وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(67- қисмат)

Дар ин сурат, хамчунонк харгиз ва тахти хеч шароити наметавон дар ин дунё аллохро дид ба хамон шева, харгиз ва тахти хеч шароити муртадики ингуна асир шуда ва ташхис дода шудаки хақиқатан муртад аст на мусалмон мухолифики дар жибхаи муртаддин қарор гирифта , тўвбайи чанин муртади аз у пазирофта намешавад.

Ин муртад дар замоники жузви дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо буд онхамма дард ба муслимин чашонда ,баъди аз иртидод хам фурсат дошта ва тўвба накарда ва холоки дар зимни жанг гир офтода ва мушаххас хам шудаки мусалмони мухолифи дар жибхаи муртаддин набуда балки , муртадди будаки шакки дар муртад будани вай нест; дигар рохи нажоти барои худиш нагузошта аст.

Ин хамон дуруғгуйи риёкори ғаддори хийлагари қасамхўри дағалбози астки корномаш дар дўвроники жузви дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо буд мамлу аз сифоти нопасанди дигари мебошадки ,қаблан ба хаммаи инхо ишора кардем ва хондем ва холоки дастиш ба хуни муслимин олуда шуда ва ё амалан дар сафи душманон қарор гирифта ва шарики журми онхо дар куштори муслимин буда ,дигар тахти хеч шароити хеч рохи барои хаққи хаёти худиш боқий нагузошта аст. У дар жанг ширкат кардаки дар он жанг муслимин ба қатл расиданд, муслимин кушта шуданд ва шарики журми қатли шахси мусалмон аст.

Иддаи дигар уламо бар ин боварандки агар еки аз ин мунофиқин ва секулярзадахо барои журмики уро аз доираи ислом хориж мекунад ек бор тўвба кард , тўвбаш қабул мешавад ва барояш узр ба жахл оварда мешавад, ва агар мусалмони хам боз муртакиби чанин журми сангини шуд ба муддати се руз дар зиндон ба у фурсат дода мешавадки тўвба кунад ва шубхаш бартараф шавад, агар тўвба кард меравад дунболи кориш ва аз у қабул мешавад,аммо агар боз огохона ва бидуни узри хамин журмро такрор кард дигар,тўвба аз у қабул намешавад ва мисли муртаддини муғаллаза ва шадид бо у бархурд мешавад. Барои хамин харфи ” лан” омада аст.

Имом Молик дар тўвзихи хадиси :

“مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”

Дар мувто оварда аст: маънойи он ин астки хар касики аз ислом хориж шуд ба ғейри ислом мисли занодиқа ва мушобихинишон гуруйид ,чанин афроди агар ба дасти мусалмонон офтоданд кушта мешаванд ва аз онхо дархости тўвба намешавад. Чун ,тўвбаи онхо фахмида намешавад. Яъни ,қабли аз исорат мефахмемки шояд рост бигуяд ва иймониш пазирофта мешавад аммо дар хенгомики пас аз жанги мусаллахона асир шуда бошад каси намефахмад ин тўвбайи у ба чи далили аст ва фахмида намешавад ва бояд тибқи ташхиси амир ва фармондаи муслимин ба қатл бирасад.

Шиъаёни 12 имоми хам бо ривоятхои мухталифики меоваранд бар ин боварандки мусалмонзодаики муртад шавад ( ба истелох фитрий бошад, ба мусалмонзодаики муртад шавад фитрий мегуянд) агар чанин мусалмони муртад шавад хоким муваззаф ба иститоба нест ,наметавони бигуйики хатман  аз у иститоба бигирад ва мужоз ба қатли уст, ва чанин муртади агар тўвба кунад тўвбаи у қабул нест ва бояд кушта шавад.

Ин равиши бархурд бо касони астки сафишон аз сафи муслимин жудо шуда ва куллан аз жомеъайи муслимин жудо шуданд. Холо ,агар афроди аз миёни муслимин хам бошандки хамон журмхои мухтасси мунофиқин ва секулярзадахоро муртакиб шаванд ва ин журмхо боис шавад инхо аз доираи ислом хориж шуда ва кофар шаванд ва боз тўвба накунанд ва ба журми худишон идома диханд; инхо хам бо онки аз жомеъайи муслимин ба сурати физикий ва жисмий жудо нашуданд аммо , ба сурати ақидатий худишонро аз жомеъайи муслимин хориж карданд. Гуфтем агар ин дастаро аз филтерхои чохоргона ва марохили чохоргона гузарондем ва боз хам ин шахси мужрим ва фосид ташхис дода шуд,аллох инхоро азоб медихад холо дар қиёмат бошад ё дар дунё тавассути муслимин

«نُعَذِّبْ طَائِفَةً بِأَنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ». 

Дар хар сурат,дар масалаи тўвба бояд ба масалаи бисёр мухимми муслимини мухолифики дар жибхаи муртаддин қарор гирифтанд диққат шавадки иншааллох дар оянда онро бештар тўвзих медихем. Мо ба чанин ашхоси хукми иртидод хукми додем аммо замоники бо ин шахс мувожих шудем, бо замоники асир шуд ва мутаважжих шудемки хақиқатан муртад нест ва хақиқатиш бароимон ровшан шуд ; онвақт мисли ек мусалмони мухолиф ва муттахам ба журми иртидод бо у бархурд мешавадки ибтидо бояд узрхоики дорад рафъ шаванд ва ба дунболи он агар дар масалаи бо мо мухолиф буд хамчун ек мухолиф бо у бархурд мекунем ва тўвбашро мепазирем ва уро аз сафи муртаддин жудо мекунем. Чун уро машмули хукми муртаддин неменамоем хатто ,агар мусалмони мухолифи хам бошадки ба мо бижангад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(66-қисмат)

Дидид чиқадар қашанг гуфта:

“وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ”

Дини худишро тарк мекунад ва аз жамоати муслимин хам жудо мешавад. Мо чохор филтер ва марохили чохоргона ва пичидаро гузарондем то инки ташхис дода шуд ин шахс аз жамоати муслимин жудо шуда ,дуруст аст ё на? Жудо шуда агар ташхис дода намешуд ва мисли мунофиқин ва секулярзадахо дар миёни муслимин буд, боз хам мо уро жузви муслимин хисоб мекардем ва ин хукм хам шомили у намешавад. Аммо , вақтики аз он чохор филтер ва чохор мархала уро гузарондем ва ташхис дода шудки кофари ошкори шуда ин хукм шомили у мешавад ё инки на,худиш рафта ва вориди  еки аз хамин хизбхо шуда астки ин дигар ниёзи ба хеч чизи нест.

الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ

Аз жамоати муслимин жудо шуда аст.

Лозим аст зикр шавадки бо таважжух ба ончи дар қуръон ва суннат омада хаммаи фирақи мухталифи исломий дарбораи кейфари муртад иттифоқи назар доранд, хар чандки дар шароит ва мавориди он ихтилофоти бейни онхо вужуд дорад, ва ле дар асли хукм ва хатто мужозоти қатл ,тардиди надоранд. Агар андак ихтилофи дар ақволи фуқахойи мазохиби мухталифи исломий дида мешавад дар мафхум ва масодиқи он аст, на дар асли хукм.

Алмуғний аз манобеъи мухимми фиқхий фирақи маъруф ба ахли суннат зикр мекунадки :

 وأجمع أهل العلم على وُجوبِ قَتْلِ المُرْتَدِّ.

