وَاعْتَصِمُوا

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(78- қисмат)  

Судури хукми иртидод аз суйи Оятуллох Хумайний дар мовриди жибхаи миллий ба далили мухолифати сарих бо ” қисос ” ба унвони еки аз ахкоми қатъий дини ислом буд на мазхаб. Холо,агар ек фард,гурух,хизб ва ё хукуматики мункар ва мухолифи тамоми ахкоми қатъий ислом дар  умури ижроий ва хукуматий жомеъа монанди умури хуқуқий,иқтисодий ,омузиш ва парвариш ,сиёсий ,додгустарий ва ғейрих бошад чи жойгохи метавонад назди ахли қибла дошта бошад?! Хеч жойгохи надорад барои касики пойбанд ба хар кудом аз фирақи бошандки худишонро мусалмон медонанд.

Инхо ек тарафи қазия хастанд, тарафи дигар ин астки хамоханг бо инхо мумкин аст иддаи дигар аз муслимин хам бошандки ба далили дигарики қаблан арз кардем таъвил аз фалон оя ё ижтиход нисбат ба фалон хукм ,ғейри аз баргашт аз дин ,инхо мумониъат мекарданд аз закот дар холики инхо мункари он набуданд, таъвилот ва ижтиходоти баро худишон доштанд. Имруза касоники ба далоили ғейри аз баргашт аз дин ва иртидод мумкин аст инхо бо қудрати хукуматий муслимин мухолифатхои дошта бошанд ва хамоханг бо жибхаи муртаддин алайхи хукумат ва қудрати муслимин ва ё соири муслиминики дар гуруххои дигар хастанд даст ба аслаха шаванд ва дар баробари муслимин қарор бигиранд.

Ба хамин далил астки мебинем дар осори муаррихин ва уламойи жахони ислом ин гурухи мухолиф ва мусалмон хамки дар жибхайи муртаддин алайхи хукумати исломий ва соири бародарони мусалмонишон вориди жанг шуданд, инхоро хам жузви хамон жибха хисоб карданд ; яъни жибхайи муртаддин. Чун,аксарият ва ғалаба ва рахбарият бо муртаддин буд ва инхо дар миёни онхо гум ва ночиз буданд. Ба хамин далил жанг бо хар ду даста тахти унвони жангхои ридда ном бурда шуда аст. Онхо гум ва ночиз буданд.

Дар инжо ахли фан саъй карданд ин жибхайи ошуфтароки иддайи аз муслимини мухолиф хам дар он хастанд ва гум шуданд, инхоро ба ду шева тўвзих диханд:

• -Еки инки итлоқи лафзи ридда бар муслимини мухолиф ,танхо бар важхи луғот аст. Яъни аз назари луғавий ба онхо мегуем муртад. Яъни ,инхо фақат аз назари луғавий машмули ин жибха шуданд ва аз назари шаръий муртад аз ислом нестанд; мисли бахши аз монеъини закот ва қабилагироён дар асри Абу Бакр розиаллоху анху . Инхо фақат аз пардохти закот ба хукумати исломий баргашта буданд ; на инки аз фарз будани чанин хукми баргашта бошанд.
• -Инхо мегуфтанд мо ижоза намедихем фалон қабила бар мо хукумат кунадки қурайш бошад. Мо мехохем қабилаи худимон бар мо хукумат кунад, мо хам хоким бошем мисли Абу Бакр розиаллоху анху ва соирин. Инхо миллиятро баржаста карда буданд. Пас ,инхо муртад набуданд хамон чизики Абу Бакр қабул дошт онхо хам қабул доштанд. Инхо бо андишахои миллийгароий ва қабилагароий барои қудрат межангиданд на барои иртидод ва куфр . Инхо ва махсусан монеъини закот чинин таъвили карда буданд ва бар асоси таъвилошон ба ин натижа расида будандки набояд закотро ба муслимин ва хукумати исломий пардохт кунанд ; ё мегуфтанд мо ижоза намедихем фалон қабила бар мо хукм кунад ва ин хаққи қабилаи мостки худимон бар худимонки хеччи бар дигарон хам хукумат дошта бошем. Жонишини росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хаққи мост. Қабилаи мо бештар аст қудратимон хам бештар аст. Хамон қовмиятгароийки куффори ошкори жахоний тойи чанд қарни гузашта дар миёни муслимин онро зинда карданд ва онро абзори барои тафарруқ ва залили муслимин қарор доданд ва қарор доданд ва хам акнун хам руйи он ангушт мегузоранд. Инхо ек даста аз ахли фан будандки ингуна жибхаи муртаддинро анализ мекарданд ва ба нафъи муслимин оройи худро содир мекарданд.
• -дастайи дигар каламоти чун  иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқийро тўлид карданд.

Иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқий яъни мо наметавонем ва намедонемки ин жибхайи рубаруйи мо кудом даста хастанд? Мо наметавонем инро ташхис дихем ва намедонем кудом даста хастанд. Хамма муртаддин хақиқий хастанд ё муслимини мухолифи хастандки дар сафи инхо бо мо межанганд? Ба хамин далил , мо хукмиро бар аксарияти қотиъ ва ғолибий медихемки бароимон ошкор ва ровшан аст ва хаммаро еки хисоб мекунем ва хукман мегуемки хаммаи инхо муртад хастанд то замоники барои мо хақиқат ва қасди истиснохойи инхо мушаххас шавад.

Хийли жолиб аст, диққат кунид, ин чизи астки хийли аз дустон дар мовриди он иштибох мекунанд, иртидоди  хукмий  ва иртидоди хақиқий ,онро бо чизхои қиёс мекунандки бо асли матлаб тафовути фохиший дорад. Пас , инхо мегуянд мо хаммаро еки хисоб мекунем ва хукман мегуемки хаммаи инхо муртад хастанд то замоники барои мо хақиқат ва қасди истиснохойи инхо мушаххас шавад. Холо ё ин истиснохойи мажхул ва ношнохта ,зинда ба дасти муслимин меофтанд ва мушаххас мешаванд инхо воқеан жузви муртаддин хастанд? Ё мушаххас мешавад инхо жузви муртаддин нестанд балки ,мусалмонони хастандки бо мо дар мавориди дучори ихтилоф шуданд; ё зинда ба дасти мо намерасанд ва дар жанг кушта шуданд ва хақиқати он дар қиёмат маълум мешавад. Пас, инхо ё зинда ба дасти мо меофтанд ва зинда бо онхо сухбат мекунем ва мушаххас мешавад инхо чи хастанд? Ё инки кушта мешаванд ва дар ин сурат худишон ва қиёмати худишон.

(идома дорад…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(77- қисмат)

Пас,екдаст набуданд; хамчунонки алъон хам нестанд ва танхо дар миёни курдхо садхо гурухи мухталиф ва рангоранги секуляр, секулярзада ,мунофиқ вужуд дорадки танхо душмани бо муслимин ва қонуни шариати аллох онхоро дўври хам жамъ мекунад ва гарна агар ин омили муштарак набошад мисли сагихор ба жони хам меофтанд ва агар натавонанд хамдигарро бидаранд дар ек урдугох хам қарор бигиранд хаминтури тика тика мешаванд ва хизб ва гурухи жадид аз худишон тўлид мекунанд ва берун мезананд. Хамин корики кумалахо ва демократхо дар арзи ин чанд соли урдугохнишини дар Курдистони Ироқ кардандки хаммаи онхо ба сурати ғейри мустақим жийрахур ва хуқуқбигири хукуматхои атроф хастанд аз коноли Толибоний ва Борзоний. Ва ле боз нигох мекунемки тика тика мешаванд.

