وَاعْتَصِمُوا

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(129- قسمت)

• اگر کسی نسبت به مجازات و کشتن شخص مرتد انکار داشته باشد و آن را انکار کند حکمش چیست؟

اگر شخص بدون هیچ شک و شبهه ای توسط قضات متخصص و از کانالهای چهارگانه، فیلترهای چهارگانه رد شده باشد و شخص یقین داشته باشد و برایش معلوم و مشخص شده باشد که فلانی بر اساس شریعت الله مرتد است اما، عمداً و با میل خود آن را انکار کند، دقت کنید به کلمات، خوب دقت کنید: آگاهانه، عمداً و با میل خود آن را انکار کند، حکمش مثل کسی است که یکی از احکام الله را انکار کرده است. ابن حزم اندلسی رحمه الله می گوید: «از كفرهای صريح و آشكار اينكه، عقيده ات اينگونه باشد يا گمان بری كه می شود حكم واجب كشتن مرتد را بر كافری كه می دانی مرتد شده است تعطيل كنی. سپس به اين هم قانع نباشی بلكه، بر او نماز هم بخوانی و برايش دعای بخشش و مغفرت نمایی در حالی كه می دانی چنين شخصی كافر است». خوب، این حال و وضع اکثر علمای سوء، ملاهای دین فروش و خائن و وعاظ السلاطین است که به کرات نمونه هایش را دیده ایم. 

• سلام، چرا امام علی علیه السلام در جنگ با مرتدین به همراه سایر خلفاء شرکت نکرده است؟

 چرا؟على رضی الله عنه هم مثل سایر صحابه در جنگ با مرتدين مشارکت کرد و کنيزى از افراد اسير شده ی بنى‌حنيفه هم به او رسید که از او صاحب فرزندى به نام محمد حنفيه شد.درست است یا نه؟ این نشان می دهد که علی رضی الله عنه هم با سایر صحابه رضی الله عنهم در جنگ با مرتدین هم رأی بوده و از ديدگاه على رضی الله عنه، جنگ با این جبهه ی مرتدین درست بوده و اگر درست نمى‌بود، بدون شک علی رضی الله عنه در چنین جنگی شرکت نمی کرد.

• سلام، من یک شیعه ی علی هستم و از غلات بیزار هستم، فرق نمی کند از میان شیعه باشند یا از میان اهل سنت. من درسهای شما را دنبال کردم. من شنیدم که داعش همه ی طوایف شیعه و سنی های ایران را منتسب به اسلام می داند نه اهل اسلام. اما، برای غیر شیعیان عذرهایی می آورد اما برای شیعیان نمی آورد، آیا این یک بام و دو هوا نیست؟

خوب، بله، تو جزوه ای که مرکز البحوث و دراسات دوله تحت عنوان حکم شرع در مورد طوایف شیعه فکر کنم در تیر 96 نشر داده بودآمده که: “طوایف شیعه به اسلام «منتسب» هستند و به لا اله الا الله نطق می کنند و نماز می خوانند و زکات می دهند و در رمضان روزه می گیرند و حج می کنند”.خوب، به این دلایلی که گفته بود انجام می دهد گفته بود این ها طوایف شیعه به اسلام «منتسب »هستند. دیوان رسانه ی دوله هم درهفته نامه ی نبأ، در چند روز گذشته فکر کنم درشماره 113که در دیماه1396 بود، طی بیانیه ای تحت عنوان «ای اهل ایران به دستاویز محکم چنگ زنید»، باز در مورد  حنفی ها و شافعی ها و در کل همه ی فرق معروف به اهل سنت ایران، این ها را تحت عنوان «منتسبین» به اسلام و سنت نام می برد و می گوید: چه مناطقی که شیعیان رافضی و مشرک ساکن آنند و چه مناطقی که در آن «مُنتَسبین» به اسلام وسنت (اهلسنت( سکونت می کنند”. بنده خدایی که ترجمه کرده داخل پرانتز نوشته اهل سنت.

یعنی از نگاه این برادران ما، تمام طوایف شیعه «منتسب» به اسلام هستند، در حالی که ما خیلی از آن ها را غلات می دانیم. خوب، از نگاه این ها تمام طوایف شیعه «منتسب» به اسلام هستند و فرق معروف به اهل سنت ایران باز «منتسب»  به اسلام و سنت هستند نه اهل اسلام و نه اهل سنت. چون اهل ایران چیزی است و اهل سنت و اهل اسلام چیز دیگری هستند. کسانی که این کلمات را به کار می برند افراد عادی نیستند، می دانند کلمات را کجا قرار دهند. وقتی که می گویی اهل ایران فرق می کند، درست است؟ و وقتی که می گویی مُنتَسبین به اسلام وسنت یا مُنتَسب به اسلام فرق می کند با اهل اسلام. خوب، در این نگرش این ها منتسب به اسلام و سنت هستند نه اهل آن، و یک شافعی با یک شیعه ی 12 امامی با یک حنفی، سلفی و اخوانی و غیره این ها با هم برایشان فرقی ندارد همگی «منتسب» به اسلام و سنت هستند نه اهل آن.

«منتسِب» یعنی، نسبت داده شده. الان این احتمال هست که درست باشد یا غلط. و در مواردی با تحقیق و پژوهش دقیقتر احتمال اشتباه بودن این انتساب بیشتر می شود. یعنی وقتی که نسبت داده شده است یک شکی در آن هست که درست است یا غلط ؟

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(84-қисмат)  

Ба хамин далил будки уламо мегуфтанд агар 99 далил барои кофар будани ек мусалмон вужуд дошта бошад ва танхо ек далил барои мусалмон буданиш вужуд дошта бошад мо хамон ек далилро мегирем ва уро аз доираи ислом хориж намекунем. Ин яъни амалий кардани қоидаи хусни зон ба мусалмон,узри шаръий овардан барои мусалмон ва пушида нигах доштани уйубики шаръ фармуда бояд пушида бимонанд, ва талош жихати ислох ва дармони бемори муслимин ва дар назар гирифтани ин воқеияти ижтимоий дар мовриди муслиминки аксаран аъвоми муслимин қасди куфргуйи ва анжоми амали куфрий надоранд балки , ба далоили мисли хамон охарин нафарики вориди бехишт мешавад дар гуфтаи куфрий ё амали куфрий меофтанд ва мавонеъи шаръий хастандки ижоза намедиханд ба иймони онхо садамаи ворид шавад.

Бо тамоми ин ахвол ва ончики гуфта шуд ва бо тамоми маворидики медонем,жойгохи шахси мусалмон бисёр болотар аз каъба аст ва мухофизат аз хуни мусалмон ва талош жихати мумониъат аз рехта шудани хуни мусалмон мухимтар аз мухофизат аз каъба ва тахриби каъба аст. Ба хамин далил,бояд қабли аз жанг ва дар аснои жанг, ва дар хар фурсати талош шавадки ин муслимини мухолиф ташхис дода шаванд ва аз онхо мухофизат шавад, хамчунонки аз хохар ва бародарит мухофизат мекуни. Талоши уламои бузургвор хамки ин истилохотро тўлид карданд ва ин истилохоти фиқхийро ба кор бурданд ин будаки аз муслимини мухофизат шавадки бо жахолат ё таъвили ғалат ё хар далилики узри шаръий махсуб мешавад дар ин ошуб офтоданд ва хоста ё нохоста бо забон ё даст дар жибхаи муртаддин қарор гирифтанд ва дар жибхаи муртаддин алайхи бародарони худ межанганд.

