشقَه بِیر لَفظدَه:  «يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي» آدَملَر یُوقاتگن مِینِی سُنَّتلَرِیمنِی اِصلاح قِیلِیشَه دِی؛ یاکِی باشقَه بِیر لَفظدَه: «همالنُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ »  قَوم وَ قَبِیلَه دَن اوُزاقلَه شِیشَه دِی، یاکِی باشقَه بِیر لَفظدَه:  أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ^[1]  جُودَه کوُپ یامان اِنسانلَرنِی آرَه سِیدَگِی آز سانلِی صالِح اِنسانلَر، اوُلَرگه عاصِی بوُلگن کِیمسَه لَر اوُلَرگه اِطاعَت قِیلَه دِیگنلَردَن کوُرَه کوُپراقدِیر.

مَنَه بُو صِیفَتلَرنِی بِیزلَر توُرلِی- هِیل، تَرقاق جَماعَتلَردَگِی اوُزِیمِیزنِینگ بِرادَرلَرِیمِیزدَه کوُرگنمِیز وَ کوُریَپمِیز. اَمّا هَمَّه آدَملَرنِی آرَه سِیدَگِی بَرچَه فَسادلَرنِی اِیلدِیزِی بوُلگن وَ قالگن هَمَّه فَسادلَر مَنَه بُو اُمُّ الفَسادنِی بوُلاغِیدَن کِیلِیب چِیققَن اَساسِی عِللَت قَیسِی؟  رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّم مَرحَمَت قِیلَه دِیلَرکِی:   لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ^[2]  اِسلامنِی دَستَگلَرِی بِیرمَه – بِیر سِیندِیرِیلَه دِی، دَستَگلَردَن بِیرِی نابوُد بوُلگن پَیتِیدَه آدَملَر اوُنِی یَقِینِیدَگِی دَستَگگه چَنگ سالِیشَه دِی، اوُلَرنِینگ اَوَّلِی حُکمنِی سِیندِیرِیلِیشِیدوُر ( خُدانِی قانوُنِی اَساسِیدَه حُکم قِیلِیشنِی بِیر چِیتگه سوُرِیشَه دِی) وَ اوُلَرنِی آخِیرگِیسِی نَمازدوُر( نَمازنِی تَرک قِیلِیشَه دِی، حاضِرگِی وَقتدَه بِیز کوُرِیب توُرگن کوُپ سانلِی نَمازنِی تَرک قِیلوُچِیلَر وَ نَماز اوُقِیمَیدِیگنلَر). بِیرِینچِی بوُلِیب فَساد بوُلگن اَساس حاکِمِیَت وَ اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکم قِیلِیش بوُلدِی، مَنَه بوُ اُمُّ الفَسادنِی کِیتِیدَن باشقَه مِینگلَب فَسادلَر وَ کَسَللِیکلَر مُسُلمانلَرنِی آرَه سِیدَه تَرقَلدِی وَ آخِیرِیدَه نَوبَت نَمازنِی تَرک قِیلِیشگه یِیتِیب کِیلدِی. یَعنِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر اَساسِیدَه حُکمنِی تَرک قِیلِیشدَن باش تارتِیب تا نَمازنِی تَرک قِیلِیشگه چَه بوُلگن مُسُلمانلَر دوُچار بوُلِیشگن مُصِیبَتلَر، فَسادلَرنِی هَمَّه سِی حُکوُمَت وَ اَلله نِی شَرِیعَتِی بِیلَن حُکم قِیلمَسلِیکدَن کِیلِیب چِیققَن، اَگر مَنَه بوُ اُمُّ الفَساد اِصلاح بوُلمَس اِیکَن باشقَه اِیشلَر هَم اِصلاح بوُلمَیدِی.