Ва хаммаи донишмандон бар вужуби қатли муртад ижмоъ доранд. Ва мегуяд : ин аз Абу Бакр , Умар , Усмон , Али ,Муоз , Абу Мусо , ибни Аббос ,Холид ва дигарон ривоят шуда ва каси мункари он нест, ба ин шева ижмоъ шуда , ба ин шева ин ижмоъ аст. Чиро? Чун  ин хамма руйи он иттифоқи назар доштанд. Ижмоъи хаммаи сахоба руйи он буда аст.

Фиқхул худуд ват таъзирот, аз манобеъи фиқхий шиъаёни 12 имомий хам гувохи медихадки :

   :«اجمع العلماء و الفقهاء من العامه و الخاصه، قديماً و حديثاً، ان من خرج عن الاسلام فهو مرتد واجب القتل»،

Уламо ва фуқахои сунний ва шиъайи гузашта ва маосир ижмоъ доранд касики аз ислом хориж шавад муртад аст ва вожибул қатл.

Инхо ахкоми дунёвий муртаддин хастандки  фирақи кунуний ахли қибла хаммаги ихтилофи дар онхо надоранд.

Ахкоми вижаи занони муртад ,кудакони муртаддин ва тўвбаи муртаддин.

Бархалофи мавориди гузашта,ахли қибла дидгоххойи мухталифи дар ин заминахо доранд.

Имоми Нававий рохимахуллох дар шархи муслим мегуяд: ” муслимин муттафиқ ва ижмоъ доранд мабний бар инки муртад бояд кушта шавад, аммо дар инки қабли аз куштани онхо вожиб астки аз онхо дархости тўвба шавад ё мустахаб , ва дар инки дар чи чизи аз онхо дархости тўвба мешавад ва дар чи чизи аз онхо дархости тўвба намешавад ва инки чи каси бояд ин сазойи шаръийро бар онхо ижро кунад ва ё инки оё зан хам монанди мард вожиб аст кушта шавад ихтилоф доранд. Назди тамоми уламои ғейри аз Абу Ханифа, Хасан ва Қатода ,зан хам бояд монанди мард кушта шавад ; аммо Абу Ханифа мегуяд зан кушта намешавад ва танхо зиндоний мегардад ва Хасан ва Қатода хам бо ривоётики аз Али ибни Аби Толиб розиаллоху анху оворданд мегуяндки зан кушта намешавад балки ,ба сурати каниз ва барда дар меояд.”

Инхо аз жумла  мавориди хастандки ахли қибла  дар мовриди онхо дидгоххои мухталифиро ироя доданд ва танхо шўро астки метавонад раъйи охарро аз коноли ижмоъи вохиди худ , рахбар ва амири муслиминки ,намояндайи хамин шўро аст ,ироя дихад ва раъйи охарро содир кунад.

Еки аз мавориди ихтилофий дар чигунаги бархурд бо муртаддин ба масалаи тўвба ва фарзандони муртаддин ва чигунаги мужозоти занони бармегардадки муртад шуданд. Дар мовриди тўвбаи муртад ,дастаи бар ин боварандки :

Дар аснои жангики ба унвони охарин мархала ва баъди аз даъват ва соири иқдомоти пешгирона сурат гирифта аст ( жанг бейни ахли ислом ва муртаддин ) чунончи , хар ек аз муртаддин асир шаванд ва ташхис дода шавадки муртад аст на мусалмони мухолифики дар жибхаи муртаддин қарор гирифта ,дигар аз чанин муртадхоики ташхис дода шуда муртад хастанд тўвба пазирофта намешавад ва танхо марг дар интизоришон аст:

 «إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُواْ بَعْدَ إِیمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْراً لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُوْلَئِکَ هُمُ الضَّآلُّونَ» ‏(آل عمران/90)،

Касоники баъди аз иймонишон кофар мешаванд ва онгох бар куфр меафзоянд ( ва дар ин рох исрор меварзанд ва тўвба намекунанд) хечгох тўвбаи онон қабул намешавад ва онон ба хақиқат гумроханд. Дар инжо харфи ” лан” омада: яъни харгиз ва тахти хеч шароити. Чигуна аллох таоло дар жавоби дархости саййидина Мусо алайхиссалом мефармояд :

«قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْکَ قَالَ لَن تَرَانِی»،

Гуфт: парвардигоро ! ба ман нишон биде то туро бибинам . гуфт : харгиз ва тахти хеч шароити маро намебини.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(65-қисмат)

.«أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا »

Хар кужо ёфта шаванд,гирифта хоханд шуд ва паёпей ба қатл мерасонад. Ин суннати илохий ,дар мовриди пешиниён жорий буда аст. Хиёл накунид фақат росулуллох саллаллоху алайхи васаллам онро ижро карда

«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»

Ин суннат,дар мовриди пешиниён хам буда,суннати аллох аз замони хилқат токунун аст, то рузи қиёмат аст

«سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ»

Суннати аллох дар мовриди пешиниён хам жорий буда ва аллох мегуяд

«وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا»

Ва дар суннати худо хеч дигаргуни вужуд надорад.

Пас,хиёл накунид дируз инхо кушта шудан имруз мушкили нест. На, ин суннати аллох за замони хилқат аст то рузи қиёмат. ” лан” оварда на ” ламма” , “ла” наёворда ” ва лан тажида лисуннатиллахи табдила ” яъни харгиз ва тахти хеч шароити дар суннати аллох дигаргуни ба вужуд намеояд; хамчунонки гуфта ” лан тарони” дар дунё ту наметавони худоро бибини дар инжо ” лан” омада аст. Инжо хам мегуяд :  ва лан тажида лисуннатиллахи табдила ,яъни ин суннати худо буда ва хеч дигаргуни дар он нахохи дид ,пейдо нахохид кард.

Дар мовриди қабилаи бану ханифа хамки қовми мусайлама каззоб дар онхо зухур кард, дар мовриди инхо хам омадаки:

«قُل لِّلْمُخَلَّفِینَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَى قَوْمٍ أُوْلِی بَأْسٍ شَدِیدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ یُسْلِمُونَ»(فتح/16)،

Ба боз пас мондагон ( касоники монда буданд) арабхои бидиянишин бигу: дар ояндаи наздик аз шумо даъват хохад шудки ба суйи қовми жангжу ва пурқудрат берун биравид. Бо онон межангид ё инки мусалмон мешаванд. ( яъни ду рох бештар дар пеш нахоханд дошт : ё жанг бо мусалмонон ,ё пазириши дини онон )

«تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ یُسْلِمُونَ»،

Бо онон межангид ё мусалмон мешаванд. Яъни агар исломро напазирофтанд бояд бо онон бижангид, ва мисли куффори ахли китоб ва куффори шибхи ахли китоб рохи дигари аз онхо мисли жизъя додан пазирофта намешавад, балки мушмули хукми мушрикин ва секуляристхо мешаванд.

Кулли ин оёт хаминро мегуяд, яъни ин ояки баъзи аз уламои бузургвори мо дар мовриди куффори шибхи ахли китоб ё ахли китоб онро тафсир карданд ин наметавонад дуруст бошад, мумкин аст иштибох карда бошанд,мумкин аст диққат накарда бошандки  ахли китоб ё шибхи ахли китоб метавонанд жизъя бидиханд ва мумкин аст онхоро мажбур накунимки бейни ислом ё жанг екиро интихоб кунанд. Аммо мушрикин ва муртаддин бейни ислом  ва жанг бояд екиро интихоб кунанд.