Афғонистон ва соири сарзаминхойи мусалмоннишин хам хаминтур аст. Дар жибхаи инхо хам касони хастандки бо таъвилотики барои худишон меоваранд дар хамин жибха монанди Сайёф ва амсолихим алайхи муслимин дар холи фаолият хастанд аммо , рабарияти ом дар дасти муртаддин аст ва инхо таъсиргузор нестанд. Бо инки дар хамин жибха хам хастанд ва ле,инхо дар вазъи мовжуд бештар шабихи хушбу кунандаи туолет мемонанд ва еки аз авомили жанги равоний куффори секуляри жахоний ва муртаддини махаллий бар алайхи муслимин ва омили жихати басижи умумий фарзандони муслимин жихати харж кардани онхо дар рохи ахдофи куффори секуляри жахоний хастанд.

Ин масалаики сахоба қабли аз куштани муртаддин онхоро ба дини худо даъват карданд ровшан мекунадки муртаддини замони Абу Бакр розиаллоху анху ба сурати ом муртад аз дин буданд, чунончи Абу Бакр розиаллоху анху дар номайики барои қабоили муртад невишт гуфт: ” даъват азон аст ва чун гуфтанд даст аз онхо бардорид”. Нигох кунид,жамиатики дар жибхайи муртаддин хастанд нохамгунанд.

Яъни мумкин буда касони онжо азон медоданд аммо жузви жибхайи муслимин буданд,гуфта даст аз онхо бардорид,кори ба коришон надошта бошид ; хар чандки мумкин аст инхо мухолифини довлати исломий ва муслимин хам буда бошанд ва алайхи муслимин аслаха барнадоштанд аммо,гуфта ” даъват ,азон аст ва чун гуфтанд даст аз онхо бардорид” ё касоники баъдан азон доданд ва даст аз жанги хам кашиданд ва тўвба карданд боз гуфта даст аз онхо хам бардорид.

Дар хар сурат,рахбарияти жибхайи мухоилифи  хукумати исломий бо муртаддин буд; холо чи муртаддиники кулли динро рад карда буданд , чи касоники бахши аз динро рад карда буданд. Чунончи посухи Абу Бакр ба инхо ин будки :

إِنَّهُ قد انقطع الوحيُ، وتَمَّ الدِّينُ، أَيَنْقُصُ (الدِّينُ) وأنا حَيّ؟

Дин, комил шуд ва нузули вахий аз осмон мунқатиъ гардид; пас оё дар дин кости ва нақси ба вужуд биёяд ва ман зинда бошам?! Оё имкон дорад дар дин нуқсон биёяд ва ман зинда бошам? Ва Абу Бакр нақси дар динро напазирофт ва мисли соири муртаддин бо онхо бархурд кард. Хам акнун хам ниёз аст дубора ин садо боланд шавад

أَيَنْقُصُ الدِّينُ و أنا حَيّ؟

Ин бояд нидои тамоми муваххидин бошад дар баробари тамоми секулярхо ва секулярзадахои муртаддики алъон ба жони дин,номус, ватан ,обру ва хаёйи муслимин офтоданд.

Бале,дар замони Абу Бакр ,нафси инкор ва мумониъати онхо аз ижройи шудани еки аз ахкоми қонуни шариати аллох чун закот боиси иртидоди онхо шуд бо инки соири ибодатро хам анжом медоданд. Абу Бакр розиаллоху анху дар хамон бархурди нухуст , бо радди пешниходи онхо ва бо радди тамоми дархостхои сулхжуёнаи муртаддин ва бо бастани тамом дархои созиш ,жангро алайхи муртаддин оғоз кард ва онхоро бейни исломи комил ё жанг ,озод гузошт ва исломи ноқисро аз онхо напазирофт ва қабул накард.

Холо ,агар ек секуляристи кофар ё муртадди махаллийки хеч ек аз қавонини шариатро дар умури иқтисодий,омузиш ва парвариш ,сиёсати дохилий ва хорижий жомеъа, хуқуқи жазоий, қавонини хонувода ва ғейрих қабул надорад ва бо кўмаки куффори секуляри жахоний бо тамоми касоники қасди ижроий кардани ин қавонинро дошта бошанд жанги мусаллахона анжом медиханд, бояд ба инхо чи гуфт ва чигуна бояд бо инхо бархурд кард?! Фирақи исломий, фирақи ахли суннат ,хаммаи мо медонемки мовзеъи инхо возих аст дар баробари касики еки аз ахкоми қонуни шариати аллохро ингуна инкор кунад.

Дар хамин инқилоби 57 Эрон хам мутаважжих мешавем замоники жибхаи миллий аз холати аввалияйи мунофиқин ва секулярзадахо берун меояд ва барои аввалин бор ,ошкора ва сирохатан дар баробари лойихаи ” қисос ” мухолифат мекунад, ва мардумро ба рохпимойи алайхи қонуни қисоски муштараки бейни хаммаи фирақи исломий аст даъват мекунад, танхо ба далили мухолифати ошкориш бо ин қонуни дин ва қуръон табдил мешавад ба муртад ва каси чун Оятуллох Хумайний хукми иртидоди онхоро содир мекунад ва онхоро бо онки соири ибодатро бар асоси мазхаби худишон анжом медоданд боз муртад медонад, чун еки аз ахкоми қатъий динро инкор карда буданд на хукми мухтасси ба шиъа ё еки дигар аз мазохиби исломийро.

(идома дорад………)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш.

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(127- қисм)

Яъни шахсларнинг фатво ва назарининг шаръий эътибори шахсни ўзига эмас, балки  далилларга, истидлолга боғлиқ бўлади; росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан сўнг хеч қандай шахс  бундай жойгохга эга эмас ва эга бўлмайди хам, яъни шахсияти уни назарини сихатини  тасдиқлай олмайди. Бизлар мана бу азиз, амалли олимларнинг келтирган далилларига, назарларига тобеъ бўламиз, уларни шахсиятларига ёки мана бу буюк кишиларни  исм ва расмларига эмас. Уларнинг ўзлари хам шуни хохлашган ва шунга тарғиб қилишган. Худованд уларни хаммасини рахмат қилсин. 

Мана бу буюк имом ва бошқа имомлар хақида мени билганим шуки, харгиз мана бу буюк имом хамма шиъаларни ё хамма сўфийларни такфир қилганини кўрмаганман. Шубхасиз, сизни мана бу иддаойингиз мана бу буюк имомга нисбатан катта тухмат хисобланади, сиз уни исбот қилишингиз керак. Сиз мана бундай тухматни иддао қилувчи бўласиз ва уни ошкор далиллар, хужжатлар билан исбот қилишингиз лозим бўлади, бу сизнинг вазифангиз.

«الْبَيِّنَةُ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينُ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ».

Имоми Абу Ханифа рохимахуллох ўзини давридаги энг доно кишилардан ва энг катта олимлардан бири бўлиб, у киши турли-хил  мажлисларда хаворижлар билан мунозара ўтказарди ва хатто шу манзур билан Басрага сафарга чиқардилар. Имоми Абу Ханифа рохимахуллох очиқ-ойдин айтардики, ахли қиблани такфир қилиш жоиз эмас.

  «لا نکفر احدا من اهل القبله بذنب مالم یستحله»؛

“бизлар ахли қибладан хеч кимни гунох ва маъсият сабабли такфир қилмаймиз, то вақтики уни халол қилиб олмагунларича.”