حوُپ، اِیندِی آدَملَرنِی فَساد قِیلگن مَنَه بُو اُمُّ الفَسادنِی اِصلاح قِیلِیش اوُچُون کِیملَرنِی قانِیدَن فایدَه لَه نِیشیَپتِی؟  « الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس»؛ کِیملَر نُبُوَّت مَنهَجِیگه اَساسلَنگن اِسلامِی حُکوُمَتنِی قَیتَه رِیشنِی وَ باشقَه لَر فَساد قِیلگن رَسُولُ الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی سُنَّتلَرِینِینگ پایدِیوارِینِی یَنَه یَنگِیدَن اِصلاح قِیلِیشنِی هاحلَشیَپتِی؟  «يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي»؛  مَنَه بُو مَقصَدلَرنِی قوُلگه کِیرِیتِیش اوُچُون کِیملَر اوُزلَرِینِی قَبِیلَه لَرِیدَن، قَوملَرِیدَن اوُزاقلَه شِیشگن وَ یا حَتَّی اوُلَرنِی اوُزاقلَشتِیرِیب یوُبارِیشگن؟   «هم النُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ»؛ جُودَه کوُپ یامان رَوِیشگه اِیگه آدَملَرنِی آرَه سِیدَه تِیقِیلِیب قالگن وَ اوُلَرنِی سوُزلَرِیگه قوُلاق سالَه دِیگن کِیشِیلَرنِی سانِیدَن اوُلَرنِی سوُزلَرِینِی قَبُول قِیلمَیدِیگن کِیشِیلَرنِی سانِیدَن  کوُپراق بوُلگن کِیشِیلَر کِیملَر اوُزِی؟   «أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ»^[3]

سِیز کوُرِیب توُرگن مَنَه بُو کِیشِیلَرنِی هَمَّه سِی پوُلَتدِیک اِرادَه وَ مُستُحکَم اِیمان بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی اِجرا قِیلوُچِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی قَیتَه رِیش اوُچُون وَ رَسُولُ الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی سُنَّتلَرِینِی دِفاع قِیلِیش اوُچُون سِکوُلارِیستلَرنِینگ، بُوتوُن جَهان باسقِینچِی کافِرلَرنِینگ، مَحَلِّی مُرتَدلَرنِینگ وَ مَحَلِّی مُنافِقلَرنِینگ اِتِّفاقِیگه قَرشِی اوُزلَرِینِینگ قِتالِی، قوُراللِی جَنگِینِی باشلَشگن وَ اَلله بِیلَن اوُزلَرِینِینگ جانلَرِینِی جَنَّتنِی عِوَضِیگه مُعامَلَه قِیلِیشگن، اوُلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی هَرگِیز یَقِیندَن کوُرِیشگن اِیمَس، بوُندَن تَشقَرِی اوُلَر قُرآندَن باشقَه صَحابَه لَر کوُزلَرِی بِیلَن کوُرگن مُعجِیزَه لَرنِی هَم کوُرِیشمَه گن، اوُلَر اوُشَه اِسلامِی مُهِیطنِی هَم تَجرِیبَه قِیلِیشگن اِیمَس، اوُلَر حوُددِی صَحابَه لَرگه اوُحشَب کوُندَه لِیک اِیختِیاجلَرِیگه جَواب بِیرَه دِیگن وَ اِیختِلافلَرِینِی بَرطَرَف قِیلَه دِیگن یَگانَه مَرجَعگه هَم اِیگه اِیمَسلَر، صَحابَه لَر اِیگه بوُلگن باشقَه اوُنلَب نِعمَتلَردَن هَم بَهرَمَند بوُلِیشمَه گن، شوُنگه قَرَمَسدَن اوُلَر رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی رِسالَتلَرِیگه اِیمان کِیلتِیرِیشَه دِی وَ اَلله بِیلَن مُعامَلَه قِیلِیشَه دِی:   إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/111)  اَلبَتَّه، اَلله مُؤمِنلَرنِینگ جانلَرِینِی وَ ماللَرِینِی اوُلَردَن جَنَّت بَرابَرِیگه ساتِیب آلدِی – اوُلَر اَلله یوُلِیدَه جَنگ قِیلِیشِیب ( کافِرلَرنِی) اوُلدِیرَه دِیلَر وَ ( اوُزلَرِی هَم اَلله اوُچُون شَهِید بوُلِیب) اوُلدِیرِیلَه دِیلَر. ( بوُندَی مُؤمِنلَرگه جَنَّت بِیرِیلِیشِیگه) اَلله توُرات، اِنجِیل وَ قُرآندَه اوُزِینِینگ حَق وَعدَه سِینِی بِیرگندِیر. اَلله دَن هَم عَهدِیگه وَفادارراق کِیم بار؟ بَس، ( اِی مُؤمِنلَر)، قِیلگن بُو سَودالَرِینگِیزدَن شاد بوُلِینگِیز. مَنَه شُو حَقِیقِی بوُیوُک بَحتدِیر.