Чи каси метавонад хукми қатъий муртадиро ба ижро дар биёварад?

Чи каси метавонад хукми қатъий муртадиро ба ижро дар биёварадки сейри қазоий пичидаий у аз филтерхо ва марохили чохоргона гузашта ва ба яқин ва бидуни шак,иртидоди у мушаххас шуда ва аз тарафи марожеъи зи салох хукми қатъий дар мовриди у содир шуда аст?

Чун ижрои хукми муртад новъи дифоъи машруъ аз қонуни шариати аллох ва мубораза бо жанги равоний душманон ва мухофизат аз иймон ва саломати ақидатий ва равоний муслимин махсуб мешавад лозим медонем бо тўвзихоти дар мовриди дифоъи машруъ ба суроғи бахсимон биравем. Ибтидо бифахмемки дифоъи машруъ чист? Дифоъ чист? Ва машруъ кудом аст?

Дифоъи машруъ ,яъни хар новъи дифоъи аз худ ё дигаронки мунтабиқ бо қонуни шариати аллох бошад. Дифоъ аз худ мисли дифоъ аз жони худ, ё дифоъ аз фарзандон ,ахл ва хонувода ,ё аз хона ва моли худ ё мавориди аз ин қабил омки умури фитрий ,зотий ва умумий хастандки бейни тамоми инсонхо муштарак аст, ва хамма дифоъ аз инхоро хаққи машруъи худишон медонанд ; хатто бейни инсон ва хайвон хам муштарак аст. Чун умури фитрий ва ғаризий ва васоил ва абзори жихати хифзи жон ,хифзи хаёт, идомаи хаёт ва мовжудият хастанд ва ришаи дар зот ва табиати махлуқоти аллох ва бахусус дар зот ва табиати инсонхо дорад ва хар инсони солими барои хифзи жойгохи инсоний худ, чанин дифоъиро хаққи худиш медонад.

Ин хақ,аз бадихиёти ақл ва нишонаи эхтиром ба каромати инсон астки дар низомхои хуқуқий ва қавонини тамоми кишвархои кунуний хам ба он ишора шуда аст. Хатто моддаи 51 маншури секуляристи милали муттахид ( мулхида ) хам ошкоро чанин хаққиро барои куллияйи аъзойи худ раво ва машруъ медонад. Ин аз бидихиёти ақл аст. Қонуни шариати аллох хам аз аввалин пайғамбар то охарини онхо ,зимни таъйиди он ва мухим донистани хайсият ва каромати зотий новъи башар

«وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ»

Ба он самт ва су дода ва онро хидоят карда аст, ва касики тавоноий дафъи хатар ва тахдидро дошта бошад аммо , онро анжом надихад хамчун ек инсони номезон  ва номутаодил мовриди сарзаниш қарор гирифта аст.

Дифоъ аз дигарон хам ,яъни аллох таоло вазифа ва таклифи дифоъ аз онхоро бар ухдаи мо гузошта бошад ва аллох таоло дар қонуни шариатиш ба чанин кори рози бошад. Мисли хар новъи дифоъ аз қонуни шариати аллох, ё дафъи хар тажовузики дар қонуни шариати аллох номашруъ бошад ( яъни гуфта бошад ин тажовузи номашруъ аст ва ту бояд онро дафъ куни ), ё хар новъи дифоъ аз низдиконимон ё касоники моро масъули дифоъ аз онхо карданд,ё дифоъ аз хун,номус ва моли соири муслимин,ё дифоъ аз мустазъафиники дархости кўмак карданд ва ………….

 «وَمَا لَکُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِینَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاء وَالْوِلْدَانِ الَّذِینَ یَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَذِهِ الْقَرْیَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ وَلِیّاً وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنکَ نَصِیراً» ‏(نساء/75)،

Чиро бояд дар рохи худо ва ( нажоти ) мардон ва занон ва кудакони дармонда ва бечораи нажангидки мегуянд: парвардигоро ! моро аз ин шахр ва диёрики сокинони он ситамкоранд хориж соз, ва аз жониби худ сарпарасти ва химоятгари барои мо падид овар ва аз суйи худ ёвари бароимон қарор биде.

(идома дорад……..)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(83-қисмат)

Хийли хатарнок аст хийли, инхо дар  зохир нохоста хамон кори Хотибро анжом доданд аммо, дар сатхи бузургтари мисли гурух,хизб ,жамоат ва мазхаб ва бояд дар бархурд бо онхо нахоят диққат сурат бигирад, ва онхоро аз коришон мунсариф кард, ва ахдоф ва қасди онхоро аз  ин коришон ташхис дод, ва онхоро ба жамъи муслимин баргардонад, ва узрхоишонро пазирофт хар чандки дуруғин хам бошад. Узрхоишонро пазирофт хар чандки дуруғин хам бошад, чун ,маъмулан дар ингуна маворид фақат ек бор ба хотири ек журм узри каси пазирофта мешавад ва агар шахс дар ингуна корхо дубора муртакиби он шуд узри у пазирофта намешавад.

Саргузашти Абу Изза Жухамий намунайи хуби метавонад бошад. Ин шахс инсони секуляр,шоир ,ниёзманд ва сохиби чанд духтар буд. Замоники дар жанги бадр асир шуд ба росулуллох саллаллоху алайхи васаллам гуфт: эй росулуллох ! ту медоники ман фарди ниёзманд ва аёлдор хастем ва моли хам надорамки пардохт кунам баробарин ,бар ман эхсон кун ! росулуллох саллаллоху алайхи васаллам узришро қабул кард ва аз у таъаххуд гирифт то дубора алайхи росулуллох саллаллоху алайхи васаллам мовзегири накунад ва аз душманонишро химоят накунад.

Аммо ,Абу Изза ба ахди худиш бо росулуллох саллаллоху алайхи васаллам вафо накард ва секуляристхои қурайш уро фариб доданд, ва дар жанги ухуд, дар хийни ақабкаши лашкар ба далоили аз лашкари қурайш жо монд ва дубора асири муслимин шуд. Ин бор хам аз росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хост то уро бибахшад ,росулуллох саллаллоху алайхи васаллам бо қотиъият дархости уро рад кард ва фармуд: ” акнун туро вил намекунамки даст ба рухсорит бикаши ва бигуйи Мухаммадро ду мартаба ,гул задам”. Ба хамин далил,дастур дод то гарданишро бизананд.