Аммо шуни хам яхши билингларки, Абу Ханифа рохимахуллох яъни амалли олим, мана бу нихоятда мухим, амалли олим, шундай киши бўлган эдиларки, бани умайя ва бани аббоснинг меъросий хукуматига қарши шиъа харакатларини барчасини химоя қилганлар. У киши хилофатни меъросий бўлиши керак ,деб хисобламасдилар, балки у ўзининг исломий ва шўроий равишига қайтиши керак, Али ва Фотимани невараларидан бири сайланиши лозим ва золим имомга қарши қиём қилиш вожиб, деб билардилар. Шу сабабли хам мана бу золим хукуматларга қарши қиём ва қўзғалон учун  фатво  содир қиладилар  ва шиъа бўлган Зайд ибни Алини қиёмини очиқчасига химоя қиладилар, хатто унга моддий ёрдам хам жўнатадилар ва айтадиларки: агар у киши билан бирга бўлган кишилар Хасан розиаллоху анхуни тарк қилмаган кишилардек бўлишларини билганимда, мен Зайд билан қиём қилардим. Яъни у киши Зайд билан бирга бўлган кишилар, у кишини худди Хусайнга ўхшаб  тарк қилиб ташлаб кетишларини хам яхши билган эдилар, лекин у кишига моддий ёрдам жўнатганлар. У кишининг зиндонбанд бўлишларига хам исломий хукуматни қайтариш ва қурайшдан, Алини хонадонидан  бир кишини  сайланишига боғлиқ бўлган  мана шу инқилобий  ғоялар, у кишининг ўзи хам  шаръий деб  хисобламайдиган хокимиятдан узоқ юришларига  сабаб бўлган эди. Зиндонбанд бўлган пайтларида у кишини захарлашади, ақидасини исбот қилиш йўлида у киши жонларини хам берадилар ва жони билан ўзининг йўлини хақ эканига гувохлик хам  беради. Имоми Абу Ханифа рохимахуллох, у кишига нисбатан қилинаётган жуда кўп тухматлардан пок бўлган амалли олим бўладилар.

Ассаламу алайкум, муртадларнинг мусулмонларни устида хокимият қилишларининг асосий иллати нима?

Мухтасар суратда айтганда, муртадларнинг мусулмонларни устида хукмронлик юргизишларини энг мухим иллати қуйидагилардан иборат:

 -Улардан бири исломий хукуматни ва исломий хукуматни қудратини  йўқлиги бўлиб, бу жуда катта қудрат бўшлиғини ижод қилган ва бутун тарих давомида муртадларнинг зохир бўлишлари учун энг катта фурсат бўлган эди.

-Яна бир иллати одамларнинг  тафарруқ билан булғанган ширк касаллигига мубтало бўлишларидур. Кўрмаяпсизларми асрлардан буён хали-хануз хам ўзаро қирғин билан машғул бўлишяпти? Улар гунохкордурлар, бўлиб хам энг баттар гунохни яъни тафарруқ ва қудратсизлик гунохига дучор бўлишган. Залиллик ва сустликка дучор бўлишган, улар шўро орқали ўзаро вахдатни қўлга кирита олишмайди ва муштарак нуқталар ва муштарак шаръий  манфаъатлар бўйича вохид қудратни ташкил қила олишмайди. Шу сабабли хам убухатсизлик, сустлик ва залиллик уларни муттахид муртадларни қаршисида шундай вазиятга солиб қўйганки, муттахид муртадларни хокимияти улар учун худди азобга ўхшаб уларни устида давом этади,модомики улар шу вазиятда қолишар  экан ва ўзларини ислох қилишмас экан ва қудратни касб қилиш йўлига тушишмас экан, мана  бу мусибат шу холатда довом этади. Жазо амални жинсига қараб берилади.

Яна бири ошкор кофирларнинг махсусан ташқи ошкор кофирларининг бутун жахон секулярист қудратлари қолибидаги  мисли кўрилмаган холда муртадларни  химоя қилиши  ва қўллаб- қувватлаши бўлади.

(давоми бор………)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(127- قیسم)

یَعنِی شَخصلَرنِینگ فَتوا وَ نَظَرِینِینگ شَرعِی اِعتِبارِی شَخصنِی اوُزِیگه اِیمَس، بَلکِی دَلِیللَرگه، اِستِدلالگه باغلِیق بوُلَه دِی؛ رَسُول الله صلی الله عَلَیهِ وَسَلَّمدَن سوُنگ هِیچ قَندَی شَخص بوُندَی جایگاهگه اِیگه اِیمَس وَ اِیگه بوُلمَیدِی هَم، یَعنِی شَخصِیَتِی اوُنِی نَظَرِینِی صِحَتِینِی تَصدِیقلَی آلمَیدِی. بِیزلَر مَنَه بوُ عَزِیز، عَمَللِی عالِملَرنِینگ کِیلتِیرگن دَلِیللَرِیگه ،نَظَرلَرِیگه تابِع بوُلَه مِیز، اوُلَرنِی شَخصِیَتلَرِیگه یاکِی مَنَه بُو بُویُوک کِیشِیلَرنِی اِسم وَ رَسملَرِیگه اِیمَس. اوُلَرنِینگ اوُزلَرِی هَم شوُنِی هاحلَشگن وَ شوُنگه تَرغِیب قِیلِیشگن. خُداوَند اوُلَرنِی هَمَّه سِینِی رَحمَت قِیلسِین.

مَنَه بُو بُویُوک اِمام وَ باشقَه اِماملَر حَقِیدَه مِینِی بِیلگه نِیم شُوکِی، هَرگِیز مَنَه بُو بُویُوک اِمام هَمَّه شِیعَه لَرنِی یا هَمَّه صوُفِیلَرنِی تَکفِیر قِیلگه نِینِی کوُرمَه گنمَن. شُبهَه سِیز، سِیزنِی مَنَه بوُ اِدَّعایِینگِیز مَنَه بوُ بُویُوک اِمامگه نِسبَتاً کَتتَه توُحمَت حِسابلَه نَه دِی، سِیز اوُنِی اِثبات قِیلِیشِینگِیز کِیرَک. سِیز مَنَه  بُوندَی توُحمَتنِی اِدَّعا قِیلوُچِی بوُلَه سِیز وَ اوُنِی آشکار دَلِیللَر، حُجَّتلَر بِیلَن اِثبات قِیلِیشِینگِیز لازِم بوُلَه دِی، بُو سِیزنِینگ وَظِیفَه نگِیز.  «الْبَيِّنَةُ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينُ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ».

اِمامِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله اوُزِینِی دَورِیدَگِی اِینگ دانا کِیشِیلَردَن وَ اِینگ کَتتَه عالِملَردَن بِیرِی بوُلِیب، اوُ کِیشِی توُرلِی- هِیل مَجلِسلَردَه خَوارِجلَر بِیلَن مُناظَرَه اوُتکَه زَردِی وَ حَتَّی شوُ مَنظوُر بِیلَن بَصرَه گه سَفَرگه چِیقَردِیلَر. اِمامِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله آچِیق – آیدِین اَیتَردِیکِی، اَهلِی قِبلَه نِی تَکفِیر قِیلِیش جائِز اِیمَس.   «لا نکفر احدا من اهل القبله بذنب مالم یستحله»؛   “بِیزلَر اَهلِی قِبلَه دَن هِیچ کِیمنِی گوُناه وَ مَعصِیَت سَبَبلِی تَکفِیر قِیلمَیمِیز، تا وَقتِیکِی اوُنِی حَلال قِیلِیب آلمَه گوُنلَرِیچَه.”

اَمّا شوُنِی هَم یَحشِی بِیلِینگلَرکِی،اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله یَعنِی عَمَللِی عالِم، مَنَه بوُ نِهایَتدَه مُهِم، عَمَللِی عالِم، شوُندَی کِیشِی بوُلگن اِیدِیلَرکِی، بَنِی اوُمَیَّه وَ بَنِی عَبّاسنِینگ مِعراثِی حُکوُمَتِیگه قَرشِی شِیعَه حَرَکَتلَرِینِی بَرچَه سِینِی حِمایَه قِیلگنلَر. اوُ کِیشِی خِلافَتنِی مِعراثِی بوُلِیشِی کِیرَک، دِیب حِسابلَه مَسدِیلَر، بَلکِی اوُ اوُزِینِینگ اِسلامِی وَ شوُرائِی رَوِیشِیگه قَیتِیشِی کِیرَک، عَلِی وَ فاطِیمَه نِی نِیوَه رَه لَرِیدَن بِیرِی سَیلَه نِیشِی لازِم وَ ظالِم اِمامگه قَرشِی قِیام قِیلِیش واجِب، دِیب بِیلَردِیلَر. شُو سَبَبلِی هَم مَنَه بوُ ظالِم حُکوُمَتلَرگه قَرشِی قِیام وَ قوُزغَلان اوُچُون فَتوا صادِر قِیلَه دِیلَر وَ شِیعَه بوُلگن زَید اِبنِ عَلِینِی قِیامِینِی آچِیقچَه سِیگه حِمایَه قِیلَه دِیلَر، حَتَّی اوُنگه ماددِی یاردَم هَم جوُنَه تَه دِیلَر وَ اَیتَه دِیلَرکِی:

یاردَم هَم جوُنَه تَه دِیلَر وَ اَیتَه دِیلَرکِی: اَگر اوُ کِیشِی بِیلَن بِیرگه بوُلگن کِیشِیلَر حَسَن رَضِیَ الله عَنهُ نِی تَرک قِیلمَه گن کِیشِیلَردِیک بوُلِیشلَرِینِی بِیلگه نِیمدَه، مِین زَید بِیلَن قِیام قِیلَردِیم. یَعنِی اوُ کِیشِی زَید بِیلَن بِیرگه بوُلگن کِیشِیلَر، اوُ کِیشِینِی حوُددِی حُسَینگه اوُحشَب تَرک قِیلِیب تَشلَب کِیتِیشلَرِینِی هَم یَحشِی بِیلگن اِیدِیلَر، لِیکِن اوُ کِیشِیگه ماددِی یاردَم جوُنَتگنلَر. اوُ کِیشِینِینگ زِندان بَند بوُلِیشلَرِیگه هَم اِسلامِی حُکوُمَتنِی قَیتَه رِیش وَ قُرَیشدَن، عَلِینِی خانَدانِیدَن بِیرکِیشِینِی سَیلَه نِیشِیگه باغلِیق بوُلگن مَنَه شوُ اِنقِلابِی غایَه لَر، اوُ کِیشِینِینگ اوُزِی هَم شَرعِی دِیب حِسابلَه مَیدِیگن حاکِمِیَتدَن اوُزاق یوُرِیشلَرِیگه سَبَب بوُلگن اِیدِی. زِندان بَند بوُلگن پَیتلَرِیدَه اوُ کِیشِینِی زَهَرلَه شَه دِی، عَقِیدَه سِینِی اِثبات قِیلِیش یوُلِیدَه اوُ کِیشِی جانلَرِینِی هَم بِیرَه دِیلَر وَ جانِی بِیلَن اوُزِینِینگ یوُلِینِی حَق اِیکَه نِیگه گوُواهلِیک هَم بِیرَه دِی. اِمامِی اَبُو حَنِیفَه رَحِمَهُ الله ، اوُ کِیشِیگه  نِسبَتاً قِیلِینَه یاتگن جُودَه کوُپ توُحمَتلَردَن پاک بوُلگن عَمَللِی عالِم بوُلَه دِیلَر.   

اَلسَّلامُ عَلَیکُم، مُرتَدلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حاکِمِیَت قِیلِیشلَرِینِینگ اَساسِی عِللَتِی نِیمَه؟

مُختَصَر صُورَتدَه اَیتگندَه، مُرتَدلَرنِینگ مُسُلمانلَرنِی اوُستِیدَه حُکمرانلِیک یوُرگِیزِیشلَرِینِی اِینگ مُهِم عِللَتِی قوُیِیدَگِیلَردَن عِبارَت:

– اوُلَردَن بِیرِی اِسلامِی حُکوُمَتنِی و اِسلامِی حُکوُمَتنِی قُدرَتِینِی یوُقلِیگِی بُولِیب، بُو جُودَه کَتتَه قُدرَت بوُشلِیغِینِی اِیجاد قِیلگن وَ بوُتوُن تَرِیخ دَوامِیدَه مُرتَدلَرنِینگ ظاهِر بُولِیشلَرِی اوُچُون اِینگ کَتتَه فُرصَت بوُلگن اِیدِی.

– یَنَه بِیر عِللَتِی آدَملَرنِینگ تَفَرُّق بِیلَن بوُلغَنگن شِیرک کَسَللِیگِیگه مُبتَلا بوُلِیشلَرِیدوُر. کوُرمَه یَپسِیزلَرمِی عَصرلَردَن بوُیان هَلِی – هَنوُز هَم اوُزَرا قِیرغِین بِیلَن مَشغوُل بوُلِیشیَپتِی؟ اوُلَر گوُناهکاردوُرلَر، بوُلِیب هَم اِینگ بَتتَر گوُناهنِی یَعنِی تَفَرُّق وَ قُدرَتسِیزلِیک گوُناهِیگه دوُچار بوُلِیشگن. زَلِیللِیک وَ سُوستلِیککَه دوُچار بُولِیشگن، اوُلَر شوُرا آرقَه لِی اوُزَرا وَحدَتنِی قوُلگه کِیرِیتَه آلِیشمَیدِی وَ مُشتَرَک نوُقطَه لَر وَ مُشتَرَک شَرعِی مَنفَعَتلَر بُویِیچَه واحِد قُدرَتنِی تَشکِیل قِیلَه آلِیشمَیدِی. شُو سَبَبلِی هَم اُبُوهَتسِیزلِیک، سوُستلِیک وَ زَلِیللِیک اوُلَرنِی مُتَّحِد مُرتَدلَرنِی قَرشِیسِیدَه شوُندَی وَضِیعیَتگه سالِیب قوُیگنکِی، مُتَّحِد مُرتَدلَرنِی حاکِمِیَتِی اوُلَر اوُچُون حوُددِی عَذابگه اوُحشَب اوُلَرنِی اوُستِیدَه دَوام اِیتَه دِی، مادامِیکِی اوُلَر شوُ وَضِیعیَتدَه قالِیشَر اِیکَن وَ اوُزلَرِینِی اِصلاح قِیلِیشمَس اِیکَن وَ قُدرَتنِی کَسب قِیلِیش یوُلِیگه توُشِیشمَس اِیکَن، مَنَه بُو مُصِیبَت شوُ حالَتدَه دَوام اِیتَه دِی. جَزا عَمَلنِی جِنسِیگه قَرَب بِیرِیلَه دِی.

یَنَه بِیرِی آشکار کافِرلَرنِینگ مَخصُوصاً تَشقِی آشکار کافِرلَرنِینگ بوُتوُن جَهان سِکوُلارِیست قُدرَتلَرِی قالِیبِیدَگِی مِثلِی کوُرِیلمَه گن حالدَه مُرتَدلَرنِی حِمایَه قِیلِیشِی وَ قوُللَب – قُوَّتلَه شِی بوُلَه دِی.

(دوامی بار……..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(127- قسمت)

 یعنی اعتبار شرعی فتوا و نظر اشخاص تنها مبتنی بر دلایل و استدلال است نه خود اشخاص؛ و بعد از رسول الله صلی الله علیه وسلم هیچ شخصی چنان جایگاهی ندارد و نخواهد داشت که شخصیتش پشتوانه ی صحت نظراتش باشد. ما تابع نظرات و دلایل این عزیزان و عالمان عامل هستیم نه تابع شخصیت آن ها و اسم و رسم این بزرگواران. خودشان هم همین را خواسته اند و همین را تبلیغ کردند. خداوند همه ی آن ها را رحمت کند.

من با شناختی که از این امام بزرگوار و سایر ائمه دارم هرگز ندیده ام که این امام بزرگوار کل شیعیان یا کل صوفی ها را تکفیر کرده باشد. بدون شک، این ادعای شما اتهام بزرگی به این امام بزرگ است که باید آن را ثابت کنید. شما مدعی چنین اتهامی هستید و باید با دلایل و مدارک آشکار آن را ثابت و روشن کنید، این وظیفه ی شماست «الْبَيِّنَةُ عَلَى الْمُدَّعِي، وَالْيَمِينُ عَلَى مَنْ أَنْكَرَ».