حَه،سِیز کوُرِیب توُرگن مَنَه بُو عَزِیزلَر رَسُول الله صَلَّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی کوُرمَسدَن توُرِیب اِیمان کِیلتِیرِیشگن وَ اِیختِیار قِیلِیشگن قوُراللِی قِیاملَرِی بِیلَن اوُزلَرِینِی اَلله نِی بَندَه لِیگِیدَن باشقَه بَرچَه کِیشَنلَردَن آزاد قِیلِیشگن وَ اوُزلَرِینِی فِرقَه یِی ناجِیَه نِی یوُلِیگه جایلَشتِیرِیشگن وَ اوُلَر اوُزلَرِینِینگ قانلَرِی بِیلَن اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَر وَ اَلله نِی دَستوُرلَرِی وَ رَسُولِی اوُلَرنِی نَزدِیدَه حَیاتلَرِیدَن کوُرَه هَم قَدر- قِیمَتدَه یوُقارِیراق اِیکَه نِیگه شَهادَت بِیرِیشیَپتِی.

(دوامی بار…….)

---

[1] مسند أحمد بن حنبل

[2]الإمام أحمد في باقي مسند الأنصار، برقم 21139./ والطبراني في المعجم الكبير وابن حبان في صحيحه بإسناد جيد عن أبي أمامة الباهلي رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم

[3] مسند أحمد بن حنبل

درسهای مقدماتی/درس ششم:  چه باید کرد؟ وحدت آگاهانه، هدفمند و حرکتی

 پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(61- قسمت)

البته از رسول الله صلی الله علیه وسلم هم پرسیده می شود غرباء چه کسانی هستند؟ و در جواب می فرماید:« الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس»  یا در لفظی دیگر:«يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي» سنتهای مرا که مردم از بین برده اند، اصلاح می کنند؛ یا در لفظی دیگر:«هم النُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ » کسانی که از قوم و قبیله دوری می کنند، یا در لفظی دیگر:أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ[1] انسانهای صالح کمی در میان انسانهای بد زیادی، آنانی که ازآنها سرپیچی می کنند بیشتر از آنانی هستند که ازآنها پیروی می کنند.

این صفات را ما در بسیاری از برادران خودمان در جماعتهای مختلف و متفرق دیده و می بینیم . اما آن علت اساسی که ریشه ی تمام فسادها در میان مردم است چیست که تمام مفاسد دیگر از این ام الفساد سرچشمه گرفتند؟ رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ،عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ[2]دستگیره های اسلام یک به یک شکسته می شود، هرگاه یک دستگیره نابود شود مردم به آنچه نزدیک آن است چنگ می زنند، اول آنها شکستن حکم است (حکم بر اساس قانون خدا را رها می کنند) و آخر آنها نمازاست (نماز را ترک می کنند مثل همین تارکین نماز و نماز نخونهائی که به وفور می بینیمشون .( اولین بنیانی که فاسد شد حاکمیت و حکم کردن بر اساس قانون شریعت الله بود، به دنبال این ام الفساد هزاران فساد و بیماری دامن گیر مسلمین شد تا اینکه به ترک نماز رسیدند. یعنی از ترک حکم کردن بر اساس قانون شریعت الله تا ترک نماز هر مصیبت و فسادی که مسلمین به آن دچار شدند و می شوند ناشی از فساد حکومتی و عدم تحکیم به شریعت الله است، و تا این ام الفساد اصلاح نشود  دیگر امور هم  اصلاح نمی شوند.

خوب حالا چه کسانی برای اصلاح این ام الفساد که مردم را فاسد کرده است با خونشان مشغول اصلاحگری هستند؟ « الذين يَصْلِحون إذا فسد الناس»؛ چه کسانی هستند که می خواهند حکومت اسلامی عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ را برگردانند و این سنت زیر بنائی رسول الله صلی الله علیه وسلم را که دیگران به فسادش کشاندند را دوباره اصلاح کنند؟ «يُصلِحون ما أفسد الناس من سنتي»؛  چه کسانی هستند که برای رسیدن به چنین هدفی از قوم و قبیله ی خودشان دور شده اند و یا حتی دورشان کرده اند؟ «هم النُّزَّاعُ مِنَ الْقَبَائِلِ»؛ چه کسانی هستند که در میان مردمان بد روش زیادی گیر کرده اند و تعداد آنانی که حرفایشان را نمی پذیرند از تعداد آنانی که ازآنها حرف شنویی دارند بیشترند؟ «أُنَاسٌ صَالِحُونَ قَلِيلٌ فِي نَاسِ سَوْءٍ كَثِيرٍ ، مَنْ يَعْصِيهِمْ أَكْثَرُ مِمَّنْ يُطِيعُهُمْ»[3]