Дуруст аст,ин шахс кофар мушрик буд, аммо хамин қоидаро дар мовриди мунофиқин ва секулярзадахо хам метавон риоят кард, ва риоят шуд ва дар журми мушаххаски шахс дар иртидод меофтод, танхо ек бар тўвбаш дар хамон журми мушаххас пазирофта мешуд. Масалайи бози яхудиён чизи дигари аст, инхо аслан мусалмон нашуда буданд то муртад шаванд ва машмули қоидайи тўвба гарданд.

Дар дарси марбут ба мунофиқин ва секулярзадахо ровшан шудки мунофиқин хам ,гох бо жанги равоний худ дар хамин жибхаи куффори ошкор алайхи муслимин қарор мегирифтанд, ва замоники муччишонро мегирифтанд узр ва бахонахойи дуруғини меоворданд, ва узришон хам пазирофта мешуд. Хар чандки рахбари муслимин ва росулуллох саллаллоху алайхи васалламро инсони сода ва зудбовар фарз мекардандки хар чи инхо бигуянд у гуш медихад ва қабул мекунад:

وَمِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ.

Инхо аслан мухим нест,мухим ин будки зохиран тобеъ хукумати исломий шаванд, мухим ин набудки ташхис дода шавад инхо воқеан рост мегуянд ё на? На,мухим ин будки аз мусалмононики фариби онхоро хурданд дифоъ ва мухофизат шавад.

Умар ибни Хаттоб мегуяд : мардум дар ахди росулуллох саллаллоху алайхи васаллам вахийро мегирифтанд ва алъон вахий қатъ шуда аст; алъон ман бар мабнойи ончи аз шумо зохир аст бо шумо бархурд мекунам. Хар каси барои мо хейриро ошкор кунад ба у амният медихем ва уро назди худимон мегардонем, дар ботини у мо сахми надорем; худованд ба хисоби у расидаги мекунад. Хар каси барои мо бадиро ошкор кунад ба у амон намедихем ва уро тасдиқ намекунем; хар чанд бигуяд : ботиниш хуб аст мо кори ба ботиниш надорем хар чанд ботиниш хуб бошад.

Хуб,баъди аз ширк чи шарри болотар аз тафарруқ метавонад барои муслимин вужуд дошта бошадки тафарруқ хам еки аз сифоти мушрикин аст?

 وَلا تَکُونُوا مِنَ الْمُشْرِکينَ * مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ.

Ва баъди аз иймон чи хейри болотар аз нажоти хуни ек мусалмон ,вахдат ,қудрат ва хукумати исломий метавонад баро муслимин вужуд дошта бошад? Пас, хар касики вахдати худишро ошкор кунад ва дар тақвияти хукумати исломий ,жомеъайи муслимин ва жамоати муслимин бикушад моро ба бехтарин хейр даъват карда ва бояд бар асоси мавозини шаръий даъватишро ижобат кунем ва нагуем ту мусалмон нести ва дуруғ мегуйи :

وَلاتَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا.

Мо намехохем дучори хамон иштибохи Усома розиаллоху анху шавем.

Дар хар сурат,нигариши мо дар мовриди иймони мусалмон ,мусбат аст ва хусни зон дорем магар инки халофи он собит шавад ва дунболи хар бахона ва узри шаръий ва хатто шубхайи мегардемки шахсро маъзур бидонем ва уро аз иртикоби корики карда ва зохиран журм махсуб мешавад ва мумкин аст хун мусалмони рехта шавад табриъа кунем. Мо ба хар шубхаи барои нажоти шахси мусалмон чанг мезанем.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин.

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(82- қисмат)

Росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам дар мовриди шахси тўвба кунанда мефармояд:

«التائِبُ مِنَ الذَّنب كَمَن لَاذَنبَ لَه»،

Тўвба кунанда аз гунох хамонанди каси астки хеч гунохи надорад. Аллох таоло дар мовриди чанин ашхоси мефармояд:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ» (بقره/222)،

Аллох тўвбакорон ва покизагонро дуст медорад. У тўвба карда ва худро аз куфриёт,ширкиёт ,жахл ва таъвилоти ғалат пок карда аллох мегуяд:

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَیُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ»،

Аллох тўвбакорон ва покизагонро дуст дорад. Ба хамон шеваики мефармояд:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»(صف/4)،

Хамоно худованд касониро дуст дорадки дар рохи у муттахидан қитол мекунанд, чанон бо хам муттахид хастанд ингор гуйи банойи бисёр мустахкам сурби хастанд. Пас, аллох хамчунонки мужохидин ва муқотилинро дуст дорад таввабинро хам дуст дорад.

Хуб,ту аз кужо медоники ин мусалмони фариб хурда ,жохил ва хатокорики фариби золиминро хурда ва холоки хақиқатро ба воситаи ту ва аз коноли ту фахмида ва тўвба карда гунохониш бахшида нашуданд? Ва аз кужо медоники аз касони нестки аллох дустишон дорад? Ту харгиз намедони. Пас, ба доди бародари мусалмонит бирас, ва ахкоми таввабинро дар мовриди у пиёда кун, ва уро дармон кун, ва уро ба хамон сафи вохиди даъват кунки аллох дустишон дорад

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»،

Ва мутмаин бош аллох касонироки бо дустониш вориди жанг шаванд ва ё онхоро ба қатл бирасонанд дуст надорад; балки ,аллох бо онхо эълони жанг хам мекунад:

«إِنَّ اللهَ تَعَالَى قَالَ: مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ، وَمَا تَقَرَّبَ إِلَيَّ عَبْدِي بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيَّ مِمَّا افْتَرَضْتُهُ عَلَيْهِ، وَلاَ يَزَالُ عَبْدِي يَتَقَرَّبُ إِلَيَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ؛ فَإِذَا أَحْبَبْتُهُ كُنْتُ سَمْعَهُ الَّذِي يَسْمَعُ بِهِ، وَبَصَرَهُ الَّذِي يُبْصِرُ بِهِ، وَيَدَهُ الَّتِي يَبْطِشُ بِهَا، وَرِجْلَهُ الَّتِي يَمْشِي بِهَا، وَلَئِنْ سَأَلَنِي لأُعْطِيَنَّهُ، وَلَئِنْ اسْتَعَاذَنِي لأُعِيذَنَّهُ»،

Касики бо еки аз дустони ман душмани кунад ман бо у эълони жанг мекунам.

مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ،

Касики бо еки аз дустони ман душмани кунад ман бо у эълони жанг мекунам. Ва бандаи мўъмин бо хеч чиз махбуби назди ман бехтар аз фароиз бо ман наздик намешавад, ва у бо анжоми навофил (ибодатхои ғейри вожиб ) ба ман наздик мешавад то инки ман уро дуст бидорам, хенгомики ман уро дуст дорам ,ман гуши у мешавамки бо он мешнавад, ва чашми у мешавамки бо он  мебинад, ва дастиш мешавамки бо он мегирад, ва похош мешавамки бо он рох меравад, ва агар чизи аз ман бихохад ба у медихам, ва агар панох бихохад панохиш медихам.