امام ابوحنیفه رحمه الله یکی از نوابغ روزگار و یکی از بزرگترین علمائی بود که در جلسات مختلفش مناظراتی با خوارج داشت و حتی به این منظور سفرهایی هم به بصره کرد. امام ابوحنیفه رحمه الله به صراحت میگفت که تکفیر اهل قبله جایز نیست:«لا نکفر احدا من اهل القبله بذنب مالم یستحله»؛ ما هیچ کس از اهل قبله را به سبب گناه و معصیت آن تکفیر نمی‌کنیم تا زمانی که آن را حلال نداند».

اما، این را بدانید که امام ابوحنیفه رحمه الله، این عالمِ عامل، خیلی مهم است عالمِ عامل، کسی بود که از تمام نهضتهای شیعی علیه حکومت موروثی بنی امیه و بنی عباس حمایت کرد. ایشان خلافت را موروثی نمی دانست بلکه، معتقد بود باید به سبک اسلامی و شورایی آن برگردد و از میان نوادگان علی و فاطمه یکی انتخاب شود و قیام علیه امام جائر را واجب می دانست. برای همین، فتوا به خروج و قیام مسلحانه علیه این حکومتهای ظالم را صادر می کند و علناً از قیام زید بن علی شیعه حمایت و پشتیبانی می کند و حتی، برایش کمک مادی هم می فرستد و می گوید اگر می دانستم کسانی که با ایشان هستند مثل حسین رضی الله عنه او را رها نمی کنند من هم با او قیام می کردم. یعنی این را هم می دانست کسانی که با او هستند مثل حسین او را رها می کنند ولی به او کمک مادی می فرستد. علت زندانی شدنش هم همین اندیشه های انقلابی او برای بازگرداندن حکومت اسلامی و انتخاب شخصی از قریش و خانواده ی علی و دوری از دم و دستگاه و حاکمیتی بود که آن را شرعی نمی دانست که در همین زندان هم او را مسموم می کنند و جانش را برای اثبات عقایدش می دهد و با جانش به حقانیت راهش شاهدی و گواهی می دهد. امام ابوحنیفه رحمه الله عالمِ عاملی بود که از بسیاری از اتهاماتی که به او وارد می کنند بری است.

• السلام علیکم، علت اساسی حاکمیت پیدا کردن مرتدین بر مسلمین چیست؟

به صورت مختصر می توان گفت از مهمترین علل تسلط مرتدین بر مسلمین:

• یکی نبود حکومت اسلامی، قدرت حکومتی اسلامی است که خلأ قدرتی بزرگی ایجاد کرده و بزرگترین فرصت برای ظهور مرتدین در طول تاریخ بوده است.
• یکی دیگر از علل خود مردم اند که به بیماری شرک آلود تفرق مبتلا شده اند. نمی بینید پس از قرنها هنوز هم یکدیگر را می کشند؟ نمی بینید پس از قرنها هنوز هم بین هم کشتار دارند؟ این ها گناهکارند و مرتکب بدترین گناهان یعنی تفرق و عدم قدرت شدند. ذلیل و سست شدند و نمی توانند از طریق شورا با هم وحدت پیدا کنند و روی نقاط مشترک و منافع مشترک شرعی شان تشکیل قدرت واحدی بدهند. برای همین است که بی ابهتی و سستی و ذلیلی آن ها را در برابر مرتدین متحد، همین طوری قرار داده و حاکمیت مرتدین متحد مثل عذابی بر آن ها ادامه پیدا می کند تا زمانی آن ها در این وضعیت باشند و خودشان را اصلاح نکنند و در مسیر صحیح کسب قدرت قرار نگیرند، این مصیبت همین طور ادامه پیدا خواهد کرد. والجزاء من جنس العمل.
• یکی دیگر از علل به پشتیبانی بی دریغ و بی سابقه ی کفار آشکاربخصوص کفار آشکار خارجی که در قالب قدرت های سکولاریست جهانی نمود پیدا کرده اند از مرتدین است.

(ادامه دارد……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(76- қисмат)

Вазияти ин тоза мусалмононро метавон ба вазияти қовми тоза аз банд озод шудаи бани исроил ташбех кардки пас аз ғийбати чанд рузаи Мусо алайхиссалом ва бо вужуди Хорун алайхиссалом фариби хуққабози ба номи Сомирийро хурданд ва гусолапараст шуданд. Ин мумкин аст боз хам такрор шавад ва тажрубаи астки бояд  аз он дарс гирифт ва барояш барнома рехт ва аз такрори мужаддади он жиловгирий кард.

Худи мо хам дар авоили инқилоб саросари 57 Эронки кулли мазохиб ва фирақи мовжуд дар Эрон ,шиъа ,сунний ва …….дар он ширкат доштанд шохиди такрори чанин сенориойи будем. Ек миллати тоза рохо шуда аз дасти хукумати секуляри пахлавий ,ба далили фуқдони қудрати муслимин ба осоний туъмайи анвоъи ахзоби секуляри кофар ва муртади махаллий ва ғейри махаллий чун кумалахо ,демократхо ,рохи коргар ,ранжбарон ,туда ,фидоиёни аксарият ва иқлият ва ғейрих шудем ва ин ахзоби секуляри кофар ба рохати аз миёни муслимини мо ёргирий карданд, онхоро дар рохи ахдофи секуляристи ва куфрий худишон харж намуданд ва хазорон курди тоза рахо шуда аз дасти секуляристхои пахлавийро қурбонийи рохи худишон карданд. Хаммаги инхо қурбонийи рохи куффори секуляри бумий ва ғейри бумий эроний ва хизби секулярист баъси Ироқ ва соири муттахидини онхоки дар он замон Амрико хам бо онхо буд шуданд. Ин такрори торихи муртаддин садрил ислом будки чигуна инхо метавонистанд басижи умумий ба вужуд биёваранд ва таркиби нохамоханг ва мухталиф аз касоники басиж карда буданд ба вужуд биёваранд. Хам акнун хам таркиби жибхаи муртаддин манотиқи курднишин ва соири манотиқ бо хам тафовут дорад.

Дар хар сурат,Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху дар заминаи чанд дастаги жибхаи муртаддин мегуяд:

فَمِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و ادّعى النبوّةَ و مِنْهُمْ مَنْ اِرْتَدَّ و مَنَعَ الزَكاةَ.

Яъни дар миёни муртаддин касони будандки иддаойи пайғамбари мекарданд, дар миёни хамин муртаддин хам касони будандки монеъи закот буданд. Хамчунин Абу Бакр Сиддиқ розиаллоху анху дар суханони дигари хитоб ба Умар мегуяд:

وَ اَمَّا مَنْ اِرْتَدَّتْ مِنْ هؤلاء الْعَرَبِ، فَمِنْهُمْ مَنْ لايُصَلّى وَ قَدْ كَفَرَ بالصَّلاةِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يُصَلّي وَ قَدْ مَنَعَ الزّكاةَ.

Яъни дар миёни хамин арабхойики муртад шуданд касони аз онхо хастандки намоз намехонанд ва нисбат ба намоз кофар шуданд ва касони аз онхо хам хастандки намоз мехонанд аммо закотро манъ карданд. Монеъини закот хастанд.

Хамин монеъини закот хам се гурух буданд : дастаи дар асоси мункари  хукми закот шуданд мисли касоники мункари хукми намоз шуда буданд,дастаи дигар аз инхо касони будандки мункари хукми закот набуданд балки онро ба рахбари муслимин пардохт намекарданд ва мехостанд худишон инро бейни худишон тақсим кунанд, ва иддаи хам дар миёни монеъини закот вужуд доштандки бо истидлол, таъвил ва ижтиход аз ояйи :

«خُذْ مِنْ اَمْوالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكّيهِمْ بِها وَصَلِّ عَلَيْهِمْ اِنَّ صَلاتَكَ سَكَنٌ لَهُمْ»

Мегуфтанд: мо закотро жуз ба касики намози у барои мо сакан бошад, намедихем. Инхо хам дар хар сурат ,дар жибхайи ғолиби муртаддин алайхи хукумати исломий муслимин қарор гирифта буданд ва хамма тахти унвони монеъини закот аз онхо ном мебаранд. Дар хар сурат, монеъини закот буданд.