تمام اینهائی که می بینید با اراده ای پولادین و ایمانی راسخ برای بازگرداندن حکومت اسلامی مجری قانون شریعت الله، و دفاع از سنتهای رسول الله صلی الله علیه وسلم با اتحادیه ی سکولاریستها و کفار اشغالگر جهانی و مرتدین محلی و منافقین بومی قتال و جنگ مسلحانه ی  خودشان را شروع کرد ه اند، و جان خودشان را با الله در عوض بهشت معامله کرده اند، هرگز رسول الله صلی الله علیه وسلم را از نزدیک ندیده اند، غیر از قرآن هیچ یک از معجزاتی که اصحاب با چشم سر دیده بودند را اینا ن ندیده اند، آن محیط اسلامی را تجربه نکرده اند، مثل صحابه ی کرام تنها یک مرجع واحد برای پاسخگوئی به نیازهای روزشان و برطرف کردن اختلافاتشان ندارند، و از دهها نعمت دیگر صحابه ی کرام برخوردار نیستند با این وجود به پیام رسول الله صلی الله علیه و سلم ایمان می آورند و با الله وارد معامله ی خرید و فروش می شوند:  إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ ۚ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ ۖ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ ۚ وَمَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ ۚ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ ۚ وَذَٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه/111) بیگمان خداوند (کالای) جان و مال مؤمنان را به (بهای) بهشت خریداری می‌کند(آنان باید) در راه خدا بجنگند و بکشند و کشته شوند . این وعده‌ای است که خداوند آن را در (کتابهای آسمانی) تورات و انجیل و قرآن وعده راستین آن را داده است، و چه کسی از خدا به عهد خود وفاکننده‌تر است‌؟ پس به معامله‌ای که کرده‌اید شاد باشید، و این پیروزی و رستگاری بزرگ است .‏

بله این عزیزانی که می بینید بدون آنکه رسول الله صلی الله علیه وسلم را ببینند به اوایمان آورده اند، و با قیام مسلحانه ای که انتخاب کرده اند خوشان را از تمام قیود غیر از بندگی الله آزاد کرده اند، و خودشان را در مسیر فرقه ی ناجیه قرار داده اند، و می خواهند با خون خودشان شهادت بدهند که قانون شریعت الله و دستورات الله و رسولش نزدشان بالاتر و ارزشمند تر از حیات و زندگی آنان است.

(ادامه دارد…….)

---

[1] مسند أحمد بن حنبل

[2]الإمام أحمد في باقي مسند الأنصار، برقم 21139./ والطبراني في المعجم الكبير وابن حبان في صحيحه بإسناد جيد عن أبي أمامة الباهلي رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم

[3] مسند أحمد بن حنبل

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(150- қисмат)

Холо рахбари ин уммат –дар хар сатхики қарор гирифта бошад – танхо маржаъи таъйин кунандайи астки мушаххас мекунад бо дар назар гирифтани усули собит ва аслийи қонуни шариати аллох, мутаносиби бо вазъи мовжуди жахоний ва мантақаий ва дохилий,ва мутаносиб бо ниёзхойи рузи муслимин, мафод ва муддати ин пеймонхо чигуна бояд бошад. ин яъни инки дипломосий мутағаййир аст, ва муслимин лозим аст ин тағйиротро аз коноли шўройи улил амр ва рахбарияти он се конол бигирандки мустақиман ба “ самиъна ва атоъна” йи хар мўъмини гира хурда аст.

Чун дипломосий ва равиши бархурд бо куффор бо инки доройи усули собити мисли маъдани охан аст, аммо барои расидан ба ахдофиш мутаносиби бо шароити мутағаййир замоний ва маконий, тағйир ва тахаввулоти мутаъаддидиро тажруба мекунад, ва мумкин аст барои расидан ба ек хадаф аз равишхойи мухталифи мутаносиби бо вазъи мовжуд замоний ва маконий ва ниёзхойи рузи муслимин истефода бишавад.

Яъни читури маъдани охан собит аст ва мутаносиби бо шароит мутағаййири замон ва макон, ва ниёзхойи руз, дар заминахойи корбурдиш тағйир ва тахаввулоти мутаъаддидиро ба худиш дида аст, метавонем бигуемки маъдани охан дар заминахойи корбурдиш, мохияти мутахаввили дорад ва собит ва мутлақ нест.