Хуб,холо яқин дорики ин шахс мисли Хотиб розиаллоху анху қасди иртидод надошта ва таслими кулли шариати аллох аст аммо , ба далоили комилан ғалат ва вохи дар баробари ту қарор гирифта , ва яқин хам дорики алъон тўвба карда ва яқин хам дорики аллох таоло таввабинро дуст дорад

«إِنَّ اللّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ»

Ва яқин хам дорики аллох таоло касоники дар рохиш қитол мекунандро хам дуст дорад

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»

Ва яқин хам дорики агар бо еки аз дустони аллох душмани куни аллох бо ту эълони жанг мекунад

«مَنْ عَادَى لِي وَلِيًّا فَقَدْ آذَنْتُهُ بِالْحَرْبِ»

Аммо ,шак дорики ин шахси мусалмон дар мовриди тўвбаш рост мегуяд ё дуруғ? Аммо,хамма медонем шахсики бо яқин вориди ислом шуда бо шак ва шубха аз он хориж намешавад. Пас, ин шахсро бояд машмули таввабин ,мужохидин ва мухиббини аллох фарз куни,

نَحْسِبُهُ، وَاللَّهُ حَسِيبُهُ وَلاَ نُزَكِّي عَلَى اللَّهِ أَحَدًا.

Хуб, холо агар журъат дори бо хамин шак ва гумонхоит бо аллох эълони жанг  кун.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(81-қисмат)

Дар ингуна мавоқеъ ва мавориди мушобех, меъёр барои ташхиси қасд ва нияти дуруст ё ғалати афрод қороин ва далоили зохирий ва ошкор аст. Хамин далоил ва мустанодоти ахрамий хастандки қасд ва нияти шахсро ошкор ва аланий мекунанд.

Мо тамоми мунофиқин ва секулярзадахоики дар дарси қаблий ба онхо ишора кардемро жузви муслимин медонем, инхо ба хар далили масофатиро бо муслимин ба жилов омаданд, холоки инхамма масофат ба жилов омаданд дубора ошкора бармегарданд ва дар сафи куффори ошкор ва муртад мешаванд, мо ба хаммаи инхо хукми иртидод медихе ва мегуем хукман муртад хастанд, аммо агар боз иддаи аз муслимин бидуни тағйир ,бидуни инки ақидаи онхо тағйири пейдо карда бошад фариби инхоро хурда бошанд ва дар сафи инхо қарор гирифта бошанд чи? Дар инжо аввалин дарики барои бозгашти ин афрод боз мешавад дари тўвба аст.

Қаблан арз кардемки куффор харгиз иймон намеоваранд,

،«إنَّ الذّینَ کَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَیهِم ام لَم تُنذِرهُم لَایُؤمِنُون»

Аммо ,муридонишон иймон меоваранд. Ба хамин далил,тамоми асбобхоро фарохам мекунемки ин муртаддиники хукми иртидоди хукмий онхоро  содир кардем онхоро дубора ба ислом баргардонем ва онхоро ба тўвба ташвиқ кунем, ва ё агар мусалмони ба далоили бо забон ё амалан дар жибхаи куффор қарор гирифта бошад, боз хам бояд мисли Хотиб розиаллоху анху , бо дар назар гирифтани савобиқи онхо дар ислом ва далоилики меоваранд, ба қасд ва ният ва хадафи онхо аз ин амалишон пей бибарем, ва рохиро  барои баргаштишон ба ислом боз ва хамвор кунем на инки тамоми роххоро бар руйишон бибандем.

Дар ин замина ,мо хамчун замони рихлати росулуллох саллаллоху алайхи васаллам шохиди қабоил,гуруххо ва ахзоби хастемки бар асари таъвили ғалат мисли Хотиб розиаллоху анху ё ба далили мухолифат бо баъзи аз сиёсатхои мо мумкин аст дар жибхайи қарор бигирандки жибхайи куффор ва муртаддин мебошад. Барои муслимини мухлис аксаран ин иттифоқ ба сурати нохоста сурат мегирад,масалан баъзи авқот куффори ошкоро ба хамрохи муртаддин бо мо дар холи жанг хастанд ва холо мумкин аст ек гурух ва жамоати хам бо хамин куффор ва душманони мухориб қарордодхойи мабний бар адами жанг бибанданд , ё набанданд ва кори ба коришон надошта бошанд ва баъад бидуни хамоханги бо ин куффори ошкори ишғолгари хорижий ва муртаддини махаллий , у хам дар жойи дигари алайхи мо вориди жанг шавад. Дар ин сурат, ин хизб ва гурухи мусалмон ,нохоста дар жибхаи куффор ва муртаддин алайхи муслимин вориди жанг шуда ва ба хамрохи муртаддин жибхаи вохидийро  ташкил доданд ва машмули хукми иртидоди хукмий мешаванд то замоники мо ташхис надихем инхо чи чизи хастанд ва чи мехоханд.

Дастаи аз муслимин хастандки дар хамма чиз мисли шумо хастанд, аммо аз руйи жахолат ,таъвили ғалат ва тахти таблиғоти душманон,шуморо хавориж ,муртад ,муздур ,душмани дин,душмани мардум, баччакуш, жинояткор ва ғейрих медонанд, хуб туки майдони ингуна нести ва  ба ту тухмат заданд, пас уро биёвар ва ба у бифахмонки нести ва узрхоишро қабул кун. Ё аз руйи жахолат ва таблиғоти золимин хиёл мекунад агар ту ба қудрат бираси занони муслиминро каниз мегири ва хамма муслиминро кофар медони ва ин шахс ба хотири дифоъ аз номусиш ва дифоъ аз муслимин бо ту межангад. Хуб, уро биёвар ва ба у бифахмонки ин ек дуруғ аст ва узрхоишро қабул кун. Дар тамоми ин маворид ва мавориди мушобех у ба хотири аллох ,эътиқод ба аллох ва қонуни шариати аллох худишро дар муъаррази кушта шудан ва жанг қарор медихад. Хуб, уро нажот биде ва узрхоишро қабул кун. Ин бародарит,муддати пеш инсонхои кажфахм ва золим асир буда ва мариз шуда ,холо ба дасти ту офтода ,ин ек неъмат аст. Пас, уро дармон кун ва нажотиш биде ва тўвбашро қабул кун.

Аллох таоло ба мўъминин амр мекунадки :

«یا اَیهَا الذینَ آمَنُوا تُوبَوا اِلَی اللّهِ تَوْبَةً نصوحاً»(تحریم/8)،

Эй мўъминон ба даргохи худо баргардид ва тўвбаи холисона кунид.

«وَ مَنْ لَمْ يَتُبْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ»(تحریم/9)،

Касоники ба даргохи худованд тўвба накунанд аз золимин ва ситамкорон хастанд.

Холо,ин шахс ба воситаи огохики ту ба у доди ва чизхойики аз ту дида мутаважжихи жахл,иштибох ,хато ва таъвили нодурусти худ шуда, ва мутаважжих шудаки ба худиш, ба ту ва ба хамма зулм карда ва иқдом ба тўвба мекунад ва аз сафи золимин берун меояд.