Дар воқеъ тамоми касоники дар ин бурха муртад шуданд ба нисбатхои мухталифи худишонро ба дини секуляризм часпонданд. Инхо худишонро ба дини секуляризм часпонданд на куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб. Ин хам ба сурати возих нишон медихадки дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо да воқеъ дар орзуйи татбиқи дини секуляризм ба сурати комил ё татбиқ бахши аз дини секуляризм хастандки бо амёли онхо созгор аст. Дар хар сурат, хаммаи ин муртаддинро мунофиқин ва секулярзадахои медонемки ба махзи фарохам шудани заминайи муносиб ва ихсоси заъфи хукумати муслимин ба дини секуляризм мепайванданд.

Жолиб аст бидонемки ,алъон хам ноцианализм ва миллигароий еки аз ахромхои дини секуляризм барои хувият бахши ба муридониш мебошад,дар он замон хам хамин миллигароий ва национализм еки аз ангизахо барои иртидод мешавад.

Тулайха Нумайрий,назди мусайламаи каззоб меравад ва аз у мепурсад: ту мусайламаи? Гуфт : оре. Пурсид: чи каси бар ту нозил мешавад? Гуфт : рохман. Онгох пурсид: дар ровшанойи меояд ё дар торикий? Гуфт: дар торикий,Тулайха гуфт: шаходат медихамки ту дуруғгуйи ва Мухаммад ростгуст, аммо дуруғгуйи Рабиъаро бар ростгуйи Музир таржих медихам. Ин гуфтагу барои шумо ошно нест? Инро даххо бор аз ноцианалистхо ва миллигарохойи секуляр ва муртади курд ,турк ,араб ва форс нашанидаид? Хаммайи мо онро шанидаем.

Дар хар сурат,бо барраси тамоми манобеъи торихий мутаважжих мешавемки жибхаи муртаддин дар авохири умри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва дар замони хилофати Абу Бакр розиаллоху анху бо вужуди иштирокотики доштанд аммо ,на дорои фикри вохиди буданд ва на дорои ангизаи вохид ; ва на дорои фикри вохиди буданд балки , хам афкоришон бо хам фарқи дошт ва хам ангизахоишон.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(75-қисмат)

Хуб,холо бахши ночизи аз ин мўъмининики бародарони мо хастанд:

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»،

Ва бояд ба онхо рахм кунем то аллох ба мо хам рахм кунад:

ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ،

Ва бояд ба жойи жангики интихоб карданд сулхи барқарор кунем то аллох ба мо рахм кунад:

فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ.

Онхо жанг барпо карданд мо бояд сулхи барқарор кунем. Ин еки аз вазоифи мост то чи? То аллох ба мо рахм кунад ва мо бояд нисбат ба онхо ” рухамау байнахум ” бошем, ва нисбат ба онхо ” азиллатин алал мўъминин ” бошем. Ба жойи жангики онхо интихоб карданд.

Холо ,ин дастайи ночизи жохилона ( гох ночиз  хам нестанд ва хийли зиёданд) ва ба далили таъвилоти ғалат дар жибхаи муртаддин қарор гирифтанд ва замоники мо бо онхо сухбат мекунем ( холо чи қабли аз жанг ё  дар хийни жанг ё баъди аз жанг ) инхо худишон огох мешаванд ва тўвба мекунанд ; яъни аз сафи куффор ва муртаддин ба сафи муслимин меоянд на инки дар вазъи мовжуд даст аз мазхаб ё тафсири хосси худишон бардоранд ва тобеъи тафсири фиқхий каси шавандки шумо мегуйид. Замоники инхо сафи худишонро жудо мекунанд ва тўвба мекунанд ва бо муслимин хам масир мешаванд ; малоика хам барои пазириши тўвбаи инхо дуо мекунанд:

: رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ.

Инжо барои хамма дархости тўвба мекунанд, қишри хоссиро мутамойиз накарданд:

فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ.

Бо ин муқаддама ва нигариш ,суроғи дарси имрузимон меравемки равиши бархурд бо ин даста аз мўъмининики ба худишон ва соири муслимин зулм карданд ва мо бояд ба хотири бародаримон дар дин ва самароти қудратбахши ин бародари ва тарс аз қиёматимон ба онхо кўмак кунем. Чи кўмаки ба онхо кўмак бикунем? Кўмак кунемки чизироки қатъ карданд дубора бо кўмаки хам, бо хам ба унвони ек вазифа онро дубора васл кунем чизироки онхо қатъ карданд:

وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ(رعد/ ۲۱)،

Ва касоники барқарор мекунанд пейвандхоироки худо ба хифзи онхо дастур дода аст, ва аз парвардигоришон метарсанд ва аз мухосиба бади ( ки дар қиёмат ба сабаби гунохони дошта бошанд) метарсанд.

Ба хамин далил, мо мехохем чизики онхо жохилона онро қатъ карданд ба хар далили , ба онхо кўмак кунем то бо кўмаки хамдигар онро васл кунем, ва онхоро дубора ба сафи муслимин ва жомеъайи муслимин баргардонем, ва бо кўмаки онхо дубора ба худимон хам қудрат бидихем ва ба онхо хам қудрат бибахшем.

Хаминтурики дар дарсхои гузашта арз кардем, мунофиқин ва секуларзадахо бо тамоми жохилият ва сифоти нопасанд ва палидики бо худ доранд танхо дар замони заъфи муслимин ва хукумати исломий ибрози вужуд мекунанд ва ошкор мешаванд, ва ошкоро бо баргашт ва ақабгарди худ исмишонро аваз мекунанд ва мо унвони муртаддин бар онхо итлоқ мекунем. Инхо ошкоро дар баробари муслимин саф оройи мекунанд ва жибхаи ошкориро дар баробари муслимин ташкил медиханд. Аммо, ин афроди ошкор дорои ақидайи вохиди нестанд.

Замони хамки жузви мунофиқин ва секулярзадахо буданд боз доройи ақидайи вохидий набуданд, ва танхо чизики онхоро дўври хам жамъ мекард мухолифат бо қудрати хукумати исломий буд ( бо бахшхои аз хукумати исломий ё кулли хукумати исломий) ва қудрати исломий ижоза намедод инхо ақоиди воқеий худишонро ошкоро кунанд ё ба мейли худишон хар чи хостандро анжом медиханд ва машмули жибхайи муртаддин мешаванд дигар заруроти барои пинхон кардани ақоидишон ва рафторхойи таркибийшон аз ислом ва хостахои нафсонийшон надоранд , ба хамин далил ба чанд дастаи мухталиф тақсим мешаванд.

Дар авохири умри росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва ибтидои хилофати Абу Бакр розиаллоху анху иддаи аз инхо мустақиман ба суроғи дини секуляризм баргаштанд ва мушрик шуданд ; иддаи худишон иддаойи пайғамбари карданд мисли Сажоъ ва мусайламаи каззоб ва дигарон ,иддаи хам фақат намозро хазф карданд, иддайи хам фақат закотро хазф намуданд ва иддаи дигар хам ба соири бовархойи секуляристийи худишон баргаштанд ва маъжунхоци таркибий аз ислом ва ғейри ислом дуруст карданд. Дар кул ек даста набуданд.

Хаммайи инхо ,аз тоза мусалмононики пас аз фатхи Макка мусалмон шуда буданд, хануз ошнойи комили бо мабонийи ислом надоштанд, ва ислом бо рухишон маънус нашуда буд ва заъфи иймон доштанд нихояти суистефодаро карданд ва хамчун ек абзор дар пешбурди ахдофишон аз онхо истефода намуданд. Ба хамин шеваики имруза куффори секуляр бо хамкори дин фурушон ва уламои суъ аз муслимини жохил ва заифул иймон истефодайи абзорий мекунанд.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(74- қисмат)

 Нигох кунид дустон,аллох таоло фақат мўъмининро бародари хам номида ва рахми худишро ба чи шарти бароимон мефрестад?

فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ.