Дар жойи дигари хам аллох ба азоб додани шадиди онхо дар дунё ишора мекунад:

«وَلَقَدْ قَالُواْ كَلِمَةَ الْكُفْرِ وَكَفَرُواْ بَعْدَ إِسْلامِهِمْ وَهَمُّواْ بِمَا لَمْ يَنَالُواْ وَمَا نَقَمُواْ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِن فَضْلِهِ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيْرًا لَّهُمْ وَإِنيَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ» (توبه/74)

Бо ояйи марбут  ба зулқарнайн дар сураи Кахф хам мефахмемки манзур аз ин азоб додан чист?

«قَالَ أَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهُ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَى رَبِّهِ فَيُعَذِّبُهُ عَذَابًا نُكْرًا».

Кулли ин оёт мерасонандки жазойи муртад дар дунё фақат кушта шудан аст. Хеч чизи дигари дар интизориш нест. Ривоёти хам аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам омадаки ин равиши бархурд дар оётро бештар тўвзих ва ровшан мекунандки танхо чизики дар дунё интизори муртаддинро мекашад фақат кушта шудан аст. Замоники ба унвони мисол:

Аз ибни Аббос розиаллоху анхума ривоят астки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармоянд:

“مَنْ بَدَّڵ دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”

Касики динишро аваз кард уро бикушид, ва имом Молик рохимахуллох хам дар мувто оворда:

“من غير دِینَهُ فَاقْتُلُوهُ”.

Ин ривоятро ба ин шева аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ривоят карда аст.

Мовриди дигар ,замоники Муоз розиаллоху анху ба Яман расид ва дид Абу Мусо ашъарий мардиро ба далили инки аз ислом баргашта  ва муртад шуда ва яхудий шуда буд баста буд, Муоз се бор гуфт:

لَا أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَل،َ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ، فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.

Яъни : наменишинам то ба хукми аллох ва росулиш ин шахси муртад кушта шавад. Се бор инро гуфт ,ба дунболи он фармон дода шуд ва кушта шуд.

فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ.

Абдуллох ибни Масъуд розиаллоху анхума ривоят кардаки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мефармояд:

“لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَن لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وأَنِّي رسُولُ اللهِ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ: الثَّيِّبِ الزَّانِي، وَالنَّفْسِ بِالنَّفْسِ، وَالتَّارِكِ لِدِينِهِ الْمُفَارِقِ لِلْجَمَاعَةِ”.

Хуни мусалмоники шаходатайнро мегуяд халол нест ( касики шаходат медихад ашхаду анна ла илаха иллаллох ва ашхаду анна Мухаммадур росулуллох, мусалмоники ингуна шаходат медихад хуниш халол нест) , магар инки аз ин се нафар: 1. Зино кунандаи хамсардорики ривояти дигар хам хамин матлабро мерасонанд. 2. Жони дар муқобили жон яъни , қисос дар баробари қатл ба нохақ. 3. Касики дини худро тарк мекунад ва аз жамоати мусалмонон жудо мешавад.

(идома дорад………)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(124- қисм)

 Бу ердаги очиқ-ойдин нарса шуки, рофизийлар Алидан бош тортган кишилардур, улар Алини тарк қилиб муовияга қўшилишган. Шу сабабли хам мана бунга ўхшаган манбаъларда муовия хотиржам холда, Алини атрофидаги кишиларни хижоз,яман, басра,кўфадан бўлган рофизийлар ташкил қилади ,деб айтади:

إن علي بن أبي طالب قد أجتمع إليه رافضة أهل الحجاز وأهل اليمن والبصرة والكوفه وقد وجه إلينا رسوله جرير بن عبدالله ولم أجبه.

Хўп, қаерни рофизийлари деяпти? Ахли хижоз, ахли яман, ахли басра ва кўфани рофизийлари. Мана бу ерда очиқ-ойдин кўриниб турган нарса шуки, бу калиманинг тарихий ўтмиши имоми Зайд рохимахуллохни сўзларидан хам кўра қадимроқ даврга етиб боради. Аммо агар зайдийларнинг рофизийлар хақидаги таърифини қабул қилган тақдиримизда хам, шу нарсани эътироф қилишимиз керакки, зайдийлар бошқа мазхабларни барчасини рофизий деб билади, бу ерда бу қайси мазхаб эканини фарқи йўқ.

 Ахмад муртазо азхарни шархида айтадики: рофизийлар мушаххас бир қавм бўлиб, ташайъюдан жудо бўлишган, улар абул хаттоб ва уни асхобларидан иборат, бу кишилар Зайддан бош тортиб кетишган ва у кишини имоматини қабул қилишмаган. Диққат билан эътибор беринглар дўстлар, тарихий манбаълар бизларга нима деяпти. Ахмад Муртазо давом этиб айтадики: мана бу холатда, зайдийларни кўз-қараши бўйича, зайдий аиммаларига нисбатан кинага эга бўлган кимсаларни хаммаси рофизий хисобланади, бу ерда уларни ким бўлишини ахамияти йўқ, улар ўзларини ғуллот  ё имомия  ёки исмоилия шиъалари деб номлаган кимсалар бўлиши ёки хар қандай бошқа кишилар бўлиши мумкин. 

سواء كان من المتسمين بالتشيع مثل الغلاة والامامية والاسماعيلية أو من غيرهم.

мана бу холатда, зайдийларни назари бўйича, зайдни имоматини рад қилган кишилар рофизий дейилади.

Бу ерда рафзни маъноси: юз ўгириш, рад қилиш, бош тортиш, бўйсинмаслик. равофиз хам яъни: ўзларининг рахбарларини тарк қилган ва унга орқа қилган аскарлар бўлади. Уларни якка холида  рофизий хам дейилади.

Ямандаги имоми Шофеъийни достони зайдийларни назари бўйича рофизий нима эканини тасаввур қилиш учун яхши ёрдам беради. Яъни бизларга яхши тасаввур беради ва хақиқатни кўрсатади. Имоми Шофеъий рохимахуллох яманга сафар қилган пайтларида, у ердаги ўзларини шиъалар  деб хисоблайдиган зайдийлар, имоми Шофеъий ва уни ахлига қарата сизлар рофизийсизлар дейишади. Албатта, улар фақат Шофеъий рохимахуллохни ўзинигина рофизий дейишмаган, балки ўша даврдаги ахли суннат деб маъруф бўлган бошқа мазхабларни,фирқаларни хам рофизий дейишган. Чунки мана бу фирқаларни барчаси росулуллох саллаллоху алайхи васалламни ахли байтларини химоя қилишарди. Қуйидаги байт Шофеъийга тегишли бўлиб, у киши айтадики:

   إن كـان رَفْـضاً حُـبُّ آلِ مـحـمـدٍ… فـلْـيَـشْـهَـدِ الـثـقلانِ أنّي رافـضـي 

бу ерда очиқ-ойдин кўриниб турибдики, мушкилот  Абу Бакр ва Умар розиаллоху анхумадан бош тортишда эмас, чунки Шофеъий рохимахуллох хам Абу Бакр ва Умар розиаллоху анхума хақида улар билан бирхил  назарга эга бўлган; балки бу ердаги мушкилот бошқа хақиқатни баён қилишда бўлиб, буни аслан Абу Бакрга ва Умар розиаллоху анхумога алоқаси йўқ. Рофизий бўлишликни мана бу икки шахсиятдан бош тортишга умуман алоқаси йўқ. Дўстлар диққат билан эътибор беринглар, рофизий бўлишни мана бу икки шахсиятга бутунлай алоқаси йўқ  нарса, бу ерда рофизий  амиридан, рахбаридан бош тортган хар қандай киши бўлиши мумкин.