.«وَمَن یَعْمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» (نساء/110)

Хар каси кори бади кунад ё бар хувиштан ситам варзад сипас аз аллох мағфират бихохад,аллохро омурзандаи хохад ёфтки рахм мекунад.

(идома дорад……..)

Шайх Абу Хамза хўромий: муқаддамот дарслари / бешинчи дарс:Шаръий душманшиносий (4) шаръий адабиётдаги муртадларни аниқлаш ва муртадларга, уларни жибхасига қандай муносабатда бўлиш

Шайх Абу Хамза хўромий хафизахуллохни аудио тасмасидан ёзиб олинган.

(128- қисм)

Салом, хаддий ридда шаръий худудларданми ёки хукуматни жазолариданми?

Агарчи риддада жиноятчини жазоси ўлим ва ўлдирилиш бўлса хам, – албатта мана бу борада хеч ким шак ва ихтилоф қилмайди – аммо уламоларни баъзиси шунга ишонишадики, риддани хукми ўлим бўлса хам, аммо у шаръий худудлардан хисобланмайди, балки жазони бир навидур; лекин кўпчиликни назари бўйича бу хукм хам шаръий худудлардан бири бўлади ва худудлар 7 бўлимга тақсимланади ва дунёвий хаётни заруриятларини мухофизат қилиш учун ижро қилинади:

-Ридда ва муртадлар хаддини ижро қилиниши аллохни шариатидаги қонунларни ва жамиятдаги ижроий қудратни мухофизат қилиш, хамда мусулмонларнинг иймоний саломатлигини мухофизат қилиш учун. 

-Қасос хадди инсонларни жонини музофизат қилиш учун.

-Зино хаддини ижро қилиниши фахшни олдини олиш ва наслни мухофизат қилиш учун.

 -Тухмат қилиш хаддини (қазфни) ижро қилиниши номус ва обрўни мухофизат қилиш учун.

-Маст қилувчи ва хушни кетказувчи нарсаларни хаддини ижро қилиниши жамиятнинг ақлий  ва фикрий саломатлигини мухофизат қилиш учун.          

-Ўғирлик хаддини ижро қилиниши (яъни сариқотун) мол ва бойликни мухофизат қилиш учун.

-Қароқчилик хаддини ижро қилиниши (харробатун) жон ва молни мухофизат қилиш учун.

Мана бу холатда, шуни айтса бўладики, ридда хам шаръий худудлардан бири хисобланади, у исломий хукуматнинг  қудратини меъзонига муносиб равишда ёки исломий жамоатларнинг  қудратини меъзонига кўра амалга оширилади. Агар исломий хукуматга эга бўлмасак, мусулмонларнинг амирини ё рахбарини замон ва макондаги  ташхисига, назарига кўра ва у ташхис берган муносиб ўринлар бўйича ижро қилинади. Муртадни хаддини ижро қилиш бўйича рахбарни назари билан ташхис берилган мавқеъ ва зуруфларга диққат қилишлик, жуда мухимдур. 

Салом, мана бу фитрий ва миллий муртадлар нима дегани биродар? Мана булар қаердан келганини ва уларни ўртасидаги фарқ нима эканини фахмлай олмадик?

Мана булар шиъаларни фиқхидан келган, уларни фикрича муртад икки навли бўлади. Фитрий муртад шундай кишики, ота-онасини бири ёки хар иккови уни нутфаси боғланган пайтида ё туғилган пайтида мусулмон бўлишган ва мана бу шахс балоғат ёшига етгач исломни изхор қилади ва буни кетидан исломдан чиқиб кетади.  Мана бу фитрий муртад дейилади. Миллий муртад хам шундай кишики,  ота-онаси уни  нутфаси боғланган пайтида кофир бўлишган ва бу шахс балоғатга етгандан сўнг куфрини изхор қилади ва сўнгра ислом келтиради, бундан сўнг эса исломдан юз ўгиради ва куфрни изхор қилади, масалан бир яхудий мусулмон бўлади кейин эса қайтадан яхудиятга қайтади. Хўп, мана бу муртадга миллий дейилади.  

Буларни ўртасидаги фарқ шуки, шиъаларни наздида муртад бўлган мусулмонзода яъни унга фитрий муртад дейиладиган кишини тавбаси зохирига кўра дунёда қабул қилинмайди ва албатта ўлдирилиши керак. Албатта худони наздида қабул бўлиши хам мумкин, аммо миллий муртадни ё кофирзодани  тавбаси қабул қилинади. Уларни ўртасидаги фарқ шу.

(давоми бор………)

 شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی : مَقَدَّمات دَرسلَرِی/ بِیشِینچِی دَرس: شَرعِی دُشمَنشُوناسِی (4) شَرعِی اَدَبِیاتدَگِی مُرتَدلَرنِی اَنِیقلَش وَ مُرتَدلَرگه، مُرتَدلَرنِی جِبهَه سِیگه قَندَی مُناسَبَتدَه بوُلِیش.

شَیخ اَبُو حَمزَه مُهاجِر هوُرامِی حَفِظَهُ الله نِی اَاوُدِیا تَسمَه سِیدَن یازِیب آلِینگن

(128- قیسم)

سَلام،  رِددَه  حَددِی شَرعِی حُدُودلَردَنمِی یاکِی حُکوُمَتنِی جَزالَه لَرِیدَنمِی؟

 اَگرچِی رِددَه دَه جِنایَتچِینِی جَزاسِی اوُلِیم وَ اوُلدِیرِیلِیش بوُلسَه هَم، – اَلبَتَّه مَنَه بُو بارَه دَه  هِیچ کِیم شَک وَ اِیختِلاف قِیلمَیدِی – اَمّا اوُلَمالَرنِی بَعضِیسِی شوُنگه اِیشانِیشَه دِیکِی، رِدَّه نِی حُکمِی اوُلِیم بُولسَه هَم، اَمّا اوُ شَرعِی حُدوُدلَردَن حِسابلَنمَیدِی، بَلکِی جَزانِی بِیر نَوِیدوُر؛ لِیکِن کوُپچِیلِیکنِی نَظَرِی بوُیِیچَه بُو حُکم هَم شَرعِی حُدوُدلَردَن بِیرِی بوُلَه دِی وَ حُدوُدلَر 7 بوُلِیمگه تَقسِیملَه نَه دِی وَ دُنیاوِی حَیاتنِی ضَرُورِیَتلَرِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون اِجرا قِیلِینَه دِی:

• رِدَّه وَ مُرتَدلَر حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی اَلله نِی شَرِیعَتِیدَگِی قانوُنلَرنِی وَ جَمِیعیَتدَگِی اِجرائِی قُدرَتنِی مُخافِظَت قِیلِیش، هَمدَه مُسُلمانلَرنِینگ اِیمانِی سَلامَتلِیگِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• قَصاص حَددِی اِنسانلَرنِی جانِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• زِنا حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی فَحشنِی آلدِینِی آلِیش وَ نَسلنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• توُحمَت قِیلِیش حَددِینِی (قَذف نِی) اِجرا قِیلِینِیشِی ناموُس و َآبرُونِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• مَست قِیلوُچِی وَ حوُشنِی کِیتکَه زُوچِی نَرسَه لَرنِی حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی جَمِیعیَتنِینگ عَقلِی وَ فِکرِی سَلامَتلِیگِینِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• اوُغرِینینگ حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی ( یَعنِی سَرِقَةٌ) مال وَ بایلِیکنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.
• قَراقچِیلِیک حَددِینِی اِجرا قِیلِینِیشِی (حَرّابَة) جان وَ مالنِی مُخافِظَت قِیلِیش اوُچُون.