Дипломосийй исломий хам аз замони аввалин пайғамбар то охарин фристода, ва бахусус аз замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам  то рузи қиёмат, мутаносиб бо тағйироти замоний ва маконий ва вазъи мовжуд ва ниёзхойи рузи муслимин – бо хифзи усул – тахаввулоти зиёдийро дар заминайи рафъи ниёзхойи рузи муслимин, ва посухгуйи ба ниёзхойи рузи муслимин ва вазъи мовжуд дошта  ва хахад дошт.

Албатта ин тағйир ва тахаввулот дар чигунагийи бархурд бо куффор хам оддий аст, чун мумкин аст қудрати муслимин дар замонхо ва маконхойи мухталиф кам ё зиёд бошад, ё барои расидан ба ахдофи мушаххас, муслимин мутаносиби бо шароити сиёсийи рузи худишон, ва мовқеияти хукумати тоғутийи мантақаий, ва шароити бейнал милалий, мажбур бишавандки бо табаъияти аз усули собити қонуни шариати аллох аз шевахойи ба рузи барои расидан ба ахдофишон истефода кунанд.

Возих аст замоники аз ин маъданики бояд мутаносиб бо ниёзхойи рузи муслимин аз он истефода бишавад, намешавад интизор доштки дар қонуни ислом ба ин амр ишора шуда бошадки аз ин маъдан дар солхойи оянда чи истефодайи бояд бишавад, ё ек равиширо дар ек дўврайи замоний ва маконийи хосси бидуни таважжух ба шароити замони ва макони ва ниёзхойи руз, онро ба унвони ек улгу бар оянда тахмил кард; балки қонуни шариати аллох бо маърифийи усули собит, чигунагийи истефода аз ин маъданро – мисли умури низомий ва хамл ва нақл ва пизишкий ва соири умури мушобих – ба ижтиходи шўройи улил амри уммат аз коноли се абзори вогузор карда астки еки аз ин се абзор мутаносиби бо вазъи мовжуди муслимин ва шароити мантақаий ва бейнал милалийи жомеъайи куффор ва мутаносиби бо ниёзхойи рузи муслимин ижтиходи вохидишро аз забони амир ва рахбари худиш ба муслимин ироя медихад.

Дар инжо рахбариятики аз тариқи еки аз ин се абзор ба вужуд омада аст сипар мешавад, ва бояд дар хар амри ба у ва ба находхойи тахти пушиши мисли шўройи улил амри мутахассисин панох бурд:

وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِی الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِینَ یَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَیْکُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّیْطَانَ إِلاَّ قَلِیلاً ‏(نساء/83)

Ва замоники корики мужиб натарсидан ё тарсидан аст ба онон мерасад, онро пахш ва пароканда мекунанд. Агар ингуна афрод,сухан гуфтан дар ин бораро ба пайғамбар ва волийи амрхойи худ вогузор кунанд, танхо касони аз ин хабари ишон иттлоъ пейдо мекунандки шўройи халлу  ақд ва улил амранд ва ончи лозима аз он дарк ва фахм мекунанд. Агар фазл ва рахмати худо шуморо дар бар намегирифт жуз андаки аз шумо хамма аз шайтон пейравий мекардид.

Возих астки шумо ба чи мезони ба ин рахбарият ва ба шўройи улил амри он эътимод дорид ба хамон мезон хам ба дипломосийхойи мутағаййири онхо дар баробари душманон эътимод хохид дошт. Чи ба хикмати ин тағйир ва тахаввулоти мутаносиби бо ниёзи руз ва вазъи мовжуди муслимин пей бибарид чи мисли масоили амниятий ва жахоний ба хикмати ин тағйир ва тахаввулот пей набарид. Чи бифахмид ё нафахмидки чиро рахбарият ин хамма имтиёз дар пеймони Мадина ба яхудиён медихад, ё инхамма имтиёз ба мушрикин ва секуляристхойи қурайш дар пеймони худайбия медихад, мухим ин аст ба рахбарият ва шўройи улил амри мутахассисин хамчун ек сипар эътимод дорид. Мухим ин аст.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий/ дарси шишум : чи бояд кард? Вахдати огохона, хадафманд ва харакатий.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид : Абу Хамза мухожир  хўромий.