Шофеъий рохимахуллохни очиқ-ойдин кўрсатиб беришича, улар матлабни нотўғри тушуниб олишган, рофизийлар ва собит қадам мухиббондан иборат икки фирқани ўртасида у киши олиб борган ахли байтни хақиқати борасидаги  тушунтириш ишларини натижасида, зайдий мазхабидаги шиъаларни жуда кўпи у кишини мазхабини қабул қилишади ва хозирги даврда хам кўриб турганимиздек яманликларни аксарини шофеъий мазхабидагилар ташкил қилишади. 

 Фиқхий мазхаблар девон қилинган ва мазхаблар вужудга келган пайтида, али шиъалари хам бир неча дасталарга тақсим бўлишади, шунда рофизийларни ўзи хам юзлаб фирқаларга бўлиниб кетишади ва ўзлари учун хилма-хил,турли-туман ақидаларни вужудга келтиришади, улар хатто ўзлари учун ўзига хос фиқхий масалаларни хам вужудга келтиришган, чунки уларда бунга шароит мухайё эди.

(давоми бор………) 

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(124- قیسم)

 بُو یِیردَگِی آچِیق- آیدِین نَرسَه شوُکِی، رافِیضِیلَر عَلِیدَن باش تارتگن کِیشِیلَردوُر، اوُلَر عَلِینِی تَرک قِیلِیب مُعاوِیَه گه قوُشِیلِیشگن. شُو سَبَبلِی هَم مَنَه بوُنگه اوُحشَه گن مَنبَعلَردَه مُعاوِیَه خاطِرجَم حالدَه، عَلِینِی اَطرافِیدَگِی کِیشِیلَرنِی حِجاز، یَمَن ،بَصرَه ،کوُفَه دَن بوُلگن رافِیضِیلَر تَشکِیل قِیلَه دِی، دِیب اَیتَه دِی:   إن علي بن أبي طالب قد أجتمع إليه رافضة أهل الحجاز وأهل اليمن والبصرة والكوفه وقد وجه إلينا رسوله جرير بن عبدالله ولم أجبه..

حوُپ، قَیِیرنِی رافِیضِیلَرِی دِییَپتِی؟ اَهلِی حِجاز، اَهلِی یَمَن، اَهلِی بَصرَه وَ کوُفَه نِی رافِیضِیلَرِی. مَنَه بُو یِیردَه آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرگن نَرسَه شوُکِی، بُو کَلِیمَه نِینگ تَرِیخِی اوُتمِیشِی اِمامِی زَید رَحِمَهُ الله نِی سوُزلَرِیدَن هَم کوُرَه قَدِیمراق دَورگه یِیتِیب بارَه دِی. اَمّا اَگر زَیدِیلَرنِینگ رافِیضِیلَر حَقِیدَگِی تَعرِیفِینِی قَبوُل قِیلگن تَقدِیرِیمِیزدَه هَم، شُو نَرسَه نِی اِعتِراف قِیلِیشِیمِیز کِیرَککِی، زَیدِیلَر باشقَه مَذهَبلَرنِی بَرچَه سِینِی رافِیضِی دِیب بِیلَه دِی، بُو یِیردَه بُو قَیسِی مَذهَب اِیکَه نِینِی فَرقِی یوُق.

اَحمَد مُرتَضَی اَزهَرنِی شَرحِیدَه اَیتَه دِیکِی: رافِیضِیلَر مُشَخَّص بِیر قَوم بُولِیب، تَشَیُّعدَن جوُدا بوُلِیشگن، اوُلَر اَبُو الخَطّاب وَ اوُنِی اَصحابلَرِیدَن عِبارَت، بُو کِیشِیلَر زَیددَن باش تارتِیب کِیتِیشگن وَ اوُ کِیشِینِی اِمامَتِینِی قَبوُل قِیلِیشمَه گن. دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِینگلَر دوُستلَر، تَرِیخِی مَنبَعلَر بِیزلَرگه نِیمَه لَر دِییَیپتِی. اَحمَد مُرتَضُی دَوام اِیتِیب اَیتَه دِیکِی: مَنَه بُو حالَتدَه، زَیدِیلَرنِی کوُز- قَرَشِی بُویِیچَه، زَیدِی اَئِمَّه لَرِیگه نِسبَتاً کِینَه گه اِیگه بوُلگن کِیمسَه لَرنِی هَمَّه سِی رافِیضِی حِسابلَه نَه دِی، بُو یِیردَه اوُلَرنِی کِیم بوُلِیشِینِی اَهَمِیَتِی یوُق، اوُلَر اوُزلَرِینِی غوُلّات یا اِمامِیَه یاکِی اِسمائِلِیَه شِیعَه لَرِی دِیب ناملَه گن کِیمسَه لَر بوُلِیشِی یاکِی هَر قَندَی باشقَه کِیشِیلَر بوُلِیشِی موُمکِین.   سواء كان من المتسمين بالتشيع مثل الغلاة والامامية والاسماعيلية أو من غيرهم.  مَنَه بُو حالَتدَه، زَیدِیلَرنِی نَظَرِی بوُیِیچَه، زَیدنِی اِمامَتِینِی رَد قِیلگن کِیشِیلَر رافِیضِی دِییِیلَه دِی.

بوُ یِیردَه رَفضنِی مَعناسِی: یوُز اوُگِیرِیش، رَد قِیلِیش، باش تارتِیش، بوُیسِینمَسلِیک. رَوافِض هَم یَعنِی: اوُزلَرِینِینگ رَهبَرلَرِینِی تَرک قِیلگن وَ اوُنگه آرقَه قِیلگن عَسکَرلَر بوُلَه دِی. اوُلَرنِی یَککَه حالِیدَه رافِیضِی هَم دِییِیلَه دِی.

یَمَندَگِی اِمامِی شافِیعِینِی داستانِی زَیدِیلَرنِی نَظَرِی بُویِیچَه رافِیضِی نِیمَه اِیکَه نِینِی تَصَوُّر قِیلِیش اوُچُون یَحشِی یاردَم بِیرَه دِی. یَعنِی بِیزلَرگه یَحشِی تَصَوُّر بِیرَه دِی وَ حَقِیقَتنِی کوُرسَه تَه دِی. اِمامِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله یَمَنگه سَفَر قِیلگن پَیتلَرِیدَه، اوُ یِیردَگِی اوُزلَرِینِی شِیعَه لَر دِیب حِسابلَیدِیگن زَیدِیلَر، اِمامِی شافِیعِی وَ اوُنِی اَهلِیگه قَرَتَه سِیزلَر رافِیضِیسِیزلَر دِییِیشَه دِی. اَلبَتَّه، اوُلَر فَقَط شافِیعِی رَحِمَهُ الله نِی اوُزِینِیگِینَه رافِیضِی دِییِیشمَه گن، بَلکِی اوُشَه دَوردَگِی اَهلِی سُنَّت دِیب مَعرُوف بوُلگن باشقَه مَذهَبلَرنِی، فِرقَه لَرنِی هَم رافِیضِی دِییِیشگن. چوُنکِی مَنَه بُو فِرقَه لَرنِی بَرچَه سِی رَسُول الله صَلّی الله عَلَیهِ وَسَلَّمنِی اَهلِی بَیتلَرِینِی حِمایَه قِیلِیشَردِی. قوُیِیدَگِی بَیت شافِیعِیگه تِیگِیشلِی بوُلِیب، اوُ کِیشِی اَیتَه دِیکِی:    إن كـان رَفْـضاً حُـبُّ آلِ مـحـمـدٍ… فـلْـيَـشْـهَـدِ الـثـقلانِ أنّي رافـضـي 