مَنَه بُو حالَتدَه، شوُنِی اَیتسَه بوُلَه دِیکِی، رِدَّه هَم شَرعِی حُدُودلَردَن بِیرِی حِسابلَه نَه دِی،اوُ اِسلامِی حُکوُمَتنِینگ قُدرَتِینِی مِعزانِیگه مُناسِب رَوِیشدَه یاکِی اِسلامِی جَماعَتلَرنِینگ قُدرَتِینِی مِعزانِیگه کوُرَه عَمَلگه آشِیرِیلَه دِی. اَگر اِسلامِی حُکوُمَتگه اِیگه بوُلمَه سَک، مُسُلمانلَرنِینگ اَمِیرِینِی یا رَهبَرِینِی زَمان وَ مَکاندَگِی تَشخِیصِیگه، نَظَرِیگه کوُرَه وَ اوُ تَشخِیص بِیرگن مُناسِب اوُرِینلَر بوُیِیچَه اِجرا قِیلِینَه دِی. مُرتَدنِی حَددِینِی اِجرا قِیلِیش بُویِیچَه رَهبَرنِی نَظَرِی بِیلَن تَشخِیص بِیرِیلگن مَوقِع وَ ظُرُوفلَرگه دِققَت قِیلِیشلِیک جوُدَه مُهِمدوُر.

سَلام، مَنَه بُو فِطرِی وَ مِللِی مُرتَدلَر نِیمَه دِیگه نِی بِرادَر؟ مَنَه بُولَر قَیِیردَن کِیلگه نِینِی وَ اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی فَرق نِیمَه اِیکَه نِینِی فَهملَی آلمَه دِیک؟

مَنَه بوُلَرنِی شِیعَه لَرنِی فِقهِیدَن کِیلگن، اوُلَرنِی فِکرِیچَه مُرتَد اِیککِی نَولِی بُولَه دِی. فِطرِی مُرتَد شوُندَی کِیشِیکِی، آتَه – آنَه سِینِی بِیرِی یاکِی هَر اِیککاوِی اوُنِی نوُطفَه سِی باغلَنگن پَیتِیدَه یا توُغِیلگن پَیتِیدَه مُسُلمان بوُلِیشگن وَ مَنَه بوُ شَخص بَلاغَت یاشِیگه یِیتگچ اِسلامنِی اِظهار قِیلَه دِی وَ بوُنِی کِیتِیدَن اِسلامدَن چِیقِیب کِیتَه دِی. مَنَه بُو فِطرِی مُرتَد دِییِیلَه دِی. مِللِی مُرتَد هَم شوُندَی کِیشِیکِی، آتَه – آنَه سِی اوُنِی نوُطفَه سِی باغلَنگن پَیتِیدَه    کافِر بوُلِیشگن وَ بوُ شَخص بَلاغَتگه یِیتگندَن سوُنگ کُفرِینِی اِظهار قِیلَه دِی وَ سوُنگرَه اِسلام کِیلتِیرَه دِی، بوُندَن سُونگ اِیسَه اِسلامدَن یوُز اوُگِیرَه دِی وَ کُفرِینِی اِظهار قِیلَه دِی، مَثَلاً بِیر یَهُودِی مُسُلمان بوُلَه دِی کِییِین اِیسَه قَیتَه دَن یَهُودِیَتگه قَیتَه دِی. حوُپ، مَنَه بُو مُرتَد مِللِی دِییِیلَه دِی.

بوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی فَرق شوُکِی، شِیعَه لَرنِی نَزدِیدَه مُرتَد بوُلگن مُسُلمان زادَه یَعنِی اوُنگه فِطرِی مُرتَد دِییِیلَه دِیگن کِیشِینِی تَوبَه سِی ظاهِیرِیگه کوُرَه دُنیادَه قَبوُل قِیلِینمَیدِی وَ اَلبَتَّه اوُلدِیرِیلِیشِی کِیرَک. اَلبَتَّه خُدانِی نَزدِیدَه قَبوُل بوُلِیشِی موُمکِین، اَمّا مِللِی مُرتَدنِی یا کافِرزادَه نِی تَوبَه سِی قَبوُل قِیلِینَه دِی. اوُلَرنِی اوُرتَه سِیدَگِی فَرق شوُ.

 (دوامی بار…..)

شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی:درس های مقدماتی/ درس پنجم:  دشمن شناسی شرعی (4)/ شناسائی مرتد در ادبیات شرعی و چگونگی برخورد با مرتدین و جبهه ی مرتدین

پیاده شده از نوار صوتی شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی حفظه الله

(128- قسمت)

• سلام، ردّه حدی از حدود شرعی است یا یکی از تعزیرات حکومتی؟  

با اينكه در رده مجازات مجرم كشته شدن و مرگ است و كسی در آن شك و اختلافی ندارد اما، عده ای از علما بر اين باورند كه رده با اينكه حكمش مرگ است اما، حدی از حدود شرعی نيست بلكه، نوعی تعزير است؛ اما رأی غالب بر اين است كه اين حکم هم حدی از حدود شرعی است و حدود بر 7 بخش هستند كه جهت محافظت ضروریات زندگی دنيوی اجرا می شوند:

• اجرای حد رده و مرتدين برای محافظت از قانون شريعت الله و قدرت اجرایی آن در جامعه و محافظت از سلامت ایمانی مسلمین
• اجرای حد قصاص برای محافظت از جان انسانها
• اجرای حد زنا برای جلوگیری از فحشا و محافظت از نسل
• اجرای حد تهمت زدن (القَذَفُ) برای محافظت از ناموس و آبرو
• اجرای حد مست كننده و از هوش برنده ها برای محافظت از عقل و سلامت فكری جامعه
• اجرای حد سرقت و دزدی (السَّرِقةُ) برای محافظت از مال و ثروت
• اجرای حد گردنه گيری (الحَرّابة) برای محافظت از جان و مال

در این صورت، می توان گفت که رده هم حدی از حدود شرعی است که متناسب با میزان قدرت حکومت اسلامی یا میزان قدرت جماعت های اسلامی اگر حکومت اسلامی نداشته باشیم و بر اساس تشخیص و رأی امیر و رهبر مسلمین در زمان و مکان و موقعیتهای مناسب که ایشان تشخیص داده اند به اجرا درمی آید. خیلی مهم است در اجرای حد مرتد به رأی رهبر، موقعیت و ظروفی که تشخیص داده اند دقت شود.