(149- қисмат)

Тасаввур кунид солхо баъад аз ғазвайи бадр, фатхи Макка дар натижайи хамлайи секуляристхойи қурайш ба қабилайи аз секуляристхойи хам пеймони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам анжом шуд. Ин хамлайи секуляристхойи қурайш ба секуляристхойи бани хузоъаки хам пеймони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буданд ба манзилайи нақзи пеймони сулхи худайбия талаққий шуд ва асбоби фатхи Макка ва суқути пойтахти секуляристхо дар жазиратул арабро фарохам кард.

Ба ин шева росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо қабоили кучаки секуляр ва мушрики мухталифи пеймон мебастанд, ва худишро мулзам ба пойбанд будан ба мафоди пеймон ва муддати пеймон мекарданд; ва хатто замоники сурайи тўвба ва дастури ба бароат ва кушт ва куштори мушрикин ва секуляристхо нозил мешавад ин даста аз мушрикин ва секуляристхойики бо хукумати исломий пеймон доштанд то замони тамом шудани муддати пеймонишон аз жанги мусаллахонайи муслимин мустасно мешаванд.

إِلاَّ الَّذِینَ عَاهَدتُّم مِّنَ الْمُشْرِکِینَ ثُمَّ لَمْ یَنقُصُوکُمْ شَیْئاً وَلَمْ یُظَاهِرُواْ عَلَیْکُمْ أَحَداً فَأَتِمُّواْ إِلَیْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ الْمُتَّقِینَ ‏(توبه/4)

Аммо касоники аз мушрикин бо онон пеймон бастаид ва инхо чизи аз он кам накарданд ( ва пеймонро комилан риоят намуданд) ва аз каси бар зидди шумо пуштибоний накарданд, пеймони ононро то поёни муддати замоники таъйин карданд мухтарам шуморид ва бидон вафо кунид. Бегумон худованд пархезгоронро дуст медорад.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам ба Али ибни Аби Толиб мефармояд:” ин оёти садри сурайи бароатро хамрохи худ бибар ва дар рузи ийди қурбон замоники мардум дар мино жамъ мешаванд ба онон эълом кунки: хеч кофари ба бехишт намеравад, соли дигари хеч мушрики дар хаж хозир нашавад, хеч барахнайи тавофи хонайи худору накунад, ва хар каси бо росули худо пеймони дорад он пеймон то поёни мухлати худиш мўътабар аст”.

Дар инжо мухим нест муддати ин пеймон мисли бани замра хамишаги аст “ то дар дарё садафий хаст”

مَا بَلّ بَحْرٌ صُوفَهً

Ё муддати муайяни барояш таъйин шуда аст, мухим пойбанд будан ба мафод ва муддати ин пеймонхостки

أَوفُوا بِالعَهدِ إنَّ العَهدَ كانَ مَسئُولـاً (اسراء/34)

Ва ба ахд ва пеймон вафо кунид, чироки( рузи қиёмат) аз ахд ва пеймон пурсида мешавад.

Яъни замоники пойтахти секуляристхойи қурайш хам фатх мешавад , ва дўврони хукмрони секуляристхо дар шибхи жазирайи арабистон хотима дода мешавад, ва қонуни шариати аллох харфи аввалро дар жомеъа мезанад. Ва поксозийи жомеъа аз мушрикин ва секуляристхо шуруъ мешавад, боз ин куффори мушрик ва секулярики бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хукумати исломий пеймон доранд аз ин кушт ва куштор дар амон мемонанд то замоники муддати пеймонишон тамом мешавад

:«فَأَتِمُّوا إِلَیهِم عَهدَهُم إِلَی مُدَّتِهِم» (توبه/ 4)

Дар инжо мушаххас ва возих астки хам мафоди пеймонномахо ва хам муддати пеймонномахо мутаносиб бо “вазъи мовжуд” ва “ ниёзхойи рузи” муслимин ва танхо тавассути амир ва рахбари уммати исломий таъйин мешаванд. Ва арз кардемки уммат хам танхо аз тариқи он се абзор ташкил мешавад: ё хукумати исломий ала минхажин нубувват, ё дар сурати набуди он, тавассути хукумати бадили изтирорийи исломий, ё дар сурати адами вужуди ин,тавассути мажлиси вохиди мужохидин, ин уммат шикл мегирад, ва баъди аз охарин фристода, дар сарзаминхойи исломий, хеч рохи ғейри аз ин се рох барои ташкили ин уммат вужуд надорад, барои хамин астки пеймонхойи гуруххойи мутафарриқ бо куффори жахоний ва мантақаий хеч машруъияти надорад ва танхо муслиминро гумрох ва абзори дасти куффори жахоний ва мантақаий мекунанд.

(идома дорад)