Ба хамин далил астки аллох таоло хам масирони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам то рузи қиёматро ингуна тўвсиф мекунад:

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُعَلَى الْكُفَّارِرُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا…» (فتح/29)،

Мухаммад росулуллох фристодаи худост, ва касоники бо у хастанд дар баробари кофарон тунд ва сарсахт

أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ

Ва нисбат ба екдигар мехрабон ва дилсузанд,рахм мекунанд, интахои рахм

رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ

Ишонро дар холи рукуъ ва сужуд мебини, ( дар холи намозанд мушаххас аст) онон хамвора фазли худоро межуянд ва ризойи уро металабанд. Ризойи аллох дар амал кардан ба дастуроти аллох аст ва табияти беқаййид ва шарт ва самиъна ва атоъна дар баробари кулли шариати аллох.

مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ،

Таносуб ва таодул.

Хатто ,замоники иддаи аз хамин мўъминин муртад шаванд боз аллох ,хам масирони росулуллох саллаллоху алайхи васаллам ва хизби аллохро касони медонадки рафтори омихта бо рахм ва залили бо мўъминин доранд. Чун ,пас аз аллох ва росулиш хамин мўъминин хастандки ” валийи ” онхо махсуб мешаванд.

Бале,хамин мўъминин хастандки валийи мо ва валийи кулли муслимин дар кулли дунё ва ахли қибла буданд ва хастанд. Аммо, дар баробари залили ва рахмики худованд дар баробари мўъминин аз мо мехохад ин гурухики онхоро тўвсиф мекунад бар кофарин сахт ва сифт ва бо иззат хастанд. Яъни медонанд бо мўъминин чигуна рафтори дошта бошанд ва бо куффор хам чигуна бошанд.

«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ * إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ *وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ»(مائده/54-56)،

Эй мўъминон ! хар каси аз шумо аз ойини худ муртад шавад ва баргардад худованд жамиатиро хоханд овордки худованд дустишон медорад ва онон хам худоро дуст доранд. Нисбат ба мўъминон нарм ва фурутан ва залил хастанд ва дар баробари кофарон сахт ва нийруманданд, вижаги аввал ,

، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ،

Вижаги дувум,

، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ

Дар баробари мўъминин фурутан,нарм . Азиллах, залилий; ( хийли сахт аст риоят бикуни ва ле бояд риоят шавадки чигуна ёд бигири дар баробари мўъминин залил боши ва залили худро нишон дихи ва дар баробари кофарон ,сахт ва нийруманд, аъиззатин алал кофирин.)

Ва дар рохи худо жиход мекунанд,вижаги севум, ва меистанд:

: يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ

Ва аз сарзаниши хеч сарзаниш кунандайи хам тарс ва харроси ба худ рох намедиханд. ( ин хамма дуруғики пушти сари муслимин гуфта шуда ва гуфта хам мешавад. Аз ингуна сарзанишхо ва гуфтахо наметарсад. Инхо вижагихои мўъминин хастанд. )

ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ

Ин хам фазли худост ; худованд онро ба хар касики бихохад ато мекунад ва худованд дорои фазли фаровон ва огох аст. Танхо худо ва пайғамбар у ва мўъминини ёвар ва дусти шумояндки хошиъона ва хозиъона намозро ба жой меоваранд ва закот мол ба дар мекунанд. Ва хар касики худо ва пайғамбар у ва мўъминонро ба дусти ва ёри бипазирад аз замраи хизби аллох аст ва бетардид хизби аллох пийруз аст. Вижагихойишонро нигох кунид,

، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ، يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ.

Аллох таоло хамин мўъмининро баъди аз нусрати худиш боиси қудратманд кардани росулуллох саллаллоху алайхи васаллам маърифий мекунад. Қатъан хамин мўъминин боиси қудратманд кардани мо ва мўъминин хам то рузи қиёмат мешаванд:

«هُوَ الَّذي أَيَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنينَ» (انفال/62)،

У хамон каси астки туро бо ёри худ ва тавассути мўъминон ( мухожир ва ансор ) тақвият ва пуштибоний кард. Бародарон, инхо абзори қудрати мо хастанд. Мўъминин, бародарони шумо,

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»

Бародарони шумо абзори қудрати шумо хастандки худо баъди аз нусрати худиш онро дар ихтиёри шумо ва мо қарор дода аст.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(73- қисмат)

Дар ин сурат, он кудак тобеъ хукми хамон куффори аслий ба хисоб меоядки дар он буда ва дар он рушд карда на муртаддин; ва хенгоми дастёбий ба онхо чунончи тўвба карданд тўвбайи онхо пазирофта мешавад. Баргаштанд ба ислом аз онхо қабул мекунем. Бархалофи муртаддинки танхо тўвбаи онхо қабли аз дастёбий ба онон пазирофта мешавад. Ва агар ин муртадзодахо яхудий ,насроний ,мажус ё соибий шуда бошанд машмули хукми куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб мешаванд ва аз имтиёзоти чун ахли зимма будан ё муохида ва ғейрих хам бархурдор мешаванд аммо ,агар ин муртадзодахо секулярист ва мушрик шуда бошанд; дар ин сурат ,машмули хукми хамон секуляристхо ва мушрикин мешаванд на машмули куффори ахли китоб ва шибхи ахли китоб.

Инхо аз жумла мавориди умдайи будандки ахли қибла дар он таъвилот ва ижтиходоти мухталифи доранд ва фақат шўростки метавонад раъйи вохидро мутаносиб бо вазъи мовжуд замони ва макони жомеъа аз коноли амир ва рахбари муслимин ироя дихад.

Аз аллох таоло хосторем ба мо чанон дарк ва фахми иноят кунад ва бибахшадки бо руй овордан ва гиройиш ба шўро ва пархез аз мутлақ донистани худимон ва пархез аз тафарруқ ,лиёқат ва шойистаги дастёбийи ба вахдат ,қудрат ва ташкили уммати вохидаро дар худимон ба вужуд биёварем ва асбоби онро дар вужуд худимон фарохам кунем ва аллох таоло ба хотири ин асбобики фарохам кардаем моро аз залили ,сусти ,беубухати ва кушт ва куштори миёни екдигар нажот дихад ва пийрузиро бар мо нозил кунад ва шарри душманони муттахиди ишғолгари секуляри хорижий ва новкарони махаллий ,тоғутхои мантақаи онхоро аз саримо бардорад.

Шевайи бархурд бо муслиминики бано ба далоили ғейри аз иртидод дар жибхайи муртаддин офтоданд ва хоста ё нохоста ба нафъи муртаддин ва алайхи хукумати исломий ва ё соири жамоатхойи жиходий вориди жанг мешаванд.

Агар бо ек муқаддамайи кутох вориди мабхаси имруз шавем бехтар бошад.

Аллох таоло мефармояд:

«تَكَادُ السَّمَاوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِن فَوْقِهِنَّ وَالْمَلائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ أَلا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ» (شوری/5)،

Осмонхо наздик аст аз боло дархам бишкофанд ва фариштагон ба тасбех ва тақдиси парвардигоришон машғуланд ва барои касоники дар замин хастанд дархости омурзиш мукунанд. Огох бошки аллох бахшандаи астки рахм мекунад.

. يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَن فِي الأَرْضِ.

Барои касоники дар замин хастанд талаби бахшиш ва омурзиш мекунанд.

Хамин фариштахо барои мўъминин ва бахусус барои касоники тўвба мекунанд ва дубора ба масири шариати аллох бармегарданд боз хам аллох таоло мегуядки дуо мекунанд:

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيُؤْمِنُونَ بِهِ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَّحْمَةً وَعِلْمًا فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ تَابُوا وَاتَّبَعُوا سَبِيلَكَ وَقِهِمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ» (غافر/7)،

Ононки бардорандагони арши худоянд ва ононики гардонандагони он хастанд ба ситоиши парвардигоришон машғул ва саргарманд ва ба у иймон доранд ва барои мўъминон талаби омурзиш мекунанд ( ва мегуянд 🙂 парвардигоро ! мехрабони ва дониши ту хамма чизро фаро гирифта аст. Пас ,бибахш ва даргузар аз касоники тўвба мекунанд ва бармегарданд ва рохи туро дар пеш мегиранд ва ононро аз азоби дўзах нажот биде махфуз фармо ва онхоро мусоввин бидор.