• سلام، این مرتد فطری و ملی چیست برادر؟ ما نفهمیدیم این از کجا آمده و فرقشان با هم چیست؟

این از فقه شیعه آمده، آن ها می گویند مرتد دو نوع است: مرتد فطری، کسی است که یکی از پدر یا مادرش یا هر دو درحال انعقاد نطفه ی او یا هنگام ولادت او مسلمان بوده باشند و این شخص بعد از بلوغش اظهار اسلام کند و به دنبال آن از اسلام خارج شود. این مرتد فطری است. مرتد ملی هم کسی است که پدر و مادرش درحال انعقاد نطفه ی او کافر باشند و این شخص بعد از بلوغش اظهار کفر نماید و بعد اسلام بیاورد و سپس از اسلام برگردد و اظهار کفر کند، مثلاً یک یهودی، مسلمان شود بعد دوباره یهودی شود. خوب، به این مرتد ملی می گویند.

فرقشان در این است که نزد شیعه به آن مسلمان زاده ای که مرتد شده و به او می گویند مرتد فطری توبه اش به حسب ظاهر و در دنیا قبول نیست و باید کشته شود (هرچند ممکن است نزد خدا پذیرفته هم شود) اما توبه ی مرتد ملی یا کافر زاده پذیرفته می شود.فرقشان در همین است.

(ادامه دارد…….)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(80-қисмат)

Хотиб ибни Аби Балтаъа розиаллоху анху мисоли хуби аст. Ин сахоби геромийки дар дарсхои қаблий хам ба у ишора кардем муртакиби кори шудки Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху уро такфир кард ва хукми кофарро бар у итлоқ кард ва росулуллох саллаллоху алайхи васаллам хам мўътаризи ин хукмиш нашуд ва нагуфтки ин хукмики содир карди иштибох аст балки , тахқиқотро лозим донист ва дар зимни ин тахқиқот мушаххас шудки Хотиб ибни Аби Балтаъа розиаллоху анху қасди иртидод надошта ,яъни хадафиш ин набудаки муртад шавад балки , таъвил карда ва чанин шахси бо чанин узрхойи бо онки такфир мешавад; аммо , ин иртидоди хукмий буда ва холоки хақиқат ровшан шуда ва мушаххас шудаки хақиқатан муртад набуда ,пас хукми иртидод аз у бардошта мешавад.

Инжостки мегуем Умар ибни Хаттоб розиаллоху анху ажала карда, иддаи аз уламо мегуянд ажала карда хукми иртидоди ин шахс иштибох буда аст. Аммо ,вақти қоидайи куллиро нигох мекунем мебинемки иртидоди хукмий ва хукман дода ва мунтазир шудем тахқиқоти нишон додки ишон муртад набуда муртади хақиқий нестанд ишон иртидоди хукмий буда хамон кори шойеъ ва роижи муртаддинро анжом дода аст. Иртидоди хукмий ва иртидоди хақиқий ингуна мушаххас мешавад ва абзори аст барои нажоти муслимин.

Мисли касики дучори қатл мешавад ва ба журми қатл боздошт мешавад, яъни ,пас аз онки шахс ошкоро дучори қатл мешавад ва ба журми қатл хам боздошт мешавад мегуянд ин шахс қотил аст ва бояд қисос шавад, аммо далоил ва мадорикики меоварад мушаххас мекунадки ин шахс  хадаф ва қасди у куштани ин шахс набуда ,балки ба сурати ғейри амд дар чанин журми офтода аст. Пас, хукми қисос аз руйи у бардошта мешавад ва масалан дия медихад. Ташхиси ин мархала хам кори мутахассисин ва қузоти вижа аст ва хар каси наметавонад аз ухдаи он барояд.

Суъолики мумкин аст барои хийлихо пеш биёяд ин астки ,холо мо қасд ва нияти инхороки жойи он дар қалб аст чигуна метавонем бифахмем? Аз руйи қороин ва шавохид. Ва гарна ғейри аз аллох каси намедонад дар қалби инсонхо чи мегузорад ва мо танхо бар асоси зохир ,қороин ва шавохидики мебинем метавонем ба қасди ин афрод пей бибарем, хар чанд мумкин аст дучори иштибох хам шавем. Яъни ,шахси мужрим бо далоилики меоварад битавонад моро фариб дихад аммо ,боз мо бар асоси зохир ва қороин хукм мекунем ва танхо қороин хастандки ба мо нишон медиханд шахс дар қатлики муртакиб шуда ба сурати амдий буда ё ғейри амд.

Шахси гулуларо ба пойи шахси дигари шиллик карда аммо, у ба хотири хамин жарохат ва уфунати он фовт карда , ва шахси дигари мустақиман ва ба амд гулуларо ба сари шахс зада ва уро кушта аст. Хар ду мегеянд мо қасдимон куштан набуда аст. Ту чигуна мефахми кудом еки аз инхо рост гуфта? Ва иддаойи кудом еки дуруст аст ва иддаойи кудом еки дуруғ? Аз руйи шавохид ва қороин.

Ё ду нафар бо хам шўхи мекунанд ва еки аз онхо дигариро дар об хул медихад ва дар об хафа мешавад ва мемирад, еки дигар шахсиро дар об меандозад ва онқадар сари уро дар об нигах медорадки мемирад. Баъад хар ду мегуяндки қасди мо куштани инхо набуда аст. Ту чигуна метавони ташхис дихики кудом еки рост мегуяд ва кудом еки дуруғ мегуяд? Аз тариқи қороин ва шавохид.

Ё чигуна росулуллох саллаллоху алайхи васаллам фахмид Хотиб дар сухбатхоиш рост мегуфт ё дуруғ мегуфт? Рост ва дуруғ сухбатхоишро чигуна ташхис дод? Аз руйи қороин ва шавохид. Ё чигуна мефахмид модар ,падар ,хамсаритон ё хохар,бародар ва атрофиёнитон шуморо дуст доранд? Ё чигуна мефахмидки ек мусалмон аз куффори секуляр бароат карда дар холики жойи хуб ва буғз дар қалб аст? Наметавонем бифахмемки ин мусалмон чигуна аз куффори секуляр бароат карда, жойи хуб ва буғз дар қалб аст. Тамоми ин маворид ва мавориди мушобехроки ба қасд ва даруни инсонхо бармегардад инхоро фақат аз тариқи қороин ва шавохиди зохирий метавон ташхис дод.

Ё масалан шахси мегуяд ман туроки хохони татбиқи қонуни шариати аллох хасти дуст дорам аммо дар баробар бо гуруххои секуляр ва кофари муртадки душмани ошкори аллох ва ту хастанд боз эъломи вало мекунад ва онхоро мисли сарпараст ва сохиби амр нигох мекунад ва орзу мекунадки ек рузи инхо биёянд ва хоким шаванд. Ингуна мефахмики ин дуруғ мегуяд. Магар мумкин аст бо ту хам дуст бошад ва бо душмани ту хам эъломи валоъ кунад? Он хам душманики аллох гуфта харки бо инхо валоъ дошта бошад мисли инхост. Бо ин шавохид мефахмики ин шахс ба ту дуруғ мегуяд ва иддаойи дустиш хам дуруғ аст ва ин хам душмани аст мисли куффори секуляр ё мисли хар кофарики бо у эъломи валоъ карда аст. Мо мегуем ин амали ин шахс бо иддаойики карда жур дар намеояд ва дуруғ мегуяд. Ғейри мумкин астки хам шайтонро ба унвони сарпарасти худит интихоб куни хам аллохро. Хам бо дустони аллох эъломи валоъ бикуни ва хам бо дустони шайтон.