بُو یِیردَه آچِیق- آیدِین کوُرِینِیب توُرِیبدِیکِی، مُشکِلات اَبُو بَکر وَ عُمَر رَضِیَ الله عَنهُمادَن باش تارتِیشدَه اِیمَس، چوُنکِی شافِیعِی رَحِمَهُ الله هَم اَبُو بَکر وَ عُمَر رَضِیَ الله عَنهُما حَقِیدَه اوُلَر بِیلَن بِیر هِیل نَظَرگه اِیگه بوُلگن؛بَلکِی بُو یِیردَگِی مُشکِلات باشقَه حَقِیقَتنِی بَیان قِیلِیشدَه بوُلِیب، بوُنِی اَصلاً اَبُو بَکرگه وَ عُمَر رَضِیَ الله عَنهُماگه عَلاقَه سِی یوُق. رافِیضِی بوُلِیشلِیکنِی مَنَه بُو اِیککِی شَخصِیَتدَن باش تارتِیشگه عُمُوماً عَلاقَه سِی یوُق. دُوستلَر دِققَت بِیلَن اِعتِبار بِیرِینگلَر، رافِیضِی بوُلِیشنِی مَنَه بوُ اِیککِی شَخصِیَتگه بوُتوُنلَی عَلاقَه سِی یوُق نَرسَه، بُو یِیردَه رافِیضِی اَمِیرِیدَن، رَهبَرِیدَن باش تارتگن هَر قَندَی کِیشِی بوُلِیشِی موُمکِین.

شافِیعِی رَحِمَهُ الله نِی آچِیق- آیدِین کوُرسَه تِیب بِیرِیشِیچَه، اوُلَر مَطلَبنِی ناتوُغرِی توُشوُنِیب آلِیشگن، رافِیضِی وَ ثابِت قَدَم مُحِبّاندَن عِبارَت اِیککِی فِرقَه نِی اوُرتَه سِیدَه اوُ کِیشِی آلِیب بارگن اَهلِی بَیتنِی حَقِیقَه تِی بارَه سِیدَگِی توُشوُنتِیرِیش اِیشلَرِینِی نَتِیجَه سِیدَه،زَیدِی مَذهَبِیدَگِی شِیعَه لَرنِی جُودَه کوُپِی  اوُ کِیشِینِی مَذهَبِینِی قَبوُل قِیلِیشَه دِی وَ حاضِرگِی دَوردَه هَم کوُرِیب توُرگه نِیمِیزدِیک یَمَنلِیکلَرنِی اَکثَرِینِی شافِیعِی مَذهَبِیدَگِیلَر تَشکِیل قِیلِیشَه دِی.

فِقهِی مَذهَبلَر دِیوان قِیلِینگن وَ مَذهَبلَر وُجُودگه کِیلگن پَیتِیدَه، عَلِی شِیعَه لَرِی هَم بِیر نِیچَه دَستَه لَرگه تَقسِیم بوُلِیشَه دِی، شوُندَه رافِیضِیلَرنِی اوُزِی هَم یوُزلَب فِرقَه لَرگه بوُلِینِیب کِیتِیشَه دِی وَ اوُزلَرِی اوُچوُن هِیلمَه – هِیل، توُرلِی – توُمَن عَقِیدَه لَرنِی وُجُودگه کِیلتِیرِیشَه دِی، اوُلَر حَتَّی اوُزلَرِی اوُچُون اوُزِیگه خاص فِقهِی مَسَلَه لَرنِی هَم وُجُودگه کِیلتِیرِیشگن، چوُنکِی اوُلَردَن بوُنگه شَرائِط مُهَیا اِیدِی. (دوامی بار………..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(124- قسمت)

در اینجا، واضح است که الرافضه کسانی هستند که علی را رفض کردند، علی را ترک کردند و به معاویه پیوستند. به همین دلیل است که،در همین دست از منابع، معاویه با خیال راحت می گوید کسانی که دوروبر علی را گرفته اند رافضی هائی از حجاز، یمن، بصره و کوفه هستند: إن علي بن أبي طالب قد أجتمع إليه رافضة أهل الحجاز وأهل اليمن والبصرة والكوفه وقد وجه إلينا رسوله جرير بن عبدالله ولم أجبه.

خوب، می گوید رافضه ی کجا؟ رافضة أهل الحجاز وأهل اليمن والبصرة والكوفه. این بخشی از سابقه ی تاریخی این کلمه است که واضح نشان می دهد این کلمه سابقه ای قدیمی تر از سخن امام زید رحمه الله دارد. اما، اگر این تعریف زیدی ها را از روافض(رفض ) بپذیریم، باید این را هم قبول کنیم که زیدی ها تمام مذاهب دیگر را رافضی می دانند فرقی نمی کند کدام مذهب باشند.

احمد المترضی در شرح الازهار می گوید: روافض قوم مشخصی هستند که از تشیع جدا شدند و اینها ابوالخطاب و اصحابش هستند که زید را رفض کردند و امامتش را نپذیرفتند. دقت کنید دوستان، ببینید منابع تاریخی چه به ما می گوید. احمد المترضی ادامه می دهد: در این صورت، در نگاه زیدیها الرافضة یعنی هر کسی با ائمه ی زیدی که از عترت پاک هستند بغض داشته باشد و فرقی ندارد چه کسی باشد، یکی باشد که خودش را مثل غلات یا امامیه یا اسماعیله شیعه می نامد یا هر کس دیگری باشد. سواء كان من المتسمين بالتشيع مثل الغلاة والامامية والاسماعيلية أو من غيرهم. در این صورت، در نگاه زیدی ها هر کسی امامت زید را رد کند رافضی است.

رفض در اینجا یعنی: رویگردانی، رد کردن، سرپیچی، خودداری کردن. الروافض هم در اینجا یعنی: سربازهایی که رهبر خودشان را ترک کردند و به او پشت نمودند. هر یک از این ها را رافضی هم می گویند.
داستان امام شافعی در یمن می تواند کمک خوبی برای تصور زیدی ها از رافضی بودن داشته باشد. یعنی می تواند تصور خوبی به ما بدهد و واقعیت ها را به ما نشان دهد. زمانی که امام شافعی رحمه الله به یمن سفر می کند زیدی های آنجا که خودشان را شیعه می دانستند به امام شافعی و اهل او می گفتند شما رافضی هستید. البته، فقط شافعی رحمه الله را رافضی نمی گفتند بلکه، سایر مذاهب و فرق کنونی معروف به اهل سنت را هم باز رافضی می گفتند. چون، تمام این فرق از اهل بیت رسول الله صلی الله علیه وسلم حمایت می کردند. این بیت منسوب است به شافعی که گفته:

إن كـان رَفْـضاً حُـبُّ آلِ مـحـمـدٍ… فـلْـيَـشْـهَـدِ الـثـقلانِ أنّي رافـضـي 

در اینجا، روشن است که مشکل بر سر رفض ابوبکر و عمر رضی الله عنهما نیست، چون شافعی رحمه الله هم همان دیدگاه آن ها را در مورد ابوبکر و عمر رضی الله عنهما دارد و داشت؛ بلکه، مشکل در اینجا بر سر بیان حقیقت دیگری است که اصلاً ارتباطی به  ابوبکر و عمر رضی الله عنهما ندارد. رافضی بودن کاری به رفض کردن این دو شخصیت ندارد. دوستان، دقت کنید رافضی بودن کاری به رفض این دو شخصیت ندارد، می تواند هر کسی باشد که از امیرش و رهبرش سرپیچی کند.