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам дар ташвиқи муслимин ва тўвзих ва табйини ин даста аз оёт мефармояд:

«الرَّاحِمُونَ يَرْحَمُهُمُ الرَّحْمَنُ، ارْحَمُوا أَهْلَ الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ أَهْلُ السَّمَاءِ، وَالرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ، مَنْ وَصَلَهَا، وَصَلَتْهُ، وَمَنْ قَطَعَهَا، بَتَّتْهُ».

Хийли қашанг аст. Касики рахм мекунад аррохман ( ва пур аз рахм аст монанди атшишон ; уки пур аз рахм аст ) ба у рахм мекунад. Пас,шумо хам ба ахли замин рахм кунид то касоники дар осмонхо хастанд ба шумо рахм кунанд.

Магар малоикаро надидид чигуна барои мўъминин ва махсусан касоники таввоб хастанд ва ахли рахм хастанд талаби бахшиш мекунанд. Абу Бакр Сиддиқ розиаллох хам ривоят мекунадки росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо зикри хадиси қуддисий фармуда:

:”قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنْ كُنْتُمْ تُرِيدُونَ رَحْمَتِي فَارْحَمُوا خَلْقِي

Агар рахмати маро мехохид

فَارْحَمُوا خَلْقِي،

Ба махлуқотам рахм кунид.

Махлуқоти аллох зиёдандки бояд ба онхо рахм шавад аммо ,дар миёни инсонхо ,аввалин инсонхоики шойистайи рахм кардан хастанд мўъминин ,бародарон ,хохарон ва хонуводаи ту мебошанд; мўъминин хастандки хонуводайи туро хам дарбар мегиранд, дигаронро хам шомил мешавадки аллох таоло хисрон фармуда :

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ» (حجرات/10)،

Фақат мўъминон бародарони хамдигаранд, фақат хисрон. Пас,миёни бародарони худ сулх барқарор кунид, ва аз худо тарс ва парво дошта бошид, то ба шумо рахм шавад

لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

Хаммаш рахм аст токунун.

(идома дорад………)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(126- қисм)

Хўп, энди мана шунча изохлардан сўнг, сизларни фикрингизча, барча гурухларни ва мазхабларни, хукуматларни, орасида рофизийлар мавжуд эмасми? Албатта, бор. Ўзини рахбаридан бош тортиб уни тарк қилган кимса рофизийдур. Энди бу шофеъийларни ё ханафийларни 12 имомлик шиъаларни ё салафийларни ва бошқа исломий фирқаларни бирида ёки хатто ошкор ва пинхон кофирларни орасида бўлиши мумкин. Рахбаридан бош тортган кимса мусулмон бўладими ё коммунистми буни фарқи йўқ, у рофизий хисобланади.  Бугунги кунда коммунистлар опоротунист калимасидан фойдаланишади, албатта бу хам рофизий маъносини ифодалайди. Худди олдин айтиб ўтганимиздек, зиндиқларни даврида бу сўз мунофиқ маъносини берганга ўхшайди, бугунги кунда секулярзада сўзи мунофиқлар сўзини маъносини беради, бугунги кундаги янги калима шудир. Секуляризм эса мушриклар сўзини маъносини беради. Бугунги кунда коммунистлар оппортунист калимасидан фойдаланишади, бу хам ўша рофизийни маъносини беради, либиралистлар яъни либирал социалистлар ўзларидаги рофизийларга оппазиция дейишади. Эътибор беринглар, бугунги кундаги уни замонавий калимаси қайси бўлади? Зайд рохимахуллох ўзини рад қилган ва орқа ўгириб кетган кимсаларни рофизий дейди. Ғолийлардан бири бўлмиш муғийра ибни саъид хам, унга орқа ўгириб кетган уни рад қилган кишиларга қарата рофизийлар деган. Кўриб турганимиздек Табарий рохимахуллохни замонигача бўлган даврда хам шиъалар мана бу исмни муғийра ибни саъид вужудга келтирган деб ўйлашган. Демак, рофизий, оппортунист, оппазиция сўзлари хос бир мазхабга ё хос бир динга тегишли калима эмас. Умид қиламанки, матлабни яхши тушуниб етдингиз ва фахмладингиз, чунки мана бу матлаб жуда хам мухим бўлиб, ундан нихоятда кўп суистефода қилинади.

Мусулмонлар ўтган тарихдаги ўзларининг солих аждодларининг тушунчаларига қайтишади,деб умид қиламан, кундалик янги эхтиёжларга ва мавжуд вазиятларига  муносиб равишда, илм чироғи, билим,огох бўлишлар билан бирга олдинга сари харакат қилишади ва бошқалар уларни жохилликларидан суистефода қилишларига йўқ қўйишмайди.

 Салом, қиёс нима?

Қиёс яъни икки нарсани бир-бири билан таққослаш, уларни бир-бири билан муқояса қилишдур. Яъни бошқа бир хукмдан хукм чиқариш бўлади. Яъни агар икки мавзуъ бир хукм бўйича муштарак бўлса, хукм уларни биридан иккинчисига таъсир қилади. Шунда айтасанки, мана бу хам худди бошқасига ўхшайди, демак уни хукми хам бир хил бўлади. Масалан узумни шароби маст қилади, харомдур, арақ ёки бугунги кундаги бошқа маст қилувчи ичимликлар хам шу ишни қилади. Демак, уларни хаммасини хукми бир хил. Албатта, дўстлар менга бераётган саволларингиз  бугунги дарсимизга алоқаси бўлишига харакат қилинглар, бошқа фиқхий саволларни мажлисимиз тамом бўлгач беринглар. Жазакумуллоху хойрон.

Имоми Аъзам шиъа ва сўфийларни муртад деган, сиз буни қабул қиласизми?

Қадрли дўстим, имоми Ханафий рохимахуллохни  бир қанча китоблари мавжуд,1- фиқхул акбар, 2- фиқхул абсат, 3- олим ва мутаъаллим, 4- рад алал қодария, 5- васиях ва бундан бошқа китоблари хам бордур. Энди, у киши қайси китобида мана бу фатвони берганлар? У кишининг Абу Юсуф рохимахуллохга ўхшаган  махсус шогирдлари ёки унга ўхшаганларни хам асарлари мавжуд. Қани? Бу қаерда? Мана бу хукм қаердан  келган? Хўп, йўқ. Демак, энди йўқ бўлгандан сўнг ёки агарчи амри махол бўлган тақдирда хам, сен у кишининг манзуридаги кишилар,  уларнинг қайси тоифа ё гурухга тегишли  эканини мушаххас қилишинг керак? Чунки мустасно қилинмаган холда шиъаларга мунтасиб бўлган ғуллотларни хар бир тоифаси ахли суннат деб маъруф бўлган фирқаларни имомлари томонидан такфир қилинишган, бундан олдин эса улар  шиъалар қабул қиладиган имомлар,аиммалар томонидан такфир қилинган ва хатто уларга нисбатан шиддатлироқ хам муносабатда бўлишган, улар борасида нихоятда кўп ривоятлар мавжуд. Қани,бу ерда аниқ қилиб бергин, манзурингдаги тоифа қайси? Қайси гурухдан?

Мана бундан сўнг шуни хам мушаххас қилишинг лозимки, мана бу хос ва мушаххас гурухни такфир қилишдаги далиллари нималардан иборат бўлган? Чунки, имоми Шофеъий рохимахуллох айтадики:

   «لیس لأحد دون رسول الله صلی الله علیه وسلم الا بالاستدلال”

Росулуллох саллаллоху алайхи васалламдан бошқа хеч қандай шахс далил келтирмасдан туриб назар беришга хаққи йўқ.

(давоми бор……..)