(идома дорад………)

Дарсхойи муқаддамотий / дарси панжум : Душманшиносийи шаръий ( 4) шиносоийи муртад дар адабиёти шаръий ва чигунагийи бархурд бо мутаддин ва жибхайи муртаддин

Пиёда шуда аз навори совтийи шайх мужохид :  Абу Хамза мухожир хўромий.

(79- қисмат)

Дар дарси чохорум арз шудки иътойи исломи хукмий барои касони астки вориди доираи муслимин шуданд хар чандки мумкин аст дар миёни онхо мунофиқи кофари хам вужуд дошта бошад ва дорудастаи мунофиқин ва секулярзадахо хам вужуд дошта бошанд. Дар хар сурат, чун наметавонем ташхис дихем кудом еки мунофиқ кофари астки ин васат гум шуда , дар натижа  ба хамма мегуем мусалмон хастанд. Хаммайи онхоро мусалмон меномем. Холо ,дар жибхайи куффори муртад хам ,чун намедонем кудом еки аз онхо мусалмони мухолифи мост ва қудрати ташхиси инхоро надорем, дар натижа ба хамма хукми иртидод медихем то замоники бароимон мушаххас шавад.

Қоидаи куллийки назди ахли илм мовриди пазириш воқеъ шуда ин аст: касироки аз ахволиш бехабарем ва намедонем мусалмон аст ё кофар? Ё одами дурусти аст ё мужрим? Чанин инсонхои мажхулул холиро жузви аксарият хисоб мекунем. Мунофиқинро ба хамин шева жузви аксарият хисоб кардем то замоники бароимон мушаххас  ва ровшан шавад ва  ба хамин шева ,мисолхои зиёдийро метавон зад.

Ба хотир биёваремки Иброхим алайхиссалом ба Соро хонум алайхассалом фармуд :

: يَاسَارَةُ ! لَيْسَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ مُؤْمِنٌ غَيْرِي وَغَيْرَكِ،

Эй Соро! Бар руйи замин ғейри аз ман ва ту хеч мўъмини вужуд надорад. Бар ин мисол диққат кунид, ба ин шева,саййидина Иброхим алайхиссалом тамоми ахли заминро такфир мекунад ва танхо худиш ва Соро алайхассаломро мусалмон медонад. Ин дар холи будки дар хамон замон ,саййидина Лут алайхиссалом хам зинда буда аст. Аллохи мутаол мефармояд:

«وَلَمَّا جَاءتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِیمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِکُوا أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْیَةِ إِنَّ أَهْلَهَا کَانُوا ظَالِمِینَ‏* قَالَ إِنَّ فِیهَا لُوطاً قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِیهَا لَنُنَجِّیَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ کَانَتْ مِنَ الْغَابِرِینَ» ‏(عنكبوت/31-32)،

Хенгомики фристодагон (фаришта) мо ба пеши Иброхим омаданд ва навид доданд ва гуфтанд: ки мо ахли ин шахрро халок ва нобуд хохем кард, чироки ахли он ситамгаранд. Иброхим гуфт: Лут дар он шахр аст. Гуфтанд: мо бехтар медонемки чи касони дар он шахр хастанд. Гуфтанд: у ва хонувода ва пейравонишро нажот хохем дод, магар хамсари уроки аз жумла мондагорони ва нобуд шавандагон хохад буд. Ин оя хам баъди аз ин будаки саййидина Иброхим алайхиссалом дар миёни инхамма кофар , вужуди саййидина Лут алайхиссалом ва хамрохониш барояш маълум шуда аст. Чун , қабли аз он хукмро бар аксарият дода буд ва холи саййидина Лут алайхиссалом барояш ошкор ва маълум набуда аст.Диққат кардид дустон, иртидоди хукмийро ингуна мутаважжих шавид. Аввал мушаххас набудаки саййидина Лут алайхиссалом дар миёни онхост хукмиш мисли хамма содир мегардад ва саййидина Иброхим алайхиссалом хаммаро такфир мекунад. Чун,хамма дар зохир хамин буданд аммо , замоники барояш матрах мекунад, ва мо ба хамин равиш он мусалмононро аз миёни муртаддин ва куффор берун мекашем.

Дар ин сурат, хукм бар умум содир мегардад ва истисноъот то замоники мушаххас нашуданд жузви хамон аксарият махсуб мешавандки дар он гум шуданд ва хануз пейдо нашуданд ва ошкор нашуданд,вақтики ошкор шуданд онвақт хукми махсуси онхо хам содир мешавад.

Диққати кунид дустон,ба унвони мисол ,кулли сокинини сарзаминхои исломий жузви дорул ислом махсуб мешаванд ва ахли зиммаи кофар сарзаминхои исломий хам жузви дорул ислом махсуб мегарданд ва машмули қавоиди дорул ислом мешаванд на дорул куфр, ва дар дорул куфр хам муслимини онжо жузви дорул куфр махсуб мешаванд на дорул ислом, ва ба хотири хамин теъдоди андаки мусалмони мовжуд дар онхо хукми дорул куфр аз сарзаминхои тахти хокимияти куффор бардошта намешаванд; аммо замоники муслимини сарзаминхои тахти хокимияти куффор ва дорул куфр мушаххас ва маълум шуданд,онвақт ин муслимини андак хам машмули хукми соири муслимин мешаванд ва мисли соири муслимин бо онхо бархурд мешавад. Дар ин сурат, истисноъот жузви аксарият махсуб мешаванд то замоники мушаххас  шаванд инхо жузви аксарият нестанд ; на инки аксарияти қотиъи ошкор ва шинохта шуда жузви истисноъоти мажхул ва номушаххас махсуб шаванд. Қоида бар акс мешавад.

Дар ин замина,дар масоили фиқхий хам боз мебинемки масоили мисли қоидаи кулли намоз ва руза ва авқоти кулли намоз ва руза тибқи ахволи аксарияти сокинини замин содир шуда аст, холо агар шахси дар қутби шимол зиндагий кард чи? Дар ин манотиқ тақрибан 6 мох ба сурати руз аст ва 6 мох ба сурати шаб.

Пас,мушаххас шудки дар замони судури хукм, истисноъот ва мавориди нодир дар назар гирифта намешаванд ва хукм бар аксарияти қотиъ содир мешавадки шинохта шуда, ошкор ва маъруф хастанд ва ба чанин хукми амал мешавад, ва истисноъот ва мажхулул хол хам замоники мушаххас шуданд машмули хукми хосси худишон мешаванд.

(идома дорад………)