شافعی رحمه الله روشن می کند که آن ها مطلب را اشتباهی فهمیدند و با روشنگریهایی که درفرق بین رافضی ها و محبان ثابت قدم و واقعی اهل بیت ارائه می دهد باعث می شود که خیلی از مردم شیعه مذهب زیدی، مذهب او را قبول کنند و الان هم می بینیم که اکثریت قاطع یمنی ها، شافعی مذهب هستند.

زمانی که مذاهب فقهی تدوین شدند و مذاهب به وجود آمدند شیعیان علی هم چند دسته شدند، و همین روافض هم برای خودشان به صدها فرقه تقسیم شدند و عقاید مختلف و متنوعی را برای خودشان تولید کردند و حتی مسائل فقهی خاصی را هم برای خودشان به وجود آوردند، وچون این ها زمینه برایشان باز بود.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(64- қисмат)

Инхо бахши аз ахком ва саранжоми дунёвий ва қиёматий ин муртаддини негунбахти бадбахт ва бечора астки ба он ишора кардем ва ин ахкоми дунёвий ва касони астки мурда буданд, гуфтем алъон хастанд ва рузона хам ин муртаддин мемиранд. Аммо ижрои хукм дар дунё бар ин муртаддиники мисли : кумалахо, демократхо , пикакахо ва амсолихимки худишонро жудо накарданд ижрои хукм бар инхо танхо дар замони қудрати хукуматий ва қудрати жамоъатийки дар сарзаминхойики системи хукумати исломий дар онхо вужуд надорад қобили ижро хастанд. Холо ин қудрати фард мумкин аст хукумати исломий ба у ижоза дода бошадки онро ижро кунад ва ле баъзи аз ахкоми инхо хастандки фард метавонад қудрат дошта бошад дар хонувода ижро кунад масалан хохаришро ба фалони надихад, қудрат дошта бошад ё бо фалоний издивож накунад ё еки аз ин ахкомро битавонад ижро кунад. Пас , ин ахком дар дунё танхо дар замони қудрати қобили ижро хастанд. Холо ин қудрати фард дар хонувода бошад ё қудрати мардумий ва бахусус қудрати хукуматий ба унвони аслийтарин рохкор. Холо агар инхо ба далили вужуди заъафхои аз муслимин ,дар дунё қисир дар бираванд ба махзи маргки наметавонанд аз хашм ва ғазаби аллох дар амон бошанд, хар чандки хазорон дуруғ ,орзу ва хоби хиёл бо худишон дар мовриди қиёмат дошта бошанд ва хамин уламойи суъки сарбозони фиръавнро ба чанон даражаи расонда будандки худишонро хамрохи бо фиръавн ба дарё заданд, ин уламои суъ чанин таваххумотиро бароишон дуруст карда бошанд, дигар он мовқеъ таваххумот бароишон фойдайи надорад.

Ин муртаддин он хамма сифоти нопасанд ва пастро дар дўврайики жузви мунофиқин ва секулярзадахо буданд бо худишон хамл карданд, ва аз чанон зиндаги музтариб ва ошуфтаи бархурдор буданд, холоки ек мархала болотар рафтанд ва табдил ба ек муртад ва кофари ошкор шуданд бояд бо чанин вокуниши аз тарафи муслимин бархурдор шаванд. Воқеан  зиндаги вахташноки доранд. Воқеан хам дар дунё ва хам дар қиёмат зиндаги вахшатноки доранд. Чиқадар инсон метавонад ахмақ бошадки чанин саранжомиро барои худиш интихоб кунад. Мовриди  дигарики мехохам мухтасси дар мовриди он сухбат кунам ин астки ,аллох таоло дар мовриди инхоки аз жомеъайи муслимин жудо мешаванд ва табъан табдил ба муртаддин мешаванд ва тўвба намекунанд ба сирохат дастури қатли онхоро медихад ва мефармояд:

– وَدُّواْ لَوْ تَکْفُرُونَ کَمَا کَفَرُواْ فَتَکُونُونَ سَوَاء فَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ أَوْلِیَاء حَتَّىَ یُهَاجِرُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِیّاً وَلاَ نَصِیراً ‏(نساء/89)،

Онон дуст доранд ёрони аз ишон нагирид ( ва ононро аз худ надонид) то онгохки ( иймон меоваранд ва ) дар рохи худо хижрат мекунанд. Ва ле агар аз ин кор сарбоз заданд ононро хар кужо ёфтид бигирид ва асир кунид, ва бикушид, ва аз миёни ишон ёри ва ёвари барнагузинид.

Дастури сарих аллох аст.

. وَدُّواْ لَوْ تَکْفُرُونَ کَمَا کَفَرُواْ فَتَکُونُونَ سَوَاء،

Дуст дорандки шумо хам мисли онхо кофар шавид хамон турики худишон кофар шуданд ва дар ин куфр бо онхо мусовий шавид. Ин хадафи тамоми расонахо ва шабакахои мохвораи астки муртаддин хам акнун барои шумо рох андохтанд. Ин чизи астки аллох гуфта оё аз чанин чизхои дури намекунид? Аз чанин расонахои дури намекунид? Оё орзуйи ин куффорро барои худитон,фарзандонитон бароварда мекунид? Онхо чанин орзуйи доранд. Ту хам вақти расонаи онхоро меовари таблиғоти онхоро гуш медихи дори орзуйи инхоро бароварда мекуни. Онхо жанги нармиро шуруъ карданд ва ором ором ва нарм нарм шуморо мисли худишон кофар мекунанд.

Худит довталабона онхоро даруни хонаи худит овардаи. Дори орзуйи инхоро бароварда мекуни. Мекуйи на ман инхоро барои дидан ва шанидани ахбор меоварам. Эй дуруғгу!  Кей аллох гуфта ту ахборро аз муртаддин ва куффор гуш биди? Аллох таоло мегуяд:

«فَإِن تَوَلَّوْاْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ»

Агар сарбоз заданд

«فَخُذُوهُمْ»

Хар кужо онхоро ёфтид онхоро бигирид ва

«وَاقْتُلُوهُمْ»

Ва онхоро бикушид

«حَیْثُ وَجَدتَّمُوهُمْ»

Хар жо онхоро пейдо кардид.

«وَلاَ تَتَّخِذُواْ مِنْهُمْ وَلِیّاً وَلاَ نَصِیراً»

Дар миёни онхо ёр ва ёвари  хам интихоб накунид. Диққат кунид дустон ,ин дар мовриди муртаддин аст, ровшан ва ошкор аст. Нигох кунид дар мовриди ек кофари муртади кумала, демократ , пикака,пижок ва амсолихим ва тамоми секуляристхои муртад чи бархурди бояд дошта бошид? Аллох таоло мекуяд:

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا*سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا  (احزاب/۶۱)،

Малъунин ,нефрин шудагон ва ронда шудагонанд. Малъунинанд ,хар кужо ёфта шаванд,гирифта хоханд шуд ва паёпей ба қатл хоханд расид.(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(63- қисмат)

На ба муртад ирс дода мешавад ва на у ирс гирифта мешавад. Ба унвони мисол агар фарзанди ек секуляри муртад, мусалмон бошад ва падари секуляр муртадиш бимирад аз ин падар ирси ба у намерасад ва агар ин писари мусалмон хам бимирад боз ба падари муртад ирс дода намешавад. Ин хам тибқи фарогир будани фармудаи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам астки фармуда:

 “لاَ يَرِثُ المُسْلِمُ الكَافِرَ وَلاَ الكَافِرُ المُسْلِمَ”.

Ва фармуда:

 :”لَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ شَتَّى”.

Хуб, ба хамин далил на аз онхо ирс бурда мешавад ва на ба онхо ирс дода мешавад. Хатто ба мунофиқин дода мешавад ва ле ба инхо дода намешавад.

Муртад хар ончи аз хуби ва ибодат дошта ботил мешавад. Қаблан хар чи аз хуби ва ибодат дошта хамма ботил мешавад ; чи алъон дорад, чи қаблан дошта иртидод хаммаро ботил мекунад.

Муртад жовдона ва ба сурати хамишаги дар оташи жаханнам боқий мемонад ва харгиз аз он хориж намешавад, дар холики муслимини гунохкор пас аз пок шудан , ва аз тариқи асбобики аллох ижоза дода ,аз жаханнам хориж мешаванд. Аллохи мутаол мефармояд:

«وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ» ‏(بقره‌/217)،

Ва ле касики аз шумо аз ойини худ баргардад ва дар холати куфр бимирад , чанин касони аъмолишон дар дунё ва охират барбод меравад ва ишон ёрони оташ ( дўзах) мебошанд ва дар он жовидон мемонанд хум фиха холидун . чи каси?

مَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ،

Касики аз диниш баргардад.

Диққат кунид дустон ,хийли хатарнок аст.

«وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ»

Касики аз диниш муртад шавад,тўвба накунад ва бо хамин иртидодиш бимирад тамоми аъмолиш ботил мешавад хар аъмоли хуби хамки анжом дода аст

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ.

Нагуйид фалоний хуби карда интури карда , унтури карда алъон худо ба у рахм мекунад, ин нест. Шак надошта бошидки аллох мегуяд:

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ،

Ин муртадддиники шумо дидаид ва мебинид. Аъмолишон куллан барбод  меравад

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ. أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ،

Инхо ёрони оташ ва жаханнам хастанд.

هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ

Хамиша дар оташи жаханнам мемонанд.

Нигох кунид,агар фарзандон ,бародарон ,падарон ё хар кудом аз ақвом ва наздикони шумо дар сафи муртаддин мемирад ва бо иртидодиш дар сафи хамин муртаддин мемирад ин жазойи уст:

«وَمَن یَرْتَدِدْ مِنکُمْ عَن دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ».

Хийли хатарнок аст. Фард меравад миёни пижок , дар пикака , дар миёни кумалахо ва демократхо мемирад он хам дар чи рохи? У мемирад баъад барояш маросими фалон чиз мегиранд ин тури мекунанд, онтури мекунанд, барояш фалон кор анжом медиханд. Жохилиятро нигох кунид то кужо рафта?, жахолат ва химоқатро нигох кунид ,ноогохий аз ахкоми шариатро нигох кунид то кужо пеш рафта астки барои каси ки тупида намедонем дар форсий ба он чи мегуянд аз сагики мурда касифтар аст, пасттарин жанбанда аст ,барояш монанди ек мусалмон чанин маросими мегиранд ва ингуна бо у бархурд мекунанд. Бо ек мужрим монанди ек мусалмон бархурд мекунанд. Мужримики аллох таоло гуфта

حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَةِ،

Тамоми аъмолиш дар дунё ва охират барбод рафта

أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ،

Гуфта инхо асхоби жаханнам ва ёрони оташанд,

هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ،

Хамиша дар онжо мемонанд.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(62- қисмат)

Илова бар инки барои куффор ва муртаддин дуойи хейр намешавад балки , бар сари қабришон хамки расиди онхоро башорот медихи ба оташи жаханнам .  

   أُبَشِّرُکَ بِالنَّارِ!

Туро башорат ба оташи жаханнам медихам! Худоё…..ё робби! Чиқадар сахт аст шахс руйи қабри падар ,модар,бародар ,хохар ва фарзандиш биравад ва ё сари қабри еки аз наздикониш биравадки онхоро дуст дошта ва ба жойи онки барояш дуойи мағфират ва талаби бахшиш кунад, бояд уро ба оташи жаханнам башорат дихад ва натавонад барояш дуойи хейр  кунад. Хаминтурики аллох таоло кори саййидина Иброхим алайхиссаломро дар дуо кардан барои падариш кори дурусти надонист ва мегуяд: Иброхим дар ин моврид ва дар ин кор улгуйи шумо нест:

:«إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهيمَ لِأَبيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ».

Ин кори хийли сахти аст махсусан барои мўъминики аллох гувохи додаки мо атрофиёнимонро дуст дорем хар чандки онхо моро дуст надоранд:

:«هَا أَنتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ».

Шумо онхоро дуст дорид ва ле онхо шуморо дуст надоранд. Яъни аллох гувохи додаки мо онхоро дуст дорем ,аммо натавони барои касики уро дуст дори дуойи хейр куни ва хатто уро башорат дихи ба оташи жаханнам . хийли сахт аст, хийли сахт аст.

Еки аз дустон мегуфт мар падарамро дар дунё хийли дуст доштам ва хийли талош кардам уро аз ин иртидоди ошкориш мунсариф кунам ва далоил ва мадорики зиёдий хам барояш овардамки инхо кофаранд ва худиш хам мегуфтки инхо кофар хастанд аммо , баъди аз чанд мох нигох кардан ба мохворахо боз аз хамин куффори секулярист тарафдори мекард ва аз тарафдори ахзоб секуляр ва кофари курдий даст накашид ва хатто бароишон  кўмаки молий хам фристод ва ба хамин ақоиди куфрий мурд.  Мегуфт холо наметавонам барояш дуо кунам ва хамиша шарманда мешавам замоники дар жойи баъди аз сухбат ва суханрони дуо мекунам ва хамма амин мегуянд ман наметавонам хеч дуойики дар он барои падар талаби мағфират мешавад ин дуоро бигуям ва хатто дар жойи хам бошадки дигарон ин дуоро мехонанд боз наметавонам дар жавоби онхо бигуям амин. Бале, воқеан сахт аст, воқеан сахт аст. Аз аллох таоло мехохемки ба хаммаи мо рахм кунад ва падарон ,бародарон ва атрофиёнимон бо иймон аз ин дунё бираванд ва баъди аз маргишон хам боиси азоб ва шармандаги бозмондахоишон нашаванд. Амин ё роббил аъламин.

Замоники муртад бимирад дар гуристони муслимин дафн намешавад балки қаблан хам гуфтем хамчун лошаи мурдори зери хок уро пинхон мекунанд.

Мумкин аст иддаи аз дустон бигуяндки дар ин ошуфтагихоики ба вужуд омада ва жохилиятики дар бисёри аз сарзаминхои мусалмоннишин хоким аст муртаддин хам мисли муслимин дар хенгоми марг ва мурдан шуста мешаванд, кафан мешаванд, бар руйишон намоз хонда мешавад,дар қабристони муслимин дафн мешаванд ва ғейрих ; бале,хаминтур аст. Аммо , агар шароити пеш биёядки масалан савори утубус боши ва натавони касофат ва мадфуъи баччаро дур биндози ва мажбур боши онро дар ек полостик дохили утубус нигах дори ин боиси тамиз шудани мадфуъ ва касофат намешавад ва дар хар сурат сарневишти он тағйир намекунад хатто агар мисли фиръавнхо ,Сталин ,Ленин ва ғейрих мумиёйи хам шаванд боз хам фарқи бароишон надорад.

Агар жаханнам даракот аст яъни даража даража ба ақаб ,даража дорад агар ин бадбахтихо дар хамин дунё ин аъмол бароишон анжом нашавад мисли хамон хайвони мурдор тупида бехтар аст. Инхо жойи чол шаванд шояд дар қиёмат дар хамон даракоти жаханнам дар ек даражаи болотари қарор бигиранд ва азобишон камтар бошад аз касоники бароишон адо дармеоваранд ва монанди муслимин бо онхо бархурд мекунанд ва баъди аз маргишон хам ба жойи инки боиси ибрати дигарон шаванд боиси ташвиқи дигарон мешаванд. Яъни  агар хукми дунё бар руйи инхо ижро шавад барои оташи жаханнами онхо хам мумкин аст бехтар бошад. Чун, боиси ташвиқи каси намешаванд балки , боис мешаванд дигарон ба тарафи ин журм нараванд. Маросими ончунони бароишон мегиранд хатто васият хам мекунанд ин тури  ва онтури бикунид. Ин боис мешавад куфр ва касофатики доранд назди мардум зебо жилва дода шавад ва хатто дигарон хам ташвиқ шаванд ва монеъи набошанд дар рохи гироиш ба иртидодики дар он офтоданд ва ин мумкин аст онхоро дар даракоти пойинтари қарор дихад.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(61- қисмат)

Ин куффори секуляр ,хаммаги қудрати низомий доранд ва бо тавассул ба хамин қудрати низомий ва бо тавассул ба аслаха зери бори қонуни шариати аллох намераванд ва хатто барои татбиқ қонуни шариати аллох монеъи мешаванд. Пикака дар Сариконий ба чи далили жангро шуруъ кард? Мегуфт мо ижоза намедихем кўхна парасти ба қовли худиш ислом ,додгоххоики онжо вужуд доштанд бар мардум тахким кунад. Танхо далили шуруъи жанг хизби коргарони ужалон мусайламаи каззоби курдхо дар Сариконий ё роъсул айнки исторти онро зад хамин омил буд ва жангро шуруъ кардки хануз дорад кушта медихад, он хам фи сабили Амрико ва фи сабили тоғутхо.

Дар чигунаги бархурд бо зан ва фарзандони чанин муртаддини мусаллахики алайхи муслимин жангиданд ва дар баробари хукумати исломий ва муслимин саф оройи карданд танхо рахбарияти жомеъа астки ” мутаносиб бо вазъи мовжуди худ ” метавонад тасмим бигирад. ” ниёзи руз ” астки ба рахбарияти жомеъа меомузад чигуна бо инхо бархурд кунад. Татбиқи ин гуна ахкоми тобеъ раъйи рахбарияти муслимин астки ” мутаносиб бо вазъи мовжуди муслимин,фиқхи маосир ва мутаносиб бо замон ва макон ” содир мешавад.

Яъни мумкин аст дар замони рахбарият е раъйи бидихад ва дар замони дигари раъйи дигари дар мовриди ин гурух бидихад ;ё дар макони ек чизиро ба ижро дар биёварад ва дар макони дигари чизи дигариро ба ижро дар биёварад. Ин мутаносиб бо вазъи мовжуди муслимин астки рахбарияти жомеъа чанин қудрати ташхисро дорад ва метавонад тасмим бигирад.

Дидемки дар замони Абу Бакр розиаллоху анху хам занон ва кудакони муртаддин жангжуйи боздоранда ( мумтаънаа) ба унвони барда гирифта шуданд ,аммо дар замони Умар розиаллоху анху ин занон ва кудакон баргардонда шуданд яъни корики Абу Бакр карда бу у баргардонд ва ин тағйири ошкори аст, рохат онро мушохада кардем. Намунаи он баргардондани Ховла бинти Иёс модари Мухаммад бин Али ибни Аби Толиб розиаллоху анхума намунаи боризи ин рувидод аст.

Албатта ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам пас аз инки занон ва фарзандони куффори секуляри Хавозонро дар миёни муслимин тақсим кард дубора онхоро баргардонд. Ин далили бар ихтилофи дар хукм нест, балки ин тағйирот ба ташхиси амир ва масолихики дар замон ва макони хосси дар назар гирифта мешавад бармегардад ва наметавон амири муслиминро мулзам ва мажбур ба иттихози ек равиши калишаи аз гузашта кард, ё хатто наметавон уро мажбур ба копи бардори аз соири сарзаминхо намуд. Хар сарзамини дар татбиқи ин даста аз ахком ва қавонини тобеъ шароит ва вазъи хосси худиш астки мумкин аст бо шароит ва вазъи мовжуди соири сарзаминхо мутафовут бошад.

Нуктаики лозим аст дар инжо дубора ёдовар шавам ин астки ,дар замони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар замони хилофати ,Абу Бакр розиаллоху анху ,асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам оғозгари жанг алайхи ин тоифаи мумтаънаа буданд на онхо ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам будки дастур дод ба собит қадамони тавоиф ва қабоилики шарри муртаддини худишонро кам кунанд. Ислом будки алайхи онхо эълони жанг кард ва жангро шуруъ намуд на онхо.

Яъни ба гунаи набудаки муртаддин тоифаи мумтаънаа ибтидо жангро шуруъ карда бошанд ва асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам дар мовзеъи дифоъ қарор гирифта бошанд ,балки комилан бар акс буда ; дуруст астки бисёри аз ин қабоил худишонро барои жанг омада карда буданд ва хатто иддаи қасди хамла ба Мадина доштанд , аммо замоники Абу Бакр розиаллоху анху хеч кудом аз шурути инхоро напазирофт ва ислом  комил ва табъияти комилро аз онхо хост ва шўрои муслимин хам тобеъ раъйи Абу Бакр розиаллоху анху – рахбари муслимин – шуд ; дар ин сурат ,оғозгари жанг  асхоби росулуллох саллаллоху алайхи васаллам буданд ва ривоятхо хам дар ин замина ошкор аст. Аммо боз ,чи замон ,чигуна ва тахти чи шароити ин жангро бояд шуруъ кард? Боз ба раъйи рахбарият ва шўрои тахти мудирияти у бармегардад ва муслимин наметавонад ажулона ва аз руйи ихсосоти ғалат ,вахдати фармондехи ва вахдати дастурро бо так рави зери по бигузорад ва дучори гунох ва журми бузурги тафарруқ шавад.

1-.Агар муртад девона шуд,ижрои хукми иртидод ва кофар шудан аз вай бардошта мешавад ва дигар мужозот намешавад.

2-.Замоники муртад мурд шуста намешавад ва ғусл ва кафан хам намешавад.

3-. Замоники муртад мурд бар у намоз хонда намешавад ва табиий астки дар қабристони мусалмонон хам дафн намешавад. Хатто ,иддаи аз уламо бар ин ақидаандки дар қабристони куффор хам дафн намешаванд балки онхоро дар жойи чол мекунанд, куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб манзурам будки дар онжо хам дафн намешаванд ; балки ,онхоро дар жойи чол мекунанд мисли хар хайвони мурдорики онро жойи чол мекуни. Хатто иддаи бар ин боваранд уро дар жойи  рахо мекунандки хамин тури барои дигарон ибрат шавад. Пас, замоники муртад мурд бар у намоз хонда намешавад ва барояш талаби мағфират ва дуойи хейр хам намешавад.

(идома дорад………)